فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.3K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
🔴 چهار رویکرد به جنگ: از موافقت با استبداد تا مخالفت هم‌زمان با جنگ و استبداد
✍️ عزیز قاسم‌زاده
نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و انتخابات اسرائیل را می‌توان از زوایای مختلفی مورد بررسی قرار داد. در آمریکا، جمهوری‌خواهان به رهبری دونالد ترامپ در انتخابات شکست خوردند و اکثریت هر دو مجلس سنا و نمایندگان را از دست دادند. دموکرات‌ها همچنین در چندین رقابت مهم ایالتی و فرمانداری به پیروزی رسیدند.
یکی از پیام‌های مهم این انتخابات، اعتراض بخش قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان به سیاست‌های دولت ترامپ، از جمله سیاست جنگی او بود. البته نمی‌توان تمام نتایج انتخابات را صرفاً به مخالفت با جنگ فروکاست. مسائل اقتصادی، تورم، هزینه‌های زندگی و نارضایتی از عملکرد دولت نیز در این شکست نقش داشتند. با این حال، جنگ ایران و پیامدهای اقتصادی و سیاسی آن یکی از عوامل مهم تغییر رفتار رأی‌دهندگان بود.
در اسرائیل نیز نتانیاهو و ائتلاف راست‌گرای او در انتخابات شکست خوردند؛ هرچند حزب لیکود همچنان بزرگ‌ترین حزب باقی ماند. لیکود ۲۷ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست را به دست آورد، اما بلوک نتانیاهو با ۵۳ کرسی نتوانست اکثریت ۶۱ کرسی را کسب کند. بلوک مخالفان نیز به‌تنهایی به اکثریت نرسید و احزاب عرب ۱۹ کرسی به دست آوردند. در نهایت، گادی آیزنکوت مأمور تشکیل دولت شد.
بنابراین نمی‌توان به اندازه انتخابات آمریکا، پیام «نه به جنگ» را از نتایج انتخابات اسرائیل استخراج کرد. نارضایتی از عملکرد نتانیاهو، پیامدهای جنگ‌های طولانی، مسائل امنیتی، بحران داخلی و اختلافات اجتماعی، همگی در این نتیجه نقش داشته‌اند. با این حال، دست‌کم می‌توان گفت یکی از عوامل تضعیف موقعیت نتانیاهو و حزب لیکود، هزینه‌های سیاسی و اجتماعی سیاست جنگی او بوده است.
از این منظر، موقعیت جمهوری‌خواهان و حزب لیکود، با وجود تفاوت‌های ساختاری و سیاسی، واجد یک وجه اشتراک است: سیاست جنگی و هزینه‌های ناشی از آن دیگر نمی‌تواند بدون پرداخت هزینه انتخاباتی دنبال شود. در آمریکا این هزینه به از دست رفتن هر دو مجلس کنگره انجامید و در اسرائیل به از دست رفتن اکثریت ائتلاف حاکم و واگذاری مأموریت تشکیل دولت به رقیب سیاسی نتانیاهو.
اما در ایران و یا در میان ایرانیان داخل و خارج نیز با دو رویکرد کلی موافقان جنگ و مخالفان جنگ مواجهیم. با یک تقسیم‌بندی چهارگانه می‌توان گفت:
۱. موافق جمهوری اسلامی و موافق جنگ.
۲. مخالف جمهوری اسلامی و موافق جنگ.
۳. موافق جمهوری اسلامی و مخالف جنگ.
۴. مخالف جمهوری اسلامی و مخالف جنگ.
عده‌ای از موافقان حمله خارجی، با در پرانتز گذاشتن مخالفت نیروهای مترقی با استبداد داخلی، استناد به رویکرد مخالفت با جنگ را به موافقت با جمهوری اسلامی فرو می‌کاهند.
مفروضشان این است که هیچ نیروی داخلی و خارجی قادر به پس زدن استبداد نیست؛ در نتیجه تهاجم خارجی ناگزیر و مشروع است. تهاجم خارجی تنها گزینه پس راندن استبداد داخلی است، پس به همین دلیل مشروع است.
آنان در توجیه پیامدهای ناشی از این نظر می‌گویند هر خواسته‌ای تبعاتی دارد. به قیمت از میان رفتن نظام کنونی، اگر بخشی از مردم هم کشته شوند و یا زیرساخت‌ها زده شود، چاره‌ای نیست. مگر اینها هر روز اعدام نمی‌کنند؟ پس با جنگ هم عده‌ای کشته شوند. اما بعد از آن رهایی از راه می‌رسد.
فارغ از اینکه این مفروض‌ها آیا لزوماً به نتایج مورد نظر طرفداران آنها می‌رسد یا نمی‌رسد، اساساً مهم‌ترین نقد بر این نگاه، ابزاری دیدن انسان‌هاست. جان یک انسان جهانی است و چنین منطقی خارج از چارچوب‌های اخلاقی است.
منطق موافقت با جنگ این گروه در نادیده‌انگاری پیامدهای دیگر، شبیه منطق کسانی است که در مقام دفاع از جمهوری اسلامی، هر شب در خیابان‌های ایران مقامات را تشویق به درگیری و جنگ می‌کنند.
مفروض مخالفان جمهوری اسلامی این است که جمهوری اسلامی با جنگ از میان می‌رود و پیامدهای دیگر انسانی و کشوری آن را در حاشیه می‌گذارند و مفروض طرفداران جمهوری اسلامی این است که جمهوری اسلامی در سایه‌سار جنگ قدرتمند می‌شود؛ ولو کشور به قهقرا رود و جان انسان‌ها در قدرتمندتر شدن نظام گرفته شود، اهمیتی ندارد.
هر دو گروه، تنها به هدف خود، منهای پیامدهای دیگر، می‌اندیشند و می‌توان ضرب‌المثل معروف «هدف وسیله را توجیه می‌کند» را مصداق عینی در اینجا دانست...

📖 ادامه و متن کامل یادداشت

#عزیز_قاسم‌زاده #جنگ #صلح #استبداد #ایران #آمریکا #اسرائیل #مخالفت_با_جنگ #حقوق_بشر
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔥4👎2🤔1
🔴 اقتصاد سیاسی فروش اندام در ایران
از فقر معیشتی و کالایی‌شدن بدن تا تبدیل انسان به آخرین دارایی قابل فروش

✍️ احمد علوی

🔹 فروش اندام در ایران را نمی‌توان صرفاً پدیده‌ای اجتماعی، پزشکی یا اخلاقی دانست؛ بلکه باید آن را در چارچوب اقتصاد سیاسی فقر، فرسایش قدرت خرید، نابرابری ساختاری و ناکارآمدی نظام حمایت اجتماعی بررسی کرد.

هنگامی که فرد برای پرداخت اجاره مسکن، تأمین غذای خانواده، بازپرداخت بدهی یا هزینه درمان ناچار می‌شود بخشی از بدن خود را بفروشد، با پدیده‌ای عمیق‌تر از فقر درآمدی مواجه هستیم: تبدیل بدن انسان به آخرین دارایی اقتصادی قابل مبادله.

🔹 در گزارش ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ خبرگزاری ایلنا، از عرضه کلیه، بافت کبد و مغز استخوان توسط شماری از کارگران و افراد بدهکار برای تأمین هزینه‌های زندگی سخن رفته است.
به نوشته علوی، این وضعیت را می‌توان با پنج سازوکار اقتصاد سیاسی توضیح داد:

۱. فقر ساختاری: عقب‌ماندن درآمد واقعی خانوار از هزینه‌های زندگی.
۲. کالایی‌شدن بدن: تبدیل سرمایه زیستی انسان به وسیله‌ای برای تأمین معاش.

۳. فرسایش سرمایه انسانی: به خطر افتادن سلامت و توان درآمدزایی آینده برای عبور از بحران امروز.
۴. خصوصی‌سازی ریسک: انتقال هزینه ناکارآمدی حمایت‌های اجتماعی به فرد و خانواده.

۵. نابرابری قدرت چانه‌زنی: قرارگرفتن فروشنده نیازمند در موقعیتی نابرابر با خریدار.

🔹 نویسنده با اشاره به پژوهش‌هایی درباره بازار کلیه در ایران، تأکید می‌کند که قانونی‌بودن یک معامله لزوماً به معنای آزادی واقعی انتخاب اقتصادی نیست.

آیا رضایت فردی که میان پرداخت اجاره خانه و فروش کلیه خود ناچار به انتخاب است، می‌تواند رضایتی کاملاً آزادانه تلقی شود؟

از منظر اقتصاد سیاسی، مسئله فقط معامله میان فروشنده و خریدار نیست؛ بلکه شرایط اقتصادی و نهادی‌ای است که انسان را به عرضه بخشی از بدن خود برای ادامه زندگی سوق می‌دهد.

🔹 علوی نتیجه می‌گیرد که فروش اندام تحت فشار معیشتی، صرفاً نشانه بحران درآمد نیست؛ بلکه می‌تواند نشانه بحرانی عمیق‌تر در سلامت، کرامت انسانی و توان نظام اقتصادی برای تأمین حداقل شرایط زندگی شهروندان باشد.

📖 مطالعه مقاله کامل در گویا نیوز

#احمد_علوی #اقتصاد_سیاسی #فقر #فروش_اندام #نابرابری_اقتصادی #کرامت_انسانی #بحران_معیشت
#فرهیختگان روزن آگاهی
😢4❤2👍1
🔵 آیا ایران در بن‌بست است؟
درنگی دربارهٔ قبض و بسط تاریخی ایران

🎙 گفت‌وگو با مقصود فراستخواه

🔹 آیا ایران در بن‌بستی تاریخی گرفتار شده است، یا می‌توان تحولات و دشواری‌های امروز آن را در چشم‌اندازی گسترده‌تر از فراز و فرودهای تاریخی بررسی کرد؟
🔹 عنوان این گفت‌وگو، پرسشی دربارهٔ وضعیت کنونی ایران و نسبت آن با تجربهٔ تاریخی جامعهٔ ایرانی پیش می‌کشد؛ پرسشی که می‌تواند زمینه‌ساز تأمل و گفت‌وگو دربارهٔ گذشته، اکنون و آیندهٔ ایران باشد..

📺 تماشای گفت‌وگو:
🔗 آپارات
🔗 یوتیوب

#مقصود_فراستخواه #ایران #تاریخ_ایران #جامعه_ایران #اندیشه_اجتماعی #آینده_ایران
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔥2👎1
🔴 سیری بر مواجهه نظری داود فیرحی و مجتهد شبستری

✍️ امیرحسین عباسی
پژوهشگر و کارشناس ارشد علوم سیاسی

🔹 نسبت دین و سیاست، امکان بازاندیشی در سنت فقهی و جایگاه تفسیر دینی در جهان معاصر، از مسائل مهم اندیشه سیاسی و دینی ایران است.

🔹 داود فیرحی و محمد مجتهد شبستری، هر یک با رویکرد و دستگاه فکری خاص خود، در مباحث مربوط به دین، قدرت، فهم متون دینی و نسبت سنت با الزامات زندگی جدید حضور داشته‌اند.

🔹 مقاله «سیری بر مواجهه نظری داود فیرحی و مجتهد شبستری» فرصتی برای آشنایی با این دو متفکر و تأمل درباره تفاوت مبانی و روش‌های آنان فراهم می‌کند.

📖 مطالعه مقاله در انصاف‌نیوز

#امیرحسین_عباسی #داود_فیرحی #محمد_مجتهد_شبستری #اندیشه_سیاسی #نواندیشی_دینی #فقه_سیاسی #دین_و_سیاست
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍10
فرهیختگان
الینا حجتی تهران. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ #فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
علی منوچهرآبادی
تهران. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴

#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
😢21❤2👎2🔥2
🔵 فراخوان دهمین دوره جایزه ابوالحسن نجفی

تقدیر از بهترین ترجمه رمان و مجموعه‌داستان کوتاه به زبان فارسی

📚 مرکز فرهنگی شهر کتاب، دهمین دوره جایزه ابوالحسن نجفی را با هدف پاسداشت یاد و میراث این مترجم و زبان‌شناس برجسته و تشویق مترجمان در اعتلای زبان فارسی برگزار می‌کند.

🔹 در این دوره، بهترین ترجمه رمان یا مجموعه‌داستان کوتاه که در سال ۱۴۰۴ منتشر شده باشد، با اهدای جایزه و نشان ابوالحسن نجفی تقدیر خواهد شد.

📅 مهلت ارسال آثار: تا پایان آبان ۱۴۰۵

🗓 زمان برگزاری مراسم: بهمن ۱۴۰۵
📦 شرایط شرکت:
مترجمان و ناشران علاقه‌مند می‌توانند دو نسخه از کتاب خود را به دبیرخانه جایزه ارسال کنند.

📍 نشانی دبیرخانه:
تهران، خیابان شریعتی، بالاتر از خیابان استاد مطهری، نبش کوچه کلاته، پلاک ۷۶۵، شهر کتاب مرکزی
📮 کد پستی: ۱۶۳۹۶۶۶۵۱۵

🔹 دبیر جایزه: علی‌اصغر محمدخانی

اعضای هیئت داوران:
ضیاء موحد، حسین معصومی همدانی، عبدالله کوثری، امید طبیب‌زاده، آبتین گلکار، فرزانه دوستی، نرگس قندیل‌زاده و محمدرضا ترک‌تتاری.

🔸 فرصتی برای معرفی و ارزیابی ترجمه‌های ادبی و پاسداشت زبان فارسی.

#جایزه_ابوالحسن_نجفی #ابوالحسن_نجفی #ترجمه #ادبیات_داستانی #زبان_فارسی #شهر_کتاب #فراخوان_فرهنگی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤3
🔴 جایگاه و حقوق زنان از دیدگاه قرآن
مجموعه هفت سخنرانی ژیلا موحد شریعت‌پناهی

📍 محل برگزاری: فرهنگستان یاد (Yaad Academy)، ارواین، کالیفرنیا
🗓 زمان برگزاری: ۲۶ تیر تا ۱۵ آبان ۱۴۰۵
📚 هفت جلسه | حدود ۶ ساعت و ۴۵ دقیقه

🔹 این مجموعه سخنرانی‌ها به بررسی جایگاه و حقوق زنان از منظر قرآن کریم اختصاص دارد؛ از موضوع برابری زن و مرد در شهادت، ارث، قصاص و دیه تا حق طلاق و تکالیف مالی و اخلاقی زوجین.

📺 فهرست کامل جلسات و پیوند تماشا:

۱. جایگاه و حقوق زنان از دیدگاه قرآن

🗓 ۲۶ تیر ۱۴۰۵ | ۱ ساعت و ۳۹ دقیقه
▶️ تماشای جلسه اول

۲. جایگاه و حقوق زنان از دیدگاه قرآن ـ جلسه دوم

🗓 ۹ مرداد ۱۴۰۵ | ۵۹ دقیقه
▶️ تماشای جلسه دوم

۳. برابری شهادت دادن زن با مرد از منظر قرآن کریم

🗓 ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ | ۴۸ دقیقه
▶️ تماشای جلسه سوم

۴. مکانیزم‌های قرآنی برای یکسان‌سازی ارث بین زن و مرد

🗓 ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ | ۵۳ دقیقه
▶️ تماشای جلسه چهارم

۵. برابری در قصاص و دیه بین زن و مرد از منظر قرآن کریم

🗓 ۳ مهر ۱۴۰۵ | ۴۶ دقیقه
▶️ تماشای جلسه پنجم

۶. وجود و تثبیت حق طلاق یک‌طرفه برای زن، حتی بدون اجازه شوهر، در قرآن کریم

🗓 ۱ آبان ۱۴۰۵ | ۴۷ دقیقه
▶️ تماشای جلسه ششم

۷. تکالیف مالی و اخلاقی زوجین در حال طلاق، با تأکید بر حق مسکن زن مطلقه

🗓 ۱۵ آبان ۱۴۰۵ | ۵۰ دقیقه
▶️ تماشای جلسه هفتم

🔹 این سلسله‌نشست‌ها فرصتی برای آشنایی با خوانشی از آیات قرآن درباره حقوق زنان و بررسی نسبت آن با برداشت‌های فقهی و حقوقی رایج فراهم می‌کند.

موضوعاتی مانند برابری ارث، شهادت، دیه و حق طلاق از مباحث مورد اختلاف در تفسیر و فقه اسلامی‌اند؛ ازاین‌رو، دیدگاه‌های مطرح‌شده در این جلسات را باید در چارچوب رویکرد تفسیری سخنران بررسی کرد.

#ژیلا_موحد_شریعت_پناهی #حقوق_زنان #قرآن #برابری_حقوقی #نواندیشی_دینی #حقوق_خانواده #فرهنگستان_یاد
#فرهیختگان روزن آگاهی
🕊2
🔴 دو روایت از دوران ریاست صدرالدین شریعتی بر دانشگاه علامه طباطبایی

🔹 سید صدرالدین شریعتی از سال ۱۳۸۴ تا شهریور ۱۳۹۲ ریاست دانشگاه علامه طباطبایی را بر عهده داشت.
در پی درگذشت او، پیام‌های رسمی بر تعهد و خدماتش تأکید کردند؛ اما مرور دوران مدیریتش، روایت دیگری را نیز پیش می‌کشد.

🔹 اخراج و بازنشستگی استادان، برخوردهای انضباطی با دانشجویان، تفکیک گسترده کلاس‌های درس و جذب اعضای هیئت علمی با شیوه‌ها و معیارهای مورد اعتراض از جمله موضوعاتی هستند که منتقدان در ارزیابی عملکرد او مطرح کرده‌اند.

🔹 این مجموعه اقدامات، مبنای داوری منتقدانی است که سال‌های ریاست شریعتی را از دشوارترین دوره‌های تاریخ دانشگاه علامه طباطبایی می‌دانند.

پرسش اساسی این است: عملکرد مدیران دانشگاه را باید صرفاً با پیام‌های رسمی و کارنامه‌های اداری سنجید، یا با پیامدهایی که تصمیم‌های آنان برای استقلال دانشگاه، آزادی علمی و زندگی استادان و دانشجویان بر جای گذاشته است؟

📖 مطالعه مطلب در راهک

#صدرالدین_شریعتی #دانشگاه_علامه_طباطبایی #استقلال_دانشگاه #آزادی_آکادمیک #حقوق_دانشجویان #آموزش_عالی
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔥6❤3👎1
🔴 همه‌چی مال من، خیابان هم مال من!

✍️ حسین خسرونژاد
📰 منبع: امتداد

خیابان سنایی و ایرانشهر تهران این روزها فقط محل عبور و مرور یا تجمع چند کافه‌نشین نیستند؛ به صحنه‌ای تبدیل شده‌اند که می‌توان در آن یکی از مهم‌ترین تناقض‌های حکمرانی شهری را به تماشا نشست: تناقض میان ادعای مالکیت بر شهر و حق شهروندان برای زندگی در آن.
ماجرا از برخورد با کافه‌ها و حضور جوانانی آغاز شد که خیابان را نه صرفاً مسیری برای رسیدن از نقطه‌ای به نقطه دیگر، بلکه فضایی برای قدم‌زدن، مکث‌کردن، دیدار دوستان و تجربه زندگی جمعی می‌خواستند. البته هیچ‌کس منکر ضرورت رعایت حقوق عابران، جلوگیری از سد معبر و حفظ آرامش ساکنان نیست. خیابان متعلق به همه است و هیچ فرد یا کسب‌وکاری حق ندارد آن را به حریم اختصاصی خود تبدیل کند.

اما درست همین‌جا پرسش اصلی شکل می‌گیرد: اگر خیابان متعلق به همه است، چرا حق حضور برخی شهروندان مسئله تلقی می‌شود، اما حضور گروه‌های دیگر با پرچم و شعار، نه‌تنها مسئله نیست، بلکه ظاهراً شکل مطلوب‌تری از حضور در فضای عمومی محسوب می‌شود؟

وقتی یک گروه از شهروندان برای قدم‌زدن، معاشرت و گذراندن اوقات فراغت در خیابان با محدودیت مواجه می‌شوند، اما گروهی دیگر می‌توانند با نمادها و شعارهای سیاسی در همان فضا حضور پیدا کنند، مسئله دیگر فقط مدیریت خیابان نیست؛ مسئله، برابری در حق استفاده از شهر است.
شهر را نمی‌توان با معیارهای سلیقه‌ای اداره کرد. نمی‌توان برای یک گروه از شهروندان از نظم، قانون، آرامش و ضرورت کنترل فضا سخن گفت و برای گروهی دیگر همان قواعد را نادیده گرفت. قانون، اگر قرار است مبنای اداره شهر باشد، باید برای همه یکسان باشد؛ نه اینکه حضور یک شهروند به‌دلیل سبک زندگی‌اش نامطلوب تلقی شود و حضور شهروندی دیگر به‌دلیل همسویی نمادین و سیاسی‌اش مشروعیت بیشتری پیدا کند.

هانری لوفور، فیلسوف و جامعه‌شناس فرانسوی، در نظریه «حق بر شهر» یادآوری می‌کند که شهر صرفاً مجموعه‌ای از ساختمان‌ها، خیابان‌ها و زیرساخت‌ها نیست؛ شهر محصول زندگی اجتماعی شهروندان است. حق بر شهر فقط حق عبور از خیابان یا استفاده از خدمات شهری نیست؛ حق مشارکت در ساختن زندگی شهری و بهره‌مندی از فضاهای مشترک نیز هست.

جین جیکوبز نیز خیابان را یکی از مهم‌ترین بسترهای حیات اجتماعی می‌دانست؛ جایی که حضور متنوع مردم، تعاملات روزمره و فعالیت‌های اختیاری به شهر جان می‌بخشند. از این منظر، خیابانی که مردم در آن می‌ایستند، قدم می‌زنند، گفت‌وگو می‌کنند و یکدیگر را می‌بینند، لزوماً خیابانی بی‌نظم نیست؛ ممکن است اتفاقاً خیابانی زنده باشد.

البته شهر زنده به معنای شهر بی‌قاعده نیست. حق جوانی که می‌خواهد در خیابان قدم بزند، نباید حق سالمندی را که به آرامش نیاز دارد، حق عابری را که می‌خواهد از پیاده‌رو عبور کند یا حق ساکنی را که خواهان آسایش خانه‌اش است، پایمال کند. مسئله دقیقاً همین است: مدیریت شهری باید امکان هم‌زیستی حقوق متفاوت را فراهم کند، نه اینکه با حذف یک گروه، فضا را برای گروهی دیگر تعریف کند.
خیابان سنایی و ایرانشهر امروز یک پرسش فراتر از محدوده جغرافیایی خود پیش روی ما گذاشته‌اند: آیا ما شهر را یک دارایی عمومی می‌دانیم یا قلمرویی که هرکس قدرت بیشتری دارد، می‌تواند تعریف کند چه کسی حق حضور در آن را دارد؟

شهر ملک شخصی هیچ جریان، گروه، نهاد یا سلیقه‌ای نیست. پرچم، مجوز مالکیت بر خیابان نیست؛ همان‌طور که کافه، مجوز تصرف پیاده‌رو نیست. خیابان نه ملک کافه‌دار است، نه ملک خودرو، نه ملک یک جریان سیاسی و نه ملک هیچ نهاد صاحب قدرتی.
خیابان مال مردم است؛ حتی مردمی که مثل ما فکر نمی‌کنند، مثل ما لباس نمی‌پوشند و مثل ما زندگی نمی‌کنند.
اگر قرار باشد هر گروهی شهر را فقط برای خود بخواهد، دیگر چیزی به نام فضای عمومی باقی نمی‌ماند.

همه‌چی مال من، خیابان هم مال من! شاید این جمله، خلاصه همان نگاهی باشد که شهر را از یک حق مشترک به قلمرو انحصاری قدرت تبدیل می‌کند. اما شهر با انحصار ساخته نمی‌شود؛ با پذیرش تفاوت‌ها، رعایت حقوق متقابل و به رسمیت شناختن حضور دیگری ساخته می‌شود.

و شاید مهم‌ترین آزمون شهروندی ما همین باشد: آیا حاضریم خیابان را برای کسانی هم بخواهیم که شبیه ما نیستند؟

#حسین_خسرونژاد #حق_بر_شهر #خیابان_سنایی #خیابان_ایرانشهر #فضای_عمومی #حقوق_شهروندی #مدیریت_شهری #تهران
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍13❤3👎1
🔴 هاشم آقاجری: جمهوری اسلامی کاری کرده که دفاع از اسلام هم سخت شده است!

🔹 هاشم آقاجری، استاد تاریخ و پژوهشگر اندیشه سیاسی، در سخنانی انتقادی، عملکرد جمهوری اسلامی را از عوامل گسترش تردید نسبت به دین در جامعه دانست و گفت کارنامه این نظام حتی دفاع از اسلام را دشوار کرده است.

🔹 او با انتقاد از نظریه ولایت فقیه و ادعای نمایندگی خدا و پیامبر از سوی روحانیون، این پرسش را مطرح کرد:
«آقای میرسلیم، تو که میای می‌گی نفت مال خدا و پیغمبره، فرض می‌کنیم که مال خدا و پیغمبره؛ خب تو چه‌کاره‌ای؟ آخوندا چه‌کاره‌ان؟ این نمایندگی سندش کو؟»

🔹 آقاجری همچنین مدعی شد عملکرد جمهوری اسلامی موجب شده است حتی برخی افراد ۸۰ و ۹۰ ساله، پس از یک عمر دینداری، در باورهای دینی خود تردید کنند.

🔹 او در بخش دیگری از سخنانش، قرائت بنیادگرایانه از اسلام سیاسی را به دلیل نفی حق حاکمیت مردم و مخالفت با دموکراسی مورد انتقاد قرار داد.

محور اصلی نقد آقاجری، نسبت میان عملکرد حکومت دینی، اعتبار اجتماعی دین و حق حاکمیت مردم است.

#هاشم_آقاجری #اسلام_سیاسی #ولایت_فقیه #دین_و_سیاست #دموکراسی #حق_حاکمیت_مردم #نقد_قدرت
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍10👎1
🔴 ورشکستگی قانون ورشکستگی!
آیا قانون تجارت باید بنگاه‌های بحران‌زده را تعطیل کند یا به نجات و بازسازی آنها کمک کند؟

📹 نشست تخصصی «نقد و نظر» گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد


🔹 فرشید فرحناکیان، پژوهشگر حقوق تجارت:
«در این نوبت آخر، لایحه تجارت را فصل‌به‌فصل تصویب کردند.»
📌 تصویب ۱۳۴۳ ماده لایحه تجارت ظرف سه روز؛ گزارش دنیای اقتصاد

🔹 ورشکستگی فقط مشکل یک شرکت نیست. پای کارگران، طلبکاران، سهامداران، بانک‌ها و حتی کل اقتصاد در میان است.

اما پرسش اساسی این است:
▫️ آیا قانون ورشکستگی باید به تعطیلی بنگاه‌ها منجر شود یا فرصتی برای نجات و بازسازی آنها فراهم کند؟
▫️ آیا قوانین ایران از حقوق طلبکاران حمایت می‌کنند یا به بدهکاران فرصت دوباره می‌دهند؟
▫️ چرا اصلاح مقررات ورشکستگی برای اقتصاد ایران ضروری است؟

🔹 در نشست «نقد و نظر» گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد، ابعاد حقوقی و اقتصادی قانون تجارت و مسئله ورشکستگی بنگاه‌ها با حضور سه صاحب‌نظر بررسی می‌شود:
🎙 دکتر سیدعباس موسوی، قاضی بازنشسته دیوان عالی کشور
🎙 دکتر سیدفرشاد فاطمی، استاد اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف
🎙 دکتر فرشید فرحناکیان، پژوهشگر حقوق تجارت

📺 فیلم کامل این نشست از شبکه تلویزیونی اکوایران منتشر شده است.
▶️ تماشای برنامه کامل در یوتیوب

#قانون_تجارت #ورشکستگی #حقوق_تجارت #اقتصاد_ایران #اصلاحات_قانونی #فرشید_فرحناکیان #اکوایران
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤5
🔴 آموزش به زبان مادری، آری یا نه؟
✍️ غلامرضا علیزاده

این مسعود پزشکیان (کلیپ پیوست) است، زمانی که مجلسی‌آدم (!) بود، و سخنرانی جانبدارانه‌اش از آموزش به زبان مادری.
اما همین سخنرانی ثابت می‌کند او زمانی که نماینده مجلس و همکار قاضی‌پور (نماینده سابق ارومیه) هم بود، قانون اساسی را خوب نخوانده و از روی تعصب و به روش شامورتی‌بازی و شانتاژ، سعی می‌کرد حرفش را به کرسی بنشاند که المنه‌لله ناموفق بود.

در این سخنرانیِ صرفاً احساسی، مسعود پزشکیان (متخصص جراحی قلب‌های ۷۰۰ گرمی) از ضرورت اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی می‌گوید. بیایید ببینیم اصل پانزدهم چه می‌گوید:
«زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران، فارسی است. اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید با این زبان و خط باشد. ولی استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است.»

عنایت بفرمایید این اصل تصریح می‌کند، زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. نه فقط تهران و اصفهان! بلکه مردم ایران!

به جمله بعدی دقت نمایید: اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید به زبان فارسی باشد.

اما پشت‌بند آن، یک قیدی هم گذاشته؛ و آن اینکه استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات آن نواحی و حتی رسانه‌ها (فی‌المثل صداوسیما) و البته آموزش ادبیات آنها در کنار زبان فارسی آزاد است.

حال مسعود پزشکیان یا برخی مدرسان دانشگاهی آن دیار (همچون میری مینقی) و آن یکی؛ مدرس درس جامعه‌شناسی در دانشگاه آزاد تهران مرکز (محدثی گیلوایی) که اخیراً زبان باز کرده، چه می‌گویند؟!

قانون اساسی نگفته، کل آموزش باید «به» زبان مادری باشد، اما آموزشِ زبان مادری و ادبیات قومی را بلااشکال دانسته است. واقعاً اگر اقوام و طوایف ایرانی بضاعتی دارند، برای شکوفا کردن زبانشان راه هموار است. پیش‌تر هم گفته‌ام که مگر مرحوم شهریار از ما یا دیگران اجازه گرفته که منظومه زیبای «حیدربابا یه سلام» را سروده؟ اما مشکل در جای دیگری است. آموزش زبان مادری بهانه است.

شوربختانه بر اثر نفوذ افکار مسموم «پان‌ترکیسم» در سال‌های اخیر، برخی از نورسیده‌های مناطق آذری‌نشین بر طبل جدایی زده و کینه و دشمنی‌شان را نسبت به زبان اجدادی این سرزمین، با واگرایی و بهانه‌گیری نشان می‌دهند. آنها نسبت به میراث کهن ایرانی از کوروش تا داریوش و نیز تمدن ساسانی، مغرضانه برخورد کرده و علناً میهمانان شهر خود را در میادین ورزشی، «توله‌های کوروش» صدا می‌زنند!!

باید با صدای بلند بگویم توله کوروش بودن بسیار شرف دارد به اینکه «آتایت» از کشوری بیگانه باشد که اجداد بی‌شرف او در جنگ چالدران به نوامیس‌مان در تبریز و خوی و ارومیه تجاوز کرده‌اند. توله کوروش بودن بسیار ارجحیت دارد به اینکه زوزه نحس گرگ را در ورزشگاه‌ها طنین بیندازی که حتی دولت آلمان به‌خاطر چنین رفتارهای مضحک و ناپسندی، ترک‌های مقیم دویچلند را به نژادپرستی متهم کرده است.

اگر به تعبیر دکتر مسعود پزشکیان، هر استان و قومیتی (نه آن‌چنان که مسعود می‌گوید ملت!! که ما در ایران تنها یک ملت داریم) باری اگر هر قومیتی بخواهد به زبان خودش آموزش ببیند، پس در کشور یکپارچه‌ای چون ایران، چگونه یک جوان بلوچ با یک شهروند آذری ارتباط برقرار کند؟ نکند به زبان اشاره!! زبان میانجی اینجا کدام زبان است؟ زبانی که دست‌کم هزار و اندی سال مکتوب از آن داریم یا زبان «اوغوزنامه» از قرن ۷ هجری که آن هم به خط اویغوری (ناحیه‌ای در غرب چین) بوده!!!

پان‌ترک‌ها می‌بایست این دام را جای دگر نهند و بدانند ساختار حکومتی ایران، هر چه باشد یا قدرت دست ملا یا مکلا باشد؛ زبان رسمی مردم ایران فارسی است؛ همان زبانی که قطران و همام و خاقانی و نظامی و مولانا (حتی در دوره اقامتش در قونیه) بدان زبان شعر سروده‌اند.

یعنی زمانی که به ادعای واگرایان و تجزیه‌طلبان، نه رضاخانی بر ایران حکومت می‌کرد و نه محمود افشار و احمد کسروی و تقی‌زاده، اتوریته زبان موزون و شیوای فارسی را تئوریزه می‌کرد! حتی در سال‌های پیش از به قدرت رسیدن رضاشاه، روزنامه «جنگل» ارگان مطبوعاتی جنبش «جنبش سرخ!» میرزاکوچک‌خان به زبان فارسی منتشر می‌شد و شاهان ترک قاجاری، زبان رسمی و فرمان‌نامه‌هایشان (جز معدودی) جملگی به زبان فارسی بوده، حال آنکه اگر این ظرفیت و بضاعت و همه‌گیری در زبان ترکی وجود داشت، به‌راحتی می‌توانستند ترکی را به‌عنوان زبان درباری و رسمی برگزینند و تثبیتش کنند. لابد رضاخان بدیشان رخصت نداد!!

پس شرم کنید و زبان کوتاه دارید و نخست همانند لرها و بختیاری‌ها و کردها و حتی قشقایی‌ها ارادت و محبتتان را نسبت به ایران ثابت کنید؛ پس آنگه برای زبان مادری‌تان یقه بدرانید. زنهار!

#غلامرضا_علیزاده #آموزش_به_زبان_مادری #زبان_فارسی #اصل_پانزدهم #حقوق_زبانی #هویت_ملی #مسعود_پزشکیان
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤11👍7👎4
🔴 اگر دیگر کسی به ما نیاز نداشته باشد، چه می‌شود؟
بحران احساس ارزشمندی در عصر هوش مصنوعی

✍️ جاشوا راتمن | نیویورکر
📰 برگرفته از ترجمان علوم انسانی

♦️ پس از جنگ جهانی دوم، هانا آرنت هشدار داد که تمامیت‌خواهی در جامعه‌ای مجال رشد پیدا می‌کند که در آن شمار زیادی از مردم احساس کنند به حساب نمی‌آیند و بود و نبودشان برای کسی فرقی ندارد. امروز هم جریان مردسالارانه موسوم به «مانوسفر» با خشم به جامعه‌ای می‌تازد که به باور طرفدارانش دیگر نیازی به مردان ندارد. جوانان هم نگران‌اند که با گسترش هوش مصنوعی، فرصت چندانی برای ورود به بازار کار و پیدا کردن شغل نداشته باشند.

♦️ روان‌شناسان «احساس اهمیت داشتن» را یکی از ارکان خوشبختی می‌دانند؛ احساسی که از توجه دیگران، وقت گذاشتن آن‌ها و نیازشان به ما شکل می‌گیرد. جوانان زمانی شکوفا می‌شوند که در خانواده و جامعه نقشی ایفا کنند و دیگران رویشان حساب کنند. سالمندان زمانی سلامت بیشتری دارند که علاوه بر دریافت مراقبت، خودشان نیز مراقب دیگران باشند. در مقابل، احساس بی‌فایده بودن و سربار دیگران بودن می‌تواند ویرانگر باشد و به افسردگی و حتی افکار خودکشی بینجامد.

♦️ اخیراً حتی ریاضی‌دانان تراز اول جهان هم طعم بی‌فایده بودن را چشیده‌اند؛ اسکات آرونسون، ریاضی‌دان، در مطلبی وبلاگی با عنوان «آخرالزمان ریاضیات»، ماجرایی را نقل می‌کند که پسر نه‌ساله او برای همسرش، دانا مشکوویتز، دانشمند علوم رایانه، تعریف کرده بود:

«مامان... شنیدم یه ربات مسئله ریاضی‌ای را حل کرده که تو تمام عمر داشتی روش کار می‌کردی!»
♦️ ما نیاز داریم که دیگران به ما نیاز داشته باشند. اما عواملی چون هوش مصنوعی، سالخوردگی و بی‌ثباتی‌های اقتصادی و اجتماعی، این احساس را در ما تقویت می‌کنند که دیگر حضورمان ضروری نیست.
اگر این روند ادامه پیدا کند، آیا به‌سوی جهانی می‌رویم که در آن هیچ‌کس به دیگری نیاز نداشته باشد؟ آیا هوش مصنوعی شغل‌هایمان را می‌گیرد؟ شاید نه؛ اما حتی تصور چنین آینده‌ای هم آسیب‌زاست.

در چنین جهانی، چطور می‌توانیم اهمیت وجودمان را حفظ کنیم و احساس ارزشمندی کنیم؟
📖 آنچه خواندید برگرفته از مقاله «Do You Feel Needed?» نوشته جاشوا راتمن است که در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ در نشریه نیویورکر منتشر شده است.

منبع فارسی: ترجمان علوم انسانی
#جاشوا_راتمن #هانا_آرنت #هوش_مصنوعی #احساس_ارزشمندی #روانشناسی #جامعه_شناسی #آینده_کار #ترجمان_علوم_انسانی
#فرهیختگان روزن آگاهی
😢4👍1
🔴 ترامپ زیر فشار، نتانیاهو در انتظار فرصت
پیامدهای انتخابات آمریکا و اسرائیل برای آینده جنگ و موقعیت ایران
✍️ مهسا مژدهی | گفت‌وگو با فریدون مجلسی
📰 روزنامه شرق | چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۵

🔹 انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و انتخابات اسرائیل، پرسش‌های تازه‌ای درباره آینده سیاست‌های منطقه‌ای واشینگتن و تل‌آویو مطرح کرده‌اند.
بر اساس گزارش روزنامه شرق، جمهوری‌خواهان اکثریت خود را در هر دو مجلس کنگره آمریکا از دست داده‌اند. در اسرائیل نیز حزب لیکود با ۲۷ کرسی بزرگ‌ترین حزب باقی مانده، اما احزاب همسو با بنیامین نتانیاهو با کسب ۵۳ کرسی از دستیابی به اکثریت لازم بازمانده‌اند.

🔹 فریدون مجلسی، تحلیلگر مسائل بین‌الملل، در گفت‌وگو با شرق، میان پیامدهای این دو انتخابات تفاوت می‌گذارد.
او شکست جمهوری‌خواهان را نشانه افزایش نارضایتی از سیاست‌های ترامپ می‌داند، اما معتقد است نتیجه انتخابات اسرائیل لزوماً به معنای چرخش سیاسی به چپ یا تغییر اساسی سیاست‌های امنیتی آن کشور نیست.

🔹 آیا کنگره جدید می‌تواند مانع گسترش جنگ شود؟
مجلسی معتقد است با آغاز به کار کنگره جدید در ژانویه ۲۰۲۷، دموکرات‌ها می‌توانند از اختیارات نظارتی و بودجه‌ای خود برای افزایش فشار بر دولت ترامپ استفاده کنند؛ به‌ویژه در زمینه تأمین مالی عملیات نظامی و کمک‌های اضافی به اسرائیل.
بااین‌حال، او تأکید می‌کند که اداره سیاست خارجی همچنان در اختیار قوه مجریه است و تغییر ترکیب کنگره به‌تنهایی تضمین‌کننده پایان جنگ نیست.

🔹 ایران در وضعیت «جنگ مزمن»
مجلسی شرایط کنونی ایران را «جنگ مزمن» توصیف می‌کند؛ وضعیتی که به باور او، با تداوم ناامنی و تهدید نظامی، سرمایه‌گذاری، اشتغال، ساخت‌وساز و توسعه صنعتی کشور را تحت تأثیر قرار داده است.
او همچنین هشدار می‌دهد که تغییر سیاست آمریکا، به‌تنهایی برای حل مشکلات ایران کافی نیست و اصلاح رویکردها و ساختارهای داخلی نیز ضرورت دارد.

🔹 آیا تغییر دولت در اسرائیل به معنای تغییر سیاست جنگی است؟
مجلسی با اشاره به حضور نیروهای راست‌گرا در میان مخالفان نتانیاهو، تغییر دولت احتمالی اسرائیل را مترادف با تغییر بنیادین سیاست‌های امنیتی آن نمی‌داند.
به باور او، خستگی جامعه اسرائیل از جنگ و آماده‌باش طولانی نیروهای ذخیره نیز می‌تواند در تحولات سیاسی این کشور نقش داشته باشد.
🔸 پرسش محوری این گفت‌وگو: آیا تغییر موازنه قدرت در واشینگتن و تل‌آویو می‌تواند خطر جنگ را از ایران دور کند، یا آینده کشور همچنان به تصمیم‌های سیاست خارجی و اصلاحات داخلی گره خورده است؟

📄 متن کامل گفت‌وگو در روزنامه شرق، صفحه اول، ۲۰ آبان ۱۴۰۵

#فریدون_مجلسی #روزنامه_شرق #ترامپ #نتانیاهو #انتخابات_آمریکا #انتخابات_اسرائیل #ایران #سیاست_خارجی #جنگ_و_صلح
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍2
🔴 من مانده‌ام و هزار تکه
✍️ ریحانه طباطبایی

دوستی تازه از میناب آمده، داشت از آنجا می‌گفت، از درد و رنج بچه‌ها و بازماندگان. کمی قبل‌تر داشتم ویدیویی از دی‌ماه می‌دیدم. تمام وجودم اندوه شد و درد و این چند خط را نوشتم:
وجودم پاره‌پاره است؛ هیچ تکه‌اش دیگر به تکه‌ی دیگری نمی‌چسبد. هزار تکه شده‌ام.
یک تکه‌ام دی‌ماه است؛ و همین یک تکه، خودش هزار تکه شده. هزار تکه‌ی خونین که هیچ چینی‌بندزنی نمی‌تواند بندش بزند، هیچ دوزنده‌ای نمی‌تواند بدوزدش.
هر شب پای فیلم‌های دی‌ماه، فریاد می‌شوم و اشک؛ بغض می‌شوم و نفرین. در خود مچاله می‌شوم...
وای از درد دی…

یک تکه‌ام بچه‌های میناب‌اند؛ بچه‌هایی که هر روز روایت تازه‌ای از آن‌ها می‌رسد. بچه‌هایی که دیگر بزرگ نمی‌شوند و بچه‌هایی که زنده مانده‌اند اما صدای توپ‌بازی هزار بار از جا می‌پراندشان.
مادران میناب؛ مادرانی که یک‌شبه پیر شدند…
یک تکه‌ام در شهریور ۱۴۰۱ هزار تکه شد؛ رفت با مهسا، نیکان، مهرشاد و آن همه جان دیگر و همان‌جا دفن شد.
یک تکه‌ام در آسمان پاره‌پاره شد؛ در پرواز اوکراین.
یک تکه‌ام در کرونا رفت؛ وقتی واکسن نخریدند.
یک تکه‌ام آبان ۹۸ پاره شد و زیر برف ماند.
یک تکه‌ام دی ۹۶ جا ماند.
یک تکه‌ام سال ۸۸، با سهراب و ندا، در کهریزک هزار تکه شد.
و همین‌طور که عقب می‌روم، می‌بینم چیزی از این وجود نمانده که سالم باشد.
من مانده‌ام و هزار تکه؛
تکه‌هایی از آدم‌ها، خیابان‌ها، اسم‌ها، صداها…

📎 منبع: صفحه اینستاگرام نویسنده
#ریحانه_طباطبایی #میناب #دی_ماه #آبان_۹۸ #زن_زندگی_آزادی #پرواز_اوکراین #حافظه_جمعی #رنج_جمعی
#فرهیختگان روزن آگاهی
😢12
🔴 سدهای ایران، هدف بعدی؟
وقتی یک فرضیه امنیتی درباره زیرساخت‌های حیاتی مطرح می‌شود
📰 در واکنش به گزارشی از نیویورک تایمز
✍️ اریکا سولومون و صنم ماحوزی

🔹 روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی با عنوان «جنگ شاید معمای دیرینه سدهای ایران را روشن کند» این فرضیه را مطرح کرده است که برخی سدها و پروژه‌های انتقال آب ایران ممکن است با زیرساخت‌های نظامی و شهرهای موشکی ارتباط داشته باشند.
در معرفی این گزارش، به نزدیکی جغرافیایی برخی پروژه‌های آبی با مناطقی اشاره شده که در حملات هوایی هدف قرار گرفته‌اند.

🔹 منتقدان این نوع روایت‌پردازی نگران‌اند که طرح فرضیه‌های اثبات‌نشده درباره کارکرد نظامی زیرساخت‌های آبی، در فضای جنگی به توجیهی برای تهدید تأسیسات حیاتی تبدیل شود.
اما هم‌جواری جغرافیایی یک سد با تأسیسات نظامی، به‌تنهایی اثبات‌کننده کارکرد نظامی آن نیست.

🔹 مسئله فراتر از اختلاف‌نظر درباره سیاست سدسازی در ایران است. می‌توان منتقد جدی سدسازی‌های مخرب، انتقال آب و پیامدهای زیست‌محیطی پروژه‌های بزرگ بود و هم‌زمان نسبت به خطر حمله به تأسیسات آب‌رسانی هشدار داد.
نقد مدیریت منابع آب، مجوزی برای هدف قرار دادن زیرساخت‌هایی نیست که زندگی میلیون‌ها شهروند به آن‌ها وابسته است.

🔹 از منظر حقوق بشردوستانه بین‌المللی نیز تأسیسات غیرنظامی اصولاً از حمایت برخوردارند و حمله به سدها، به‌ویژه در شرایطی که رها شدن آب بتواند تلفات سنگین غیرنظامی ایجاد کند، با محدودیت‌های ویژه روبه‌روست.

🔹 پرسش اصلی این است: چگونه می‌توان درباره کارکرد احتمالی نظامی برخی پروژه‌ها تحقیق کرد، بی‌آنکه فرضیه‌های تأییدنشده به دستاویزی برای عادی‌سازی حمله به زیرساخت‌های حیاتی تبدیل شوند؟
امنیت مردم و حق دسترسی آنان به آب نباید قربانی جنگ روایت‌ها شود.

#سدهای_ایران #امنیت_آب #زیرساخت‌های_حیاتی #حقوق_بین‌الملل #محیط_زیست #نیویورک_تایمز #جنگ_ایران
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤4👍4
🔴 برای آغوش باید توقیف صورت گیرد؟
نقد حقوقی و فقهی محسن برهانی بر برخورد با یک صحنه سینمایی

✍️ محسن برهانی | حقوقدان
▫️ از نظر فقهی براساس فتوای اکثر، بلکه اجماع فقها، آنچه دارای حرمت شرعی است، لمس پوست با پوست است و اصطلاحاً بَشَره‌ی نامحرم نباید به بَشَره‌ی نامحرم برسد و لمس از روی لباس به عنوان اولی حرام نیست؛ لذا در دهه هفتاد خانم‌ها در صف قرار می‌گرفتند و دست رهبری شهید را از روی پارچه می‌بوسیدند که اقدامی شرعی بود و هیچ منع شرعی نداشت.
▫️ حال در یک فیلم، دو بازیگر نامحرم بدون آنکه پوستشان به یکدیگر برسد، صحنه محبت مادر و فرزند را بازسازی کرده‌اند که این اقدام هیچ منع شرعی ندارد.
تنها اگر طرفین به قصد لذت و ریبه اقدام به چنین عملی کنند، به‌خاطر عنوان ثانوی عمل، محکوم به حکم حرمت می‌شوند که چنین قصدی هم معمولاً احرازناشدنی است و در مانحن‌فیه، جلوی دوربین‌ها و با توجه به فاصله سنی طرفین، تحقق این عنوان ثانوی قطعاً محقق نشده است.
▫️ ای کاش برخی مدعیان شریعت، ابتدا کمی فقه یاد می‌گرفتند و بعد سروصدا و هیاهو راه می‌انداختند.
▫️ با منتفی شدن حرمت شرعی، دیگر هیچ عنوان مجرمانه‌ای بر این امر مباح بار نمی‌گردد.
تنها می‌ماند ذیل ماده ۶۳۸ تعزیرات، مبنی بر جریحه‌دار شدن عفت عمومی که معیار در تحقق آن، عرف و قضاوت متوسط جامعه است که قطعاً این صحنه از فیلم را اکثریت جامعه ایران، جریحه‌دار کردن عفت عمومی نمی‌داند؛ مگر اقلیتی بهانه‌جو و خوداکثریت‌پندار!
#محسن_برهانی #حقوق_سینما #آزادی_هنر #فقه #حقوق_کیفری #عفت_عمومی #ماده_۶۳۸ #سینمای_ایران
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍5❤4
🔴 میرحسین موسوی: آنجا فرمانده کل قوا شاه بود، امروز ولی فقیه با اختیارات مطلقه

🔹 اردشیر امیرارجمند، با بازنشر سخنانی از میرحسین موسوی در اعتراض به کشتار معترضان آبان ۱۳۹۸، به مقایسه او میان ساختار قدرت در سال ۱۳۵۷ و آبان ۱۳۹۸ اشاره کرده است.

🔹 میرحسین موسوی در اعتراض به کشتار آبان ۹۸:
«آدمکشان سال ۵۷ نمایندگان یک رژیم غیردینی بودند، و مأموران و تیراندازان آبان ۹۸ نمایندگان یک حکومت دینی. آنجا فرمانده کل قوا شاه بود و امروز اینجا ولی فقیه با اختیارات مطلقه.»

🔹 اردشیر امیرارجمند در پایان پیام خود، یاد جان‌باختگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و دیگر جان‌باختگان راه آزادی ایران را گرامی داشته است.

📌 منبع: حساب اردشیر امیرارجمند در شبکه ایکس

#میرحسین_موسوی #اردشیر_امیرارجمند #آبان_۹۸ #اعتراضات_آبان #حقوق_شهروندی #تاریخ_معاصر_ایران
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍12👎1
🔴 انقلاب ملّی ایرانیان!
پرسش‌هایی درباره انقلاب، سلطنت و مفهوم «ملّی»
✍️ حسن یوسفی اشکوری
📰 زیتون | ۲۵ آبان ۱۴۰۵

🔹 حسن یوسفی اشکوری در یادداشتی با عنوان «انقلاب ملّی ایرانیان!» به بررسی تناقض‌هایی می‌پردازد که به باور او در کاربرد این شعار، به‌ویژه از سوی بخشی از هواداران بازگشت سلطنت پهلوی، وجود دارد.

او بحث خود را در سه محور پیش می‌برد:

۱. انقلاب؛ دیروز نامشروع، امروز مشروع؟
اشکوری می‌پرسد چگونه کسانی که انقلاب ۱۳۵۷ و براندازی نظام پادشاهی را نادرست می‌دانند، امروز از انقلاب دیگری برای تغییر نظام سیاسی دفاع می‌کنند؟
به اعتقاد او، مخالفان انقلاب ۵۷ و حامیان انقلاب جدید باید توضیح دهند که آیا اصولاً انقلاب را روشی مشروع برای تغییر حکومت می‌دانند یا مشروعیت آن را به هدف و نتیجه‌اش وابسته می‌کنند.

۲. تجربه انقلاب و خطر بازتولید اقتدارگرایی
نویسنده با اشاره به تغییر دیدگاه شماری از انقلابیون پیشین، نسبت به پیامدهای خشونت و شور انقلابی هشدار می‌دهد.
او یادآور می‌شود که انقلاب‌ها الزاماً به تحقق آرمان‌های آزادی‌خواهانه نمی‌انجامند و ممکن است نظم سیاسی تازه‌ای پدید آورند که از نظر اقتدارگرایی تفاوت چندانی با نظم پیشین نداشته باشد.

۳. «ملّی» بودن یک انقلاب به چه معناست؟
اشکوری برای مفهوم «ملّی» دو مؤلفه اصلی برمی‌شمارد: دموکراتیک و مردمی بودن، و پاسداری از استقلال و تمامیت ارضی کشور.
او بر همین اساس، هم از مشروعیت سیاسی سلطنت موروثی انتقاد می‌کند و هم حمایت از مداخله نظامی خارجی را با ادعای ملی‌گرایی ناسازگار می‌داند.
از نظر نویسنده، سلطنت موروثی و ولایت مطلقه فقیه، هر دو با اصل برابری سیاسی شهروندان و حاکمیت دموکراتیک در تعارض‌اند.
🔹 اشکوری در پایان، کاربرد عنوان «انقلاب ملّی» از سوی جریان‌های مورد انتقاد خود را واجد تناقض‌های بنیادین می‌داند.

📖 مطالعه متن کامل یادداشت در وب‌سایت زیتون
#حسن_یوسفی_اشکوری #انقلاب_ملی #انقلاب_۱۳۵۷ #سلطنت #دموکراسی #ملی_گرایی #استقلال_ایران #اندیشه_سیاسی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤4👍2👎1
هوش مصنوعی پاسخ می‌دهد؛ چه کسی تصمیم می‌گیرد؟

وقتی الگوریتم‌ها در استخدام، آموزش، خدمات عمومی و تصمیم‌های سازمانی نقش می‌گیرند، پرسش‌های مهمی پیش روی ماست: چه کسی قواعد را تعیین می‌کند؟ چه شواهدی پشت تصمیم‌هاست و چه کسی پاسخ‌گوست؟

«خرد»؛ رسانه تحلیلی حکمرانی در عصر هوش مصنوعی

در خرد، با تحلیل‌های مستند، مرور پژوهش‌ها و گفت‌وگوهای تخصصی، رابطه هوش مصنوعی با قدرت، اقتصاد، جامعه و کیفیت تصمیم‌گیری را بررسی می‌کنیم.
اگر این پرسش‌ها دغدغه شما هم هست، دعوت می‌کنم خرد را بخوانید و با نقد و پیشنهادتان به شکل‌گیری این گفت‌وگو کمک کنید.

مطالعه مطالب خرد
👍3