🔴 کسری روزانه ۵۳۰ میلیون مترمکعب گاز؛ بحران انرژی و هزینه‌ای که مردم و صنایع می‌پردازند
🔹 محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، از کسری روزانه حدود ۵۳۰ میلیون مترمکعب گاز در کشور خبر داده است؛ رقمی که به گفته او شامل ۳۰۰ میلیون مترمکعب ناترازی پیش از جنگ و ۲۳۰ میلیون مترمکعب ظرفیت تولید آسیب‌دیده در حملات به تأسیسات گازی است.
🔹 اگرچه خسارات جنگی به زیرساخت‌های انرژی بر شدت بحران افزوده، ناترازی گاز سال‌ها پیش از جنگ نیز وجود داشته است؛ بحرانی که کمبود سرمایه‌گذاری، فرسودگی زیرساخت‌ها و ضعف مدیریت در صنعت انرژی از عوامل مؤثر بر آن به شمار می‌روند.
🔻 پرسش اساسی این است: چرا کشوری با یکی از بزرگ‌ترین ذخایر گاز جهان، همچنان با بحران تأمین پایدار انرژی روبه‌روست و شهروندان و صنایع باید هزینه آن را با محدودیت مصرف و کاهش تولید بپردازند؟
#ناترازی_گاز #بحران_انرژی #اقتصاد_ایران #مدیریت_انرژی #صنعت
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔹 محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، از کسری روزانه حدود ۵۳۰ میلیون مترمکعب گاز در کشور خبر داده است؛ رقمی که به گفته او شامل ۳۰۰ میلیون مترمکعب ناترازی پیش از جنگ و ۲۳۰ میلیون مترمکعب ظرفیت تولید آسیب‌دیده در حملات به تأسیسات گازی است.
🔹 اگرچه خسارات جنگی به زیرساخت‌های انرژی بر شدت بحران افزوده، ناترازی گاز سال‌ها پیش از جنگ نیز وجود داشته است؛ بحرانی که کمبود سرمایه‌گذاری، فرسودگی زیرساخت‌ها و ضعف مدیریت در صنعت انرژی از عوامل مؤثر بر آن به شمار می‌روند.
🔻 پرسش اساسی این است: چرا کشوری با یکی از بزرگ‌ترین ذخایر گاز جهان، همچنان با بحران تأمین پایدار انرژی روبه‌روست و شهروندان و صنایع باید هزینه آن را با محدودیت مصرف و کاهش تولید بپردازند؟
#ناترازی_گاز #بحران_انرژی #اقتصاد_ایران #مدیریت_انرژی #صنعت
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍2👎2🤬1
🔴 شروع کن، قربونت برم!
✍️ مریم نصر
روزها و شب‌های جنگ، وقتی صدای انفجار می‌آمد، در راهرو پناه می‌گرفتیم و با همسرم درباره این حرف می‌زدیم که روی‌هم‌رفته زندگی خوبی داشته‌ایم و اگر بمیریم، حسرت خاصی به دل نداریم. کودکی سرشاری داشتیم، مدرسه و دانشگاه پرباری را گذراندیم، تاریخ پر از شگفتی را شناختیم، قصه‌های خوب خواندیم، فیلم‌ها و تئاترهای خوب دیدیم و موسیقی خوب شنیدیم. پیش و پس از اینترنت را درک کردیم... چه کسی فکرش را می‌کرد دهه‌شصتی‌های خودسوخته‌پندار، وقتی بعد از چند دهه دوباره صدای پرواز جنگنده‌ها و انفجار را می‌شنوند، این‌طور سپاسگزار زندگی باشند؟
این مدت که بازار فرهنگ و هنر کمی رونق گرفته، سعی می‌کنیم تا جایی که بودجه‌مان اجازه دهد، از فرصت استفاده کنیم. نه فقط از سر غنیمت دانستن دم، که بیشتر شبیه وداعی است با گذشته‌ای که سال‌ها از ما دریغ شد. حالا هم پیر و بی‌رمق و بی‌دنباله است.
مهندسی فرهنگی و نگاه ایدئولوژیک با پول و پروژه و کارهای بی‌مایه سفارشی جای کارهایی را گرفت که در آن‌ها می‌شد صدای تپش قلب صاحب فکر و صاحب اثر را شنید.
مثلاً چند هفته پیش، تئاتر فوق‌العاده «جزیره» را با بازی اکبر زنجانپور دیدیم. چه داستانی، چه بازی‌هایی... چقدر به‌قاعده، چقدر به‌موقع...
یاد تله‌تئاترهای تلویزیون قدیم که اصلاً ما را با تئاتر آشنا کرد.
یا امشب، کنسرت مجید انتظامی؛ و آن موسیقی که به زبان ملکوت حرف می‌زند... هر قطعه‌اش یک گوشه از قلب را فشار می‌داد و آدم را به دوره‌ای از زندگی‌اش پرتاب می‌کرد.
بچه که بودیم، بازی‌ای داشتیم که در آن یکی با دهان موسیقی تیتراژ فیلم، سریال یا کارتونی را تقلید می‌کرد و بقیه باید حدس می‌زدند متعلق به کدام اثر است: «گرگ‌ها»؟ «بچه‌های کوه آلپ»؟ یا «از کرخه تا راین»؟ (این‌طور رد می‌انداخت در ذهن)
در آغاز اجرا، فیلمی پخش شد که در آن عزت‌الله انتظامی کنار پسرش ایستاده و درباره هنر حرف می‌زند. وقتی حرفش تمام شد، تصویر نمای بازی از صحنه اجرا نشان داد، دست پسرش را با مهر و قوت می‌گیرد و می‌گوید:
«شروع کن، قربونت برم.»
من از همان لحظه مبهوت شدم. فکر کردم همه‌چیز تمام شده، خدایت بیامرزد.
«میرغضب بیشتر داریم تا سلمانی...»
بعد به خودم دلداری دادم که شاید ما هم شده‌ایم مثل نسلی که در کودکی ما، از گوگوش و داریوش و بهروز خان وثوقی و ناصر خان ملک‌مطیعی با حسرت یاد می‌کردند و ما نمی‌فهمیدیم چرا.
شاید رغم آن‌همه آهک که پای این درخت‌ها ریخته‌اند، دوباره جوانه بزنند، دوباره قلب‌ها به تپش بیفتد...
#مریم_نصر #مجید_انتظامی #عزت_الله_انتظامی #فرهنگ_و_هنر #موسیقی_ایران #تئاتر_ایران #حافظه_جمعی
#فرهیختگان روزن آگاهی
✍️ مریم نصر
روزها و شب‌های جنگ، وقتی صدای انفجار می‌آمد، در راهرو پناه می‌گرفتیم و با همسرم درباره این حرف می‌زدیم که روی‌هم‌رفته زندگی خوبی داشته‌ایم و اگر بمیریم، حسرت خاصی به دل نداریم. کودکی سرشاری داشتیم، مدرسه و دانشگاه پرباری را گذراندیم، تاریخ پر از شگفتی را شناختیم، قصه‌های خوب خواندیم، فیلم‌ها و تئاترهای خوب دیدیم و موسیقی خوب شنیدیم. پیش و پس از اینترنت را درک کردیم... چه کسی فکرش را می‌کرد دهه‌شصتی‌های خودسوخته‌پندار، وقتی بعد از چند دهه دوباره صدای پرواز جنگنده‌ها و انفجار را می‌شنوند، این‌طور سپاسگزار زندگی باشند؟
این مدت که بازار فرهنگ و هنر کمی رونق گرفته، سعی می‌کنیم تا جایی که بودجه‌مان اجازه دهد، از فرصت استفاده کنیم. نه فقط از سر غنیمت دانستن دم، که بیشتر شبیه وداعی است با گذشته‌ای که سال‌ها از ما دریغ شد. حالا هم پیر و بی‌رمق و بی‌دنباله است.
مهندسی فرهنگی و نگاه ایدئولوژیک با پول و پروژه و کارهای بی‌مایه سفارشی جای کارهایی را گرفت که در آن‌ها می‌شد صدای تپش قلب صاحب فکر و صاحب اثر را شنید.
مثلاً چند هفته پیش، تئاتر فوق‌العاده «جزیره» را با بازی اکبر زنجانپور دیدیم. چه داستانی، چه بازی‌هایی... چقدر به‌قاعده، چقدر به‌موقع...
یاد تله‌تئاترهای تلویزیون قدیم که اصلاً ما را با تئاتر آشنا کرد.
یا امشب، کنسرت مجید انتظامی؛ و آن موسیقی که به زبان ملکوت حرف می‌زند... هر قطعه‌اش یک گوشه از قلب را فشار می‌داد و آدم را به دوره‌ای از زندگی‌اش پرتاب می‌کرد.
بچه که بودیم، بازی‌ای داشتیم که در آن یکی با دهان موسیقی تیتراژ فیلم، سریال یا کارتونی را تقلید می‌کرد و بقیه باید حدس می‌زدند متعلق به کدام اثر است: «گرگ‌ها»؟ «بچه‌های کوه آلپ»؟ یا «از کرخه تا راین»؟ (این‌طور رد می‌انداخت در ذهن)
در آغاز اجرا، فیلمی پخش شد که در آن عزت‌الله انتظامی کنار پسرش ایستاده و درباره هنر حرف می‌زند. وقتی حرفش تمام شد، تصویر نمای بازی از صحنه اجرا نشان داد، دست پسرش را با مهر و قوت می‌گیرد و می‌گوید:
«شروع کن، قربونت برم.»
من از همان لحظه مبهوت شدم. فکر کردم همه‌چیز تمام شده، خدایت بیامرزد.
«میرغضب بیشتر داریم تا سلمانی...»
بعد به خودم دلداری دادم که شاید ما هم شده‌ایم مثل نسلی که در کودکی ما، از گوگوش و داریوش و بهروز خان وثوقی و ناصر خان ملک‌مطیعی با حسرت یاد می‌کردند و ما نمی‌فهمیدیم چرا.
شاید رغم آن‌همه آهک که پای این درخت‌ها ریخته‌اند، دوباره جوانه بزنند، دوباره قلب‌ها به تپش بیفتد...
#مریم_نصر #مجید_انتظامی #عزت_الله_انتظامی #فرهنگ_و_هنر #موسیقی_ایران #تئاتر_ایران #حافظه_جمعی
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤12👍1
Audio
🔴 بزرگداشت نودمین سالگرد تولد استاد محمد مجتهد شبستری
شجاعت در افق پرسشگری و اندیشه‌ورزی
🎧 فایل صوتی نشست بزرگداشت
🔹 نشستی با حضور جمعی از اندیشمندان، پژوهشگران و روشنفکران ایرانی، به مناسبت نودمین سالگرد تولد محمد مجتهد شبستری، متفکر برجسته نواندیشی دینی.
🎙 با حضور:
محمد مجتهد شبستری، عبدالکریم سروش، علی میرسپاسی، مصطفی ملکیان، نیره توحیدی، کتایون امیرپور، مهدی جامی، حسین کمالی، رضا بهشتی معز، حسین کاجی، سروش دباغ، امیر مازیار، جواد حیدری، یاسر میردامادی و محمدرضا کاروان.
📅 تاریخ برگزاری: شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵، برابر با ۷ نوامبر ۲۰۲۶
#محمد_مجتهد_شبستری #عبدالکریم_سروش #مصطفی_ملکیان #سروش_دباغ #نواندیشی_دینی #اندیشه_ورزی #پرسشگری
#فرهیختگان روزن آگاهی
شجاعت در افق پرسشگری و اندیشه‌ورزی
🎧 فایل صوتی نشست بزرگداشت
🔹 نشستی با حضور جمعی از اندیشمندان، پژوهشگران و روشنفکران ایرانی، به مناسبت نودمین سالگرد تولد محمد مجتهد شبستری، متفکر برجسته نواندیشی دینی.
🎙 با حضور:
محمد مجتهد شبستری، عبدالکریم سروش، علی میرسپاسی، مصطفی ملکیان، نیره توحیدی، کتایون امیرپور، مهدی جامی، حسین کمالی، رضا بهشتی معز، حسین کاجی، سروش دباغ، امیر مازیار، جواد حیدری، یاسر میردامادی و محمدرضا کاروان.
📅 تاریخ برگزاری: شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵، برابر با ۷ نوامبر ۲۰۲۶
#محمد_مجتهد_شبستری #عبدالکریم_سروش #مصطفی_ملکیان #سروش_دباغ #نواندیشی_دینی #اندیشه_ورزی #پرسشگری
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤9
🔴 پیمانه‌ای که پُر شد
درباره استاد محمدعلی اسلامی ندوشن
✍️ احمدرضا بهرام‌پور عمران
حقوق خوانده بود، اما جانش سرشته با ادبیات و سرشار از مطالعات فرهنگی بود. همچون چخوف که تناقض میان شغل پزشکی و هنر خویش را در عبارتی جاودانه کرده بود، او نیز می‌گفت حقوق عیال و ادبیات محبوبه من است!
ادب‌دوستی خویش را بیشتر مرهون خاله‌اش می‌دانست؛ خاله‌ای تنها که در خردسالی او را با آثار سعدی، این «شیخ همیشه‌شاب» آشنا کرده بود. جیمز جویس نیز میل بیمارگونه خویش به داستان‌نویسی را متأثر از عمه قدیسه‌مانند خود می‌دانست؛ عمه‌ای که جویس را در خردسالی به تماشای تابلوی «روز قیامت» می‌بُرد.
استاد اسلامی گرچه مردی اروپارفته، پاریس‌دیده و شرق‌وغرب‌گردیده بود، اما دلی داشت که همواره در ایران بود و برای آن «دُخت پری‌وار» می‌تپید.
درک و دریافتم از مطالعه مستمر آثار استاد را اگر بخواهم در چند واژه خلاصه کنم، این کلیدواژه‌هاست: خردگرایی، مداراگری، فرهنگ‌مداری و اندیشیدن به سرشت ایران و سرنوشت ایرانی.
استاد اسلامی مرد «دیده‌ور»ی بود و هرگز فریب «افسانه و افسون» زمانه را نخورد. سال‌های جوانی‌اش را شعر سرود، گاه نیز البته به‌تفاریق و از سر تفنن، داستان و نمایشنامه نوشت؛ اما شغل شاغلش نقد ادب و فرهنگ ایران بود. و ادبیات فارسی را بیشتر از منظر و زوایای انسانی و اخلاقی‌اش پژوهید و تحلیل کرد.
بی‌گمان نقد ادبی ما بسیار وامدار ایشان است. تاریخ شاهنامه‌پژوهی و حافظ‌شناسی نیز آرایشان را از یاد نخواهد برد. سهم استاد در شکل‌گیری ادبیات تطبیقی ایران نیز شایان توجه است.
استاد اسلامی آثار رنگارنگی (شعر و زندگی‌نامه و...) را به فارسی نیز برگرداند و چندین سفرنامه خواندنی و ماندنی نیز از خود به یادگار نهاد. بسیارند کسانی که از دریچه دل‌انگیزی که او به رویشان گشود، با کشور شوراها و شهرهای افغانستان و سرزمین چین آشنا شدند.
استاد جستارنویس پرکاری نیز بودند و مقالات گوناگونشان در برترین مجلات هر دوره («پیام نوین»، «یغما»، «نگین»، «هستی» و...) منتشر می‌شد.
اهتمامشان در همه این آثار گوناگون، معطوف بود به دغدغه‌های ایران‌دوستانه استادی که همیشه و همه‌جا چشمی به تاریخ و فرهنگ سرزمین مادری‌اش داشت و به ما نیز یادآور می‌شد «ایران را از یاد نبریم».
استاد اسلامی به‌خلاف اغلب ادیبان، جان‌مایه و جوهره آثار ادبی را با زبان و بیانی روشن و رسا به مخاطب می‌شناساند. شاهنامه و شعر حافظ را با دید و دریافتی روزآمد می‌نگریست. اغلب در پی شناسایی پیام انسانی و اخلاقی آثار بود. و خود نیز هرگز به جانب جدال‌های قلمی فرصت‌سوزانه و فرهنگ‌ستیزانه میل نکرد.
به‌گمانم در طول هزار سالی که از سروده شدن شاهنامه می‌گذرد، کسی درست‌تر و خوش‌خوان‌تر و خلاقانه‌تر از استاد اسلامی و زنده‌یاد شاهرخ مسکوب «داستان داستان‌ها»ی شاهنامه را تحلیل نکرده است.
گرچه ایشان ادعایی در حافظ‌پژوهی نداشتند، اما چند اثر در این زمینه نیز منتشر کردند و «ماجرای پایان‌ناپذیر حافظ» ایشان از درخشان‌ترین آثار در حیطه حافظ‌پژوهی است.
ایشان بارها در نوشته‌هایشان کسانی را کامیاب خوانده‌اند که پیمانه زندگی‌شان را پُر کرده‌اند و «ذخائر و استعداد وجودی‌شان را به حدّ اعلا شکوفانده‌اند» و به‌قول بیهقی «جهان خوردند»!
از جمله درباره بهار نوشته‌اند: «من بهار را مردی کامروا می‌دانم، زیرا از زندگی نترسید و خود را دلیرانه در دهان آن انداخت».
درباره اخوان نوشته‌اند: «کوتاه یا بلند، مهم آن است که پیمانه پُر شود؛ و پیمانه اخوان پر بود و پیمان را به آخر رساند».
نیز درباره استاد غلامحسین یوسفی نوشته‌اند: «بر سر هم [...] سعادتمند زندگی کرد [...]. زندگی پاکیزه و باحاصلی را گذراند».*
استاد اسلامی ندوشن خود نیز از ناموران کامروایی است که پیمانه زندگی‌شان پُر و پیمان بوده! از مصادیق اعلای بزرگانی که «زیست تامّ» و «مرگ به‌هنگام» داشته‌اند.
استاد دور از ایران محبوبشان درگذشتند، اما:
«پیمانه چو پُر شود چه بغداد و چه بلخ»!
ــــــــــــــــــــ
عباراتی که در این بند داخل گیومه آمده، برگرفته از کتاب «نوشته‌های بی‌سرنوشت»، اثر استاد اسلامی ندوشن است.
#احمدرضا_بهرام_پور_عمران #محمدعلی_اسلامی_ندوشن #ادبیات_فارسی #شاهنامه #حافظ #فرهنگ_ایران
#فرهیختگان روزن آگاهی
درباره استاد محمدعلی اسلامی ندوشن
✍️ احمدرضا بهرام‌پور عمران
حقوق خوانده بود، اما جانش سرشته با ادبیات و سرشار از مطالعات فرهنگی بود. همچون چخوف که تناقض میان شغل پزشکی و هنر خویش را در عبارتی جاودانه کرده بود، او نیز می‌گفت حقوق عیال و ادبیات محبوبه من است!
ادب‌دوستی خویش را بیشتر مرهون خاله‌اش می‌دانست؛ خاله‌ای تنها که در خردسالی او را با آثار سعدی، این «شیخ همیشه‌شاب» آشنا کرده بود. جیمز جویس نیز میل بیمارگونه خویش به داستان‌نویسی را متأثر از عمه قدیسه‌مانند خود می‌دانست؛ عمه‌ای که جویس را در خردسالی به تماشای تابلوی «روز قیامت» می‌بُرد.
استاد اسلامی گرچه مردی اروپارفته، پاریس‌دیده و شرق‌وغرب‌گردیده بود، اما دلی داشت که همواره در ایران بود و برای آن «دُخت پری‌وار» می‌تپید.
درک و دریافتم از مطالعه مستمر آثار استاد را اگر بخواهم در چند واژه خلاصه کنم، این کلیدواژه‌هاست: خردگرایی، مداراگری، فرهنگ‌مداری و اندیشیدن به سرشت ایران و سرنوشت ایرانی.
استاد اسلامی مرد «دیده‌ور»ی بود و هرگز فریب «افسانه و افسون» زمانه را نخورد. سال‌های جوانی‌اش را شعر سرود، گاه نیز البته به‌تفاریق و از سر تفنن، داستان و نمایشنامه نوشت؛ اما شغل شاغلش نقد ادب و فرهنگ ایران بود. و ادبیات فارسی را بیشتر از منظر و زوایای انسانی و اخلاقی‌اش پژوهید و تحلیل کرد.
بی‌گمان نقد ادبی ما بسیار وامدار ایشان است. تاریخ شاهنامه‌پژوهی و حافظ‌شناسی نیز آرایشان را از یاد نخواهد برد. سهم استاد در شکل‌گیری ادبیات تطبیقی ایران نیز شایان توجه است.
استاد اسلامی آثار رنگارنگی (شعر و زندگی‌نامه و...) را به فارسی نیز برگرداند و چندین سفرنامه خواندنی و ماندنی نیز از خود به یادگار نهاد. بسیارند کسانی که از دریچه دل‌انگیزی که او به رویشان گشود، با کشور شوراها و شهرهای افغانستان و سرزمین چین آشنا شدند.
استاد جستارنویس پرکاری نیز بودند و مقالات گوناگونشان در برترین مجلات هر دوره («پیام نوین»، «یغما»، «نگین»، «هستی» و...) منتشر می‌شد.
اهتمامشان در همه این آثار گوناگون، معطوف بود به دغدغه‌های ایران‌دوستانه استادی که همیشه و همه‌جا چشمی به تاریخ و فرهنگ سرزمین مادری‌اش داشت و به ما نیز یادآور می‌شد «ایران را از یاد نبریم».
استاد اسلامی به‌خلاف اغلب ادیبان، جان‌مایه و جوهره آثار ادبی را با زبان و بیانی روشن و رسا به مخاطب می‌شناساند. شاهنامه و شعر حافظ را با دید و دریافتی روزآمد می‌نگریست. اغلب در پی شناسایی پیام انسانی و اخلاقی آثار بود. و خود نیز هرگز به جانب جدال‌های قلمی فرصت‌سوزانه و فرهنگ‌ستیزانه میل نکرد.
به‌گمانم در طول هزار سالی که از سروده شدن شاهنامه می‌گذرد، کسی درست‌تر و خوش‌خوان‌تر و خلاقانه‌تر از استاد اسلامی و زنده‌یاد شاهرخ مسکوب «داستان داستان‌ها»ی شاهنامه را تحلیل نکرده است.
گرچه ایشان ادعایی در حافظ‌پژوهی نداشتند، اما چند اثر در این زمینه نیز منتشر کردند و «ماجرای پایان‌ناپذیر حافظ» ایشان از درخشان‌ترین آثار در حیطه حافظ‌پژوهی است.
ایشان بارها در نوشته‌هایشان کسانی را کامیاب خوانده‌اند که پیمانه زندگی‌شان را پُر کرده‌اند و «ذخائر و استعداد وجودی‌شان را به حدّ اعلا شکوفانده‌اند» و به‌قول بیهقی «جهان خوردند»!
از جمله درباره بهار نوشته‌اند: «من بهار را مردی کامروا می‌دانم، زیرا از زندگی نترسید و خود را دلیرانه در دهان آن انداخت».
درباره اخوان نوشته‌اند: «کوتاه یا بلند، مهم آن است که پیمانه پُر شود؛ و پیمانه اخوان پر بود و پیمان را به آخر رساند».
نیز درباره استاد غلامحسین یوسفی نوشته‌اند: «بر سر هم [...] سعادتمند زندگی کرد [...]. زندگی پاکیزه و باحاصلی را گذراند».*
استاد اسلامی ندوشن خود نیز از ناموران کامروایی است که پیمانه زندگی‌شان پُر و پیمان بوده! از مصادیق اعلای بزرگانی که «زیست تامّ» و «مرگ به‌هنگام» داشته‌اند.
استاد دور از ایران محبوبشان درگذشتند، اما:
«پیمانه چو پُر شود چه بغداد و چه بلخ»!
ــــــــــــــــــــ
عباراتی که در این بند داخل گیومه آمده، برگرفته از کتاب «نوشته‌های بی‌سرنوشت»، اثر استاد اسلامی ندوشن است.
#احمدرضا_بهرام_پور_عمران #محمدعلی_اسلامی_ندوشن #ادبیات_فارسی #شاهنامه #حافظ #فرهنگ_ایران
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤5
🔴 زبان فارسی؛ پلی تاریخی میان فرهنگ ایران و هند
🔹 در دوازدهمین نشست «روزهای ایران‌شناسی» در کتابخانه ملی ایران، سفیر هند و جمعی از پژوهشگران بر نقش تاریخی زبان فارسی در پیوند فرهنگی دو کشور تأکید کردند.
🔹 ویشوش نگی، سفیر هند، زبان فارسی را بخشی از میراث تاریخی کشورش و «پلی شکوهمند میان جهان هندی و حوزه فرهنگ فارسی» خواند.
📅 چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۵
📎 گزارش کامل کتابخانه ملی
#زبان_فارسی #ایران_و_هند #میراث_فرهنگی
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔹 در دوازدهمین نشست «روزهای ایران‌شناسی» در کتابخانه ملی ایران، سفیر هند و جمعی از پژوهشگران بر نقش تاریخی زبان فارسی در پیوند فرهنگی دو کشور تأکید کردند.
🔹 ویشوش نگی، سفیر هند، زبان فارسی را بخشی از میراث تاریخی کشورش و «پلی شکوهمند میان جهان هندی و حوزه فرهنگ فارسی» خواند.
📅 چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۵
📎 گزارش کامل کتابخانه ملی
#زبان_فارسی #ایران_و_هند #میراث_فرهنگی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5🤬1
🔴 یادداشت‌های مجتبی مینوی از آسیب بارندگی مصون مانده‌اند
🔹 در پی انتشار خبر آب‌گرفتگی و آسیب‌دیدن شماری از کتاب‌های کتابخانه مجتبی مینوی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی گزارشی درباره میزان خسارت واردشده به منابع این کتابخانه منتشر کرد.
🔹 بنا بر گزارش منتشرشده در «روزآهنگ»، یادداشت‌های ارزشمند مجتبی مینوی از آسیب مصون مانده‌اند؛ هرچند بخشی از منابع کتابخانه در جریان آب‌گرفتگی آسیب دیده است.
🔹 پژوهشگاه تأکید کرده که گزارش خود را بر پایه بررسی‌های مسئولان کتابخانه و با هدف اطلاع‌رسانی دقیق و مستند درباره وضعیت این میراث مکتوب منتشر کرده است.
📎 مطالعه گزارش کامل در روزآهنگ
#مجتبی_مینوی #میراث_مکتوب #کتابخانه_مینوی #میراث_فرهنگی
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔹 در پی انتشار خبر آب‌گرفتگی و آسیب‌دیدن شماری از کتاب‌های کتابخانه مجتبی مینوی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی گزارشی درباره میزان خسارت واردشده به منابع این کتابخانه منتشر کرد.
🔹 بنا بر گزارش منتشرشده در «روزآهنگ»، یادداشت‌های ارزشمند مجتبی مینوی از آسیب مصون مانده‌اند؛ هرچند بخشی از منابع کتابخانه در جریان آب‌گرفتگی آسیب دیده است.
🔹 پژوهشگاه تأکید کرده که گزارش خود را بر پایه بررسی‌های مسئولان کتابخانه و با هدف اطلاع‌رسانی دقیق و مستند درباره وضعیت این میراث مکتوب منتشر کرده است.
📎 مطالعه گزارش کامل در روزآهنگ
#مجتبی_مینوی #میراث_مکتوب #کتابخانه_مینوی #میراث_فرهنگی
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍3❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔴 هاشم آقاجری: ولایت مطلقه فقیه و مسئله قدرت بی‌مهار
🎥 بخشی از گفت‌وگو با هاشم آقاجری، تاریخ‌پژوه و استاد دانشگاه
🔹 هاشم آقاجری در این گفت‌وگو، با بررسی تحولات تاریخی و فقهی نظریه ولایت فقیه، به تفاوت میان «ولایت فقیه» و «ولایت مطلقه فقیه» می‌پردازد و چگونگی گسترش اختیارات حکومت در این نظریه را واکاوی می‌کند.
🔹 او با اشاره به دیدگاه آیت‌الله خمینی درباره اختیارات حکومت، نسبت میان قدرت سیاسی، احکام فقهی و حقوق مردم را به پرسش می‌گیرد.
🔻 پرسش محوری این گفت‌وگو آن است: اگر اختیارات حاکم مطلق باشد، چه جایگاهی برای محدودیت قدرت و حق انتخاب مردم باقی می‌ماند؟
🎬 ویدئو را ببینید.
#هاشم_آقاجری #ولایت_فقیه #ولایت_مطلقه_فقیه #حقوق_مردم #اندیشه_سیاسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
🎥 بخشی از گفت‌وگو با هاشم آقاجری، تاریخ‌پژوه و استاد دانشگاه
🔹 هاشم آقاجری در این گفت‌وگو، با بررسی تحولات تاریخی و فقهی نظریه ولایت فقیه، به تفاوت میان «ولایت فقیه» و «ولایت مطلقه فقیه» می‌پردازد و چگونگی گسترش اختیارات حکومت در این نظریه را واکاوی می‌کند.
🔹 او با اشاره به دیدگاه آیت‌الله خمینی درباره اختیارات حکومت، نسبت میان قدرت سیاسی، احکام فقهی و حقوق مردم را به پرسش می‌گیرد.
🔻 پرسش محوری این گفت‌وگو آن است: اگر اختیارات حاکم مطلق باشد، چه جایگاهی برای محدودیت قدرت و حق انتخاب مردم باقی می‌ماند؟
🎬 ویدئو را ببینید.
#هاشم_آقاجری #ولایت_فقیه #ولایت_مطلقه_فقیه #حقوق_مردم #اندیشه_سیاسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5👍3
🔴 سه زن، سه قتل و مسئولیت غیرقابل انکار حاکمیت
✍️ آذر منصوری
سه فاجعه اخیر، قتل نسا علیزاده، دختر ۱۶ ساله اهل خوی به دست پدرش، سوگند مشترکی، دختر ۱۴ ساله قربانی کودک‌همسری در کرمان، و سپیده رئیسی، زن ۲۱ ساله باردار در جهرم، بار دیگر زنگ خطر را درباره وضعیت امنیت و حقوق زنان در جامعه ما به صدا درآورده است.
سه زن، سه زندگی ناتمام و سه روایت تلخ از خشونتی که در اشکال مختلف، از سلب حق انتخاب و ازدواج کودکانه تا خشونت خانگی مرگبار، جان زنان را تهدید می‌کند.
در خبرها خواندم نسا، تنها ۱۶ سال داشت و به دلیل مخالفت خانواده با انتخابش برای ازدواج، به دست پدرش کشته شد. سوگند، دختری ۱۴ ساله بود که در ۱۳ سالگی ازدواج کرده و تنها چند روز پس از مادر شدن، به دست همسرش جان باخت. سپیده نیز که در ۱۳ سالگی ازدواج کرده بود، پس از سال‌ها تحمل خشونت و تهدید و در حالی که چهارماهه باردار بود، به دلیل درخواست جدایی از همسرش با شلیک گلوله به قتل رسید. جنین او نیز جان خود را از دست داد.
این‌ها سه حادثه جداگانه یا تنها جنایت‌هایی با انگیزه‌های فردی نیستند. این سه فاجعه، صورت‌های مختلف یک مسئله عمیق‌تر و ساختاری را به نمایش می‌گذارند؛ مسئله خشونت مبتنی بر جنسیت که در بستر مناسبات نابرابر قدرت، تبعیض‌های حقوقی، فرهنگ مردسالار و فقدان حمایت مؤثر از زنان بازتولید می‌شود.
سال‌هاست درباره خشونت علیه زنان، قتل‌های موسوم به ناموسی و پیامدهای ویرانگر فرهنگ سلطه و تبعیض هشدار داده‌ایم. بارها تأکید کرده‌ایم که زن‌کشی اغلب نقطه پایانی زنجیره‌ای از خشونت‌هاست؛ زنجیره‌ای که از تحقیر، تهدید، کنترل، ضرب‌وشتم و سلب اختیار آغاز می‌شود و در بسیاری موارد، نشانه‌های آن مدت‌ها پیش از وقوع جنایت آشکار است.
پرسش این است که چرا این نشانه‌ها جدی گرفته نمی‌شوند؟ چرا زنی که در معرض خشونت قرار دارد، از حمایت فوری و مؤثر برخوردار نیست؟ چرا تلاش برای خروج از یک رابطه خشونت‌آمیز، گاه به بهای جان زنان تمام می‌شود؟
اینجاست که باید به صراحت گفت که زن‌کشی را نمی‌توان به اختلافات خانوادگی، خشم فردی یا اختلالات روانی مرتکبان تقلیل داد. وقتی مردی خود را صاحب اختیار جان، آزادی و انتخاب همسر یا دخترش می‌داند، با پدیده‌ای مواجهیم که ریشه در مناسبات اجتماعی و فرهنگی و ساختارهای حقوقی دارد. تقلیل این جنایت‌ها به اختلافات خانوادگی، نه‌تنها مسئله را حل نمی‌کند، بلکه ابعاد جنسیتی و اجتماعی آن را پنهان و مسئولیت نهادهای ذی‌ربط را کمرنگ می‌کند.
نمی‌توان از تحکیم خانواده سخن گفت، اما امنیت و کرامت زنان را نادیده گرفت. نمی‌توان از ارزش خانواده دفاع کرد، اما زنی را که در معرض خشونت قرار دارد، به تحمل آن فراخواند. خانواده امن با اجبار زنان به ماندن در روابط خشونت‌آمیز ساخته نمی‌شود.
اتفاقاً عادی‌سازی خشونت در خانواده، یکی از زمینه‌های بازتولید خشونت در جامعه است؛ کودکانی که هر روز شاهد تحقیر و آزار مادران خود هستند، با چه تصویری از روابط انسانی، احترام و عدالت رشد خواهند کرد؟
در این میان اما مسئولیت را نمی‌توان فقط متوجه دولت یا یک قوه دانست. مجموعه حاکمیت، از نهاد قانون‌گذاری و قوه قضائیه تا دولت و نهادهای فرهنگی، آموزشی و رسانه‌ای، در قبال شکل‌گیری، تداوم یا مهار این وضعیت مسئولیت دارد.
وقتی پس از بیش از یک دهه، لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت هنوز به قانونی جامع و کارآمد تبدیل نشده و در مسیر بررسی نیز دستخوش تغییراتی شده که نگرانی‌های جدی درباره تضعیف رویکرد حمایتی آن ایجاد کرده است، نمی‌توان از مسئولیت ساختارهای تصمیم‌گیر سخن نگفت.
مجلس در برابر تصویب قانونی جامع و بازدارنده مسئول است. قوه قضائیه باید در برابر خشونت و تهدید علیه زنان، سازوکارهای حمایتی و قضایی مؤثر فراهم کند. دولت باید سیاست‌های اجرایی لازم را به کار گیرد و نهادهای فرهنگی، آموزشی و رسانه‌ای نیز نمی‌توانند در برابر بازتولید فرهنگ تبعیض و خشونت بی‌تفاوت بمانند. این مسئولیت مشترک را هیچ نهادی نمی‌تواند به دیگری واگذار کند.
قانون‌گذاری مؤثر، جرم‌انگاری اشکال مختلف خشونت جنسیتی، حمایت فوری از زنان در معرض خطر، ایجاد پناهگاه‌های امن، دسترسی به خدمات حقوقی و روانی و اصلاح قوانین و نگرش‌های تبعیض‌آمیز، مطالباتی نیستند که بتوان آن‌ها را به آینده موکول کرد. این‌ها حداقل وظایف حاکمیت در قبال امنیت و جان شهروندان است.
سه فاجعه اخیر نباید به سه خبر تلخ دیگر در حافظه خبری جامعه تبدیل شوند. پشت هر یک از این خبرها، انسانی با حق زندگی، رؤیاها و آینده‌ای از دست‌رفته قرار دارد.
مسئله فقط مجازات قاتلان پس از وقوع جنایت نیست؛ مسئله، نجات جان زنانی است که هنوز زنده‌اند و در معرض خشونت قرار دارند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
✍️ آذر منصوری
سه فاجعه اخیر، قتل نسا علیزاده، دختر ۱۶ ساله اهل خوی به دست پدرش، سوگند مشترکی، دختر ۱۴ ساله قربانی کودک‌همسری در کرمان، و سپیده رئیسی، زن ۲۱ ساله باردار در جهرم، بار دیگر زنگ خطر را درباره وضعیت امنیت و حقوق زنان در جامعه ما به صدا درآورده است.
سه زن، سه زندگی ناتمام و سه روایت تلخ از خشونتی که در اشکال مختلف، از سلب حق انتخاب و ازدواج کودکانه تا خشونت خانگی مرگبار، جان زنان را تهدید می‌کند.
در خبرها خواندم نسا، تنها ۱۶ سال داشت و به دلیل مخالفت خانواده با انتخابش برای ازدواج، به دست پدرش کشته شد. سوگند، دختری ۱۴ ساله بود که در ۱۳ سالگی ازدواج کرده و تنها چند روز پس از مادر شدن، به دست همسرش جان باخت. سپیده نیز که در ۱۳ سالگی ازدواج کرده بود، پس از سال‌ها تحمل خشونت و تهدید و در حالی که چهارماهه باردار بود، به دلیل درخواست جدایی از همسرش با شلیک گلوله به قتل رسید. جنین او نیز جان خود را از دست داد.
این‌ها سه حادثه جداگانه یا تنها جنایت‌هایی با انگیزه‌های فردی نیستند. این سه فاجعه، صورت‌های مختلف یک مسئله عمیق‌تر و ساختاری را به نمایش می‌گذارند؛ مسئله خشونت مبتنی بر جنسیت که در بستر مناسبات نابرابر قدرت، تبعیض‌های حقوقی، فرهنگ مردسالار و فقدان حمایت مؤثر از زنان بازتولید می‌شود.
سال‌هاست درباره خشونت علیه زنان، قتل‌های موسوم به ناموسی و پیامدهای ویرانگر فرهنگ سلطه و تبعیض هشدار داده‌ایم. بارها تأکید کرده‌ایم که زن‌کشی اغلب نقطه پایانی زنجیره‌ای از خشونت‌هاست؛ زنجیره‌ای که از تحقیر، تهدید، کنترل، ضرب‌وشتم و سلب اختیار آغاز می‌شود و در بسیاری موارد، نشانه‌های آن مدت‌ها پیش از وقوع جنایت آشکار است.
پرسش این است که چرا این نشانه‌ها جدی گرفته نمی‌شوند؟ چرا زنی که در معرض خشونت قرار دارد، از حمایت فوری و مؤثر برخوردار نیست؟ چرا تلاش برای خروج از یک رابطه خشونت‌آمیز، گاه به بهای جان زنان تمام می‌شود؟
اینجاست که باید به صراحت گفت که زن‌کشی را نمی‌توان به اختلافات خانوادگی، خشم فردی یا اختلالات روانی مرتکبان تقلیل داد. وقتی مردی خود را صاحب اختیار جان، آزادی و انتخاب همسر یا دخترش می‌داند، با پدیده‌ای مواجهیم که ریشه در مناسبات اجتماعی و فرهنگی و ساختارهای حقوقی دارد. تقلیل این جنایت‌ها به اختلافات خانوادگی، نه‌تنها مسئله را حل نمی‌کند، بلکه ابعاد جنسیتی و اجتماعی آن را پنهان و مسئولیت نهادهای ذی‌ربط را کمرنگ می‌کند.
نمی‌توان از تحکیم خانواده سخن گفت، اما امنیت و کرامت زنان را نادیده گرفت. نمی‌توان از ارزش خانواده دفاع کرد، اما زنی را که در معرض خشونت قرار دارد، به تحمل آن فراخواند. خانواده امن با اجبار زنان به ماندن در روابط خشونت‌آمیز ساخته نمی‌شود.
اتفاقاً عادی‌سازی خشونت در خانواده، یکی از زمینه‌های بازتولید خشونت در جامعه است؛ کودکانی که هر روز شاهد تحقیر و آزار مادران خود هستند، با چه تصویری از روابط انسانی، احترام و عدالت رشد خواهند کرد؟
در این میان اما مسئولیت را نمی‌توان فقط متوجه دولت یا یک قوه دانست. مجموعه حاکمیت، از نهاد قانون‌گذاری و قوه قضائیه تا دولت و نهادهای فرهنگی، آموزشی و رسانه‌ای، در قبال شکل‌گیری، تداوم یا مهار این وضعیت مسئولیت دارد.
وقتی پس از بیش از یک دهه، لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت هنوز به قانونی جامع و کارآمد تبدیل نشده و در مسیر بررسی نیز دستخوش تغییراتی شده که نگرانی‌های جدی درباره تضعیف رویکرد حمایتی آن ایجاد کرده است، نمی‌توان از مسئولیت ساختارهای تصمیم‌گیر سخن نگفت.
مجلس در برابر تصویب قانونی جامع و بازدارنده مسئول است. قوه قضائیه باید در برابر خشونت و تهدید علیه زنان، سازوکارهای حمایتی و قضایی مؤثر فراهم کند. دولت باید سیاست‌های اجرایی لازم را به کار گیرد و نهادهای فرهنگی، آموزشی و رسانه‌ای نیز نمی‌توانند در برابر بازتولید فرهنگ تبعیض و خشونت بی‌تفاوت بمانند. این مسئولیت مشترک را هیچ نهادی نمی‌تواند به دیگری واگذار کند.
قانون‌گذاری مؤثر، جرم‌انگاری اشکال مختلف خشونت جنسیتی، حمایت فوری از زنان در معرض خطر، ایجاد پناهگاه‌های امن، دسترسی به خدمات حقوقی و روانی و اصلاح قوانین و نگرش‌های تبعیض‌آمیز، مطالباتی نیستند که بتوان آن‌ها را به آینده موکول کرد. این‌ها حداقل وظایف حاکمیت در قبال امنیت و جان شهروندان است.
سه فاجعه اخیر نباید به سه خبر تلخ دیگر در حافظه خبری جامعه تبدیل شوند. پشت هر یک از این خبرها، انسانی با حق زندگی، رؤیاها و آینده‌ای از دست‌رفته قرار دارد.
مسئله فقط مجازات قاتلان پس از وقوع جنایت نیست؛ مسئله، نجات جان زنانی است که هنوز زنده‌اند و در معرض خشونت قرار دارند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍6❤1👎1
👆👆👆
اگر پس از هر زن‌کشی تنها به ابراز تأسف و محکومیت لفظی بسنده کنیم و چرخه تکراری هشدار و فراموشی ادامه یابد، نمی‌توانیم خود را از مسئولیت تداوم این وضعیت مبرا بدانیم.
حاکمیت در برابر امنیت و جان شهروندان مسئول است و نمی‌تواند در برابر زن‌کشی به سکوت، انفعال یا پاس‌دادن مسئولیت میان نهادها پناه ببرد.
سمت درست تاریخ، ایستادن بی‌قیدوشرط در کنار حق حیات، آزادی، امنیت و کرامت زنان است. هیچ مصلحتی نمی‌تواند توجیه‌کننده تعویق این حقوق باشد و هیچ شعاری درباره خانواده و ارزش‌های اجتماعی نمی‌تواند جایگزین تأمین امنیت زنان شود.
نباید اجازه داد این مناقشه ویرانگر بار دیگر بازتولید شود؛ همان‌گونه که نباید اجازه داد خشونت علیه زنان، به امری عادی و تحمل‌پذیر در جامعه تبدیل شود.
📎 منبع: کانال آذر منصوری
#آذر_منصوری #خشونت_علیه_زنان #زن_کشی #کودک_همسری #حقوق_زنان #امنیت_زنان
#فرهیختگان روزن آگاهی
اگر پس از هر زن‌کشی تنها به ابراز تأسف و محکومیت لفظی بسنده کنیم و چرخه تکراری هشدار و فراموشی ادامه یابد، نمی‌توانیم خود را از مسئولیت تداوم این وضعیت مبرا بدانیم.
حاکمیت در برابر امنیت و جان شهروندان مسئول است و نمی‌تواند در برابر زن‌کشی به سکوت، انفعال یا پاس‌دادن مسئولیت میان نهادها پناه ببرد.
سمت درست تاریخ، ایستادن بی‌قیدوشرط در کنار حق حیات، آزادی، امنیت و کرامت زنان است. هیچ مصلحتی نمی‌تواند توجیه‌کننده تعویق این حقوق باشد و هیچ شعاری درباره خانواده و ارزش‌های اجتماعی نمی‌تواند جایگزین تأمین امنیت زنان شود.
نباید اجازه داد این مناقشه ویرانگر بار دیگر بازتولید شود؛ همان‌گونه که نباید اجازه داد خشونت علیه زنان، به امری عادی و تحمل‌پذیر در جامعه تبدیل شود.
📎 منبع: کانال آذر منصوری
#آذر_منصوری #خشونت_علیه_زنان #زن_کشی #کودک_همسری #حقوق_زنان #امنیت_زنان
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍8❤1👎1😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 حجت‌الاسلام نقویان: اگر رهبر بد عمل کرد، باید در دادگاه پاسخ‌گو باشد و محاکمه شود
🎥 نقد تمرکز قدرت و ضرورت پاسخگویی مقامات
🔹 حجت‌الاسلام ناصر نقویان با انتقاد از تمرکز قدرت، خواستار تعیین دوره زمانی مشخص برای رهبری، مثلاً هشت یا ده سال، و انتخاب رهبر از سوی خبرگانی شد که به‌طور واقعی منتخب مردم باشند.
🔹 او تأکید می‌کند که رهبر نیز در صورت عملکرد نادرست باید پاسخ‌گو باشد و امکان محاکمه او در دادگاه وجود داشته باشد.
🔹 نقویان همچنین با انتقاد از شیوه انتصاب رئیس قوه قضائیه، معتقد است رئیس دستگاه قضا باید به انتخاب قضات عالی‌رتبه منصوب شود، نه با حکم یک فرد؛ تا استقلال قضایی تحت تأثیر نگرانی از عزل قرار نگیرد.
🔻 محور اصلی سخنان نقویان: شکستن تمرکز قدرت، محدودکردن دوره مسئولیت و پاسخ‌گوکردن صاحبان قدرت است.
🎬 ویدئوی سخنان نقویان را ببینید.
#ناصر_نقویان #پاسخگویی #تمرکز_قدرت #استقلال_قوه_قضائیه #حاکمیت_قانون
#فرهیختگان روزن آگاهی
🎥 نقد تمرکز قدرت و ضرورت پاسخگویی مقامات
🔹 حجت‌الاسلام ناصر نقویان با انتقاد از تمرکز قدرت، خواستار تعیین دوره زمانی مشخص برای رهبری، مثلاً هشت یا ده سال، و انتخاب رهبر از سوی خبرگانی شد که به‌طور واقعی منتخب مردم باشند.
🔹 او تأکید می‌کند که رهبر نیز در صورت عملکرد نادرست باید پاسخ‌گو باشد و امکان محاکمه او در دادگاه وجود داشته باشد.
🔹 نقویان همچنین با انتقاد از شیوه انتصاب رئیس قوه قضائیه، معتقد است رئیس دستگاه قضا باید به انتخاب قضات عالی‌رتبه منصوب شود، نه با حکم یک فرد؛ تا استقلال قضایی تحت تأثیر نگرانی از عزل قرار نگیرد.
🔻 محور اصلی سخنان نقویان: شکستن تمرکز قدرت، محدودکردن دوره مسئولیت و پاسخ‌گوکردن صاحبان قدرت است.
🎬 ویدئوی سخنان نقویان را ببینید.
#ناصر_نقویان #پاسخگویی #تمرکز_قدرت #استقلال_قوه_قضائیه #حاکمیت_قانون
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍8