⭕️ شنای پروانه؛ روایت گندهلاتی و قتل ناموسی
📌 این فیلم در سی و هشتمین جشنواره فجر پنج «سیمرغ» گرفت
♦️چند روزی است که در ایران درهای سینماها که در پی شیوع کرونا تعطیل شده بودند، به روی تماشاگران باز شده است.
این بازگشایی همراه شد با اکران «شنای پروانه»، یکی از فیلمهای پر سر و صدای جشنواره فجر.
«شنای پروانه» ساخته «محمد کارت» است؛ کارگردانی که در میان سینماگران پرآوازه نیست و این فیلم هم اولین فیلم بلند سینمایی او است. با این حال، نام محمد کارت پیش از «شنای پروانه» هم به خاطر مستندهای خلاقانه و متفاوت از او، شنیده شده بود. فیلم کوتاه «بچهخور» ساخته این کارگردان هم بسیار مورد توجه قرار گرفت و جایزههای بسیاری را از آن خود کرد. «شنای پروانه» هم به عنوان اولین فیلم بلند سینمایی او، مثل کارهای پیشین این کارگردان عمل کرد و نگاه متفاوت او را در پرداختن به مسایل اجتماعی نشان داد. این فیلم در سی و هشتمین جشنواره فجر ۵ «سیمرغ» گرفت.
♦️البته «شنای پروانه» روایت زندگی یک مرد است. مردی که از قماش لاتهای تهران است و طبیعتا مرام قلدری به او اجازه میدهد که دست به کارهای زیادی بزند. شنیدهها حاکی از آن است که این فیلم درواقع برداشتی است از زندگی و سرنوشت «وحید مرادی»، از لاتهای تهران، که در زندان به قتل رسید. گریم امیر آقایی نیز او را به وحید مرادی شبیه کرده است و همین موضوع باعث شده است که همسر وحید مرادی به ساخت فیلم اعتراض کند. او گفته است که نمیگذارد چنین فیلمی قاتل دوم همسرش باشد.
یکی از نگاههای انتقادی به «شنای پروانه» هم به همین خاطر است که انگار فیلم، ناموسپرستی و قتل ناموسی را به نوعی تطهیر میکند و از کنار زندگی از دست رفته یک انسان راحت میگذرد و در عوض، زندگی مردی را به تصویر میکشد که به خاطر بالا و پایین روزگار و عواملی که دست به دست هم دادهاند، دست به قتل زده است.
♦️از گریم بازیگران نیز نباید گذشت. لباسها و گریم در بهترین حالت خودشان هستند و باورپذیری داستان را بیشتر میکنند. گریم پانتهآ بهرام در این فیلم با موهای تراشیده آنقدر سنگین است که دقایقی طول میکشد که او را به جا بیاورید.
نکته جالب دیگر درمورد «شنای پروانه» این است که این فیلم فقط در ۵۰ روز ساخته شده است و با توجه به پیچیدگی فیلم، نشاندهنده قدرت کارگردان در ساختن و پرداختن فیلم است.
سینماها در ایران به سبب شیوع ویروس کرونا، با فاصلهگیری اجتماعی، اجرای پروتکلهای بهداشتی و پر نشدن سالنها، آغاز به کار کردهاند. فیلم «شنای پروانه» در چنین شرایطی و با توجه به محدودیتهای موجود، به صورت قابل توجهی دیده شده است. با توجه به سوابق مستندسازی کارگردان نیز به نظر میرسد که قرار است از این به بعد فیلمهای اجتماعی را از او بر روی پرده ببینیم و باید صبر کرد و دید که محمد کارت بعد از «شنای پروانه»، چه چیزی را میخواهد روایت کند.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 امیر سلطانزاده
#شنای_پروانه #سینما #قتل_ناموسی #فیلم #ایران
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 این فیلم در سی و هشتمین جشنواره فجر پنج «سیمرغ» گرفت
♦️چند روزی است که در ایران درهای سینماها که در پی شیوع کرونا تعطیل شده بودند، به روی تماشاگران باز شده است.
این بازگشایی همراه شد با اکران «شنای پروانه»، یکی از فیلمهای پر سر و صدای جشنواره فجر.
«شنای پروانه» ساخته «محمد کارت» است؛ کارگردانی که در میان سینماگران پرآوازه نیست و این فیلم هم اولین فیلم بلند سینمایی او است. با این حال، نام محمد کارت پیش از «شنای پروانه» هم به خاطر مستندهای خلاقانه و متفاوت از او، شنیده شده بود. فیلم کوتاه «بچهخور» ساخته این کارگردان هم بسیار مورد توجه قرار گرفت و جایزههای بسیاری را از آن خود کرد. «شنای پروانه» هم به عنوان اولین فیلم بلند سینمایی او، مثل کارهای پیشین این کارگردان عمل کرد و نگاه متفاوت او را در پرداختن به مسایل اجتماعی نشان داد. این فیلم در سی و هشتمین جشنواره فجر ۵ «سیمرغ» گرفت.
♦️البته «شنای پروانه» روایت زندگی یک مرد است. مردی که از قماش لاتهای تهران است و طبیعتا مرام قلدری به او اجازه میدهد که دست به کارهای زیادی بزند. شنیدهها حاکی از آن است که این فیلم درواقع برداشتی است از زندگی و سرنوشت «وحید مرادی»، از لاتهای تهران، که در زندان به قتل رسید. گریم امیر آقایی نیز او را به وحید مرادی شبیه کرده است و همین موضوع باعث شده است که همسر وحید مرادی به ساخت فیلم اعتراض کند. او گفته است که نمیگذارد چنین فیلمی قاتل دوم همسرش باشد.
یکی از نگاههای انتقادی به «شنای پروانه» هم به همین خاطر است که انگار فیلم، ناموسپرستی و قتل ناموسی را به نوعی تطهیر میکند و از کنار زندگی از دست رفته یک انسان راحت میگذرد و در عوض، زندگی مردی را به تصویر میکشد که به خاطر بالا و پایین روزگار و عواملی که دست به دست هم دادهاند، دست به قتل زده است.
♦️از گریم بازیگران نیز نباید گذشت. لباسها و گریم در بهترین حالت خودشان هستند و باورپذیری داستان را بیشتر میکنند. گریم پانتهآ بهرام در این فیلم با موهای تراشیده آنقدر سنگین است که دقایقی طول میکشد که او را به جا بیاورید.
نکته جالب دیگر درمورد «شنای پروانه» این است که این فیلم فقط در ۵۰ روز ساخته شده است و با توجه به پیچیدگی فیلم، نشاندهنده قدرت کارگردان در ساختن و پرداختن فیلم است.
سینماها در ایران به سبب شیوع ویروس کرونا، با فاصلهگیری اجتماعی، اجرای پروتکلهای بهداشتی و پر نشدن سالنها، آغاز به کار کردهاند. فیلم «شنای پروانه» در چنین شرایطی و با توجه به محدودیتهای موجود، به صورت قابل توجهی دیده شده است. با توجه به سوابق مستندسازی کارگردان نیز به نظر میرسد که قرار است از این به بعد فیلمهای اجتماعی را از او بر روی پرده ببینیم و باید صبر کرد و دید که محمد کارت بعد از «شنای پروانه»، چه چیزی را میخواهد روایت کند.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 امیر سلطانزاده
#شنای_پروانه #سینما #قتل_ناموسی #فیلم #ایران
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
شنای پروانه؛ روایت گندهلاتی و قتل ناموسی
چند روزی است که در ایران درهای سینماها که در پی شیوع کرونا تعطیل شده بودند، به روی تماشاگران باز شده است. این بازگشایی همراه شد با اکران «شنای پروانه»، یکی از فیلمهای پر سر و صدای جشنواره فجر. «شنای
⭕️ جمهوری اسلامی تسهیلکننده قتلهای ناموسی است
📌 قتلهای ناموسی معضلی ملی است و حاکمان کنونی حامی سنتهای عقبمانده و ضدزن هستند
♦️رومینا اشرفی ۱۴ساله بود، فاطمه برحی ۱۹سال داشت و ریحانه عامری ۲۲سال؛ هر سه به دست مردانی از خانواده درجه یکشان به قتل رسیدند، قتلهایی فجیع که نه تنها روح و روان ایرانیان را در هفتههای گذشته به شدت آزار داد که توجه جامعه بینالمللی را نیز به خود جلب کرد.
به عنوان زن جوانی که دو خواهر کوچکتر از خودش دارد و یکی از آنها ۱۵ساله است، عمیقا از خواندن اخبار این قتلها و مجازات اندکی که مرتکبان آنها احتمالا با آن روبهرو خواهند شد احساس انزجار میکنم.
من همیشه قدردان خانوادهای هستم که در آن بزرگ شدهام. بهویژه پدرم که داشتن او از بزرگترین خوشبختیهای زندگیام است. بیشتر آدمها وقتی بزرگ میشوند به این درک میرسند که پدرومادرشان آنطور که در کودکی تصور میکردند، انسانهای کاملی نیستند ولی من چنین تغییری را تجربه نکردم.
♦️من از قبل میدانستم که در ایران «قتلهای ناموسی» همیشه مشکلی اجتماعی و فرهنگی بوده است ولی اگر بخواهم صادق باشم از عمق این معضل خبر نداشتم و نمیدانستم این مساله تا این اندازه در ایران ریشهدار است و در خانوادهها بسیاری این باور سنتی نسل به نسل منتقل شده است که مرد به عنوان رییس خانواده، صاحب و مالک خون دختران خود است و بنابراین میتواند آنها را برای خطاهای کوچک و معصومانهای چون زدن یک حرف اشتباه، دیر آمدن به خانه و یا عاشق شدن به هر شکلی که مناسب بداند مجازات کند.
این باورها از طرف جامعه مردسالارِ بیرونِ خانه -که جمهوری اسلامی خودش نمونهای از آن است- نیز حمایت میشود و به اینترتیب عملا هیچ پناهی برای دخترانی که نیازمند کمکاند وجود ندارد. فراموش نکنیم که پدر رومینا پیش از به قتل رساندن او با وکیل مشورت کرده بود و بعد از اطمینان از اینکه با محکومیت طولانی و سنگین مواجه نخواهد شد، نقشه قتل رومینا را اجرا کرد.
♦️وقتی خواندم که رومینا در دادگاه التماس میکرد تا او را به پدر سنگدلش تحویل ندهند و آنان بیرحمانه رومینا را به خانه جنایت فرستادند، از شدت خشم جان و دلم آتش گرفت. شهبانو از تلاش زنان و مردان بزرگی میگفت که پیش از انقلاب۵۷ و در دوره پادشاهی پدربزرگم تلاش کردند با ایجاد قوانین پیشرفته مدنی، چتری بزرگ و حمایتی برای دختران و زنان ایران بگسترانند. دیدن و شنیدن این که کشورم چنین سیر قهقرایی بزرگی را تا رسیدن به شرایط وحشتناک امروز طی کرده است قلبم را به درد میآورد.
شهبانو همچنین برایم از زنی به نام «مهرانگیز منوچهریان» گفت که در ایجاد قانون حمایت از خانواده و تصویب آن بسیار تلاش کرد. قانونی که در زمان خود بسیار پیشرفته بود. پدربزرگم نیز همیشه از تصویب قانون حمایت از خانواده پشتیبانی و در مصاحبه با خبرنگاران خارجی تاکید میکرد که چقدر به این قانون افتخار میکند. خمینی اما آن قانون مترقی را «نابودی زندگی خانواده مسلمان» خواند و در اسفند۱۳۵۷ یعنی کمتر از یکماه بعد از رسیدن به قدرت دستور لغو آن قانون را صادر کرد. این خود نشان میدهد که خمینی و پیروان او چه کینه و دشمنی نسبت به زنان داشتند و دارند.
«قتل ناموسی» در ایران با جمهوری اسلامی شروع نشده است. این یک مشکل فرهنگی است و سنت غلطی که زن را جزو اموال مرد میداند و باعث ترویج این گونه جنایتها میشوند. ولی نقش یک حکومت در این میان چیست؟ جز تامین امنیت مردم؟ راه برخورد با این اعمال وحشیانه تصویب قوانینی است که از زنان محافظت کنند و دارای پشتوانه قوی اجرایی باشند. ولی مشکل این است که جمهوری اسلامی به جای حمایت از رومینا و فاطمه و ریحانه، از آنهایی حمایت میکند که دختران و زنان را بخشی از اموال پدران و همسرانشان میدانند.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 نور پهلوی
#قتل_ناموسی #جمهوری_اسلامی #ایران #پهلوی
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 قتلهای ناموسی معضلی ملی است و حاکمان کنونی حامی سنتهای عقبمانده و ضدزن هستند
♦️رومینا اشرفی ۱۴ساله بود، فاطمه برحی ۱۹سال داشت و ریحانه عامری ۲۲سال؛ هر سه به دست مردانی از خانواده درجه یکشان به قتل رسیدند، قتلهایی فجیع که نه تنها روح و روان ایرانیان را در هفتههای گذشته به شدت آزار داد که توجه جامعه بینالمللی را نیز به خود جلب کرد.
به عنوان زن جوانی که دو خواهر کوچکتر از خودش دارد و یکی از آنها ۱۵ساله است، عمیقا از خواندن اخبار این قتلها و مجازات اندکی که مرتکبان آنها احتمالا با آن روبهرو خواهند شد احساس انزجار میکنم.
من همیشه قدردان خانوادهای هستم که در آن بزرگ شدهام. بهویژه پدرم که داشتن او از بزرگترین خوشبختیهای زندگیام است. بیشتر آدمها وقتی بزرگ میشوند به این درک میرسند که پدرومادرشان آنطور که در کودکی تصور میکردند، انسانهای کاملی نیستند ولی من چنین تغییری را تجربه نکردم.
♦️من از قبل میدانستم که در ایران «قتلهای ناموسی» همیشه مشکلی اجتماعی و فرهنگی بوده است ولی اگر بخواهم صادق باشم از عمق این معضل خبر نداشتم و نمیدانستم این مساله تا این اندازه در ایران ریشهدار است و در خانوادهها بسیاری این باور سنتی نسل به نسل منتقل شده است که مرد به عنوان رییس خانواده، صاحب و مالک خون دختران خود است و بنابراین میتواند آنها را برای خطاهای کوچک و معصومانهای چون زدن یک حرف اشتباه، دیر آمدن به خانه و یا عاشق شدن به هر شکلی که مناسب بداند مجازات کند.
این باورها از طرف جامعه مردسالارِ بیرونِ خانه -که جمهوری اسلامی خودش نمونهای از آن است- نیز حمایت میشود و به اینترتیب عملا هیچ پناهی برای دخترانی که نیازمند کمکاند وجود ندارد. فراموش نکنیم که پدر رومینا پیش از به قتل رساندن او با وکیل مشورت کرده بود و بعد از اطمینان از اینکه با محکومیت طولانی و سنگین مواجه نخواهد شد، نقشه قتل رومینا را اجرا کرد.
♦️وقتی خواندم که رومینا در دادگاه التماس میکرد تا او را به پدر سنگدلش تحویل ندهند و آنان بیرحمانه رومینا را به خانه جنایت فرستادند، از شدت خشم جان و دلم آتش گرفت. شهبانو از تلاش زنان و مردان بزرگی میگفت که پیش از انقلاب۵۷ و در دوره پادشاهی پدربزرگم تلاش کردند با ایجاد قوانین پیشرفته مدنی، چتری بزرگ و حمایتی برای دختران و زنان ایران بگسترانند. دیدن و شنیدن این که کشورم چنین سیر قهقرایی بزرگی را تا رسیدن به شرایط وحشتناک امروز طی کرده است قلبم را به درد میآورد.
شهبانو همچنین برایم از زنی به نام «مهرانگیز منوچهریان» گفت که در ایجاد قانون حمایت از خانواده و تصویب آن بسیار تلاش کرد. قانونی که در زمان خود بسیار پیشرفته بود. پدربزرگم نیز همیشه از تصویب قانون حمایت از خانواده پشتیبانی و در مصاحبه با خبرنگاران خارجی تاکید میکرد که چقدر به این قانون افتخار میکند. خمینی اما آن قانون مترقی را «نابودی زندگی خانواده مسلمان» خواند و در اسفند۱۳۵۷ یعنی کمتر از یکماه بعد از رسیدن به قدرت دستور لغو آن قانون را صادر کرد. این خود نشان میدهد که خمینی و پیروان او چه کینه و دشمنی نسبت به زنان داشتند و دارند.
«قتل ناموسی» در ایران با جمهوری اسلامی شروع نشده است. این یک مشکل فرهنگی است و سنت غلطی که زن را جزو اموال مرد میداند و باعث ترویج این گونه جنایتها میشوند. ولی نقش یک حکومت در این میان چیست؟ جز تامین امنیت مردم؟ راه برخورد با این اعمال وحشیانه تصویب قوانینی است که از زنان محافظت کنند و دارای پشتوانه قوی اجرایی باشند. ولی مشکل این است که جمهوری اسلامی به جای حمایت از رومینا و فاطمه و ریحانه، از آنهایی حمایت میکند که دختران و زنان را بخشی از اموال پدران و همسرانشان میدانند.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 نور پهلوی
#قتل_ناموسی #جمهوری_اسلامی #ایران #پهلوی
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
نور پهلوی | جمهوری اسلامی تسهیلکننده قتلهای ناموسی است
رومینا اشرفی ۱۴ساله بود، فاطمه برحی ۱۹سال داشت و ریحانه عامری ۲۲سال؛ هر سه به دست مردانی از خانواده درجه یکشان به قتل رسیدند، قتلهایی فجیع که نه تنها روح و روان ایرانیان را در هفتههای گذشته به شدت