فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.2K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
🔴 سروش دباغ: سهراب سپهری یک سالک مدرن است
📗 بازخوانی جهان شعری سهراب سپهری در نودوهشتمین سالروز تولد او
🎙️ گفت‌وگو با سروش دباغ
سهراب سپهری را چگونه باید خواند؟ شاعری طبیعت‌گرا، نقاشی که با واژه‌ها تصویر می‌ساخت، یا عارفی مدرن که در پی تجربه‌ای بی‌واسطه از هستی بود؟
سروش دباغ در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران، به مناسبت نودوهشتمین سالروز تولد سپهری، از او به‌عنوان «سالک مدرن» یاد می‌کند؛ شاعری که مسیر خود را از «مرگ رنگ» آغاز کرد و در «صدای پای آب»، «مسافر»، «حجم سبز» و «ما هیچ، ما نگاه» به زبان و جهان‌بینی شخصی خود رسید.
به روایت دباغ، سهراب دو گونه سلوک را تجربه کرد:
سلوک افقی؛ سفری از خویشتن به سوی خویشتن و کشف جهان درونی.
سلوک عمودی؛ حرکت در مراتب معنوی، آن‌گونه که در سنت عرفان کلاسیک ایرانی نیز دیده می‌شود.
دباغ نقطه عطف شعر سپهری را «صدای پای آب» می‌داند؛ جایی که نگاه شاعر به هستی و شیوه بیان او به پختگی تازه‌ای می‌رسد.
در این مسیر، واژه‌ها دیگر فقط ابزار انتقال پیام نیستند. شعر برای سهراب جهانی مستقل می‌سازد که در آن جسمانیت واژگان، رنگ، تصویر و تجربه زیسته به یکدیگر پیوند می‌خورند.
از نگاه دباغ، سفرهای سپهری به شرق آسیا و آشنایی او با سنت‌های بودایی و هندو، در شکل‌گیری تصاویر شاعرانه و دریافت او از امر متعالی اثرگذار بوده‌اند.
او همچنین در جهان‌شناسی سپهری نوعی گرایش وحدت‌وجودی می‌بیند؛ نگاهی که در آن، خداوند و امر متعالی در نسبت با جهان، طبیعت و تجربه حضور فهمیده می‌شوند.
اما پرسشی مهم همچنان باقی می‌ماند:
آیا این سلوک شاعرانه و معنوی، سهراب را از رنج انسان واقعی و مسائل اجتماعی زمانه‌اش دور کرده بود؟
این پرسش یکی از محورهای گفت‌وگوست و راهی برای بازخوانی نسبت میان تجربه عرفانی، زیبایی‌شناسی و مسئولیت اجتماعی در شعر معاصر ایران می‌گشاید.
سهراب در چنین خوانشی، نه صرفاً شاعری گریزان از جهان، بلکه جست‌وجوگری است که می‌کوشد جهان را دوباره ببیند و برای این دیدن، زبانی تازه بیافریند.
🔗 متن کامل گفت‌وگوی سروش دباغ با خبرگزاری کتاب ایران
#میراث_فرهیختگان #سهراب_سپهری #سروش_دباغ #شعر_معاصر #عرفان_مدرن #فلسفه_هنر #ادبیات_فارسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤8🕊2👍1
🔴 بابک امیرخسروی؛ از شیفتگی به لنین تا نقد حزب توده و دفاع از چپ مستقل
📗 به یاد بابک امیرخسروی، از چهره‌های باسابقه چپ ایران، که ۱۲ مهر ۱۴۰۵ در ۹۹سالگی در پاریس درگذشت.
✍️ حسام محجوبی | بی‌بی‌سی فارسی

سرگذشت بابک امیرخسروی، روایت دگرگونی فکری یک نسل از چپ ایرانی است؛ نسلی که با آرمان عدالت اجتماعی و شیفتگی به انقلاب روسیه وارد سیاست شد، اما بخشی از آن در گذر زمان به نقد اقتدارگرایی، وابستگی به شوروی و فقدان دموکراسی در تشکیلات حزبی رسید.
آشنایی امیرخسروی با لنین از یک اتفاق ساده آغاز شد: انشایی که در نوجوانی، به پیشنهاد معلم ادبیاتش احسان یارشاطر، درباره یک شخصیت تاریخی نوشت.
لنین برای نوجوان تبریزی آن روزگار، بیش از آنکه نظریه‌پرداز یک ایدئولوژی باشد، نماد دفاع از محرومان و پایان‌دادن به سیاست‌های امپراتوری تزاری در ایران بود.
اما سال‌ها بعد، امیرخسروی دریافت که این شیفتگی، به تعبیر خودش، پرده‌ای بر شناخت واقعیت‌های شوروی کشیده بود.
او در سال ۱۳۲۴ به حزب توده پیوست و دهه‌ها در آن فعالیت کرد؛ اما تجربه سیاسی‌اش به‌تدریج او را به منتقد رهبری حزب تبدیل کرد.
سه تجربه در این دگرگونی تعیین‌کننده بود:
🔹 آذربایجان و استقلال ایران: امیرخسروی پس از حمایت اولیه از فرقه دموکرات آذربایجان، به منتقد آن تبدیل شد و نسبت به نقش شوروی و مسئله جدایی آذربایجان حساسیت نشان داد.
🔹 مصدق و ۲۸ مرداد: او سیاست حزب توده در قبال دولت محمد مصدق و عملکرد رهبری حزب در روزهای کودتا را از خطاهای مهم آن می‌دانست. مصدق برای او به معیاری از میهن‌دوستی و استقلال سیاسی تبدیل شده بود.
🔹 زندگی در کشورهای کمونیستی: سرکوب قیام مجارستان در سال ۱۹۵۶ و مشاهده مناسبات سیاسی بلوک شرق، روند فاصله‌گرفتن او از تصویر آرمانی اتحاد شوروی را سرعت بخشید.
امیرخسروی در سال ۱۳۵۴ از عضویت مشاور در کمیته مرکزی حزب کناره گرفت و در دهه ۱۳۶۰ به نقد علنی رهبری حزب توده پرداخت. او در سال ۱۳۶۵ از بنیان‌گذاران «حزب دموکراتیک مردم ایران» شد و بعدها در فعالیت‌های جمهوری‌خواهانه و دموکراتیک مشارکت کرد.
نکته مهم در زندگی امیرخسروی آن است که نقد حزب توده برای او به معنای کنارگذاشتن عدالت اجتماعی نبود؛ بلکه تلاشی بود برای پیوند عدالت‌خواهی با دموکراسی، استقلال ملی و آزادی سیاسی.
او از درون سنتی برخاست که سال‌ها به آن وفادار مانده بود، اما سرانجام همان سنت را به پرسش کشید.
زندگی سیاسی امیرخسروی پرسشی ماندگار برای تاریخ روشنفکری ایران به جا می‌گذارد:
چگونه می‌توان به آرمان عدالت وفادار ماند، بی‌آنکه استقلال اندیشه و آزادی نقد را قربانی وفاداری حزبی و ایدئولوژیک کرد؟
🔗 متن کامل گزارش حسام محجوبی در بی‌بی‌سی فارسی
#میراث_فرهیختگان #بابک_امیرخسروی #حزب_توده #تاریخ_معاصر #چپ_ایران #محمد_مصدق #استقلال_سیاسی #سوسیال_دموکراسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤4👍2👎1
🔴 خروشچف: ما به قله نزدیک شده‌ایم!
📌 وعده‌ای برای سال ۱۹۸۰؛ از پیروزی کمونیسم تا آغاز آخرین دهه حیات شوروی
✍️ بیژن اشتری
در اکتبر ۱۹۶۱، نیکیتا خروشچف، رهبر اتحاد جماهیر شوروی، در بیست‌ودومین کنگره حزب کمونیست، آینده‌ای درخشان را برای کشورش ترسیم کرد.
شوروی نخستین انسان را به فضا فرستاده بود، در رقابت موشکی با آمریکا قدرت‌نمایی می‌کرد و رهبرانش باور داشتند که نظام سوسیالیستی در آستانه پیروزی تاریخی قرار گرفته است.
خروشچف وعده می‌داد که تا سال ۱۹۸۰، اتحاد شوروی از نظر تولید و رفاه به آمریکا خواهد رسید یا از آن پیشی خواهد گرفت و جامعه کمونیستی تحقق خواهد یافت.
در تصویری که او از آینده ارائه می‌کرد، کمبودهای مادی از میان می‌رفت، رفاه عمومی گسترش می‌یافت و انسان‌ها دیگر صرفاً برای تأمین معاش کار نمی‌کردند.
اما واقعیت، مسیر دیگری پیمود.
در ژوئن ۱۹۶۲، افزایش قیمت گوشت و لبنیات و نارضایتی‌های کارگری به اعتراضاتی در شهر نووچرکاسک انجامید. نیروهای امنیتی و نظامی شوروی به سوی معترضان آتش گشودند و ده‌ها نفر کشته و زخمی شدند.
سه سال پس از سخنرانی کنگره، در اکتبر ۱۹۶۴، خروشچف از قدرت برکنار شد.
و سال ۱۹۸۰، همان موعدی که قرار بود نماد تحقق وعده‌های بزرگ کمونیسم باشد، نه آغاز پیروزی نهایی شوروی، بلکه آغاز دهه‌ای شد که با فروپاشی این ابرقدرت در سال ۱۹۹۱ پایان یافت.
تناقض تاریخی در همین‌جاست: حکومتی که آینده‌ای سرشار از رفاه و اقتدار را وعده می‌داد، در همان زمان با نارضایتی اقتصادی، سرکوب اعتراضات و شکاف میان تبلیغات رسمی و زندگی روزمره شهروندان روبه‌رو بود.
روایت بیژن اشتری یادآور یک پرسش تاریخی است:
آیا قدرت نظامی، دستاوردهای فضایی و وعده‌های پرشکوه می‌توانند جای رفاه واقعی، پاسخ‌گویی سیاسی و رضایت مردم را بگیرند؟
تاریخ اتحاد شوروی نشان داد که فاصله میان تصویر رسمیِ قدرت و واقعیت زندگی جامعه، می‌تواند بسیار بیشتر از آن باشد که رهبران در سخنرانی‌هایشان تصور می‌کنند.
#منتخب_فرهیختگان #بیژن_اشتری #خروشچف #اتحاد_شوروی #تاریخ_معاصر #کمونیسم #تاریخ_سیاسی #فروپاشی_شوروی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤4👍2👎2🤬1
🔴 «توان نظامی ما تضعیف شده و جز تنگه هرمز اهرمی نداریم»؛ روایت یک اختلاف راهبردی در حاکمیت
📌 سخنان روح‌الامین سعیدی درباره مخالفان تفاهم ایران و آمریکا
روح‌الامین سعیدی، استاد دانشگاه امام صادق، در مناظره‌ای که رسانه «انتخاب» منتشر کرده، از اختلاف‌نظر در محافل تصمیم‌گیری درباره تفاهم اسلام‌آباد و آینده تنگه هرمز سخن گفته است.
به روایت سعیدی، یکی از جریان‌های مخالف تفاهم چنین استدلال می‌کرد:
«توان موشکی و دریایی و هوایی ما به‌شدت تضعیف شده، محور مقاومت هم که آسیب دیده و ما اهرم فشاری به‌جز تنگه هرمز نداریم.»
از نگاه این جریان، تنگه هرمز در شرایط کنونی یکی از معدود ابزارهای باقی‌مانده برای اعمال فشار بر آمریکاست؛ ابزاری که نباید بدون دریافت تضمین‌های مؤثر از دست برود.
مخالفان تفاهم، بنا بر توضیحات سعیدی، نگران‌اند که بازگشایی مسیر کشتیرانی، بدون دستیابی به ترتیبات امنیتی پایدار، امکان فشار مجدد آمریکا و اسرائیل بر ایران را افزایش دهد.
در مقابل، منطق موافقان تفاهم بر استفاده از فرصت دیپلماتیک برای کاهش تنش و تبدیل اهرم‌های موجود به دستاوردهای سیاسی و اقتصادی استوار است.
اهمیت سخنان سعیدی تنها در اشاره به تضعیف توان نظامی نیست؛ بلکه در آشکارکردن دو برداشت متفاوت از مفهوم بازدارندگی است.
یک نگاه، حفظ اهرم فشار را شرط جلوگیری از جنگ دوباره می‌داند؛ نگاه دیگر، تبدیل همان اهرم به توافق و تضمین‌های قابل اجرا را راهی برای کاهش خطر جنگ می‌بیند.
البته سخنان سعیدی نقل استدلال یک جریان سیاسی است، نه تأیید مستقل میزان آسیب‌دیدگی توان نظامی ایران؛ همچنین جزئیات اختلاف‌ها و میزان نفوذ هر دیدگاه در تصمیم‌گیری رسمی روشن نیست.
در پس این اختلاف، پرسشی تعیین‌کننده قرار دارد:
آیا قدرت چانه‌زنی ایران زمانی بیشتر حفظ می‌شود که تنگه هرمز همچنان ابزار فشار باقی بماند، یا زمانی که از این اهرم برای دستیابی به توافقی پایدار و کاهش هزینه‌های جنگ استفاده شود؟
پاسخ به این پرسش، نه فقط بر آینده مذاکرات، بلکه بر امنیت منطقه و زندگی اقتصادی مردم ایران نیز اثر خواهد گذاشت.
🔗 منبع: گزارش خبرنامه گویا از سخنان روح‌الامین سعیدی
#منتخب_فرهیختگان #روح_الامین_سعیدی #تنگه_هرمز #ایران_و_آمریکا #تفاهم_اسلام‌آباد #سیاست_خارجی #بازدارندگی #امنیت_ملی #دیپلماسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍6👎1🤬1
🔴 «نه بر فضلهٔ دیگران گوش کن»؛ قدرت چین، قدرت ایران نیست
✍️ علیرضا قندریز
دیوارنگاره‌ای در تهران، با تصویر اژدهای چینی و عقاب آمریکایی، تصویری از رقابت دو قدرت جهانی ارائه می‌کند. اما پرسش اصلی این است: آیا قدرتمندترشدن چین، لزوماً به معنای قدرتمندترشدن ایران است؟
علیرضا قندریز در نقد این دیوارنگاره، که به سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی نسبت داده شده، به یکی از خطاهای احتمالی در فهم سیاست خارجی می‌پردازد: تصور اینکه تضعیف آمریکا در برابر چین، خودبه‌خود به افزایش قدرت ملی ایران می‌انجامد.
در منطق «راهبرد کلان ملی»، قدرت یک کشور دیگر تنها زمانی برای ایران ارزش دارد که بتوان آن را به منافعی واقعی و قابل اتکا تبدیل کرد؛ از سرمایه‌گذاری و انتقال فناوری گرفته تا دسترسی اقتصادی، حمایت دیپلماتیک و تعهدات امنیتی.
تغییر موازنه قدرت میان چین و آمریکا، به‌خودی‌خود تغییری در موازنه قدرت ایران ایجاد نمی‌کند.
قندریز برای توضیح این فاصله، به رفتار محتاطانه چین در قبال بحران‌های نظامی ایران، روابط گسترده اقتصادی پکن با کشورهای عربی خلیج فارس و ابهام درباره دستاوردهای عملی توافق ۲۵ساله ایران و چین اشاره می‌کند.
از نگاه او، چین منافع ملی خود را بر اساس محاسبه هزینه و فایده دنبال می‌کند، نه بر مبنای تعهدی ایدئولوژیک به پیروزی ایران بر آمریکا.
نویسنده سپس به پژوهش‌های آلیستر ایان جانستون درباره فرهنگ راهبردی چین اشاره می‌کند؛ پژوهش‌هایی که نشان می‌دهند تصویر چین به‌عنوان قدرتی ذاتاً صلح‌طلب، با همه پیچیدگی‌های تاریخ و رفتار راهبردی این کشور سازگار نیست.
اما همین سنت واقع‌گرایانه نیز به معنای جست‌وجوی رویارویی بی‌پایان با آمریکا نیست. پکن، با وجود رقابت و اختلاف‌های عمیق با واشنگتن، همچنان به موازنه واقعی قدرت و فرصت‌های اقتصادی و دیپلماتیک توجه دارد.
طنز ماجرا از نگاه قندریز این است که دیوارنگاره تهران، چین را بیش از آنچه خود پکن در سیاست رسمی‌اش می‌خواهد، در جایگاه دشمنِ سرنوشت‌ساز آمریکا می‌نشاند.
نقد اصلی او متوجه یک تصویر تبلیغاتی صرف نیست؛ متوجه نوعی تفکر راهبردی است که ممکن است استقلال تصمیم‌گیری ایران را به سرنوشت رقابت دیگر قدرت‌ها گره بزند.
این نگرش، به باور نویسنده، با سنت استقلال‌خواهی ایرانیان و حتی شعار تاریخی «نه شرقی، نه غربی» در تعارض قرار می‌گیرد.
قدرت ملی را نمی‌توان از پیروزی احتمالی دیگران قرض گرفت؛ باید آن را با منابع، نهادها، اقتصاد، دیپلماسی و توان واقعی خود کشور ساخت.
🔗 گزارش مرتبط با دیوارنگاره اژدها و عقاب در تهران
#منتخب_فرهیختگان #علیرضا_قندریز #چین #آمریکا #سیاست_خارجی #استقلال_ملی #راهبرد_کلان #منافع_ملی #دیپلماسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5👍5
🔴 چشم‌انداز ایران؛ از ضرورت مقاومت تا بازاندیشی در مسیر آینده
📗 معرفی شماره تازه فصلنامه «چشم‌انداز ایران»
«حال باید از پیله بیرون آمد. باید طرحی نو درانداخت.»
این جمله، جان‌مایه رویکرد شماره تازه فصلنامه «چشم‌انداز ایران» است؛ شماره‌ای که در میانه بحران‌های داخلی و تنش‌های منطقه‌ای، می‌کوشد از دوگانه‌های ساده‌انگارانه عبور کند و درباره آینده ایران و راه‌های برون‌رفت از وضعیت کنونی بیندیشد.
در معرفی این شماره آمده است که مقاومت ایران در برابر فشارهای نظامی و سیاسی، با وجود نقدهای وارد بر برخی سیاست‌ها، نشان داده قدرت ملی را نمی‌توان صرفاً به دلار و تسلیحات فروکاست. اما هم‌زمان هشدار داده می‌شود که تداوم برخی روندهای موجود، کشور و مردم را فرسوده‌تر خواهد کرد.
✍️ لطف‌الله میثمی در سرمقاله این شماره، در جست‌وجوی راهی برای ثبات در خاورمیانه است.
در بخش سیاست داخلی، هم رویکرد ایران در جنگ و هم سیاست‌های جنگ‌طلبانه غرب نقد شده‌اند. گزارش‌هایی درباره وقایع تلخ دی‌ماه نیز در این بخش آمده است.
در بخش اندیشه، تلاش برای صورت‌بندی گفتمانی فراگیر دنبال می‌شود؛ در کنار نقد جریان‌های آخرالزمان‌گرا و ستیزه‌جو، بررسی گرایش‌های غرب‌گرا و ضدچپ، روایت نسل زد از جنگ و بازخوانی واقعه عاشورا.
اقتصاد و توسعه به اولویت‌های سرمایه‌گذاری، پیامدهای اجتماعی تورم و تفاوت رویکردهای علمی و فقهی به اقتصاد اختصاص یافته است.
در بخش جامعه، موضوعاتی چون مرجعیت‌های نوظهور در میان جوانان، تاب‌آوری در جنگ، میراث صمد بهرنگی، تربیت اخلاقی در مدرسه و وضعیت کتاب در ایران بررسی شده‌اند.
بخش تاریخ نیز در کنار ادامه خاطرات احمد حاتمی یزد، پیگیر گفت‌وگوی انتقادی همایون کاتوزیان و نیکلای گرجستانی درباره مصدق و مسئله نفت است.
در بخش سیاست خارجی، پیامدهای جنگ برای انتخابات آمریکا و اسرائیل، روابط ایران و چین، تحولات دیپلماتیک منطقه و مسئله فلسطین بررسی می‌شوند.
در این شماره آثاری از لطف‌الله میثمی، احسان هوشمند، بدرالسادات مفیدی، هادی خانیکی، داوود مرادیان، مهدی غنی، فرشاد قوشچی، احمد علوی، همایون کاتوزیان، حسین عادلی، آزاده ثبوت و جمعی دیگر از پژوهشگران و نویسندگان منتشر شده است.
پیام محوری این شماره، ضرورت عبور از فرسایش و حرکت به سوی ایرانی آزاد، عادلانه و آباد است؛ ایرانی که در آن همه شهروندان به رسمیت شناخته شوند و ظرفیت‌های انسانی و طبیعی کشور در خدمت توسعه قرار گیرد.
🔗 وب‌سایت فصلنامه چشم‌انداز ایران
#منتخب_فرهیختگان #چشم_انداز_ایران #لطف‌الله_میثمی #ایران #توسعه #جامعه_مدنی #سیاست_خارجی #اقتصاد_ایران #مصدق
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤2🤔1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬 «سهراب»؛ روایتی از زندگی، شعر و جهان هنری سهراب سپهری
🌿 به مناسبت زادروز سهراب سپهری، شاعر و نقاش نامدار معاصر ایران
مستند «سهراب» دریچه‌ای به زندگی و جهان شاعرانه هنرمندی است که نقاشی، شعر، طبیعت و جست‌وجوی معنوی را به یکدیگر پیوند زد.
در این مستند، پروانه سپهری، محمود فیلسوفی، هیوا مسیح و شماری دیگر از دوستان، آشنایان و منتقدان ادبی و هنری، از خاطرات و دریافت‌های خود درباره زندگی و آثار سهراب سخن می‌گویند.
روایتی برای نزدیک‌ترشدن به شاعری که جهان را با نگاهی متفاوت می‌دید و در شعرهایش از ما می‌خواست چشم‌هایمان را بشوییم و جور دیگری ببینیم.
🎥 مشخصات مستند:
▪️ عنوان: «سهراب»
▪️ کارگردان: رقیه توکلی
▪️ تهیه‌کننده: داوود سماواتی
▪️ تولید: سیمای مرکز اصفهان، ۱۳۹۳
📅 به یاد ۱۵ مهرماه، زادروز سهراب سپهری
🎞️ فیلم کامل را در ویدیوی پیوست تماشا کنید.
#میراث_فرهیختگان #سهراب_سپهری #رقیه_توکلی #مستند_سهراب #شعر_معاصر #نقاشی_ایران #ادبیات_فارسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍2🕊1
سیمون وی؛ تا آستانه خدا
Profundity of Thought ژرفای اندیشه
🎧 سیمون وی؛ تا آستانه خدا
📚 روایتی شنیدنی از زندگی و اندیشه‌های یکی از متفاوت‌ترین فیلسوفان قرن بیستم
سیمون وی (۱۹۰۹–۱۹۴۳)، فیلسوف، کنشگر اجتماعی و عارف فرانسوی، از متفکرانی بود که فلسفه را نه‌فقط در کتاب‌ها، بلکه در تجربه زیسته، رنج انسان و جست‌وجوی حقیقت دنبال می‌کرد.
او در کنار تأملات فلسفی و معنوی، دغدغه عدالت اجتماعی و سرنوشت فرودستان را داشت و میان تفکر، عمل و تجربه معنوی پیوند برقرار می‌کرد.
این پادکست به زندگی و جهان فکری سیمون وی می‌پردازد؛ جهانی که در آن سه مفهوم جایگاهی ویژه دارند:
🔹 سنگینی و فیض: کشاکش میان ضرورت‌های سخت زندگی و امکان گشوده‌شدن به امر متعالی.
🔹 توجه: نگریستن دقیق و بی‌خودخواهی به جهان و رنج دیگری؛ مفهومی با اهمیتی اخلاقی و معنوی.
🔹 رنج انسان: تجربه‌ای که بنیان‌های زندگی را متزلزل می‌کند و پرسش عدالت و مسئولیت در برابر دیگری را پیش می‌کشد.
سیمون وی را نمی‌توان به مرزهای متعارف فلسفه، سیاست یا عرفان محدود کرد.
برای او، اندیشیدن به حقیقت از توجه به انسان رنج‌کشیده جدا نبود.
از کنج دنج
#منتخب_فرهیختگان #سیمون_وی #فلسفه #فلسفه_اخلاق #عدالت_اجتماعی #پادکست_فلسفی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5
🔴 چابهار ارث پدری مسئولان نیست؛ چه کسی اختیار واگذاری ۱۱۰ هکتار زمین را داده است؟
🎥 اظهارات محسن زنگنه درباره اختصاص زمین در چابهار به افغانستان
۱۱۰ هکتار زمین در چابهار! چه کسی تصمیم گرفته، با چه اختیاری و در برابر چه امتیازی؟
محسن زنگنه، نماینده مجلس، از اختصاص ۱۱۰ هکتار زمین در چابهار برای فعالیت‌های اقتصادی افغانستان سخن می‌گوید و حتی از پیگیری برای رفع محدودیت‌های اختصاص زمین بیشتر خبر می‌دهد.
لحن عادی بیان چنین تصمیم مهمی، خود پرسش‌برانگیز است. گویی درباره دارایی عمومی می‌توان بدون ارائه قرارداد، توضیح حقوقی و گزارش منافع اقتصادی تصمیم گرفت و تنها پس از آن، مردم را در جریان گذاشت.
چابهار ملک شخصی هیچ مقام و دستگاهی نیست. زمین‌های این کشور نیز دارایی قابل‌بخشش مدیران و نمایندگان نیستند.
البته باید میان واگذاری حق بهره‌برداری اقتصادی و انتقال مالکیت یا حاکمیت ملی تفاوت گذاشت. از این اظهارات نمی‌توان نتیجه گرفت که ۱۱۰ هکتار از خاک ایران جدا شده است.
اما همین ابهام، مسئولان را موظف به پاسخ‌گویی می‌کند:
▪️ این زمین‌ها با چه سازوکار قانونی اختصاص یافته‌اند؟
▪️ مالکیت، مدت بهره‌برداری و حقوق طرف افغانستانی دقیقاً چیست؟
▪️ چه تضمینی برای منافع اقتصادی ایران و اشتغال مردم بومی وجود دارد؟
▪️ آیا مردم چابهار و نمایندگان جامعه محلی از جزئیات این تصمیم اطلاع دارند؟
▪️ وقتی از اختصاص زمین بیشتر سخن گفته می‌شود، سقف این تعهدات کجاست؟
همکاری با افغانستان می‌تواند به سود هر دو کشور باشد؛ اما منافع ملی را نمی‌توان با قراردادهای مبهم و تصمیم‌های توضیح‌داده‌نشده تأمین کرد.
مردم چابهار حق دارند بدانند درباره زمین‌های منطقه‌شان چه تصمیمی گرفته شده و سهم آنان از منافع آن چیست.
نه شعارهای پرطمطراق درباره تمامیت ارضی جای شفافیت را می‌گیرد و نه نام توسعه اقتصادی مجوز تصمیم‌گیری بی‌حساب‌وکتاب است.
متن توافق، نقشه اراضی، نوع حقوق واگذارشده و تعهدات دو طرف باید بی‌درنگ منتشر شود.
پاسخ‌گویی درباره این ۱۱۰ هکتار، یک مطالبه عمومی است؛ نه لطف مسئولان به مردم.

🎥 ویدئوی اظهارات محسن زنگنه در پیوست

#صدای_فرهیختگان #چابهار #بلوچستان #محسن_زنگنه #منافع_ملی #شفافیت #پاسخگویی #حقوق_مردم
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥6🤬5👍2❤1🤔1
🔴 کاپیتالیسم و تاریخ‌نگاران؛ آیا تاریخ سرمایه‌داری را درست روایت کرده‌ایم؟
📚 انتشار چهاردهمین مجلد از مجموعه «ایدئولوژی‌پژوهی»
✍️ با ترجمه و انتشار مهدی تدینی | نشر پارسه
آیا انقلاب صنعتی و پیدایش سرمایه‌داری، زندگی انسان‌ها را دشوارتر کرد یا زمینه‌ساز بهبود بی‌سابقه شرایط زندگی شد؟ آیا کارخانه‌های نخستین، کارگران را از زندگی بهتر محروم کردند یا باید وضعیت آنان را با فقر و دشواری‌های جهان پیشاصنعتی مقایسه کرد؟
کتاب «کاپیتالیسم و تاریخ‌نگاران» (Capitalism and the Historians) به یکی از مناقشه‌برانگیزترین موضوعات تاریخ اقتصادی می‌پردازد: نقش پیش‌فرض‌های ایدئولوژیک در روایت تاریخ سرمایه‌داری.
این اثر، مجموعه‌ای از نوشته‌های پژوهشگران و اقتصاددانان است که با محوریت فریدریش فون هایک گردآوری شده و برداشت‌های رایج از پیامدهای اجتماعی انقلاب صنعتی را به پرسش می‌کشد.
یکی از مسائل اصلی کتاب، وضعیت طبقات کارگر در نخستین مراحل صنعتی‌شدن بریتانیاست. نویسندگان می‌کوشند نشان دهند که تصویر تاریخی از فقر، استثمار و شرایط کار، چگونه ممکن است تحت تأثیر داوری‌های سیاسی و اخلاقی شکل گرفته باشد.
پرسش مهم کتاب این نیست که سرمایه‌داری هیچ رنج و نابرابری‌ای ایجاد نکرده، بلکه این است که برای داوری تاریخی درباره آن، چه شواهدی را باید سنجید و با چه وضعیتی مقایسه کرد.
البته دیدگاه نویسندگان کتاب نیز خود بخشی از مناقشه‌ای گسترده‌تر در تاریخ‌نگاری اقتصادی است و نتیجه‌گیری‌های آنان محل بحث و نقد پژوهشگران دیگر بوده است.
اهمیت این کتاب فراتر از دفاع یا نقد یک نظام اقتصادی است؛ خواننده را به پرسشی بنیادی درباره روش تاریخ‌نگاری می‌رساند:
آیا ما گذشته را بر اساس شواهد تاریخی می‌فهمیم، یا شواهد را در چارچوب باورهای امروزی خود مرتب می‌کنیم؟
این اثر با ترجمه مهدی تدینی، به‌عنوان چهاردهمین مجلد مجموعه «ایدئولوژی‌پژوهی» از سوی نشر پارسه منتشر شده است.

🎙️ برای آشنایی بیشتر با موضوع کتاب:
🎥 تماشای گفتار تصویری مهدی تدینی درباره کاپیتالیسم و تاریخ‌نگاران
🎧 شنیدن نسخه صوتی گفتار یک‌ساعته
📄 دریافت PDF پنجاه صفحه نخست کتاب
📚 مشاهده و تهیه کتاب از بنوبوک
#منتخب_فرهیختگان #مهدی_تدینی #کاپیتالیسم_و_تاریخ‌نگاران #فریدریش_هایک #سرمایه‌داری #تاریخ_اقتصادی #انقلاب_صنعتی #ایدئولوژی‌پژوهی #معرفی_کتاب
#فرهیختگان روزن آگاهی
👎3👍1🔥1
🔴 ادیب سلطانی و پرسش از چپ؛ چرا هملت می‌تواند چپ‌گرا باشد؟
📚 نگاهی به اندیشه‌های میرشمس‌الدین ادیب سلطانی درباره فلسفه، ادبیات و مفهوم چپ
✍️ موسی اکرمی
آیا می‌توان هملت، شاهزاده مردد و اندیشناک شکسپیر، را یکی از نخستین چپ‌گرایان تاریخ اندیشه دانست؟
میرشمس‌الدین ادیب سلطانی در پیشگفتار ترجمه خود از «هملت»، چنین پرسشی را پیش می‌کشد و از زاویه‌ای نامتعارف به نسبت میان ادبیات، فلسفه و اندیشه چپ می‌نگرد.
موسی اکرمی در مقاله «ادیب سلطانی و پرسش از چپ» به بررسی این وجه کمتر شناخته‌شده از جهان فکری ادیب سلطانی پرداخته است.
ادیب سلطانی در آغاز بحث، از پرومتئوس یاد می‌کند؛ قهرمان اسطوره‌ای یونان که آتش را از خدایان ربود و به انسان بخشید و به بهای این بخشش، رنجی جاودانه را پذیرفت.
پرومتئوس نماد دانش‌بخشی، انسان‌دوستی و ایستادگی در برابر قدرت است. بااین‌همه، ادیب سلطانی هملت را در جایگاه «نخستین چپ‌گرا» می‌نشاند.
او همچنین به هم‌زمانی دو تحول تاریخی توجه می‌کند: رمانتیک‌شدن تصویر هملت در سده نوزدهم و پیدایش تدریجی جنبش‌های فکری و سیاسی چپ در اروپا.
از همین‌جا پرسشی طرح می‌شود: آیا افول نسبی اندیشه چپ در پایان سده بیستم، با کاهش گرایش به قهرمان‌سازی از هملت ارتباطی دارد؟
بخش دیگری از این بحث به سرنوشت هملت در اتحاد شوروی اختصاص دارد؛ جایی که ادیب سلطانی از بدگمانی استالین به تردیدهای هملتی و تقابل آن با «عزم انقلابی» سخن می‌گوید.
در روایت او، اجرای هملت در دوره‌ای از حکومت استالین با محدودیت روبه‌رو بود و پس از مرگ استالین، گریگوری کوزینتسف بار دیگر آن را به صحنه برد و سپس در سال ۱۹۶۴ اقتباسی سینمایی از آن ساخت.
اما نکته مهم‌تر در خوانش اکرمی، دوگانگی ظاهری در شخصیت فکری ادیب سلطانی است.
ادیب سلطانی خود را به سنت فلسفه تحلیلی، تجربه‌گرایی و اثبات‌گرایی نزدیک می‌دانست؛ همان چیزی که از آن به‌عنوان «جریان سرد فلسفه» یاد می‌کرد.
بااین‌حال، در نوشته‌هایش درباره هملت و مسئله چپ، شور عمیقی برای فهم هستی، رهایی انسان و تغییر جهان دیده می‌شود.
گویی در اندیشه او، دقت سرد و سنجشگرانه فلسفه با اشتیاق گرم به دگرگون‌کردن جهان به یکدیگر می‌رسند.
مقاله موسی اکرمی از همین منظر، ادیب سلطانی را نه‌فقط مترجم و زبان‌شناسی برجسته، بلکه متفکری درگیر با پرسش‌های بنیادین عدالت، آزادی و زندگی انسانی معرفی می‌کند.
🔗 مطالعه ادامه مقاله در شماره ۲۸ مجله سیاست‌نامه، در تامبرد
#منتخب_فرهیختگان #موسی_اکرمی #ادیب_سلطانی #هملت #شکسپیر #فلسفه_سیاسی #اندیشه_چپ #فلسفه_تحلیلی #سیاست‌نامه
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤4👍2
🔴 خامنه‌ای و نتانیاهو؛ دو رهبر رادیکال در چرخه جنگ و بحران
📌 به مناسبت سالگرد هفتم اکتبر
✍️ عبدالله ناصری
آیا خاورمیانه می‌توانست پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ مسیر دیگری را تجربه کند؟ و نقش رهبران سیاسی در گسترش جنگ، تداوم بحران و بسته‌شدن راه‌های دیپلماسی چه بوده است؟
عبدالله ناصری در یادداشتی انتقادی، حمله حماس در هفتم اکتبر و ورود حزب‌الله به درگیری‌های پس از آن را خطاهایی راهبردی می‌داند که پیامدهای سنگینی برای منطقه داشتند.
او در ادامه، سیاست‌های علی خامنه‌ای و بنیامین نتانیاهو را از منظر غلبه ایدئولوژی بر محاسبه سیاسی نقد می‌کند.
به باور ناصری، این دو رهبر، با وجود تفاوت‌های بنیادین در موقعیت و ایدئولوژی، در یک ویژگی اشتراک داشته‌اند: تبدیل تقابل با دشمن به محور اصلی سیاست و کم‌رنگ‌کردن هزینه‌های انسانی آن.
نویسنده معتقد است که خوش‌بینی جریان‌های تندرو به امکان نابودی طرف مقابل، نه‌تنها به تحقق اهداف اعلام‌شده منجر نشد، بلکه زمینه گسترش جنگ و ناامنی را فراهم کرد.
ناصری با اشاره به جنگ دوازده‌روزه، استدلال می‌کند که تکیه بر قدرت نظامی و شعارهای حداکثری، نمی‌تواند جایگزین ارزیابی واقع‌بینانه توان و محدودیت‌های طرف‌های درگیر شود.
او همچنین با ارجاع به نوشته‌های ادوارد گیبون و روت بن‌گیات، از نقش تعصب، تمرکز قدرت، سانسور و فساد در فرسایش نظام‌های سیاسی سخن می‌گوید.
پرسش محوری یادداشت این است: چرا شهروندان ایران و اسرائیل باید پیوسته زیر سایه احتمال جنگ زندگی کنند و هزینه تصمیم‌هایی را بپردازند که در اتخاذ آن‌ها نقشی ندارند؟
این نوشته، بیش از آنکه صرفاً روایتی از یک جنگ باشد، نقدی بر شیوه‌ای از سیاست‌ورزی است که در آن مصالح شهروندان زیر سایه آرمان‌های ایدئولوژیک و رقابت‌های قدرت قرار می‌گیرد.
✍️ عبدالله ناصری
#منتخب_فرهیختگان #عبدالله_ناصری #هفتم_اکتبر #ایران #اسرائیل #خاورمیانه #جنگ_و_صلح #نقد_قدرت
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍8👎3❤1🤔1
🔴 نوبل ادبیات ۲۰۲۶ به آن کارسون رسید؛ شاعری که مرزهای ادبیات را جابه‌جا کرد
🏅 آکادمی سوئد جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ را به آن کارسون (Anne Carson)، شاعر، نویسنده، مترجم و پژوهشگر ادبیات کلاسیک کانادایی اهدا کرد.
کارسون ۷۶ساله از چهره‌های برجسته ادبیات تجربی معاصر است؛ نویسنده‌ای که در آثارش مرز میان شعر، نثر، نمایش، ترجمه و پژوهش ادبی را درمی‌نوردد.
آکادمی سوئد در توضیح انتخاب او، به جسارت و نوآوری آثارش و گفت‌وگوی خلاقانه آن‌ها با سنت ادبیات کلاسیک اشاره کرده است؛ آثاری که شکل‌های تازه‌ای برای ادبیات معاصر آفریده‌اند.
📚 از آثار شناخته‌شده او می‌توان به این کتاب‌ها اشاره کرد:
▪️ زندگی‌نامه سرخ (Autobiography of Red)؛ بازآفرینی شاعرانه اسطوره‌ای یونانی در قالب روایتی معاصر.
▪️ اروسِ تلخ‌وشیرین (Eros the Bittersweet)؛ پژوهشی ادبی درباره عشق و میل در سنت یونان باستان.
▪️ نوکس (Nox)؛ اثری تجربی درباره خاطره، سوگ و فقدان.
▪️ زیبایی شوهر (The Beauty of the Husband)؛ روایتی شاعرانه از عشق و فروپاشی رابطه.
کارسون در آثار خود، اسطوره‌های کهن را به پرسش‌های انسان امروز پیوند می‌زند؛ از عشق و تنهایی گرفته تا حافظه، رنج و معنای زبان.
نوبل امسال، تقدیری از ادبیاتی است که نه در مرزهای تثبیت‌شده ژانرها می‌ماند و نه از تجربه‌کردن شکل‌های تازه بیان می‌هراسد.
🎥 ویدئو: اعلام برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶، با زیرنویس فارسی
🔗 وب‌سایت رسمی جایزه نوبل
#منتخب_فرهیختگان #نوبل_ادبیات_۲۰۲۶ #آن_کارسون #ادبیات_جهان #شعر_معاصر #AnneCarson #NobelPrize
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤4
🔴 ایران لبخند کودکان زیباست؛ اگر کودکی مجال شکفتن داشته باشد
🌱 به مناسبت روز کودک
«یک کودک سه چیز می‌تواند به انسان بالغ بیاموزد:
بی‌دلیل شاد بودن،
همیشه سرگرم کاری بودن،
و خواسته‌اش را با تمام وجود بیان کردن.»
کودکی باید فصل بازی، خیال‌پردازی، پرسیدن و کشف جهان باشد؛ نه فصل ترس، محرومیت و نگرانی.
هر کودک، فارغ از محل تولد، زبان، جنسیت یا وضعیت اقتصادی خانواده‌اش، حق دارد در امنیت زندگی کند، آموزش ببیند، بازی کند و صدایش شنیده شود.
کودکان نباید تاوان فقر، جنگ، تبعیض، خشونت یا تصمیم‌های بزرگسالان را بپردازند.
در روز کودک، تنها آرزوی لبخند بر لب‌هایشان کافی نیست؛ باید از خود بپرسیم برای ساختن جهانی که در آن هیچ کودکی از حق شادی، آموزش و آینده محروم نماند، چه کرده‌ایم؟
ایران، با لبخند همه کودکانش زیباست؛ نه فقط آنان که از امکانات بیشتری برخوردارند.
🌸 به امید روزی که شادی کودکان، در ایران و سراسر جهان، نه آرزویی دور، بلکه واقعیتی هرروزه باشد.
#روز_کودک #حقوق_کودک #کودکان_ایران #حق_آموزش #حق_بازی #نه_به_کودک‌آزاری #منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی
🕊6❤1👍1
🔴 سرنوشت مبهم بازآفرینی شهری؛ چه کسی پاسخ‌گوست؟
🏙️ هشدار درباره تجزیه ساختاری نهادی با سه دهه تجربه در بهسازی و نوسازی شهری
✍️ محمدسعید ایزدی | استاد دانشگاه
شرکت بازآفرینی شهری ایران که طی سه دهه در حوزه بهسازی بافت‌های فرسوده، نوسازی محله‌ها و ارتقای کیفیت زندگی شهری فعالیت داشته، به گفته محمدسعید ایزدی، با تصمیمی غیرکارشناسی تجزیه شده و وظایف آن به بخش‌هایی نامرتبط واگذار شده است.
ایزدی در یادداشتی در روزنامه «شرق» این تصمیم را نقد می‌کند و می‌پرسد: با انحلال انسجام نهادی بازآفرینی شهری، چه سازمانی مسئول سیاست‌گذاری برای بهبود زندگی در محله‌های فرسوده و ناکارآمد خواهد بود؟
او با مرور تاریخچه این نهاد توضیح می‌دهد که فعالیت‌های آن پس از زلزله بم و در میانه دهه ۱۳۸۰ دچار انحراف شد، اما از سال ۱۳۹۲ با آسیب‌شناسی تجربه‌های گذشته و بهره‌گیری از دانش جهانی، مسیر تازه‌ای را در پیش گرفت.
در نگاه ایزدی، بازآفرینی شهری صرفاً ساخت‌وساز و نوسازی ساختمان‌ها نیست؛ بلکه سیاستی برای «توسعه از درون» است که باید به ارتقای کیفیت زندگی ساکنان، تقویت محله‌ها و بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود شهر بینجامد.
مسئله اصلی یادداشت، فراتر از سرنوشت یک شرکت دولتی است: آیا با پراکنده‌شدن وظایف آن، مسئولیت سیاست‌گذاری یکپارچه برای محله‌های فرسوده و کم‌برخوردار نیز بلاتکلیف می‌ماند؟
پرسش ایزدی روشن است: چه نهادی متولی این مسئولیت خواهد بود و چه کسی باید درباره پیامدهای تصمیم پاسخ دهد؟
🔗 مطالعه یادداشت «سرنوشت مبهم بازآفرینی شهری» در روزنامه شرق
#منتخب_فرهیختگان #محمدسعید_ایزدی #بازآفرینی_شهری #توسعه_شهری #بافت_فرسوده #سیاست‌گذاری_شهری #کیفیت_زندگی #مدیریت_شهری
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍2
🔴 کنوانسیون خزر؛ چرا تصویب آن ممکن است به زیان ایران باشد؟
📹 نقد حقوقی محمدعلی بهمنی قاجار بر تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر
✍️ محمدعلی بهمنی قاجار | کارشناس حقوق بین‌الملل
«کنوانسیون خزر سهم مشخصی برای هیچ‌یک از کشورهای ساحلی، از جمله ایران، تعیین نکرده است.»
محمدعلی بهمنی قاجار در مناظره سیاسی «باشگاه سیاستمداران» با بیان این نکته تأکید می‌کند که نباید تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر را با تعیین سهم کشورها یکسان دانست.
به گفته او، کنوانسیون مستقیماً تکلیف سهم ایران را روشن نمی‌کند، اما می‌تواند به‌طور غیرمستقیم بر موقعیت حقوقی و قدرت چانه‌زنی ایران در مذاکرات تعیین حدود دریایی اثر بگذارد.
بهمنی قاجار معتقد است تصویب کنوانسیون در شرایط کنونی ممکن است دستیابی ایران به حقوق مورد ادعایش را دشوارتر کند.
او پیشنهاد می‌کند که ایران ابتدا بر اساس ماده ۸ کنوانسیون با کشورهای مجاور و مقابل، به‌ویژه جمهوری آذربایجان و ترکمنستان، درباره تعیین حدود بستر و زیربستر دریا به توافق برسد و سپس موضوع تصویب کنوانسیون را بررسی کند.
پرسش اصلی این مناظره آن است: آیا تصویب کنوانسیون پیش از تعیین حدود دریایی، به تأمین منافع ایران کمک می‌کند یا دست آن را در مذاکرات آینده می‌بندد؟
🎥 تماشای ویدئوی مناظره در آپارات ـ اکوایران
#منتخب_فرهیختگان #محمدعلی_بهمنی_قاجار #دریای_خزر #کنوانسیون_خزر #حقوق_بین‌الملل #منافع_ملی #دیپلماسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤2👍2
🔴 فشار برای اخراج دانشجویان بیشتر؛ تهدید مسئولان و حتی نهادهای امنیتی
🎥 گفت‌وگوی فرزاد رحمانی، دبیر صنفی دانشگاه صنعتی شریف، با انصاف‌نیوز
«گروه‌هایی هستند که برای اخراج دانشجویان بیشتر و صدور احکام انضباطی سنگین‌تر، مسئولان را تحت فشار قرار می‌دهند.»
فرزاد رحمانی در گفت‌وگو با انصاف‌نیوز از فعالیت گروه‌هایی سخن می‌گوید که به گفته او، خواهان تشدید برخوردهای انضباطی با دانشجویان هستند.
رحمانی می‌گوید این افراد در کانال‌های تلگرامی خود، رئیس‌جمهور، وزیر علوم و رئیس سازمان امور دانشجویان را تهدید می‌کنند و حتی نهادهای اطلاعاتی و امنیتی را به دلیل آنچه کوتاهی در برخورد با دانشجویان می‌دانند، هدف حملات لفظی قرار می‌دهند.
به گفته او، برخی از این افراد اعلام کرده‌اند که اگر خواسته‌هایشان عملی نشود، خود وارد عمل خواهند شد.
این اظهارات، پرسشی جدی درباره امنیت دانشجویان، استقلال دانشگاه و حدود اختیارات گروه‌های فشار در تصمیم‌گیری‌های انضباطی مطرح می‌کند.
ادعاهای مطرح‌شده در این گفت‌وگو، روایت فرزاد رحمانی است و بررسی مستقل آن‌ها نیازمند شواهد و پاسخ نهادهای مسئول است.
🎬 تماشای گفت‌وگوی کامل:
▶️ ویدئو در یوتیوب انصاف‌نیوز
▶️ ویدئو در آپارات
📄 متن کامل مصاحبه در وب‌سایت انصاف‌نیوز
#صدای_فرهیختگان #فرزاد_رحمانی #دانشگاه_شریف #حقوق_دانشجویان #اخراج_دانشجویان #احکام_انضباطی #استقلال_دانشگاه #انصاف_نیوز
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤬5❤3🔥1
🔴 میرحسین موسوی و دخترانش؛ روایتی از حصر، ایستادگی و نجابت
🔹 سال‌ها از آغاز حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد گذشته است؛ سال‌هایی که نام این خانواده را با یکی از طولانی‌ترین مناقشه‌های سیاسی و حقوق بشری ایران پیوند زده است.
در این میان، زندگی و مواضع دختران موسوی و رهنورد نیز بارها مورد توجه قرار گرفته است؛ فرزندانی که در روایت‌های منتشرشده از این خانواده، بیش از برخورداری از امتیازات قدرت، با پیگیری وضعیت پدر و مادرشان و اعتراض به تداوم حصر شناخته شده‌اند.
در جامعه‌ای که عنوان «آقازاده» اغلب با امتیازهای خانوادگی و دسترسی به قدرت تداعی می‌شود، این روایت پرسشی مهم پیش می‌کشد: نسبت فرزندان صاحبان قدرت با مسئولیت‌پذیری، استقلال و پاسخ‌گویی چیست؟
ارزیابی کارنامه سیاسی میرحسین موسوی، از دوران نخست‌وزیری تا مواضع او پس از انتخابات ۱۳۸۸، همچنان موضوع بحث و داوری تاریخی است؛ اما حق نقد عملکرد گذشته، نباید ضرورت رعایت حقوق قانونی او و خانواده‌اش را تحت‌الشعاع قرار دهد.
حرمت انسان‌ها و حقوق شهروندی آنان نباید به موافقت یا مخالفت ما با مواضع سیاسی‌شان وابسته باشد.
حصر، فارغ از اختلاف‌نظرهای سیاسی، مسئله‌ای است که باید با معیارهای حقوقی، شفافیت و پاسخ‌گویی درباره آن داوری کرد.
#منتخب_فرهیختگان #میرحسین_موسوی #زهرا_رهنورد #دختران_موسوی #حصر #حقوق_شهروندی #تاریخ_معاصر
#فرهیختگان راهی به رهایی۲۲
❤12👎1🤔1
فرهیختگان
مبـین قنـبری تهران. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ #فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
شـایان گـرجی
اصفهان. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴

#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
😢26❤3🔥3👎1