ده باور اشتباه و خطرناک در مدیریت استراتژيک- شماره نه
9. برنامه‌ریزی استراتژيک را باید کنار گذاشت و اکنون زمان تفکر استراتژيک است
این جمله نیز از آن نکاتی است که این روزها زیاد تکرار می‌شود. اصلا این دو جایگزین هم نیستند. این جمله مانند آن است که بگوییم چون خوب خوابیده‌ایم پس دیگر تشنه نخواهیم شد. تفکر استراتژيک یک قابلیت تفکر است که به صورت فردی یا سازمانی می‌تواند وجود داشته باشد و توان اخذ تصمیمات استراتژيک را برای سازمان فراهم می‌کند، اما تفکر استراتژيک یک تفکر واگرا است و از تولید برنامه‌های منسجم و معطوف به عمل عقیم است. تفکر استراتژيک می‌تواند تولید کند، اما نمی‌تواند برنامه‌ریزی کند. برنامه‌ریزی استراتژيک وظیفه دارد استراتژی از هر کجا که پدید آمد را شناسایی، تدوین و عملیاتی کند. امروزه بیشتر از هر روز دیگری نیازمند برنامه‌ریزی استراتژيک هستیم.
اصولا تفکر استراتژيک و برنامه ریزی استراتژيک رقیب هم نیستند. برنامه ریزی استراتژيک بدون تفکر استراتژيک بی محتوا است و تفکر استراتژيک بدون برنامه ریزی استراتژيک یک باهوش معلول است که نمی تواند کاری کند.
کانال استراتژیست @lashkarbolouki

@lashkarbolouki. کانال استراتژیست

ده باور اشتباه و خطرناک در مدیریت استراتژيک- شماره ده
10. مدیریت استراتژيک یک رویکرد علمی، نظام‌مند و ساختاریافته است
در رویکرد متعارف مدیریت استراتژيک، به صورت منظم و بر اساس مدل‌های از پیش تعریف شده این اقدامات کمابیش انجام می‌شوند:
• تدوین یا بازتدوین بیانیه جهت‌گیری سازمان (ماموریت، چشم‌انداز، ارزش‌ها)
• تحلیل محیط بیرونی
• تحلیل محیط درونی
• تعیین اهداف
• طراحی استراتژی‌ها
• روزآمدسازی کارت امتیازی متوازن
• طراحی برنامه و بودجه استراتژيک و عملیاتی
• و....
این فعالیت‌ها به صورت منظم و در تاریخ‌های از پیش تعیین شده انجام می‌شوند، اما واقعیت تلخ آن است که استراتژی شبیه به یک رودخانه، مواج، خروشان و پویا است. همواره در طول زمان از منابع مختلف (منابع چهارگانه اشاره شده در بند شماره دو) ورودی می‌گیرد و همچنین بخشی از استراتژی نیز به دلایل مختلف (مانند پایان یافتن عمر یک تصمیم استراتژيک، تقلید رقبا و...) از این رودخانه جدا می‌شود. مدیریت استراتژيک یک فرآیند نیمه‌منظم، نیمه ساخت یافته و علمی_عملی است.
@lashkarbolouki

فرض کنید در شبی زمستانی مه غلیظی همه جا را فرا گرفته. وقتی متوجه شوید که تا فاصله بیشتر از 10 متری را نمی بینید، چه احساسی خواهید داشت.؟

احتمالا اولین احساس شما توأم با اندکی ترس است. به احتمال زیاد ترمز را فشار می دهید وسرعت اتومبیل را تا حد زیاد کاهش می دهید.

به تدریج مه غلیظ تر می شود و شما چند قدمی خود را بیشتر نمی بینید.

ممکن است شیشه اتومبیل را پایین بکشید تا بتوانید خط کشی وسط جاده را ببینید…

راجع به احساس خود در زمانی که مه ناپدید می شود فکر کنید.
در ابتدا چهار قدمی خود را می بینید و کم کم پیچ بعدی جاده هم هویدا می شود.اولین احساستان چیست؟؟

پای خود را از روی ترمز برداشته و روی گاز می گذارید.سرعت خود را زیاد می کنید و دیگر ترسی ندارید.

زمانی که با سلامتی از مه خارج شدید راجع به تنها عاملی که باعث تغییر شرایط بوده فکر کنید،

تنها چیزی که تفاوت کرد چشم انداز شما بود.

توانایی شما برای دیدن چشم انداز به شما کمک می کند که جاده فرا روی خود را ببنید واز این رو نگران نباشید.

آیا مه غلیظی شما را فرا گرفته است؟؟

به عنوان یک استراتژيست شما باید کمک کنید سازمان و همکاران شما از. فضای مه آلود خارج شوند

زمانی که سازمان و همکاران شما چشم اندازی روشن نداشته باشند، تجربه ای نظیر آن چه در رانندگی در مه با آن مواجه بودید، خواهند داشت. زمانی که زندگیتان را مه گرفته باشد شرایط در بسیاری جهات خطرناک تر از رانندگی در مه است.
فقدان چشم اندازی آرمانی باعث ناتوانی جسمی و روانی خواهد شد. برای شما برخواستن ازبستر خواب کاری دشوار می شود. همه کارها را به اجبار انجام می دهید.

برای هیچ کاری هیجان ندارید. انتظار هیچ خبری در طول روز ندارید وصبح با عشق به کاری از خواب بر نمی خیزید.

در بهترین حالت شما فقط دنبال گذران روند زندگی تان هستید. در زندگیتان لذتی وجود نداردو هدفی برای محقق شدن نیست.

اما لحظه ای که چشم انداز آرمانی زندگی خود را بنا کنید، توان و انرژی به شما باز خواهد گشت.بی صبرانه منتظر رسیدن صبح هستید. دقیقا می دانید به کجا می روید و چرا کاری راانجام می دهید.

همان هیجانی به شما دست خواهد داد که در لحظه خروج از مه با آن مواجه شدید.پای خود را بر روی پدال گاز فشار می دهید تا به مقصد برسید.زندگی زمانی که با آرمان توأم باشد حالتی از انتظار به آن اضافه خواهد شد.انتظاری بی صبرانه برای زندگی.افراد بزرگ و موفق این حالات را تجربه کرده اند.

شما به عنوان یک استراتژيست وظیفه بزرگی بر عهده دارید: روشن کردن مسیر پیش روی سازمان و همکاران تان

ایمان یعنی اعتقاد به آن چه اکنون قادر به دیدنش نیستید.
پاداش آن نیز دیدن چیزی است که به آن ایمان دارید..
🎯🎯🎯🎯🎯🎯
کانال استراتژیست @lashkarbolouki

کانال استراتژیست @lashkarbolouki

کانال استراتژیست
@lashkarbolouki

کانال استراتژیست
@lashkarbolouki

هو الظاهر
خدمت همه همراهان کانال استراتژیست به ويژه کسانی که ظرف هفته گذشته به ما پیوستند عرض سلام دارم. همچنین یک هفته سرشار از خدا و خوبی ها؛ خدمت گذاری و شادکامی، کوشش و طراوت برای شما آرزومندم.
با توجه به انتها رسیدن مبحث باورهای اشتباه و خطرناک در مدیریت استراتژيک، جمع بندی آن امروز مطرح می شود و ان شاء الله سرفصل جدیدی را باز می کنیم. با احترام و ادب، مجتبی لشکربلوکی 🎯

جمع بندی و تحلیل پایانی ده باور اشتباه و خطرناک مدیریت استراتژيک🎯
مدیریت استراتژيک سنتی و کلاسیک، مرده است، اما متاسفانه همچنان به‌کار گرفته می‌شود. تجربیات یک دهه اخیر مفروضات مبنایی مدیریت استراتژيک را تغییر داده است ولی متاسفانه کتاب‌های تکست (کتاب‌های رفرنس تدریس) حدود 10 سال طول می‌کشد که دانش درست و روزآمد شده را منتشر کنند. پیام اصلی این نوشتار این است که آموزه‌ها و کتاب‌ها را بخوانید و عمیقا نیز بخوانید اما جسارت زیرسوال بردن مفروضات را داشته باشید و آموزه‌ها را به عقلانیت و خرد عمیق مدیریتی خود محک بزنید. علوم انسانی هیچگاه به‌صورت کامل جایگزین عقل انسانی نخواهد شد.
پیام های کلیدی این مبحث عبارتند از:
برنامه ریزی استراتژيک همچنان زنده و لازم است اما تغییر ماهیت داده است.
استراتژی از ماتریس های پیچیده با عدد و رقم بدست نمی آید. عدد و رقم نباید حس توهمی علمی بودن را در ما ایجاد کند.
بر اساس مدل موعود، استراتژی از چهار منبع به دست می آید: ایده های راهبردی، پاسخ دهی به موضوعات راهبردی، کاوشگری و کنش گری راهبردی و تحلیل و تحقیق راهبردی.
مدیریت استراتژيک وابسته به ابزارهای مدیریت استراتژیک نیست. می توان مدیریت استراتژيک کرد اما از هیچ کدام از ابزارهای متعارف مدیریت استراتژيک بهره نبرد. مهم اصول بنیادین مدیریت استراتژيک است که جاری و سازی باشند.
استراتژی در شرایط عدم قطعیت همچنان معنادار است. باید یاد بگیریم که چگونه استراتژی های پابرجا طراحی و اجرا کنیم.
تفکر استراتژيک با همه خوبی هایش به هیچ وجه جایگزین برنامه ریزی استراتژيک نیست. این حرف اشتباه را دیگر تکرار نکنیم که اکنون زمان تفکر استراتژيک است و دیگر نباید برنامه ریزی استراتژيک کرد.
مدیریت استراتژيک پویا، جوشان و زنده است. یک امر خشک و قطعی نیست. عناصری دارد که در طول زمان نسبتا پایدارترند مانند ارزش ها، ماموریت، چشم انداز و استراتژی های عمومی و عناصری دارد که در طول زمان تکامل می یابند مانند استراتژی های عملی، تصمیمات استراتژيک، تخصیص منابع، اقدامات و معیارها و پورتفلیوی (سبد پروژه های) راهبردی.
ان شاء الله به زودی مدل موعود (مدل واکنش سریع، عمل گرا و دورنگر/دینامیک) مدیریت استراتژيک در همین کانال تشریح و تبیین می شود.🎯
کانال استراتژیست، رسانه تخصصی تصمیمات و تغییرات استراتژيک @lashkarbolouki

🎯کانال استراتژیست
@lashkarbolouki

🎯کانال استراتژیست
@lashkarbolouki

چه چیزی استراتژی نیست؟-1
یک لحظه تصور کنید مربی ای تنها حرفش به بازیکنانش این باشد: «باید ببریم». چقدر مضحک است!؟ گاهی اوقات به همین سادگی ما هم در استراتژی پردازی دچار کارهای مضحک می شویم! چگونه؟ با جایگزینی اهداف، آمال، چشم‌انداز‌ها و ارزش‌‌ها به جای استراتژی. هریک از موارد مطرح شده فوق (اهداف، آمال، چشم‌انداز‌ها و ارزش‌‌ها) نقش کلیدی در مدیریت استراتژيک سازمان دارند، ولی به هیچ وجه نمی‌توانند نقش تاثیرگذار استراتژی را ایفا كرده و جای آن را پر کنند. هیچکدام جانشین استراتژی نیستند.
به این عبارت توجه کنید: «به چیزی که غیرممکن به نظر می‌آید، فکر کنید و آن را عملی کنید». این قبیل جملات در صد‌ها متن سخنرانی سخنوران، کتاب‌‌ها، یادداشت‌‌ها، تقویم‌‌ها و وب‌سایت‌‌ها یافت می‌شود. این جمله پرجاذبه با انرژی مثبتی که در خود دارد، به گسترش ایده‌‌های کاریزماتیک مدیریتی و نیروی چشم‌اندازی مشترک کمک کرده است اما به خاطر بسپاریم «امید و انرژی، استراتژی نیست»! البته استراتژی نیازمند امید و انرژی است. اما نباید استراتژی را به سطح جملات مدیریتی و انرژی/ الهام بخش فروبکاهیم.
کانال استراتژیست @lashkarbolouki

چه چیزی استراتژی نیست؟-2
در اوایل قرن بیست و یکم، همجواری و خلط استراتژی با «رهبری چشم انداز محور» موجب شد که در برنامه‌ریزی استراتژیک، فرمت‌‌های قالبی حاکم شوند؛ چشم‌انداز، ماموریت، ارزش ها، استراتژی بر سر زبان‌‌ها افتاد و اکنون اگر این واژه ها را در اینترنت تایپ کنید، سیلی از مثال‌‌های مختلف در این فرمت قالبی خواهید یافت. این فرمت قالبی به شکل زیر است:
– چشم‌انداز: در چشم‌اندازتان بگویید، در آینده شرکت یا سازمانتان چه شکلی خواهد بود. اخیرا می‌گویند که بهترین چشم‌انداز همان محبوب‌ترین یا شناخته‌شده‌ترین چشم‌انداز است.
– ماموریت: ماموریت یک بیانیه شیوا و سیاسی است از مقصود و نیتی که شرکت و سازمان به دنبال آن است. نوآوری، رشد انسان و راهکار‌های پایدار از عناصر پرطرفدار در این بیانیه‌‌ها هستند.
-ارزش‌‌ها: بیانیه‌‌ای است که ارزش‌‌های شرکت را در بر دارد. مطمئن شوید که از موارد بحث برانگیز استفاده نکرده اید. کلمات کلیدی این بخش عباراتی مانند درستی، احترام و تعالی هستند.
-استراتژی‌‌ها: در استراتژی‌‌ها از اهداف و آرزو‌هایتان یاد می‌کنند!!!! ولی نام آن‌ها را استراتژی می‌گذارند!!!؟؟ مانند «استراتژی ما ایجاد یک پورتفولیو از فعالیت‌‌های اقتصادی است که برای سهامدارانمان ارزش افزوده و برای مشتریانمان رشد ایجاد کند».
این فرمت‌های قالبی برنامه‌ریزی استراتژیک عمدتا توسط سازمان ها به کار گرفته می‌شوند. در این‌گونه استراتژی‌‌ها معمولا سازمان، هیچ مسیر، هدف و… مشخصی را دنبال نمی‌کند. مشکل اصلی این نوع استراتژی‌‌ها این است که چنانچه کسی واقعا هم بخواهد یک استراتژی موثر را فعال و اجرایی کند با تعداد زیادی شعار‌های بی‌معنی و مثال‌های بد احاطه می‌شود.
متاسفانه گاهی برنامه ریزی استراتژيک به سطح پر کردن جاهای خالی قالب های از پیش تعریف شده (fill in the blanks) نزول کرده است و تبدیل به یک امر مبتذل شده است. در حالی که ماهیت استراتژی، مجموعه ای از انتخاب های دردناک در دنیای واقعی است که سازمان برای اتخاذ آن نیازمند تحلیل، گفتگو، تصمیم گیری از بین گزینه های مختلف و مذاکره، توافق و تفاهم است. و در عین حال کنار گذاشتن گزینه های دیگر است.
کانال استراتژیست @lashkarbolouki

نمونه ای از نگاه شکلی _قالبی به برنامه ریزی استراتژیک با شعار برنامه ریزی استراتژیک در یک صفحه!!! کانال استراتژیست @lashkarbolouki

نباید گول این حرف ها را خورد! تصمیم گیری و مدیریت استراتژیک یک شبه و یک صفحه کاریکاتوری از حقیقت مدیریت استراتژیک ناب است @lashkarbolouki

آیا این جمله هم برای شما آشناست؟

گروهی از دانشمندان ۵ میمون را در قفسی قرار دادند.

در وسط قفس یک نردبان و بالای نردبان دسته ای موز گذاشتند.

هر زمانی که میمونی بالای نردبان می‌رفت تا موزها را بردارد، دانشمندان بر روی سایر میمون‌ها آب سرد می‌پاشیدند.

پس از مدتی، هر وقت که میمونی بالای نردبان می‌رفت سایرین او را کتک می‌زدند.

مدتی بعد هیچ میمونی علی‌رغم وسوسه‌ای که داشت جرات بالا رفتن از نردبان را به خود نمی‌داد.

دانشمندان تصمیم گرفتند که یکی از میمون‌ها را بردارند و با یک میمون جدید جایگزین کنند. اولین کاری که این میمون جدید انجام داد این بود که سعی کرد تا بالای نردبان برود، که بلافاصله توسط سایرین مورد ضرب قرار گرفت.

پس از چندبار کتک خوردن میمون جدید با این که نمی‌دانست چرا، اما یاد گرفت که بالای نردبان نرود.

میمون دومی جایگزین گردید و همان اتفاق تکرار شد. میمون جدید اول هم در کتک زدن میمون جدید دوم شرکت میکرد. سومین میمون هم جایگزین شد و دوباره همان اتفاق (کتک خوردن) تکرار گردید.

به همین ترتیب چهارمین و پنجمین میمون نیز عوض شدند.

آن چیزی که باقی مانده بود گروهی متشکل از ۵ میمون بوده که با این که هیچ‌گاه آب سردی بر روی آن‌ها پاشیده نشده بود، میمونی را که بالای نردبان می‌رفت را کتک می‌زدند.

اگر امکان داشت که از میمون‌ها بپرسند که چرا میمونی که بالای نردبان می‌رود را کتک می‌زنند شرط خواهیم بست که جواب آن‌ها این خواهد بود: “من نمی‌دانم، این *رسم* ماست. همه این کارو میکنن”

این جواب به نظر شما آشنا نمی‌آید؟!
دوباره میگویم این جواب به نظر شما آشنا نمی‌آید؟!

اگر در مدیریت استراتژيک بخواهیم در دام پیش دانسته ها و پیش فرض ها باشیم هیچگاه نخواهیم توانست چارچوب شکنی کرده و به بازارها/محصولات /مدل های کسب و کاری جدید برسیم
اینجاست که موفقیت دیروز مهم ترین مانع موفقیت امروز و اصلی ترین عامل شکست فردا خواهد شد
🎯
کانال استراتژیست
@lashkarbolouki

یک استراتژيست توانایی آن را در یک شرکت ورشکسته یک کسب وکار پر رونق را تجسم کند کانال استراتژیست @lashkarbolouki

خلاقیت راهبردی بدون انضباط راهبردی یعنی هرج و مرج و اتلاف منابع. کانال استراتژیست @lashkarbolouki

برای طراحی استراتژی‌ هم نیازمند کلاه سبزها (خلاقان) هستیم هم کلاه زردها(مثبت اندیشان)و البته کلاه سیاه ها(بدبین های موشکاف) @lashkarbolouki

در چه حوزه ای کار کنم؟ چه شغلی انتخاب کنم؟
یکی از سوالات پر تکرار این است که در چه حوزه ای کار کنم؟ چه شغلی انتخاب کنم؟ در چه رشته ای تحصیل کنم؟

من برای پاسخ دادن به این مساله 4 تست مطرح می کنم و می گویم کاری را انتخاب کن که از این 4 تست سر بلند بیرون بیاید.
📌تست 1: توانمندی، در آن حوزه تخصصی احساس می کنی که توانمندی ذهنی و مهارتی خاصی داری و می توانی موفق شوی. به عبارت دیگری استعداد ذاتی (و نه اکتسابی) دارم. مثلا برخی ها در نواختن موسیقی بدون آن که خیلی کلاس رفته باشند مهارت دارند و برخی در نویسندگی و برخی در محاسبات و برخی در تعمیر وسایل الکترومکانیکی.
📌تست2: علاقه مندی، علاوه بر توانمندی باید یک ذوق و شوق درونی در تو نسبت به آن رشته وجود داشته باشد. چه چیزی در درون شما وجود دارد که شما را ساعت 6 صبح به اشتیاق آن بلند می شوید. مثلا ممکن است من هم کلاس پیانو بروم و شما هم. ولی شما با عشق می روید و من صرفا به عنوان یک تکلیف. آیا آن حوزه کاری/تحصیلی از درون شما شعله می زند؟
📌تست 3: نیازمندی، آن رشته کاری باید دردی اساسی از جامعه ای که در آن زندگی می کنی را حل کند این ویژگی یک فایده اساسی دارد یکی اینکه کاری را انتخاب کرده ای که علاوه بر اینکه روحت را سیراب می کند جیبت را پر می کند.
📌تست 4: گستره فرصت های آتی. آن رشته ای که در آن تخصص یافته ای باید فرصت های متنوع و بلندمدتی را پیش روی تو قرار دهد. اگر در یک رشته خاص متخصص باشی که فقط سه سازمان به آن احتیاج دارند و آن هم فقط دو سال، این به درد نمی خورد! در جستجوی مهارت هایی باش که اکثریت سازمان ها کمابیش همواره به آن محتاجند.
شخصاً حوزه کاری ام را گونه ای انتخاب کرده ام که در برابر هر چهار تست سربلند است. هم لذت می برم هم منفعت می برم و هم احساس هویت و رسالت می‌کنم و هم افق های متعددی و گزینه های مختلفی پیش روی من است … بهمین خاطر کارم را زندگی می کنم. نه اینکه کار کنم برای اینکه زندگی کنم.

نکته: ممکن است کسی بگوید که من نمی توانم جواب سوالات 1 و 2 را بدهم. جوابش اینه که این نشان می دهد که خودت را نمی شناسی. و البته اصلا جای نگرانی نیست. بهتر است در طول 3 الی 4 سال، چند حوزه کاری، چند مسوولیت شغلی، چند دانش تخصصی را مزمزه کنی. آنگاه خودت را بیشتر خواهی شناخت.

تو هم راهت را انتخاب کن یا الان و یا اگر نه به صورت هوشمندانه تجربه های متفاوتی را برای خودت طراحی کن و بعد از کسب تجارب و شناخت بیشتر توانمندی-علاقه مندی ات با توکل به خداوند دست به یک انتخاب سرنوشت ساز بزن. در پناه خدا.

کانال استراتژیست
@lashkarbolouki