⭕️ بازگشایی مدارس و دانش‌آموزانی که در خشونت کلامی سیستم حمل و نقل عمومی رها می‌شوند

📌 در سیستم حمل و نقل به زنان باردار و سالمندان توجه می‌شود، اما قانونی برای خودداری از بددهانی وجود ندارد


♦️رها کردن فرزندم روی یک سرسره آبی بزرگ، سخت‌ترین کاری است که تا حالا انجام داده‌ام. بچه‌های هم قد و کوچکتر از او شاد و خندان از روی سرسره‌ها به طرف پایین سر می‌خوردند. یکی از دوستانم پایین سرسره آماده بود تا او را وقتی که به پایین می‌رسد، بگیرد. قبلا به او گفته بودم که بهتر است تا مدتی ، مثلا هنگام بازی با سرسره مارپیچ، با هم سوار شویم؛ شاید تا ۲۴ سالگی‌اش. اما پسرم خیلی اصرار می‌کرد و بنابراین، با دقت و احتیاط او را روی سرسره گذاشتم، چشم‌هایم را بستم، و با تشویق پدر و مادرهای دیگر و کارکنان پارک و همچنین یک دختر چهار ساله، کم کم او را ول کردم. اتفاقی برایش نیفتاد و خودش هم خیلی خوشش آمده بود.

♦️می‌دانم که افراد زیادی بعد از خواندن این مطلب با تمسخر می‌گویند: «بگذار مستقل باشه!»، اما واقعا سخت است. ما در لندن زندگی می‌کنیم؛ این بچه‌ها میان شلوغی مسافران وسایل نقلیه لندن در اتوبوس‌ها و قطارها به‌سختی برای خود جا پیدا می‌کنند. آیا تا حالا مردم لندن را در ساعات اوج ترافیک وسایل حمل و‌نقل عمومی دیده‌اید؟ برای این‌که به کسی بگوییم جایش را به یک زن حامله بدهد یا خدمه را با مشت نزند، باید پوستر دست‌مان بگیریم.

♦️زمانی که ما مدرسه می‌رفتیم، اگر پدر و مادرمان دنبال ما می‌آمدند مدرسه، از خجالت می‌مردیم. اما این روزها این مسئله، حداقل در منطقه ما، خیلی عادی‌تر شده است. تقریبا هر هفته اخبار کتک‌کاری و چاقوکشی به گوش ما می‌رسد و این باعث ایجاد ترس و نگرانی در والدین شده است؛ چیزی که تا جایی که یادم می‌آید، در دهه هشتاد وجود نداشت. روز اول نگران بودم که مبادا من تنها مادری باشم که کنار در مدرسه منتظر است تا فرزندش را به خانه ببرد، اما این‌طور نبود. خیلی از پدر و مادرها آمده بودند.

♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید

🖌 نویسنده: شاپرک خرسندی

#مدارس #دانش‌آموزان #حمل‌و‌نقل #جامعه #بریتانیا #ایندیپندنت


#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی

⭕️ مدارس دولتی به ماشین‌ جمع‌آوری پول تبدیل شده‌اند

📌 والدین ازهنرهای خود برای کمک به بودجه مدارس استفاده می کنند


♦️هر وقت بچه‌هایم را به مدرسه می‌رسانم، احساس گناهی به من دست می‌دهد. گاهی اوقات نیز وقتی پیغام‌های واتساپ را نگاه می‌کنم چشمم به پیغام گروهی والدینی می‌افتد که به دنبال جمع کردن پول برای مدرسه هستند و دوباره همین حس به من دست می‌دهد. آنها با فرستادن اموجی‌های پر از احساس فریاد می‌زنند «یک کیک بپز!»

♦️با نگاه به تولید ناخالص داخلی که از زمان تاچر به بعد داشته‌ایم، لابد باید فکر کنیم خوب است فقط هنر از بودجه بی‌بهره مانده‌است، نه درس‌های جدی مانند طراحی لجستیک خط تولید. اما باید بدانیم بچه‌هایمان با نداشتن خودکارهایی که برق می زنند و چاپ با سیب‌ زمینی، شادترین زمان‌های تحصیل در مدرسه را از دست می‌دهند. زمان‌هایی که به آنها این اجازه را می‌دهد جادوی آرامش بخش و هیجان انگیز خلاقیت‌هایشان را کشف کنند. این فقدان واقعیت عریان وضعیت مدارس ماست که از کمبود بودجه رنج می‌برند و دلیل اصلی احساس گناهم همین است که نمی‌توانم برای جبران این کمبود کار بیشتری بکنم.

♦️در عین حال می‌خواهم به والدین، معلمان و دوستانی که مانند من دست و پا می‌زنند تا نظام آموزشی را سرپا نگه دارند بگویم: شما کسانی هستید که بچه‌هایمان را بزرگ می‌کنید. ارزش این واقعیت با داده‌های اقتصادی قابل اندازه گیری نیست. اندازه گیری با زمان و عشقی که برای این کار می‌گذارید ممکن است و دستمزدی که در ازای آن می‌گیرید شادی بچه‌هاست. من کارهایتان را می‌بینم و قدر می‌نهم. متشکرم.

♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید

🖌 نویسنده:‌ شاپرک خرسندی

#بودجه #مدارس #ایندیپندنت


#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی