🔴 سه بحران، یک رهبری خاموش؛ جمهوری اسلامی به کدام سو می‌رود؟
رضا علیجانی: دیدار قالیباف با مجتبی خامنه‌ای، در حساس‌ترین شرایط کشور، پاسخی به بحران‌ها نداشت
🎙 رضا علیجانی | گفت‌وگو با رادیو فردا
در میانه تنش‌های منطقه‌ای، اختلافات فزاینده در ساختار قدرت و فشارهای اقتصادی و اجتماعی، دیدار محمدباقر قالیباف با مجتبی خامنه‌ای از نگاه رضا علیجانی اهمیتی فراتر از یک ملاقات رسمی دارد.
علیجانی معتقد است جمهوری اسلامی هم‌زمان با سه بحران درهم‌تنیده روبه‌روست: منازعه با آمریکا و اسرائیل، کشمکش میان جناح‌های درون حکومت و نارضایتی مردمی که زیر فشارهای طولانی اقتصادی و سیاسی قرار دارند.
به باور او، در چنین وضعیتی انتظار می‌رفت این دیدار نشانه‌ای روشن از تصمیم‌های راهبردی حاکمیت ارائه کند. اما گزارشی که تسنیم منتشر کرده، عمدتاً تکرار همان مفاهیم آشناست: نگاه به شرق، مقاومت، اقتصاد مقاومتی و ضرورت رسیدگی به مشکلات مردم.
علیجانی این مواضع را فاقد پاسخی مشخص به بحران‌های جاری می‌داند.
او بر جایگاه قالیباف نیز تأکید می‌کند؛ چهره‌ای که در تحلیل وی، نماینده بخش عمل‌گراتر ساختار قدرت و در عین حال هدف حملات جریان‌های تندروست.
علیجانی از تشدید اختلافات میان طرفداران مذاکره و مخالفان آن سخن می‌گوید و به ادبیات تهدیدآمیز برخی چهره‌های سیاسی اشاره می‌کند. او همچنین گزارش‌هایی تأییدنشده از احتمال تلاش قالیباف برای محدودکردن نفوذ جریان پایداری و تغییراتی در مدیریت صداوسیما مطرح می‌کند؛ گزارش‌هایی که هنوز نمی‌توان آن‌ها را تصمیم‌های قطعی دانست.
بخش دیگری از گفت‌وگو به احتمال گسترش دوباره جنگ اختصاص دارد.
علیجانی ضمن تفکیک تبلیغات انتخاباتی نتانیاهو از خطر واقعی درگیری، معتقد است توان مقاومت نظامی جمهوری اسلامی را نباید نادیده گرفت؛ اما تداوم منازعه، به‌ویژه از نظر اقتصادی و سیاسی، هزینه‌های سنگینی بر جامعه ایران تحمیل می‌کند.
از نگاه او، اصرار بر برخی مواضع در پرونده هسته‌ای و ابهام در سیاست مذاکره، همچنان از موانع خروج از بن‌بست است.
یکی از تندترین بخش‌های تحلیل علیجانی، انتقاد از دوگانگی در پیام‌های سیاسی رأس حاکمیت است؛ وضعیتی که در آن، هم از امکان مذاکره سخن گفته می‌شود و هم مواضعی اتخاذ می‌شود که به باور او مسیر توافق را دشوار می‌کند.
او این شیوه را ادامه الگوی پیشین رهبری جمهوری اسلامی می‌داند: بازگذاشتن هم‌زمان چند مسیر سیاسی، بدون پذیرش مسئولیت روشن درباره نتایج آن‌ها.
جمع‌بندی علیجانی هشدارآمیز است: ادامه سیاست‌های کنونی، به باور او، می‌تواند خطر تشدید بحران خارجی و بروز ناآرامی‌های اجتماعی را افزایش دهد.
در این تحلیل، مسئله فقط رقابت قالیباف و تندروها یا مواضع مجتبی خامنه‌ای نیست؛ مسئله اصلی، سرنوشت کشوری است که تصمیم‌های کلان سیاسی و امنیتی آن، مستقیماً بر زندگی میلیون‌ها شهروند اثر می‌گذارد.
🎧 فایل صوتی و نکات کامل گفت‌وگوی رضا علیجانی
#رضا_علیجانی #مجتبی_خامنه‌ای #محمدباقر_قالیباف #سیاست_خارجی #مذاکرات #بحران_حکمرانی #ایران #صدای_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 ما هنوز می‌خوانیم؛ اما آیا هنوز عمیق می‌فهمیم؟
از خواندن متن‌های بلند تا سرگردانی میان خرده‌متن‌ها
📚 تأملی درباره عصر «پساسواد»
هر روز صدها جمله از برابر چشمانمان می‌گذرد؛ خبرهای کوتاه، تیترهای جنجالی، پیام‌های چندخطی و نوشته‌هایی که پیش از تمام‌شدنشان، متن دیگری جای آن‌ها را می‌گیرد.
ما شاید بیش از هر زمان دیگری با کلمات سروکار داشته باشیم، اما این لزوماً به معنای عمیق‌تر خواندن نیست.
در مقاله‌ای منتشرشده در وب‌سایت «آسو»، با اشاره به دیدگاه مِریان ولف، پژوهشگر حوزه خواندن و مغز، از خطری سخن گفته می‌شود که کمتر به چشم می‌آید: فرسایش توانایی تمرکز طولانی بر نوشته‌های پیچیده.
مسئله این نیست که دیگر نمی‌توانیم کلمات را بخوانیم؛ مسئله آن است که ممکن است فرصت و حوصله کافی برای فهمیدن رابطه میان ایده‌ها، دنبال‌کردن استدلال و ترکیب اطلاعات را از دست بدهیم.
«فوران خرده‌متن‌ها به بهای از دست رفتن توجه مستمر و عمیق به نوشته‌های طولانی‌تری تمام شده است که اطلاعات غنی و پیچیده را منتقل می‌کنند.»
در این توصیف، اصطلاح «پساسواد» به وضعیتی اشاره دارد که در آن، توانایی ابتدایی خواندن همچنان وجود دارد، اما مهارت‌های پیچیده‌تر فهم متن در معرض تضعیف قرار می‌گیرند.
این دیدگاه البته به معنای بی‌ارزش‌بودن متن کوتاه یا اثبات زوال قطعی توانایی خواندن در همه انسان‌ها نیست. هشدار اصلی متوجه عادت‌های ذهنی ماست: وقتی پیوسته از متنی به متن دیگر می‌پریم، مجال اندیشیدن به آنچه خوانده‌ایم کمتر می‌شود.
خواندن عمیق فقط دریافت اطلاعات نیست؛ مکث‌کردن، تردیدکردن، مقایسه‌کردن و گاهی بازگشتن به جمله‌ای است که بار اول درست نفهمیده‌ایم.
شاید یکی از مهم‌ترین کارهایی که امروز می‌توان برای استقلال ذهن انجام داد، بازپس‌گرفتن زمانِ خواندن باشد.
📖 مطالعه مقاله در آسو
#کتابخوانی #مطالعه_عمیق #سواد_رسانه‌ای #تفکر_انتقادی #عصر_دیجیتال #منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 تهران دیگر ظرفیت توسعه بی‌پایان ندارد؛ اما هزینه توقف رشد را چه کسانی می‌پردازند؟
یک گام مهم، اما ناتمام؛ نقد علی پیرحسین‌لو بر مصوبه تازه دولت درباره تهران و البرز
✍️ علی پیرحسین‌لو
برای سال‌ها، تهران بزرگ‌تر شد؛ شهرهای پیرامونی گسترش یافتند، صنایع و جمعیت متمرکز شدند و فاصله محل زندگی و کارِ میلیون‌ها نفر افزایش پیدا کرد. در این میان، آب و محیط‌زیست و زیرساخت‌ها اغلب ناچار بودند خود را با توسعه‌ای هماهنگ کنند که پیشاپیش اتفاق افتاده بود.
اکنون دولت، دست‌کم در سطح یک مصوبه، پذیرفته است که این مسیر نمی‌تواند بی‌پایان ادامه یابد.
علی پیرحسین‌لو در یادداشتی با عنوان «یک گام مهم، اما ناتمام» به تصویب‌نامه شماره ۸۷۰۹۳/ت۶۴۹۳۹هـ هیئت وزیران می‌پردازد؛ مصوبه‌ای برای ساماندهی و تمرکززدایی از استان‌های تهران و البرز.
بر اساس مفادی که نویسنده نقل می‌کند، قرار است ظرفیت تأمین آب در تعیین جمعیت‌پذیری و کاربری زمین مبنا قرار گیرد. همچنین توسعه شهرک‌های صنعتی، ایجاد شهرهای جدید و شهرک‌های مسکونی برای سه سال متوقف شود و محدودیت‌هایی بر تراکم ساختمانی، تغییر کاربری اراضی و گسترش سکونتگاه‌ها اعمال شود.
این تغییر نگاه مهم است: دیگر نباید صرفِ تقاضا برای زمین و مسکن، تعیین‌کننده میزان رشد شهر باشد.
اما پیرحسین‌لو درست در همین نقطه، سویه اجتماعی ماجرا را پیش می‌کشد.
برای بسیاری از خانواده‌ها، سکونت در شهرهای پیرامونی تهران نه یک انتخاب دلخواه، بلکه تنها راه دستیابی به مسکن قابل‌پرداخت بوده است. بسیاری از شاغلان نیز ناچارند هر روز مسافت‌های طولانی را میان خانه و محل کار طی کنند.
اگر دولت ساخت‌وساز و توسعه سکونتگاه‌ها را محدود کند، اما برای مسکن استطاعت‌پذیر، اشتغال محلی و حمل‌ونقل عمومی جایگزینی فراهم نکند، ممکن است نتیجه نه کاهش بحران، بلکه افزایش فشار بر گروه‌های کم‌درآمد باشد.
نویسنده به نکته‌ای اساسی اشاره می‌کند: تهران فقط محدوده اداری شهر تهران نیست. زندگی اقتصادی و اجتماعی پایتخت با کرج، شهرهای اقماری و سکونتگاه‌های اطراف درهم‌تنیده است.
بنابراین تمرکززدایی را نمی‌توان صرفاً با ممنوع‌کردن توسعه در یک نقطه محقق کرد؛ به‌ویژه اگر فعالیت‌ها و جمعیت، بدون زیرساخت مناسب، به نقاط دیگری منتقل شوند.
«تمرکززدایی اگر فقط به معنی جلوگیری از استقرار فعالیت و جمعیت جدید در تهران و البرز باشد، الزاماً به معنای حل مسئله تهران نیست؛ ممکن است تنها محل بروز مسئله را جابه‌جا کند.»
ارزش این مصوبه در پذیرش محدودیت‌های واقعی رشد تهران است؛ ناتمامی آن نیز در خطری نهفته که پیرحسین‌لو هشدار می‌دهد: جداکردن سیاست زمین و جمعیت از واقعیت زندگی مردم.
شهری که قرار است زیست‌پذیرتر شود، نباید این هدف را به بهای دشوارترشدن زندگی کسانی به دست آورد که همین امروز نیز بیشترین هزینه نابرابری شهری را می‌پردازند.
#تهران #البرز #توسعه_شهری #تمرکززدایی #بحران_آب #مسکن #عدالت_شهری #منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 به نام خدای احمد
✍️ هادی قابل جامی
نام احمد، نام جمله انبیاست؛
چون که صد آمد، نود هم پیش ماست.
اول آبان، پانزدهمین سالروز غروب مردی است که همچون نامش، بسیار ستوده‌تر، پسندیده‌تر و برتر از همگنان خویش در عصر خود بود.
احمد در اخلاق، در برداشت‌ها و اجتهادهای فقهی، در زندگی اجتماعی، در تبلیغ دین، در سیاست، در نصیحت مسئولان، در ساده‌زیستی، در قلم‌زدن، در دغدغه‌مندی نسبت به مردم، در رعایت حقوق دیگران و در همه ابعاد زندگی، سرآمد بود.
او به‌حق نابغه‌ای بود که فراتر از ظرف زمان خویش می‌اندیشید.
قدرش شناخته نشد و به‌جای قدرشناسی و توجه به دلسوزی‌ها و تذکراتش، زندان، تحقیر و محرومیت نصیبش شد.
او از هیچ‌کس هیچ توقعی نداشت و همچون شمعی سوخت و برای دین، کشور و مردمش ذوب شد.
او نباید در جوانی طعم مرگ را می‌چشید؛ اما همچون پیشوایان دینی‌اش، ائمه اطهار علیهم‌السلام، تاب تحمل آن‌همه نامردمی و نامردی را نداشت و در زندان، دچار عارضه سرطان مغز شد!
احمد، مجتهدی بود که استادش، فقیه عالی‌قدر، مرحوم آیت‌الله‌العظمی منتظری (قدس‌سره)، امید فراوانی به او داشت و از معدود شاگردانی بود که موفق به دریافت حکم اجتهاد مطلق از ایشان شد.
حیف و صدحیف که به او مجال و مهلت ندادند تا حوزه‌های علمیه و جامعه از دانش، اندیشه و اجتهادش بهره‌مند شوند!
یاد و خاطره آن مرد ستوده و غریب را در سالروز غروبش گرامی می‌داریم؛
به روان پاکش درود می‌فرستیم؛
و با قرائت فاتحه‌ای، روحش را شاد می‌سازیم.
برادر و دوستش،
هادی قابل جامی
یکم آبان ۱۴۰۵
#یادبود #احمد_قابل #هادی_قابل #میراث_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

خطاب به فتنه‌انگیزان قدرتمند
و کین‌توزان بی‌خرد حکومت


#فرهیختگان راهی به رهایی

🔴 آقای زاکانی! پاسخ‌گوی وضعیت درختان شیان باشید
‼️ فضای سبز تهران قربانی چه تصمیم‌هایی شده است؟
🎥 تصاویری که از وضعیت فضای سبز سابق شیان منتشر شده، پرسش‌هایی جدی درباره عملکرد شهرداری تهران و مسئولیت علیرضا زاکانی در حفاظت از درختان پایتخت ایجاد می‌کند.
🔹 آقای زاکانی! حفاظت از فضای سبز تهران وظیفه مستقیم مدیریت شهری است، نه لطفی به شهروندان. شهردار نمی‌تواند در برابر نگرانی‌ها درباره تخریب یا از دست رفتن درختان، صرفاً به عملکرد مدیران زیرمجموعه خود ارجاع دهد.
🔹 مسئولیت مدیریتی یعنی پاسخ‌گویی درباره تصمیم‌ها، مجوزها، نظارت‌ها و کوتاهی‌های احتمالی. اگر درختانی قطع یا فضای سبزی تخریب شده است، شهروندان حق دارند بدانند چه نهادی تصمیم گرفته، بر چه مبنایی مجوز داده و چه کسی بر اجرای آن نظارت کرده است.
آقای زاکانی! پاسخ‌گویی درباره سرنوشت درختان شیان از وظایف شماست.
شهرداری باید اسناد مربوط به تغییرات این محدوده، وضعیت درختان و برنامه احیای فضای سبز را به‌صورت عمومی منتشر کند.
تهران به مدیریت پاسخ‌گو نیاز دارد؛ مدیریتی که حفاظت از درختان و حق شهروندان به محیط‌زیست سالم را در عمل نشان دهد.
#تهران #شیان #علیرضا_زاکانی #فضای_سبز #پاسخگویی_شهرداری #حقوق_شهروندی #صدای_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 جنبش مهسا؛ دو جنبش در یک خیابان، یک انقلاب عمیق فرهنگی و اجتماعی
🎙 رضا علیجانی در گفت‌وگو با تلویزیون «زن، زندگی، آزادی»
🔹 بعد از جنبش سبز، جنبش مهسا دومین جایی بود که دست نیروی سرکوب لرزید، علی‌رغم حاکمان و فرماندهان قسی‌القلبی که فرمان آتش می‌دادند.
🔹 این جنبش، دو جنبش در یک خیابان بود، مثل دو فیلم با یک بلیط. یکی علیه حجاب اجباری و دیگری علیه کلیت ج.ا. جنبش اول پیروز شد.
🔹 جنبش مهسا باعث یک «انقلاب عمیق فرهنگی-اجتماعی» در نگاه جامعه نسبت به زنان حتی در خانواده‌های سنتی شد و قابل مقایسه با جنبش دانشجویی ۱۹۶۸ در اروپاست که هر چند به لحاظ سیاسی به خواسته‌هایش نرسید، ولی پایه‌گذار یک انقلاب عمیق اجتماعی در اروپا گردید.
🔹 برخی دستاوردهای جنبش: تسلیم کردن ج.ا در برابر پوشش اختیاری، ایجاد شکاف در قدرت و لرزاندن دست نیروی سرکوب با «سلاح مظلومیت»، ترویج یک شعار مترقی در سطح داخلی و جهانی، ایجاد همبستگی ملی بین همه مردمان ایران، شجاعت مدنی دختران و پسران جوان، فعال شدن مویرگی شبکه‌های اجتماعی، شجاعت مدنی روزنامه‌نگاران و... .
🔹 همگرایی‌ها و منشورنویسی‌هایی در داخل و خارج و برخی واگرایی‌های این دوران نیز از نقاط مثبت و منفی بود که...
🔺 از جنبش سبز که پا به خیابان گذاشت، این حالت دو وضعیتی وجود داشت؛ یعنی هم «رأی من کو» بود و هم «مرگ بر دیکتاتور» و «این ماه، ماه خونه، سید علی سرنگونه».
🔺 شعار «مرگ بر دیکتاتور» مثل چوب‌های دو امدادی مرتب در همه جنبش‌ها، علی‌رغم تفاوت‌های کمی و کیفی که دارند، دست به دست می‌شد.
🔺 ج.ا روی کاغذ و قانون عقب‌نشینی نکرد ولی در عمل دست‌هایش را بالا برد و تسلیم پوشش اختیاری شد، هر چند اقلیتی هنوز فکر می‌کنند می‌توانند...
🔺 بروز شکاف در قدرت به حدی بود که حتی مجمع تشخیص مصلحت نظام میگفت ج.ا باید در شیوه حکمرانی و از جمله روشی که در مواجهه با جامعه به کار می‌برد، تغییراتی بدهد تا آنجا که صدای خامنه‌ای علیه خواص بلند شد. به همین منظور نمایندگانی از مجمع پیش خامنه‌ای رفتند اما او چهار خط قرمز معروفش را مطرح کرد...
🔺 در آن زمان بولتنهای گوناگونی از درون سپاه هم بیرون می‌آمد که...
🔺 یک علت مهم این شکاف و نیز مسئله‌دار شدن نیروی سرکوب استفاده جنبش از سلاح مظلومیت بود؛ روحیه تاریخی ما ایرانیان این طور است که...
🔺 مجموعه‌ای از حوادث قبلی برای جنبش فضای مظلومیت ایجاد کرده بود؛ مانند.../ نقطه چین این بغضها بعد از قتل مظلومانه یک دختر جوان زیبای کرد غریب در تهران ترکید؛ البته با تلاشی که برخی روزنامه‌نگاران شجاع در بیمارستان کسری و آرامستان سقز کردند که روسری‌هایی برداشته شد و شعار زن، زندگی، آزادی داده شد که به‌سرعت دامن‌گستر گردید.
🔺 هرگاه مردم سلاح مظلومیت را دست خودشان بگیرند و نگذارند حکومت با روایت‌های فریبکارانه‌اش آن را از آن خود کند بهتر میتوانند در درون نظام شکاف بیندازند و دست نیروی سرکوب را بلرزانند.
🔺 روایت شعارهای کردستان چشم و چراغ ایران، از زاهدان تا تهران، جانم فدای ایران توانست داستان حکومتی کُرد تجزیه‌طلب، بلوچ قاچاقچی و... را به شدت عقب براند و یک نوع همبستگی ملی به‌وجود آورد.
🔺 ترانه «برای» شروین حاجی‌پور مانیفست جنبش شد و توانست نه همه ولی بخش زیادی از مطالبات جامعه را پوشش بدهد.
🔺 شعار آوانگارد و مترقی جنبش توانست در سطح جهان حمایت و همدلی زیادی بدست آورد.
🔺 یکی دیگر از دستاوردهای جنبش ابتکارات وسیع و به خصوص تولیدات هنری و خودانگیخته‌ای بود که...
🔺 شجاعت مدنی دختران و پسران جوان که حتی به سطح دانش‌آموزی کشید، تا آنجا بود که یکی از نیروهای میدانی سرکوب گفت...
🔺 چهره‌ی نمادین مظلومیت جنبش سبز ندا آقاسلطان بود که تبدیل به یک تصویر جهانی شد. در این جنبش نیز تصویر مهسا چنین شد و انبوهی از چهره های دیگرکه نماد مظلومیت معترضین شدند؛ مانند نیکا، سارینا، خدانور و بیکران نام‌های دیگری که نشان داد این آسمان غمزده غرق ستاره‌هاست.
🔺 شبکه‌های اجتماعی نیز به صورت مویرگی در اعماق جامعه ریشه دوانده بودند بدون اینکه مرکز ثقل خاصی داشته باشند؛ این ممیزه میتواند هم نقطه ضعف باشد و هم نقطه قوت چون که توانست تا مدت‌ها حکومت را مشغول و دستپاچه بکند که نمیدانست کی و کجا را مورد سرکوب قرار بدهد. به همین خاطر بی‌محابا به سر و صورت و چشم و بدن‌ها شلیک کرد، کشت و حبس و اعدام کرد اما نهایتا تسلیم پوشش اختیاری شد!
🔹 نکات کامل‌تر در فایل صوتی گفت‌وگو:

#رضا_علیجانی #جنبش_مهسا #زن_زندگی_آزادی #جنبش_سبز #منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 تجمعات زنان کفن‌پوش؛ از تولید سرسپردگی تا حذف رقیب از چرخه قدرت
✍️ احمد علوی
از حافظه تاریخی تا فناوری قدرت
شعار «ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند» در تجمع زنان کفن‌پوش، در نگاه احمد علوی، صرفاً یک شعار مذهبی نیست؛ بلکه می‌تواند در رقابت‌های سیاسی به معیاری برای سنجش وفاداری و متهم‌کردن مخالفان به سازش و خیانت تبدیل شود.
نویسنده با بهره‌گیری از مفهوم «حافظه جمعی» موریس هالبواکس، چگونگی بازتفسیر روایت‌های تاریخی در خدمت منازعات امروز را بررسی می‌کند.
در این تحلیل، چند مسئله در کانون توجه قرار دارد: استفاده سیاسی از نمادهای مذهبی، نقش تجمعات در مشروعیت‌بخشی به مواضع سیاسی، تبدیل اختلاف‌نظر به اتهام بی‌وفایی، و افزایش هزینه مصالحه برای رقیبان درون ساختار قدرت.
علوی در عین حال تأکید می‌کند که شواهد موجود، هدایت مستقیم همه این تجمعات از سوی یک نهاد واحد را اثبات نمی‌کند.
نکته محوری مقاله، تمایز میان باور مذهبی افراد و بهره‌برداری سیاسی از نمادها و روایت‌های مذهبی است.
📖 متن کامل مقاله، با عنوان اصلی و ساختار استدلال نویسنده

#احمد_علوی #جامعه_شناسی_سیاسی #حافظه_جمعی #دین_و_سیاست #منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 تهران، شهری با مدیریت پیشامدرن!
✍️ فریبا نظری | ۳۰ مهر ۱۴۰۵
#تهران مدتهاست وضعیتی آشفته و بی‌سامان دارد.
خیابان‌ها و کوچه‌های کثیف،
پله‌برقی‌های خراب و بسته شده با نرده‌های آهنی،
سطل زباله‌های واژگون شده با زباله‌ها و شیرابه‌های اطرافش،
سوسک ها و موش‌های سرحال و قبراق که گاهی با عابران پیاده، هم قدم می‌شوند،
گذرگاه‌های تاریک و ترسناک از حضور زورگیران،
شهری پر از نقاشی‌های دیواری، بیلبورد و پارچه نوشته‌های جنگی و ناراحت کننده با عبارات ایدئولوژیک و جنگ‌طلبانه،
درخت‌های خشک یا قطع شده که دست یاری می‌طلبد،
ترافیک شدید و خسته کننده حتی در محدوده‌های طرح ترافیک،
آلودگی هوا،
آلودگی دیداری و شنیداری،
موتورسیکلت سوارانی که حتی در پیاده‌رو با عابران برخورد می‌کنند و حاضرند برای یک لحظه عبور زودتر، از روی عابران سالمند و کودکان و معلولان گذر کنند،
دستفروشانی که افزایش تعداد و ساعت حضورشان، نشان از عمق فاجعه اقتصادی و بحران فقر، نداری، بیکاری و درماندگی برای بقاست،
متکدیانی که هرکجا می‌روی، جلوی راهت را می‌گیرند و درخواست پول یا خرید خوراکی می‌کنند،
کودکان کاری که هر روز، سن‌شان کمتر از پیش می‌شود،
کودکان، زنان و مردان زباله‌گرد،
مردان و زنان سالمندی که با کوله‌باری آشفته و ژولیده و چهره‌ای خسته و گرسنه، در خیابان‌ها سرگردانند و گاهی بر نیمکت پیاده‌رو، می‌نشینند و به نقطه‌ای خیره می‌شوند یا برروی همان نیمکت خوابشان برده است...
🔹 چرا این وضعیت بهنجار و عادی‌سازی شده است؟
آیا این ناهنجاری‌های شهری، تصادفی یا حاصل کمبود بودجه است؟ یا معلول یک مدیریت پیشامدرن و ایدئولوژیک است که شهر را نه به عنوان زیست‌جهان شهروندان، بلکه به عنوان میدان مانور تبلیغاتی، استقرار نمادهای سیاسی و تحقق منازعات جناحی خود می‌بیند.
آشکار است این‌همه آشفتگی و زوال، تصادفی نیست. وقتی کلان‌شهری با این وسعت و تاریخ، به جای اداره شدن بر اساس عقلانیت مدرن، دانش شهرسازی و توسعه‌ی پایدار، در چنبره‌ی مدیریتی سیاست‌زده و پیشامدرن گرفتار می‌آید، حاصلی جز همین رهاشدگی سیستماتیک نخواهد داشت. در حالی که شهر در چنگال بحران‌های انباشته‌ی زیست‌محیطی، فقر روزافزون و افسردگی جمعی دست‌وپا می‌زند، نهادهای متولی به جای رسیدگی به نظافت معابر، ایمنی گذرگاه‌ها و کرامت انسانی شهروندان، بودجه و انرژی خود را صرف نمایش‌های پرهزینه، کارناوال‌سازی‌های ایدئولوژیک و پروژه‌های نمایشی می‌کنند.
▫️ #تهران، این شهر تاریخ‌دار و دوست‌داشتنی، دیگر با شعارهای تکراری، دستورالعمل‌های دستوری و مدیریت پشت درهای بسته نجات پیدا نمی‌کند.
این کلان‌شهر خسته، نیازمند مداخلات فوری، اورژانسی و تخصصی است تا از این تاریکی مدیریت ناکارآمد رها شود؛ تا کوچه‌ها، خیابان‌ها و نیمکت‌های پارک‌ها، بار دیگر میزبان آرامش و لبخند شهروندانی باشند که حق طبیعی‌شان، تجربه‌ی یک #زندگی_معمولی و #امن در پایتخت است.
تهران، نیازمند صلح با شهروندان و خویش است...
پ.ن: اطلاق مدیریت پیشامدرن بر الگوی کنونی اداره پایتخت، نه یک برچسب سیاسی، بلکه یک تحلیل جامعه‌شناختی از غلبه‌ی نمایش و مناسک‌گرایی بر عقلانیت ساختاری، دانش شهرسازی و زیرساخت‌گرایی است؛ وضعیتی که در آن فرم شهر مدرن است، اما منطق حکمرانی آن از تخصص و انسان‌محوری تهی شده است.
🔗 مطالعه یادداشت در کانال نویسنده
#کلان_شهر_خسته #تهران_نیازمند_صلح #مدیریت_ناکارآمد_شهری #مدیریت_پیشامدرن #حقوق_شهروندی #حق_به_شهر #دانش_شهرسازی #توسعه_پایدار #صدای_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 مرز بین شکست و پیروزی فرو می‌ریزد
✍️ مرضیه حاجی‌هاشمی
🗒 سخنگوی «سپاه پاسداران»، در سخنانی، جنگ جاری را «جنگ آخرالزمانی» توصیف و تأکید کرده که به اذن الهی، پیروزی ایران در این جنگ «مطلق» خواهد بود و ایران به «ابرقدرت جهان» تبدیل خواهد شد. اهمیت این سخنان فقط در پیش‌بینی پیروزی ایران یا ادعای تبدیل‌شدن آن به یک قدرت جهانی نیست؛ بلکه در چارچوبی است که این پیش‌بینی‌ها درون آن معنا پیدا می‌کنند.
⬅️ در ادبیات متعارف روابط بین‌الملل، ابرقدرت‌شدن با معیارهایی چون ظرفیت اقتصادی و فناورانه، توان نظامی با برد جهانی، قدرت مالی، شبکهٔ متحدان و توانایی اثرگذاری بر قواعد نظم بین‌المللی سنجیده می‌شود؛ اما هنگامی که این ادعا در چارچوب «جنگ آخرالزمانی» مطرح می‌شود، معنای پیروزی می‌تواند از محاسبات متعارف قدرت فراتر رود و پیروزی نه‌تنها برتری بر رقیب؛ بلکه نشانهٔ حقانیت نهایی جبهه‌ای تلقی شود که خود را در سوی خدا و خیر قرار می‌دهد.
⬅️ در چنین روایتی، جنگ از رقابتی سیاسی و نظامی به بخشی از نبردی فراگیر میان حق و باطل تبدیل می‌شود، نبردی که نتیجهٔ نهایی آن، دست‌کم در تصور گوینده، از پیش تضمین‌شده است. این همان نقطه‌ای است که الهیات سیاسی آخرالزمانی می‌تواند به زبان قدرت ژئوپلیتیکی راه یابد. ادعای پیروزی مطلق و ابرقدرت‌شدن، دیگر صرفاً پیش‌بینی برآمده از ارزیابی ظرفیت‌های مادی نیست؛ بلکه بیان سیاسیِ اعتقاد به پیروزی نهایی جبههٔ حق و وارث زمین شدن است.
⬅️ این زبان در سوی دیگر جنگ نیز شنیده شده است. در آمریکا، شماری از رهبران مسیحی انجیلیِ حامی «ترامپ»، رویارویی با ایران را نبردی میان خیر و شر توصیف کرده و اهمیت تحولات خاورمیانه را با پیشگویی‌های کتاب مقدس دربارهٔ بازگشت مسیح پیوند داده‌اند، به طور نمونه، اینکه یهودیان پیش از بازگشت مسیح به سرزمین موعود، باز خواهند گشت. «رویترز» در این زمینه در گزارشی بعد از جنگ ۴٠ روزه به نقش این رهبران در تقویت چارچوب دینیِ جنگ پرداخته است.
⬅️ «رابرت جفرس»، کشیش انجیلی نزدیک به ترامپ، جنگ را «نبردی معنوی میان پادشاهی خدا و پادشاهی شیطان» توصیف کرد. «پیت هگست»، وزیر دفاع آمریکا، نیز از زبان صریحاً دینی برای دفاع از جنگ و توجیه اعمال خشونت شدید علیه دشمنان استفاده کرد. «بنیاد آزادی مذهبی نظامیان آمریکا» اعلام کرد که بیش از دویست شکایت از نیروهای نظامی دریافت کرده است که بنا بر یکی از این شکایت‌ها، فرمانده‌ای جنگ با ایران را بخشی از «طرح الهی خدا» و مرتبط با پیشگویی‌های کتاب مکاشفه دربارهٔ «آرماگدون» و بازگشت مسیح معرفی کرده است. البته نمی‌توان اینها را معادل اثبات وجود یک باور رسمی آخرالزمانی در ارتش آمریکا دانست و تفاوت نهادی در اینجا اهمیت تعیین‌کننده‌ای دارد.
⬅️ در ایران، سخن از جنگ آخرالزمانی و پیروزی مطلق از زبان سخنگوی رسمی سپاه بیان شده است؛ یعنی نمایندهٔ نهادی نظامی که خود یکی از بازیگران اصلی جنگ است. در آمریکا، این چارچوب در میان رهبران انجیلی، برخی مقام‌های دولتی و بنا بر گزارش‌هایی در میان شماری از فرماندهان نظامی دیده شده؛ اما به بیان رسمی و هدف اعلام‌شدهٔ ارتش تبدیل نشده است؛ البته استفادهٔ وزیر دفاع آمریکا از زبان دینی نشان می‌دهد که نمی‌توان این پدیده را صرفاً به حاشیه‌های مذهبی جامعهٔ آمریکا محدود کرد.
⬅️ پیامد سیاسی این نوع نگاه می‌تواند مهم باشد. هنگامی که یک نهاد نظامی جنگ را نبرد نهایی حق و باطل معرفی می‌کند، معیار ارزیابی موفقیت از واقعیت‌های میدانی، هزینه‌های اقتصادی و انسانی و تحقق اهداف قابل‌اندازه‌گیری فاصله می‌گیرد. در چنین چارچوبی، عقب‌نشینی ممکن است نه تصمیمی راهبردی؛ بلکه نوعی عدول از رسالت تلقی شود، مصالحه ممکن است به‌صورت سازش با شر تعبیر شود و شکست نیز به‌جای آنکه موجب بازنگری در محاسبات شود، به‌عنوان آزمونی موقت در مسیر پیروزی نهایی بازتفسیر گردد.
⬅️ مسئله زمانی جدی‌تر می‌شود که چنین زبانی بر ارزیابی اطلاعات، تعیین اهداف و امکان بازنگری در راهبرد اثر بگذارد؛ لذا مسئلهٔ بنیادی این است که چه معیاری می‌تواند ادعای حقانیت مطلق را در برابر واقعیت و پیامدهای تصمیم‌های سیاسی و نظامی پاسخ‌گو نگه دارد. هنگامی که یک نهاد قدرت، پیروزی خود را نه فقط مطلوب؛ بلکه مقدر و تضمین‌شده مبتنی بر نگاهی آخرالزمانی بداند، جنگ از ابزاری برای تحقق اهدافِ قابل ارزیابی به آزمونی برای اثبات یک حقیقتِ از پیش‌پذیرفته‌ تبدیل می‌شود، پیامدهای واقعی به هیچ روی در نظر نمی‌آید و مرز بین شکست و پیروزی فرو می‌ریزد.
🔗 مطالعه یادداشت در کانال نویسنده
#مرضیه_حاجی_هاشمی #الهیات_سیاسی #جنگ_و_صلح #روابط_بین_الملل #منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 حرم امام رضا(ع)، جایگاه دعا و رحمت است، نه میدان جنگ‌طلبی
✍️ مرضیه محمدزاده
امشب، در حرم امام رضا(ع)، در مکانی به نام «دارالذکر» که باید جایگاه یاد خدا، دعا و نیایش باشد، به‌جای زمزمه‌های عاشقانه با معبود و دعا برای آرامش انسان‌ها، صدای شعارهای «مرگ بر این» و «مرگ بر آن» و فریادهای «جنگ، جنگ» طنین‌انداز بود. صحنه‌ای که این پرسش را به ذهن می‌آورد: آیا فلسفه حضور در پیشگاه خداوند را فراموش کرده‌ایم؟
حرم امام رضا(ع) پناهگاه دل‌های شکسته و مأمن دردمندانی است که برای شفای بیماران، آمرزش رفتگان و آرامش خانواده‌هایشان به این آستان پناه می‌آورند. آیا سزاوار است چنین مکانی که باید یادآور رحمت و آرامش باشد، به صحنه‌ای برای ترویج ادبیات مرگ و جنگ تبدیل شود؟
میان عدالت‌خواهی و مرگ‌خواهی، تفاوتی بنیادین وجود دارد.
ایستادگی در برابر ظلم و دفاع از مظلوم ضروری است، اما این ضرورت، ستایش جنگ و بی‌اعتنایی به جان انسان‌ها را توجیه نمی‌کند.
جنگ فقط یک شعار نیست؛ جنگ یعنی خانه‌های ویران، کودکان بی‌پناه، مادران داغدار و خانواده‌هایی که سال‌ها با رنج و فقدان زندگی می‌کنند.
چگونه می‌توان از ارزش‌های دینی سخن گفت، اما پیامدهای ویرانگر جنگ را برای انسان‌های بی‌گناه نادیده گرفت؟
قرآن کریم می‌فرماید:
«وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا»
اگر آنان به صلح گرایش یافتند، تو نیز به آن گرایش پیدا کن. (انفال، ۶۱)
صلح نشانه ضعف نیست و مخالفت با جنگ‌طلبی به معنای تسلیم در برابر ظلم نیست. سخن بر سر آن است که دفاع از حق باید با خرد، مسئولیت‌پذیری و تلاش برای جلوگیری از خون‌ریزی همراه باشد، نه با تبدیل جنگ به آرزویی عمومی.
نام یک مکان مقدس، مسئولیت می‌آورد؛ نه مصونیت از نقد.
حرم امام رضا(ع) متعلق به همه زائرانی است که برای دعا و خلوت با خدا به آنجا می‌آیند. حرمت این مکان اقتضا می‌کند که حق معنوی زائران برای نیایش در آرامش محترم شمرده شود و فضای عبادت به عرصه هیجان‌های سیاسی و شعارهای جنگ‌طلبانه تبدیل نشود.
اگر هدف، دفاع از دین و ارزش‌های آن است، باید پرسید: آیا بهترین شیوه دفاع از دین، تبدیل زبان آن به زبان مرگ است؟ آیا نمی‌توان در برابر ظلم ایستاد و هم‌زمان برای حفظ جان انسان‌ها و برقراری صلحی عادلانه تلاش کرد؟
در دارالذکر، شایسته است به‌جای آرزوی مرگ دیگران، از خداوند بخواهیم ظلم پایان یابد، مظلومان نجات پیدا کنند و عقل و انصاف بر کینه و هیجان پیروز شود.
چه تناقض تلخی است اگر کسی به قصد تقرب به خدا وارد حرم شود، اما فراموش کند که جان انسان‌ها محترم است و خانواده‌ها حق دارند در امنیت و آرامش زندگی کنند.
حرم امام رضا(ع) جایگاه یاد خداست؛ و یاد خدا باید ما را به عدالت، رحمت و پاسداشت جان انسان‌ها نزدیک‌تر کند، نه به عادی‌سازی مرگ و ویرانی.
خدایا، ظلم را پایان بده،
مظلومان را پناه باش،
راه‌های صلح عادلانه را بگشا
و نگذار نام تو، که سرچشمه رحمت است، دستاویز عادی‌سازی مرگ و ویرانی انسان‌ها شود.
آمین یا رب‌العالمین.
🔗 مطالعه یادداشت در کانال نویسنده
#صلح #حرم_امام_رضا #جنگ_و_صلح #صدای_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 خفقان!
✍️ احمد بخارایی
مکرراً مورد پرسش واقع شده‌ام: چرا مانند گذشته نمی‌نویسم و با جراید گفت‌وگو نمی‌کنم و مناظره‌ای ندارم؟!
شما بهتر می‌دانید که فضا را به شدت امنیتی کرده‌اند. بسیاری را دستگیر کرده‌اند. در این وانفسا، پس از بازجویی‌های مکرر توسط برادران اطلاعات سپاه، دادسرای امنیت هم از من تعهد گرفته‌است حرف نزنم.
حال شما چه فکر می‌کنید؟
اگر منتقدین حرف نزنند و تحلیل نکنند چه سودی برای امنیت واقعی دارد؟
این که ماه‌هاست سانسور شده‌ام و این که امثال من از سخن گفتن منع شده‌اند آیا در نهایت به نفع مملکت و مردم است؟!
واقعاً نمی‌دانم اگر حقیقتاً خدا و امام زمان حامی جمهوری اسلامی است پس چرا این‌قدر ترس و سانسور و تهدید و زندان و شکنجه و … از سوی نظام سیاسی؟!
روزها سوژه‌های زیادی برای تحلیل به ذهنم هجوم می‌آورند اما ساکت و ساکن فقط نظاره‌گرم حال آن‌که، آن‌چه با خود گفت‌و‌گو می‌کنم و آن‌چه پیش‌بینی می‌شود یکی پس از دیگری اتفاق می‌افتد!
اوضاع جالبی نیست و ایران، تهدید می‌شود. به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی، ایران و مردم را گروگان گرفته‌است و از ایدئولوژی مذهبی، سوءاستفاده و «جان‌فدا» خلق می‌کند!
در میان این همه هیاهو و طوفان گرانی و تورمی، رئیس مجلس خطاب به رئیس‌جمهور آمریکا می‌گوید: «بچرخ تا بچرخیم»!
او یعنی قالیباف که «نمی‌چرخد» زیرا اگر می‌چرخید سیسمونی از ترکیه وارد نمی‌کرد و خاندانش با ثروت انبوه پیوند نمی‌خورد، این «مردم» بدبختند که باید بچرخند تا در نهایت سرگیجگی با «مخ» به زمین بخورند!
… نمی‌توانم و اجازه ندارم سخن بگویم … چه می‌توان گفت در شرایطی که رئیس قوه قضاییه می‌گوید: در جنگ هستیم و باید جنگی عمل و قضاوت کنیم!
#احمد_بخارایی #آزادی_بیان #سانسور #حقوق_شهروندی #صدای_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

عباس آرزو
لنگرود. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴

#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران

🌍 درخشش دختر ۱۰ ساله خوزستانی در رقابت جهانی نقاشی
🎨 آیلین جوانبخت؛ روایت احترام به زمین و طبیعت با زبان رنگ‌ها
🔹 بنا بر گزارش عبدی‌مدیا، آیلین جوانبخت، دختر ۱۰ ساله‌ای از خوزستان، با نقاشی زیبای خود درباره احترام به کره زمین و حفاظت از طبیعت، در رقابتی با حضور ۱۰ هزار شرکت‌کننده از سراسر جهان موفق به کسب مقام نخست شده است.
🔹 در این گزارش آمده است که این هنرمند خردسال ایرانی، جایزه جهانی یونیسف را نیز به خود اختصاص داده است.
🌱 نقاشی آیلین، تصویری رنگارنگ از همزیستی انسان‌ها، جانوران، درختان و رودخانه‌هاست؛ جهانی که در آن کودکان برای پاکیزگی و پاسداری از طبیعت تلاش می‌کنند.
آینده زمین را می‌توان در رنگ‌های کودکی دید که به زندگی و طبیعت می‌اندیشد.
📌 منبع خبر: عبدی‌مدیا
#منتخب_فرهیختگان #آیلین_جوانبخت #خوزستان #نقاشی_کودکان #محیط_زیست
#فرهیختگان روزن آگاهی

⚫ محسن راستانی، عکاس برجسته مستند و مطبوعاتی ایران، درگذشت
او خود را «گزارشگر تاریخ» می‌دانست
🖤 محسن راستانی، عکاس پیشگام مطبوعاتی و مستند و از اعضای هیئت مؤسس انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ایران، روز یکشنبه ۳ آبان ۱۴۰۵ پس از مدتی بیماری درگذشت.
راستانی از چهره‌های تأثیرگذار عکاسی مستند ایران بود که با پروژه‌هایی چون «خانواده ایرانی» و «تیپ‌های اجتماعی تهران»، تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران را در طول سه دهه در قاب دوربین خود ثبت کرد.
او خود را «گزارشگر تاریخی» می‌دانست، نه قاضی زمانه؛ عکاسی که از جنگ تا صلح، از خرمشهر تا تهران، کوشید روایتگر تصویری زندگی مردم و تاریخ معاصر ایران باشد.
🎥 بازنشر مستندی از محسن راستانی، ساخته ساتیار امامی
ساتیار امامی، عکاس و مستندساز، به مناسبت درگذشت او نوشته است:
«به بهانه درگذشت محسن راستانی، مستند کوتاهی که سال‌ها پیش از او تهیه کرده بودم را بازنشر می‌کنم؛ روایتی بی‌واسطه از مردی که تاریخ معاصر ایران را قاب گرفت.»
یاد و نام محسن راستانی، راوی تصویری تاریخ معاصر ایران، گرامی باد.
#میراث_فرهیختگان #محسن_راستانی #عکاسی_مستند #ساتیار_امامی
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 مولوی عبدالحمید: مردم ایران شدیدترین تورم را تجربه می‌کنند
🔹 درخواست امام جمعه اهل سنت زاهدان از ایران و آمریکا برای انعطاف در مذاکرات و دستیابی به توافق
مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، با انتقاد از وضعیت اقتصادی کشور و فشارهای معیشتی بر مردم، از ایران و آمریکا خواست در مذاکرات انعطاف نشان دهند و برای دستیابی به توافق از مواضع خود کوتاه بیایند.
🔸 به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام جمعه اهل سنت زاهدان، عبدالحمید روز جمعه اول آبان (۲۳ اکتبر) گفت مردم ایران «شدیدترین تورم» را تجربه می‌کنند و بسیاری از شهروندان حتی در تأمین نیازهای اولیه زندگی با مشکل روبه‌رو هستند.
🔸 این روحانی اهل سنت، مهار تورم و حفظ ارزش پول ملی را وظیفه دولت و حاکمیت دانست و هشدار داد که فشارهای خارجی و محدودیت‌های تجاری، شرایط اقتصادی و معیشتی مردم را دشوارتر کرده است.
🔸 عبدالحمید در ادامه به تشدید تنش میان آمریکا و ایران پرداخت و تأکید کرد که خودداری هر یک از طرف‌های ایرانی و آمریکایی از گفت‌وگو، اشتباهی بزرگ است و دو طرف باید برای دستیابی به توافق، انعطاف نشان دهند و آماده امتیاز دادن و گرفتن باشند.
🔸 او همچنین از دولت، مجلس و فرماندهان نظامی خواست منافع ملی و شرایط معیشتی مردم را در تصمیم‌گیری‌های خود در اولویت قرار دهند.
📌 منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام جمعه اهل سنت زاهدان
#منتخب_فرهیختگان #مولوی_عبدالحمید #تورم #معیشت #مذاکرات_ایران_و_آمریکا
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 خطِ پیشانیِ پاییزان
🍂 شعری تازه از سیدعلی صالحی
انگشت شمارند آن‌هایی
که نه به زنده‌بادها
کاری دارند،
نه به هر مرده‌بادِ بی‌هوده‌ای!
چرا!؟
هیچ از خود پرسیده‌ای:
چرا...!؟
خُب
من
تا یاد می‌آورم،
مردم، همین مردم بوده‌اند،
بی یک ذره تردید وُ
بی‌بسیاری از این همه یقین!
ما همه
فقط با خود... کار داریم،
و بسیاران تا بوده
همه به هر جهت
همیشه همین بوده‌اند.
شما چه؟
خودِ شما... چه!؟
سمتِ کدام سایه
کاسه‌ای شکسته،
دشنامی داده،
یا چرا بی‌زنده‌بادِ یکی،
یا چرا بی‌مُرده بادِ این همه؟
کاری به کارِ من نداشته باش!
من از نخستین تنفسِ در نور
زنده‌یاد... زاده آمده‌ام اینجا.
#سیدعلی_صالحی #شعر_معاصر #میراث_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 «به نام شرف و انسانیت»؛ در سوگ اسلام رحمانی
✍️ امیرحسین پورسینا
قاضی بازنشسته و وکیل دادگستری
آقایان حکومت ؛ شما ننگ تاریخ بشریت هستید، ۴۷ سال گذشته ملت ما را از مقام انسانیت تهی کردید، نام اسلام و تشیع شریف را لکه دار کردید،نان و دارو و مایحتاج اولیه مردم را موشک و پهپاد کردید تا به توهم صدور انقلاب استحاله شده‌ی خالی از محتوای اولیه بشردوستانه آن، به دنیا نیز صادر کنید!؟
با این عملکردتان زهی خیال باطل، نتیجه آن توهمات ؛ نفرت و دین‌ستیزی ملتها و خصوصا جوانان پرورش یافته در دامان پدران و مادران نسل ۵۷ و بعد از آن، از دین و شریعت شد،شما اسلام را کشتید !!
ننگ بر شما؛
اما از هدف اصلی این فرسته دور نشوم؛ فرسته آخرین استاد مظلوم و نجیبم حضرت آقای دکتر ناصری را که پس از دیدار عزیزانی در مورد بیماری خود مرقوم فرموده بودند آتشی جان سوز بر روح و جسمم زد، بنده کمترین افتخار اولین وکالت پس از خروج از دستگاه ظلم مدار ادلیه (تصحیف عدلیه ؛ ادالت به معنای فشارنده‌ی گلو و باز گیرنده حیات که این تعبیر را از استاد علامه و فیلسوف عدالت حضرت محمد رضا حکیمی شنید و وام گرفته‌ام و عمده نظر بر عملکرد دادگاههای ضد انقلاب راستین مردم در خیزش سال ۱۳۵۷ خصوصا شعب امنیتی و اصل ۴۹ می باشد و منصرف از قضات شریف عدالت محوری است که خود آتشی بر دل و جان از این قصه های پر غصه دارند، می باشد)
باری اولین وکالتم در خصوص محکومیت استادم ناصری عزیزتر از جان بود که پس از وقایع جانسوز ۸۸ به اتهام واهی اقدام علیه امنیت داخلی از سوی دوزخ جایگاه، مقیسه، به ۵ سال حبس محکوم شده بود، پس از اعتراض، موضوع پیگیری لیکن دادستان کل فعلی که در سال ۹۱ رییس شعبه تجدید نظر بود، مصر بر تایید رای، گزارش مفصلی متضمن مجملی از سیره و رویه علمی- عملی موکل حضورا به جناب آقای آملی لاریجانی رئیس وقت قوه قضاییه منعکس که به رغم نظر ایشان بر بی‌گناهی آقای دکتر ناصری با فشار رییس دستار به سر ساس و رئیس فعلی قوه که دادستان کل وقت آن زمان بودند آقای دکتر ناصری به یکسال حبس محکوم شدند، جعفری دولت آبادی دادستان وقت تهران مصر و پیگیر در به حبس انداختن آقای ناصری بودند که با ارائه گزارشی از سوی آقای دکتر کاظم موسوی بجنوردی و دیگر اندیشمندان مبنی بر آنکه آقای ناصری مشغول پروژه جهانی تالیف و ترجمه دایره المعارف جنگهای صلیبی (۱۴ جلد آن تا قبل از زمین گیر شدن این عزیز چاپ شده است و اثری است عدیم النظیر و شایسته نشر مجدد) آقای آملی لاریجانی دستور توقف اجرای حکم صادر فرمودند و پس از عارضه بیماری سهمگین فعلی حکم به جزای نقدی تغییر و با پرداخت آن پرونده مختومه شد اما ملاحظاتی که حاکمیت را متهم و مسبب بیماری آقای دکتر ناصری می کند بدین شرح است:
۱- فشار روحی سنگین ناشی از دستگیری مردی سرشار ازمتانت، نجابت، فرهنگ‌مدار مطلق، خشونت‌پرهیز در همه ساحتهای زندگی فردی و اجتماعی و دعوت همگان به اتخاذ این رویه و خلاصه مسیحی در زمان ما .
۲- سی روز حبس انفرادی و بازجویی‌های گاه و بیگاه شبانه و شکنجه های سیاه و سفید.
۳- هل یا افتادن !؟‌ ایشان از پله های طبقه فوقانی در بازداشتگاه در نیمه شبی که ایشان را برای بازجویی می بردند.
۴- اهم از اینها، مخالفت اطلاعات سپاه و شخص روحانی رئیس وقت آن با رفع ممنوع الخروجی آقای دکتر قبل و بعد از تبدیل حبس و مختومه شدن پرونده .
توضیح بسیار مهم آن است که حسب استعلامها و پیگیریهای پزشکان متخصص، در مرحله آغازین حدوث بیماری دکتر ناصری عزیز در کشور ژاپن (و نیز آمریکا) امکان کنترل بیماری و درمان نسبی ایشان وجود داشت.
این است اسلام نبی رحمت و پرچم‌دار" لقد کرمنا بنی آدم" و پیشوای اول شیعیان و نصیحت وی به ملاطفت با قاتل خود!
همانطور که از دکتر شریعتی نقل است :
ما در آینده با روحانیت منهای(تهی - این تعبیر بنده است) اسلام مواجه ایم!!! واین نمونه ای است از آن.
"من متهم می کنم ":
دستگاه قضایی و ساس را در بروز این جنایت بر مردی که چون چشمه ای زلال،علاوه بر تجسم مکارم اخلاقی؛ دانش پاک و دانش پروری‌اش می‌توانست آثاری بسیار، طیب و طاهر برجای گذارد ولی هزاران دریغ و درد.
بنده نیز توسط عوامل ساس در داخل خانه ذلت ملت؛ مجلس به اصطلاح شورای ...به جرم دفاع از آقای دکتر در منظر نمایندگان چلوکباب داده و رای جمع‌کرده!؟ کتک سیر نوش جان کردم (مکاتبات آن با مرحوم علی آقا لاریجانی موجود و آقای ابوترابی فرد نائب رییس وقت مجلس کذایی و دوست عزیز آقای دکتر عباس کریمی در جریان امر هستند) که مخچه‌ام آسیب جبران‌ناپذیر دید به نحوی که در فرود و فراز آمدن از پلکان و بلندی، تعادل حرکتی نداشته و در تاریکی هوش محیطی برای هرگونه فعالیتی را در حد ۲۰ درصد دارم.
"بکشید ما را ملت ما بیدارتر می شوند".
#امیرحسین_پورسینا #اسلام_رحمانی #حقوق_شهروندی #عدالت_قضایی #صدای_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی

📚 اهدای کتاب‌های تخصصی معماری و شهرسازی به نهادهای اجرایی و دانشگاهی
🔹 گامی در جهت گسترش دسترسی به منابع علمی و تخصصی شهرسازی
بر اساس خبر منتشرشده در پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، کتاب‌های تخصصی حوزه معماری و شهرسازی این وزارتخانه میان نهادهای اجرایی و دانشگاهی اهدا شده است.
دسترسی دانشگاه‌ها، پژوهشگران و کارشناسان دستگاه‌های اجرایی به منابع تخصصی، یکی از زمینه‌های مهم تقویت پیوند میان دانش نظری و فعالیت‌های حرفه‌ای در حوزه معماری و برنامه‌ریزی شهری است.
انتشار و در دسترس قرار گرفتن چنین آثاری می‌تواند به گسترش گفت‌وگوی علمی و انتقال دانش میان دانشگاه و نهادهای مسئول توسعه شهری کمک کند.
🔗 مطالعه گزارش در پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی
#منتخب_فرهیختگان #معماری #شهرسازی #کتاب
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 مقاومت ملی بدون امنیت معیشتی مردم پایدار نمی‌ماند
✍️ حسین قتیب
وضعیت معیشتی مردم ایران به مرحله‌ای بسیار نگران‌کننده رسیده است. طبقه متوسط در حال فرسایش است و حقوق‌بگیران، کارگران و بازنشستگان برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی با مشکلات جدی روبه‌رو هستند. نمی‌توان از مقاومت و تاب‌آوری ملی سخن گفت و نسبت به رنج معیشتی مردم بی‌تفاوت بود.
من همچنان معتقدم ایران باید در برابر فشارها و تهدیدهای خارجی مقاومت کند. اما مقاومت بدون پشتوانه اجتماعی و اقتصادی پایدار نمی‌ماند. تاب‌آوری ملی را نمی‌توان صرفاً از مردم مطالبه کرد؛ دولت موظف است هزینه‌های آن را عادلانه توزیع کند و از معیشت طبقات متوسط و کم‌درآمد حفاظت کند.
رئیس‌جمهور، مجلس و تصمیم‌گیران باید فوراً برنامه‌ای علمی، دقیق و هدفمند برای حمایت از اقشار آسیب‌پذیر ارائه کنند: تضمین حداقل کالری و تغذیه سالم، تأمین دارو و درمان، حمایت مؤثر از بازنشستگان و حقوق‌بگیران و حفظ قدرت خرید.
مقاومت ملی بدون امنیت معیشتی مردم نمی‌تواند پایدار بماند.
🔗 مطالعه یادداشت در کانال نویسنده
#حسین_قتیب #معیشت_مردم #امنیت_معیشتی #طبقه_متوسط #صدای_فرهیختگان
#فرهیختگان روزن آگاهی