آرتور براند، کارآگاه هلندی که این نسخه را پیدا کرده درباره #جعفر_قاضی که سال ۲۰۰۷ در خانه سالمندان شهر مونیخ از دنیا رفت، به خبرگزاری فرانسه گفت: «او یک مرد ایرانی بود که در مونیخ زندگی می‌کرد. به نظر فقیر می‌آمد و هیچ قوم و خویش و دوستی نداشت. هفته‌ای یک بار به یک کافی‌شاپ می‌رفت و همیشه این دیوان حافظ با او بود. وقتی او از دنیا رفت، اقوام دورش برای جمع‌آوری لوازم خانه‌اش آمدند و متوجه شدند که این آقا در واقع بسیار ثروتمند بود. برای دهه‌ها، نسخ خطی شبیه به این کتاب را جمع‌آوری می‌کرد. مجموعه‌اش میلیون‌ها می‌ارزید. ولی آن‌ها قادر نبودند مجموعه‌اش را پیدا کنند.»
مجموعه گران‌بهای جعفر قاضی پیش از رسیدن اقوامش ربوده شده بود. جست‌و‌جو برای پیدا کردن این مجموعه سال‌ها در جریان بود. سال ۲۰۱۱ پلیس آلمان توانست ۱۷۴ نسخه از مجموعه وی را در خانه یک ایرانی بازنشسته که از دوستان آقای قاضی بود، پیدا کنند، ولی این نسخه حافظ در میان آن‌ها نبود.
به دنبال پیدا شدن این نسخ، ایران خواهان بازپس گرفتن آن‌ها شد ولی آلمان تنها دو نسخه را به ایران داد و توضیح داد که اکثر آن نسخ قانونا متعلق به جعفر قاضی است. پلیس آلمان برای پیدا شدن نسخه حافظ ۵۰ هزار دلار جایزه تعیین کرد.
آرتور براند در جریان تحقیقاتش نهایتا به لندن رفت و با فردی دیدار کرد و این شخص به آقای براند گفت این نسخه حافظ را دیده و توضیح داد که یکی از دوستانش آن را به یک کلکسیونر فروخته است.
آقای براند در نهایت به دیدار این کلکسیونر رفت. او در اینباره به خبرگزاری فرانسه می‌گوید: «او اصلا نمی‌دانست این کتاب دزدی است. شنیده بود که ایران دنبال این کتاب می‌گردد و نگران شده بود. آخر سر توانستیم او را متقاعد کنیم تا #کتاب را به ما بدهد.»