⭕️ سالنهای نمایش بسته و دعوا بر سر شورای صنفی نمایش داغ!
📌 «خانه سینمای ایران» با کمی پیچ و تاب، حکومتیست
♦️جمهوری اسلامی ایران نظامی خاص و ویژه است. از یکسو میخواهد مانند نظامهای دموکراتیک اختلافات خود را بر سر صندوقهای رایگیری و نهادهای صنفی بخش خصوصی حل کند و از سوی دیگر نظام و رژیمیست که با سرکوب و نظامیگری بر سر کار آمده است و تاکنون با سرکوب و نظامیگری به حیات خود ادامه داده است و هر بار که تلاش کرده است به عنوان حکومتی متعارف شناخته شود، بحران و بحرانهایی مانع از آن شده است. نظامهای متعارف دموکراتیک با گردش و جابهجایی مسالمتآمیز قدرت، یا دستکم تا حدودی مسالمتآمیز، تعریف میشوند. اما جمهوری اسلامی ایران با فشار و زور لابیهای قدرت در بالا و سرکوب مردم در پایین، به حیات خود ادامه میدهد.
♦️۲۳ اردیبهشت، وقتی محسن امیریوسفی که ریاست شورای صنفی نمایش را در دو سال گذشته به عهده داشت و البته دیگر بنا نداشت ادامه دهد، از نشستی که قرار بود تقدیر از او باشد و برای همین در وزارت ارشاد تشکیل شده بود، برگشت و گفت: «سازمان سینمایی با دخالت مستقیم تلاش کرد شورای صنفی نمایش را دولتی کند»، عبارت «کودتای دولت برای دولتی کردن شورای صنفی نمایش» از هر سو شنیده شد و انتخابات و انتخاب مرتضی شایسته به عنوان رئیس شورای صنفی نمایش را مشروع ندانستند، زیرا نماینده صنف کارگردانان و تهیهکنندگان در جلسه حاضر نبودند، و حضور حسین فرحبخش از صنف تهیهکنندگان را هم فاقد مشروعیت میدانستند.
♦️اما «شورای صنفی نمایش» مگر چقدر اهمیت دارد که چنین دعواهایی را شاهد هستیم؟ پاسخش ساده است. تمام قدرت سینمای دولتی جمهوری اسلامی ایران در همین تصمیمات شورای صنفی نمایش است؛ البته نه در این دوران که کووید-۱۹ صحنه گردان است. مگر آن که سینماها باز شوند و مردم دوباره به سینما بروند؛ چیزی که در دورنمای چند ماه آینده هم قابل تصور نیست و گمان نمیرود به این زودی سینماها باز شوند یا اگر بازشوند کسی خطر کند و به سینما برود.
اما بخش دیگری از قدرت هم وجود دارد که نیاز چندانی به این شورا ندارد؛ هر چند هر وقت بخواهد، میتواند نظر خودش را به شورا تحمیل کند. بخشی از قدرت که قدرت بیحساب و کتاب سیاسی دارد و ضمنا پول هم دارد و علاوه بر اینها، سینما و تلویزیون هم دارد، علاقه چندانی به این بحثها ندارد و کار خودش را میکند و احتمالا به این دعواها هم میخندند و میگویند این هم از دموکراسی این جماعت.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 مصطفی عزیزی
#سینما #ایران #شورای_صنفی
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 «خانه سینمای ایران» با کمی پیچ و تاب، حکومتیست
♦️جمهوری اسلامی ایران نظامی خاص و ویژه است. از یکسو میخواهد مانند نظامهای دموکراتیک اختلافات خود را بر سر صندوقهای رایگیری و نهادهای صنفی بخش خصوصی حل کند و از سوی دیگر نظام و رژیمیست که با سرکوب و نظامیگری بر سر کار آمده است و تاکنون با سرکوب و نظامیگری به حیات خود ادامه داده است و هر بار که تلاش کرده است به عنوان حکومتی متعارف شناخته شود، بحران و بحرانهایی مانع از آن شده است. نظامهای متعارف دموکراتیک با گردش و جابهجایی مسالمتآمیز قدرت، یا دستکم تا حدودی مسالمتآمیز، تعریف میشوند. اما جمهوری اسلامی ایران با فشار و زور لابیهای قدرت در بالا و سرکوب مردم در پایین، به حیات خود ادامه میدهد.
♦️۲۳ اردیبهشت، وقتی محسن امیریوسفی که ریاست شورای صنفی نمایش را در دو سال گذشته به عهده داشت و البته دیگر بنا نداشت ادامه دهد، از نشستی که قرار بود تقدیر از او باشد و برای همین در وزارت ارشاد تشکیل شده بود، برگشت و گفت: «سازمان سینمایی با دخالت مستقیم تلاش کرد شورای صنفی نمایش را دولتی کند»، عبارت «کودتای دولت برای دولتی کردن شورای صنفی نمایش» از هر سو شنیده شد و انتخابات و انتخاب مرتضی شایسته به عنوان رئیس شورای صنفی نمایش را مشروع ندانستند، زیرا نماینده صنف کارگردانان و تهیهکنندگان در جلسه حاضر نبودند، و حضور حسین فرحبخش از صنف تهیهکنندگان را هم فاقد مشروعیت میدانستند.
♦️اما «شورای صنفی نمایش» مگر چقدر اهمیت دارد که چنین دعواهایی را شاهد هستیم؟ پاسخش ساده است. تمام قدرت سینمای دولتی جمهوری اسلامی ایران در همین تصمیمات شورای صنفی نمایش است؛ البته نه در این دوران که کووید-۱۹ صحنه گردان است. مگر آن که سینماها باز شوند و مردم دوباره به سینما بروند؛ چیزی که در دورنمای چند ماه آینده هم قابل تصور نیست و گمان نمیرود به این زودی سینماها باز شوند یا اگر بازشوند کسی خطر کند و به سینما برود.
اما بخش دیگری از قدرت هم وجود دارد که نیاز چندانی به این شورا ندارد؛ هر چند هر وقت بخواهد، میتواند نظر خودش را به شورا تحمیل کند. بخشی از قدرت که قدرت بیحساب و کتاب سیاسی دارد و ضمنا پول هم دارد و علاوه بر اینها، سینما و تلویزیون هم دارد، علاقه چندانی به این بحثها ندارد و کار خودش را میکند و احتمالا به این دعواها هم میخندند و میگویند این هم از دموکراسی این جماعت.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 مصطفی عزیزی
#سینما #ایران #شورای_صنفی
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
سالنهای نمایش بسته و دعوا بر سر شورای صنفی نمایش داغ!
جمهوری اسلامی ایران نظامی خاص و ویژه است. از یکسو میخواهد مانند نظامهای دموکراتیک اختلافات خود را بر سر صندوقهای رایگیری و نهادهای صنفی بخش خصوصی حل کند و از سوی دیگر نظام و رژیمیست که با سرکوب