🔴 اجاره‌نشینی یا زندگی در خلاء!

♦️ بحران اجاره‌نشینی در سایه جنگ؛ بن‌بست معیشتی مستأجران ایرانی
پایان درگیری‌های نظامی در سال ۱۴۰۴ و آغاز سال ۱۴۰۵، نه تنها آرامش را به فضای اقتصادی باز نگردانده، بلکه موج جدیدی از فشارهای خردکننده را بر دوش اقشار آسیب‌پذیر بار کرده است. در حالی که تصور می‌شد با برقراری ثبات نسبی، وضعیت معیشتی بهبود یابد، اما «بحران هزینه زندگی» ناشی از بیکاری گسترده و تعدیل نیرو در شرکت‌ها، مستأجران را در موقعیتی به مراتب دشوارتر قرار داده است. طبق آمار رسمی سال ۱۴۰۳، حدود ۳۰ درصد کل خانوارهای کشور و نزدیک به ۶۰ درصد پایتخت‌نشینان، اجاره‌نشینی را به عنوان تنها راه سکونت برگزیده‌اند؛ جمعیتی که اکنون میان دو لبه قیچی «بیکاری» و «تأمین سرپناه» گرفتار شده‌اند.

تشدید بحران اجاره‌نشینی در پی جنگ و فروپاشی درآمدها
تعدیل نیروی کار در ماه‌های اسفند و فروردین، نقطه عطف بحران اجاره‌نشینی محسوب می‌شود. تعطیلی یا کاهش فعالیت شرکت‌ها در شرایط جنگی، درآمد بسیاری از خانوارها را حذف کرده است. این وضعیت، مستأجران را با بحران جدی هزینه‌های زندگی مواجه کرده است. بسیاری از خانوارها اکنون با «اصل‌اجاره‌بها» مشکل دارند.

👈 اینجا بخوانید

🔴 سپاه برغم اظهارات عراقچی تنگه هرمز را بسته اعلام کرد
۲۹ فروردین, ۱۴۰۵

ساعتی پس از اعلام سپاه پاسداران مبنی بر افزایش سطح کنترل در تنگه هرمز، سه منبع امنیت دریایی و کشتیرانی اعلام کردند که دست‌کم دو کشتی تجاری هنگام عبور از این آبراه هدف تیراندازی قرار گرفته‌اند. به گزارش رویترز، منابع کشتیرانی گفته‌اند برخی شناورهای تجاری پیام‌های رادیویی از نیروی دریایی ایران دریافت کرده‌اند که بر اساس آن، عبور از این گذرگاه حیاتی انرژی متوقف شده و هیچ کشتی اجازه تردد ندارد. آژانس عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) نیز از دریافت گزارشی درباره یک حادثه در حدود ۲۰ مایل دریایی شمال‌شرق عمان خبر داده است. طبق این گزارش، ناخدای یک نفتکش اعلام کرده دو قایق مسلح منتسب به سپاه پاسداران به کشتی نزدیک شده و به سمت آن شلیک کرده‌اند...



👈بیشتر بخوانید

⁨ غلامحسین کلبی، زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد، ۲۶ سال است که بدون حتی یک روز مرخصی زندانی ست.
او متولد سال ۱۳۳۸ است و اولین بار در سال ۶۰ بازداشت شد و به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق، در زندان ماهشهر به مدت ۶ سال حبس شد.
پس از آزادی روی سیلوهای گندم کارگری می‌کرده است و علاقه زیادی به فوتبال داشت و عضو تیم‌های لیگ‌های دسته پایین ماهشهر بود.
در سال ۱۳۷۹ بار دیگر بازداشت می‌شود و مدت‌ها در انفرادی به شدت تحت شکنجه و اذیت و آزار و اعدام‌های نمایشی برای همکاری و اخذ اعتراف اجباری تلویزیونی قرار می‌گیرد.
جمهوری اسلامی ابتدا غلامحسین کلبی را به اعدام محکوم کرد اما پس از مدتی حکم اعدام به حبس ابد تبدیل شد.
این زندانی سیاسی از بیماری قلبی،‌ عفونت گوش چپ، و غیره..
طی این ۲۶ سال تعدادی از اعضای خانواده خود را از دست داد که حتی برای شرکت در مراسم خاکسپاری آن‌ها هم به او مرخصی داده نشد.
در آبان ماه سال ۹۵ برادر وی، تنها عضو باقی‌مانده از خانواده‌اش، در راه زندان برای ملاقات حضوری با وی که پس از ۵ سال تلاش موفق به اخذ آن شده بود، سکته کرد و فوت شد.

ادمین👈 t.me/Maziar_tehrane12

📡 @IranAzadie

🔴 طولانی‌ترین خاموشی اینترنت با مردم ایران چه کرده است؟

♦️ خاموشی بی‌پایان؛ تبعات ویرانگر طولانی‌ترین قطع اینترنت توسط حکومت
در پی تنش‌های نظامی اخیر، حکومت ایران با مسدودسازی دسترسی عمومی به فضای مجازی، طولانی‌ترین خاموشی دیجیتال تاریخ را رقم زد. این تصمیم نه‌تنها معیشت میلیون‌ها نفر را به مرز نابودی کشانده، بلکه ابزاری برای تبعیض سیستماتیک و نقض حقوق بنیادین شهروندان شده است. قطع اینترنت در این بازه زمانی، ضربه‌ای جبران‌ناپذیر بر پیکره نیمه‌جان اقتصاد ایران وارد کرده است.

بحران معیشت و فرسایش توان مالی شرکت‌ها در بن‌بست دیجیتال
قطع دسترسی‌ها در تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴، پیوندهای ارتباطی میان شهروندان را به‌کلی مختل کرد. این اقدام مسیر دسترسی به اخبار و اطلاع از وضعیت مناطق مختلف را بست. خانواده‌ها دیگر نمی‌توانند به‌راحتی از وضعیت امنیتی و سلامت نزدیکان خود باخبر شوند. امور روزمره اقتصادی نیز تحت تأثیر شدید این خاموشی سراسری قرار گرفته است. وزیر ارتباطات پیش‌تر میانگین تاب‌آوری کسب‌وکارهای آنلاین را حدود ۲۰ روز اعلام کرده بود. اکنون اشتغال مستقیم و غیرمستقیم ۱۰ میلیون نفر در حوزه اقتصاد دیجیتال با خطر جدی روبه‌روست. زمان قطعی کنونی به بیش از دو برابر آستانه تاب‌آوری شرکت‌ها رسیده است. این مسئله موجب فرسایش شدید توان مالی شرکت‌های بخش خصوصی و توقف فعالیت‌ها شد. تعدیل نیرو و تعویق در پرداخت دستمزدها، نتیجه مستقیم تداوم این وضعیت بحرانی است. بسیاری از کاربران موضوع اخراج کارکنان را پس از تعطیلات نوروز تأیید کرده‌اند. فشار بر معیشت خانوارها به سطح بسیار نگران‌کننده و غیرقابل‌تحملی رسیده است. فعالیت‌های آنلاین عملاً متوقف شده و خسارات مالی روز به روز در حال افزایش است. وابستگی بخش بزرگی از زندگی مردم به فضای مجازی، زنجیره‌ای از پیامدهای منفی ایجاد کرد. اختلال در فروش، پرداخت و توزیع کالا، تمام اصناف را با مشکل مواجه کرده است. حمل‌ونقل، ثبت سفارش و خدمات پشتیبانی نیز به‌دلیل نبود دسترسی پایدار به‌شدت کند شده‌اند. این آسیب‌ها حتی متوجه صنوفی شده است که در ظاهر فعالیت دیجیتال ندارند. تداوم قطع اینترنت در ایران، فراتر از یک مسئله فنی، یک فاجعه اقتصادی همه‌جانبه محسوب می‌شود. شرکت‌های فناوری در حال فروپاشی هستند و سرمایه‌های انسانی به‌سرعت از دست می‌روند. حکومت با نادیده گرفتن هشدار فعالان اقتصادی، کل زیرساخت‌های نوین کشور را به تعطیلی کشانده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 شگفتی پارتیزان‌های ایتالیا از حضور رضا پهلوی در ایتالیا

♦️ اعتراض به مشروعیت‌بخشی به سلطنت در بحبوحه مبارزات مردم ایران
انجمن پارتیزان‌های ضدفاشیستی ایتالیا در شهر کونئو با انتشار بیانیه‌ای، نسبت به سفر رضا پهلوی بچه شاه خائن و مخلوع ایران به این کشور واکنش نشان داد. این بیانیه در شرایطی منتشر شد که توجه افکار عمومی به تحولات ایران و اعتراضات مردمی همچنان ادامه دارد. در این متن، نویسندگان با ابراز نگرانی از حضور رضا پهلوی، آن را در تضاد با مبارزات مردم ایران توصیف کردند.

بر اساس این بیانیه، اعضای انجمن پارتیزان‌ها اعلام کردند که از حضور رضا پهلوی بچه شاه مخلوع در ایتالیا شگفت‌زده شده‌اند. آنها تاکید کردند که چنین حضوری در شرایط کنونی، می‌تواند به نوعی مشروعیت‌بخشی به بازگشت یک حکومت سلطنتی تعبیر شود. در این بیانیه آمده است که مردم ایران سال‌هاست برای دستیابی به یک جمهوری دموکراتیک، آزاد و مبتنی بر جدایی دین و دولت تلاش می‌کنند.

مقایسه‌ای میان مقاومت ضدفاشیستی ایتالیا و مبارزات مردم ایران

در ادامه، نویسندگان بیانیه به مقایسه‌ای میان مقاومت ضدفاشیستی ایتالیا و مبارزات مردم ایران اشاره کردند. آنها یادآور شدند که مقاومت ایتالیا در جریان جنگ جهانی دوم، به پایان یک دوره دیکتاتوری انجامید. این انجمن تاکید کرد که چنین تجربه‌ای باعث می‌شود حمایت از هرگونه بازگشت به ساختارهای اقتدارگرای گذشته، غیرقابل قبول باشد.

👈 اینجا بخوانید

🔴 دانشگاه و زنان؛ دو خط مقدم جامعه ایران در برابر مهندسی سرکوب

♦️ چرا زنان و دانشجویان نقش پیشرو در جنبش ایران دارند؟
اگر بخواهیم «نیروی محرک تغییر» در ایران را در یک قاب دقیق ببینیم، باید هم‌زمان به دو میدان نگاه کنیم که طی دهه‌ها بار اصلی هزینه‌دادن را بر دوش کشیده‌اند: «دانشگاه» و «زنان». این دو میدان، نه صرفاً به‌عنوان گروه‌های اجتماعی، بلکه به‌مثابه دو شبکه تولید آگاهی، سازماندهی و مقاومت مدنی عمل کرده‌اند؛ و به همین دلیل، حکومتِ ولایت فقیه همواره کوشیده آن‌ها را یا با «حذف ساختاری» (اخراج، محرومیت از تحصیل، تهدید و پرونده‌سازی) یا با «کنترل هویتی» (تحمیل قوانین زن‌ستیزانه و سرکوب آزادی‌های فردی) مهار کند.

ریشه این رویارویی، به آغاز استقرار نظام برمی‌گردد؛ زمانی که «انقلاب فرهنگی» به‌عنوان پروژه پاکسازی دانشگاه و تبدیل آن به محیطی ایدئولوژیک مطرح شد و به تعطیلی چندساله دانشگاه‌ها و تصفیه استادان و دانشجویان انجامید. این رویکرد، یک حادثه تاریخی نبود؛ یک الگو بود که تا امروز به شکل‌های مختلف بازتولید شده است. بنحوی‌که روشن شد که “انقلاب فرهنگی” صرفاً تعطیلی دانشگاه نبود، بلکه طراحی یک سازوکار دائمی برای کنترل تولید فکر و جلوگیری از شکل‌گیری «نهاد مستقل اجتماعی» بود.

در سال‌های اخیر، این الگو به شکل دیگری ادامه یافته: «دانشجویان ستاره‌دار»، احکام انضباطی، اخراج و محرومیت از تحصیل، و تبدیل دانشگاه به صحنه حضور امنیتی.

۵ هزار پرونده امنیتی برای دانشگاه
در یکی از گزارش‌های پاییز ۲۰۲۵ می‌خوانیم که از «بیش از پنج هزار» پرونده و حکم انضباطی،اخراج، محرومیت از تحصیل از ۱۴۰۱ به بعد سخن رفته و تأکید شده که حتی تغییر دولت نیز به معنای لغو واقعی این سازوکار نبوده است.

👈 اینجا بخوانید