فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.3K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
امر ملی در نگاه نو اندیشی دینی هم اینجا و هم اکنون
احسان شریعتی

با ظهور جنگی که از سوی آمریکای ترامپ و اسرائیل نتانیاهو آغاز شده و علاوه بر ایران، لبنان و فلسطین و سوریه و یمن و کل خاورمیانه، موجودیت ملت و کشور ما را تحت تهاجم خارجی قرار داده پرسش از امر ملی، پرسشی است وجودی و همگانی، همینجایی و هم اکنونی و نه فقط مختص نخبگان. موجودیت ایران هیچ گاه تا این حد به خطر نیفتاده بوده است.
«امر ملی»در اینجا که ماییم دستخوش دوگانه های خارجی- داخلی، صف و صف کشی های درونی، تقابل در برابر نظم حاکم و..است. تجربه جنگ نشان داد که مسئله محدود به نقطه زنی نیست و فراتر از تضاد ما و حاکمیت پیش می رود و می تواند به فجایع بزرگی منجر شود. بر همین اساس تعریف از «امر ملی» ضروری است و پاسخ خود را باید در نسبت میان سه ضلع پیدا کند: ملت، دولت و نظم ویا نظام جهانی. ادامه‌ی متن

#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7🤔1
این روزها مادر جوانی را نمی‌بینی مگر نگران سال آینده و مدرسه فرزند(ان)ش باشد. کیفیت آموزش افول کرده، هزینه‌ها صعود، آن هم در شرایطی که سال گذشته بسیاری از خانواده‌ها با تحمل سختی زیاد، برای آینده بچه‌ها، هزینه آموزش فرزندانشان را در مدارس غیرانتفاعی تامین کردند_ که چندماه بیشتر هم حضوری نبود و خب در این شرایط تورم...

این را در مجله شکوفه دیدم، متعلق به سال ۱۳۳۱ شمسی. نخستین سال‌هایی که بحث از باسواد شدن دخترها داغ شده بود.
مادر خدیجه می‌بردش پیش ملاباجی، ولی مادر فرخنده معتقد است بچه باید در مدرسه‌ای درس بخواند که زیر نظر وزارت معارف باشد و...

مریم نصر


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤12😢1
20160903152350-9779-135.pdf
439.5 KB
ناقوس بوسیدن در قصیده ترسائیه خاقانی
نصرالله امامی - بهمن رضایی
شعرپژوهی (بوستان ادب) سال هشتم
بهار ۱۳۹۵ شماره ۱ (پیاپی ۲۷)

در سال های اخیر، برخی از شارحان در ضبط واژه‌ی «بوسم» در بیت یاد شده از خاقانی، تردید کرده و باور دارند که این واژه تصحیف «نوشم» (صورت کوتاه شده‌ی نیوشیدن) و به معنای شنیدن است و سخن خاقانی را در این بیت نه ناقوس بوسیدن، بلکه ناقوس نوشیدن؛ در معنای نیوشیدن و شنیدن گرفته اند که در گذر زمان تصحیف شده و به صورت ناقوس بوسیدن درآمده است. هدف نگارندگان از این نوشتار، بررسی معنایی و کاربردی «ناقوس» و انواع آن در متون منظوم فارسی و پیشینه ی این واژه و سرانجام، رسیدن به مفهوم درست ناقوس و ناقوس بوسیدن است و در همین رهگذر سعی شده است تا با مراجعه به منابع لغت و دیوان های شعری فارسی، موضوع ناقوس بوسیدن/ نوشیدن بیشتر بررسی و ریشه یابی شود و این ابهام رفع گردد.
شکفتن در آفتاب

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4
تاملی در مشگل ایران
@anbar100
ملاحظاتی درباره مشکل ایران «مقایسه‌ی نظری جنبش‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴»
نقی بیگ زاده

#فرهیختگان راهی به رهایی
👍1
از فرانسه تا ایران؛ خشونت در اتاق معاینه و زایمان

بیش از چهار نفر از هر ده زن در فرانسه می‌گویند در جریان دریافت خدمات زنان و زایمان نوعی خشونت یا نقض حقوق خود را تجربه کرده‌اند.

این نتیجه نظرسنجی گسترده‌ای است که انجمن فرانسوی StopVOG با مشارکت بیش از ۱۰ هزار نفر انجام داده و در ژوئن ۲۰۲۶ منتشر کرده است.

یافته‌های این مطالعه تصویری نگران‌کننده از وضعیت مراقبت‌های زنان در فرانسه ارائه می‌دهد: بیش از چهار نفر از هر ده پاسخ‌دهنده اعلام کرده‌اند که در مراجعه به پزشک زنان، نوعی از خشونت یا رفتار ناقض حقوق خود را تجربه کرده‌اند.

معاینه‌های بدون رضایت، نادیده گرفتن درد بیماران، تحقیر کلامی، انجام اقدامات پزشکی بدون توضیح کافی و رفتارهایی که بسیاری از زنان آنها را ناقض کرامت و حق تصمیم‌گیری درباره بدن خود می‌دانند.

اصطلاح «خشونت زنان و زایمان» (Obstetric and Gynecological Violence) طی یک دهه گذشته در بسیاری از کشورها وارد ادبیات حقوق زنان و سلامت عمومی شده است. این مفهوم طیف گسترده‌ای از رفتارها را در بر می‌گیرد؛ از بی‌اعتنایی به درد بیمار و تحقیر کلامی گرفته تا انجام اقدامات پزشکی بدون رضایت، اعمال فشار برای انتخاب روش درمانی خاص یا مداخلات غیرضروری هنگام زایمان.

تحقیر زنان باردار و توهین به آنها در هنگام زایمان در بیمارستان‌های دولتی، امری بسیار مرسوم است. مساله‌ای که کمتر در مورد آن حرف زده می‌شود و اکثر زنان تلاش می‌کنند تا آنچه را از سر گذرانده‌اند، فراموش کنند.

زنان بسیاری گفته بودند که ساعت‌ها درد کشیده و طی این مدت هیچ کمکی از سمت پزشک و مامای بیمارستان دریافت نمی‌کردند. زنی گفته بود «از درد به خودم می‌پیچیدم. اومدم دستشو بگیرم و بگم ترو خدا یکاری بکن. چنان جیغ زد به من دست نزن. این غربتی بازیا رو درنیار و … بعد از ۱۸ ساعت درد کشیدن و ۸ سانت بازشدن دهانه رحم، سزارینم کردن. بخاطر زور زیاد سر بچه‌م ورم کرده بود موقع سزارین.»

زن دیگری با اشاره به ناخن‌های بلند ماما در زمان معاینه نوشته بود :« ماما با کاشت ناخن سه سانت می‌خواست معاینه‌ام کند. وقتی مخالفت کردم. قیامت شد. انقدر دکتر روی پای من زد که جای دستش مانده بود. خدا ازشون نگذره. لحظه آخر بهم گفتن خودت پاشو برو دراز بکش رو تخت زایمان. اون دنیا ازتون نمی‌گذرم.»

زنان بسیاری گفته بودند که تجربه زایمانشان آنقدر ناخوشایند بوده که علی‎رغم تمایلشان برای داشتن فرزندان بیشتر، ترجیح داده‌‎اند که دیگر در چنان شرایطی قرار نگیرند. یا آنقدر فاصله بین دو بارداری‌شان را زیاد کنند تا بتوانند ترس، تنهایی و ترومای زایمان قبلی‌‎شان را پشت سر بگذارند.

پیش‎تر در آبان‌ماه سال ۱۴۰۰ انتشار یک فایل صوتی از بخش زایمان یک بیمارستان باعث شد تا این موضوع در رسانه‌ها مطرح شود و زنان زیادی با تایید و به اشتراک گذاردن تجربیاتشان، نشان دهند که این رفتارهای غیرانسانی نه یک اتفاق که یک وضعیت معمول و تکرارشونده در بسیاری از بیمارستان‏‌ها است. تا جایی که حتی خبرگزاری فارس نیز در فروردین‌ماه ۱۴۰۱ در بخش «فارس من» کمپینی را با عنوان «جلوگیری از توهین در برخی زایشگاه‌ها به زنان باردار» ایجاد کرد که در بخش نظرات بازهم زنان زیادی تجربیات تلخ‌شان از زایمان را به اشتراک گذاشتند.

سازمان‌های مدافع حقوق زنان می‌گویند بسیاری از این رفتارها سال‌ها به عنوان بخشی «عادی» از مراقبت پزشکی پذیرفته می‌شدند، اما تجربه زنان نشان داده است که این اقدامات می‌توانند آثار روانی و جسمی ماندگاری بر جای بگذارند.

گزارش تازه StopVOG نشان می‌دهد که مسئله خشونت زنان و زایمان همچنان یک چالش جدی در نظام سلامت است.

برای بسیاری از زنان، مطالبه اصلی پیچیده نیست: اینکه در اتاق معاینه یا زایمان، به شأن و کرامت‌شان احترام گذاشته شود، و هیچ تصمیم و اقدامی بدون رضایت و اطلاع آنها گرفته و انجام نشود..
زن روز

ادامه مطلب



#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7❤4😱1
ما تشنه یک شادی دنباله‌دار هستیم
سردار آزمون را به تیم ملی دعوت کنید!
رحیم قمیشی

این یادداشت اصلاً سیاسی نیست. من دلم نمی‌خواهد همه چیز این کشور فقط سیاسی باشد، لعنت به سیاست اگر بخواهد خنده و هیجان و عشق به پیروزی را از ما بگیرد.

من نمی‌توانم بفهمم چطور کسانی آرزو کرده بودند ایران از نیوزلند ببازد. یعنی آنها دل ندارند؟ چرا مرا درک نمی‌کنند که با هر گل ایران، نیمه شبی یک دور افتخار در پذیرایی خانه چرخیده‌ام.

روز آزادی خرمشهر من رقصیدن بلد نبودم، امروز هم متأسفانه بلد نیستم، آن روز تعدادی از رزمندگان ارتشی با شنیدن خبر آزادی خرمشهر با صدای ماندگار استاد کریمی از رادیو، ناگهان و ناخواسته شروع به رقصیدن کردند. من تعجب کردم، رقص وسط آتش، زیر آتش، رقص در حالی که دیشب کلی شهید داده بودیم.
امروز از تعجب آن روزِ خودم، از نرقصیدن آن روزم، متعجبم.
من چقدر احمق بودم، وقتی شهدا خندانند، وقتی مردم خوشحالند، چرا من باید دنبال دلیلی باشم برای خوشحال نبودن، برای نرقصیدن!

ما کم غم نداریم، کم اخبار ناخوشایند و دلگیر کننده نشنیده‌ایم، هنوز ماتم دی ماه از دلمان نرفته، مگر می‌شود باور کرد در یکی دو شب، چند هزار جوان به خاک و خون بیفتند، از زندگی ساقط شوند، بدون آنکه یک قاتل هم دستگیر شود، اما اگر خودم هم در آن روزها کشته شده بودم و روحم امکان آن را داشت چیزی را با صدای بلند بگوید، مطمئن باشید یک جمله را از آسمان فریاد می‌زدم؛
- زندگی کنید مردم! شاد باشید، نگذارید غم و غصه شما را شکست دهد...

من هنوز وقتی در یک مسابقه کشتی جهانی، حسن یزدانی حریف را می‌برد، خانه را از خوشحالی به هم می‌ریزم، وقتی تیم کشتی ایران قهرمان جهان می‌شود اشک خوشحالی می‌ریزم، من ایرانی‌ام. چطور خوشحال باشم تیم کشورم شکست بخورد!
چطور فکر کنم تیم، نماینده حاکمیتی است که دوستش ندارم، وقتی مهدی طارمی نازنین بگوید؛ مردم! ما نماینده همه شما هستیم، با سنگدلی بگویم؛ نه!!

ما دو مسابقه سخت در جام‌جهانی پیش‌رو داریم، هم با بلژیک، هم با مصر. می‌دانم مساوی گرفتن از آنها هم کار سختی است، و باختن آبرومندانه هم نوعی موفقیت است، اما باختن واقعی وقتی است که نه تنها گل بخوریم که پس از آن بگوییم چه خوب شد باختند!!
من نمی‌خواهم همه مردم با من هم‌عقیده باشند، همه مردم فوتبال را پیگیری کنند، مثل من آرزو کنند به دور بعد برویم، همه بعد از هر گل ایران خانه را روی سرشان خراب کنند، اما تحمل شنیدن اینکه با خوردن گل تیم ایران، عده‌ای به هوا بپرند و خوشحالی کنند را ندارم!
من هنوز هم از بی‌سلیقگی قلعه‌نوعی در عدم دعوت از سردار آزمون عصبانی‌ام، هنوز هم امیدوارم او را صدا کنند و بگویند خودش را برساند.
مهدی قائدی آینده‌دار است، اما او آزمون نمی‌شود، مهدی ترابی، آزمون‌ نمی‌شود. او را صدا کنید، هنوز دیر نشده، شاید به مسابقه مصر برسد. نگذارید عقده‌ها و کم‌عقلی‌ها به فوتبال هم سرایت کند. ما با دو مساوی ممکن است صعود کنیم، حتی با یک باخت و یک برد، حتما صعود می‌کنیم، نگذارید ما فوتبال دوستان، ناامید شویم...

من دلم می‌خواهد تیم ملی ایران پیروز شود، نبازد، بروم در خیابان، به یاد آزادی خرمشهر، به یاد بازگشت اسرا، یکبار دیگر شادی مردم را ببینم.
من نمی‌خواهم، غم و اندوه برای همیشه در کشورم حاکم باشد.
نمی‌خواهم هر کسی را با بهانه‌ای محکوم کنیم. نمی‌خواهم فقط دنبال بهانه‌ای برای گریستن باشیم.

تیم ملی برای همه مردم است.
غلط کرده آنکه بگوید مال حاکمیت است
ما تعیین می‌کنیم شاد باشیم یا غمگین
و خدا نکند روزی تصمیم بگیریم
فقط به اندوه بیندیشیم
کمی انرژی مثبت بفرستیم
شاید موفق شویم برویم بالا
بالا و بالاتر
آنجا که حق ماست.


پی نوشت:
می‌دانم ممکن است درصد بالایی از خوانندگان این یادداشتم، دیسلایک بدهند، اما مهم نیست. حق ما چند درصد است، که خواست خود را بلند اعلام کنیم و نترسیم، دمکراسی همین است. تکثر همین است. بلوغ اجتماعی همین است.

قربان همان دیسلایک‌های خالصانه!




#فرهیختگان راهی به رهایی
❤21👎9👍4
ام‌الخبائث

بیشتر سهام شبکه‌ی تلویزیونی فاکس‌نیوز متعلق به خانواده‌ی مرداک است. این خانواده ریشه‌ی اسکاتلندی دارند و به داشتن مواضع حامی اسرائیل شناخته می‌شوند.

خبرنگاران فاکس‌نیوز به خوبی آموزش دیده‌اند تا براساس کارکتر ناسیاستمدارانه‌ی ترامپ، او را به موضع‌های تکانه‌ای، تند و رسانه‌ای بکشانند؛ موضع‌هایی که در بسیاری موارد با منافع اسرائیل همسو است.

امروز مسعود پزشکیان گفته است ما غنی‌سازی را ادامه خواهیم داد. ترامپ هم قبلاً موافقتش را با اصل غنی‌سازی اعلام کرده بود. اما خبرنگار فاکس‌نیوز توانست با نشان دادن سخنان پزشکیان، ترامپ را دچار واکنشی شدید و تناقض‌آمیز کند تا او برخلاف مواضع پیشین خود، ایران را تهدید کند (خلاف بند اول تفاهم نامه) وحاکمیت و تمامیت ارضی ایران را زیر سؤال ببرد.(خلاف بند دوم تفاهم‌نامه)

مذاکرات سوئیس پس از ۸۰ دقیقه متوقف شد.
به نظر می‌رسد مخالفان هرگونه تفاهم میان ایران و آمریکا، از هر ابزاری برای به شکست کشاندن مذاکرات استفاده می‌کنند و در این میان، اسرائیل بیش از هر طرف دیگری از شکست مذاکرات سود می‌برد.

اسرائیل ام‌الخبائث است؛ مادر بسیاری از تنش‌ها و بحران‌های منطقه.

محمدحسین غیاثی
۳۱ خرداد ۱۴۰۵


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍12👎5❤1
صلح مبتنی بر کرامت: از تفاهم‌نامه‌ اسلام‌آباد تا افق آینده

از منظر فلسفه سیاسی، هیچ جنگی را نباید عادی انگاشت و هیچ صلحی را نیز نباید بدیهی پنداشت. جنگ، حتی هنگامی که در پاسخ به تجاوز و برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی رخ می‌دهد، یادآور شکست بخشی از عقلانیت سیاسی بشر است؛ و صلح، حتی هنگامی که ناپایدار و ناقص باشد، گشایشی به‌سوی امکان‌های تازه انسانی است.

تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را باید در چنین افقی نگریست: نه همچون پیروزی این طرف یا شکست آن طرف، بلکه همچون کوششی برای عبور از منطق رویارویی و ورود به منطق گفت‌وگو. ارزش حقیقی این تفاهم‌نامه نه در آن است که چه کسی امتیاز بیشتری گرفته، بلکه در آن است که آیا توانسته است درهای امکان آینده‌ای کم‌خشونت‌تر، عادلانه‌تر و انسانی‌تر را بگشاید یا نه. من نیز به‌عنوان یک شهروند ایران‌زمین و یک دانش‌آموخته فلسفه، با فروتنی تمام، تأملی بر این تفاهم‌نامه عرضه می‌کنم، به امید آنکه به روشن‌ترشدن مسیر پیش‌رو یاری رساند.

هر ملت حق دارد سرنوشت خویش را خود تعیین کند. استقلال سیاسی، حاکمیت ملی، و حق انتخاب مسیر توسعه و پیشرفت، حقوقی نیستند که قدرت‌های بزرگ به ملت‌ها اعطا کنند؛ بلکه از حقوق بنیادین ملت‌ها هستند. ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. همان‌گونه که هیچ کشوری حق ندارد اراده خود را بر ایران تحمیل کند، ایران نیز نباید در پی تحمیل اراده خود بر دیگر ملت‌ها باشد. اصل بنیادین، احترام متقابل به آزادی و خودآیینی ملت‌هاست.

تاریخ بارها نشان داده است که صلح‌های مبتنی بر تحقیر، نابرابری و سلطه، دیر یا زود به منازعه‌ای تازه می‌انجامند. صلح پایدار تنها زمانی ممکن است که همه طرف‌ها از کرامت برابر برخوردار باشند؛ نه فاتحی وجود داشته باشد و نه مغلوبی؛ نه تحمیل‌کننده‌ای و نه تحمیل‌شونده‌ای. ازاین‌رو، هر توافقی میان دولت‌ها باید بر پایه احترام متقابل، تعهدات متوازن، شفافیت، و پذیرش حقوق مشروع طرفین استوار باشد. این معیاری است که می‌تواند به قضاوت عادلانه‌تر ما از توافق پیش‌رو کمک کند.

یادداشت موسی اکرمی را اینجا بخوانید
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1111049


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍4❤2👎1
‍ ‏از خودبیگانگی شاید دقیق‌ترین توصیف این وضعیت متناقض باشد؛ آن‌قدر در معرض روایت‌های سیاسی و تبلیغاتی قرار گرفته که به جایی می‌رسد که بازیکنان تیم ملی کشورش را «بی‌شرف» می‌خواند اما لحظه گل، آن لایه‌های اکتسابی و تلقینی برای چند ثانیه فرو می‌ریزند و ناخودآگاه او به سخن می‌آید؛ ناخودآگاهی که هنوز میان پرچم، سرزمین و احساس تعلق ملی پیوند برقرار می‌کند.

شادی ناگهانی پس از گل، در واقع شورش همان بخش سرکوب‌شده هویت ملی علیه قضاوتی است که برایش بَزَک و به او تحمیل شده است.

انگار زبان چیزی می‌گوید که قلب به آن باور ندارد و شور و احساس، حقیقتی را آشکار می‌کند که سال‌ها کوشش برای گسستن پیوند عاطفی‌اش با میهنش نتوانسته آن را خاموش کند؛ تلاشی که می‌کوشد میان فرد و هویت و کشورش فاصله بیندازد تا رنج حمله به ایران را رنج شخصی خود نبیند، اما در لحظه‌ای که نام ایران به موفقیتی گره می‌خورد، آن پیوند پنهان دوباره سر برمی‌آورد و خود را آشکار می‌کند مثل داستان نی در مثنوی که جفت خوش‌حالان و‌بدحالان می‌شود و می‌گذارد هرکس از ظن خودش او را همراهی کند اما غافل از اینکه:
‏
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
‏باز جوید روزگار وصل خویش!

سهند ایرانمهر


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤11👎3👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نوحه فاخر بشنوید
حسین فخری


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👎1
نامه‌ای در اوج دلتنگی
فخر السادات محتشمی پور

!سلام مصطفی‌جان
امیدوارم در بندستم، در کمال صحت و سلامت باشی و درد و بلا از جسم و جانت دورباشد.
!عزیزم
این هجران و دوری ما دارد وارد پنج سالگی و با احتساب هفت سال قبلی، وارد دوازده سالگی می‌شود و مرا به این همه سخت جانی خود گمان نبود!
روزها و شب‌ها بی حضور تو بر ما می‌گذرد و من که تصور غیبت چند روزه ات را هم نداشتم حالا تحمل این همه سال دوری اسباب تحیرم را فراهم می‌کند.
دلبندم!

به‌من بگو این ایام تلخ و سنوات سخت چگونه سپری شد؟ به دیگر زبان، عمر و جوانی ما چگونه گذشت و چه کسی بهترین سال‌های عمرمان را از ما ربود؟ خدایش نبخشاید.

همسر جانم!
این روزها بیش از همیشه به حبس بی‌دلیل و بی‌معنایت فکر می‌کنم؛ چرا باید دربند ستم اسیر و از خانواده و دوستان دور باشی؟ اساسا فلسفه این زندانی شدن چیست؟!
کاش عدالت خانه‌ای وجود داشت و جرأت و جربزه‌ی تشکیل دادگاه عادل علنی تا تو بتوانی در محضر مردم اتهامات مسخره و بی‌پایه‌ی بازجوها را که توسط قاضی بدنام و بدسابقه منتهی به صدور حکم شد، پاسخ دهی.

و من چقدر دلم برای آن استدلال‌های منطقی و برهان محکم تو تنگ شده که دهان مخالفانت را می‌بندد و هرآن که در او غش باشد سیه‌روی می‌کند.

یار دربندم!
این روزها بیش از همیشه تحلیل‌های محکم و پیش‌بینی‌های درستت پیش روی ماست. انگار دیروز، امروز را همان‌گونه که عیان است در آینه‌ی صداقت خویش می‌دیدی و بیان می‌کردی.
و حال، چرا به جای عذرخواهی و قدردانی از تو و و برصدر نشاندنت برادامه حبس اصرار دارند؟
این چه لجاجتی است که کماکان منجر به فرصت‌سوزی و عمیق‌تر شدن شکاف‌ها می‌شود؟!

مصطفی‌جان!
این عبارت «النجاة فی‌الصدق» که آقایان در جلسات بازجویی به رخ ما می‌کشیدند و ما را ،مثلاً از موضع صداقت، به راستگویی دعوت می‌کردند، چه نقض غرض بزرگی بود و هست.
من همان اول به بازجو گفتم جز راست نمی‌گویم اما هرگز تصور نکنید که بتوانید از من در مورد دیگران چیزی بپرسید و پاسخی بگیرید. آن‌ها اما اساس کارشان بر دروغ است. دروغ‌هایی که برای ادای آن توجیه شرعی دارند!
مثل همان دروغ بزرگی که شب بازداشتت به من گفتند؛ همسرتان چند روزی مهمان ما هستند!
و برای من تحمل همان چند روز هم غیرقابل باور بود. اما منتظر ماندم و ماندم.

یار وفادارم!
تابستان ۱۴۰۱ گذشت و یاد مهسا و جنبش زن، زندگی، آزادی باقی‌ ماند. روزهای پرحادثه گذشت و وقایع تلخی چون آتش‌سوزی اوین آتش به جان ما افکند. و در ادامه جنگ دوازده روزه و هدف قرار گرفتن اوین و تخریب آن و در امان ماندن معجزه‌آسای شما و انتقال به زندان تهران بزرگ که به برکت حضور شما مشکلات جدی آن آشکار شد.
اما جانگدازترین وقایع این سال‌ها، کشتار ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ بود و داغ‌هایی که بر دل خانواده‌های جان‌باختگان مظلوم نشست و پس از آن تحمیل جنگی دوباره و تبعات هولناک آن برای ملتی که امکان و ابزار لازم برای ابراز رأی و‌نظرش را نداشت!
و بالاخره تلاش برای مذاکره و توافق برای پایان دادن به این جنگ منحوس و ویرانگر علیرغم فریاد بلند جنگ طلبی از دو جبهه بدون توجه به عواقب هولناک آن.

باری همسر مهربانم!
روزها و سال‌های پرماجرایی را از سر گذراندیم اما هنوز حصر غیرقانونی و حبس‌های ظالمانه باقی است. هنوز دختران موسوی و رهنورد دل‌ نگران سلامت عزیزانشان هستند که در ۱۵ سال حصر به مخاطره افتاده است و ما نگران بحران در تصمیم‌گیری!
این سوالی مکرر است که از من می‌پرسند:
کار دست کیست؟!
و پاسخ من این است:
خدا می‌داند!
به خدایت می‌سپارم که بهترین نگهدارنده است🙏
همسرت فخری
خرداد ۱۴۰۵


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤23👍4🔥3👎2
معیار و مبنا بهبود وضعیت مردم است، آن هم به صورتی بی‌واسطه، در وضعیتی که وساطتِ بُروز تحولی کیفی بدون ریسک تیره‌روزی بیشتر ناممکن است.
در این مقطع، بهترین حالت ممکن، کاهش فقر و فلاکت و فروکش کردن حس استیصال است. در فضایی که امید به صورتی مشخص معطوف به همین فردا باشد، مقاومت و مبارزه‌‌ی مدنی امکان آن را می‌یابد که گسترده شود و استوار گردد. دشمن امید و آسودگی، هر نیرو و اقدامی است که تنش بیافریند و وضعیت را دوباره به حالت جنگی درآورد.
https://www.radiozamaneh.com/892390
محمدرضا نیکفر


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4👍3
‍ حسین علیزاده: محکومیت هنرمندان به شلاق، نشانه بازگشت «عصر حجر» است

حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده برجسته ایرانی، با انتقاد شدید از صدور حکم شلاق برای عوامل کنسرت مجازی «کاروانسرا»، این احکام را نشانه تداوم برخوردهای محدودکننده با هنرمندان دانست و گفت: «متأسفم که در روزی سخن می‌گویم که تعدادی از هنرمندان ما به شلاق محکوم شده‌اند؛ یعنی عصر حجر جلوی چشم ماست.»

او که در مراسم بزرگداشت استیون بلام سخن می‌گفت، با اشاره به آشنایی خود با محکومان این پرونده افزود: «همه این دوستان را می‌شناسم؛ هنرمندانی بسیار بااستعداد و موسیقی‌دانانی برجسته هستند.»

علیزاده همچنین با تأکید بر نقش هنر در پرورش آزادگی و شجاعت، از عوامل این برنامه حمایت کرد و گفت: «شجاعت یکی از چیزهایی است که هنر به آدم می‌دهد. من اول به شجاعت این دوستان تبریک می‌گویم و در عین حال این تصمیم را محکوم می‌کنم.»

این هنرمند شناخته‌شده در بخشی از سخنانش با لحنی کنایه‌آمیز اظهار کرد: «پیشنهاد می‌کنم تعداد شلاق‌ها را بین ما تقسیم کنند. من هفتاد تا شلاق را قبول می‌کنم؛ البته موضوع شوخی‌بردار نیست، اما این طنز تلخی است که می‌گویم.»

احکام صادرشده برای عوامل کنسرت مجازی «کاروانسرا» از جمله پرستو احمدی، که شامل ۷۴ ضربه شلاق است، در روزهای اخیر واکنش گسترده هنرمندان و فعالان مدنی را در پی داشته است.


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍16❤11🕊2🤔1
شریعتی و پسا شریعتی؛
یک بستر، دو رویا


مهمانان:
احسان شریعتی
مجتبی مهدوی
افسانه نجاتی
مصطفی محب کیا

چهارشنبه ۳ تیر
ساعت:
(اروپای مرکزی) ۱۸:۰۰
(تهران) ۱۹:۳۰

در کلاب گُدار
https://linktr.ee/godar


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👎2🤬1
‍ پرونده‌سازی جدید برای محمد نجفی به‌خاطر یادداشت «دندان لق»؛
وکیل زندانی در جلسه دادگاه حاضر نشد

محمد نجفی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر محبوس در زندان اوین، به‌دلیل انتشار یادداشتی با عنوان «دندان لق» در سال گذشته، با پرونده قضایی تازه‌ای مواجه شده است. بر اساس این روند، وی ابتدا به شعبه ۴ دادسرای امنیت احضار شد، اما در دادسرا حاضر نشد. در ادامه، با صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به شعبه ۲۱ دادگاه ارجاع داده شد.
جلسه رسیدگی به این پرونده امروز برگزار شد، اما محمد نجفی در دادگاه حضور پیدا نکرد. او این عدم حضور را در اعتراض به کشتار دی‌ماه و ناعادلانه بودن روندهای قضایی اعلام کرده و گفته است با توجه به عدم استقلال قضات دادگاه انقلاب، دفاعیات در چنین مسیری بی‌فایده است.
این پرونده تازه‌ترین مورد از مجموعه فشارهای قضایی است که از سال ۱۳۹۷ علیه نجفی شکل گرفته. او که در پی پیگیری مرگ مشکوک وحید حیدری، یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۹۶ در اراک، نخستین بار بازداشت شد، تاکنون در چند پرونده جداگانه به مجموع بیش از ۲۱ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق و جرایم نقدی محکوم شده است. دی‌ماه ۱۴۰۳ نیز دادگاه عالی انتظامی قضات حکم به محرومیت دائم او از حرفه وکالت داد.

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤12🤬6
فرهیختگان
سمیه  قبادی تهران. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ ۲۷ #فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
محمدامین  مهماندار
مشهد. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴
۲۸
#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
😢31❤2🔥2
گفت‌وگوی رضا علیجانی با بی‌بی‌سی

در هیئت حاکمه کنونی، ائتلافی از مدیران نظامی و اجرایی، به خاطر وضعیت بسیار خراب اقتصادی کشور، روی مذاکره و توافق اجماع دارند. جریانات تندروتر بیشتر سر و صدای تبلیغاتی دارند ولی نفوذی در بالا ندارند.

این بار برجامی بزرگتر از برجام اول در جریان است که چشم‌انداز موفقیت آن در دور دوم مذاکرات چندان روشن نیست.

ما اطلاع دقیقی از وضعیت مجتبی خامنه‌ای نداریم؛ اما در حدی که نبویان پرده را بالا زد معلوم شد از یک طرف او زنده و درگیر مسائل کشور است و از طرف دیگر اما چندان هم موثر نیست و ائتلاف مدیران نظامی و اجرایی هر موقع بخواهند او را دور می‌زنند...

هم‌چنین؛ او فعلا نمی‌تواند مصلحت نظام را گروگان مصلحت توهمات شخصی قرار دهد و این مصلحت را هم همان ائتلاف تشخیص می‌دهد نه شخص رهبر. البته ما دقیق نمی‌دانیم که آیا او...

دوستانی در داخل که می‌خواهند ذیل قانون اساسی فعالیت کنند دقت دارند که مجتبی اینک در شرایط شاه جوان دهه بیست قرار دارد و تا به شاه قدر قدرت دهه چهل و پنجاه تبدیل نشده باید زبانها روی او باز باشد. هم اینک حتی برخی از اصول‌گرایان...

نظامی‌هایی که جنگ و قطعنامه ۵۹۸ را دیده‌اند و مسئله توازن قوا را می‌فهمند با مدیران اجرایی که با اقتصاد کشور سر و کار دارند، متحدا تصمیم به مذاکره و توافق گرفته‌اند.

بر اساس این ائتلاف اصل مذاکره دیگر لغو شدنی نیست بلکه مسئله توافق «کم در برابر کم» یا «زیاد در برابر زیاد» است، تندروها می‌توانند در این فاصله بازی کنند.

جی دی ونس هم گفت اگر رولزرویس می‌خواهید باید قیمت رولزرویس را بپردازید یعنی اگر زیاد امتیاز می‌خواهید باید زیاد هم امتیاز بدهید.

وقتی نمایندگان ائتلاف مدیران نظامی و اجرایی برای مذاکره به پاکستان می‌روند مجتبی ادای پدرش را در می‌آورد و ده، یازده شرط می‌گذارد آنها اما بی‌اعتنا به این شرطها به مذاکره می‌پردازند؛ از جمله...

علیرغم انتقادات تند بعدی مجتبی، بنا به سندی که نبویان ظاهرا از رویش می‌خواند، همان ائتلاف می‌روند و باز مجوز مذاکره‌ی حتی به صورت مستقیم و حضوری را می‌گیرند.

مجتبی باز کوتاه می‌آید و علیرغم انتقادات ظاهرا تند قبلی‌اش اما مجوز می‌دهد که حتی در باره هسته‌ای هم مذاکره کنند اما باید یا پیروز شوند و یا دیگر کلا از دستور مذاکرات بیرون بگذارند!

توازن قوای درون نظام فعلا تا این قدر تغییر کرده که علی لاریجانی برجام را با پشتوانه ای که از بالا داشت در بیست دقیقه تصویب کرد اما قالیباف الآن از بیخ و بن مجلس را تعطیل نگه داشته است!

همین‌طور؛ شعارنویس‌های روی موشک (علیه اسرائیل بعد از برجام) و موشک‌پرانهای سپاه امروز خودشان توافقنامه‌نویس شده‌اند!

پزشکیان گفت ما ۲۰ میلیون بشکه نفت به سپاه دادیم، از زمان محاصره دریایی یک بشکه هم نفت نفروخته‌ایم و هر دلاری که داشتیم را هم به سپاه داده‌ایم! وزیر اقتصاد هم گفت...

ج.ا در بند اول توافقنامه جبهه مقاومت را داده رفته چون ج.ا متعهد شده که...

موضوع و سکه لبنان و حزب‌الله هم دو رو دارد...

ج.ا در دور اول تنگه و نیابتی‌ها را داده رفته و بنا به قرائن موجود قرار است در دور دوم هسته‌ای را هم بدهد...

از آن سو هم ترامپ در باغ سبز بزرگی نشان داده و حاضر به دادن امتیازات فراوانی شده است...

در برجام دومی که در جریان است به جز مسئله موشکی همه موضوعات دیگر روی میز قرار گرفته است! باید منتظر نتایج مذاکرات دور دوم بود. اگر این مذاکرات جامع به موفقیت برسد چهره خاورمیانه، همان‌طور که در کلام ترامپ و جی دی ونس و حتی پزشکیان بود، تغییر خواهد کرد.

ما نمی‌دانیم آیا مجتبی خامنه‌ای به حرفهایی که پدرش می‌زد (و واقعا به آنها اعتقاد داشت)، باور دارد یا همه‌اش دودوزه بازی و نقش بازی کردن است. بیانیه او هم دو حرف متضاد داشت...

مجتبی شبیه پدرش از یک طرف می‌خواهد تندروها را در اردوی نظام نگه دارد و می‌گوید من علی الاصول نظر دیگری دارم و از طرفی هم مجوز مذاکره حضوری و مستقیم را برای آینده مذاکرات و توافقات می‌دهد!

نقد و انتقاد از رهبر از ابوالفضل قدیانی گذارطلب به حسین قدیانی اصول‌گرا رسیده است. این اتمسفر سقف سانسور را در کشور بالا می‌برد.

هم اینک برخی از اصول‌گرایان و حتی ولائیون نیز با زبانی روشن مجتبی را مخاطب سئوال و موضوع نقدشان قرار می‌دهند. برخی فعالان سیاسی داخل کشور می‌توانند مراقبت کنند که فرایند تقدس‌سازی رهبر جدید سریع طی نشود. هر قدر زبانها باز بماند و این فرایند طولانی‌تر شود به نفع ما خواهد بود.

فضای انتقاد از مجتبی خامنه‌ای می‌تواند مثل کشف حجابی باشد که زن‌های ایرانی به حکومت تحمیل کردند.

نکات کامل‌تر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/864


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍6❤5👎1🤔1
‍ تقویت حیات جمعی؛ مهم‌ترین ضرورت پس از جنگ
سهند ایرانمهر


در میان تصاویر مربوط به تماشاگران ایرانی هوادار تیم ملی این یکی برایم جالب بود. این تصویر، تصویری از امکان بازسازی «حیات جمعی» در جامعه‌ای است که سال‌هاست زیر فشار شکاف‌های سیاسی، فرهنگی و هویتی قرار دارد. در سال‌های اخیر، به‌ویژه پس از جنبش زن، زندگی آزادی تا اعتراضات دی‌ماه و سپس جنگ اخیر، بسیاری از نمادهای ملی نیز به میدان منازعات سیاسی کشیده شدند.

تیم ملی فوتبال که در حالت طبیعی باید یکی از معدود نقاط اشتراک همه ایرانیان باشد، خود به بخشی از دوگانه‌های سیاسی تبدیل شد. نتیجه آن را نیز در واکنش‌های متعارض به تیم ملی در جام جهانی و فضای ورزشگاه‌ها دیدیم.

در چنین شرایطی، تصویری از صف هواداران تیم ملی که در آن یک زن باحجاب و یک زن بی‌حجاب در کنار یکدیگر ایستاده‌اند و یک پرچم را تشویق می‌کنند، اهمیت پیدا می‌کند. اهمیت این تصویر در آن است که نشان می‌دهد با وجود اختلاف در سبک زندگی، نگرش فرهنگی یا حتی دیدگاه سیاسی، هنوز می‌توان بر سر برخی نقاط مشترک به توافق رسید زیرا اگرچه اشتراکات مهم است اما ملت‌ها در خلال مدیریت تفاوت‌ها ساخته می‌شوند.

جنگ اخیر به وضوح نشان داد که شکاف‌های اجتماعی صرفاً مسئله‌ای فرهنگی یا سیاسی نیستند، بلکه مستقیماً به امنیت ملی مربوط می‌شوند پس اگر می‌گوییم باید فکری کرد از سر تفنن و تفریح سخن نمی‌گوییم و این تاکید بیشتر از تاکید بر مسایل دفاعی و امنیتی نباشد، کمتر نیست. کشوری که گروه‌های مختلف آن یکدیگر را بیگانه تصور کنند، در لحظات بحران آسیب‌پذیرتر خواهد بود. برعکس، هر شکافی که ترمیم شود، ظرفیت تاب‌آوری ملی را افزایش می‌دهد. به همین دلیل، این همدلی‌های مقطعی نباید به روزهای مسابقه یا شرایط اضطراری محدود بمانند؛ بلکه باید به یک روند پایدار برای بازسازی اعتماد اجتماعی تبدیل شوند.

البته پر کردن شکاف‌ها فقط وظیفه جامعه نیست. همان‌گونه که شهروندان باید بیاموزند با وجود اختلافات در کنار یکدیگر زندگی کنند، حکومت نیز باید بپذیرد که جامعه ایران متکثر است و همه شهروندان، فارغ از سبک زندگی و گرایش سیاسی، باید احساس کنند در سرنوشت کشور سهم دارند، کافی است به اعتراضات دو دهه گذشته نگاه کنید تا ببینید از منظر امروز، مطالبات اعتراضات اولیه در مقایسه با اکنون چه حجم و چگالی داشت و به تعویق انداختنش آن را به چه اندازه مهیبی رساند به نحویکه در حال حاضر مثلا همان همراهی با حق انتخاب پوشش جنبش زن زندگی آزادی در مقایسه با وضعیت اعتراضات دی‌ماه تا چه حد ممکن بود و تعویق و اهمال نسبت به آن به چه کلاف سردرگمی تبدیل شد.

منطق این مقایسه اکنون نیز نسبت به آنچه در آینده امکان وقوع آن هست، برقرار است. این حرف را هزاران بار زده‌ایم و شنیده نشده است اما اکنون که از یکسال به شدت تلخ و دردناک بیرون آمده‌ایم و هنوز گز گز زخم‌ها و روزهای ملتهب و زجرآور برای حاکمیت و جامعه توامان وجود دارد، شاید درک آن ملموس‌ترباشد.بنابراین واکسینه کشور با انسجام ملی زمانی شکل می‌گیرد که نه جامعه در پی حذف یکدیگر باشد و نه قدرت سیاسی بخشی از جامعه را از دایره نمایندگی و مشارکت خارج کند.

این منطق فقط درباره دو زن باحجاب و بی‌حجاب اما متفق بر سر هواداری از تیم ملی نیست، درباره مخالفان سیاسی عمیق‌تر نیز صادق است. هیچ کشوری نمی‌تواند با حذف دائمی بخش بزرگی از منتقدان خود به ثبات برسد. با این حال،باید پذیرفت که همزیستی سیاسی نیز حداقل‌هایی دارد.

نخست آنکه استقلال و تمامیت ارضی کشور باید خط قرمز مشترک همه نیروهای سیاسی باشد و هیچ جریان سیاسی نباید برای پیشبرد اهداف خود به مداخله، فشار یا تجاوز خارجی متوسل شود یا از آن استقبال کند. دوم آنکه همه طرف‌ها باید حق حیات سیاسی و اجتماعی دیگری را به رسمیت بشناسند و بپذیرند که ایران متعلق به یک گروه فکری، فرهنگی یا سیاسی خاص نیست. سوم آنکه رقابت سیاسی باید جایگزین منطق حذف شود؛ یعنی هدف، پیروزی بر رقیب در عرصه سیاست باشد، نه حذف او از عرصه اجتماع یا انسانیت‌زدایی از او.

اگر قرار است برای امنیت ملی و حفظ حیات جمعی شدت عملی نشان داده شود باید باید این شروط حتی درباره به اصطلاح خودی‌ترین افراد اعمال شود، اتخاذ این رویکرد برای ساختار نه چندان منعطف، نامالوف و مستلزم چشم‌پوشی از منافع آنی است اما هیچ راه دیگری برای حفظ امنیت، انسجام کشور و حیات جمعی ایرانیان به عنوان ضرورت تحقق آن وجود ندارد. اینها را یک شهروند صرفا برای منفعت شخصی خود نمی‌گوید که برای منفعت خود حکومت می‌گوید، منفعتی که اگر درک شود لاجرم نفع آن به ما شهروندان هم می‌رسد و هزینه را تا این حد بالا نمی‌برد. خلاصه آنکه اینها که گفتم مطالبه نیست، ملازمه تداوم دولت ملت بعد از تجربه این سالهاست.


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤10👍2
✅ بستن تنگه هرمز با محاصره دریایی، تبدیل به خندق بلا برای ایران شد!!

✍علی نظری روزنامه نگار

🔻در روزهای نخست که تنگه هرمز بسته شد، نگارنده از اعمال حاکمیت جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز دفاع نمودم و در این خصوص یادداشتی نوشتم.
از اقدام نیروهای مسلح کشورم در بستن تنگه هرمز حمایت کردم!
آن یادداشت در سپهر سیاسی ایران،در بین جناح های سیاسی کشور انعکاس گسترده ای داشت.
مهندس بیژن زنگنه دوست ارجمندم، وزیر اسبق نفت در تذکری برایم نوشت:
«بستن تنگه هرمز در میان مدت حتی به نفع مردم و در راستای منافع ملی کشور نیست»

♦️بعد از چند روز که تنگه هرمز بسته شد، محاصره دریایی ترامپ ورق را برگرداند.
بطوری که دکتر پزشکیان روز شنبه۳۱خرداد۱۴۰۵ در پاسخ به یکی از افراطیون با صراحت اعلام کرد بسته شدن تنگه هرمز، درآمد دولت چهاردهم از صادرات نفت را به صفر رسانده است! بغض رییس جمهور زمانی ترکید که اعلام نمود،بعلت محاصره دریایی در ۵۰ روز گذشته جمهوری اسلامی نتوانسته‌است یک بشکه نفت از خلیج فارس به سایر کشورهای جهان صادر کند!
♦️عالیترین مقام اجرایی کشور صادقانه پرده از واقعیت بسیار تلخ را برداشت!تا مردم بدانند که تندروها چه خوابی برای آینده ایران دیده اند!
جمهوری اسلامی با محاصره دریایی ترامپ در دوماه اخیر چندصد میلیارد دلار ضرر کرده است!
با این حال، ایران این روزها صرفا با باز کردن مشروط تنگه هرمز و بدون اعطای هیچ امتیاز دیگری توانسته در ۵ روز اخیر ۲۵ میلیون بشکه نفت با ارزش بالغ بر یک میلیارد دلار صادر کند.

♦️خوشبختانه گزارش ها از مذاکرات ژنو بین نمایندگان ما و آمریکا، حکایت از اتفاقاتی میمون دارد.
آتش‌بس همه‌جانبه، رفع تحریم و آزادسازی دارایی‌های مسدود شده از جمله توفیقات جمهوری اسلامی در این مرحله از مذاکرات است.
رسانه ها باید فریاد رییس جمهور را بشنوند و با رویکرد روشنگرانه پیامدهای مخرب افراط گرایانه مداحان در سیاست خارجی را برای افکار عمومی تبیین نمایند. جامعه ما باید بدانداگر تنگه هرمز بخواهد تا ابد بسته بماند؛ایران بیشترین ضرر را از این اقدام خواهد نمود!
انهایی که بواسطه برخورداری از تریبون های عمومی در این برهه، بر طبل بسته شدن الی الاابد تنگه هرمز می کوبند و می خواهند سایه جنگ همچنان بر آسمان کشور سایه حاکم باشد،قدر متقین وابسته به خط نفوذ دشمن هستند و در زمین اسراییل بازی می کنند!

♦️سوال اصلی مردم ایران از آقای حسین شریعتمداری که نخستین پیشنهاد دهنده بسته شدن تنگه هرمز بود این است،آیا تصور محاصره اقتصادی جمهوری اسلامی را داشت؟
اگر تنگه هرمز همچنان بسته بماند و ایران در محاصره از قابلیت صادرات نفت محروم گردد،کشور با کدام درآمد اداره شود؟آیا ایران با اقتصاد فلج و ورشکسته می تواند چهارمین قدرت جهان باشد؟
تندروهای کف خیابان که متعلق به اقلیت سیاسی جامعه هستند و میادین را تسخیر نموده اند، چه توجیهی برای گلو پاره کردن برای بستن ابدی تنگه هرمز دارند؟

♦️جمهوری اسلامی در دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه بعلت مجاهدت نیروهای مسلح و همبستگی ملی جامعه ۹۰ میلیونی ایران تسلیم بزرگترین قدرت نظامی جهان نشد!
هیچ بعید نیست که ما در این نبرد حساس با آمریکا با گل به خودی غضنفرهای تیم خودمان، نتیجه بازی را به حریف خویش واگذار کنیم!
تصمیم غلط بستن تنگه هرمز آنهم با نادیده گرفتن پیامدهای وحشتناک محاصره دریایی، توسط ترامپ آنهم در۵۰ روز گذشته،آیا اقتصادکشور را نابود نخواهد کرد؟

♦️خوشبختانه شورای عالی امنیت ملی، و دولت محترم، بعنوان نهادهای عالیرتبه کشور که با تدبیر و هوشمندی بر اهمیت رهایی از محاصره دریایی ایران، وقوف دارند و بدنبال مذاکره و در نهایت، حل اختلافات دیرینه با آمریکا هستند تا این گره کور ۴۸ سال گذشته باز شود!
حاکمیت،دوراندیشانه هییتی ممتاز را به ژنو فرستاده است.
امیدواریم چالش‌های پر دردسر ۵ دهه گذشته فیما بین تهران-واشنگتن به مدد حکمت و تدبیر حل گردد!تا بیش از این تحریم های کمرشکن و تورم سرسام آور سفره های نردم را نابود نکند!
♦️صدای بلند مشتی مداح که فاقد کمترین اهلیت و تخصص کشور داری هستند بابرخورداری از تریبون رسانه میلی، فضای عمومی جامعه را علیه توافق و مذاکره مشوش نمایند!
واقعیت تلخ معیشت مردم، بویژه ارقام و شاخص های اقتصادی از عوارض قطع صدور نفت ایران در۵۰ روز گذشته بوده است!
جامعه هوشمند ایران باید مشی و عملکرد قوه عاقله نظام را بر مشتی مداح بی سواد ترجیح دهد!تا کشتی به گل نشسته اقتصاد کشور از این باتلاق رها گردد!

https://t.me/alinazari43
👍14❤4