از ترکمانچای تا اسلامآباد راه درازی طی شده تا ایران از جنگ با قدرتهای بزرگ جهانی نترسد و همزمان شجاعت مذاکره با آنها را هم داشته باشد، پیشاپیش خود را مغلوب نبیند و نداند، و چاره را در انزوا نداند، زمین ندهد و وا ندهد، و تحقیر نشود.
چند نفر همیشه مخالفخوان و صداوسیما را رها کنید که آمریکا برایشان هنوز ابرقدرت است. دوره مناسبات استعماری گذشته.
مبارک ایران باشد.
جوادی یگانه
#فرهیختگان راهی به رهایی
چند نفر همیشه مخالفخوان و صداوسیما را رها کنید که آمریکا برایشان هنوز ابرقدرت است. دوره مناسبات استعماری گذشته.
مبارک ایران باشد.
جوادی یگانه
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍8🔥7👎3
ضرورت فهم جمهوری اسلامی در تاریخ بلندمدت ایران
فکر میکنم اجماعی نسبی وجود دارد بر روی پیروزی ایران. ایران در جنگ ۱۲ روزه غافلگیر شد و اگر چه در روزهای بعد جانانه دفاع کرد اما ته دل همه احساس شکست بود. اما در دور دوم جنگ ایران آمادهتر ظاهر شد و نتیجه درخشان بود. حقیقتاً در برابر یک ابرقدرت و یک قدرت اتمی منطقهای پیروز شدیم. این پیروزی را دستکم نگیریم. دستکم در دو قرن اخیر چنین موفقیتی برای ایران بیسابقه است. شاید آخرین دفعاتی که ارتش ایران پیروزییهایی بزرگ به دست آورد به اوایل دوران قاجار برمیگردد. از آغاز قرن نوزدهم دوران ضعف ایران آغاز میشود و شکستهای پیدرپی. این پیروزی همچنین نتیجه دو قرن بازسازی اعتماد به نفس نیروهای نظامی و رهبری سیاسی ایران است. ایرانی که در اواخر دوران قاجار به کلی اعتماد به نفسش را از دست داده بود، حالا اینچنین در برابر بزرگترین قدرت نظامی تاریخ بشر میایستد. این پیروزی را باید در تاریخی بلندمدت بخوانیم و تفسیر کنیم.
از آغاز دوران ضعف در قرن نوزدهم تا دوران قدرت نسبی در قرن ۲۱. ایران نخستین بار در دهه ۷۰ میلادی پس از تقریباً یک قرن و نیم ضعف مجدداً به قدرتی منطقهای بدل شد و این فرایند تا به امروز ادامه داشته است. اگر دعواهای سیاسی داخلی را کنار بگذاریم و صرفاً از منظر ژئوپولیتیک به موقعیت ایران در این نیمقرن نگاه کنیم، میبینیم ایران با شیبی کم و بیش یکسان قویتر شده است. مهمترین وقفه در این میان وقوع انقلاب اسلامی است که پیامد آن به هم ریختگی ارتش و ساختار نظامی و اطلاعاتی بود. اما نسبتاً زود نیروی نطامی ایران احیاء شد و توانست جنگی طولانی با عراق را مدیریت کند. پس از جنگ به سرعت کشور به سوی بازسازی توان نظامی خود حرکت کرد تا امروز که به قدرتی مهم بدل شده است. در این میان انقلاب اسلامی را نه گسست مطلق که ادامه فرایند قدرتمند شدن ایران باید فهمید. تحلیلهایی که میکوشند انقلاب را گسستی مطلق ببینند بسیاری از «تدوام»های ژئوپولتیکی را نمیتوانند توضیح دهند. جمهوری اسلامی به هر حال وارث میراثی است که از پهلوی به او به ارث رسیده است، نفرت ایدئولوژیک رهبران جمهوری اسلامی از حکومت پهلوی نباید ما را نسبت به این مساله نابینا کند که آنها از کره دیگری نیامدهاند و وارث همان نهادها و موقعیت ژئوپولتیکی شدند که حکومت پهلوی داشت. گفتن ندارد که جمهوری اسلامی از بسیاری جهات حاصل گسست از پهلوی است، اما در عین حال از بسیاری جهات بنیادی و ساختاری حاصل تدوام میراث پهلوی است.
رسم بر این است که تاریخ ایران را بر مبنای گسست ۵۷ تحلیل کنند. این نوع نگاه غلط نیست اما ناکافی است. همه چیز در ۵۷ گسسته نشد، جمهوری اسلامی وارث «دولت ایران» ایران شد، وارث ساختار نظامی و اطلاعاتی دولت پیشین، وارث ساختار اقتصادی دولت پیشین با همه مزایا و معایبش و وارث دستگاه دیوانسالاری آن شد. بدون شک تغییراتی اساسی و مهم در آن وجود آورد، اما بسیاری از عناصر بنیادین آن را به شکلی دیگر یا حتی به همان شکل حفظ کرد. برای فهم ایران هم باید عامل گسست ۵۷ را در تحلیل وارد کنیم، هم تدوام ساختاری دستکم صد ساله اخیر را. این تحلیل تدوامگرا متأسفانه به دلیل نفرت سیاسی به طور مطلق در گفتار فعالان سیاسی غائب است و این غیبت موجب شده است بسیاری از واقعیتهای مسلم را نبینند. جالب است که در این گسستبینی میان فعالان اپوزیسیون و رهبران خود جمهوری اسلامی توافق کامل وجود دارد: جمهوری اسلامی دستکم در تبلیغات رسمیاش میگوید ما گسست مطلقی از گذشته هستیم، و فعالان اپوزیسیون هم همین را میگویند. واقعیت این است که جمهوری اسلامی گسستی نسبی از گذشته است نه مطلق. اگر تاریخ را در تاریخی بلندمدت به قول اهالی مکتب آنال بخوانیم آن وقت بسیاری چیزها درخواهیم یافت که در نگاه ایدئولوژیک رسمی حکومت و اپوزیسیون غائب است.
بابک مینا
#فرهیختگان راهی به رهایی
فکر میکنم اجماعی نسبی وجود دارد بر روی پیروزی ایران. ایران در جنگ ۱۲ روزه غافلگیر شد و اگر چه در روزهای بعد جانانه دفاع کرد اما ته دل همه احساس شکست بود. اما در دور دوم جنگ ایران آمادهتر ظاهر شد و نتیجه درخشان بود. حقیقتاً در برابر یک ابرقدرت و یک قدرت اتمی منطقهای پیروز شدیم. این پیروزی را دستکم نگیریم. دستکم در دو قرن اخیر چنین موفقیتی برای ایران بیسابقه است. شاید آخرین دفعاتی که ارتش ایران پیروزییهایی بزرگ به دست آورد به اوایل دوران قاجار برمیگردد. از آغاز قرن نوزدهم دوران ضعف ایران آغاز میشود و شکستهای پیدرپی. این پیروزی همچنین نتیجه دو قرن بازسازی اعتماد به نفس نیروهای نظامی و رهبری سیاسی ایران است. ایرانی که در اواخر دوران قاجار به کلی اعتماد به نفسش را از دست داده بود، حالا اینچنین در برابر بزرگترین قدرت نظامی تاریخ بشر میایستد. این پیروزی را باید در تاریخی بلندمدت بخوانیم و تفسیر کنیم.
از آغاز دوران ضعف در قرن نوزدهم تا دوران قدرت نسبی در قرن ۲۱. ایران نخستین بار در دهه ۷۰ میلادی پس از تقریباً یک قرن و نیم ضعف مجدداً به قدرتی منطقهای بدل شد و این فرایند تا به امروز ادامه داشته است. اگر دعواهای سیاسی داخلی را کنار بگذاریم و صرفاً از منظر ژئوپولیتیک به موقعیت ایران در این نیمقرن نگاه کنیم، میبینیم ایران با شیبی کم و بیش یکسان قویتر شده است. مهمترین وقفه در این میان وقوع انقلاب اسلامی است که پیامد آن به هم ریختگی ارتش و ساختار نظامی و اطلاعاتی بود. اما نسبتاً زود نیروی نطامی ایران احیاء شد و توانست جنگی طولانی با عراق را مدیریت کند. پس از جنگ به سرعت کشور به سوی بازسازی توان نظامی خود حرکت کرد تا امروز که به قدرتی مهم بدل شده است. در این میان انقلاب اسلامی را نه گسست مطلق که ادامه فرایند قدرتمند شدن ایران باید فهمید. تحلیلهایی که میکوشند انقلاب را گسستی مطلق ببینند بسیاری از «تدوام»های ژئوپولتیکی را نمیتوانند توضیح دهند. جمهوری اسلامی به هر حال وارث میراثی است که از پهلوی به او به ارث رسیده است، نفرت ایدئولوژیک رهبران جمهوری اسلامی از حکومت پهلوی نباید ما را نسبت به این مساله نابینا کند که آنها از کره دیگری نیامدهاند و وارث همان نهادها و موقعیت ژئوپولتیکی شدند که حکومت پهلوی داشت. گفتن ندارد که جمهوری اسلامی از بسیاری جهات حاصل گسست از پهلوی است، اما در عین حال از بسیاری جهات بنیادی و ساختاری حاصل تدوام میراث پهلوی است.
رسم بر این است که تاریخ ایران را بر مبنای گسست ۵۷ تحلیل کنند. این نوع نگاه غلط نیست اما ناکافی است. همه چیز در ۵۷ گسسته نشد، جمهوری اسلامی وارث «دولت ایران» ایران شد، وارث ساختار نظامی و اطلاعاتی دولت پیشین، وارث ساختار اقتصادی دولت پیشین با همه مزایا و معایبش و وارث دستگاه دیوانسالاری آن شد. بدون شک تغییراتی اساسی و مهم در آن وجود آورد، اما بسیاری از عناصر بنیادین آن را به شکلی دیگر یا حتی به همان شکل حفظ کرد. برای فهم ایران هم باید عامل گسست ۵۷ را در تحلیل وارد کنیم، هم تدوام ساختاری دستکم صد ساله اخیر را. این تحلیل تدوامگرا متأسفانه به دلیل نفرت سیاسی به طور مطلق در گفتار فعالان سیاسی غائب است و این غیبت موجب شده است بسیاری از واقعیتهای مسلم را نبینند. جالب است که در این گسستبینی میان فعالان اپوزیسیون و رهبران خود جمهوری اسلامی توافق کامل وجود دارد: جمهوری اسلامی دستکم در تبلیغات رسمیاش میگوید ما گسست مطلقی از گذشته هستیم، و فعالان اپوزیسیون هم همین را میگویند. واقعیت این است که جمهوری اسلامی گسستی نسبی از گذشته است نه مطلق. اگر تاریخ را در تاریخی بلندمدت به قول اهالی مکتب آنال بخوانیم آن وقت بسیاری چیزها درخواهیم یافت که در نگاه ایدئولوژیک رسمی حکومت و اپوزیسیون غائب است.
بابک مینا
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤8🔥4👎2
Ey Shahe Mazlum
نوحه خوانی - توبه حر
ای شاه مظلوم شاه کم سپاهی
کرده جسارت به تو حر ریاحی
ای شاه خوبان آه و توبه کردم
#فرهیختگان راهی به رهایی
ای شاه مظلوم شاه کم سپاهی
کرده جسارت به تو حر ریاحی
ای شاه خوبان آه و توبه کردم
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5
Audio
واقعۀ کربلا و تاریخنگاری سدۀ نخست
(تاریخنگاری سدههای نخست پس از اسلام، چالشها و معیارها)
علی بهرامیان
یکشنبه ۴ مهر ۱۴۰۰
#فرهیختگان راهی به رهایی
(تاریخنگاری سدههای نخست پس از اسلام، چالشها و معیارها)
علی بهرامیان
یکشنبه ۴ مهر ۱۴۰۰
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2
"راهِحَلْهایِ دیپْلُماتیک" و تَدابیرِ مُصالَحَتْجویانه
«... اَز تازِشْهایِ اِسْکَنْدَرِ مَقْدونی و سَرْدارانَش و نیز أَقْوامِ شِمالِ شَرْقی دَر پیش از إِسْلام بگیرید، تا حَمْلۀ کِشْوَرْگُشایانِ مُسَلْمان دَر سَدۀ نَخُسْتِ هِجْری، تا تازِشْهایِ صَحْرانَوَرْدان و أَقوامِ تُرْکْتَباری که دَر دورانِ إِسْلامی اَز شِمالِ شَرْقِ ایران به فَراخْنایِ این پَهْنۀ تَمَدُّنی دَرْمیآمَدَنْد، دَر هَمۀ این مَوارِد، با شَواهِدِ کافی میتَوان نِمونههایِ مُبادَرَتِ عُنْصُرِ مَآلاندیشِ ایرانی را دَر سازْگاری نِمودَن با مُهاجِمان و پیشْگیری اَز اَفْزایشِ قَتل و نَهْب و تَخْریب و تالان نِشان داد. به دیگَرْ سُخَن، دَر هَمۀ این مَیادینْ، هَمیشه کَسانی بودهاَنْد که ـ به اِصْطِلاحِ شایِع: ـ "راهِحَلْهایِ دیپْلُماتیک" و تَدابیرِ مُصالَحَتْجویانه را به میان آرَنْد و خِرَدْمَنْدانه و با هَمان بُرْدْباریِ سیاسی و مُداراتی که دَر فَرْهَنْگِ کُهَنِ ما هَمْزادِ خِرَدْمَنْدی به شُمار میرَوَد، أوضاعِ آشُفْته را سَر و سامانی دِهَنْد و چَنْدان که مَقْدور افْتَد دَر بَرابَرِ خَطَری که پَدیدار گَرْدیده اَسْت، اَز مَنافعِ عُمومی و مَصالِحِ هَمَگانی پاسْداری کُنَنْد. ...».
(بوسْتان به مَثابَتِ سیاسَتْنامه ـ مَباحِثی چَنْد دَرْبارۀ میراث و اَنْدیشۀ سیاسیِ سَعْدیِ شیرازی ـ، جویا جَهانْبَخْش، چ: ۱، ۱۴۰۴ هـ.ش.، ص ۳۲۳ و ۳۲۴).
#فرهیختگان راهی به رهایی
«... اَز تازِشْهایِ اِسْکَنْدَرِ مَقْدونی و سَرْدارانَش و نیز أَقْوامِ شِمالِ شَرْقی دَر پیش از إِسْلام بگیرید، تا حَمْلۀ کِشْوَرْگُشایانِ مُسَلْمان دَر سَدۀ نَخُسْتِ هِجْری، تا تازِشْهایِ صَحْرانَوَرْدان و أَقوامِ تُرْکْتَباری که دَر دورانِ إِسْلامی اَز شِمالِ شَرْقِ ایران به فَراخْنایِ این پَهْنۀ تَمَدُّنی دَرْمیآمَدَنْد، دَر هَمۀ این مَوارِد، با شَواهِدِ کافی میتَوان نِمونههایِ مُبادَرَتِ عُنْصُرِ مَآلاندیشِ ایرانی را دَر سازْگاری نِمودَن با مُهاجِمان و پیشْگیری اَز اَفْزایشِ قَتل و نَهْب و تَخْریب و تالان نِشان داد. به دیگَرْ سُخَن، دَر هَمۀ این مَیادینْ، هَمیشه کَسانی بودهاَنْد که ـ به اِصْطِلاحِ شایِع: ـ "راهِحَلْهایِ دیپْلُماتیک" و تَدابیرِ مُصالَحَتْجویانه را به میان آرَنْد و خِرَدْمَنْدانه و با هَمان بُرْدْباریِ سیاسی و مُداراتی که دَر فَرْهَنْگِ کُهَنِ ما هَمْزادِ خِرَدْمَنْدی به شُمار میرَوَد، أوضاعِ آشُفْته را سَر و سامانی دِهَنْد و چَنْدان که مَقْدور افْتَد دَر بَرابَرِ خَطَری که پَدیدار گَرْدیده اَسْت، اَز مَنافعِ عُمومی و مَصالِحِ هَمَگانی پاسْداری کُنَنْد. ...».
(بوسْتان به مَثابَتِ سیاسَتْنامه ـ مَباحِثی چَنْد دَرْبارۀ میراث و اَنْدیشۀ سیاسیِ سَعْدیِ شیرازی ـ، جویا جَهانْبَخْش، چ: ۱، ۱۴۰۴ هـ.ش.، ص ۳۲۳ و ۳۲۴).
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍1
بیست و هشتم خردادماه زادروز عنایتالله رضا
دکتر عنایتالله رضا در چارچوب خدمات علمی خود در عین حال که بر ترجمۀ پژوهشهای علمی دانشمندان شوروی درمورد تاریخ و جغرافیای تاریخی ایران تأکید داشت نسبت به نقد اغراض نهفته در دیدگاههای ایدئولوژیک تاریخنگاری شوروی نیز احساس مسئولیت میکرد. چگونگی شکلگیری بحث اران و آذربایجان دکتر رضا که مهمترین و ماندگارترین تحقیق تاریخی اوست نیز در یک چنین چارچوبی شکل گرفت.
درست است که گام نخستین در تبدیل نام خاننشینهای مسلماننشین قفقاز- اران پیشین- به «آذربایجان»- نام بخشهای جنوبی رود ارس- در چارچوب تحرکات پانترکی عثمانیها و در خلال لشکرکشیهای آنها در مراحل پایانی جنگ اول جهانی برداشته شد، ولی گامهای بعدی و منجمله توجیه «علمی» این تغییر و تبدیل را که جز فراهم آوردن زمینههای مخدوش ساختن تمامیت ارضی ایران انگیزههای دیگر نداشت آکادمیسینهای ریز و درشت شوروی و تشکیلات تاریخپردازی آنها بر عهده گرفتند. تشکیلات دروغپردازی که دکتر رضا با چم و خم آن بهخوبی آشنایی داشت و با انتشار آثاری چون آذربایجان و اران (آلبانیای قفقاز) (۱۳۶۰) و وجه کاملتر آن: اران از دوران باستان تا آغاز عهد مغول (۱۳۸۰) مشت آنها را باز کرد.
با تلاشهای دکتر رضا در این عرصه دشمنیهایی که با او میشد جنبهای تخصصیتر یافت. اگر تا آن موقع مدعی اصلی تودهایها بودند، از این مرحله به بعد که با افول تودهایگری نیز همزمان شد، عقبۀ فرقۀ دموکرات آذربایجان که اینک خود را «هویتطلب» مینامد، پا پیش گذاشته وظیفۀ ستیزه با او را بر عهده گرفت. آن یکی تحت لوای مبارزه با امپریالیسم امریکا جای پایی در دستگاه محکم کرده بود و این یک نیز از طریق همراهی با حرکتی که تحت عنوان امحاء آثار و نشانههای «ستمشاهی» کل هویت ایرانی را هدف حمله قرار داده بود. اگرچه حنای این یکی نیز بعد از مدتی رنگ باخت و همانند سلفش حزب توده از تک و تا افتاد، ولی حملاتش برای مدتی سنگین و گسترده بود.
آذربایجان و اران (۱۳۶۰) یا ایران و ترکان در روزگار ساسانیان که در سال ۱۳۶۵ توانست آن را منتشر کند، درواقع طرح بحثی بود و تذکری بر اهمیت توجه بیش از پیش به چنین مباحثی از نظر استوار داشتن سنگرهای دفاع از تمامیت ارضی و هویت ملّی ایرانزمین.
بهرغم توسعۀ چشمگیر طول و عرض تشکیلات پژوهشی و دانشگاهی در این سالها، اگر بر این شالوده سنگی نهاده شد- همانند اران از دوران باستان تا آغاز عهد مغول- آن را نیز او افزود و نه جزئی از این چهرههای ماندگار که روز به روز هم بر تعداد آنها افزوده میشود. در همان مقدمۀ اران از دوران باستان ... نیز از کاستیهای تحقیقات خود سخن گفته بود و امیدواری بدان که «... دیگران در آینده از عهدۀ این مهم برآیند و بتوانند نهتنها مردم کشور ما بلکه جهانیان را از قید آشفتهفکریهایی که حاصل جعل و تحریف تاریخ مردم این سرزمین بوده است برهانند و به شفافیت موضوع که برای وحدت ملّی ما نهایت ضرورت را دارد کمک کنند ...» (ص ۱۵) و در ادامۀ همان نوشته نیز حوزههایی را که میبایست موضوع پژوهشهای بعدی قرار گیرد معین ساخت (ص ۱۶).
ده سال از تذکر این نکات میگذرد و دهها سال دیگر نیز سپری خواهد شد ولی هنوز چشمهایمان به آثار او روشن است و عجالتاً به همین آثار نیز روشن خواهد ماند، چراکه آن تخصص و دانش را پشتبندی از «تعهد» نیز لازم است که به نظر کم و کمتر میشود.
«عنایتالله رضا»، کاوه بیات
جهان کتاب، سال پانزدهم (۱۳۸۹)، شمارۀ ۵ تا ۷، ص ۷۹-۸۰
عکس از راست: بدرالزمان قریب، ریچارد نلسون فرای، عنایتالله رضا
دوم تیرماه ۱۳۸۳، باغ موقوفات دکتر محمود افشار
#فرهیختگان راهی به رهایی
دکتر عنایتالله رضا در چارچوب خدمات علمی خود در عین حال که بر ترجمۀ پژوهشهای علمی دانشمندان شوروی درمورد تاریخ و جغرافیای تاریخی ایران تأکید داشت نسبت به نقد اغراض نهفته در دیدگاههای ایدئولوژیک تاریخنگاری شوروی نیز احساس مسئولیت میکرد. چگونگی شکلگیری بحث اران و آذربایجان دکتر رضا که مهمترین و ماندگارترین تحقیق تاریخی اوست نیز در یک چنین چارچوبی شکل گرفت.
درست است که گام نخستین در تبدیل نام خاننشینهای مسلماننشین قفقاز- اران پیشین- به «آذربایجان»- نام بخشهای جنوبی رود ارس- در چارچوب تحرکات پانترکی عثمانیها و در خلال لشکرکشیهای آنها در مراحل پایانی جنگ اول جهانی برداشته شد، ولی گامهای بعدی و منجمله توجیه «علمی» این تغییر و تبدیل را که جز فراهم آوردن زمینههای مخدوش ساختن تمامیت ارضی ایران انگیزههای دیگر نداشت آکادمیسینهای ریز و درشت شوروی و تشکیلات تاریخپردازی آنها بر عهده گرفتند. تشکیلات دروغپردازی که دکتر رضا با چم و خم آن بهخوبی آشنایی داشت و با انتشار آثاری چون آذربایجان و اران (آلبانیای قفقاز) (۱۳۶۰) و وجه کاملتر آن: اران از دوران باستان تا آغاز عهد مغول (۱۳۸۰) مشت آنها را باز کرد.
با تلاشهای دکتر رضا در این عرصه دشمنیهایی که با او میشد جنبهای تخصصیتر یافت. اگر تا آن موقع مدعی اصلی تودهایها بودند، از این مرحله به بعد که با افول تودهایگری نیز همزمان شد، عقبۀ فرقۀ دموکرات آذربایجان که اینک خود را «هویتطلب» مینامد، پا پیش گذاشته وظیفۀ ستیزه با او را بر عهده گرفت. آن یکی تحت لوای مبارزه با امپریالیسم امریکا جای پایی در دستگاه محکم کرده بود و این یک نیز از طریق همراهی با حرکتی که تحت عنوان امحاء آثار و نشانههای «ستمشاهی» کل هویت ایرانی را هدف حمله قرار داده بود. اگرچه حنای این یکی نیز بعد از مدتی رنگ باخت و همانند سلفش حزب توده از تک و تا افتاد، ولی حملاتش برای مدتی سنگین و گسترده بود.
آذربایجان و اران (۱۳۶۰) یا ایران و ترکان در روزگار ساسانیان که در سال ۱۳۶۵ توانست آن را منتشر کند، درواقع طرح بحثی بود و تذکری بر اهمیت توجه بیش از پیش به چنین مباحثی از نظر استوار داشتن سنگرهای دفاع از تمامیت ارضی و هویت ملّی ایرانزمین.
بهرغم توسعۀ چشمگیر طول و عرض تشکیلات پژوهشی و دانشگاهی در این سالها، اگر بر این شالوده سنگی نهاده شد- همانند اران از دوران باستان تا آغاز عهد مغول- آن را نیز او افزود و نه جزئی از این چهرههای ماندگار که روز به روز هم بر تعداد آنها افزوده میشود. در همان مقدمۀ اران از دوران باستان ... نیز از کاستیهای تحقیقات خود سخن گفته بود و امیدواری بدان که «... دیگران در آینده از عهدۀ این مهم برآیند و بتوانند نهتنها مردم کشور ما بلکه جهانیان را از قید آشفتهفکریهایی که حاصل جعل و تحریف تاریخ مردم این سرزمین بوده است برهانند و به شفافیت موضوع که برای وحدت ملّی ما نهایت ضرورت را دارد کمک کنند ...» (ص ۱۵) و در ادامۀ همان نوشته نیز حوزههایی را که میبایست موضوع پژوهشهای بعدی قرار گیرد معین ساخت (ص ۱۶).
ده سال از تذکر این نکات میگذرد و دهها سال دیگر نیز سپری خواهد شد ولی هنوز چشمهایمان به آثار او روشن است و عجالتاً به همین آثار نیز روشن خواهد ماند، چراکه آن تخصص و دانش را پشتبندی از «تعهد» نیز لازم است که به نظر کم و کمتر میشود.
«عنایتالله رضا»، کاوه بیات
جهان کتاب، سال پانزدهم (۱۳۸۹)، شمارۀ ۵ تا ۷، ص ۷۹-۸۰
عکس از راست: بدرالزمان قریب، ریچارد نلسون فرای، عنایتالله رضا
دوم تیرماه ۱۳۸۳، باغ موقوفات دکتر محمود افشار
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
عبدالله الشایجی، کارشناس الجزیره پاسخ میدهد:
بازگشت به نقطه صفر؛ ترامپ چگونه باختِ خود در جنگ با ایران را امضا کرد؟/فراز
#فرهیختگان راهی به رهایی
بازگشت به نقطه صفر؛ ترامپ چگونه باختِ خود در جنگ با ایران را امضا کرد؟/فراز
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤔3
طاماتبافی هوشوارهها: سوگیری و توهم[۱]
فریبرز خسروی، استاد علم اطلاعات ودانش شناسی ومعاون سابق کتابخانه ملی
در دورهای زندگی میکنیم که بهرهگیری از هوش مصنوعی، بهویژه هوش مصنوعی مولد، ازحاشیه زندگی علمی و حرفهای بیرون آمده و به یکی از ابزارهای روزمره تبدیل شده است. هر روز بر شمار استفادهکنندگان آن افزوده میشود و به نظر میرسد تا چندی دیگر کمتر حوزهای از زندگی فردی، آموزشی، پژوهشی و حرفهای از تأثیر آن برکنار بماند. اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: تا چه اندازه میتوان به پاسخها و عملکرد این سامانهها اعتماد کرد؟ آیا ممکن است این موجود به ظاهر همهچیزدان، گاه داستانسرایی کند، منبع بتراشد و با اعتمادبهنفسی مثالزدنی، اطلاعاتی نادرست تحویل ما دهد؟
در این یادداشت، واژه «هوشواره» را بهعنوان برابرنهاده مناسبتری برای سامانههای مبتنی بر هوش مصنوعی به کار میبرم؛ همانگونه که «ماهواره» را به جای «قمر مصنوعی» به کار می بریم. با این حال، تمرکز اصلی این نوشته بر آن دسته از هوشوارههاست که امروز بیش از همه در تولید متن، تصویر، پاسخ، تحلیل و ارجاع نقش دارند؛ یعنی هوش مصنوعی مولد و بهویژه مدلهای زبانی بزرگ. از این رو، هر جا در این متن از توهم، منبعسازی خیالی یا پاسخهای ساختگی سخن میرود، مقصود عمدتاً همین خانواده از سامانههاست، نه همه شاخههای هوش مصنوعی.
چندی پیش رسالهای برای داوری به دستم رسید. هنگام بررسی منابع، با کتابی مواجه شدم که نویسندهاش من بودم. این اتفاق در نگاه نخست مایه خوشحالی بود؛ زیرا هر نویسندهای از انتشار کتاب جدید خود خرسند میشود! مشکل فقط این بود که من هرگز چنین کتابی ننوشته بودم. پس از پرسوجو مشخص شد که دانشجوی محترم اطلاعات کتاب را از هوشواره گرفته است. به بیان دیگر، هوشواره لطف کرده بود و بدون آنکه زحمتی بر دوش من بگذارد، کتابی نیز به آثارم افزوده بود! احتمالاً در روزآمدهای بعدی، زحمتِ رفتن به مراسم اهدای جوایز کتاب سال را هم خواهد کشید!
این تجربه منحصر به من نیست. بسیاری از کاربران بارها با پاسخهایی مواجه شدهاند که در آنها هوشواره منابعی خیالی خلق کرده، نقلقولهایی را به افرادی نسبت داده که هرگز بر زبان نیاوردهاند و گاه چنان با اطمینان پاسخ نادرست داده که انسان ابتدا به دانستههای خودش شک کرده است.
این کاستی فقط در دیار ما رخ نمیدهد. در پژوهشی منتشرشده در سال ۲۰۲۶ درباره مقالات و پیشانتشارهای سال ۲۰۲۵، ۱۱۱ میلیون ارجاع در حدود دو و نیم میلیون مقاله از چهار پایگاه بزرگ علمی[۲] بررسی شد و برآورد محافظهکارانه پژوهشگران از وجود ۱۴۶٬۹۳۲ ارجاع ساختگی و ناموجود حکایت داشت؛ ارجاعهایی که رد پای هذیانسازی مدلهای زبانی در آنها دیده میشد[۳].
اما ماجرا فقط به هذیانسازی محدود نمیشود. هوشواره، به قول حضرت حافظ، تنها طامات نمیبافد؛ گاهی نیز جانبداری میکند و دچار سوگیری میشود. نمونه مشهور آن سامانه آزمایشی آمازون برای غربالگری رزومههاست که از حدود سال ۲۰۱۴ توسعه یافت و گزارش رویترز در سال ۲۰۱۸ نشان داد این ابزار به دلیل آموزش بر دادههای تاریخیِ عمدتاً مردانه، در عمل علیه رزومههای زنان سوگیری پیدا کرده بود و کنار گذاشته شد. هدف، یافتن بهترین استعدادها بود؛ اما سامانه ظاهراً تعریف خاصی از «بهترین» داشت و گذشته نابرابر بازار کار را به آینده استخدام منتقل میکرد[۴].
نمونه دیگر را همین امروز تجربه کردم. از چهار هوشواره پرسیدم: کدام هوشواره کمترین سوگیری و هذیانسازی را دارد؟ پاسخها بسیار آموزنده بود؛ هر چهار سامانه با کمال فروتنی و تواضع، خود را در رتبه نخست معرفی کردند! گویا درسِ خودشیفتگی را در همان ترمهای اول با نمره بیست گذرانده اند!
این کاستیها در حوزههایی مانند پزشکی، حقوق و امور نظامی میتواند پیامدهای جدی داشته باشد. از این رو، شاید عاقلانهتر باشد که فعلاً هوشواره را نه یک مرجع معصوم، بلکه دستیاری بسیار باهوش، بسیار مفید و در عین حال گاهی بسیار خیالپرداز و سوگیر بدانیم.
حالا این پرسش مطرح میشود که این هذیانها و سوگیریها از کجا سر و کلهشان پیدا میشود؟ بخش مهمی از دادههای آموزشی مدلهای زبانی از پیکرههای وب، کتابها، کدها، منابع دارای مجوز و گاه دادههای انسانی یا ترکیبی تأمین میشود؛ اما وب همچنان یکی از بزرگترین و مسئلهسازترین منابع این تغذیه دانشی است. مشکل از همان جایی آغاز میشود که وب، نماینده منصف و متوازنی از جهان نیست. توزیع زبانها در اینترنت هیچ شباهت دقیقی به توزیع واقعی جمعیت جهان ندارد. برای نمونه، بر پایه آمارهای بهروز W۳Techs، زبان انگلیسی حدود نیمی از وبسایتهایی را تشکیل میدهد که زبان محتوای آنها شناخته شده است. اگر زبانهای پرنفوذ اروپایی را نیز به آن بیفزاییم، سهم آنها از محتوای وب بسیار چشمگیرتر میشود.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
فریبرز خسروی، استاد علم اطلاعات ودانش شناسی ومعاون سابق کتابخانه ملی
در دورهای زندگی میکنیم که بهرهگیری از هوش مصنوعی، بهویژه هوش مصنوعی مولد، ازحاشیه زندگی علمی و حرفهای بیرون آمده و به یکی از ابزارهای روزمره تبدیل شده است. هر روز بر شمار استفادهکنندگان آن افزوده میشود و به نظر میرسد تا چندی دیگر کمتر حوزهای از زندگی فردی، آموزشی، پژوهشی و حرفهای از تأثیر آن برکنار بماند. اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: تا چه اندازه میتوان به پاسخها و عملکرد این سامانهها اعتماد کرد؟ آیا ممکن است این موجود به ظاهر همهچیزدان، گاه داستانسرایی کند، منبع بتراشد و با اعتمادبهنفسی مثالزدنی، اطلاعاتی نادرست تحویل ما دهد؟
در این یادداشت، واژه «هوشواره» را بهعنوان برابرنهاده مناسبتری برای سامانههای مبتنی بر هوش مصنوعی به کار میبرم؛ همانگونه که «ماهواره» را به جای «قمر مصنوعی» به کار می بریم. با این حال، تمرکز اصلی این نوشته بر آن دسته از هوشوارههاست که امروز بیش از همه در تولید متن، تصویر، پاسخ، تحلیل و ارجاع نقش دارند؛ یعنی هوش مصنوعی مولد و بهویژه مدلهای زبانی بزرگ. از این رو، هر جا در این متن از توهم، منبعسازی خیالی یا پاسخهای ساختگی سخن میرود، مقصود عمدتاً همین خانواده از سامانههاست، نه همه شاخههای هوش مصنوعی.
چندی پیش رسالهای برای داوری به دستم رسید. هنگام بررسی منابع، با کتابی مواجه شدم که نویسندهاش من بودم. این اتفاق در نگاه نخست مایه خوشحالی بود؛ زیرا هر نویسندهای از انتشار کتاب جدید خود خرسند میشود! مشکل فقط این بود که من هرگز چنین کتابی ننوشته بودم. پس از پرسوجو مشخص شد که دانشجوی محترم اطلاعات کتاب را از هوشواره گرفته است. به بیان دیگر، هوشواره لطف کرده بود و بدون آنکه زحمتی بر دوش من بگذارد، کتابی نیز به آثارم افزوده بود! احتمالاً در روزآمدهای بعدی، زحمتِ رفتن به مراسم اهدای جوایز کتاب سال را هم خواهد کشید!
این تجربه منحصر به من نیست. بسیاری از کاربران بارها با پاسخهایی مواجه شدهاند که در آنها هوشواره منابعی خیالی خلق کرده، نقلقولهایی را به افرادی نسبت داده که هرگز بر زبان نیاوردهاند و گاه چنان با اطمینان پاسخ نادرست داده که انسان ابتدا به دانستههای خودش شک کرده است.
این کاستی فقط در دیار ما رخ نمیدهد. در پژوهشی منتشرشده در سال ۲۰۲۶ درباره مقالات و پیشانتشارهای سال ۲۰۲۵، ۱۱۱ میلیون ارجاع در حدود دو و نیم میلیون مقاله از چهار پایگاه بزرگ علمی[۲] بررسی شد و برآورد محافظهکارانه پژوهشگران از وجود ۱۴۶٬۹۳۲ ارجاع ساختگی و ناموجود حکایت داشت؛ ارجاعهایی که رد پای هذیانسازی مدلهای زبانی در آنها دیده میشد[۳].
اما ماجرا فقط به هذیانسازی محدود نمیشود. هوشواره، به قول حضرت حافظ، تنها طامات نمیبافد؛ گاهی نیز جانبداری میکند و دچار سوگیری میشود. نمونه مشهور آن سامانه آزمایشی آمازون برای غربالگری رزومههاست که از حدود سال ۲۰۱۴ توسعه یافت و گزارش رویترز در سال ۲۰۱۸ نشان داد این ابزار به دلیل آموزش بر دادههای تاریخیِ عمدتاً مردانه، در عمل علیه رزومههای زنان سوگیری پیدا کرده بود و کنار گذاشته شد. هدف، یافتن بهترین استعدادها بود؛ اما سامانه ظاهراً تعریف خاصی از «بهترین» داشت و گذشته نابرابر بازار کار را به آینده استخدام منتقل میکرد[۴].
نمونه دیگر را همین امروز تجربه کردم. از چهار هوشواره پرسیدم: کدام هوشواره کمترین سوگیری و هذیانسازی را دارد؟ پاسخها بسیار آموزنده بود؛ هر چهار سامانه با کمال فروتنی و تواضع، خود را در رتبه نخست معرفی کردند! گویا درسِ خودشیفتگی را در همان ترمهای اول با نمره بیست گذرانده اند!
این کاستیها در حوزههایی مانند پزشکی، حقوق و امور نظامی میتواند پیامدهای جدی داشته باشد. از این رو، شاید عاقلانهتر باشد که فعلاً هوشواره را نه یک مرجع معصوم، بلکه دستیاری بسیار باهوش، بسیار مفید و در عین حال گاهی بسیار خیالپرداز و سوگیر بدانیم.
حالا این پرسش مطرح میشود که این هذیانها و سوگیریها از کجا سر و کلهشان پیدا میشود؟ بخش مهمی از دادههای آموزشی مدلهای زبانی از پیکرههای وب، کتابها، کدها، منابع دارای مجوز و گاه دادههای انسانی یا ترکیبی تأمین میشود؛ اما وب همچنان یکی از بزرگترین و مسئلهسازترین منابع این تغذیه دانشی است. مشکل از همان جایی آغاز میشود که وب، نماینده منصف و متوازنی از جهان نیست. توزیع زبانها در اینترنت هیچ شباهت دقیقی به توزیع واقعی جمعیت جهان ندارد. برای نمونه، بر پایه آمارهای بهروز W۳Techs، زبان انگلیسی حدود نیمی از وبسایتهایی را تشکیل میدهد که زبان محتوای آنها شناخته شده است. اگر زبانهای پرنفوذ اروپایی را نیز به آن بیفزاییم، سهم آنها از محتوای وب بسیار چشمگیرتر میشود.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2🤔2
👆👆👆
میتوان از این وضعیت با تعبیر «امپریالیسم زبانی وب» یاد کرد؛ یعنی همان حالتی که چند زبان پرنفوذ، بلندگو را در اختیار گرفتهاند و بقیه زبانها باید از ردیفهای عقب سالن فریاد بزنند تا شاید شنیده شوند[۵].
نتیجه آنکه بخش عمده دادههای آموزشی هوشوارهها از فرهنگها، قوانین، ارزشها و جهانبینی جوامع غربی تغذیه میشود. بنابراین حتی وقتی با هوشواره فارسی صحبت میکنیم، گاهی احساس میکنیم پاسخها با لهجه فکری یک شهروند اروپای غربی ارائه میشوند که اتفاقاً چند کلمه فارسی هم آموخته است. مثلاً وقتی تعارفات معمول ما را میشنود، وقتی میگوییم: چشم، روی جفت چشام، احتمالاً با خود میگوید: این چه رفتار غیرمنطقیای با عضو بینایی است؟
وقتی سامانههای تشخیص چهره در شناسایی افراد رنگینپوست خطای بیشتری دارند، یا مولدهای تصویر یک هنرمند را ناخودآگاه سفیدپوستتر و یک خدمتکار را تیرهپوستتر ترسیم میکنند، ماجرا از بدجنسی الگوریتم نیست؛ بلکه از رژیم غذایی نامتوازنی ناشی میشود که برای آن تدارک دیدهاند. هوشواره همان چیزی را بازتاب میدهد که بیشتر دیده است؛ و متأسفانه جهان دیجیتال همیشه آینه منصفی از جهان واقعی نبوده است. هوشواره شعور، وجدان یا حس عدالت ندارد؛ او یک «ماشین الگوبرداری» بسیار پیشرفته است. اگر دادههایی که به او میدهیم سرشار از کلیشهها، نابرایریهای تاریخی یا کمبود اطلاعات باشد، این ماشین پرتلاش همه آنها را با دقتی مثالزدنی به فرمولهای ریاضی تبدیل میکند و گاه سوگیریها را از آنچه بودهاند نیز پررنگتر بازمیگرداند. به بیان دیگر، هوشواره دروغگو نیست؛ فقط شاگردی است که هرچه را از روی دفتر مشق جهان رونویسی کرده، با خطی خوشتر پس میدهد.البته به قول حضرت مولانا: « کین حقیقت قابلِ تأویلهاست» « وین توهّم مایۀ تخییلهاست» حتی حقیقت هم قابلیت تاویل دارد توهم که جای خود دارد!
سوگیری و هذیانسازی یک چیز نیستند، اما در بسیاری از موارد از یک خانواده میآیند: دادههای ناقص، نامتوازن، کهنه یا کمکیفیت. هر دو میتوانند یکدیگر را تقویت کنند، بیآنکه همیشه رابطهای ساده و خطی میان آنها برقرار باشد. اگر بخواهیم ساده بگوییم، سوگیری گاهی همان ریل قطاری است که هذیانسازی روی آن حرکت میکند. سه نسبت مهم میان این دو پدیده را میتوان چنین توضیح داد:
نخست: هوشواره بر پایه الگوها و احتمالات کار میکند. هرگاه با پرسش روبهرو شود که اطلاعات کافی درباره آن ندارد، به قویترین الگوهای موجود در حافظه آماری خود پناه میبرد. مشکل آنجاست که این الگوها همیشه حقیقت نیستند؛ گاهی فقط کلیشههایی هستند که لباس حقیقت پوشیدهاند. برای مثال، اگر درباره فردی گمنام از او پرسش شود و اطلاعات معتبری در اختیار نداشته باشد، ممکن است دست به «خلاقیت ناخواسته» بزند و زندگینامهای تولید کند که هرگز وجود نداشته است. در این فرآیند، سوگیریهای جنسیتی، قومی یا فرهنگی نیز وارد میدان میشوند و شخصیت خیالی تازهای را با مشخصاتی کاملاً آشنا برای ذهن الگوریتم خلق میکنند.
دوم: سوگیری و هذیانسازی، هر دو فرزندان یک خانوادهاند: دادههای ناقص یا نامتوازن. همانطور که قبلاً بیان شد، سوگیری زمانی شکل میگیرد که دادههای آموزشی بازتابدهنده تبعیضها و عدم تعادلهای جهان واقعی باشند. هذیانسازی نیز زمانی رخ میدهد که دادهها در موضوعی خاص کم، ناقص، متناقض یا کهنه باشند. در حوزههایی که دادههای اندکی وجود دارد، هوشواره هم احتمال بیشتری برای سوگیری دارد، چون نمونههای متنوع را ندیده است؛ و هم آمادگی بیشتری برای توهم و هذیانسازی، چون واقعیتهای کافی برای پاسخگویی در اختیار ندارد. به زبان ساده، وقتی کتابخانه ذهن الگوریتم نصفهونیمه باشد، هم قضاوتش مشکل پیدا میکند و هم حافظهاش.
سوم: شرکتهای سازنده هوشوارهها از روشهایی مانند RLHF (یادگیری تقویتشده با بازخورد انسانی)[۶] برای کاهش سوگیریها و پاسخهای نامناسب استفاده میکنند. اما این فرایندهای همراستاسازی نیز بینقص نیستند و گاه میتوانند به پاسخهایی بیش از حد محافظهکارانه، کلی، کمخاصیت یا ظاهراً بیطرف منجر شوند. در چنین شرایطی، مدل ممکن است به جای پاسخ دقیق و مستند، پاسخی کمخطر و اتوکشیده ارائه دهد؛ پاسخی که به ظاهر بیحاشیه است، اما الزاماً به حقیقت نزدیکتر نیست.
خلاصه ماجرا در یک جمله این است: هوشواره وقتی واقعیت را نمیداند، گاهی آن را میسازد؛ و مواد اولیه این ساختوساز را نیز معمولاً از سوگیریهای موجود در دادههایش تأمین میکند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
میتوان از این وضعیت با تعبیر «امپریالیسم زبانی وب» یاد کرد؛ یعنی همان حالتی که چند زبان پرنفوذ، بلندگو را در اختیار گرفتهاند و بقیه زبانها باید از ردیفهای عقب سالن فریاد بزنند تا شاید شنیده شوند[۵].
نتیجه آنکه بخش عمده دادههای آموزشی هوشوارهها از فرهنگها، قوانین، ارزشها و جهانبینی جوامع غربی تغذیه میشود. بنابراین حتی وقتی با هوشواره فارسی صحبت میکنیم، گاهی احساس میکنیم پاسخها با لهجه فکری یک شهروند اروپای غربی ارائه میشوند که اتفاقاً چند کلمه فارسی هم آموخته است. مثلاً وقتی تعارفات معمول ما را میشنود، وقتی میگوییم: چشم، روی جفت چشام، احتمالاً با خود میگوید: این چه رفتار غیرمنطقیای با عضو بینایی است؟
وقتی سامانههای تشخیص چهره در شناسایی افراد رنگینپوست خطای بیشتری دارند، یا مولدهای تصویر یک هنرمند را ناخودآگاه سفیدپوستتر و یک خدمتکار را تیرهپوستتر ترسیم میکنند، ماجرا از بدجنسی الگوریتم نیست؛ بلکه از رژیم غذایی نامتوازنی ناشی میشود که برای آن تدارک دیدهاند. هوشواره همان چیزی را بازتاب میدهد که بیشتر دیده است؛ و متأسفانه جهان دیجیتال همیشه آینه منصفی از جهان واقعی نبوده است. هوشواره شعور، وجدان یا حس عدالت ندارد؛ او یک «ماشین الگوبرداری» بسیار پیشرفته است. اگر دادههایی که به او میدهیم سرشار از کلیشهها، نابرایریهای تاریخی یا کمبود اطلاعات باشد، این ماشین پرتلاش همه آنها را با دقتی مثالزدنی به فرمولهای ریاضی تبدیل میکند و گاه سوگیریها را از آنچه بودهاند نیز پررنگتر بازمیگرداند. به بیان دیگر، هوشواره دروغگو نیست؛ فقط شاگردی است که هرچه را از روی دفتر مشق جهان رونویسی کرده، با خطی خوشتر پس میدهد.البته به قول حضرت مولانا: « کین حقیقت قابلِ تأویلهاست» « وین توهّم مایۀ تخییلهاست» حتی حقیقت هم قابلیت تاویل دارد توهم که جای خود دارد!
سوگیری و هذیانسازی یک چیز نیستند، اما در بسیاری از موارد از یک خانواده میآیند: دادههای ناقص، نامتوازن، کهنه یا کمکیفیت. هر دو میتوانند یکدیگر را تقویت کنند، بیآنکه همیشه رابطهای ساده و خطی میان آنها برقرار باشد. اگر بخواهیم ساده بگوییم، سوگیری گاهی همان ریل قطاری است که هذیانسازی روی آن حرکت میکند. سه نسبت مهم میان این دو پدیده را میتوان چنین توضیح داد:
نخست: هوشواره بر پایه الگوها و احتمالات کار میکند. هرگاه با پرسش روبهرو شود که اطلاعات کافی درباره آن ندارد، به قویترین الگوهای موجود در حافظه آماری خود پناه میبرد. مشکل آنجاست که این الگوها همیشه حقیقت نیستند؛ گاهی فقط کلیشههایی هستند که لباس حقیقت پوشیدهاند. برای مثال، اگر درباره فردی گمنام از او پرسش شود و اطلاعات معتبری در اختیار نداشته باشد، ممکن است دست به «خلاقیت ناخواسته» بزند و زندگینامهای تولید کند که هرگز وجود نداشته است. در این فرآیند، سوگیریهای جنسیتی، قومی یا فرهنگی نیز وارد میدان میشوند و شخصیت خیالی تازهای را با مشخصاتی کاملاً آشنا برای ذهن الگوریتم خلق میکنند.
دوم: سوگیری و هذیانسازی، هر دو فرزندان یک خانوادهاند: دادههای ناقص یا نامتوازن. همانطور که قبلاً بیان شد، سوگیری زمانی شکل میگیرد که دادههای آموزشی بازتابدهنده تبعیضها و عدم تعادلهای جهان واقعی باشند. هذیانسازی نیز زمانی رخ میدهد که دادهها در موضوعی خاص کم، ناقص، متناقض یا کهنه باشند. در حوزههایی که دادههای اندکی وجود دارد، هوشواره هم احتمال بیشتری برای سوگیری دارد، چون نمونههای متنوع را ندیده است؛ و هم آمادگی بیشتری برای توهم و هذیانسازی، چون واقعیتهای کافی برای پاسخگویی در اختیار ندارد. به زبان ساده، وقتی کتابخانه ذهن الگوریتم نصفهونیمه باشد، هم قضاوتش مشکل پیدا میکند و هم حافظهاش.
سوم: شرکتهای سازنده هوشوارهها از روشهایی مانند RLHF (یادگیری تقویتشده با بازخورد انسانی)[۶] برای کاهش سوگیریها و پاسخهای نامناسب استفاده میکنند. اما این فرایندهای همراستاسازی نیز بینقص نیستند و گاه میتوانند به پاسخهایی بیش از حد محافظهکارانه، کلی، کمخاصیت یا ظاهراً بیطرف منجر شوند. در چنین شرایطی، مدل ممکن است به جای پاسخ دقیق و مستند، پاسخی کمخطر و اتوکشیده ارائه دهد؛ پاسخی که به ظاهر بیحاشیه است، اما الزاماً به حقیقت نزدیکتر نیست.
خلاصه ماجرا در یک جمله این است: هوشواره وقتی واقعیت را نمیداند، گاهی آن را میسازد؛ و مواد اولیه این ساختوساز را نیز معمولاً از سوگیریهای موجود در دادههایش تأمین میکند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤔2❤1
👆👆👆
اما نکته نگرانکنندهتر آن است که برخی از همین خطاها و هذیانها دوباره به چرخه تولید دانش بازمیگرداند. فرض کنید میلیونها مقاله تولید شود و بخشی از آنها حاوی ارجاعات ساختگی یا اطلاعات نادرست باشند. بسیاری از این محتواها بعداً وارد منابع آموزشی نسلهای بعدی هوشوارهها میشوند، وضعیتی شبیه فتوکپی گرفتن از یک فتوکپی رخ میدهد؛یعنی فزونگی نادرستی و هم افزایی توهم و سوگیری. هر بار اندکی از کیفیت حقیقت کاسته میشود و اندکی بر وضوح خطا افزوده به گونه ای که ممکن است به فروپاشی مدل منجر شود.. در نهایت هم با نسلی از هوشوارهها روبهرو میشویم که عموزادههای دیجیتالیِ «پینوکیو» هستند. با این تفاوت که بینیشان در صفحه نمایش جا نمیشود!
خوشبختانه شرکتهای توسعهدهنده هوشوارهها پیوسته در حال بهبود روشهای کاهش سوگیری و هذیانسازی هستند و کیفیت این سامانهها نسبت به سالهای نخست بهطور محسوسی افزایش یافته است. با این حال، مهمترین اصل برای کاربران و متخصصان اطلاعات همچنان پابرجاست: به پاسخهای هوشوارهها نباید همانگونه اعتماد کرد که به ساعت مچی خود اعتماد میکنیم؛ بلکه باید با آنها همانگونه برخورد کرد که با یک دستیار بسیار باهوش، بسیار پرمطالعه و در عین حال گاه بیش از حد خیالپرداز برخورد میکنیم.
در اینجاست که نقش کتابداران و متخصصان علم اطلاعات پررنگ میشود؛ کسانی که حرفه آنان از دیرباز چیزی جز راستیآزمایی، ارزیابی منابع و تمیز دادن دانش از شبهدانش نبوده است. هوشواره برای تولید پاسخهای دقیق و قابل اعتماد، به دادههای معتبر، ساختیافته و متوازن نیاز دارد؛ درست همانگونه که یک کتابخانه خوب به کتابهای معتبر، فهرستی استاندارد و کتابداری حساس به کیفیت نیازمند است. خوشبختانه این دقیقاً همان قلمرویی است که کتابداران و متخصصان علم اطلاعات دههها در آن تجربه اندوختهاند؛ یعنی هنر دیرینه جلوگیری از آنکه هر نوشتهای صرفاً به دلیل چاپ شدن، حقیقت تلقی شود.
نقش آن متخصصان را میتوان در چهار محور اصلی خلاصه کرد:
۱. سازماندهی دانش و معماری داده
بخش مهمی از خطاهای هوشواره ناشی از دادههای پراکنده و نامعتبر است. این سامانهها مانند معماریهای RAG[۷] برای کاهش هذیانسازی به پایگاههای دانشیِ سره و ناسرهنشده نیاز دارند؛ یعنی همان قلمرویی که کتابداران پیش از ظهور هوش مصنوعی نیز در آن تخصص داشتند.
گزینش، پالایش و نگهداشت مخازن دانشی (Knowledge Curation):کتابداران منابع علمی و دادههای تخصصی را ارزیابی و پالایش میکنند تا بهعنوان خوراک باکیفیت به هوشواره تزریق شود. چرا که مواد اولیه آکنده از شایعه و اطلاعات جعلی، فرجامی جز «هذیانسازی علمی» ندارد.
طراحی فرادادهها و هستینگاریها: مدلها برای بازیابی دقیق به فراداده و ساختار نیاز دارند. متخصصان با نمایهسازی علمی، به هوشواره کمک میکنند میان «شیر جنگل»، «شیر خوراکی» و «شیر آب» تفاوت قائل شود؛ مهارتی که گاه برای انسانها هم دردسرساز است، چه برسد به الگوریتمی که نافش را با زبان انگلیسی بریدهاند.
مدیریت چرخه عمر داده: دادههای منقضی منبع تولید خطا هستند. متخصصان اطلاعات با روزآمدسازی مستمر پایگاهها، از گرفتار شدن هوشواره در گذشته و معرفی فناوریهای منسوخ به عنوان «آینده جهان» جلوگیری میکنند.
۲. ارزیابی، ممیزی و کشف سوگیری
کتابداران سالها اعتبار منابع را سنجیدهاند؛ اکنون نوبت ارزیابیِ خودِ این ارزیابان الگوریتمی است.
سنجش میزان هذیانسازی: متخصصان با طراحی آزمونها بررسی میکنند که مدل تا چه حد به واقعیت وفادار است و در چه مواقعی ناگهان استعداد رماننویسی خود را کشف میکند.
شناسایی سوگیریهای پنهان: مدلهای زبانی به دلیل عدم توازن دادههای وب، دچار سوگیری جغرافیایی و فرهنگی هستند. متخصصان این نابرابریها را شناسایی میکنند تا جهان در نگاه هوشواره، شبیهتر به واقعیت شود و نه صرفاً بازتاب چند گوشه پرصدای آن.
ارزیابی قابلیت ردیابی منابع: متخصصان استانداردهایی برای استناددهی مدلها تدوین میکنند تا پاسخها کمتر شبیه الهامات ناگهانی و بیشتر شبیه نتایج پژوهش باشند؛ چرا که در دنیای علم، فکتِ بدون منبع فاقد ارزش است، حتی اگر با فونت نستعلیق نوشته شده باشد!
۳. آموزش سواد هوشواره و تفکر انتقادی
بزرگترین خطر، پذیرش بیچونوچرای خروجی هوشواره به عنوان وحی مُنزل است، در حالی که این پاسخها صرفاً برآوردهایی آماری هستند.
آموزش استفاده انتقادی: کتابداران به کاربران میآموزند که پاسخ هوشواره، نقطه آغاز تحقیق است نه پایان آن؛ و یک متن روان و قانعکننده لزوماً حقیقت نیست.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
اما نکته نگرانکنندهتر آن است که برخی از همین خطاها و هذیانها دوباره به چرخه تولید دانش بازمیگرداند. فرض کنید میلیونها مقاله تولید شود و بخشی از آنها حاوی ارجاعات ساختگی یا اطلاعات نادرست باشند. بسیاری از این محتواها بعداً وارد منابع آموزشی نسلهای بعدی هوشوارهها میشوند، وضعیتی شبیه فتوکپی گرفتن از یک فتوکپی رخ میدهد؛یعنی فزونگی نادرستی و هم افزایی توهم و سوگیری. هر بار اندکی از کیفیت حقیقت کاسته میشود و اندکی بر وضوح خطا افزوده به گونه ای که ممکن است به فروپاشی مدل منجر شود.. در نهایت هم با نسلی از هوشوارهها روبهرو میشویم که عموزادههای دیجیتالیِ «پینوکیو» هستند. با این تفاوت که بینیشان در صفحه نمایش جا نمیشود!
خوشبختانه شرکتهای توسعهدهنده هوشوارهها پیوسته در حال بهبود روشهای کاهش سوگیری و هذیانسازی هستند و کیفیت این سامانهها نسبت به سالهای نخست بهطور محسوسی افزایش یافته است. با این حال، مهمترین اصل برای کاربران و متخصصان اطلاعات همچنان پابرجاست: به پاسخهای هوشوارهها نباید همانگونه اعتماد کرد که به ساعت مچی خود اعتماد میکنیم؛ بلکه باید با آنها همانگونه برخورد کرد که با یک دستیار بسیار باهوش، بسیار پرمطالعه و در عین حال گاه بیش از حد خیالپرداز برخورد میکنیم.
در اینجاست که نقش کتابداران و متخصصان علم اطلاعات پررنگ میشود؛ کسانی که حرفه آنان از دیرباز چیزی جز راستیآزمایی، ارزیابی منابع و تمیز دادن دانش از شبهدانش نبوده است. هوشواره برای تولید پاسخهای دقیق و قابل اعتماد، به دادههای معتبر، ساختیافته و متوازن نیاز دارد؛ درست همانگونه که یک کتابخانه خوب به کتابهای معتبر، فهرستی استاندارد و کتابداری حساس به کیفیت نیازمند است. خوشبختانه این دقیقاً همان قلمرویی است که کتابداران و متخصصان علم اطلاعات دههها در آن تجربه اندوختهاند؛ یعنی هنر دیرینه جلوگیری از آنکه هر نوشتهای صرفاً به دلیل چاپ شدن، حقیقت تلقی شود.
نقش آن متخصصان را میتوان در چهار محور اصلی خلاصه کرد:
۱. سازماندهی دانش و معماری داده
بخش مهمی از خطاهای هوشواره ناشی از دادههای پراکنده و نامعتبر است. این سامانهها مانند معماریهای RAG[۷] برای کاهش هذیانسازی به پایگاههای دانشیِ سره و ناسرهنشده نیاز دارند؛ یعنی همان قلمرویی که کتابداران پیش از ظهور هوش مصنوعی نیز در آن تخصص داشتند.
گزینش، پالایش و نگهداشت مخازن دانشی (Knowledge Curation):کتابداران منابع علمی و دادههای تخصصی را ارزیابی و پالایش میکنند تا بهعنوان خوراک باکیفیت به هوشواره تزریق شود. چرا که مواد اولیه آکنده از شایعه و اطلاعات جعلی، فرجامی جز «هذیانسازی علمی» ندارد.
طراحی فرادادهها و هستینگاریها: مدلها برای بازیابی دقیق به فراداده و ساختار نیاز دارند. متخصصان با نمایهسازی علمی، به هوشواره کمک میکنند میان «شیر جنگل»، «شیر خوراکی» و «شیر آب» تفاوت قائل شود؛ مهارتی که گاه برای انسانها هم دردسرساز است، چه برسد به الگوریتمی که نافش را با زبان انگلیسی بریدهاند.
مدیریت چرخه عمر داده: دادههای منقضی منبع تولید خطا هستند. متخصصان اطلاعات با روزآمدسازی مستمر پایگاهها، از گرفتار شدن هوشواره در گذشته و معرفی فناوریهای منسوخ به عنوان «آینده جهان» جلوگیری میکنند.
۲. ارزیابی، ممیزی و کشف سوگیری
کتابداران سالها اعتبار منابع را سنجیدهاند؛ اکنون نوبت ارزیابیِ خودِ این ارزیابان الگوریتمی است.
سنجش میزان هذیانسازی: متخصصان با طراحی آزمونها بررسی میکنند که مدل تا چه حد به واقعیت وفادار است و در چه مواقعی ناگهان استعداد رماننویسی خود را کشف میکند.
شناسایی سوگیریهای پنهان: مدلهای زبانی به دلیل عدم توازن دادههای وب، دچار سوگیری جغرافیایی و فرهنگی هستند. متخصصان این نابرابریها را شناسایی میکنند تا جهان در نگاه هوشواره، شبیهتر به واقعیت شود و نه صرفاً بازتاب چند گوشه پرصدای آن.
ارزیابی قابلیت ردیابی منابع: متخصصان استانداردهایی برای استناددهی مدلها تدوین میکنند تا پاسخها کمتر شبیه الهامات ناگهانی و بیشتر شبیه نتایج پژوهش باشند؛ چرا که در دنیای علم، فکتِ بدون منبع فاقد ارزش است، حتی اگر با فونت نستعلیق نوشته شده باشد!
۳. آموزش سواد هوشواره و تفکر انتقادی
بزرگترین خطر، پذیرش بیچونوچرای خروجی هوشواره به عنوان وحی مُنزل است، در حالی که این پاسخها صرفاً برآوردهایی آماری هستند.
آموزش استفاده انتقادی: کتابداران به کاربران میآموزند که پاسخ هوشواره، نقطه آغاز تحقیق است نه پایان آن؛ و یک متن روان و قانعکننده لزوماً حقیقت نیست.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤔2❤1
👆👆👆
آموزش پرامپتنویسی مسئولانه: نوع پرسش، کیفیت پاسخ را دگرگون میکند. هوشواره به سؤال مبهم، پاسخ مبهم میدهد. البته گاهی در پاسخ به سؤال دقیق هم راه خود را میرود، اما آموزش مهندسی پرامپت این خطا را به حداقل میرساند.
تقویت مهارت راست آزمایی: آموزش روشهای تطبیق پاسخ مدل با منابع معتبر دانشگاهی. به بیان ساده، هنر دیرینه «اعتماد کن، اما بررسی هم بکن» در عصر هوش مصنوعی اهمیتی دوچندان یافته است.
۴. اخلاق اطلاعات و عدالت دانشی
هوشواره بازتابی از ساختارهای قدرت، فرهنگ و اقتصاد جوامع توسعهدهنده آن است.
دفاع از تنوع زبانی و فرهنگی: تلاش برای افزایش سهم زبانها و فرهنگهای کمنماینده در وب، تا هوشواره تصور نکند تاریخ بشر عمدتاً در چند کشور غربی و به یک زبان رخ داده است.
تدوین اصول اخلاقی داده: مشارکت در استانداردسازی حریم خصوصی و مالکیت فکری؛ چرا که فناوری بدون اخلاق، سریعتر از آنچه انتظار میرود دردسر تولید میکند.
حمایت از دسترسی آزاد به اطلاعات: جلوگیری از انحصار دادههای باکیفیت توسط شرکتهای بزرگ، تا آینده اطلاعات شبیه به یک کتابخانه عمومیِ منصف باشد و نه گاوصندوقی اختصاصی.
سخن پایانی
اگر مهندسان کامپیوتر موتور هوشواره را طراحی میکنند، کتابداران و متخصصان علم اطلاعات مسئول کیفیت سوخت، نقشه راه، تابلوهای هشدار، دفترچه راهنما و حتی بخشی از ترمزهای آن هستند. بدون حضور فعال آنان، هوشواره ممکن است در بزرگراهی از دادههای آلوده، سوگیرانه و نادرست با سرعتی خیرهکننده حرکت کند؛ وضعیتی که بسیار خطیر است. اما با مشارکت این متخصصان، میتوان امیدوار بود که این راننده تازهکارِ بسیار پرحافظه، نهتنها سریعتر، بلکه عاقلانهتر و منصفانهتر نیز حرکت کند. گرایش هوش مصنوعی در علم اطلاعات و دانششناسی به تصویب رسیده است . البته باید امیدوار باشیم در بعضی گروه ها با آن صوری برخورد نشود.با این مصوبه مسئولیت متخصصان این حوزه در فهم، نقد، ارزیابی و هدایت مسئولانه هوشوارهها دوچندان شده است. اکنون زمان آن است که کتابداران نه صرفاً مصرفکننده هوشوارهها، بلکه شریک انتقادی، اخلاقی و حرفهای در ساخت آینده دانشی آنها باشند[۸].
خسروی ، فریبرز (۱۴۰۵). « طاماتبافی هوشوارهها: سوگیری و توهم ». سخن هفته لیزنا، شماره ۷۹۶، ۲۵ خرداد ماه ۱۴۰۵
[۱] Hallucination
[۲] پایگاههای پیشانتشار و داوریهمتا شامل: arXiv، bioRxiv، SSRN و .PubMed Central (PMC)
[۳] Zhao, Z., Wang, Y., Stuart, T., De Vaan, M., Ginsparg, P., & Yin, Y. (۲۰۲۶). LLM hallucinations in the wild: Large-scale evidence from non-existent citations. arXiv preprint arXiv:۲۶۰۵,۰۷۷۲۳. https://doi.org/۱۰,۴۸۵۵۰/arXiv.۲۶۰۵.۰۷۷۲۳
[۴] Dastin, J. (۲۰۱۸). Amazon scraps secret AI recruiting tool that showed bias against women. Reuters. https://www.reuters.com/article/us-amazon-com-jobs-automation-insight-idUSKCN۱MK۰۸G
[۵] W۳Techs. (۲۰۲۶). Usage percentages of content languages for websites. https://w۳techs.com/technologies/overview/content_language
[۶] Reinforcement Learning from Human Feedback
[۷] Retrieval-Augmented Generation
[۸] درتدوین این یادداشت از هوشواره بهره بردهام.
#فرهیختگان راهی به رهایی
آموزش پرامپتنویسی مسئولانه: نوع پرسش، کیفیت پاسخ را دگرگون میکند. هوشواره به سؤال مبهم، پاسخ مبهم میدهد. البته گاهی در پاسخ به سؤال دقیق هم راه خود را میرود، اما آموزش مهندسی پرامپت این خطا را به حداقل میرساند.
تقویت مهارت راست آزمایی: آموزش روشهای تطبیق پاسخ مدل با منابع معتبر دانشگاهی. به بیان ساده، هنر دیرینه «اعتماد کن، اما بررسی هم بکن» در عصر هوش مصنوعی اهمیتی دوچندان یافته است.
۴. اخلاق اطلاعات و عدالت دانشی
هوشواره بازتابی از ساختارهای قدرت، فرهنگ و اقتصاد جوامع توسعهدهنده آن است.
دفاع از تنوع زبانی و فرهنگی: تلاش برای افزایش سهم زبانها و فرهنگهای کمنماینده در وب، تا هوشواره تصور نکند تاریخ بشر عمدتاً در چند کشور غربی و به یک زبان رخ داده است.
تدوین اصول اخلاقی داده: مشارکت در استانداردسازی حریم خصوصی و مالکیت فکری؛ چرا که فناوری بدون اخلاق، سریعتر از آنچه انتظار میرود دردسر تولید میکند.
حمایت از دسترسی آزاد به اطلاعات: جلوگیری از انحصار دادههای باکیفیت توسط شرکتهای بزرگ، تا آینده اطلاعات شبیه به یک کتابخانه عمومیِ منصف باشد و نه گاوصندوقی اختصاصی.
سخن پایانی
اگر مهندسان کامپیوتر موتور هوشواره را طراحی میکنند، کتابداران و متخصصان علم اطلاعات مسئول کیفیت سوخت، نقشه راه، تابلوهای هشدار، دفترچه راهنما و حتی بخشی از ترمزهای آن هستند. بدون حضور فعال آنان، هوشواره ممکن است در بزرگراهی از دادههای آلوده، سوگیرانه و نادرست با سرعتی خیرهکننده حرکت کند؛ وضعیتی که بسیار خطیر است. اما با مشارکت این متخصصان، میتوان امیدوار بود که این راننده تازهکارِ بسیار پرحافظه، نهتنها سریعتر، بلکه عاقلانهتر و منصفانهتر نیز حرکت کند. گرایش هوش مصنوعی در علم اطلاعات و دانششناسی به تصویب رسیده است . البته باید امیدوار باشیم در بعضی گروه ها با آن صوری برخورد نشود.با این مصوبه مسئولیت متخصصان این حوزه در فهم، نقد، ارزیابی و هدایت مسئولانه هوشوارهها دوچندان شده است. اکنون زمان آن است که کتابداران نه صرفاً مصرفکننده هوشوارهها، بلکه شریک انتقادی، اخلاقی و حرفهای در ساخت آینده دانشی آنها باشند[۸].
خسروی ، فریبرز (۱۴۰۵). « طاماتبافی هوشوارهها: سوگیری و توهم ». سخن هفته لیزنا، شماره ۷۹۶، ۲۵ خرداد ماه ۱۴۰۵
[۱] Hallucination
[۲] پایگاههای پیشانتشار و داوریهمتا شامل: arXiv، bioRxiv، SSRN و .PubMed Central (PMC)
[۳] Zhao, Z., Wang, Y., Stuart, T., De Vaan, M., Ginsparg, P., & Yin, Y. (۲۰۲۶). LLM hallucinations in the wild: Large-scale evidence from non-existent citations. arXiv preprint arXiv:۲۶۰۵,۰۷۷۲۳. https://doi.org/۱۰,۴۸۵۵۰/arXiv.۲۶۰۵.۰۷۷۲۳
[۴] Dastin, J. (۲۰۱۸). Amazon scraps secret AI recruiting tool that showed bias against women. Reuters. https://www.reuters.com/article/us-amazon-com-jobs-automation-insight-idUSKCN۱MK۰۸G
[۵] W۳Techs. (۲۰۲۶). Usage percentages of content languages for websites. https://w۳techs.com/technologies/overview/content_language
[۶] Reinforcement Learning from Human Feedback
[۷] Retrieval-Augmented Generation
[۸] درتدوین این یادداشت از هوشواره بهره بردهام.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2👍2🤔2
پس خواست که محبّت خود از دل ایشان ببرد و زحمت خود از راه ایشان بردارد، نماز بامداد بگزارد و در ایشان نگریست و گفت: «انّى انا اللّه، لا اله الّا انا. فاعبدونى
ذکر بایزید بسطامی
امامزاده عبدالله
#فرهیختگان راهی به رهایی
ذکر بایزید بسطامی
امامزاده عبدالله
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤8🤔2
گویش کلیمیان اصفهان.pdf
4.5 MB
گويش کليميان اصفهان (يک گويش ايرانی)
ایران کلباسی
تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۷"چاپ ۲".
#فرهیختگان راهی به رهایی
ایران کلباسی
تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۷"چاپ ۲".
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍3
آزمندی سیاسی!
اگر جماعت افراطی اجازه میدادند دولت مرحوم رئیسی برجام را در شکل و شمایلی تازهتر با دولت بایدن احیاء کند و به امید فرارسیدن "زمستان سرد" او را از این کار باز نمیداشتند به احتمال زیاد، فجایع دو سال گذشته بخصوص ناآرامیهای پرتلفات و دو جنگ پرهزینه، بر کشور تحمیل نمیشد.
آزمندی سیاسی از آزمندی مالی مخربتر و زیانآورتر و غیراخلاقیتر است، اما برخی گمان میکنند که آنچه در زندگی اقتصادی مذموم و مخرب و ممنوع است در زندگی سیاسی ممدوح و سازنده و مباح است!
برخی حوزویانی که به عنوان "استاد اخلاق" شهره شدهاند، نسبت به عواقب طمعکاری و آزمندی مالی و اقتصادی معمولاً هشدار میدهند اما من هنوز نخوانده یا نشنیدهام که در مورد پیامدهای سیاه و ویرانگر طمعکاری و آزمندی سیاسی کوچکترین تذکری دهند! حتی بعضاً این رذیلت را که همان انحصارطلبی و زیادهخواهی و محروم کردن اغیار از حقوق سیاسیشان است، ترویج و تحسین هم میکنند!
طمعکاری سیاسی فجیعتر از طمعکاری اقتصادی است و عاقبت ندارد. به واقع عاقبتش ورشکستگی به تقصیر است!
احمد زیدآبادی
#فرهیختگان راهی به رهایی
اگر جماعت افراطی اجازه میدادند دولت مرحوم رئیسی برجام را در شکل و شمایلی تازهتر با دولت بایدن احیاء کند و به امید فرارسیدن "زمستان سرد" او را از این کار باز نمیداشتند به احتمال زیاد، فجایع دو سال گذشته بخصوص ناآرامیهای پرتلفات و دو جنگ پرهزینه، بر کشور تحمیل نمیشد.
آزمندی سیاسی از آزمندی مالی مخربتر و زیانآورتر و غیراخلاقیتر است، اما برخی گمان میکنند که آنچه در زندگی اقتصادی مذموم و مخرب و ممنوع است در زندگی سیاسی ممدوح و سازنده و مباح است!
برخی حوزویانی که به عنوان "استاد اخلاق" شهره شدهاند، نسبت به عواقب طمعکاری و آزمندی مالی و اقتصادی معمولاً هشدار میدهند اما من هنوز نخوانده یا نشنیدهام که در مورد پیامدهای سیاه و ویرانگر طمعکاری و آزمندی سیاسی کوچکترین تذکری دهند! حتی بعضاً این رذیلت را که همان انحصارطلبی و زیادهخواهی و محروم کردن اغیار از حقوق سیاسیشان است، ترویج و تحسین هم میکنند!
طمعکاری سیاسی فجیعتر از طمعکاری اقتصادی است و عاقبت ندارد. به واقع عاقبتش ورشکستگی به تقصیر است!
احمد زیدآبادی
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍10👎2🔥2❤1🤔1
ادعاهای ظهور گرایی در جمهوری اسلامی!
سعید رحیمیان
آیتالله العظمی گرامی در مصاحبه ای گفت من از ۵۰ سال پیش به مرحوم آیتالله العظمی بهجت گفتم خوابهای شما محقق نمیشود و همانطور که تاکنون دیدهایم محقق نشده است. مرحوم آیتالله ناصری هم بشدت تحت تاثیر سخنان آیتالله بهجت بود و سخن آیتالله بهجت را مبنی بر اینکه حتا پیرمردهای شما هم ظهور را درک میکنند افشا کرد ولی آن عزیزان پیرمرد رفتند و ظهور نشد. محمود احمدی نژاد هم بشدت تحت تاثیر کرامات و سخنان جن "اسفندیار رحیم مشایی" و سخنان جن "علی یعقوبی" بود و دیدیم که چقدر آمریکا و اسرائیل را تحریک به حملهی نظامی به ایران میکرد و هزینههای بسیار زیادی برای جمکران و نشر فرهنگ بسوی ظهور کردند، معتقد بودند که ظهور با حمله اسرائیل و آمریکا به ایران آغاز میشود. آثار از نوار پیاده شده علی یعقوبی را به رهبری دادند و و به ایشان گفتند شما سید خراسانی هستی و شما یکی از ارکان ظهوری. ایشان را علاقمند به موضوع ظهور و تلاش برای بسترسازی منطقه از یمن تا لبنان برای جلوانداختن ظهور کردند. علی یعقوبی گفته بود اگر ظهور را جلو نیندازید ممکن است تا چهارصد سال دیگر هم ظهور نشود. زمانی که محمود احمدینژاد در دور اول ریاست جمهوری بود، رهبری در جلسهای به او گفت همینطور محبوب مردم باش تا در دور دوم رای بیاوری. محمود گفته بود که کار به دور دوم نمیکشد و ظهور رخ میدهد. ولی ظهور نشد. بنده بجهت داشتن دانشجویی که خواهرزاده علی یعقوبی بود در جریان اندیشه بسوی ظهور علی یعقوبی قرار داشتم. آن دانشجو سال ۸۳ همهی cd های سخنرانی ها و همهی جزوات و کتاب چهل شب با کاروان حسینی علی یعقوبی را بمن داد و من همه را به دقت مطالعه کردم. تیم یعقوبی و احمدی نژاد یک CD منتشر کردند و در آن cd اقدام به تطبیق شخصیتهای نام برده شده در روایات ظهور با شخصیتهای حقیقی کنونی کردند. مراجع قم به تطبیق دادن ها اعتراض کردند. و آن مراجع از سوی عوامل اینها مورد اهانت قرار گرفتند. اینکه کلیهی سیاستگذاری های کشور در کلیهی زمینهها خارج از چارچوب علم و عقلانیت به پیش میرود، همه به دلیل به پیش بردن امور در چارچوب اندیشهی بسوی ظهور است. اکنون هم که احساس می کنند شرایط پایانی دورهی خدمت مقام رهبری نزدیک شده است، بشدت احساس می کنند که ظهور بسیار بسیار نزدیک است، زیرا بنا به سخنان مرحوم آیتالله العظمی سید رضا بهاءالدینی قرار است ظهور قبل از درگذشت مقام معظم رهبری رخ بدهد. سخنان آیات عظام بهاءالدینی و بهجت بیش از دیگران در ذهنیت سازی مقام رهبری تاثیر گذاشت که ایشان از اندیشههای علمی و عقلایی در مملکتداری فاصله بگیرند و همهی سرمایههای ایران و حتا آبروی خود را صرف پروژهی ظهور کنند.
بخاطر بیاورید محمود احمدی نژاد به شهریار بحرانی کارگردان سینما بودجه کلان داد تا فیلم سینمایی "ملک سلیمان" را ساخت. در تلویزیون هم صبحهای جمعه برنامهای بنام "بسوی ظهور" ارائه می کردند. حتا یکی از شخصیت هایی که در آن برنامه تلویزیونی آوردند تا نظر خود را در بارهی روایات ظهور و روایات آخرالزمانی بدهد آیتالله هاشمی رفسنجانی بود. مرحوم هاشمی رفسنجانی در آن مصاحبه ضمن احترام گذاشتن به حضرت امام زمان علیه السلام گفت قیام امام زمان فقط به دست خداست.
تز اصلی محمود احمدی نژاد بر اساس سخنان علی یعقوبی این بوده است که حکمرانی در دولت امام زمان مبتنی بر قوای جنیان خواهد بود مانند دولت سلیمان. از این رو، کسانی را که توانایی های جنی بالا داشتند در ریاست جمهوری جمع کردند و در تصمیم گیری های مختلف از نظرات آنها استفاده میکردند. اکنون هم در راس نظام از این افراد استفاده می شود. لذا شاهد بودیم که یک مدتی مقام رهبری سخنانی از جنس "پیشگویی" زیاد میگفتند و در رسانههای خارجی هم داغ شده بود. مانند محو شدن اسرائیل در ۲۵ سال آینده، یا اینکه جمهوری اسلامی ایران سال به سال پیشرفتهتر میشود. تا افول تمدن غرب و فروپاشی ایالات متحده آمریکا...!
#فرهیختگان راهی به رهایی
سعید رحیمیان
(دو سال پیش نوشته شد)
آیتالله العظمی گرامی در مصاحبه ای گفت من از ۵۰ سال پیش به مرحوم آیتالله العظمی بهجت گفتم خوابهای شما محقق نمیشود و همانطور که تاکنون دیدهایم محقق نشده است. مرحوم آیتالله ناصری هم بشدت تحت تاثیر سخنان آیتالله بهجت بود و سخن آیتالله بهجت را مبنی بر اینکه حتا پیرمردهای شما هم ظهور را درک میکنند افشا کرد ولی آن عزیزان پیرمرد رفتند و ظهور نشد. محمود احمدی نژاد هم بشدت تحت تاثیر کرامات و سخنان جن "اسفندیار رحیم مشایی" و سخنان جن "علی یعقوبی" بود و دیدیم که چقدر آمریکا و اسرائیل را تحریک به حملهی نظامی به ایران میکرد و هزینههای بسیار زیادی برای جمکران و نشر فرهنگ بسوی ظهور کردند، معتقد بودند که ظهور با حمله اسرائیل و آمریکا به ایران آغاز میشود. آثار از نوار پیاده شده علی یعقوبی را به رهبری دادند و و به ایشان گفتند شما سید خراسانی هستی و شما یکی از ارکان ظهوری. ایشان را علاقمند به موضوع ظهور و تلاش برای بسترسازی منطقه از یمن تا لبنان برای جلوانداختن ظهور کردند. علی یعقوبی گفته بود اگر ظهور را جلو نیندازید ممکن است تا چهارصد سال دیگر هم ظهور نشود. زمانی که محمود احمدینژاد در دور اول ریاست جمهوری بود، رهبری در جلسهای به او گفت همینطور محبوب مردم باش تا در دور دوم رای بیاوری. محمود گفته بود که کار به دور دوم نمیکشد و ظهور رخ میدهد. ولی ظهور نشد. بنده بجهت داشتن دانشجویی که خواهرزاده علی یعقوبی بود در جریان اندیشه بسوی ظهور علی یعقوبی قرار داشتم. آن دانشجو سال ۸۳ همهی cd های سخنرانی ها و همهی جزوات و کتاب چهل شب با کاروان حسینی علی یعقوبی را بمن داد و من همه را به دقت مطالعه کردم. تیم یعقوبی و احمدی نژاد یک CD منتشر کردند و در آن cd اقدام به تطبیق شخصیتهای نام برده شده در روایات ظهور با شخصیتهای حقیقی کنونی کردند. مراجع قم به تطبیق دادن ها اعتراض کردند. و آن مراجع از سوی عوامل اینها مورد اهانت قرار گرفتند. اینکه کلیهی سیاستگذاری های کشور در کلیهی زمینهها خارج از چارچوب علم و عقلانیت به پیش میرود، همه به دلیل به پیش بردن امور در چارچوب اندیشهی بسوی ظهور است. اکنون هم که احساس می کنند شرایط پایانی دورهی خدمت مقام رهبری نزدیک شده است، بشدت احساس می کنند که ظهور بسیار بسیار نزدیک است، زیرا بنا به سخنان مرحوم آیتالله العظمی سید رضا بهاءالدینی قرار است ظهور قبل از درگذشت مقام معظم رهبری رخ بدهد. سخنان آیات عظام بهاءالدینی و بهجت بیش از دیگران در ذهنیت سازی مقام رهبری تاثیر گذاشت که ایشان از اندیشههای علمی و عقلایی در مملکتداری فاصله بگیرند و همهی سرمایههای ایران و حتا آبروی خود را صرف پروژهی ظهور کنند.
بخاطر بیاورید محمود احمدی نژاد به شهریار بحرانی کارگردان سینما بودجه کلان داد تا فیلم سینمایی "ملک سلیمان" را ساخت. در تلویزیون هم صبحهای جمعه برنامهای بنام "بسوی ظهور" ارائه می کردند. حتا یکی از شخصیت هایی که در آن برنامه تلویزیونی آوردند تا نظر خود را در بارهی روایات ظهور و روایات آخرالزمانی بدهد آیتالله هاشمی رفسنجانی بود. مرحوم هاشمی رفسنجانی در آن مصاحبه ضمن احترام گذاشتن به حضرت امام زمان علیه السلام گفت قیام امام زمان فقط به دست خداست.
تز اصلی محمود احمدی نژاد بر اساس سخنان علی یعقوبی این بوده است که حکمرانی در دولت امام زمان مبتنی بر قوای جنیان خواهد بود مانند دولت سلیمان. از این رو، کسانی را که توانایی های جنی بالا داشتند در ریاست جمهوری جمع کردند و در تصمیم گیری های مختلف از نظرات آنها استفاده میکردند. اکنون هم در راس نظام از این افراد استفاده می شود. لذا شاهد بودیم که یک مدتی مقام رهبری سخنانی از جنس "پیشگویی" زیاد میگفتند و در رسانههای خارجی هم داغ شده بود. مانند محو شدن اسرائیل در ۲۵ سال آینده، یا اینکه جمهوری اسلامی ایران سال به سال پیشرفتهتر میشود. تا افول تمدن غرب و فروپاشی ایالات متحده آمریکا...!
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤6🔥4👎1🤔1
خواهشی برای تکمیل پیروزی ملت بزرگ ایران
بهمنی قاجار
با گرم ترین شادباش ها برای پیروزی درخشان ایران در دفاع مقدس میهنی و تاکید بر این که مقاومت سلحشورانه ملت ایران در دو دفاع مقدس اخیر ، نقطه پایانی به دویست و پنجاه سال شکست ایران در برابر تجاوزات غربی ها بود ، از هر آنکس که در حاکمیت تصمیم گیرنده و موثر است ، صمیمانه استدعا دارم مقدمات ایجاد یک عفو عمومی در کشور را فراهم کنند ، به عنوان وکیل دادگستری روزی نیست که یکی از خانواده هایی که عزیزی در بند و زندان دارند با من تماس نگیرند و درخواست کمک حقوقی برای عزیزانشان نکنند ، این ها که در زندان و بند هستند ، جوانان این مرز و بوم هستند ، اگر خطایی هم کرده باشند تاکنون به اندازه کافی متنبه گردیدند ، الان نوبت ساخت ایران است این ها نیز باید دوشادوش سایر هم میهنان خود به ساخت و توسعه ایران بپردازند ، خواهش می کنم آزادشان کنید ، تمنا می کنم با عفو عمومی همه را از مواهب این پیروزی بزرگ ملی بهره مند سازید .
امید که این تفاهم که پیروزی درخشان نظامی و سیاسی و دیپلماتیک ایران است با آشتی ملی و حاکم شدن عفو و گذشت و مدارا در داخل تکمیل شده و طلیعه دار عصر جدیدی برای شکوه تمدنی ایران بزرگ گردد .
#فرهیختگان راهی به رهایی
بهمنی قاجار
با گرم ترین شادباش ها برای پیروزی درخشان ایران در دفاع مقدس میهنی و تاکید بر این که مقاومت سلحشورانه ملت ایران در دو دفاع مقدس اخیر ، نقطه پایانی به دویست و پنجاه سال شکست ایران در برابر تجاوزات غربی ها بود ، از هر آنکس که در حاکمیت تصمیم گیرنده و موثر است ، صمیمانه استدعا دارم مقدمات ایجاد یک عفو عمومی در کشور را فراهم کنند ، به عنوان وکیل دادگستری روزی نیست که یکی از خانواده هایی که عزیزی در بند و زندان دارند با من تماس نگیرند و درخواست کمک حقوقی برای عزیزانشان نکنند ، این ها که در زندان و بند هستند ، جوانان این مرز و بوم هستند ، اگر خطایی هم کرده باشند تاکنون به اندازه کافی متنبه گردیدند ، الان نوبت ساخت ایران است این ها نیز باید دوشادوش سایر هم میهنان خود به ساخت و توسعه ایران بپردازند ، خواهش می کنم آزادشان کنید ، تمنا می کنم با عفو عمومی همه را از مواهب این پیروزی بزرگ ملی بهره مند سازید .
امید که این تفاهم که پیروزی درخشان نظامی و سیاسی و دیپلماتیک ایران است با آشتی ملی و حاکم شدن عفو و گذشت و مدارا در داخل تکمیل شده و طلیعه دار عصر جدیدی برای شکوه تمدنی ایران بزرگ گردد .
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍17👎1
"خدا ز درد و غم رهاند ما را"
سه اجرا از تصنیف "ایران هنگام کار است"
ساخته درویشخان با شعر ملکالشعرا بهار
#فرهیختگان راهی به رهایی
سه اجرا از تصنیف "ایران هنگام کار است"
ساخته درویشخان با شعر ملکالشعرا بهار
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5👎2
تصنیف “ایران هنگام کار است” با شعر ملکالشعرای بهار و آهنگ درویشخان ساخته شده است.
اين تصنیف در پايان جنگ جهانی اول در سال ١٩١٨ ميلادی (۱۲۹۶ خورشیدی) و درست در زمانی که افسردگی جامعه ايران را فرا گرفته بود، ساخته و در مجلس شورای ملی خوانده شده است.
اجرای اول را ابوالحسن اقبال آذر، در سن ۱۰۰ سالگی با توانایی خارقالعاده و بدون ساز و ارکستر بازخوانی کرده است.
اجرای دوم، صدای علیرضا قربانی، موسیقی از گروه ایرانی به سرپرستی پژمان طاهری، از آلبوم سوگواران خموش.
اجرای سوم، کمانچه و آواز مرحوم علیاصغر بهاری است. بعضی عباراتی که او میخواند با اجرای اقبال متفاوت است.
قدحهای نهانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
اين تصنیف در پايان جنگ جهانی اول در سال ١٩١٨ ميلادی (۱۲۹۶ خورشیدی) و درست در زمانی که افسردگی جامعه ايران را فرا گرفته بود، ساخته و در مجلس شورای ملی خوانده شده است.
اجرای اول را ابوالحسن اقبال آذر، در سن ۱۰۰ سالگی با توانایی خارقالعاده و بدون ساز و ارکستر بازخوانی کرده است.
اجرای دوم، صدای علیرضا قربانی، موسیقی از گروه ایرانی به سرپرستی پژمان طاهری، از آلبوم سوگواران خموش.
اجرای سوم، کمانچه و آواز مرحوم علیاصغر بهاری است. بعضی عباراتی که او میخواند با اجرای اقبال متفاوت است.
قدحهای نهانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5👎1