فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.3K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تهران در جمع ۱۰ شهر انتهایی جهان؛ شاخص قابلیت زندگی چه می‌گوید؟

تهران در تازه‌ترین شاخص «قابلیت زندگی» (Liveability) که از سوی واحد اطلاعات اکونومیست (Economist Intelligence Unit) منتشر شده، با دو پله سقوط به جمع ۱۰ شهر انتهایی این رتبه‌بندی راه یافته است.

بر اساس این گزارش، پیامدهای جنگ و تشدید ناامنی، مهم‌ترین عامل کاهش امتیاز شهرهای منطقه بوده است. تهران در کنار دمشق، پایتخت جنگ‌زده سوریه، در میان شهرهایی قرار گرفته که بیشترین آسیب را از منظر شاخص قابلیت زندگی تجربه کرده‌اند. همچنین مسقط، دوحه، دبی و ابوظبی نیز به دلیل افزایش تنش‌های منطقه‌ای و کاهش شاخص ثبات، با افت رتبه مواجه شده‌اند.

در مقابل، شهرهای چین با سرمایه‌گذاری گسترده در نظام سلامت، بیشترین بهبود را در این رتبه‌بندی ثبت کرده‌اند، هرچند اکونومیست تأکید می‌کند که عواملی مانند نظارت گسترده حکومتی، مسائل زیست‌محیطی و ضعف شاخص‌های دموکراتیک همچنان مانع از ارتقای بیشتر جایگاه این کشور شده است.

لینک این برنامه در آپارات



#فرهیختگان راهی به رهایی
😢6❤1
تنافض یا تاکتیک؟

اظهارات اخیر دونالد ترامپ مبنی بر اینکه «آتش‌بس با ایران پایان یافته است»، در حالی که هم‌زمان با ادامه مذاکرات موافقت می‌کند، در نگاه نخست ناسازگار و حتی گیج‌کننده به نظر می‌رسد. این پرسش مطرح می‌شود که آیا این دوگانگی نشانه‌ی بی‌ثباتی در تصمیم‌گیری کاخ سفید است، یا بخشی از یک راهبرد حساب‌شده در چارچوب آنچه در ادبیات روابط بین‌الملل «دیپلماسی قدرت» خوانده می‌شود.

دو ابزار مکمل، نه دو سیاست متضاد

بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد این دو موضع الزاماً یکدیگر را نقض نمی‌کنند. ترامپ با اعلام پایان آتش‌بس این پیام را به تهران منتقل می‌کند که اگر ایران امتیازهای مورد نظر آمریکا را نپذیرد، گزینه نظامی همچنان روی میز است و واشنگتن خود را مقید به حفظ وضعیت پیشین نمی‌داند. این نوع بیان، در ادبیات مذاکره، نوعی «تهدید معتبر» تلقی می‌شود؛ یعنی تلاش برای این‌که طرف مقابل هزینه‌ی امتناع از توافق را واقعی و نزدیک احساس کند.

هم‌زمان، پذیرش ادامه مذاکرات نشان می‌دهد که دولت آمریکا همچنان راه‌حل سیاسی را کم‌هزینه‌تر و مطلوب‌تر از ورود به یک درگیری گسترده می‌داند. به بیان دیگر، تهدید نظامی به‌تنهایی برای واشنگتن هدف نیست، بلکه ابزاری است برای رسیدن به توافقی که بدون تشدید تنش، منافع آمریکا را تأمین کند.

از منظر راهبردی، این رویکرد را می‌توان نوعی «فشار همراه با دیپلماسی» دانست؛ یعنی افزایش هزینه‌های عدم توافق برای ایران، در کنار باز نگه‌داشتن کانال مذاکره. در چنین الگویی، تهدید نظامی و مذاکره نه دو سیاست متضاد، بلکه دو اهرم برای رسیدن به یک هدف مشترک هستند: کسب امتیاز بیشتر در مذاکرات. این الگو در تاریخ دیپلماسی آمریکا بی‌سابقه نیست؛ از مذاکرات هسته‌ای با کره شمالی گرفته تا رویکرد واشنگتن در برجام، ترکیب فشار و گفت‌وگو همواره یکی از ابزارهای اصلی سیاست خارجی آمریکا بوده است.

واکنش محتمل ایران

در مقابل، ایران نیز معمولاً تلاش می‌کند ضمن حفظ مواضع خود، از بسته شدن کامل مسیر دیپلماسی جلوگیری کند؛ زیرا ادامه گفت‌وگو می‌تواند از تشدید بحران و گسترش درگیری جلوگیری کرده و فرصت چانه‌زنی سیاسی را حفظ کند. برای تهران نیز، مانند واشنگتن، حفظ هم‌زمان گزینه‌ی مقاومت و گزینه‌ی مذاکره یک انتخاب راهبردی است، نه تناقض. بستن کامل درِ دیپلماسی می‌تواند ایران را در موقعیتی قرار دهد که گزینه‌های محدودتری پیش رو داشته باشد و فشار بین‌المللی علیه آن افزایش یابد؛ در حالی که ادامه مذاکرات، حتی اگر بدون نتیجه فوری باشد، به ایران زمان و فضای مانور می‌دهد.

این پویایی، وضعیتی را ایجاد می‌کند که هر دو طرف—هرچند با انگیزه‌ها، ابزارها و محدودیت‌های متفاوت—تمایل به حفظ هم‌زمان فشار و گفت‌وگو دارند. چنین وضعیتی می‌تواند برای مدتی پایدار بماند، چرا که به هیچ‌کدام از طرفین اجازه نمی‌دهد یک‌جانبه از میدان خارج شود.

شکنندگی این راهبرد

با این حال، باید توجه داشت که سیاست «فشار همراه با دیپلماسی» ماهیتاً شکننده است. این الگو بر یک محاسبه‌ی دقیق و متوازن استوار است: میزان فشار باید به اندازه‌ای باشد که طرف مقابل را به میز مذاکره بکشاند، اما نه آن‌قدر زیاد که او را به این نتیجه برساند که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. اگر این توازن به هم بخورد—چه بر اثر یک اقدام نظامی محاسبه‌نشده، چه فشار سیاسی داخلی بر تصمیم‌گیرندگان در واشنگتن یا تهران—احتمال دارد این راهبرد به‌جای توافق، به تشدید بحران و حتی رویارویی مستقیم بینجامد.

عامل دیگری که باید مد نظر قرار گیرد، مخاطبان داخلی هر دو طرف است. اظهارات تندی مانند «پایان آتش‌بس» اغلب هم‌زمان دو مخاطب دارند: طرف مقابل در میز مذاکره، و افکار عمومی و رقبای سیاسی داخلی. ممکن است بخشی از لحن تهاجمی ترامپ بیشتر برای مصرف داخلی آمریکا طراحی شده باشد تا نمایش قدرت در برابر منتقدانی که خواهان رویکردی سخت‌گیرانه‌تر نسبت به ایران هستند، در حالی که مسیر اصلی سیاست همچنان دیپلماتیک باقی می‌ماند.

جمع‌بندی

در مجموع، می‌توان گفت که سخنان ترامپ بیش از آنکه نشانه‌ی پایان کامل مسیر دیپلماسی باشد، تلاشی برای تقویت موقعیت آمریکا در مذاکرات از طریق نمایش آمادگی برای تشدید فشار است. بنابراین، پایان آتش‌بس از نگاه او به معنای پایان گفت‌وگو نیست، بلکه به معنای ورود مذاکرات به مرحله‌ای است که با فشار و تهدید بیشتری همراه خواهد بود.

با این‌ حال، این مسیر تضمین‌شده نیست. جهت‌گیری نهایی—توافق یا تشدید تنش—را باید در رفتار و تصمیمات عملی هر دو طرف در روزها و هفته‌های آینده جست‌وجو کرد، نه صرفاً در لحن اظهارات علنی آن‌ها.

محمدعلی سوره


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤1🔥1
امروز نوزدهم تیرماه، روزنامه اطلاعات، صدساله شد.

روزنامه اطلاعات قدیمی‌ترین روزنامه در حال انتشار ایران است. این روزنامه در ابتدا هنگام ظهر منتشر می‌شد

اولین شماره روزنامه اطلاعات شامگاه یکشنبه ۱۹ تیر ۱۳۰۵ به‌چاپ رسید.


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5👍2
مصطفی تاجزاده، چمچاره غیرقابل حذف نظام!

گروه سیاسی سایت هم‌وطن

یازده سال از آن روز سیاه که به گفته فخرالسادات محتشمی‌پور، یک دو جین مامور در مقابل خانه‌اش در یاس ریسه شده و چنان که گویی بخواهند؛ مثلا پابلو اسکوبار را در مخفیگاه تابستانی‌اتش دستگیر کنند، می‌گذرد. نمایشی سخیف، مبتذل و پر از ایجاد ترحم در ذهن هر بیننده‌ای! نمایشی زرد به مانند هزاران نمایش سخیف از سوی عملگان ظلم که به جای ایجاد حس اقتدار در حتی میان حامیان خود، حس استیصال و زبونی را در میان افکار عمومی ایجاد کرد و اکنون، خروجی‌اش هم پیش روی هر بیننده و شهروند نظاره‌گری به چشم می‌خورد.

حالا اما سید مصطفی تاجزاده، بیش از یک دهه است که در زندان روزگار گذرانده و در راه آنچه به آن باور داشته، آزادمردانه مو سفید کرده است. بی آنکه بخواهد، آخی بگوید و آهی بکشد و دست آخر، این مرد گفت‌وگوی حال حاضر وطن است که داغ هر توبه و عجز و لابه‌ای را به دل دیکتاتور و سایر عمله و قبیله‌ای‌هایش گذاشته است.

همو که اخیرا و در پی صدور حکم جدید پنج ساله در میانه سیرک مبتذل ای ایران بخوان و رونمایی بدلی و ماکیاولیستی از تندیس داریوش و کوروش و شاپور ساسانی از سوی حکومت در میادین شهرهای جنگ زده این مملکت، بازجوها به خانواده‌اش گفتند که نخواهند گذاشت تا او «آزاد» شود. آنقدر حکم می‌دهند و زندانش را تمدید می‌کنند که رنگ بیرون رو به چشم نبیند!

متن کامل



#فرهیختگان راهی به رهایی
❤9
۱۸ تیر روز دانشجو

یکی از علل عقب‌ماندگی جامعه ایران از نظر من ناتوانی در «ماندن در گذشته» و «سرگرم شدن به حال» و «بی‌اعتنایی به آینده» و ناتوانی از آفریدن‌ گفتارهای نو، روزهای نو، داستان‌های نو، و قهرمانان نو است.  یکی از شاهدهای آن همین ماندن ما در «زمان شاه» است. ما هنوز در «زمان شاه» مانده‌ایم و همه چیز را با آن مقایسه و توجیه می‌کنیم.

ما هنوز «۱۶ آذر» را روز دانشجو می‌شماریم و حال آنکه آنچه «پس از انقلاب» بر دانشگاه رفته است در تمام تاریخ تقریبا یک صد ساله آن بی‌همتا بوده است. «دانشگاه» از هنگام تأسیس خود تا انقلاب هرگز «دشمن» نبود. اما با انقلابی که «دانشگاه» آغاز کرد و «اخوندها» غاصب آن شدند دانشگاه در مفهوم خود تبدیل به «دشمن» شد و «علم عقلی» در برابر «علم نقلی» قرار گرفت و آنچه بر مجموعه دانشگاه در کلیت آن از دانشجو تا استاد و خود علم و پژوهش و تحقیق رفت داستانی است که هنوز تاریخ آن نوشته نشده است. ۱۸ تیر نخستین روز خونین دانشگاه در دوره زمامداری «ولی فقیه» نبود، اما یکی از خونین‌ترین روزهای آن بود که هرگز نباید بر آن خاکستر فراموشی پاشید. یاد تمامی شهیدان و ناپدیدشدگان این روز خونین ماندگار باد. «۱۶ آذر را فراموش کن، ۱۸ تیر را به خاطر بسپار».

محمدسعید حنایی کاشانی
پنجشنبه، ۱۹ تیر، ۱۴۰۴

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤17
فرهیختگان
حذیفه اوستاخ زرگر مشهد. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ ۴۵ #فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
رهام  سعادتی
کرج. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴
۴۶
#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
😢24❤4🔥2
خامنه‌ای‌؛ پایان و تداوم

این نوشته پی‌جوی شرط‌های امکان خامنه‌ای و خامنه‌ای‌مآبی است. شرط‌های امکان که دگرگون نشوند، پدیده‌ی دیروز به صورتی امروزین درمی‌آید و فردا زیر عنوانی دیگر ظاهر می‌شود.
https://www.radiozamaneh.com/894312
محمدرضا نیکفر



#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4
در دفاع از علم

هر کسی می‌خواهد در علوم اجتماعی در ایران کار کند، باید در کنار کار علمی مبارزه‌ای بی‌وقفه علیه ایدئولوژی و ایدئولوژی‌سازی از علم انجام دهد. در کشورهای مرجع علوم انسانی، آلمان، فرانسه، انگلستان و آمریکا نیز فضای ایدئولوژی وجود دارد اما در مقابلش نهاد علم بسیار قدرتمند است. در فرانسه که بیشتر آن را می‌شناسم معمولاً دو فضای نسبتاً متمایز را می‌توان از هم تفکیک کرد: فضای نهادهای دانشگاهی و فضای رسانه‌ای و روشنفکری. این دو فضا از یکدیگر متمایزند. شما شاید به راحتی بتوانید در فضای روشنفکری با دو سه تا کتاب مشهور شوید ولی نهادهای اصلی دانشگاهی به روی ایدئولوژی و سروصدای سیاسی نسبتاً بسته هستند. دانشگاه نهاد علم است و در نهاد علم ارزش‌ نهایی «عینیت» است نه غلبه سیاسی. تمایز اصلی علم و ایدئولوژی هم همین است: در علم هدف غایی «عنیت» است، در ایدئولوژی «غلبه سیاسی». نهادهای استخوان‌دار دانشگاهی در فرانسه می‌توان گفت کم وبیش از ایدئولوژی رها است. کار علمی بر مبنای روش علمی انجام می‌گیرد و در نهایت این «جامعه علمی» است که تصمیم‌های نهایی را درباره هنجارهای علوم اجتماعی می‌گیرد، نه احزاب و گروه‌های سیاسی یا بدتر از همه دولت. البته روشن است که جریان‌های سیاسی سعی می‌کنند فشار بیاورند و منطق خود را تحمیل کنند ولی در نهایت دانشگاه به طور نسبی منطق مستقل خود را حفظ کرده است، دستکم دانشگاه‌های مهم و اصلی.

در ایران متأسفانه فضای ایدئولوژیک بسیار فربه است و دانشگاه بسیار ضعیف و مقهور فضای ایدئولوژی. «میدان علوم اجتماعی» در معنایی که پی‌یر بوردیو به کلمه میدان می‌داد هنوز خودبنیاد نشده است. نتیجه این است که بحث‌های بزرگ در میان اهالی علوم اجتماعی در نهایت بحث‌هایی سیاسی است و هدف غلبه سیاسی است. آن چه مهم نیست «عینیت» است. حرف‌هایی از قبیل «الان خوبه اینجوری فکر کنیم»، «برای دموکراسی مفیده»، «اینجوری نگو به نفع این یا اون می‌شه» دقیقاً بحث‌هایی ایدئولوژیک است و کشنده علم و بی‌طرفی ارزشی.

بنابراین اهالی علوم اجتماعی باید در برابر این سیاسی‌سازی از علوم اجتماعی مقاومت کنند. باید بی‌رحمانه از علم در برابر ایدئولوژی دفاع کرد. «سیاسی‌ترین» نبرد دانشمندان علوم اجتماعی در ایران نبردی برای ارزش غایی علم است.

بابک مینا

#فرهیختگان روزن آگاهی
👍3❤1
اعتراف به ناهماهنگی و خطا، خطا نیست
مجید مرادی

بند ۵ تفاهم‌نامه اسلام آباد که ایران را موظف به تسهیل تردد در تنگه هرمز می‌کند قطعا افاده حصر نمی‌کند و از این گذشته، حق حاکمیت سلطنت عمان بر آب‌های سرزمینی و سواحل خود را از بین نمی‌برد و اساسا توافق و تفاهم دو طرف بر سلب حق طرف ثالث، هیچ اعتباری ندارد.
آتش‌بازی هفته گذشته و زدن سه نفتکش قطری و سعودی و عمانی، گذشته از زیان و عدم‌النفع مادی چند میلیارد دلاری به شهادت شماری از نیروهای ارتش و سپاه منجر شده است.
اگر نیروهای خودسر پشت این هجوم بوده‌اند هم اعتراف شفاف به ناهماهنگی و هم تعهد به عدم تکرار آن و هم تنبیه سخت نیروهای خودسر ضروری ست. ایران باید پای کلام خود بایستد. تفاهم‌نامه اسلام‌آباد هرچند در حد توافق نهایی نیست اما قرارداد است و به قرارداد باید پای بند بود و از تفسیرهای غلط متون حقوقی پرهیز کرد. عرصه بین‌الملل دست شورای نگهبان نیست که با برداشت‌ها و تفسیرهای دل‌بخواهی و سلیقه‌ای خود از قانون امثال علی لاریجانی را هم رد صلاحیت می‌کند و کسی بازخواستش نمی‌کند. تفسیرهای پادگانی از بند ۵ تفاهم‌نامه اسلام‌آباد ممنوع!
ببینید در همین سه چهار روزه با شلیک به چند نفتکش چه بلایی بر سر اقتصاد ایران آورده‌اید؟! جواب این همه آشوب و هراس و تاوان خون نظامیان شهید را که در جریان پاسخ ارتش آمریکا کشته شده‌اند چه کسی خواهد داد؟!

#فرهیختگان روزن آگاهی
👍8❤1
‍ وضعیت حکمرانی در ایران ، از نگاه میرزا آقاخان کرمانی..

‍ وضع حکمرانی ایران، همیشه عامل جدایی ملت و دولت گردیده و به همین علت «ترقی و تنزل و ضعف و قوت دولت ایران تابع شخص رهبر یا  پادشاه» بوده است...

اگر رهبران کشور دانا و کاردان بودند، کشور را به مقامی بلند رسانیده‌اند و هرآینه، ناتوان و بیکاره، مملکت را به خرابی و پریشانی کشانیده‌اند..

و این خود سببی دارد:
این جبلت از دیرباز، در نهاد قوم ایرانی مرکوز گردیده که همه چیز، حتی تغییرات فصول سال و ازمنه را به رهبران و پادشاهان نسبت دهند و خرابی و آبادانی را بسته به اراده آنان دانند..

این تصور خود نتیجهٔ اعتقاد مقدسی بود که ایرانیان، شاه و رهبر  را خدای روی زمین و اطاعت و بلکه پرستش او را، وظیفه مقدس و بندگی خود می‌دانستند...

بر اثر آن بدبختی‌ها را به پای گناهکاری و روسیاهی خود، نزد یزدان پاک می‌گذاشتند و خویشتن را سزاوار آن عقوبت‌ها می‌پنداشتند..

گمان می‌بردند که این ایزدی‌کاری است و هورمزد چنین خواسته است که ایران، خراب گردد و مردم در بیم و پریشانی بمانند، مگر این‌که خداوند، از نو زردشت را بفرستد و آن بنیاد را براندازد...

اثر مهم تاریخی که از این تصور دینی و مذهبی روییده، اینکه ایرانیان، جمهور مردم را «هیچ وقعی ننهاده و منشأ اثر و قدرتی» نمی‌شمرده، افراد را «ابداً در تغییرات ملکیه ذی‌مدخل ندانسته و گمان نمی‌کردند که ملت «در دنیا به قدر ذره‌ای می‌توان منشا اثری» باشد...

سبب عدم ترقی ملت ایران همین «اعتقاد باطل» بود که خود را، «در حقوق مملکت حصه‌دار» نمی‌دانستند..

نتیجه غایی این کیفیات، همان شد که اوضاع مملکت و ترقی و تنزل دولت، پیوسته تابع احوال رهبران و  پادشاهان باشد و حال آن‌که قدرت سایر ملل، علاوه بر کاردانی رئیس مملکت، بنیاد دیگر داشته که «مجلس سنا و قانون حکمت و اتحاد عموم اهالی ملت در منافع و خسارات باشد.

لاجرم اگر ضعفی در شخص رهبر و یا  شاه حاصل بشود، اتحاد ملت برای عدم تاثیر آن، مقاومت تواند کرد.
حیف که این گونه اتحاد، هرگز در ملت ایران پیدا نشد.»


۲۷ تیرماه، سالروز قتل میرزاآقاخان کرمانی نویسنده و روشنفکر و از نمونه‌های ممتاز نسل اول ملی‌گرایان سکولار.
میرزا آقاخان را می‌توان در کنار میرزا فتحعلی آخوندزاده، از بنیان‌گذاران ناسیونالیسم نوین ایرانی دانست.
پس از کشته شدن ناصرالدین‌شاه، دولت عثمانی، احمد روحی، خبیرالملک و میرزا آقاخان را که در طرابوزان زندانی کرده بود، به ایران تحویل داد.
در سال ۱۳۱۴ هجری قمری، مطابق با ۱۸ ژوئیه ۱۸۹۶ میلادی، محمدعلی میرزا، ولیعهد، آنان را به اتهام بابی بودن در باغ شمال تبریز سربرید و سرها را پر از کاه کرده به تهران فرستاد.

از کتاب: اندیشه‌های میرزاآقاخان کرمانی
فریدون آدمیت سال ۱۳۵۷، ص ۱۷۱_۱۷۲

#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👍2😢1
راه سوم و جنگ و صف‌بندی‌های داخلی، وظایف جامعه‌ی مدنی، دورنما و چشم‌انداز نسبی
 
گفتگو با کیوان صمیمی
 به کوشش: امین احمدی
 
 
جریان راه سوم مواضع توامان ضدسلطه جهانی و دخالت بیگانگان و استبداد داخلی دارد. هم با پذیرش سرمایه‌داری جهانی مخالف است و هم سلطه جریان‌های غارتگر داخلی را بر مناسبات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی کشورمان را نفی میکند. و اینکه راست جهانی بیشتر از آنکه مخالف حکومت فعلی حاکم باشد، مخالف یک حاکمیت ملی و دموکراتیک بر ایران است. کیوان صمیمی در این گفتگو می‌کوشد تا نگاه جریان راه سوم را از ورای بیش از ۵۰سال تجربه  عینی سیاسی، در مواجهه با آنچه از دیماه ۱۴۰۴ تا به امروز بر ایران گذشته،  بازگو نماید.
 
  
1️⃣ آیا جنگ چهل روزه قابل پیشگیری بود؟ عوامل و ریشه های جنگ و چرایی رسیدن به این نقطه از نظر شما چه بوده است؟
 
درباره قابل پیش‌گیری بودن جنگ، فکر می کنم باید به جنگ دوازده روزه و حتی عقب‌تر یعنی ترورهای اسرائیل از دانشمندان هسته ای، اسماعیل هنیه و ...و دیگر ضرباتی که به ایران وارد کرد بازگشت. همچنین به راه انداختن جنگ هشت ساله به همراه ایالات متحده با تحریک و تشویق صدام به حمله باید توجه داشت.این رودیدادها همگی سلسله وار به یکدیگر مربوط است و نمی توان فقط بر این جنگ چهل روزه تمرکز کرد و بی ارتباط دیگر وقایع چهل و اندی سال اخیر آنرا دید و تحلیل کرد.
 
به نظر من پیشگیری از جنگ اخیر از ۲۲ بهمن ۵۷ آغاز می شود. سخنان آیت الله خمینی و دیگر حاکمان به علاوه فضای ضداسرائیلی و ضد آمریکایی جامعه انقلابی مبنی بر نابودی اسرائیل،مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل و خصومت نظام جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل ریشه های وقوع جنگ چهل روزه است.البته ذکر این نکات به این معنی نیست که موقعیت ژئوپلتیک ایران در نظر گرفته نشود. در هر صورت ایران برای اسرائیل یک شاخی بود و هست اما دیپلماسی یعنی اینکه با توجه به مقدورات و با وجود فضای تنش، می‌بایست مدیریت صورت می‌گرفت و به رغم اینکه ایران خطری برای اسرائیل بوده و هست این خطر و تهدید به جنگ کشیده نشود.
 
به عنوان نمونه در بعد از دوم خرداد فضایی ایجاد شد که به دنبال تعدیل شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل و فضای خصومت در روابط بین‌الملل جمهوری اسلامی بود اما هسته سخت قدرت و تندروهای حاکم نگذاشتند این فضا پا گرفته و علیه سیاستهای تنش زدای خاتمی کارشکنی کردند. وقایع ۸۸ و آنچه در ادامه پیش آمد، مهر خاتمتی بر سیاست تنش زدایی با جهان بود.
 
اگر یک سیاست ملی حاکم می‌شد، جمهوری اسلامی می توانست اختلافات و تنشها با غرب و اسرائیل را کاهش دهد. در نهایت می‌توان گفت که ریشه جنگ چهل روزه برخوردهای ایدئولوژیک با حکومت ایدئولوژیک،سلطه گر و تمامیت خواه اسرائیل بود و اسرائیل در مقاطع مختلف از اول انقلاب تاکنون تلاشهایی برای تجزیه و نابودی ایران به کمک آمریکا انجام داد.این جنگ قابل پیشگیری بود اگر جلوی سیاستهای تخاصم و ایدئولوژیک علیه اسرائیل در این چهل و هفت سال گرفته میشد و البته این مساله انکار تجاوز و تخاصم اسرائیل با ایران نیست.....
متن کامل:
https://cutt.ly/wywnJegu

#فرهیختگان روزن آگاهی
👍4