دین به چه کار میآید، اگر ما را نجات ندهد؟
تامل و دقتورزی در باب اینکه دین، به چهکار باید بیاید، از ضرورتهای دینداری و ایمانی است. نمیتوان نام دین بر خود نهاد اما از ارتکاب هر عمل و گفتار زشت غیراخلاقی دوری نکرد. بالاخره دین، با ما باید کاری بکند. به سخن دیگر، انتظار میرود که دین، آثاری بر شیوهی زیست دینداران و نحوهی بودنشان بگذارد. اما پرسش این است که قرار است که چه اثری بر دینداران بگذارد؟
در این نوشتار کوتاه، پاسخ به پرسش مطرح شده، با تکیه بر رأی و نظر "جانهیک"(فیلسوف دین)، مورد واکاوی قرار میگیرد. "جانهیک" در کتاب اثرگذار «تفسیری از دین»، با رویکرد «انقلابِ کپرنیکی» در فلسفهی دین سخن میگوید. به این معنا که همان گونه که کپرنیک، با طرح خورشیدمرکزی به جای زمینمرکزی، نگاه انسان را از بن و بنیاد تغییر داد و موجب انقلابی عظیم در نگرش نسبت به واقعیت طبیعی گردید، دین نیز باید درون آدمی همین انقلاب را ایجاد کند.
در رویکرد اساسی "جانهیک" با دو چرخش روبرو هستیم:
۱. نخست، چرخش در معیارِ سنجشِ دین "از گزاره به کارکرد" است.
در این معنا، دین، صرفا باور به مجموعهای از گزارهها نیست. بلکه آنچه اهمیت و اولویت دارد، کارکرد و اثری است که دین بر دینداران میگذارد. به دیگر سخن، همانگونه که درخت را از میوهی آن میشناسند، دینداری را از رفتار و اعمال افراد میتوان شناخت. از این رو، برای سنجش دینداری افراد، به جای پرسش از باورهایشان باید اثرات دین را در هستی و شیوهی زندگی آنان ملاحظه و سنجش کرد.
در نگاهِ سنتی، دین را معمولاً با مجموعهای از گزارههای درست یا نادرست دربارهی خدا، جهان و آخرت میسنجند؛ گویی که انسان، «مرکزِ داوری» دربارهی حقیقتِ دین است و باید گزارهها را با واقعیتِ عینی تطبیق دهد. اما "هیک"، این مرکزِ ثقل را جابهجا میکند: او به جای آنکه دین را از دریچهی "باورها و اعتقادات" بسنجد، آن را از دریچهی "کارآمدی در دگرگونسازیِ وجودیِ انسان" میفهمد. به عبارتِ دیگر، معیارِ اصلی، نه "درستیِ انتزاعیِ گزارهها"، بلکه "ثمراتِ عملیِ تحولآفرین" است.
به طور خلاصه، "نجاتبخشی"، بنیادیترین کاری است که از دین، انتظار میرود. اما نجات از چه چیزی؟
۲. چرخ دوم، انقلابِ کپرنیکی در وجودِ انسان است.
بر اساس رأی و نظر "جانهیک"،کارکرد اساسی دین، چرخش در هستیِ انسان است. گذار "از خودمحوری به واقعیتمحوری" است. و این همان کاری است که دین باید با انسان بکند. در این دیدگاه، کارکردِ نهاییِ دین، دقیقاً همانند انقلابِ کوپرنیک، واژگونسازیِ کانونِ وجودیِ انسان است. به نحوی که آدمی بتواند از "خود" فرا رود و از خودمحوری به خدامحوری برسد. از این رو، ژرفترین لایهی اثربخشی دین، نجات یا رهایی انسان از "خویش" است. همانگونه که در کوپرنیک، مرکزِ سامانهی سیارهای از زمین را به خورشید منتقل کرد، در تحولِ دینی نیز، مرکزِ ثقلِ وجودیِ انسان باید از "خود" به «واقعیتِ غایی» منتقل شود. هیک این دگرگونی را «دگرگونی از خودمحوری به واقعیتمحوری» مینامد.
بر اساس آنچه "هیک" میگوید، انسان در مدارِ خودخواهی، منیت، ترس از مرگ، و دلبستگیهایِ محدودِ خویش میچرخد. در این حالت، همهی چیزها بر گردِ «من» میگردند و معنا در نسبتِ آنها با منِ محدود تعریف میشود. هیک معتقد است که این وضعیت، سرچشمهی رنج، خشونت و پوچیِ اخلاقی است. اما پس از تحول انسان، با پذیرشِ تفسیری دینی از جهان و گام نهادن در مسیرِ ایمان، بهتدریج از مدارِ خود بیرون میآید و به دورِ "واقعیتِ غایی" میچرخد. در این حالت، دیگر "من"، مرکز نیست، بلکه عشق، شفقت، عدالت و تسلیم در برابرِ حقیقت، مدارِ حیاتِ او را تشکیل میدهند. این همان (به تعبیر ویلیام جیمز) "تولدِ دوباره" یا "رستگاری" است که در ادیان به نامهای گوناگون مانند "فناء فی الله، نیروانا، رهایی، ملکوت" از آن سخن گفته شده است. ثمرهی این تحولِ وجودی، زیستنِ اخلاقیِ مبتنی بر "قاعده طلایی" است؛ قاعدهای که در آن، دیگری نه بهعنوانِ "شیء" که بهعنوانِ موجودی با کرامتِ ذاتی در مرکزِ توجه قرار میگیرد.
فراروی از خود و گذار از خودمحوری را میتوان در شفقت با خلق، مهرورزی، عدالت و دگرخواهی، مشاهده کرد. در نتیجه، آنکه مدعی دینداری است، اگر سلوک و شیوهی بودناش، برگرفته از اخلاق نباشد، و یا در جهان فروبستهی خویش محبوس شده است، عملا نسبتی با دین برقرار نمیکند.
خلاصه آن که، "جان هیک" میخواهد به ما بگوید، نجاتبخشی دین، به چرخش انسان از خود به امر متعال است که در مظاهر اخلاق و معنویت متجلی میگردد. در غیر این صورت، دین چه فایده دارد اگر ما را از "خودمحوری" نجات ندهد.
اما این گذار چگونه ممکن میشود؟
علی زمانیان، ۶ تیر ۱۴۰۵
#فرهیختگان روزن آگاهی
تامل و دقتورزی در باب اینکه دین، به چهکار باید بیاید، از ضرورتهای دینداری و ایمانی است. نمیتوان نام دین بر خود نهاد اما از ارتکاب هر عمل و گفتار زشت غیراخلاقی دوری نکرد. بالاخره دین، با ما باید کاری بکند. به سخن دیگر، انتظار میرود که دین، آثاری بر شیوهی زیست دینداران و نحوهی بودنشان بگذارد. اما پرسش این است که قرار است که چه اثری بر دینداران بگذارد؟
در این نوشتار کوتاه، پاسخ به پرسش مطرح شده، با تکیه بر رأی و نظر "جانهیک"(فیلسوف دین)، مورد واکاوی قرار میگیرد. "جانهیک" در کتاب اثرگذار «تفسیری از دین»، با رویکرد «انقلابِ کپرنیکی» در فلسفهی دین سخن میگوید. به این معنا که همان گونه که کپرنیک، با طرح خورشیدمرکزی به جای زمینمرکزی، نگاه انسان را از بن و بنیاد تغییر داد و موجب انقلابی عظیم در نگرش نسبت به واقعیت طبیعی گردید، دین نیز باید درون آدمی همین انقلاب را ایجاد کند.
در رویکرد اساسی "جانهیک" با دو چرخش روبرو هستیم:
۱. نخست، چرخش در معیارِ سنجشِ دین "از گزاره به کارکرد" است.
در این معنا، دین، صرفا باور به مجموعهای از گزارهها نیست. بلکه آنچه اهمیت و اولویت دارد، کارکرد و اثری است که دین بر دینداران میگذارد. به دیگر سخن، همانگونه که درخت را از میوهی آن میشناسند، دینداری را از رفتار و اعمال افراد میتوان شناخت. از این رو، برای سنجش دینداری افراد، به جای پرسش از باورهایشان باید اثرات دین را در هستی و شیوهی زندگی آنان ملاحظه و سنجش کرد.
در نگاهِ سنتی، دین را معمولاً با مجموعهای از گزارههای درست یا نادرست دربارهی خدا، جهان و آخرت میسنجند؛ گویی که انسان، «مرکزِ داوری» دربارهی حقیقتِ دین است و باید گزارهها را با واقعیتِ عینی تطبیق دهد. اما "هیک"، این مرکزِ ثقل را جابهجا میکند: او به جای آنکه دین را از دریچهی "باورها و اعتقادات" بسنجد، آن را از دریچهی "کارآمدی در دگرگونسازیِ وجودیِ انسان" میفهمد. به عبارتِ دیگر، معیارِ اصلی، نه "درستیِ انتزاعیِ گزارهها"، بلکه "ثمراتِ عملیِ تحولآفرین" است.
به طور خلاصه، "نجاتبخشی"، بنیادیترین کاری است که از دین، انتظار میرود. اما نجات از چه چیزی؟
۲. چرخ دوم، انقلابِ کپرنیکی در وجودِ انسان است.
بر اساس رأی و نظر "جانهیک"،کارکرد اساسی دین، چرخش در هستیِ انسان است. گذار "از خودمحوری به واقعیتمحوری" است. و این همان کاری است که دین باید با انسان بکند. در این دیدگاه، کارکردِ نهاییِ دین، دقیقاً همانند انقلابِ کوپرنیک، واژگونسازیِ کانونِ وجودیِ انسان است. به نحوی که آدمی بتواند از "خود" فرا رود و از خودمحوری به خدامحوری برسد. از این رو، ژرفترین لایهی اثربخشی دین، نجات یا رهایی انسان از "خویش" است. همانگونه که در کوپرنیک، مرکزِ سامانهی سیارهای از زمین را به خورشید منتقل کرد، در تحولِ دینی نیز، مرکزِ ثقلِ وجودیِ انسان باید از "خود" به «واقعیتِ غایی» منتقل شود. هیک این دگرگونی را «دگرگونی از خودمحوری به واقعیتمحوری» مینامد.
بر اساس آنچه "هیک" میگوید، انسان در مدارِ خودخواهی، منیت، ترس از مرگ، و دلبستگیهایِ محدودِ خویش میچرخد. در این حالت، همهی چیزها بر گردِ «من» میگردند و معنا در نسبتِ آنها با منِ محدود تعریف میشود. هیک معتقد است که این وضعیت، سرچشمهی رنج، خشونت و پوچیِ اخلاقی است. اما پس از تحول انسان، با پذیرشِ تفسیری دینی از جهان و گام نهادن در مسیرِ ایمان، بهتدریج از مدارِ خود بیرون میآید و به دورِ "واقعیتِ غایی" میچرخد. در این حالت، دیگر "من"، مرکز نیست، بلکه عشق، شفقت، عدالت و تسلیم در برابرِ حقیقت، مدارِ حیاتِ او را تشکیل میدهند. این همان (به تعبیر ویلیام جیمز) "تولدِ دوباره" یا "رستگاری" است که در ادیان به نامهای گوناگون مانند "فناء فی الله، نیروانا، رهایی، ملکوت" از آن سخن گفته شده است. ثمرهی این تحولِ وجودی، زیستنِ اخلاقیِ مبتنی بر "قاعده طلایی" است؛ قاعدهای که در آن، دیگری نه بهعنوانِ "شیء" که بهعنوانِ موجودی با کرامتِ ذاتی در مرکزِ توجه قرار میگیرد.
فراروی از خود و گذار از خودمحوری را میتوان در شفقت با خلق، مهرورزی، عدالت و دگرخواهی، مشاهده کرد. در نتیجه، آنکه مدعی دینداری است، اگر سلوک و شیوهی بودناش، برگرفته از اخلاق نباشد، و یا در جهان فروبستهی خویش محبوس شده است، عملا نسبتی با دین برقرار نمیکند.
خلاصه آن که، "جان هیک" میخواهد به ما بگوید، نجاتبخشی دین، به چرخش انسان از خود به امر متعال است که در مظاهر اخلاق و معنویت متجلی میگردد. در غیر این صورت، دین چه فایده دارد اگر ما را از "خودمحوری" نجات ندهد.
اما این گذار چگونه ممکن میشود؟
علی زمانیان، ۶ تیر ۱۴۰۵
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤7🔥2👎1
افزایش خشونت خانگی بعد از جنگ
خشونت خانگی از آن آسیبهایی است که معمولاً ناگهانی و بیمقدمه شکل نمیگیرد. این پدیده اغلب حاصل انباشته شدن فشارهای روانی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است؛ فشارهایی که وقتی راهی برای تخلیه سالم و مدیریتشده پیدا نمیکنند، در نزدیکترین دایره روابط انسانی، یعنی خانواده، خود را نشان میدهند. به همین دلیل، هر زمان جامعه با بحرانهای بزرگتری مثل جنگ، ناامنی، رکود اقتصادی یا بیثباتی معیشتی روبهرو میشود، احتمال افزایش تنش و خشونت در محیط خانه هم بالا میرود.
رویداد 24
#فرهیختگان روزن آگاهی
خشونت خانگی از آن آسیبهایی است که معمولاً ناگهانی و بیمقدمه شکل نمیگیرد. این پدیده اغلب حاصل انباشته شدن فشارهای روانی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است؛ فشارهایی که وقتی راهی برای تخلیه سالم و مدیریتشده پیدا نمیکنند، در نزدیکترین دایره روابط انسانی، یعنی خانواده، خود را نشان میدهند. به همین دلیل، هر زمان جامعه با بحرانهای بزرگتری مثل جنگ، ناامنی، رکود اقتصادی یا بیثباتی معیشتی روبهرو میشود، احتمال افزایش تنش و خشونت در محیط خانه هم بالا میرود.
رویداد 24
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍6👎2
سیاست، مته کردنِ آهسته و سرسختانهٔ تختههای سخت است؛ کاری که هم به شور نیاز دارد و هم به سنجیدگی.
بیگمان، و همهٔ تجربهٔ تاریخ نیز گواه آن است، که آدمیان هرگز به امر ممکن دست نمییافتند، اگر پیوسته در طلبِ امر ناممکن نبودند.
اما کسی که چنین راهی را میپوید، باید رهبر باشد؛ و افزون بر آن، به سادهترین معنای کلمه، قهرمان نیز باشد و حتی آنان که هیچیک از این دو نیستند، باید از هماکنون خود را به استواریای درونی مجهز کنند که تابِ شکستِ همهٔ امیدها را داشته باشد؛ وگرنه توانِ تحققبخشیدن حتی به آنچه امروز ممکن است را نیز نخواهند داشت.
تنها کسی برای سیاست فراخوانده شده است که مطمئن باشد از پا درنمیآید، حتی آنگاه که جهان ــ از منظر او ــ برای آنچه میخواهد به آن عرضه کند، بیش از حد نادان یا بیش از حد فرومایه باشد؛ و با وجود همهٔ اینها بتواند بگوید: «با این همه!»
تنها چنین کسی است که رسالتِ سیاست را دارد.
ماکس وبر، سیاست به مثابه یک حرفه، ص۶۷
#فرهیختگان روزن آگاهی
بیگمان، و همهٔ تجربهٔ تاریخ نیز گواه آن است، که آدمیان هرگز به امر ممکن دست نمییافتند، اگر پیوسته در طلبِ امر ناممکن نبودند.
اما کسی که چنین راهی را میپوید، باید رهبر باشد؛ و افزون بر آن، به سادهترین معنای کلمه، قهرمان نیز باشد و حتی آنان که هیچیک از این دو نیستند، باید از هماکنون خود را به استواریای درونی مجهز کنند که تابِ شکستِ همهٔ امیدها را داشته باشد؛ وگرنه توانِ تحققبخشیدن حتی به آنچه امروز ممکن است را نیز نخواهند داشت.
تنها کسی برای سیاست فراخوانده شده است که مطمئن باشد از پا درنمیآید، حتی آنگاه که جهان ــ از منظر او ــ برای آنچه میخواهد به آن عرضه کند، بیش از حد نادان یا بیش از حد فرومایه باشد؛ و با وجود همهٔ اینها بتواند بگوید: «با این همه!»
تنها چنین کسی است که رسالتِ سیاست را دارد.
ماکس وبر، سیاست به مثابه یک حرفه، ص۶۷
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6
همه معاونان فرزین از مخالفان همتی و پزشکیان اند
نگاهی به معاونان فرزین رئیس بانک مرکزی:
محسن کریمی، معاون فعلی بین الملل- فعال و موثر در ستاد جلیلی.
محمد شیریجیان، معاون فعلی اقتصادی- فعال و موثر در ستاد جلیلی.
فرشاد حیدری، رییس فعلی موسسه عالی آموزش بانکداری- فعال و موثر در ستاد قاضی زاده.
مصطفی قمری وفا، مدیر فعلی روابط عمومی از نزدیکان سپهر خلجی.
محمد آرام، معاون ارزی ـ از نزدیکان و منصوب حلقه میم.
اصغر ابوالحسنی، قائم مقام- از نزدیکان و منصوب حلقه میم.
مهدی مهری پور مدیر ایبنا رسانه بانک مرکزی فعال و موثر در ستاد جلیلی
#فرهیختگان راهی به رهایی
نگاهی به معاونان فرزین رئیس بانک مرکزی:
محسن کریمی، معاون فعلی بین الملل- فعال و موثر در ستاد جلیلی.
محمد شیریجیان، معاون فعلی اقتصادی- فعال و موثر در ستاد جلیلی.
فرشاد حیدری، رییس فعلی موسسه عالی آموزش بانکداری- فعال و موثر در ستاد قاضی زاده.
مصطفی قمری وفا، مدیر فعلی روابط عمومی از نزدیکان سپهر خلجی.
محمد آرام، معاون ارزی ـ از نزدیکان و منصوب حلقه میم.
اصغر ابوالحسنی، قائم مقام- از نزدیکان و منصوب حلقه میم.
مهدی مهری پور مدیر ایبنا رسانه بانک مرکزی فعال و موثر در ستاد جلیلی
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤬13❤3
فرهیختگان
همه معاونان فرزین از مخالفان همتی و پزشکیان اند نگاهی به معاونان فرزین رئیس بانک مرکزی: محسن کریمی، معاون فعلی بین الملل- فعال و موثر در ستاد جلیلی. محمد شیریجیان، معاون فعلی اقتصادی- فعال و موثر در ستاد جلیلی. فرشاد حیدری، رییس فعلی موسسه عالی آموزش…
تسهیلات بیبازگشت برای روابط عمومی فرزین!
در اسناد منتشر شده منسوب به مدیر سابق روابط عمومی بانک مرکزی در دوره مدیریت فرزین، ادعا شده است ایشان بالغ بر ۷ میلیارد تومان از سال ۱۴۰۱ تسهیلات دریافت کردهاند که کمتر از ۵ درصد آن تسویه شده.
دلیل تکاپوهای شدید تیم رسانهای نزدیک به او برای جلوگیری از حذف رانت ترجیحی و برکناری فرزین اکنون مشخصتر میشود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
در اسناد منتشر شده منسوب به مدیر سابق روابط عمومی بانک مرکزی در دوره مدیریت فرزین، ادعا شده است ایشان بالغ بر ۷ میلیارد تومان از سال ۱۴۰۱ تسهیلات دریافت کردهاند که کمتر از ۵ درصد آن تسویه شده.
دلیل تکاپوهای شدید تیم رسانهای نزدیک به او برای جلوگیری از حذف رانت ترجیحی و برکناری فرزین اکنون مشخصتر میشود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤬10
ایران یک نفتکش را زد چون از مسیر دیگری بدون هماهنگی داشت رد میشد. سنتکام هم چندین نقطه ایران را بمباران کرد. حالا قرار است روز سه شنبه دو طرف در دوحه بنشینند و مذاکره کنند و صلوات بفرستند.
آیا هیچ عقلانیتی پشت زدن نفتکش و بازگرداندن تنش بود یا بعضیها به آتشبازی عادت کردند و ترک عادت را موجب مرض میدانند؟!
مجید مرادی
#فرهیختگان راهی به رهایی
آیا هیچ عقلانیتی پشت زدن نفتکش و بازگرداندن تنش بود یا بعضیها به آتشبازی عادت کردند و ترک عادت را موجب مرض میدانند؟!
مجید مرادی
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍10🔥4👎2
دین، شاخص اخلاق نیست؛ بلکه اخلاق باید بر فهم ما از دین اثر بگذارد.
اگر دین را در جایگاهی فراتر از اخلاق بنشانیم و آن را به سنگ عقل و دانش نپیماییم، چیزی از آن باقی نمیماند جز ریاکاری و ظاهرگرایی.
دین در محدوده عقل تنها
ایمانوئل کانت
#فرهیختگان راهی به رهایی
اگر دین را در جایگاهی فراتر از اخلاق بنشانیم و آن را به سنگ عقل و دانش نپیماییم، چیزی از آن باقی نمیماند جز ریاکاری و ظاهرگرایی.
دین در محدوده عقل تنها
ایمانوئل کانت
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤15👍8
وضعیت نابسامان نظام بانکی و قفل شدن نظام پرداخت در حال تبدیل شدن به بحران سیاسی است. مسئله فقط چند اختلال فنی یا چند ساعت قطعی خدمات نیست. وقتی مردم نتوانند کارت بکشند، پول جابهجا کنند، خرید روزمره انجام دهند یا به حسابهایشان دسترسی مطمئن داشته باشند، بحران از سطح فناوری عبور میکند و به سطح اعتماد عمومی و امنیت ملی میرسد.
هر آدم عاقلی میدانست وقتی نظام بانکی تا این اندازه دیجیتالی میشود، وقتی پول نقد از زندگی روزمره عقب مینشیند و همه چیز به کارت، اپلیکیشن، شاپرک، شتاب و زیرساختهای متمرکز وابسته میشود، احتمال جنگ سایبری هم بالا میرود. این دیگر علم غیب نمیخواست. تجربه جهان هم روشن بود: در جنگهای جدید، بانک، برق، اینترنت، حملونقل و داده، خود میدان جنگاند.
پس پدافند غیرعامل کجاست؟ وزارت اقتصاد کجاست؟ بانک مرکزی کجاست؟ نهادهای امنیت سایبری کجایند؟ مگر وظیفه پدافند غیرعامل فقط صدور بیانیه و برگزاری همایش است؟ نقشه ریسک نظام پرداخت کجاست؟ سامانه جایگزین کجاست؟ سناریوی بحران کجاست؟ چرا اختلال در چند بانک باید زندگی روزمره مردم را مختل کند؟
مسئله فقط این نیست که دشمن حمله کرده است. دشمن کار خودش را میکند. مسئله این است که چرا زیرساخت حیاتی کشور تا این اندازه آسیبپذیر است و چرا قبل از بحران، کسی هزینه آمادهسازی، تابآوری و پشتیبانسازی را جدی نگرفته است.
اگر این خلأ پر نشود، هر حمله سایبری بعدی میتواند از یک اختلال بانکی به بحران اجتماعی و از بحران اجتماعی به بحران سیاسی تبدیل شود. حکمرانی که نظام پرداخت را دیجیتالی میکند اما پدافند سایبری و مدیریت بحران آن را جدی نمیگیرد، خودش اعتماد عمومی را روی لبه تیغ میگذارد.
حسین قتیب
#فرهیختگان راهی به رهایی
هر آدم عاقلی میدانست وقتی نظام بانکی تا این اندازه دیجیتالی میشود، وقتی پول نقد از زندگی روزمره عقب مینشیند و همه چیز به کارت، اپلیکیشن، شاپرک، شتاب و زیرساختهای متمرکز وابسته میشود، احتمال جنگ سایبری هم بالا میرود. این دیگر علم غیب نمیخواست. تجربه جهان هم روشن بود: در جنگهای جدید، بانک، برق، اینترنت، حملونقل و داده، خود میدان جنگاند.
پس پدافند غیرعامل کجاست؟ وزارت اقتصاد کجاست؟ بانک مرکزی کجاست؟ نهادهای امنیت سایبری کجایند؟ مگر وظیفه پدافند غیرعامل فقط صدور بیانیه و برگزاری همایش است؟ نقشه ریسک نظام پرداخت کجاست؟ سامانه جایگزین کجاست؟ سناریوی بحران کجاست؟ چرا اختلال در چند بانک باید زندگی روزمره مردم را مختل کند؟
مسئله فقط این نیست که دشمن حمله کرده است. دشمن کار خودش را میکند. مسئله این است که چرا زیرساخت حیاتی کشور تا این اندازه آسیبپذیر است و چرا قبل از بحران، کسی هزینه آمادهسازی، تابآوری و پشتیبانسازی را جدی نگرفته است.
اگر این خلأ پر نشود، هر حمله سایبری بعدی میتواند از یک اختلال بانکی به بحران اجتماعی و از بحران اجتماعی به بحران سیاسی تبدیل شود. حکمرانی که نظام پرداخت را دیجیتالی میکند اما پدافند سایبری و مدیریت بحران آن را جدی نمیگیرد، خودش اعتماد عمومی را روی لبه تیغ میگذارد.
حسین قتیب
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍18❤1
بـیوزنی مـــلی
یدالله کریمیپور
این تصویر بخشی از نمایندگان است که مقابل ساختمان بهارستان جمع شدهاند؛ گونهای تذکر یا اعتراض به بستهبودن چندماهه مجلس.
البته در تصاویر دیگر چند ده تن هم با در دست داشتن پلاکارد و پرچم آنان را نظارهگر حامی هستند.
معلوم است که این تصویر نمادی از بیوزنی سیاسی مجلس است.
راستش ساختار اداره کشور به سمتی حرکت میکند که دیگر حتی به ویترین قانونگذاری برای مشروعیت بخشی به تصمیمات خود احساس نمیکند.
این فرایند، شاید آغاز فازی جدید در بازتعریف رابطه دولت و جامعه در کشور است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
یدالله کریمیپور
این تصویر بخشی از نمایندگان است که مقابل ساختمان بهارستان جمع شدهاند؛ گونهای تذکر یا اعتراض به بستهبودن چندماهه مجلس.
البته در تصاویر دیگر چند ده تن هم با در دست داشتن پلاکارد و پرچم آنان را نظارهگر حامی هستند.
معلوم است که این تصویر نمادی از بیوزنی سیاسی مجلس است.
راستش ساختار اداره کشور به سمتی حرکت میکند که دیگر حتی به ویترین قانونگذاری برای مشروعیت بخشی به تصمیمات خود احساس نمیکند.
این فرایند، شاید آغاز فازی جدید در بازتعریف رابطه دولت و جامعه در کشور است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شهید بهشتی: آفت این انقلاب اسلامی اینه که دچار بازیگرانی باشد که اسلام و انقلاب و هر چیزی رو دکان کنند ... دکان قدرت ، دکان ثروت ، دکان شهرت ، دکان ریاست ...
هفتم تیر، سالروز شهادت آیتالله بهشتی و یارانش گرامیباد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
هفتم تیر، سالروز شهادت آیتالله بهشتی و یارانش گرامیباد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍20
ميرحسين موسوى:
«وقتی انسان به گذشته نگاه میکند، هر کجا که بر حرف حقى ايستاده احساس آرامش میکند و هر کجا کوتاه آمده است احساس نگرانى»!
#فرهیختگان راهی به رهایی
«وقتی انسان به گذشته نگاه میکند، هر کجا که بر حرف حقى ايستاده احساس آرامش میکند و هر کجا کوتاه آمده است احساس نگرانى»!
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍22❤10🤬2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فرشاد مؤمنی در چهلوچهارمین سالگرد شهادت آیتالله بهشتی
در این سخنرانی:
▪️ چرا امروز بیش از هر زمان دیگری به اندیشههای شهید بهشتی نیاز داریم؟
▪️ «حل مسئله»؛ مهمترین ویژگی اندیشه شهید بهشتی
▪️ چرا منافقین، بهشتی را «حلکننده مسائل نظام» میدانستند؟
▪️ نسبت اندیشه شهید بهشتی با عدالت، آزادی، استقلال و توسعه
▪️ چگونه شکاف میان شعار و عمل، به تغییر ارزشهای جامعه میانجامد؟
▪️ نقد سیاستهای تورمزا، نابرابرساز و تضعیف تولید ملی
▪️ استعمار پساسکولار: کالایی سازی و بازاری سازی همه چیز از جمله استعمار دین در جهان معاصر
▪️ چرا بازگشت به اندیشه شهید بهشتی، راهی برای برونرفت از بحرانهای امروز ایران است؟
۲۸ خردادماه ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
در این سخنرانی:
▪️ چرا امروز بیش از هر زمان دیگری به اندیشههای شهید بهشتی نیاز داریم؟
▪️ «حل مسئله»؛ مهمترین ویژگی اندیشه شهید بهشتی
▪️ چرا منافقین، بهشتی را «حلکننده مسائل نظام» میدانستند؟
▪️ نسبت اندیشه شهید بهشتی با عدالت، آزادی، استقلال و توسعه
▪️ چگونه شکاف میان شعار و عمل، به تغییر ارزشهای جامعه میانجامد؟
▪️ نقد سیاستهای تورمزا، نابرابرساز و تضعیف تولید ملی
▪️ استعمار پساسکولار: کالایی سازی و بازاری سازی همه چیز از جمله استعمار دین در جهان معاصر
▪️ چرا بازگشت به اندیشه شهید بهشتی، راهی برای برونرفت از بحرانهای امروز ایران است؟
۲۸ خردادماه ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
👎7❤1👍1
حی علیالاصول
✍ ناصر دانشفر
چند روز پیش آقای پزشکیان در واکنش به شعار «حی علی الاصول» گفت: اصول عدالت است، اصول خدمت به مردم است، اصول صداقت است. در ادامه نیز به یادآوری همراهی دولت با نیروهای مسلح و مدیریت قابل تقدیر امور محوله در خلال جنگ تحمیلی توسط قوهٔ مجریه پرداخت.
این شد دستاویزی برای حمله به رئیسجمهور از سوی کسانی که دار و ندار کشور را ملک طلق خود میپندارند و صدایی را جز صدای خود برنمیتابند.
برای تحلیل این پدیده ابتدا باید به روانشناسی افرادی پرداخت که با تمسک به این شعار در پی زدن اصل مذاکره هستند و از به نتیجه رسیدن آن هراس دارند. دلیل این موضوع آن است که پیراهن عثمان کردن « حی علیالاصول » نه به دلیل باور به آن است که اصولاً اینان جز یک اصل نمیشناسند و آن اصل این است که هر آنچه ما میپنداریم عین حق و حقیقت است و هیچ بنی بشری در این دیار حق مخالفت با آن را ندارد.
خوانندگان محترم خود واقفند که این جماعت از به چالش کشیدن رهبر نیز ابایی ندارند، چه رسد به مقامات دست دوم و سوم مملکتی که گویا ارثیهٔ آبا و اجدادی آنان است.
آری طرز تفکر و خلق و خوی این فرقهٔ ضاله اینگونه است که تلقی آنان در جمیع امور عین صواب است و برای نیل به اهداف مد نظرشان هر کنشی مباح است.
در اینجا نکتهای قابل ذکر است و آن این مطلب است که، برخی از اینان اصولاً به جز منافع خود به چیزی نمیاندیشند و تظاهر به همین اصل لایتغیر هم از سر منفعت طلبی است و بدان اعتقادی ندارند. روی سخن نگارنده در این نوشتار اینان نیستند که بنای وقت تلف کردن ندارم. اما میخواهم که مشت بر سندان بکوبم و به بخش اصلی این جمعیت که در متحجران دگماندیش میباشند، عرض کنم که چرا برای خودتان هم که شده از داشتن استانداردهای دوگانه اجتناب نمیکنید؟
به یقین عالم و آدم بر این نکته اشراف کامل دارند که این گروه جامانده در عصر حجر برای جا انداختن حجاب اجباری، چه فجایعی را که رقم نزدند. آنقدر سخت گرفتند که از حجاب عفیفانهٔ ژینا آن دختر پاکدامن، امروز به این نقطه رسیدیم. پر واضح است که آن راهبرد چنین محصولی را رقم میزد، اما سؤال این است چه شد که همینان امروز با ریتم و نوحهخوانی از حضور بانوان بیحجاب در تجمعات شبانهٔ خیابان استقبال کرده، آنان را خودی میخوانند؟ این نشان از پایبندی به اصول دارد؟ مطابق کدام اصل برای برگزاری این تجمعات از بیتالمال هزینه میکنند؟
گمان میکنم یکی از بدیهیات باور حضرات این باشد که تبعیت تام و تمام از فرامین رهبری وظیفهٔ آحاد مردم ایران است. بگذریم که این اعتقاد هیچ مبنای دینی و قانونی ندارد. اما فرض کنیم که چنین امری منطق داشته باشد و به همین دلیل آنان نه فقط از پزشکیان که از کل اعضای شورای امنیت ملی به دلیل رأی به مذاکرهای که به زعم این جنابان نعل به نعل منطبق بر خواست رهبر نظام نمیباشد، عصبانی و ناراحت میباشند. اگر اینگونه است، چرا پیش از انتشار متن اخیر ایشان خود را به در و دیوار میزدند؟ چرا با ادبیاتی براندازانه به مصاف آن رفتند؟
گیریم عناصر متحجر این فرقه از داشتن رویکردهای دوگانه ابایی نداشته باشند، چرا اعضای محترم مجلس خبرگان چنین رویکردی را اتخاذ نمودهاند؟ مگر در بیانیهٔ رهبر سوم به این موضوع اشاره نشده که علیرغم داشتن نگاهی متفاوت، به رئیسجمهور و تیم مذاکره کننده اعتماد کرده، منتظر عملکرد آنان خواهند بود؟ پس ورودشان و تعیین خط و خطوط به کدام دلیل است؟ از کجا دانستهاند که موارد مذکور در بیانیهٔ آنان همان است که مد نظر آقای مجتبی خامنهای است؟ این معنای تبعیت کامل از فرامین ایشان میباشد؟ این حاکی از ایستادگی این اقلیت محض، اما تمامیتخواه بر اصول میباشد؟
موضوع دیگری که این روزها کل سیستم را مشغول خود کرده است، مراسم تدفین رهبر پیشین است. همگان به یاد دارند که به هنگام رونمایی از مزار مرحوم خمینی اینان چه قشقرقی به پا کردند. به گمان بندهٔ حقیر آن رویکرد کاملاً درست بود و انتقاد از هزینههای گزاف برای مرقد روحالله هیچ منطقی نداشت و ندارد. اما پرسش اینجاست که چرا در مقابل بریز و بپاش و تشریفات خاکسپاری کنونی کلمهای از دهان مبارک حضرات خارج نمیگردد. آیا این با اصول توصیه شده در مورد سادهزیستی رهبران جامعهٔ اسلامی تناسب دارد و یا اینکه چون سایر امور وظیفهٔ آنان اغماض است؟
اگر بنا به سیاهه کردن تخطی از اصول این مدعیان باشد، باید که مثنوی هفتاد من کاغذ به کار گرفت. اتفاقاً بنده بر این باورم که مشکل اساسی این مملکت آن است که اولاً ما از تبیین درست و معقول اصول عاجز بودهایم و ثانیاّ در تقید و عمل نعل به نعل آن جملگی در حد المپیک وا دادهایم.
عزت زیاد
#فرهیختگان راهی به رهایی
✍ ناصر دانشفر
چند روز پیش آقای پزشکیان در واکنش به شعار «حی علی الاصول» گفت: اصول عدالت است، اصول خدمت به مردم است، اصول صداقت است. در ادامه نیز به یادآوری همراهی دولت با نیروهای مسلح و مدیریت قابل تقدیر امور محوله در خلال جنگ تحمیلی توسط قوهٔ مجریه پرداخت.
این شد دستاویزی برای حمله به رئیسجمهور از سوی کسانی که دار و ندار کشور را ملک طلق خود میپندارند و صدایی را جز صدای خود برنمیتابند.
برای تحلیل این پدیده ابتدا باید به روانشناسی افرادی پرداخت که با تمسک به این شعار در پی زدن اصل مذاکره هستند و از به نتیجه رسیدن آن هراس دارند. دلیل این موضوع آن است که پیراهن عثمان کردن « حی علیالاصول » نه به دلیل باور به آن است که اصولاً اینان جز یک اصل نمیشناسند و آن اصل این است که هر آنچه ما میپنداریم عین حق و حقیقت است و هیچ بنی بشری در این دیار حق مخالفت با آن را ندارد.
خوانندگان محترم خود واقفند که این جماعت از به چالش کشیدن رهبر نیز ابایی ندارند، چه رسد به مقامات دست دوم و سوم مملکتی که گویا ارثیهٔ آبا و اجدادی آنان است.
آری طرز تفکر و خلق و خوی این فرقهٔ ضاله اینگونه است که تلقی آنان در جمیع امور عین صواب است و برای نیل به اهداف مد نظرشان هر کنشی مباح است.
در اینجا نکتهای قابل ذکر است و آن این مطلب است که، برخی از اینان اصولاً به جز منافع خود به چیزی نمیاندیشند و تظاهر به همین اصل لایتغیر هم از سر منفعت طلبی است و بدان اعتقادی ندارند. روی سخن نگارنده در این نوشتار اینان نیستند که بنای وقت تلف کردن ندارم. اما میخواهم که مشت بر سندان بکوبم و به بخش اصلی این جمعیت که در متحجران دگماندیش میباشند، عرض کنم که چرا برای خودتان هم که شده از داشتن استانداردهای دوگانه اجتناب نمیکنید؟
به یقین عالم و آدم بر این نکته اشراف کامل دارند که این گروه جامانده در عصر حجر برای جا انداختن حجاب اجباری، چه فجایعی را که رقم نزدند. آنقدر سخت گرفتند که از حجاب عفیفانهٔ ژینا آن دختر پاکدامن، امروز به این نقطه رسیدیم. پر واضح است که آن راهبرد چنین محصولی را رقم میزد، اما سؤال این است چه شد که همینان امروز با ریتم و نوحهخوانی از حضور بانوان بیحجاب در تجمعات شبانهٔ خیابان استقبال کرده، آنان را خودی میخوانند؟ این نشان از پایبندی به اصول دارد؟ مطابق کدام اصل برای برگزاری این تجمعات از بیتالمال هزینه میکنند؟
گمان میکنم یکی از بدیهیات باور حضرات این باشد که تبعیت تام و تمام از فرامین رهبری وظیفهٔ آحاد مردم ایران است. بگذریم که این اعتقاد هیچ مبنای دینی و قانونی ندارد. اما فرض کنیم که چنین امری منطق داشته باشد و به همین دلیل آنان نه فقط از پزشکیان که از کل اعضای شورای امنیت ملی به دلیل رأی به مذاکرهای که به زعم این جنابان نعل به نعل منطبق بر خواست رهبر نظام نمیباشد، عصبانی و ناراحت میباشند. اگر اینگونه است، چرا پیش از انتشار متن اخیر ایشان خود را به در و دیوار میزدند؟ چرا با ادبیاتی براندازانه به مصاف آن رفتند؟
گیریم عناصر متحجر این فرقه از داشتن رویکردهای دوگانه ابایی نداشته باشند، چرا اعضای محترم مجلس خبرگان چنین رویکردی را اتخاذ نمودهاند؟ مگر در بیانیهٔ رهبر سوم به این موضوع اشاره نشده که علیرغم داشتن نگاهی متفاوت، به رئیسجمهور و تیم مذاکره کننده اعتماد کرده، منتظر عملکرد آنان خواهند بود؟ پس ورودشان و تعیین خط و خطوط به کدام دلیل است؟ از کجا دانستهاند که موارد مذکور در بیانیهٔ آنان همان است که مد نظر آقای مجتبی خامنهای است؟ این معنای تبعیت کامل از فرامین ایشان میباشد؟ این حاکی از ایستادگی این اقلیت محض، اما تمامیتخواه بر اصول میباشد؟
موضوع دیگری که این روزها کل سیستم را مشغول خود کرده است، مراسم تدفین رهبر پیشین است. همگان به یاد دارند که به هنگام رونمایی از مزار مرحوم خمینی اینان چه قشقرقی به پا کردند. به گمان بندهٔ حقیر آن رویکرد کاملاً درست بود و انتقاد از هزینههای گزاف برای مرقد روحالله هیچ منطقی نداشت و ندارد. اما پرسش اینجاست که چرا در مقابل بریز و بپاش و تشریفات خاکسپاری کنونی کلمهای از دهان مبارک حضرات خارج نمیگردد. آیا این با اصول توصیه شده در مورد سادهزیستی رهبران جامعهٔ اسلامی تناسب دارد و یا اینکه چون سایر امور وظیفهٔ آنان اغماض است؟
اگر بنا به سیاهه کردن تخطی از اصول این مدعیان باشد، باید که مثنوی هفتاد من کاغذ به کار گرفت. اتفاقاً بنده بر این باورم که مشکل اساسی این مملکت آن است که اولاً ما از تبیین درست و معقول اصول عاجز بودهایم و ثانیاّ در تقید و عمل نعل به نعل آن جملگی در حد المپیک وا دادهایم.
عزت زیاد
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤6👍2👎1
این یادداشت در جام جهانی قطر نوشته شد.👇 اکنون رتبه جهانی این کشور ۶ است و ایران حذف شده ۲۱👇🤔😔مراکش، سیاست، فوتبال
(درسهایی از تحولات سه دهه گذشته در این کشور)
جواد عبّاسی
28 آذر 1401
بارها شنیدهایم که فوتبال ملّی هر کشور را میتوان تاحدودی آیینهای از وضعیت عمومی آن کشور و مردم آن دانست. در جام جهانی فوتبال سال 2022 در قطر بدون تردید کاربرد عنوان «شگفتیآفرین» بیش از همه شایسته تیم ملّی مراکش است که به نقطه عطفی در تاریخ فوتبال جهان، افریقا، جهان عرب و جهان اسلام تبدیل شد. از این جهت مرور برخی تحولات این کشور در چند دهه اخیر میتواند عبرتآموز باشد. با این توضیح که این کشور همچنان در مسیر تحول قرار دارد و با افت و خیزهایی روبروست.
1991: برقراری آتشبس میان حکومت و جبهه آزادیبخش پولیساریو
1998: تشکیل نخستین دولت توسط مخالفان ملک حسن
1999: درگذشت ملک حسن و به سلطنت رسیدن محمد ششم
2001: بازدید ملک محمد از صحرای پولیساریو
2004: امضای قرارداد تجارت آزاد با ایالات متحده امریکا
2006: تأیید گزارش هیئت عدالت و سازش مبنی بر قتل 600 نفر در دوره ملک حسن و حکم به اعاده حیثیت و جبران خسارت از سوی ملک محمد
2011: ناآرامی سیاسی و اعطای آزادیهای سیاسی بیشتر از جمله در زمینه انتخابات
برای آشنایی بیشتر با تحولات مراکش در چند دهه اخیر و چشمانداز پیش روی این کشور نگاه شود به گزارش مؤسسه بروکینز در دسترس در: https://www.brookings.edu/research/progress-and-missed-opportunities-morocco-enters-its-third-decade-under-king-mohammed-vi/
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
انحلال سیستماتیک سپاه
مهدی خراتیان: به شکل سیستماتیک انحلال سپاه در داخل دارد پیگیری میشود!
#فرهیختگان راهی به رهایی
مهدی خراتیان: به شکل سیستماتیک انحلال سپاه در داخل دارد پیگیری میشود!
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍8
چرا به مسئلهی زنان حساس شدم؟
مَهزاد الیاسی
🔸 من متولد و بزرگشدهی شهرکردم؛ از نسل همان دههی شصتیهایی که در کلاسهای مدرسه روی نیمکتهای سهنفره مینشستیم و موقع امتحان یکیمان باید به قید قرعه میرفت پایین نیمکت که تقلب نشود. خانهمان آنقدر در حاشیهی شهر بود که روزی چند بار گلههای بزرگ گوسفند از کنارش رد میشد و اطرافش تا چشم کار میکرد مزرعه و باغ بود.حجاب به معنای پوشاندن سر، در فامیل طبقهی متوسطیِ ما، که حتی بعد از انقلاب هم تغییر رویه ندادند و همچنان شاه را «آن خدا بیامرز» خطاب میکردند، در محیط خصوصی خانهها تقریباً وجود نداشت. دورهمیهای خانوادگی همیشه مختلط بود و هیچوقت زن و مرد از هم جدا نمیشدند. شوهرخالهام که اهل سده اصفهان بود تعریف میکرد که وقتی برای اولین بار دیده که در فامیل ما، زن و مردِ نامحرم با هم دست و روبوسی میکنند، شاخ درآورده. عکسهایی از دههی چهل شمسی خانوادهی مادریام موجود است که در قَهفَرُخ، منطقهی مادریام نزدیک شهرکرد که بعدها اسمش به فرخشهر تغییر کرد، گرفته شده و مادرم و خالهها در آنها، دامنهای مینیژوپ مد روز پوشیدهاند.
🔸 یکی از دلایلی که بعدها نسبت به مسائل جنسیتی حساس شدم این واقعیت بود که اصولا در محیطی بزرگ شدم که زنان قدرتمندی داشت. آنها بدون اینکه لقب فمنیست به خود بدهند ادارهی تمام امور را در دست داشتند و تصمیمگیرندهی اصلی بودند. بعد از مرگ مادرم که در دوازده سالگی من اتفاق افتاد، خانوادهی ما عملا از هم پاشید چون پدرم بدون مادرم، مثل یک پسربچهی یتیم شده بود و هرگز نتوانست خانه و زندگی را بهدرستی اداره کند. مطمئنم اگر اول پدرم از دنیا میرفت وضعیت ما تغییر چندانی نمیکرد. میدانم که این پرسونای «مادر مدیر» در بیشتر خانوادههای ایرانی وجود دارد. به همین دلیل، هر بار از اینکه درون خانهها، مادران همهکارهاند اما به محض عبور از محیط خصوصی خانه و ورود به فضای عمومی و عرصهی سیاست، ناگهان زنان هیچکاره میشوند تعجب میکنم. از من بپرسی اگر یکی از همین مادرانی که یک ایل و طایفه را با کمترین امکانات روی دست میچرخانند، به شکل تصادفی در خیابان به عنوان رئیسجمهور انتخاب کنی احتمالا در عمل بهتر از تمام مردان سیاست میتوانند مملکت را اداره کنند.
🔸همهچیز آماده بود برای آنکه من به «فمنیست خوشیکُشی» تبدیل شوم که سارا احمد از آن حرف زده است؛ زنی که خیلی سریع سلسله مراتب قدرت را تشخیص میدهد و در برابر آن با صدای بلند شورش میکند. نادیده گرفته شدن و حذف شدن، موقعیت مشاهدهگری را به من داده بود که همیشه بیرون از معادلات قدرت ایستاده بود اما میتوانست آن را به وضوح ببیند و زیر سوال ببرد. به همین خاطر به مسئلهی زنان حساس شدم. زن بودن به عنوان یک موقعیت فرودستِ ساختاری، چیزی بود که به من تحمیل شده بود و شکل طبیعیِ بودنم نبود. شکل طبیعیِ بودن من، همان دختربچهی آزاد و رهایی بود که در کوچهباغهای شهرکرد، در حال رکابزدن سوار دوچرخه، احساس میکرد با ارزشترین موجود جهان است.
نشر آسو
#فرهیختگان راهی به رهایی
مَهزاد الیاسی
🔸 من متولد و بزرگشدهی شهرکردم؛ از نسل همان دههی شصتیهایی که در کلاسهای مدرسه روی نیمکتهای سهنفره مینشستیم و موقع امتحان یکیمان باید به قید قرعه میرفت پایین نیمکت که تقلب نشود. خانهمان آنقدر در حاشیهی شهر بود که روزی چند بار گلههای بزرگ گوسفند از کنارش رد میشد و اطرافش تا چشم کار میکرد مزرعه و باغ بود.حجاب به معنای پوشاندن سر، در فامیل طبقهی متوسطیِ ما، که حتی بعد از انقلاب هم تغییر رویه ندادند و همچنان شاه را «آن خدا بیامرز» خطاب میکردند، در محیط خصوصی خانهها تقریباً وجود نداشت. دورهمیهای خانوادگی همیشه مختلط بود و هیچوقت زن و مرد از هم جدا نمیشدند. شوهرخالهام که اهل سده اصفهان بود تعریف میکرد که وقتی برای اولین بار دیده که در فامیل ما، زن و مردِ نامحرم با هم دست و روبوسی میکنند، شاخ درآورده. عکسهایی از دههی چهل شمسی خانوادهی مادریام موجود است که در قَهفَرُخ، منطقهی مادریام نزدیک شهرکرد که بعدها اسمش به فرخشهر تغییر کرد، گرفته شده و مادرم و خالهها در آنها، دامنهای مینیژوپ مد روز پوشیدهاند.
🔸 یکی از دلایلی که بعدها نسبت به مسائل جنسیتی حساس شدم این واقعیت بود که اصولا در محیطی بزرگ شدم که زنان قدرتمندی داشت. آنها بدون اینکه لقب فمنیست به خود بدهند ادارهی تمام امور را در دست داشتند و تصمیمگیرندهی اصلی بودند. بعد از مرگ مادرم که در دوازده سالگی من اتفاق افتاد، خانوادهی ما عملا از هم پاشید چون پدرم بدون مادرم، مثل یک پسربچهی یتیم شده بود و هرگز نتوانست خانه و زندگی را بهدرستی اداره کند. مطمئنم اگر اول پدرم از دنیا میرفت وضعیت ما تغییر چندانی نمیکرد. میدانم که این پرسونای «مادر مدیر» در بیشتر خانوادههای ایرانی وجود دارد. به همین دلیل، هر بار از اینکه درون خانهها، مادران همهکارهاند اما به محض عبور از محیط خصوصی خانه و ورود به فضای عمومی و عرصهی سیاست، ناگهان زنان هیچکاره میشوند تعجب میکنم. از من بپرسی اگر یکی از همین مادرانی که یک ایل و طایفه را با کمترین امکانات روی دست میچرخانند، به شکل تصادفی در خیابان به عنوان رئیسجمهور انتخاب کنی احتمالا در عمل بهتر از تمام مردان سیاست میتوانند مملکت را اداره کنند.
🔸همهچیز آماده بود برای آنکه من به «فمنیست خوشیکُشی» تبدیل شوم که سارا احمد از آن حرف زده است؛ زنی که خیلی سریع سلسله مراتب قدرت را تشخیص میدهد و در برابر آن با صدای بلند شورش میکند. نادیده گرفته شدن و حذف شدن، موقعیت مشاهدهگری را به من داده بود که همیشه بیرون از معادلات قدرت ایستاده بود اما میتوانست آن را به وضوح ببیند و زیر سوال ببرد. به همین خاطر به مسئلهی زنان حساس شدم. زن بودن به عنوان یک موقعیت فرودستِ ساختاری، چیزی بود که به من تحمیل شده بود و شکل طبیعیِ بودنم نبود. شکل طبیعیِ بودن من، همان دختربچهی آزاد و رهایی بود که در کوچهباغهای شهرکرد، در حال رکابزدن سوار دوچرخه، احساس میکرد با ارزشترین موجود جهان است.
نشر آسو
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegraph
چرا به مسئلهی زنان حساس شدم؟
من متولد و بزرگشدهی شهرکردم؛ از نسل همان دههی شصتیهایی که در کلاسهای مدرسه روی نیمکتهای سهنفره مینشستیم و موقع امتحان یکیمان باید به قید قرعه میرفت پایین نیمکت که تقلب نشود. خانهمان آنقدر در حاشیهی شهر بود که روزی چند بار گلههای بزرگ گوسفند…
❤5👍2😢1🕊1