🔴 هرج‌ومرج در حاکمیت؛ فضای مجازی بلندگوی جدال باندهای حکومتی

♦️ اظهارات متناقض نمایندگان، نشانه‌ای از آشفتگی در رأس هرم قدرت
رسانه‌های حکومتی راوی هرج‌ومرج در حاکمیت آخوندی می‌شوند. روز ۸ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ رسانه حکومتی خبر آنلاین در مطلبی تحت عنوان: «نمایندگان مجلس ، بلندگوی تندروها؟، اثاث کشی از صندلی‌های سبز پارلمان به خیابان و فضای مجازی؛نقش واقعی مجلس در بزنگاه‌های کشور چیست؟» پرده از وضعیت آشفته در ساختار هرم قدرت در حکومت آخوندی بر می‌دارد.

خبرآنلاین حکومتی در تاریخ ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ می‌نویسد: «فرقی نمی‌کند نمایندگان کجا باشند؛ زیر سقف ساختمان هرمی‌شکل میدان بهارستان یا در یک برنامه تلویزیونی و مقابل دوربین رسانه‌ها، انگار که همیشه مجلس یکی از پایه‌های پرمناقشه و پرحاشیه سیاست بوده است؛ گاهی این حواشی لبخند را به لب آورده و گاهی هم افسوس‌هایی را پشت سر خود به دنبال داشته است. حواشی‌ای که بازیگران اصلی آن نمایندگان هستند».

بیان این موارد در رسانه‌های حکومتی نشانه‌های بحران در ساختار قدرت حکومت آخوندی است که هر روز آشکارتر می‌شود، گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های داخلی از تشدید هرج‌ومرج در حاکمیت حکایت دارد. این وضعیت در شرایطی رخ می‌دهد که نهادهای رسمی حکومت به صحنه‌ای برای بروز اختلافات و اظهارات متناقض تبدیل شده‌اند.

اثاث کشی از صندلی های سبز به فضای مجازی
بر اساس گزارش منتشرشده در رسانه حکومتی خبرآنلاین: «مجلس آخوندی از زمان آغاز جنگ موسوم به «رمضان»، صحن علنی مجلس عملاً تعطیل بوده و هیچ جلسه رسمی برگزار نشده است. در همین حال، نمایندگان به‌ویژه طیف موسوم به تندرو، فعالیت گسترده‌ای در فضای مجازی و رسانه‌های حکومتی داشته‌اند.

این وضعیت نمونه‌ای روشن از هرج‌ومرج در حاکمیت تلقی می‌شود. رسانه حکومتی خبر آنلاین در ادامه می‌نویسد: «… برخی نمایندگان با اظهارات خود بیشتر آتش بر هیزم اختلافات می‌ریزند».

👈 اینجا بخوانید

🔴 از فرش تا فولاد؛ محاصره دریایی آمریکا با اقتصاد ایران چه‌ می‌کند؟

♦️ حکومت ایران چگونه مردم را گرفتار بحران‌های شدید اقتصادی کرده است؟
محاصره آمریکا علیه ایران در هفته‌های اخیر، تأثیرات گسترده‌ای بر بخش‌های مختلف اقتصادی و صنعتی کشور گذاشته است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که این فشارها، تولید، اشتغال و معیشت مردم را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده و چشم‌انداز اقتصادی را تیره‌تر کرده است.

بر اساس گزارش منتشر شده در رسانه های عربی که شرایط اقتصادی مردم ایران را مانیتور می‌کنند در رابطه با وضعیت بحران‌های اقتصادی شدید مردم گزارشی در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ منشتر کردند. در گزارش العربیه آمده است: «محاصره آمریکا، نشانه‌های آشکاری در صنایع مختلف بر جای گذاشته است. صنعت فرش، به‌عنوان یکی از نمادهای صادراتی ایران، تقریباً متوقف شده است. در شهرک صنعتی کاشان، حدود ۸۰ درصد تولیدکنندگان فعالیت خود را متوقف کرده‌اند». یک فعال این حوزه اعلام کرد «کارخانه خانوادگی آن‌ها با ۲۰ تا ۳۰ کارگر تعطیل شده است». او تأکید کرد که فروش داخلی تقریباً به صفر رسیده و صادرات نیز فروپاشیده است.

افزایش قیمت مواد اولیه نیز فشار مضاعفی ایجاد کرده است. قیمت الیاف مصنوعی بین ۳۰ تا ۵۰ درصد افزایش یافته است. این افزایش، تولید را برای بسیاری از واحدها غیرممکن کرده است. همزمان، وابستگی صنایع به زنجیره پتروشیمی باعث شده اثرات محاصره آمریکا به‌سرعت در کل اقتصاد پخش شود.

محاصره آمریکا و بحران در ساخت‌وساز
در بخش دیگری از اقتصاد، صنعت ساخت‌وساز با شوک شدیدی روبه‌رو شده است. یک تولیدکننده تجهیزات سرمایشی اعلام کرد که پروژه‌های جدید متوقف شده‌اند. همچنین قیمت ورق آهن بیش از دو برابر افزایش یافته است. این شرایط باعث کاهش فعالیت کارخانه‌ها و تهدید اشتغال شده است.

👈 اینجا بخوانید

🔴 حکمرانی از رهگذر فرسودگی ذهنی

♦️ تأملی در افول کنش جمعی
در شرایطی که اشکال کلاسیک سرکوب فیزیکی در حکمرانی همچنان حضور دارند، به‌ نظر می‌رسد الگوهای نوینی از کنترل اجتماعی مبتنی بر فرسایش روانی و بازتولید ناامیدی در حال گسترش است. این مقاله با تکیه بر نظریه‌های جامعه‌ شناسی کلاسیک و معاصر، به بررسی سازوکارهای این فرایند و پیامدهای آن بر کنش جمعی، سرمایه اجتماعی و چشم‌انداز مقاومت می‌پردازد. استدلال اصلی این است که ترکیب خشونت نمادین، دستگاه تبلیغاتی و القای «بی‌فایدگی اعتراض» می‌تواند به شکل‌گیری نوعی ناتوانی درونی‌ شده منجر شود، اما همین شرایط در بلند مدت ممکن است بستر شکل‌ گیری الگوهای نوین مقاومت را فراهم کند.

در بسیاری از جوامع، اعمال قدرت سیاسی دیگر تنها بر پایه اجبار آشکار و ابزارهای قهری مستقیم استوار نیست؛ بلکه گونه‌های ظریف‌ تر و درهم‌ تنیده‌ تری از سلطه، از جمله هدایت ذهن و شکل دهی به ادراک، نقشی اساسی یافته‌اند. در چنین بستری، می‌توان وضعیت کنونی را نشانه‌ای از گذار از «سرکوب بی‌ پرده» به «ساماندهی ادراک و احساس» دانست؛ جایی که مقصود، نه صرفاً مهار کنش‌ها، بلکه قالب‌ ریزی باورها، انتظارات، امیدها و افق‌های ذهنی شهروندان است.

خشونت نمادین و بازتولید سلطه
بر اساس نظریه «خشونت نمادین» Pierre Bourdieu)) قدرت زمانی عمیق‌ تر و ماندگارتر می‌شود که دیگر نیازی به نمایش مداوم زور نداشته باشد و در لایه‌های نامرئی زندگی روزمره رسوب کند. در این حالت، سلطه همچون هوایی که تنفس می‌شود، بی‌ صدا و بی‌ چهره درونی می‌گردد؛ تا جایی که افراد، قواعد تحمیل‌شده را نه به‌عنوان امری بیرونی، بلکه به‌ مثابه بخشی از «طبیعت امور» می‌پذیرند. در چنین فضایی، سازوکارهای قدرت از سطح کنترل رفتار فراتر می‌روند و به قلمرو ادراک، معنا و تفسیر واقعیت نفوذ می‌کنند. آنچه مردم ممکن یا ناممکن، مشروع یا نامشروع می‌پندارند، پیشاپیش در چارچوبی شکل می‌گیرد که خودِ قدرت آن را ترسیم و تعریف کرده است. به‌این‌ ترتیب، اطاعت دیگر صرفاً نتیجه اجبار نیست، بلکه حاصل نوعی «همدستی» ناخودآگاه با نظمی است که بدیهی جلوه داده شده است. برجسته‌ سازی هزینه‌های اعتراض، از مجازاتهای فردی گرفته تا فروپاشی امنیت روانی و اجتماعی، در کنار پنهان‌ سازی یا کم‌ اهمیت جلوه‌ دادن دستاوردهای آن، دقیقاً در همین منطق عمل می‌کند. این فرآیند، افق تخیل جمعی را محدود می‌سازد: اعتراض نه به‌عنوان امکانی برای تغییر، بلکه به‌ صورت خطری پرهزینه و بی‌ ثمر بازنمایی می‌شود. در نتیجه، حتی پیش از آنکه کنشی شکل بگیرد، در ذهن‌ها خنثی می‌شود.

👈 اینجا بخوانید