🔴 ترامپ و پزشکیان یادداشت تفاهم رژیم ایران و آمریکا را به‌صورت الکترونیکی امضا کردند
۲۸ خرداد, ۱۴۰۵
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه رژیم ایران، اعلام کرد یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا به‌صورت الکترونیکی به امضای دو طرف رسیده و از این پس رسمیت دارد.
به گفته بقایی، با وجود آنکه پیش‌تر قرار بود این سند توسط جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، و محمدباقر قالیباف، نماینده ارشد جمهوری اسلامی در مذاکرات، امضا شود، در نهایت تصمیم گرفته شد که رؤسای قوه مجریه دو کشور، یعنی مسعود پزشکیان و دونالد ترامپ، به‌صورت مجازی آن را امضا کنند.
بقایی همچنین گفت با نهایی شدن امضای الکترونیکی، دیگر نیازی به برگزاری مراسم رسمی امضا وجود ندارد. با این حال، هیأت‌های مذاکره‌کننده ایران و آمریکا طبق برنامه از پیش تعیین‌شده برای آغاز دور دوم گفت‌وگوها راهی سوئیس خواهند شد. یک مقام کاخ سفید نیز امضای این یادداشت تفاهم را تأیید کرده است....




👈بیشتر بخوانید

🔴 برگی از تاریخ، انتخابات مجلس در دوران سلطنت خاندان پهلوی

♦️ آزادی آراء در انتخابات مجلس چیزی جز شوخی نبود
کریستین دلانوآ فرانسوی در کتاب خود در رابطه با انتخابات مجلس می‌نویسد: «در زمان رضاشاه مجلس به هیچ وجه نمی‌توانست قوانینی مخالف با اراده شاه تصویب کند و هرگاه کسی جرأت می‌کرد به شاه گوشزد کند که تصمیماتش خلاف قانون است، پاسخ می‌شنید: قانون را با اوامر من موافق کنید».

سید حسن تقی‌زاده درباره انتخابات زمان رضاخان می‌نویسد: «وقتی که دوره آن مجلس (مجلس ششم) به اتمام رسید و اعلان انتخابات جدید کردند، مداخلات دربار از حد تجاوز کرد. در حقیقت رضاشاه تصمیم قطعی گرفته بود که یک نفر هم از اشخاصی که مطیع او نباشند، انتخاب نشود» (محمود طلوعی،بازیگران عصر پهلوی، ج ۱، ص ۱۴۱)

ویلیام داگلاس آمریکایی به نقل از مردم آن زمان ایران در کتابش می‌نویسد:«هنگام انتخابات مجلس سربازان با صندوق‌های رأی و تعدادی اوراق از پیش نوشته شده به محل رأی‌گیری می‌آیند و در رأس اوراق فقط اسم یک نفر نوشته شده و مردم پشت سر هم صف می‌بندند و آرای از پیش نوشته شده بین افراد تقسیم می‌شود و آنگاه صف به‌ترتیب نوبت به طرف جلو حرکت می‌کند و مردم اوراق را در صندوق می‌ریزند.» (کتاب سرزمین شگفت انگیز و مردمی مهربان و دوست داشتنی نوشته ویلیام او داگلاس (قاضی دیوان عالی آمریکا) ،ترجمه فریدون سنجری ـ صفحه ۱۸۲)

▫️ فهرست نامزدها توسط شاه تهیه شده بود
مینو صمیمی، منشی فرح (همسر محمدرضا شاه) در خاطراتش آزادی آرا در انتخابات مجلس را چیزی جز شوخی نمی‌دانست. او می‌نویسد : «موقعی که می‌شنیدم ما در کشور از آزادی حق رأی برای انتخاب وکلای مجلس برخورداریم یا می‌گفتند زنان با استفاده از آزادی اعطا شده می‌توانند در انتخابات مجلس شرکت کنند، بلافاصله این سؤال به ذهنم می‌آمد که اصولا وقتی ساواک همه نمایندگان مجلس را برمی‌گزیند چگونه امکان دارد کسی مسئله وجود آزادی حق رأی را باور داشته باشد؟».

👈 اینجا بخوانید

🔴 چرا بقایای شاه و شیخ خواهان تداوم جنگ هستند؟

♦️ چرا جنگ شاه و شیخ را به هم پیوند می دهد؟
تحولات اخیر و اعلام توافق میان آمریکا و رژیم ایران بار دیگر یکی از مهم‌ترین شکاف‌های سیاسی در میان مخالفان و موافقان وضعیت موجود را آشکار کرده است. در حالی که بخش بزرگی از مردم ایران از هر راه‌حلی که بتواند خطر جنگ، ناامنی و ویرانی بیشتر را از کشور دور کند استقبال می‌کنند، جریان‌هایی در دو سوی طیف سیاسی ــ یعنی دیکتاتوری مذهبی مستقر و بقایای جریان سلطنت‌طلب ــ عملاً در نقطه‌ای مشترک به هم می‌رسند: مخالفت با هر روندی که بتواند فضای بحران دائمی را کاهش دهد.

این هم‌سویی البته به معنای اشتراک کامل اهداف نیست؛ اما واقعیت آن است که هر دو جریان، به دلایل متفاوت، از ادامه تنش و بحران سیاسی و نظامی در منطقه و ایران سود می‌برند و کاهش بحران می‌تواند موقعیت سیاسی آنها را تضعیف کند.

▫️ رژیم ایران؛ جنگ و بحران به‌عنوان ابزار بقا
در طول بیش از چهار دهه گذشته، یکی از مهم‌ترین ابزارهای بقای رژیم ایران، ایجاد یا بهره‌برداری از بحران‌های مستمر داخلی و خارجی بوده است. این رژیم همواره تلاش کرده است فضای سیاسی کشور را در شرایط اضطراری نگه دارد؛ زیرا در چنین شرایطی مطالبات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مردم به حاشیه رانده می‌شود.

هر زمان که خطر اعتراضات گسترده اجتماعی افزایش یافته، رژیم تحت امر خمینی و خامنه‌ای کوشیده است با برجسته کردن تهدیدهای خارجی، جامعه را در وضعیت بسیج سیاسی و امنیتی قرار دهد. جنگ، تنش منطقه‌ای و منازعه با قدرت‌های جهانی در این چارچوب به ابزاری برای سرکوب مخالفان، توجیه محدودیت‌های سیاسی و فرار از پاسخگویی تبدیل شده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 آینده اقتصاد ایران؛ از شکست پیش‌بینی‌ها تا بن‌بست ساختاری

♦️ چرا توافق‌های خارجی نمی‌توانند بحران‌های ریشه‌دار اقتصاد ایران را حل کنند؟
در یکی از مشهورترین روایت‌های تاریخ دریانوردی، کشتی‌های اکتشافی قرن پانزدهم زمانی که قطب‌نمای خود را از دست می‌دادند، نه به دلیل کمبود باد یا توان حرکت، بلکه به دلیل نداشتن جهت، در اقیانوس سرگردان می‌شدند. بسیاری از آن کشتی‌ها تجهیزات کافی داشتند اما مقصد را گم کرده بودند. اقتصادها نیز گاهی به همین سرنوشت دچار می‌شوند؛ منابع دارند، نیروی انسانی دارند و ظرفیت تولید دارند، اما فاقد قطب‌نمایی هستند که مسیر توسعه را مشخص کند.

امروز بحث درباره آینده اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به مسئله جهت‌گیری حکمرانی گره خورده است. سال‌ها پیش‌بینی‌های رسمی درباره کنترل تورم، ثبات ارزی و رشد اقتصادی پایدار مطرح شد، اما واقعیت‌های اقتصادی مسیر دیگری را نشان دادند. آخرین آمارهای پولی نیز حکایت از آن دارند که شکاف میان وعده‌ها و واقعیت‌ها همچنان در حال گسترش است.

▫️ شکست پیش‌بینی‌های اقتصادی و بازگشت تورم مزمن
اقتصاددانان مستقل سال‌ها هشدار داده بودند که رشد مداوم نقدینگی و پایه پولی سرانجام به جهش‌های تورمی بزرگ منتهی خواهد شد. با این حال، ساختار تصمیم‌گیری در اقتصاد ایران بارها این هشدارها را نادیده گرفت.

آمارهای منتشرشده از سوی بانک مرکزی نشان می‌دهد رشد پایه پولی به بیش از ۵۴ درصد و رشد نقدینگی به بیش از ۴۷ درصد رسیده است. این ارقام در چند دهه اخیر کم‌سابقه هستند. نتیجه چنین روندی نیز برای شهروندان کاملاً ملموس است؛ کاهش مداوم قدرت خرید، افزایش هزینه‌های زندگی و فرار سرمایه‌ها به بازارهای ارز، طلا و دارایی‌های غیرمولد.

👈 اینجا بخوانید