⭕️ ۲۶ دی؛ روزی برای یادآوری، زمانی برای عبرت
📌 روایتهای وداع با شاه؛ هدایت هواپیما در یک ساعت ابتدایی پرواز را شاه خود بر عهده گرفت
♦️۲۶ دی ۴۱ سال پیش، روزی به یادماندنی برای همه ایرانیان بود. روزی که فردایش روزنامهها با تیتر درشت نوشتند: «شاه رفت»، در یک سو گروهی با تلخکامی کشور را ترک میکردند و در سوی دیگر اکثریت مردم جشنی بر پا کرده بودند.
روایتها از آخرین روزهای شاه در ایران، نشان میدهد که تقریبا شیرازه کشورداری از هم گسیخته شده بود. بیماری شاه، اقتصاد رو به ورشکستگی، فشارهای خارجی و اخبار وشایعاتی که همگی در تردید و تزلزل شاه تاثیر داشت، فضا را به سمتی راند که او تصمیم بگیرد همان کاری را انجام دهد که مرداد سال ۱۳۳۲ انجام داده بود؛ شاید با خروجش از ایران، بتواند مدتی التهابات را فروبنشاند و آب رفته را به جوی بازگرداند.
♦️شاه در فرودگاه بود که بختیار تایید نخست وزیریاش را از مجلس گرفت و با هلیکوپتر روانه فرودگاه شد. پیش از آن افسران حتی خط تلفن فرودگاه را قطع کرده بودند. آنها مجبور شدند از طریق بیسیم با مجلس ارتباط برقرار کنند و وقتی شاه اطمینان یافت که مجلس رای قاطع به نخست وزیری بختیار داد خیالش کمی راحت شد. او ۲۰ دقیقه منتظر ماند تا بختیار با هلیکوپتر به فرودگاه برسد.
♦️بر همین اساس بود که عباس میلانی در ابتدای فصل سفر آخر شاه نوشت: «از چند ماه پیش مملکت دچار نوعی فلج سیاسی شده بود. رژیم توان سرکوب یا ارضای مخاطبان را نداشت و مخالفان هم به نظر از برانداختن رژیم عاجز بودند. سازش هم به دلایلی متعدد میسر نبود و تغییر و دگرگونی اجتناب ناپذیر مینمود. مورخان و نظریهپردازان سیاسی بارها به این نکته اشاره کردهاند که فلج سیاسی دراز مدت معمولا به نوعی استبداد قیصری، یا آنچه بناپارتیسم هم نامیده شد، میانجامد.» (نگاهی به شاه، ص. ۵۰۳)
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 نویسنده: حسن امرایی
#انقلاب۵۷ #خمینی #شاه #پهلوی #تاریخمعاصر #ایران #ایندیپندنت
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 روایتهای وداع با شاه؛ هدایت هواپیما در یک ساعت ابتدایی پرواز را شاه خود بر عهده گرفت
♦️۲۶ دی ۴۱ سال پیش، روزی به یادماندنی برای همه ایرانیان بود. روزی که فردایش روزنامهها با تیتر درشت نوشتند: «شاه رفت»، در یک سو گروهی با تلخکامی کشور را ترک میکردند و در سوی دیگر اکثریت مردم جشنی بر پا کرده بودند.
روایتها از آخرین روزهای شاه در ایران، نشان میدهد که تقریبا شیرازه کشورداری از هم گسیخته شده بود. بیماری شاه، اقتصاد رو به ورشکستگی، فشارهای خارجی و اخبار وشایعاتی که همگی در تردید و تزلزل شاه تاثیر داشت، فضا را به سمتی راند که او تصمیم بگیرد همان کاری را انجام دهد که مرداد سال ۱۳۳۲ انجام داده بود؛ شاید با خروجش از ایران، بتواند مدتی التهابات را فروبنشاند و آب رفته را به جوی بازگرداند.
♦️شاه در فرودگاه بود که بختیار تایید نخست وزیریاش را از مجلس گرفت و با هلیکوپتر روانه فرودگاه شد. پیش از آن افسران حتی خط تلفن فرودگاه را قطع کرده بودند. آنها مجبور شدند از طریق بیسیم با مجلس ارتباط برقرار کنند و وقتی شاه اطمینان یافت که مجلس رای قاطع به نخست وزیری بختیار داد خیالش کمی راحت شد. او ۲۰ دقیقه منتظر ماند تا بختیار با هلیکوپتر به فرودگاه برسد.
♦️بر همین اساس بود که عباس میلانی در ابتدای فصل سفر آخر شاه نوشت: «از چند ماه پیش مملکت دچار نوعی فلج سیاسی شده بود. رژیم توان سرکوب یا ارضای مخاطبان را نداشت و مخالفان هم به نظر از برانداختن رژیم عاجز بودند. سازش هم به دلایلی متعدد میسر نبود و تغییر و دگرگونی اجتناب ناپذیر مینمود. مورخان و نظریهپردازان سیاسی بارها به این نکته اشاره کردهاند که فلج سیاسی دراز مدت معمولا به نوعی استبداد قیصری، یا آنچه بناپارتیسم هم نامیده شد، میانجامد.» (نگاهی به شاه، ص. ۵۰۳)
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 نویسنده: حسن امرایی
#انقلاب۵۷ #خمینی #شاه #پهلوی #تاریخمعاصر #ایران #ایندیپندنت
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
۲۶ دی؛ روزی برای یادآوری، زمانی برای عبرت
۲۶ دی ۴۱ سال پیش، روزی به یادماندنی برای همه ایرانیان بود. روزی که فردایش روزنامهها با تیتر درشت نوشتند: «شاه رفت»، در یک سو گروهی با تلخکامی کشور را ترک میکردند و در سوی دیگر اکثریت مردم جشنی بر