Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یکی از زیباترین مونولوگ های تاریخ برای پیشرفت،
انسانیت
و رهایی
نه یک بار که چند بار ببینید!
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
انسانیت
و رهایی
نه یک بار که چند بار ببینید!
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
⭕️براى کوتاه مدتا وقت ندارم! براى بلند مدتا حوصله! + چرخه طلایی
فردی به طنز می گفت:
من یه سرى اهداف کوتاه مدت دارم،
یه سرى اهداف بلند مدت
براى کوتاه مدتا وقت ندارم!
براى بلند مدتا حوصله!
سه نکته می شود در این زمینه گفت:
🔘می شود تعداد اهداف کوتاه مدت را کم کرد تا توان محدود ما متمرکز شود بر دو یا سه هدف تا دچار کمبود امکانات (=تعداد اولویت ها) نشویم.
🔘اهداف بلندمدت را نیز باید به اهداف کوتاه مدت تبدیل کرد وگرنه فراموش می شوند. اصولا اهداف بلندمدت از طریق شکستن مدیریت می شوند. (شکستن اهداف بزرگ به کوچک)
🔘در ضمن اصل قضیه این است که ایشان از تنبلی و روزمرگی رنج می برند. که یکی از راه های غلبه بر روزمرگی، هدف گذاری های کوچک، اقدامات سریع و پاداش های جذاب است. این چرخه طلایی (هدف-اقدام-پاداش) می تواند آدم ها را از چرخه باطل (بی هدفی-سردرگمی- روزمرگی) نجات دهد.
کانال استراتژيست
@Lashkarbolouki
فردی به طنز می گفت:
من یه سرى اهداف کوتاه مدت دارم،
یه سرى اهداف بلند مدت
براى کوتاه مدتا وقت ندارم!
براى بلند مدتا حوصله!
سه نکته می شود در این زمینه گفت:
🔘می شود تعداد اهداف کوتاه مدت را کم کرد تا توان محدود ما متمرکز شود بر دو یا سه هدف تا دچار کمبود امکانات (=تعداد اولویت ها) نشویم.
🔘اهداف بلندمدت را نیز باید به اهداف کوتاه مدت تبدیل کرد وگرنه فراموش می شوند. اصولا اهداف بلندمدت از طریق شکستن مدیریت می شوند. (شکستن اهداف بزرگ به کوچک)
🔘در ضمن اصل قضیه این است که ایشان از تنبلی و روزمرگی رنج می برند. که یکی از راه های غلبه بر روزمرگی، هدف گذاری های کوچک، اقدامات سریع و پاداش های جذاب است. این چرخه طلایی (هدف-اقدام-پاداش) می تواند آدم ها را از چرخه باطل (بی هدفی-سردرگمی- روزمرگی) نجات دهد.
کانال استراتژيست
@Lashkarbolouki
⭕️پدیده وحشتناک زندگی زیر خط کش دیگران!⭕️
چرا ما (در زندگی شخصی یا در اداره سازمان یا کشورداری)، خودمان نیستیم؟ و چرا طعم زندگی اصیل را نمی چشیم؟ یکی از بزرگ ترین چالش هایی که گریبان ما را گرفته است تصمیم گیری بر اساس استانداردها، ارزش ها، معیارها و راهبردهای دیگران است.
بگذارید چند مثال از زندگی شخصی بزنم؟
چرا این رشته را انتخاب کردی؟ - چون همه شاگرد زرنگ ها این رشته را می زدند؟ شناخت/علاقه هم داشتی؟ نه!
چرا دکتری گرفتی؟ چون همه اطرافیانم مرا به گرفتن دکتری تشویق می کردند؟ آیا بعد از گرفتن دکتری برای این رشته کاری هم هست؟ تحقیق نکرده ام!
چرا ماشین شاسی بلند خریدی؟ چرا آی پد خریدی؟ چرا مبلمان خانه ات را عوض کردی؟ چون: دیگران ....
چرا این مدل مو؟ این مدل لباس؟ چرا گیاه خواری؟ چرا این نوع موسیقی؟ چون دیگران ....
حال بگذارید چند مثال متفاوت بزنم:
اگر هنری فورد می خواست بر اساس استانداردهای صنعت کار کند، هیچگاه ماشین هایی که همه بتوانند آن را بخرند (ماشین های با قیمت متوسط) تولید نمی شد و ما همچنان روی گاری بودیم.
اگر علامه طباطبایی می خواست به حرف اطرافیانش گوش کند (که اصرار می کردند که به جای تفسیر قرآن به تدریس فقه و اصول بپردازد) هیچگاه تفسیر المیزان خلق نمی شد.
اگر استیو جابز می خواست بر اساس استانداردهای صنعت محصول کند، هیچگاه آی تیونز و آی پد به بازار معرفی نمی شد.
اگر سنگاپور می خواست همان مسیر چین را برود، هیچگاه ما شاهد چنین پیشرفت معجزه آسایی نبودیم.
پدیده زندگی زیرخط کش یعنی زندگی کردن بر اساس ارزش ها و معیارهای و متر و اندازه گیری دیگران. یعنی دور انداختن خود و زندگی کردن دیگران! در این حالت من خودم را زندگی نمی کنم بلکه دیگران را زندگی می کنم.
ما دیگر دغدغه شخصی نداریم و بیشتر دغدغه تصویری داریم (دیگران در مورد من چه فکر می کنند)
پیامدهای منفی زندگی شخصی زیرخط کش دیگران چیست؟
☑️ اگر فرد مورد انتقاد قرار گیرد، به خودش شک می کند و براحتی بهم می ریزد.
☑️ هیچگاه به دغدغه های واقعی خود نمی پردازد.
☑️ آرامش فکری ندارند. هر روز صبح با فکر به اینکه مردم چه فکری در موردش میکنند بیدار میشود و هر شب هم با همین فکر به خواب میرود.
☑️ دچار دورویی و چندپارچگی وجودی می شود چون آنها زندگی نمیکند، فقط نقشی را ایفا میکند که دیگران به آنها داده اند. تبدیل می شود به یک بازیگر همراه با ماسکی که به چهره زده است.
☑️ استقلالش را از دست میدهد. فکرش حاوی نظرات دیگران است. دیگران برایش تصمیم می گیرند.
☑️ خلاقیتش از بین می رود چرا که زندگی اش تقلید و تکرار است
🎯سه استراتژی شخصی پیشنهادی:
برای مقابله با پدیده زندگی زیر خط کش سه استراتژی شخصی پیشنهاد می کنم:
1- به عمیق ترین ارزش ها و علایق خود به خوبی فکر کنید. کسانی که این کار را انجام می دهند به خوبی در موقعیت های تصمیم می دانند که چه چیزی را واقعا دوست دارند و چه چیزی را به خاطر دیگران می پسندند.
2- از متفاوت بودن و مخالف بودن نترسید. تمرین کردن این مهارت باعث می شود که شما با دیگران باشید اما از آنان نباشید. فراموش نکنید اگر دو نفر کاملا شبیه به هم شبیه باشند، یکی از آن ها اضافه است!
3- بدانید شما آنقدرها هم که فکر می کنید زیر ذره بین دیگران نیستید. اگر بدانید مردم هزاران بار بیشتر به یک سردرد معمولی خود اهمیت میدهند تا به خبر مرگ من و شما ... دیگر نگران نخواهید شد که درباره شما چه فکری میکنند !
شما آزاد زاده شدید. خداوند شما را ويژه، یکتا و بی همتا آفریده است. ويژه و بی همتا بمانید در عین حال اینکه مسوول و اخلاقی هستید. با احترام به دیگران زندگی کنید اما دیگران را زندگی نکنید!
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Lashkarbolouki
چرا ما (در زندگی شخصی یا در اداره سازمان یا کشورداری)، خودمان نیستیم؟ و چرا طعم زندگی اصیل را نمی چشیم؟ یکی از بزرگ ترین چالش هایی که گریبان ما را گرفته است تصمیم گیری بر اساس استانداردها، ارزش ها، معیارها و راهبردهای دیگران است.
بگذارید چند مثال از زندگی شخصی بزنم؟
چرا این رشته را انتخاب کردی؟ - چون همه شاگرد زرنگ ها این رشته را می زدند؟ شناخت/علاقه هم داشتی؟ نه!
چرا دکتری گرفتی؟ چون همه اطرافیانم مرا به گرفتن دکتری تشویق می کردند؟ آیا بعد از گرفتن دکتری برای این رشته کاری هم هست؟ تحقیق نکرده ام!
چرا ماشین شاسی بلند خریدی؟ چرا آی پد خریدی؟ چرا مبلمان خانه ات را عوض کردی؟ چون: دیگران ....
چرا این مدل مو؟ این مدل لباس؟ چرا گیاه خواری؟ چرا این نوع موسیقی؟ چون دیگران ....
حال بگذارید چند مثال متفاوت بزنم:
اگر هنری فورد می خواست بر اساس استانداردهای صنعت کار کند، هیچگاه ماشین هایی که همه بتوانند آن را بخرند (ماشین های با قیمت متوسط) تولید نمی شد و ما همچنان روی گاری بودیم.
اگر علامه طباطبایی می خواست به حرف اطرافیانش گوش کند (که اصرار می کردند که به جای تفسیر قرآن به تدریس فقه و اصول بپردازد) هیچگاه تفسیر المیزان خلق نمی شد.
اگر استیو جابز می خواست بر اساس استانداردهای صنعت محصول کند، هیچگاه آی تیونز و آی پد به بازار معرفی نمی شد.
اگر سنگاپور می خواست همان مسیر چین را برود، هیچگاه ما شاهد چنین پیشرفت معجزه آسایی نبودیم.
پدیده زندگی زیرخط کش یعنی زندگی کردن بر اساس ارزش ها و معیارهای و متر و اندازه گیری دیگران. یعنی دور انداختن خود و زندگی کردن دیگران! در این حالت من خودم را زندگی نمی کنم بلکه دیگران را زندگی می کنم.
ما دیگر دغدغه شخصی نداریم و بیشتر دغدغه تصویری داریم (دیگران در مورد من چه فکر می کنند)
پیامدهای منفی زندگی شخصی زیرخط کش دیگران چیست؟
☑️ اگر فرد مورد انتقاد قرار گیرد، به خودش شک می کند و براحتی بهم می ریزد.
☑️ هیچگاه به دغدغه های واقعی خود نمی پردازد.
☑️ آرامش فکری ندارند. هر روز صبح با فکر به اینکه مردم چه فکری در موردش میکنند بیدار میشود و هر شب هم با همین فکر به خواب میرود.
☑️ دچار دورویی و چندپارچگی وجودی می شود چون آنها زندگی نمیکند، فقط نقشی را ایفا میکند که دیگران به آنها داده اند. تبدیل می شود به یک بازیگر همراه با ماسکی که به چهره زده است.
☑️ استقلالش را از دست میدهد. فکرش حاوی نظرات دیگران است. دیگران برایش تصمیم می گیرند.
☑️ خلاقیتش از بین می رود چرا که زندگی اش تقلید و تکرار است
🎯سه استراتژی شخصی پیشنهادی:
برای مقابله با پدیده زندگی زیر خط کش سه استراتژی شخصی پیشنهاد می کنم:
1- به عمیق ترین ارزش ها و علایق خود به خوبی فکر کنید. کسانی که این کار را انجام می دهند به خوبی در موقعیت های تصمیم می دانند که چه چیزی را واقعا دوست دارند و چه چیزی را به خاطر دیگران می پسندند.
2- از متفاوت بودن و مخالف بودن نترسید. تمرین کردن این مهارت باعث می شود که شما با دیگران باشید اما از آنان نباشید. فراموش نکنید اگر دو نفر کاملا شبیه به هم شبیه باشند، یکی از آن ها اضافه است!
3- بدانید شما آنقدرها هم که فکر می کنید زیر ذره بین دیگران نیستید. اگر بدانید مردم هزاران بار بیشتر به یک سردرد معمولی خود اهمیت میدهند تا به خبر مرگ من و شما ... دیگر نگران نخواهید شد که درباره شما چه فکری میکنند !
شما آزاد زاده شدید. خداوند شما را ويژه، یکتا و بی همتا آفریده است. ويژه و بی همتا بمانید در عین حال اینکه مسوول و اخلاقی هستید. با احترام به دیگران زندگی کنید اما دیگران را زندگی نکنید!
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Lashkarbolouki
👍1
⭕️یک درس راهبردی از یک نویسنده عاشق
نویسنده ای عاشق (نادر ابراهیمی) برای همسرش نوشت:
همسفر!
در این راه طولانی که ما بی خبریم و چون باد می گذرد
بگذار خرده اختلاف هایمان، با هم باقی بماند.
خواهش می کنم!
مخواه که یکی شویم، مطلقا یکی.
مخواه که هر چه تو دوست داری، من همان را، به همان شدت، دوست داشته باشم.
و هر چه من دوست دارم، به همان گونه، مورد دوست داشتن تو نیز باشد.
مخواه که هر دو، یک آواز را بپسندیم.
یک ساز را، یک کتاب را، یک طعم را، یک رنگ را و یک شیوه نگاه کردن را.
مخواه که انتخابمان یکی باشد، سلیقه مان یکی، و رویاهامان یکی.
هم سفر بودن و هم هدف بودن، ابدا به معنی شبیه بودن و شبیه شدن نیست.
و شبیه شدن، دال بر کمال نیست. بلکه دلیل توقف است.
نامه عاشقانه نادر ابراهیمی به همسرش
عزیز من!
دو نفر که عاشق اند، و عشق آنها را به وحدتی عاطفی رسانده است؛
واجب نیست که هر دو صدای کبک، درخت نارون، حجاب برفی قله ی علم کوه،
رنگ سرخ و بشقاب سفالی را دوست داشته باشند.
اگر چنین حالتی پیش بیاید، باید گفت که یا عاشق زائد است یا معشوق. و یکی کافیست.
عشق، از خودخواهی ها و خود پرستی ها گذشتن است.
اما، این سخن به معنای تبدیل شدن به دیگری نیست.
من از عشق زمینی حرف می زنم، که ارزش آن در “حضور” است،
نه در محو و نابود شدن یکی در دیگری.
☑️ نکته راهبردی:
یکی شدن یعنی اینکه من بی همتایی و ويژه بودن خود را رها کنم و مشابه تو شوم. یعنی دغدغه ها، استعدادهايی که خداوند به صورت ويژه در من گذاشته است را رها کنم.
هر کسی/هر سازمانی/هر ملتی قرار است خودش باشد.
ما هیچگاه آلمان نخواهیم شد و آلمان هیچگاه آمریکا نخواهد شد و آمریکا هیچگاه ژاپن.
مایکروسافت هیچگاه اپل نخواهد شد و اپل هیچگاه سامسونگ.
هر کسی خودش است و می تواند بهترین خویشتن خویش باشد به شرط آنکه یاد بگیرد، خودش باشد.
از دیگران بیاموزد، دیگران را تحلیل کند اما تقلید نکند.
جسارتِ تفاوت و خلاقیت را داشته باشد.
حتی عشق نیز به معنای یکی شدن نیست.
🎯مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Lashkarbolouki
نویسنده ای عاشق (نادر ابراهیمی) برای همسرش نوشت:
همسفر!
در این راه طولانی که ما بی خبریم و چون باد می گذرد
بگذار خرده اختلاف هایمان، با هم باقی بماند.
خواهش می کنم!
مخواه که یکی شویم، مطلقا یکی.
مخواه که هر چه تو دوست داری، من همان را، به همان شدت، دوست داشته باشم.
و هر چه من دوست دارم، به همان گونه، مورد دوست داشتن تو نیز باشد.
مخواه که هر دو، یک آواز را بپسندیم.
یک ساز را، یک کتاب را، یک طعم را، یک رنگ را و یک شیوه نگاه کردن را.
مخواه که انتخابمان یکی باشد، سلیقه مان یکی، و رویاهامان یکی.
هم سفر بودن و هم هدف بودن، ابدا به معنی شبیه بودن و شبیه شدن نیست.
و شبیه شدن، دال بر کمال نیست. بلکه دلیل توقف است.
نامه عاشقانه نادر ابراهیمی به همسرش
عزیز من!
دو نفر که عاشق اند، و عشق آنها را به وحدتی عاطفی رسانده است؛
واجب نیست که هر دو صدای کبک، درخت نارون، حجاب برفی قله ی علم کوه،
رنگ سرخ و بشقاب سفالی را دوست داشته باشند.
اگر چنین حالتی پیش بیاید، باید گفت که یا عاشق زائد است یا معشوق. و یکی کافیست.
عشق، از خودخواهی ها و خود پرستی ها گذشتن است.
اما، این سخن به معنای تبدیل شدن به دیگری نیست.
من از عشق زمینی حرف می زنم، که ارزش آن در “حضور” است،
نه در محو و نابود شدن یکی در دیگری.
☑️ نکته راهبردی:
یکی شدن یعنی اینکه من بی همتایی و ويژه بودن خود را رها کنم و مشابه تو شوم. یعنی دغدغه ها، استعدادهايی که خداوند به صورت ويژه در من گذاشته است را رها کنم.
هر کسی/هر سازمانی/هر ملتی قرار است خودش باشد.
ما هیچگاه آلمان نخواهیم شد و آلمان هیچگاه آمریکا نخواهد شد و آمریکا هیچگاه ژاپن.
مایکروسافت هیچگاه اپل نخواهد شد و اپل هیچگاه سامسونگ.
هر کسی خودش است و می تواند بهترین خویشتن خویش باشد به شرط آنکه یاد بگیرد، خودش باشد.
از دیگران بیاموزد، دیگران را تحلیل کند اما تقلید نکند.
جسارتِ تفاوت و خلاقیت را داشته باشد.
حتی عشق نیز به معنای یکی شدن نیست.
🎯مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Lashkarbolouki
شما همچون اثر انگشت خود بی نظیر و یگانه هستید.
تقلید و تکرار دیگران نباشید.
ممتاز زندگی کنید.
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
تقلید و تکرار دیگران نباشید.
ممتاز زندگی کنید.
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
⭕️یا اول
چه خشک خواهد بود آغاز هفته ای که به نام تو متبرک نباشد.
و چه طراوت بخش است نام تو که در سرآغاز هفته، ماه، سال باشد.
خداوندا
پناهم باش، همراهم باش و یارم باش. که با تو جهان کوچک می نماید و بی تو من به هیچ انگاشته می شوم.
بسم الله الرحمن الرحیم.
چه خشک خواهد بود آغاز هفته ای که به نام تو متبرک نباشد.
و چه طراوت بخش است نام تو که در سرآغاز هفته، ماه، سال باشد.
خداوندا
پناهم باش، همراهم باش و یارم باش. که با تو جهان کوچک می نماید و بی تو من به هیچ انگاشته می شوم.
بسم الله الرحمن الرحیم.
⭕️چه خاطره ای از سال 2050 در ذهن دارید؟⭕️
یکی از کارکردهای مدیریت استراتژيک و آینده پژوهی کنکاش در «خاطره هایی از آینده» است. تصاویر و داستان هایی از آینده که ما آن ها را تجسم می کنیم و بر مبنای خاطره هایی از آینده تصمیم گیری می کنیم و سرمایه گذاری.
آیا خودتان را برای سال 2050 آماده کرده اید؟ کسانی که از آینده خبر دارند، هم اکنون در حوزه هایی سرمایه گذاری می کنند که بیشترین «چگالی منفعت» را به دنبال خود دارد.
پی دبلیو سی سال گذشته گزارشی درباره چند ابر روند تا سال 2050 را منتشر ساخت است. به چند پیش بینی دقت کنید:
🔘 روند مسن شدن جمعیت تا سال 2050 ادامه دارد در نتیجه این روند منجربه افزایش تعداد افراد بالای 60 سال خواهد شد. در 1950، فقط 8% بالای 60 سال بودند در 2050 بیش از 20%.
🔘 رشد شهرنشینی تا سال 2050 تداوم می یابد. در زمان حال 50٪ جمعیت در شهرها زندگی می کنند. در حالیکه تا 60 سال قبل 30٪ جمعیت در شهرها زندگی می کردند. با روند فعلی تا سال 2030جمعیت شهرها به بالای 60٪ و تا سال 2050 به 72٪ خواهد رسید.
🔘 جابجایی قدرت های اقتصادی بزرگ از کشورهای توسعه یافته به کشورهای در حال توسعه فعلی تا سال 2050. جهت رشد از 7 کشور صنعتی (G7شامل ایالات متحده، ژاپن، آلمان، انگلستان، فرانسه، ایتالیا و کانادا) به اقتصاد های در حال رشد یعنی7 کشور(E7 شامل چین، هند، برزیل، روسیه، اندونزی، مکزیک و ترکیه) تا سال 2050 منتقل خواهد شد. شاید تا 50 سال آینده داشتن روابط استراتژیک با شرکت های چینی و بزریلی از ارتباط با شرکت های آلمانی و یا ژاپنی خیلی مهمتر باشد.
🔘 تا سال 2030 جمعیت جهان بیش از 8 میلیارد نفر خواهد بود. از نظر این موسسه با افزایش جمعیت جهان به 50٪ انرژی بیشتر، 40٪ آب بیشتر و 35٪ مواد غذایی بیشتر خواهد داشت.
🔘 نیاز به مراکز نگهداری افراد مسن در آینده به اندازه داشتن مدارس امروز مهم خواهد بود.
نیاز مراکز تفریحی و تندرستی هم برای این نسل مسن اهمیت خواهند داشت.
احتمالاٌ نامزدهای انتخاباتی ریاست جمهوری در 30 سال آینده به جای اشتغال جوانان بر ساماندهی و بهبود زندگی افراد مسن جامعه تاکید خواهند داشت.
🔘 تا 30 سال آینده رستوران خوب، رستورانی خواهد بود که به رژیم غذایی و غذاهای سالم مخصوصا برای خانم های مسنی که همچنان به تیپ و قیافه خود اهمیت می دهند می پردازد.
🔘 مدیران حرفه ای و جوان و باهوش و تحصیل کرده کمیاب شده و در تمام دنیا خواهان بیشتری خواهند داشت.
🔲از خودتان بپرسید این روندها چه پنجره ای از فرصت ها را برای من ایجاد خواهد کرد؟ امروز چه باید بکنم؟
کانال استراتژیست @lashkarbolouki
یکی از کارکردهای مدیریت استراتژيک و آینده پژوهی کنکاش در «خاطره هایی از آینده» است. تصاویر و داستان هایی از آینده که ما آن ها را تجسم می کنیم و بر مبنای خاطره هایی از آینده تصمیم گیری می کنیم و سرمایه گذاری.
آیا خودتان را برای سال 2050 آماده کرده اید؟ کسانی که از آینده خبر دارند، هم اکنون در حوزه هایی سرمایه گذاری می کنند که بیشترین «چگالی منفعت» را به دنبال خود دارد.
پی دبلیو سی سال گذشته گزارشی درباره چند ابر روند تا سال 2050 را منتشر ساخت است. به چند پیش بینی دقت کنید:
🔘 روند مسن شدن جمعیت تا سال 2050 ادامه دارد در نتیجه این روند منجربه افزایش تعداد افراد بالای 60 سال خواهد شد. در 1950، فقط 8% بالای 60 سال بودند در 2050 بیش از 20%.
🔘 رشد شهرنشینی تا سال 2050 تداوم می یابد. در زمان حال 50٪ جمعیت در شهرها زندگی می کنند. در حالیکه تا 60 سال قبل 30٪ جمعیت در شهرها زندگی می کردند. با روند فعلی تا سال 2030جمعیت شهرها به بالای 60٪ و تا سال 2050 به 72٪ خواهد رسید.
🔘 جابجایی قدرت های اقتصادی بزرگ از کشورهای توسعه یافته به کشورهای در حال توسعه فعلی تا سال 2050. جهت رشد از 7 کشور صنعتی (G7شامل ایالات متحده، ژاپن، آلمان، انگلستان، فرانسه، ایتالیا و کانادا) به اقتصاد های در حال رشد یعنی7 کشور(E7 شامل چین، هند، برزیل، روسیه، اندونزی، مکزیک و ترکیه) تا سال 2050 منتقل خواهد شد. شاید تا 50 سال آینده داشتن روابط استراتژیک با شرکت های چینی و بزریلی از ارتباط با شرکت های آلمانی و یا ژاپنی خیلی مهمتر باشد.
🔘 تا سال 2030 جمعیت جهان بیش از 8 میلیارد نفر خواهد بود. از نظر این موسسه با افزایش جمعیت جهان به 50٪ انرژی بیشتر، 40٪ آب بیشتر و 35٪ مواد غذایی بیشتر خواهد داشت.
🔘 نیاز به مراکز نگهداری افراد مسن در آینده به اندازه داشتن مدارس امروز مهم خواهد بود.
نیاز مراکز تفریحی و تندرستی هم برای این نسل مسن اهمیت خواهند داشت.
احتمالاٌ نامزدهای انتخاباتی ریاست جمهوری در 30 سال آینده به جای اشتغال جوانان بر ساماندهی و بهبود زندگی افراد مسن جامعه تاکید خواهند داشت.
🔘 تا 30 سال آینده رستوران خوب، رستورانی خواهد بود که به رژیم غذایی و غذاهای سالم مخصوصا برای خانم های مسنی که همچنان به تیپ و قیافه خود اهمیت می دهند می پردازد.
🔘 مدیران حرفه ای و جوان و باهوش و تحصیل کرده کمیاب شده و در تمام دنیا خواهان بیشتری خواهند داشت.
🔲از خودتان بپرسید این روندها چه پنجره ای از فرصت ها را برای من ایجاد خواهد کرد؟ امروز چه باید بکنم؟
کانال استراتژیست @lashkarbolouki
Forwarded from Gentlemen's choice
#جنتلمن
برخی اهداف آنچنان متعالی است که حتی شکست در رسیدن به آن ها شکوهمند و افتخار آفرین است!
@Gentlemenschoice
برخی اهداف آنچنان متعالی است که حتی شکست در رسیدن به آن ها شکوهمند و افتخار آفرین است!
@Gentlemenschoice
⭕️⭕️ آیا یک مگس می تواند روی استراتژی شخصی زندگی ما تاثیر بگذارد؟
اگر جواب شما به سوال بالا منفی است نوشته دوست خوبم محمدرضا شعبانعلی (استاد نام آشنای مذاکره و موسس سایت بسیار خوب متمم) را بخوانید.
دیروز پس از یک هفته که مگسی در خانه ام میگشت، جنازه اش را روی میز کارم پیدا کردم.
یک هفته بود که با هم زندگی میکردیم. شبها که دیر میخوابیدم، تا آخرین دقیقه ها دور سرم میچرخید. صبح ها اگر دیر از خواب بیدار می شدم، خبری از او هم نبود. شاید او هم مانند من، سر بر کتابی گذاشته و خوابیده بود.
در گشت و گذار اینترنتی، متوجه شدم که عمر بسیاری از مگس های خانگی در دمای معمولی حدود ۷ تا ۲۱ روز است.
با خودم شمردم. حدود ۷ روز بود که این مگس را میدیدم. این مگس قسمت اصلی یا شاید تمام عمرش را در خانه ی من زندگی کرده بود. احساسم نسبت به او تغییر کرد. به جسدش که بیجان روی میز افتاده بود، خیره شده بودم.
غصه خوردم. این مگس چه دنیای بزرگی را از دست داده است. لابد فکر میکرده «دنیا» یک خانه ی ۵۰ متری است که روزها نور از «ماوراء» به درون آن می تابد و شبها، تاریکی تمام آن را فرا میگیرد. شاید هم مرا بلایی آسمانی میدیده که به مکافات خطاهایش، بر او نازل گشته ام!
شاید نسبت آن مگس به خانه ی من، چندان با نسبت من به عالم، متفاوت نباشد.
من مگس های دیگر خانه ام را با این دقت نگاه نکرده ام. شاید در میان آنها هم رقابت برای اینکه بر کدام طبقه کتابخانه بنشینند وجود داشته.
شاید در میان آنها هم مگس دانشمندی بوده است که به دیگران «تکامل» می آموخته و میگفته که ما قبل از اینکه «بال» در بیاوریم، شبیه این انسانهای بدبخت بوده ایم. شاید به تناسخ هم اعتقاد داشته باشند و فکر کنند در زندگی قبلی انسانهایی بوده اند که در اثر کار نیک، به مقام «مگسی» نائل آمده اند.
شاید برخی از آنها فیلسوف بوده باشند. شاید در باره فلسفه ی زندگی مگسی، حرف ها گفته و شنیده باشند. شاید برخی از آنها تمام عمر را با حسرت مهاجرت به خانه ی همسایه سر کرده باشند.
مگسی را یادم میآید که تمام یک هفته ی عمرش را پشت شیشه نشسته بود به امید اینکه روزی درها باز شود و به خانه همسایه مهاجرت کند… مگس دیگری را یادم آمد که تمام هفت روز عمرش را بی حرکت بر سقف دستشویی نشسته بود. تو گویی که فکر میکرد با برخاستن از سقف، سقوط خواهد کرد. یا شاید از ترس اینکه بیرون این اتاق بسته محبوس، جهنمی برپاست…
بالای سر مگس مرده نشستم و با او حرف زدم:
کاش میدانستی که دنیا بسیار بزرگ تر از این خانه ی کوچک است.
کاش جرأت امتحان کردن دنیاهای جدید را داشتی.
کاش تمام عمر هفت روزه ی خود را بر نخستین دانه ی شیرینی که روی میز من دیدی، صرف نمیکردی.
کاش لحظه ای از بال زدن خسته نمیشدی، وقتی که قرار بود برای همیشه اینجا روی این میز، متوقف شوی.
آن مگس را روی میزم نگاه خواهم داشت تا با هر بار دیدنش به خاطر بیاورم که:
عمر من در مقایسه با عمر جهان از عمر این مگس نیز کوتاه تر است. شاید در خاطرم بماند که دنیا، بزرگتر و پیچیده تر از چیزی است که می بینم و می فهمم. شاید در خاطرم بماند که بر روی نخستین شیرینی زندگی، ماندگار نشوم.
نمیخواهم مگس گونه زندگی کنم. بر می خیزم. دنیا را میگردم و به خاطر خواهم سپرد که عمر کوتاه است و دنیا، بزرگ.
بزرگتر و متنوع تر از چیزی که چشمانم، به من نشان میدهد....
🔘 نکته راهبردی: جهان پر از است نکته و درس. کافیست چشمان نکته بین داشته باشیم. به تعبیر استراتژیست ها، هر روز هزاران سیب از درخت می افتد (فرصت فراهم می شود)، اما چشمان نیوتونی می خواهد که پی به نکته پشت اش ببرد (این فرصت ها را به منفعت تبدیل کند).
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
اگر جواب شما به سوال بالا منفی است نوشته دوست خوبم محمدرضا شعبانعلی (استاد نام آشنای مذاکره و موسس سایت بسیار خوب متمم) را بخوانید.
دیروز پس از یک هفته که مگسی در خانه ام میگشت، جنازه اش را روی میز کارم پیدا کردم.
یک هفته بود که با هم زندگی میکردیم. شبها که دیر میخوابیدم، تا آخرین دقیقه ها دور سرم میچرخید. صبح ها اگر دیر از خواب بیدار می شدم، خبری از او هم نبود. شاید او هم مانند من، سر بر کتابی گذاشته و خوابیده بود.
در گشت و گذار اینترنتی، متوجه شدم که عمر بسیاری از مگس های خانگی در دمای معمولی حدود ۷ تا ۲۱ روز است.
با خودم شمردم. حدود ۷ روز بود که این مگس را میدیدم. این مگس قسمت اصلی یا شاید تمام عمرش را در خانه ی من زندگی کرده بود. احساسم نسبت به او تغییر کرد. به جسدش که بیجان روی میز افتاده بود، خیره شده بودم.
غصه خوردم. این مگس چه دنیای بزرگی را از دست داده است. لابد فکر میکرده «دنیا» یک خانه ی ۵۰ متری است که روزها نور از «ماوراء» به درون آن می تابد و شبها، تاریکی تمام آن را فرا میگیرد. شاید هم مرا بلایی آسمانی میدیده که به مکافات خطاهایش، بر او نازل گشته ام!
شاید نسبت آن مگس به خانه ی من، چندان با نسبت من به عالم، متفاوت نباشد.
من مگس های دیگر خانه ام را با این دقت نگاه نکرده ام. شاید در میان آنها هم رقابت برای اینکه بر کدام طبقه کتابخانه بنشینند وجود داشته.
شاید در میان آنها هم مگس دانشمندی بوده است که به دیگران «تکامل» می آموخته و میگفته که ما قبل از اینکه «بال» در بیاوریم، شبیه این انسانهای بدبخت بوده ایم. شاید به تناسخ هم اعتقاد داشته باشند و فکر کنند در زندگی قبلی انسانهایی بوده اند که در اثر کار نیک، به مقام «مگسی» نائل آمده اند.
شاید برخی از آنها فیلسوف بوده باشند. شاید در باره فلسفه ی زندگی مگسی، حرف ها گفته و شنیده باشند. شاید برخی از آنها تمام عمر را با حسرت مهاجرت به خانه ی همسایه سر کرده باشند.
مگسی را یادم میآید که تمام یک هفته ی عمرش را پشت شیشه نشسته بود به امید اینکه روزی درها باز شود و به خانه همسایه مهاجرت کند… مگس دیگری را یادم آمد که تمام هفت روز عمرش را بی حرکت بر سقف دستشویی نشسته بود. تو گویی که فکر میکرد با برخاستن از سقف، سقوط خواهد کرد. یا شاید از ترس اینکه بیرون این اتاق بسته محبوس، جهنمی برپاست…
بالای سر مگس مرده نشستم و با او حرف زدم:
کاش میدانستی که دنیا بسیار بزرگ تر از این خانه ی کوچک است.
کاش جرأت امتحان کردن دنیاهای جدید را داشتی.
کاش تمام عمر هفت روزه ی خود را بر نخستین دانه ی شیرینی که روی میز من دیدی، صرف نمیکردی.
کاش لحظه ای از بال زدن خسته نمیشدی، وقتی که قرار بود برای همیشه اینجا روی این میز، متوقف شوی.
آن مگس را روی میزم نگاه خواهم داشت تا با هر بار دیدنش به خاطر بیاورم که:
عمر من در مقایسه با عمر جهان از عمر این مگس نیز کوتاه تر است. شاید در خاطرم بماند که دنیا، بزرگتر و پیچیده تر از چیزی است که می بینم و می فهمم. شاید در خاطرم بماند که بر روی نخستین شیرینی زندگی، ماندگار نشوم.
نمیخواهم مگس گونه زندگی کنم. بر می خیزم. دنیا را میگردم و به خاطر خواهم سپرد که عمر کوتاه است و دنیا، بزرگ.
بزرگتر و متنوع تر از چیزی که چشمانم، به من نشان میدهد....
🔘 نکته راهبردی: جهان پر از است نکته و درس. کافیست چشمان نکته بین داشته باشیم. به تعبیر استراتژیست ها، هر روز هزاران سیب از درخت می افتد (فرصت فراهم می شود)، اما چشمان نیوتونی می خواهد که پی به نکته پشت اش ببرد (این فرصت ها را به منفعت تبدیل کند).
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
⭕️پدیده جالب بزرگ زدگی و ظهور خرده رسانه ها!
از زمانی که شبکه های مجازی شکل گرفت ما هر روز شاهد جملاتی بودیم که به بزرگوارانی چون کوروش کبیر، دکتر الهی قمشه ای، حسین پناهی، دکتر شریعتی و ... منسوب و منتشر می شد.
اما امروز یک اتفاق جالب افتاد: مطلبی که تحت عنوان برتام (برنامه توسعه آینده مشترک ما) نوشته بودم، در فضای مجازی از زبان دکتر سریع القلم منتشر شد. حتی کانال عصر ایران با 100 هزار عضو این مطلب را منسوب به ایشان منتشر کرد!
جالب اینجاست که این بار این مطلب منسوب به کسی می شد که خودش زنده و حاضر است و منتشر کنندگان گرامی حتی این زحمت را به خودشان ندادند که یک بار از ایشان استعلام کنند.
سه نکته جالب در این واقعه نهفته است:
1- بعد از مدتی ما بدگمان می شویم که اصولا این سخنانی که از قول افراد حی و حاضر هم زده می شود خیلی صحیح و دقیق نیست.
2- انتساب جملات به افراد، صرفا به درگذشتگان نیست.
3- محتوای مطلب اهمیت کمتری دارد تا گوینده آن. یعنی اگر کسی حرف درستی زد، این حرف درست، مهم نیست، مهم اینست که چه کسی این مطالب را گفته است (پدیده بزرگ زدگی!)
☑️ نکته طنز:
شاید باید به آن 12 بندی که در برتام پیشنهاد کرده ام، این را هم اضافه می کردم:
ما قول می دهیم در انتقال مطالب، انتشار محتوا و انتساب سخن هم دقت کنیم و هم رعایت.
یکی از دوستان هم می گفت که باز شانس آوردی به نام کوروش کبیر این مطلب رو منتشر نکردند.
☑️ نکته راهبردی:
با توجه به جهان شبکه ای امروز، ما دیگر فقط با ابررسانه ها سروکار نداریم، بلکه «میلیاردها خرده رسانه» سروکار داریم. هر کدام از ما خود یک رسانه هستیم. بنابراین یک بار از این زاویه به خودمان نگاه کنیم و حواسمان باشد که اخلاق حرفه ای رسانه را رعایت کنیم.
با احترام، مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه.
@Lashkarbolouki
از زمانی که شبکه های مجازی شکل گرفت ما هر روز شاهد جملاتی بودیم که به بزرگوارانی چون کوروش کبیر، دکتر الهی قمشه ای، حسین پناهی، دکتر شریعتی و ... منسوب و منتشر می شد.
اما امروز یک اتفاق جالب افتاد: مطلبی که تحت عنوان برتام (برنامه توسعه آینده مشترک ما) نوشته بودم، در فضای مجازی از زبان دکتر سریع القلم منتشر شد. حتی کانال عصر ایران با 100 هزار عضو این مطلب را منسوب به ایشان منتشر کرد!
جالب اینجاست که این بار این مطلب منسوب به کسی می شد که خودش زنده و حاضر است و منتشر کنندگان گرامی حتی این زحمت را به خودشان ندادند که یک بار از ایشان استعلام کنند.
سه نکته جالب در این واقعه نهفته است:
1- بعد از مدتی ما بدگمان می شویم که اصولا این سخنانی که از قول افراد حی و حاضر هم زده می شود خیلی صحیح و دقیق نیست.
2- انتساب جملات به افراد، صرفا به درگذشتگان نیست.
3- محتوای مطلب اهمیت کمتری دارد تا گوینده آن. یعنی اگر کسی حرف درستی زد، این حرف درست، مهم نیست، مهم اینست که چه کسی این مطالب را گفته است (پدیده بزرگ زدگی!)
☑️ نکته طنز:
شاید باید به آن 12 بندی که در برتام پیشنهاد کرده ام، این را هم اضافه می کردم:
ما قول می دهیم در انتقال مطالب، انتشار محتوا و انتساب سخن هم دقت کنیم و هم رعایت.
یکی از دوستان هم می گفت که باز شانس آوردی به نام کوروش کبیر این مطلب رو منتشر نکردند.
☑️ نکته راهبردی:
با توجه به جهان شبکه ای امروز، ما دیگر فقط با ابررسانه ها سروکار نداریم، بلکه «میلیاردها خرده رسانه» سروکار داریم. هر کدام از ما خود یک رسانه هستیم. بنابراین یک بار از این زاویه به خودمان نگاه کنیم و حواسمان باشد که اخلاق حرفه ای رسانه را رعایت کنیم.
با احترام، مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه.
@Lashkarbolouki
Forwarded from M_ Lashkarbolouki
زندگی فقط به اندازه حرفه ای شدن در یک کار به تو زمان می دهد پس .....
یادداشت های یک آینده پژوه
@IRFuturist
یادداشت های یک آینده پژوه
@IRFuturist
Forwarded from مجله اجتماعی کرسی
#ورود_ممنوع
در این ایام دید و بازدید عید، درِ خونه تون به روی همهٔ فامیل باز باشه نه فقط افراد خاص با تفکرات و آرزوهای مشابه شما.
مجلهٔ فرهنگی، اجتماعی، هنری "کرسی"
@korsiii
در این ایام دید و بازدید عید، درِ خونه تون به روی همهٔ فامیل باز باشه نه فقط افراد خاص با تفکرات و آرزوهای مشابه شما.
مجلهٔ فرهنگی، اجتماعی، هنری "کرسی"
@korsiii
Forwarded from Dr.Lashkarbolouki
موفقیت بدان معنانیست که اشتباه نکنی.
بلکه اینست که «یک اشتباه» را «دو بار» تکرار نکنی.
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
بلکه اینست که «یک اشتباه» را «دو بار» تکرار نکنی.
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
⭕️جراتش را داری؟ ⭕️
بزرگترين تمدن ها و تحولات تاريخ بشر،
با "نه" آغاز شده
نه به وضعیت موجود.
بزرگ ترین استراتژی ها نیز با "نه" متولد شده اند
نه به محصول موجود
نه به مشتری/بازار موجود
نه به مدل کسب وکاری موجود.
بزرگترین انسان ها نیز جرات نه گفتن دارند
نه به روزمرگى
نه به یک برنامه وقت تلف کن تلویزیونی
نه به گفتگوهای بی فایده
نه به يك شغلِ روح خوار
"نه" بزرگت را حبس نكن!
جرات کن و بگو نه!
🎯کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
بزرگترين تمدن ها و تحولات تاريخ بشر،
با "نه" آغاز شده
نه به وضعیت موجود.
بزرگ ترین استراتژی ها نیز با "نه" متولد شده اند
نه به محصول موجود
نه به مشتری/بازار موجود
نه به مدل کسب وکاری موجود.
بزرگترین انسان ها نیز جرات نه گفتن دارند
نه به روزمرگى
نه به یک برنامه وقت تلف کن تلویزیونی
نه به گفتگوهای بی فایده
نه به يك شغلِ روح خوار
"نه" بزرگت را حبس نكن!
جرات کن و بگو نه!
🎯کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
Forwarded from عالی باش
تنها دو روز در سال است که نمیتوان کاری را انجام داد! یکی دیروز و دیگری فردا!
______________________
💖 @SelfPurification
______________________
💖 @SelfPurification
⭕️استعدادهاي خود را با اين ارزيابي كشف كنيد!⭕️
✅ موفقيت فردي نتيجهي دو عامل است:
۱. شما بايد دقيقاً بدانيد كه چه ميخواهيد؛
۲. شما بايد هزينهي دستيابي و رسيدن به خواستههايتان را بپردازيد.
شفافيت كامل اهدافتان اساس عملكرد بالاي شما است. بنابراين، با پاسخ به پرسشهاي زير استعدادهاي خود را كشف كنيد و در آن جهت گام برداريد:
الف) با ارزشهايتان آغاز كنيد؛ سه ارزش مهم شما در زندگي امروزتان چيست؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ب) اگر امروز يك ميليارد تومان (1.000.000.000 تومان) پول نقد دريافت كنيد، با آن چه كار ميكنيد و چگونه زندگيتان را تغيير ميدهيد؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ج) اگر شما امروز بفهميد كه فقط تا شش ماه ديگر زنده خواهيد بود، چه كار ميكنيد و چگونه زندگيتان را تغيير ميدهيد؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
د) فهرست كارها يا فعاليتهايي كه بيشترين اهميت و بيشترين رضايت شخصي را در شما به وجود ميآورد چيست؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ه) چه چيزهايي را هميشه خواستهايد كه انجام دهيد، اما از انجام آن هراسان ميشويد؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
و) اگر امروز بخواهيد تا تغييرات شگرفي در زندگيتان بسازيد، اين تغييرات چيست؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ز) اگر شما بدانيد كه هيچگاه شكست نميخوريد، عاليترين چيزي كه شما جرأت خواهيد كرد تا آن را آرزو كنيد چيست؟
[در يك پاراگراف بنويسيد]...............................................
⭕️کانال استراتژیست به نقل از کانال مکتب تغییر
⭕️ رفرنس نویسی را فرهنگ کنیم.
☑️ @Lashkarbolouki
🔳 Ref: @changeschool
✅ موفقيت فردي نتيجهي دو عامل است:
۱. شما بايد دقيقاً بدانيد كه چه ميخواهيد؛
۲. شما بايد هزينهي دستيابي و رسيدن به خواستههايتان را بپردازيد.
شفافيت كامل اهدافتان اساس عملكرد بالاي شما است. بنابراين، با پاسخ به پرسشهاي زير استعدادهاي خود را كشف كنيد و در آن جهت گام برداريد:
الف) با ارزشهايتان آغاز كنيد؛ سه ارزش مهم شما در زندگي امروزتان چيست؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ب) اگر امروز يك ميليارد تومان (1.000.000.000 تومان) پول نقد دريافت كنيد، با آن چه كار ميكنيد و چگونه زندگيتان را تغيير ميدهيد؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ج) اگر شما امروز بفهميد كه فقط تا شش ماه ديگر زنده خواهيد بود، چه كار ميكنيد و چگونه زندگيتان را تغيير ميدهيد؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
د) فهرست كارها يا فعاليتهايي كه بيشترين اهميت و بيشترين رضايت شخصي را در شما به وجود ميآورد چيست؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ه) چه چيزهايي را هميشه خواستهايد كه انجام دهيد، اما از انجام آن هراسان ميشويد؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
و) اگر امروز بخواهيد تا تغييرات شگرفي در زندگيتان بسازيد، اين تغييرات چيست؟
1⃣ ا....
2⃣ ا....
3⃣ ا....
ز) اگر شما بدانيد كه هيچگاه شكست نميخوريد، عاليترين چيزي كه شما جرأت خواهيد كرد تا آن را آرزو كنيد چيست؟
[در يك پاراگراف بنويسيد]...............................................
⭕️کانال استراتژیست به نقل از کانال مکتب تغییر
⭕️ رفرنس نویسی را فرهنگ کنیم.
☑️ @Lashkarbolouki
🔳 Ref: @changeschool
Forwarded from Deleted Account
به جای مادر بگو لطافت
به جای بانو؛ نجابت
به جای دختر؛ طراوت
و به جای همه این ها بگو رحمت خداوند
روز زن، زادروز دخت پیامبر و تجلی رحمت خداوند مبارک
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
به جای بانو؛ نجابت
به جای دختر؛ طراوت
و به جای همه این ها بگو رحمت خداوند
روز زن، زادروز دخت پیامبر و تجلی رحمت خداوند مبارک
کانال استراتژیست
@Lashkarbolouki
⭕️هر لبخند ظریف چند میلیون دلار ارزش دارد؟
از دلایل رشد ژاپنی ها در گذشته گفته اند که نسبت مخارج نظامی این کشور بسیار پایین بوده و ژاپن توانست پولی را که باید در هزینه های دفاعی خرج می شد را صرف سرمایه گذاری کند. ژاپنی ها بعد از جنگ جهانی دوم و آن شکست معروف با محدودیت در توسعه قابلیت های نظامی روبه رو بودند، هرچند اکنون در فهرست ده تایی بیشترین مخارج نظامی جهانی دنیا قرار دارند، ولی این تنها یک درصد از تولید ناخالص داخلی آنهاست، مقایسه کنید با عربستان که این رقم معادل حدود 13% است!
اما منطق کار روشن است، پولی که می تواند در کاری سازنده خرج شود را اگر برای ساخت جنگ افزار هزینه کنیم، یعنی به طور نسبی رشد تولید ثروت را کاهش داده ایم. کسانی که از جنگ سرد خوانده باشند، به خوبی درک می کنند که رشد این هزینه های دفاعی توقف پذیر نیست، همیشه باید قوی تر از حریف به نظر برسی و این بسیار پرهزینه است، خاطرم هست عزیزی سقوط شوروی را هم اینگونه تحلیل می کرد که حفظ یک امپراتوری وسیع نیازمند هزینه های نظامی بالا بود و اقتصاد رو به زوال شوروی رمقی برای تامین آن نداشت.
عرصه روابط بین الملل همچون جنگلی است که باید قدرت را با قدرت مهار کرد، ولی اگر بیش از حد دشمن تراشی کنیم، در واقع خود را از رشد اقتصادی محروم کرده ایم. مبارزه با دشمن هیچگاه بی هزینه نیست، باید هر از چندی ضرب شستی به او نشان بدهی و قدرتت را به رخ بکشی، ولی این یعنی هزینه های بالاتر و بالاتر، نمونه عربستان را ببینید، با کاهش قیمت نفت و ضرورت بازسازی اقتصادش مجبور است سهم زیادی از اقتصادش را صرف جنگ و خرید جنگ افزار کند و ریسک ناپایداری در داخل را برای خود بخرد، کوتاه سخن اینکه، حتی تعداد دشمنان یک کشور هم خوبیت ندارد زیاد باشد و باید آنجا هم اقتصادی فکر کرد.
🔘 نکته راهبردی:
کشورها/سازمان ها/اشخاص موفق در یک ويژگی مشترکند که می توانند اولویت های خود را تشخیص دهند. حال فکر کنید کدامیک اولویت ماست:
1) مدیریت ارتباط با جهان مبتنی بر قدرت سخت، مقابله، دشمن انگاری و دشمن تراشی و از دیوار سفارت بالا رفتن و به این و آن کشور ناسزا گفتن.
2) مدیریت ارتباط با جهان مبتنی بر قدرت نرم، لبخند، تعامل، ایجاد منافع مشترک (مانند سرمایه گذاری متقابل در کشورهای همدیگر).
اولی را اگر انتخاب کنیم، نتایج عبارتند از: افزایش هزینه دفاعی، فرصت های از دست رفته و هزینه های تعامل با دنیا که هر سه به رشد اقتصادی ضربه می زنند.
دومی را اگر انتخاب کنیم. دشمن همچنان دشمن است اما با وجود منافع متقابل مجبوریم با هم کار کنیم. همان بودجه دفاعی می تواند برای رفاه مردم هزینه شود. در ضمن جذب سرمایه گذاری خارجی، تامین مالی بین المللی آسان تر و ارزان تر می شود. دسترسی ما به بازارهای صادراتی افزایش پیدا می کند.
حالا حساب کنیم هر لبخند ظریف چند میلیون دلار هزینه های ما را کاهش می دهد؟ چه سرمایه گذاری از این بالاتر که با یک لبخند، با یک تعامل، با یک رفتار دیپلماتیک، هم بشود مستقل عمل کرد و هم هزینه های دفاعی را کاهش داد و هم مسیر تامین منابع مالی و تکنولوژیک خارجی را تسهیل کرد؟ بی شک سرمایه گذاری در دیپلماسی بسیار بسیار بالاتر از سرمایه گذاری در امور دفاعی بازگشت دارد. بیایید ما هم همچون ظریف عمل کنیم. مستقل و متعصب به منافع ملی اما خوش برخورد. بالاترین بازده با کمتری سرمایه گذاری.
آیا زمان آن نرسیده است که بفهمیم در دشمن تراشی و دشمن انگاری هم باید تحلیل منفعت-هزینه استراتژيک کنیم؟
⭕️کانال استراتژیست به نقل از «کانال وزین و فاخر راهبرد» همراه با اضافه کردن نکته راهبردی
⭕️رفرنس نویسی را در فضای مجازی فرهنگ کنیم.
☑️ @Lashkarbolouki
🔳 Ref: @RahbordChannel
از دلایل رشد ژاپنی ها در گذشته گفته اند که نسبت مخارج نظامی این کشور بسیار پایین بوده و ژاپن توانست پولی را که باید در هزینه های دفاعی خرج می شد را صرف سرمایه گذاری کند. ژاپنی ها بعد از جنگ جهانی دوم و آن شکست معروف با محدودیت در توسعه قابلیت های نظامی روبه رو بودند، هرچند اکنون در فهرست ده تایی بیشترین مخارج نظامی جهانی دنیا قرار دارند، ولی این تنها یک درصد از تولید ناخالص داخلی آنهاست، مقایسه کنید با عربستان که این رقم معادل حدود 13% است!
اما منطق کار روشن است، پولی که می تواند در کاری سازنده خرج شود را اگر برای ساخت جنگ افزار هزینه کنیم، یعنی به طور نسبی رشد تولید ثروت را کاهش داده ایم. کسانی که از جنگ سرد خوانده باشند، به خوبی درک می کنند که رشد این هزینه های دفاعی توقف پذیر نیست، همیشه باید قوی تر از حریف به نظر برسی و این بسیار پرهزینه است، خاطرم هست عزیزی سقوط شوروی را هم اینگونه تحلیل می کرد که حفظ یک امپراتوری وسیع نیازمند هزینه های نظامی بالا بود و اقتصاد رو به زوال شوروی رمقی برای تامین آن نداشت.
عرصه روابط بین الملل همچون جنگلی است که باید قدرت را با قدرت مهار کرد، ولی اگر بیش از حد دشمن تراشی کنیم، در واقع خود را از رشد اقتصادی محروم کرده ایم. مبارزه با دشمن هیچگاه بی هزینه نیست، باید هر از چندی ضرب شستی به او نشان بدهی و قدرتت را به رخ بکشی، ولی این یعنی هزینه های بالاتر و بالاتر، نمونه عربستان را ببینید، با کاهش قیمت نفت و ضرورت بازسازی اقتصادش مجبور است سهم زیادی از اقتصادش را صرف جنگ و خرید جنگ افزار کند و ریسک ناپایداری در داخل را برای خود بخرد، کوتاه سخن اینکه، حتی تعداد دشمنان یک کشور هم خوبیت ندارد زیاد باشد و باید آنجا هم اقتصادی فکر کرد.
🔘 نکته راهبردی:
کشورها/سازمان ها/اشخاص موفق در یک ويژگی مشترکند که می توانند اولویت های خود را تشخیص دهند. حال فکر کنید کدامیک اولویت ماست:
1) مدیریت ارتباط با جهان مبتنی بر قدرت سخت، مقابله، دشمن انگاری و دشمن تراشی و از دیوار سفارت بالا رفتن و به این و آن کشور ناسزا گفتن.
2) مدیریت ارتباط با جهان مبتنی بر قدرت نرم، لبخند، تعامل، ایجاد منافع مشترک (مانند سرمایه گذاری متقابل در کشورهای همدیگر).
اولی را اگر انتخاب کنیم، نتایج عبارتند از: افزایش هزینه دفاعی، فرصت های از دست رفته و هزینه های تعامل با دنیا که هر سه به رشد اقتصادی ضربه می زنند.
دومی را اگر انتخاب کنیم. دشمن همچنان دشمن است اما با وجود منافع متقابل مجبوریم با هم کار کنیم. همان بودجه دفاعی می تواند برای رفاه مردم هزینه شود. در ضمن جذب سرمایه گذاری خارجی، تامین مالی بین المللی آسان تر و ارزان تر می شود. دسترسی ما به بازارهای صادراتی افزایش پیدا می کند.
حالا حساب کنیم هر لبخند ظریف چند میلیون دلار هزینه های ما را کاهش می دهد؟ چه سرمایه گذاری از این بالاتر که با یک لبخند، با یک تعامل، با یک رفتار دیپلماتیک، هم بشود مستقل عمل کرد و هم هزینه های دفاعی را کاهش داد و هم مسیر تامین منابع مالی و تکنولوژیک خارجی را تسهیل کرد؟ بی شک سرمایه گذاری در دیپلماسی بسیار بسیار بالاتر از سرمایه گذاری در امور دفاعی بازگشت دارد. بیایید ما هم همچون ظریف عمل کنیم. مستقل و متعصب به منافع ملی اما خوش برخورد. بالاترین بازده با کمتری سرمایه گذاری.
آیا زمان آن نرسیده است که بفهمیم در دشمن تراشی و دشمن انگاری هم باید تحلیل منفعت-هزینه استراتژيک کنیم؟
⭕️کانال استراتژیست به نقل از «کانال وزین و فاخر راهبرد» همراه با اضافه کردن نکته راهبردی
⭕️رفرنس نویسی را در فضای مجازی فرهنگ کنیم.
☑️ @Lashkarbolouki
🔳 Ref: @RahbordChannel
👍1
⭕️دانلود رایگان کتاب صوتی 12 ستون موفقیت⭕️
جیم رآن کارآفرین، نویسنده و سخن رانِ موفقیت آمریکایی است. کارهایِ او تأثیرِ مستقیمی بر بزرگانی چون آنتونی رابینز، برایان تریسی و جَک کَنفیلد داشت.
وی پرورشدهنده و انگیزهدهندۀ یک نسل کامل از مربیان رشد شخصی و نیز صدها مدیر از شرکتهای برتر آمریکا است.
در بالا فایل صوتی کامل یکی از بهترین های کتاب وی تقدیم به شما می شود.
⭕️کانال استراتژیست به نقل از کانال مدیران ایران
⭕️رفرنس نویسی را فرهنگ کنیم.
🔲 @Lashkarbolouki
⭕️ Ref: @Modiriran
جیم رآن کارآفرین، نویسنده و سخن رانِ موفقیت آمریکایی است. کارهایِ او تأثیرِ مستقیمی بر بزرگانی چون آنتونی رابینز، برایان تریسی و جَک کَنفیلد داشت.
وی پرورشدهنده و انگیزهدهندۀ یک نسل کامل از مربیان رشد شخصی و نیز صدها مدیر از شرکتهای برتر آمریکا است.
در بالا فایل صوتی کامل یکی از بهترین های کتاب وی تقدیم به شما می شود.
⭕️کانال استراتژیست به نقل از کانال مدیران ایران
⭕️رفرنس نویسی را فرهنگ کنیم.
🔲 @Lashkarbolouki
⭕️ Ref: @Modiriran