📘 رازهای یک سازمان‌دهنده موفق؛ از «بی‌تفاوتی» تا قدرت جمعی
«همه ناراضی‌اند، ولی هیچ‌کس کاری نمی‌کند.»
نویسندگان این کتاب می‌گویند مسئله لزوماً بی‌تفاوتی نیست؛ آدم‌ها به مشکلاتشان اهمیت می‌دهند، اما اغلب باور ندارند بتوانند چیزی را تغییر دهند.
کار سازمان‌دهنده از همین‌جا آغاز می‌شود: ساختن این باور که تغییر جمعی ممکن است.
✍️ الکساندرا بردبری، مارک برنر و جین اسلاتر

انتشارات Labor Notes
کتاب در قالب ۴۷ راز و ۸ درس به‌صورت عملی توضیح می‌دهد:
🔹 چگونه گفت‌وگوی یک‌به‌یک را به ابزار سازمان‌دهی تبدیل کنیم

🔹 رهبران طبیعی محیط کار را چگونه بشناسیم

🔹 برای شروع، چه مسئله‌ای را انتخاب کنیم

🔹 چگونه یک مطالبه را به کارزاری مرحله‌به‌مرحله تبدیل کنیم

🔹 در برابر فشار و واکنش مدیریت چه کنیم

🔹 و چگونه مشارکت پراکنده را به قدرت جمعی پایدار تبدیل کنیم
این کتاب با تجربه‌های واقعی از محیط‌های کاری نوشته شده و بیش از آنکه مجموعه‌ای از شعارها باشد، یک راهنمای عملی سازمان‌دهی است.
نسخه فارسی کامل و تطبیق‌شده با متن اصلی را «پژوهشکده جنبش معلمان» منتشر کرده است.
📥 دانلود رایگان PDF فارسی
#منتخب_فرهیختگان

#کتاب #سازماندهی #معلمان #حقوق_کار #کنش_جمعی
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 عبدالرحیم سلیمانی اردستانی: امروز باید به زندان بازگردم
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در پیامی از مرخصی کوتاه خود نوشته است که پس از حدود پنج ماه زندان، برای رسیدگی به بدهی‌هایش درخواست مرخصی کرده و با «شروط سخت» با آن موافقت شده است.
او می‌گوید حتی از او خواسته بودند خبر مرخصی‌اش را اعلام نکند و خطوط تلفن همراهش نیز همچنان مسدود است.
سلیمانی اردستانی نوشته برای پرداخت بدهی‌هایش حاضر به فروش منزل خود شده، اما به گفته او، مشکل مربوط به شهرداری مانع فروش آن شده است. او از طلبکارانش خواسته در صورت لزوم برای پیگیری موضوع به برادرش، دکتر حسین سلیمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید مراجعه کنند.
او که پیامش را دوشنبه ۳۰ شهریور نوشته، افزوده است:
«فردا باید به زندان بازگردم.»
و در پایان تأکید کرده:
«در رابطه با سیاست و دیانت و فرهنگ و اخلاق سخن جدیدی ندارم و از گفته‌ها و نوشته‌های خود هرگز پشیمان نیستم.»
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی
#صدای_فرهیختگان

#عبدالرحیم_سلیمانی_اردستانی #زندانیان #دادگاه_ویژه_روحانیت
#فرهیختگان راهی به رهایی

✅ ای وای بر دانشگاه
✍️ یدالله کریمی‌پور
باور کنید در آغاز تصور کردم شاید خواسته‌اند سر به سر دکتر کیومرث یزدان‌پناه بگذارند و این کلیپ، ساخته‌وپرداخته هوش مصنوعی باشد.
تا آنجا که می‌دانم، ایشان عضو هیئت علمی دانشگاه تهران است و مسئولیت‌هایی نیز در ساختار دانشگاهی و علمی داشته است.
چه می‌توان گفت؟
واقعاً در یک لحظه با خود گفتم: بابا، بی‌خیال سیاست و ساختار و اهداف جمهوری اسلامی؛ بروم سراغ دانشگاه.
اما دیدم ظاهراً دیگر چیز چندانی از آن دانشگاهی که می‌شناختیم باقی نمانده است.
ممکن است روزی مدیران سیاسی سر عقل بیایند؛ اما با دانشگاهی که قرار است چنین گزاره‌هایی را بر زبان استادانش جاری کند، چه می‌توان کرد؟
باور کنید اگر این همکار آشنا و بلکه دوست دیرین می‌گفت:
«تا یک ماه دیگر جنگ جهانی سوم رخ می‌دهد»
یا
«خورشید منفجر خواهد شد»
برایم پذیرفتنی‌تر بود تا اصرار بر این گزاره که:
«آمریکا با بریدن صخره‌های جنوب، در حال خشک‌کردن تنگه هرمز است!»
مسئله اینجا دیگر اختلاف سیاسی نیست؛ مسئله نسبت دانشگاه با دانش، سنجش‌پذیری و مسئولیت علمی است.
ای وای بر دانشگاه.
#صدای_فرهیختگان

#یدالله_کریمی_پور #دانشگاه #دانشگاه_تهران #تنگه_هرمز #ژئوپلیتیک
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔻 توپ در زمین تهران است
✍️ یدالله کریمی‌پور
دونالد ترامپ در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز گفته است درباره ایران در «مرحله تصمیم‌گیری» قرار دارد و از رخدادهای مهم در آینده نزدیک سخن گفته است. او هم‌زمان سه مسیر را پیش روی واشنگتن گذاشته: توافق، تشدید فشار اقتصادی یا گسترش رویارویی نظامی.
اما شاید مهم‌تر از این تهدیدها، پاسخ او درباره احتمال دیدار با مسعود پزشکیان در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل باشد. ترامپ گفته برای چنین دیداری آمادگی دارد؛ هرچند هنوز هیچ ملاقات قطعی اعلام نشده است.
این سخنان در شرایطی بیان می‌شود که محسن رضایی گفته تهران از طریق قطر شروط خود برای پایان جنگ و بازگشت به مذاکره را به واشنگتن منتقل کرده و منتظر پاسخ ترامپ است.
بنابراین هنوز نمی‌توان از توافق، یا حتی قطعی‌شدن دیدار، سخن گفت؛ اما هم‌زمانی انتقال مطالبات تهران و بازگذاشتن روزنه گفت‌وگو از سوی ترامپ، می‌تواند نشانه‌ای از فعال‌شدن دوباره مسیر دیپلماسی باشد.
از نگاه من، این مقطع فرصتی مهم برای آزمودن مسیر صلح و پایان جنگ است؛ فرصتی که نحوه استفاده یا از دست‌رفتن آن، بعدها بخشی از داوری تاریخی درباره تصمیم‌گیران دو طرف خواهد بود.
توپ اکنون بیش از هر زمان دیگری در زمین تصمیم سیاسی است.
یدالله کریمی‌پور

با اندکی ویرایش
#صدای_فرهیختگان

#یدالله_کریمی_پور #ایران #آمریکا #ترامپ #پزشکیان #دیپلماسی #صلح
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔹 سواد رسانه‌ای برای درخشش دولت الکترونیک
✍علیرضا معینی
در جهان امروز، خواندن و نوشتن دیگر برای «باسواد بودن» کافی نیست. شهروند باید بتواند خبر جعلی را تشخیص دهد، منبع معتبر را از تبلیغ جدا کند، از خدمات الکترونیکی دولت استفاده کند و امنیت و حریم خصوصی خود را در فضای دیجیتال حفظ کند.
نبود این مهارت فقط یک ضعف فردی نیست. کسی که برای ثبت‌نام، دریافت نوبت، پرداخت، بارگذاری مدرک یا پیگیری یک درخواست همواره به واسطه نیاز دارد، هزینه‌ای فراتر از پول می‌پردازد: اتلاف وقت، وابستگی، اضطراب و احساس ناتوانی.
از همین‌جا، سواد رسانه‌ای و دیجیتال به یک مسئله ملی تبدیل می‌شود.
نمی‌توان همه خدمات را اینترنتی کرد و تصور کرد صرف ایجاد یک سامانه، عدالت دیجیتال را برقرار کرده است.
پیشنهاد من، اجرای «طرح ملی توانمندسازی رسانه‌ای و دیجیتال شهروندان» است؛ طرحی برای آموزش مهارت‌های ضروری زندگی روزمره، از تشخیص خبر جعلی و تبلیغ گمراه‌کننده تا استفاده از دولت الکترونیک، امنیت حساب‌های کاربری، پرداخت اینترنتی، جست‌وجوی درست و استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی.
این آموزش می‌تواند با استفاده از کتابخانه‌ها، فرهنگسراها، مراکز فنی‌وحرفه‌ای، مدارس و حتی کافی‌نت‌های واجد شرایط اجرا شود؛ به‌ویژه برای گروه‌هایی که بیشتر در معرض محرومیت دیجیتال‌اند.
دولت الکترونیک زمانی موفق است که در کنار سامانه، «کاربر توانمند» هم بسازد.
فناوری بدون آموزش می‌تواند شکاف تازه‌ای ایجاد کند؛ اما اگر آموزش هم‌زمان با فناوری پیش برود، همان ابزار می‌تواند به کاهش نابرابری کمک کند.

متن کامل یادداشت علیرضا معینی در مشاهده فوری

#منتخب_فرهیختگان
#سواد_رسانه‌ای #دولت_الکترونیک #سواد_دیجیتال #عدالت_دیجیتال #هوش_مصنوعی

#فرهیختگان روزن آگاهی

🔻 «حکومت تسلیم خواهد شد»؛ ارزیابی عبدالله ناصری از فشارها بر تهران
✍️ عبدالله ناصری
عبدالله ناصری برخلاف گمانه‌زنی‌هایی که از احتمال آغاز جنگی گسترده‌تر میان آمریکا و جمهوری اسلامی سخن می‌گویند، سناریوی دیگری را محتمل‌تر می‌داند: افزایش فشار تا جایی که تهران ناچار به عقب‌نشینی شود.
او این ارزیابی را بر چند عامل استوار می‌کند: تشدید فشار اقتصادی، محاصره دریایی، تحریم‌های تازه، فرسایش وضعیت حکمرانی و نگرانی حکومت از نارضایتی‌های اجتماعی.
ناصری عامدانه از واژه «تسلیم» استفاده می‌کند، نه «توافق». به باور او، فرصت مناسب‌تر برای یک توافق متوازن پس از تفاهم اسلام‌آباد از دست رفته و سیاست جمهوری اسلامی بار دیگر به نقطه‌ای رسیده که تصمیم‌گیری در شرایط اضطرار انجام می‌شود.
او این الگو را ادامه سنتی تاریخی در سیاست ایران می‌داند: سوزاندن زمان مناسب برای تصمیم، تا زمانی که هزینه انتخاب چند برابر شود.
در این چارچوب، نقل او از محمدرضا حکیمی نیز معنا پیدا می‌کند؛ اینکه جامعه سیاسی ایران بارها تصمیم‌های مهم را نه در زمان اختیار، بلکه در وضعیت اضطرار تجربه کرده است.
این البته یک پیش‌بینی سیاسی است، نه سرنوشت قطعی. میزان اثرگذاری محاصره، تحریم‌ها، توان اقتصادی حکومت و مسیر دیپلماسی هنوز متغیرهایی بازند.

متن کامل یادداشت عبدالله ناصری

#صدای_فرهیختگان

#عبدالله_ناصری #ایران #آمریکا #محاصره_دریایی #تحریم #دیپلماسی
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔸 آقا موسی دینش را به سیاست نفروخت
✍️ مجید مرادی
آیت‌الله سیدموسی شبیری زنجانی پس از عمری تحقیق، تدریس و فقاهت از دنیا رفت؛ مرجعی که مجید مرادی مهم‌ترین ویژگی او را در فروتنی، احتیاط و استقلال می‌بیند.
او اهل تتبع بود، سنتی بود، اما به تعبیر مرادی، سنت‌گرایی‌اش به نفی حق اجتهاد دیگران یا ستیز با عالمان نواندیش تبدیل نشد.
مرادی می‌نویسد شبیری زنجانی دین را عزیز می‌داشت، اما آن را به قدرت و شهرت نفروخت؛ اهل جنجال نبود و حتی هنگامی که پس از دیدار سال ۱۳۹۷ با محمد خاتمی و عبدالله نوری با انتقاد تند محمد یزدی و حملات سیاسی روبه‌رو شد، وارد جدال علنی نشد.
در روایت مرادی، بردباری و مردم‌داری شبیری فقط خصلتی شخصی نبود؛ بخشی از فهم او از دینداری بود.
و برای توصیفش به این آیه قرآن اشاره می‌کند:
«تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا»
سرای آخرت برای کسانی است که در زمین برتری‌جویی و فساد نمی‌خواهند.
مرادی یادداشتش را کوتاه و روشن تمام می‌کند:
«خدایش بیامرزد؛ جای او را کسی نمی‌گیرد.».

متن کامل یادداشت مجید مرادی

#منتخب_فرهیختگان

#مجید_مرادی #شبیری_زنجانی #مرجعیت #حوزه_علمیه #دین_و_سیاست
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔻 «زمامدار دیکتاتور، مصداق محارب»
✍️ آیت‌الله نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی
وقتی از «محارب» سخن گفته می‌شود، معمولاً ذهن به سوی راهزنان مسلح، گروه‌های تروریستی و کسانی می‌رود که با سلاح امنیت جامعه را برهم می‌زنند.
اما صالحی نجف‌آبادی پرسش را در جهت دیگری نیز مطرح می‌کند:
اگر ملاک محاربه و افساد، ایجاد فساد و ناامنی در جامعه باشد، آیا حاکمی که با نیروی مسلح دولتی، آزادی‌خواهان را سرکوب می‌کند، خون بی‌گناهان را می‌ریزد و خواست خود را بر جامعه تحمیل می‌کند، از این عنوان بیرون است؟
او در بحث خود درباره آیه محاربه، «افساد» را محور اصلی می‌گیرد و استدلال می‌کند که قدرت سیاسی، به خودی خود، کسی را از سنجش اخلاقی و فقهی مصون نمی‌کند.
به تعبیر او:
«کسی که با اسلحه و نیروی دولتی که متعلق به مردم است به عدالت‌خواهان حمله می‌کند و خونشان را می‌ریزد، جرمش مضاعف است.»
اهمیت این خوانش در آن است که مفهوم «محاربه» را فقط متوجه مخالفان قدرت نمی‌کند؛ بلکه خودِ قدرت سیاسی را نیز در برابر همان معیار قرار می‌دهد.
این دیدگاه، البته یک تفسیر فقهی و اجتهادی از آیه محاربه است و با تعریف محدودتر «محاربه» در قانون کیفری امروز ایران یکسان نیست.
📚 برگرفته از: «تفسیر آیه محاربه و احکام فقهی آن»، آیت‌الله نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی، فصلنامه نامه مفید، شماره ۹.
#میراث_فرهیختگان

#صالحی_نجف_آبادی #محاربه #فقه #عدالت #قدرت_سیاسی

#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 کروبی به پزشکیان: اگر شرایط فراهم آمد، با ترامپ دیدار کن
مهدی کروبی در نامه‌ای خطاب به مسعود پزشکیان، از او خواسته است از حضور در مجمع عمومی سازمان ملل برای فعال‌کردن مسیر دیپلماسی استفاده کند و در صورت فراهم‌شدن شرایط، با دونالد ترامپ دیدار کند.
کروبی نوشته است ایران در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخی خود قرار دارد و عبور از بحران، نیازمند «شجاعت عبور از تابوهای خودساخته» و بازنگری در خط قرمزهایی است که به باور او با منافع ملی تعارض پیدا کرده‌اند.
او خطاب به پزشکیان می‌نویسد:
«در همین راستا با رئیس‌جمهور آمریکا، اگر شرایط فراهم آمد، برای گفت‌وگوهای سازنده و صلحی پایدار دیدار کن.»
کروبی تأکید کرده است که طرف آمریکایی را «به معنای متعارف قابل اعتماد» نمی‌داند، اما معتقد است راهی جز پیگیری دیپلماسی با تکیه بر منافع ملی وجود ندارد.
او همچنین با یادآوری تجربه خود در مجلس ششم نوشته است که در برابر انتقادها از دیدار با سناتورهای آمریکایی، گفته بود:
«تمدنی که ریشه در تاریخ و معرفت دارد، هرگز از گفت‌وگو نمی‌هراسد.»
به باور کروبی، دیپلماسی نشانه ضعف نیست، بلکه ابزاری برای پایان‌دادن به جنگ و رسیدن به صلحی پایدار است.
متن کامل نامه مهدی کروبی در انصاف‌نیوز
#صدای_فرهیختگان

#مهدی_کروبی #مسعود_پزشکیان #ترامپ #دیپلماسی #صلح #ایران_و_آمریکا
#فرهیختگان راهی به رهایی

🎥 مستند «ابوریحان بیرونی»؛ ساخته محمدرضا اصلانی
سال ساخت: ۱۳۵۴
این مستند حدود ۳۵ دقیقه‌ای به مناسبت هزاره ابوریحان بیرونی ساخته شده است؛ روایتی از زندگی، اندیشه و گستره دانش یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان تاریخ ایران.
محمدرضا اصلانی در این فیلم از دیدگاه و گفتار چند تن از برجسته‌ترین پژوهشگران و استادان ایران بهره گرفته است:
علی‌اکبر داناسرشت

ذبیح‌الله صفا

مهدی محقق

سیدحسین نصر

جلال‌الدین همایی
مستند، بیرونی را نه فقط به‌عنوان ریاضی‌دان، منجم و جغرافی‌دان، بلکه به‌عنوان پژوهشگری معرفی می‌کند که کنجکاوی علمی‌اش از مرزهای دانش زمانه خود فراتر می‌رفت.
انتشار این فیلم در کنار یادداشت مهدی محقق درباره بیرونی، فرصتی است برای دیدن تصویری زنده‌تر از دانشمندی که هزار سال پیش، با روحیه‌ای پژوهشگرانه و مقایسه‌ای به جهان می‌نگریست.

🎬 فیلم کامل حدود ۳۵ دقیقه‌ای ضمیمه پست است.

#میراث_فرهیختگان

#ابوریحان_بیرونی #محمدرضا_اصلانی #مهدی_محقق #سیدحسین_نصر #جلال_الدین_همایی #تاریخ_علم

#فرهیختگان روزن آگاهی

⚠️ جوادی یگانه: مسدودسازی کد ملی و سیم‌کارت، «طرد دیجیتال تنبیهی» است
محمدرضا جوادی یگانه، جامعه‌شناس، در واکنش به مسدودسازی کد ملی و شماره تلفن همراه افراد نوشته است:
«مسدودکردن کد ملی و شماره همراهِ متصل به آن، در جامعه شبکه‌ای‌شده، صرفاً یک محدودیت فنی نیست؛ نوعی طرد دیجیتال تنبیهی و حصر غیررسمی از زیست اجتماعی و کنش شهروندی است.»
او افزوده است:
«مستأصل‌کردن معترضین نه آنها را سر به راه می‌کند و نه دیگران را ترس‌خورده؛ فقط شکاف‌های پرنشدنی را بیشتر می‌کند.»
در جامعه‌ای که بانک، ارتباطات، خدمات دولتی و بخش بزرگی از زندگی روزمره به هویت دیجیتال و شماره همراه وابسته شده، قطع این دسترسی‌ها می‌تواند بسیار فراتر از قطع یک خط تلفن عمل کند.

از‌ توییتر محمدرضا جوادی یگانه

#صدای_فرهیختگان

#محمدرضا_جوادی_یگانه #حقوق_شهروندی #سیم_کارت #طرد_دیجیتال #جامعه_شناسی

#فرهیختگان روزن آگاهی

🔻 باز ۳۱ شهریور؛ یاد جنگ و هنر پایان‌دادن به جنگ‌ها
✍️ رحیم قمیشی
باز ۳۱ شهریور از راه رسید؛ روزی که یاد هزاران جوانی را زنده می‌کند که برای دفاع از ایران به جبهه رفتند و بسیاری از آنان دیگر بازنگشتند.
رحیم قمیشی، خود از رزمندگان جنگ ایران و عراق، می‌نویسد یاد آن جنگ فقط برای بزرگداشت فداکاری‌ها نیست؛ برای پرسیدن نیز هست.
چرا جنگ آغاز شد؟

کجا می‌شد آن را زودتر پایان داد؟

از تصمیم‌های پرهزینه چه آموختیم؟

و چرا بررسی انتقادی برخی تصمیم‌های آن دوران همچنان دشوار است؟
او میان رزمندگانی که برای دفاع از کشور جنگیدند و کسانی که بعدها از خاطره جنگ برای توجیه سیاست‌های خود استفاده کردند، مرزی روشن می‌گذارد:
«حساب رزمندگان پاکباخته از آنهایی که تنها به منافع خود در جنگ‌ها می‌اندیشند، جداست.»
قمیشی معتقد است اگر تجربه هشت سال جنگ، از جمله بحث درباره ادامه آن پس از آزادسازی خرمشهر و عملیات‌های پرهزینه‌ای مانند کربلای ۴، امکان بررسی آزادانه‌تری پیدا می‌کرد، شاید امروز مواجهه جامعه با جنگ و دیپلماسی متفاوت بود.
برای او، یادآوری ۳۱ شهریور تنها بازگشت به خاطرات نیست؛ پرسشی درباره امروز است:
آیا تلاش برای پایان‌دادن به جنگ، عقب‌نشینی است یا می‌تواند خود نشانه عقلانیت و شجاعت سیاسی باشد؟
او یادداشتش را با این جمله جمع‌بندی می‌کند:
«۳۱ شهریور نباید بمیرد؛ نه برای بزرگداشتش، برای اینکه به یاد بیاوریم پایان جنگ‌ها، هنر مهم کشورداری است، نه تداوم همیشگی جنگ‌ها.»

متن کامل یادداشت رحیم قمیشی در مشاهده فوری

#صدای_فرهیختگان

#رحیم_قمیشی #۳۱_شهریور #جنگ_ایران_و_عراق #صلح #دیپلماسی #تاریخ_معاصر

#فرهیختگان راهی به رهایی

آرزو عابدی 
اصفهان. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴

#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران

🍂📚 باز هم بوی مدرسه؛ اول مهر و امید به آینده
✍️ محمدعلی سوره
پاییز که از راه می‌رسد، پیش از آن‌که برگ‌های زرد کوچه‌ها را فرش کنند، بوی مدرسه در شهر می‌پیچد؛ بوی دفترهای نو، مدادهای تازه‌تراشیده و صبح‌هایی که با شوق آموختن آغاز می‌شوند.
اول مهر فقط گشوده‌شدن درِ مدرسه و دانشگاه نیست؛ گشوده‌شدن پنجره‌ای رو به آینده است.
در روزگاری که دشواری‌های اقتصادی و اجتماعی، خستگی و ناامیدی را به زندگی بسیاری از خانواده‌ها آورده، ممکن است کارکرد مدرسه نیز زیر سؤال برود. اما اگر مدرسه آسیب دیده و فرسوده شده، درمانش بی‌اعتنایی نیست؛ بازآفرینی آن است.
مدرسه فقط محل حفظ‌کردن فرمول‌ها نیست. جایی است که کودک و نوجوان، در کنار دانش، زیست اجتماعی، هم‌زیستی، پرسشگری، امید و کرامت انسانی را تجربه می‌کند.
و در قلب این مسیر، سه ضلع کنار یکدیگر ایستاده‌اند:
معلم دلسوز، استاد خلاق و والدین کوشا.
معلم تنها واژه منتقل نمی‌کند؛ استعداد کشف می‌کند.

استاد تنها دانش نمی‌آموزاند؛ روح پرسشگری را زنده نگه می‌دارد.

و خانواده، حتی در سخت‌ترین شرایط، برای فردای فرزندش سرمایه‌گذاری می‌کند.
در آغاز سال تحصیلی، شاید بهترین تصویر همان دفتر سفید باشد؛ صفحاتی که هنوز چیزی بر آن نوشته نشده است.
نگذاریم نخستین سطر این دفتر را ترس و ناامیدی بنویسد.
بگذاریم نخستین واژه‌ها این‌ها باشند:
دانش، خلاقیت، امید و انسانیت.
زنگ‌ها دوباره به صدا درمی‌آیند، کتاب‌ها گشوده می‌شوند و فصل دیگری از آموختن آغاز می‌شود.
اول مهر مبارک؛ بر آنان که می‌آموزند، آنان که جانانه می‌آموزانند و آنان که در برابر ناامیدی تسلیم نمی‌شوند.

متن کامل یادداشت محمدعلی سوره

#منتخب_فرهیختگان

#اول_مهر #مدرسه #دانشگاه #معلم #آموزش #سال_تحصیلی
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔹 سیدمحمدرضا امیری طهرانی رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی شد
وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با صدور حکمی، دکتر سیدمحمدرضا امیری طهرانی را برای مدت چهار سال به ریاست پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی منصوب کرد.
امیری طهرانی از ۱۸ خرداد ۱۴۰۵ سرپرستی پژوهشگاه را بر عهده داشت و اکنون پس از طی فرایند قانونی، حکم چهارساله ریاست او صادر شده است.
در حکم وزیر علوم بر استفاده از ظرفیت علمی دانشگاهیان و صاحب‌نظران و پیشبرد مأموریت‌های پژوهشگاه در حوزه علوم انسانی تأکید شده است.
متن خبر در سایت رسمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
#منتخب_فرهیختگان

#علوم_انسانی #پژوهشگاه_علوم_انسانی #سیدمحمدرضا_امیری_طهرانی #دانشگاه

#فرهیختگان روزن آگاهی

🍂 اول مهر؛ وقتی پاییز، مدرسه و صدای شجریان در یک روز به هم می‌رسند

یادداشت اختصاصی فرهیختگان

اول مهر برای خیلی از ما فقط شروع یک ماه نیست؛ روزی است که مدرسه، پاییز و چند خاطره قدیمی با هم از راه می‌رسند.

پاییز از راه می‌رسد؛ فصل رنگ‌ها، فصل تغییر و یادآوری این حقیقت ساده که دگرگون‌شدن همیشه به معنای پژمردن نیست. گاهی درخت برای ادامه‌دادن، باید برگ‌هایش را رها کند.

در همین روز، درهای مدرسه‌ها نیز دوباره باز می‌شوند. کودکانی برای نخستین‌بار کیف بر دوش می‌گیرند، نوجوانانی یک کلاس بالاتر می‌روند و معلمانی دوباره مقابل تخته می‌ایستند. هر سال تحصیلی، با همه کمبودها و خستگی‌های نظام آموزش، هنوز حامل یک وعده است: اینکه آینده را می‌توان آموخت و ساخت.
مدرسه، اگر به معنای واقعی کلمه مدرسه باشد، فقط محل انتقال اطلاعات نیست. جایی است برای آموختن پرسیدن، شنیدن، تحمل دیگری و شناختن جهان.

و چه تصادف زیبایی که اول مهر، زادروز محمدرضا شجریان نیز هست.
مردی که صدایش برای چند نسل از ایرانیان فقط موسیقی نبود؛ بخشی از حافظه جمعی بود. شعر حافظ و سعدی و مولانا در صدای او دوباره به خانه‌ها بازگشت و آواز ایرانی در کار او هم اصالتش را حفظ کرد و هم راهی برای گفت‌وگو با زمانه پیدا کرد.
شجریان نیز، پیش از آنکه «استاد آواز» شود، روزگاری آموزگار بود.
شاید همین نکته، این سه مناسبت را بهتر از هر استعاره‌ای به هم پیوند بزند:
پاییز، مدرسه و شجریان؛ هر سه درباره آموختن‌اند.
پاییز به ما تغییر را می‌آموزد.

مدرسه، پرسیدن را.

و هنر، شنیدن را.
جامعه‌ای که نتواند تغییر کند، نمی‌بالد.

جامعه‌ای که نتواند سؤال کند، نمی‌آموزد.

و جامعه‌ای که نتواند صدای هنرمندان و اندیشمندانش را بشنود، بخشی از حافظه خود را از دست می‌دهد.
اول مهر، برای بسیاری از ما بوی کتاب نو، مداد تراشیده و حیاط مدرسه دارد. برای بسیاری دیگر، رنگ زرد و نارنجی درختان و نخستین خنکای عصرهای پاییزی است. و برای دوستداران موسیقی ایرانی، یاد صدایی که هنوز با شنیدن نخستین تحریرش، بخشی از تاریخ و فرهنگ این سرزمین در ذهن زنده می‌شود.
شاید بهترین آرزو برای آغاز مهر همین باشد:
مدرسه‌هایمان جایی برای آزادانه اندیشیدن باشند؛

معلمانمان قدر ببینند؛

کودکانمان امید به آینده را از دست ندهند؛

و فرهنگ و هنر، حتی در سخت‌ترین روزها، چراغ خانه ایران بماند.
فصل تازه آغاز شده است.
دفترها هنوز سفیدند.

برگ‌ها تازه رنگ عوض کرده‌اند.

و صداهایی هستند که حتی پس از خاموشی صاحبشان، هنوز به ما یادآوری می‌کنند که فرهنگ چگونه می‌تواند از زمان عبور کند.

اول مهر مبارک؛

به دانش‌آموزان و معلمان،

به دوستداران پاییز،

و به یاد محمدرضا شجریان؛ صدایی که همچنان در حافظه ایران جاری است.

#میراث_فرهیختگان

#اول_مهر #محمدرضا_شجریان #مدرسه #پاییز #آموزش #موسیقی_ایرانی #فرهنگ_ایران

#فرهیختگان روزن آگاهی

🎥 یاشار سلطانی: چرا فروش نفت امنیتی شده است؟

یاشار سلطانی، روزنامه‌نگار، با بازنشر بخشی از اظهارات سید احمدرضا دستغیب، رئیس دیوان محاسبات کشور، در صحن مجلس نوشته است که این سخنان با پرسش‌ها و گزارش‌هایی که او پیش‌تر درباره ساختار فروش نفت مطرح کرده، همخوانی دارد.
دستغیب در این سخنان می‌گوید وزارت نفت بر اساس قانون اختیار فروش نفت را دارد، اما در مواردی مسئولیت تصمیم‌گیری به نهادهای امنیتی و شورای عالی امنیت ملی ارجاع داده می‌شود و «مجوزهای خاص» صادر می‌شود.
او می‌پرسد:
اگر معامله درست و شفاف است، چرا باید به مجوز خاص و پوشش یک مجموعه امنیتی نیاز داشته باشد؟
رئیس دیوان محاسبات همچنین از وضعیتی انتقاد می‌کند که در آن بخشی از اطلاعات مربوط به نفت برای مجلس و نهادهای نظارتی «سری و محرمانه» تلقی می‌شود، در حالی که به گفته او همان اطلاعات در بخش‌هایی از بازار بین‌المللی قابل دسترسی است.
سلطانی با استناد به این اظهارات، پرسش اصلی خود را دوباره مطرح کرده است:
چرا فروش نفت، به‌جای باقی‌ماندن در یک سازوکار روشن، تخصصی و پاسخگو، به حوزه‌ای امنیتی و کم‌شفافیت تبدیل شده است؟
این پرسش البته به‌خودی‌خود اثبات‌کننده تخلف یا فساد مشخصی نیست؛ اما سخنان رئیس نهاد عالی حسابرسی کشور، مسئله شفافیت، مسئولیت‌پذیری و امکان نظارت بر فروش نفت را جدی‌تر می‌کند.

🎥 ویدئوی سخنان سید احمدرضا دستغیب ضمیمه پست است.

#منتخب_فرهیختگان

#یاشار_سلطانی #احمدرضا_دستغیب #فروش_نفت #دیوان_محاسبات #شفافیت #اقتصاد_ایران

#فرهیختگان روزن آگاهی

📌 یک میلیون گردشگر چینی؛ کارخانه دستاورد همچنان روشن است
فروردین ۱۴۰۴ نوشتند:
«با توافق زاکانی با چین، سالی یک میلیون گردشگر چینی به تهران می‌آید.»
اصل ماجرا یک هدف مشروط بود.
حالا در ۱۴۰۵، همان یک میلیون هنوز هدف آینده است.
فرمول آشناست:
آرزو → برنامه → توافق → دستاورد
در «کارخانه دستاورد» همه‌چیز با سرعت تولید می‌شود؛
وعده، تیتر، تبریک و افتخار.
فقط خودِ دستاورد است که معمولاً از خط تولید بیرون نمی‌آید.
🖼 تصویر توییت ضمیمه پست است.
#منتخب_فرهیختگان
#علیرضا_زاکانی #گردشگری #چین #وعده‌ها
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔹 سروش به تاجزاده: «وقت آن است که بدرود کنی زندان را»
✍️ عبدالکریم سروش
«ماه کنعانی من! مسند مصر آنِ تو شد

وقت آن است که بدرود کنی زندان را»
عبدالکریم سروش در نامه‌ای به مصطفی تاجزاده، مرخصی او را «تنها خبر خوش» روزهای پراندوه اخیر خوانده و ابراز امیدواری کرده است که این رهایی موقت به آزادی کامل و پایدار او بینجامد.
سروش در ادامه خواستار گشوده‌شدن درهای زندان به روی زندانیان سیاسی و پایان محدودیت‌های میرحسین موسوی و زهرا رهنورد شده و نوشته است که بازگشت آنان به حیات فکری و اجتماعی می‌تواند به گشودن گره‌های سیاسی، گفت‌وگو با معترضان و کاستن از فاصله میان جامعه و حکومت کمک کند.
او آرزو کرده است که چنین تحولاتی نشانه آن باشد که:
«کشتی‌بان را سیاستی دیگر آمده است»
و راهی برای افزایش امید و اعتماد در جامعه باز شود.
سروش در پایان، خطاب به زمامداران، بیت دیگری از حافظ را آورده است:
«قد خمیده ما سهلت نماید اما

بر چشم دشمنان تیر از این کمان توان زد»
و خطاب به تاجزاده نوشته است:
«آزادیت پاینده باد که آزاده‌ای چون تو شایسته چنان آزادی‌ای است.»

متن کامل نامه عبدالکریم سروش در مشاهده فوری

#صدای_فرهیختگان

#عبدالکریم_سروش #مصطفی_تاجزاده #میرحسین_موسوی #زهرا_رهنورد #زندانیان_سیاسی

#فرهیختگان راهی به رهایی

🔹 آیا همیشه ما مقصریم؟
✍🏻 حسن یوسفی اشکوری
«گویا همیشه ما مقصریم!»؛ حسن یوسفی اشکوری یادداشت خود را با این جمله آغاز می‌کند؛ جمله‌ای که به باور او نیمی از واقعیت را روشن می‌کند، اما اگر به تمام واقعیت تبدیل شود، خود به خطایی دیگر می‌انجامد.
اشکوری می‌نویسد در کمتر از نیم‌قرن گذشته، مجموعه‌ای از سیاست‌های نادرست و گاه ضد منافع ملی، به گسترش نارضایتی، عمیق‌تر شدن شکاف میان دولت و ملت و تضعیف انسجام اجتماعی انجامیده است. به تعبیر او، حاکمان جمهوری اسلامی «خیلی غلط‌ها» کرده‌اند و هزینه بخش بزرگی از این خطاها را مردم ایران پرداخته‌اند.
او یادآوری می‌کند که ضعف و شکاف داخلی می‌تواند زمینه طمع و مداخله قدرت‌های خارجی را فراهم کند؛ و از همین رو نقد سیاست‌های داخلی، به‌ویژه در شرایط جنگ و تهدید، نه تنها بی‌اهمیت نیست بلکه ضرورتی ملی است.
اما از نگاه اشکوری، این تنها یک سوی ماجراست.
خطاهای حاکمان ایران، مسئولیت قدرت‌های خارجی را در قبال جنگ، فشار و مداخله از میان نمی‌برد؛ همان‌گونه که تجاوز و فشار خارجی نیز نمی‌تواند خطاهای داخلی را توجیه کند.
نویسنده در این چارچوب به مطالبه «تسلیم بی‌قیدوشرط» ایران از سوی دونالد ترامپ و نیز سابقه کودتای انگلیسی ـ آمریکایی ۲۸ مرداد علیه دولت محمد مصدق اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که مسئله استقلال ایران را نمی‌توان صرفاً به رفتار جمهوری اسلامی فروکاست.
به باور او، خشم از جمهوری اسلامی نباید تا آنجا پیش رود که تسلیم کشور در برابر قدرت خارجی به عنوان راه رهایی دیده شود. نقد حکومت و دفاع از استقلال ملی، در این نگاه، نه متضاد که دو مسئولیت هم‌زمان‌اند.
«درست است که ما هم مقصریم؛ اما این‌گونه نیست که اگر ما اشتباه نکرده بودیم، دیگر کار تمام بود.»
چهارشنبه ۱ مهر ۱۴۰۵
متن کامل یادداشت حسن یوسفی اشکوری

#صدای_فرهیختگان

#حسن_یوسفی_اشکوری
#ایران #استقلال #جنگ #سیاست

#فرهیختگان راهی به رهایی