این هفته بهمن، سیل، برف، یخ و دمای پایین هوا در افغانستان و پاکستان جان دستکم ۱۳۰ نفر را گرفته است. تصاویر این گالری را عکاس خبرگزاری فرانسه از نزدیکی شهرهای کابل و هرات گرفته است. خشکسالی چند سال اخیر به موج گسترده آوارگان اقلیمی در افغانستان منجر شده است. سازمان ملل میگوید این بزرگترین موج آوارگان پس از عقب راندن طالبان از افغانستان است. صحراهای اطراف هرات، میزبان دهها هزار نفر از آوارگان است. بیشتر این اشخاص کشاورزانی بودند که به خاطر تغییرات اقلیمی، جنگ داخلی و سوءمدیریت امکان کار و زندگی را از دست داده و از روستاها و شهرهایشان رانده شدهاند. برخی از این افراد کودکان کار هستند، از جمله کودکان این گالری که در حومه کابل، در میان یخها، به تفکیک و حمل زباله مشغولند. آوارگان #افغانستان امسال باید با حداقل امکانات، با سرمای شدید زمستان سر کنند.
#کودکان_کار #سرما #بهمن #خشکسالی #فروپاشی_اقلیمی #گرمایش_زمین #تغییر_اقلیم
#کودکان_کار #سرما #بهمن #خشکسالی #فروپاشی_اقلیمی #گرمایش_زمین #تغییر_اقلیم
⭕️ نفرتپراکنی علیه کودکان بیآرزو
📌 مقامهای جمهوری اسلامی، کودکان کار را «مهمترین عامل انتقال ویروس کرونا» میخوانند
♦️«بخورش! بخورش!». مرد سر بچههایی که از ترس میلرزند، فریاد میزند و آنها را مجبور میکند تا شاخهی گل و پلاستیک دورش را بخورند.
این، سکانسی از یک فیلم ترسناک نیست؛ بلکه بخشی از واقعیت و کابوسی آشنا بین سه تا هفت میلیون کودک کار ایرانی است. هنگامی که دو تن از این میلیونها کودک بیپناه، به خاطر فروش گل در خیابان دستگیر شدند، مقام بازداشتکننده آنها را مجبور کرد تا گل و پلاستیک پیچیدهشده دور آن را بخورند. او حتی ویدئوی این کودکآزاری را ضبط و منتشر کرد تا کودکان دیگر را از انجام کار مشابه بترساند.
♦️این روزها که ایران یکی از درگیرترین کشورهای جهان درارائه آمار مبتلایان به ویروس کروناست، آشکارا برای کودکان خیابان شرایط فعلی اوضاعشان را دشوارتر کرده است. مقامات رژیم نهتنها تلاشی برای بهبود وضعیت و رفاه این کودکان در سالهای اخیر نکردهاند، بلکه بیشرمانه آنها را به عنوان یکی از عوامل گسترش ویروس کرونا سرزنش میکنند. در آخرین روزهای سال گذشته (۲۱ اسفند ۱۳۹۸)، یکی از اعضای کمیسیون بهداشت مجلس جمهوری اسلامی، کودکان کار را «مهمترین منبع انتقال ویروس کرونا» خواند. سخنی بیشرمانه و اتهامی بیاساس که میتواند این کودکان بیگناه را در معرض نفرتپراکنی قرار دهد و در دید همگان از آنان تصویری غلط بیافریند.
بنا به گفته خود مقامات رژیم، تنها در شهر تهران حدود پنج هزار کودک زبالهگرد وجود دارد. پرسش این نیست که در این روزها که ایران بهسختی درگیر بحران کرونا است، برای کودکان زبالهگرد چه باید کرد. پرسش اینجاست که چرا در کشور من، ایران، اساسا باید کودک زبالهگرد وجود داشته باشد؟
♦️من و مادربزرگم با هم ویدئوی معروفی را میدیدیم که در آن، یک مرد از کودکی که تمام روز خود را در میان زبالهها گذرانده تا چیزی برای فروش پیدا کند میخواهد «یک آرزوی بزرگ» بکند و کودک با نگاهی پرسشبرانگیز به او چشم میدوزد؛ شانههایش را بالا میاندازد و میگوید: «آرزو چی هست؟»
آرزو برای این پسر کوچک و میلیونها کودک مانند او این است که «کودکی» را واقعا تجربه کند؛ با دوستانش باشد و به این فکر کند که چه بازیای باید بکند نه اینکه چگونه باید غذای شب خود را تامین کند. آرزو یعنی به مدرسه برود و فکر کند وقتی بزرگ شد چه کاره خواهد شد؛ نه اینکه شب کجا باید بخوابد. آرزو یعنی چگونه کشورمان را بازسازی کنیم؛ و نه فقط مردمی داشته باشیم که به آن اهمیت دهند؛ بلکه حکومتی هم داشته باشیم که انجامش بدهد.
در یک ایران آزاد، کودکان باید در میان اصلیترین اولویتهای کشور باشند. آنها آینده ایران هستند.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 نور پهلوی
#کودکان_کار #ایران #ویروس_کرونا
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
📌 مقامهای جمهوری اسلامی، کودکان کار را «مهمترین عامل انتقال ویروس کرونا» میخوانند
♦️«بخورش! بخورش!». مرد سر بچههایی که از ترس میلرزند، فریاد میزند و آنها را مجبور میکند تا شاخهی گل و پلاستیک دورش را بخورند.
این، سکانسی از یک فیلم ترسناک نیست؛ بلکه بخشی از واقعیت و کابوسی آشنا بین سه تا هفت میلیون کودک کار ایرانی است. هنگامی که دو تن از این میلیونها کودک بیپناه، به خاطر فروش گل در خیابان دستگیر شدند، مقام بازداشتکننده آنها را مجبور کرد تا گل و پلاستیک پیچیدهشده دور آن را بخورند. او حتی ویدئوی این کودکآزاری را ضبط و منتشر کرد تا کودکان دیگر را از انجام کار مشابه بترساند.
♦️این روزها که ایران یکی از درگیرترین کشورهای جهان درارائه آمار مبتلایان به ویروس کروناست، آشکارا برای کودکان خیابان شرایط فعلی اوضاعشان را دشوارتر کرده است. مقامات رژیم نهتنها تلاشی برای بهبود وضعیت و رفاه این کودکان در سالهای اخیر نکردهاند، بلکه بیشرمانه آنها را به عنوان یکی از عوامل گسترش ویروس کرونا سرزنش میکنند. در آخرین روزهای سال گذشته (۲۱ اسفند ۱۳۹۸)، یکی از اعضای کمیسیون بهداشت مجلس جمهوری اسلامی، کودکان کار را «مهمترین منبع انتقال ویروس کرونا» خواند. سخنی بیشرمانه و اتهامی بیاساس که میتواند این کودکان بیگناه را در معرض نفرتپراکنی قرار دهد و در دید همگان از آنان تصویری غلط بیافریند.
بنا به گفته خود مقامات رژیم، تنها در شهر تهران حدود پنج هزار کودک زبالهگرد وجود دارد. پرسش این نیست که در این روزها که ایران بهسختی درگیر بحران کرونا است، برای کودکان زبالهگرد چه باید کرد. پرسش اینجاست که چرا در کشور من، ایران، اساسا باید کودک زبالهگرد وجود داشته باشد؟
♦️من و مادربزرگم با هم ویدئوی معروفی را میدیدیم که در آن، یک مرد از کودکی که تمام روز خود را در میان زبالهها گذرانده تا چیزی برای فروش پیدا کند میخواهد «یک آرزوی بزرگ» بکند و کودک با نگاهی پرسشبرانگیز به او چشم میدوزد؛ شانههایش را بالا میاندازد و میگوید: «آرزو چی هست؟»
آرزو برای این پسر کوچک و میلیونها کودک مانند او این است که «کودکی» را واقعا تجربه کند؛ با دوستانش باشد و به این فکر کند که چه بازیای باید بکند نه اینکه چگونه باید غذای شب خود را تامین کند. آرزو یعنی به مدرسه برود و فکر کند وقتی بزرگ شد چه کاره خواهد شد؛ نه اینکه شب کجا باید بخوابد. آرزو یعنی چگونه کشورمان را بازسازی کنیم؛ و نه فقط مردمی داشته باشیم که به آن اهمیت دهند؛ بلکه حکومتی هم داشته باشیم که انجامش بدهد.
در یک ایران آزاد، کودکان باید در میان اصلیترین اولویتهای کشور باشند. آنها آینده ایران هستند.
♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید
🖌 نور پهلوی
#کودکان_کار #ایران #ویروس_کرونا
#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی
ایندیپندنت فارسی
نور پهلوی | نفرتپراکنی علیه کودکان بیآرزو
«بخورش! بخورش!». مرد سر بچههایی که از ترس میلرزند، فریاد میزند و آنها را مجبور میکند تا شاخهی گل و پلاستیک دورش را بخورند. این، سکانسی از یک فیلم ترسناک نیست؛ بلکه بخشی از واقعیت و کابوسی آشنا