🔴 ۲۰ بهمن ۱۳۱۵، قتل حکومتی علی اکبر داور
پیکر #علی_اکبر_داور پس از بروز غضب رضاشاه بر او در اتاقش پیدا شد. او طرح راه آهن سرتاسری، بیمه حوادث کارگری در کارخانه را تصویب کرده بود و همچنین نظام نوین دادگستری و ثبت اسناد را بنا نهاده بود.
علی اکبر داور که تلاش می شد به او لقب «امیرکبیر پهلوی» را بدهند یکی از کارگردانان اصلی به سلطنت رساندن رضا شاه و پایان دوره مشروطه بود. اما بین او و رضاشاه مخصوصاً بعد از قتل دوست قدیمیاش و نخست وزیر سابق دربار یعنی #تیمورتاش در ۱۳۱۱ فاصله افتاد.
نهایتاً پس از دیدن دستگیری و «پاکسازی» کسانی چون قوامالملک شیرازی، محمدتقی اسعد، امیر حسینخان ایلخان، عدلالملک دادگر، علی دشتی، زینالعابدین رهنما، محمدرضا تجدد، فرجالله بهرامی، علی منصور، عباس آریا و اعدام محمدعلی اسدی به دلیل عاجز بودن در سرکوب #قیام_گوهرشاد که تمامی این افراد از دولتمردان دربار بوده و در به قدرت رسیدن رضاشاه دست داشتهاند، داور متوجه شد که نوبت او نیز زود فرا خواهد رسید.
همزمان با این پاکسازیها، داور از وزارت عدلیه جایی که جلوی نفوذ روحانیون را از امور حقوقی گرفت به وزارت مالیه رفته بود، که در آنجا گمرک را از مستشران بلژیکی به مستشران ایرانی انتقال داد و طرح ساخت شرکت بیمه ایران، ساختمان سازی و پنبه کنی تایید کرد.
اصلاحات علیاکبر داور البته مانند هر مشی اصلاحطلبانهی دیگری ملازم سرکوب نیروهای مبارز بود.
اصلاحات داور نیز همزمان بود با سرکوب سراسری قیامهای نیروهای مبارز در سرتاسر ایران، از جمله در خراسان، آذربایجان و گیلان و نیز سرکوب خونین اعتصابات و جنبش کارگری، از جمله قتل مرتضی حجازی از رهبران اتحادیه کارگران چاپخانههای تهران در سال ۱۳۰۷ در زندان رضاخانی.
در همان دورانی که داور مشغول اصلاحات بود ماموران نظمیه و گزمههای قزاق مشغول خرد کردن استخوانهای کارگران و نیروهای مبارز بودند.
صبح روز مرگش بود که داور از پرونده سازی علیه خود در نظمیه و آنهم زیر نظر سرلشکر آیرم مطلع شد.
همان روزی که رضاشاه با فریاد او را از جلسه معامله پنبه با شوروی اخراج کرده بود. فردای آن روز روزنامه اطلاعات به نقل از حکومت علت مرگ او را سکته قلبی اعلام کرد که البته بعد به خودکشی تغییر یافت.
سرنوشت داور البته پاسخ مناسبی برای آنان است که میگویند چرا «انقلاب» و آیا نمیشد امور را «اصلاح» کرد.
📡 @IranAzadie
پیکر #علی_اکبر_داور پس از بروز غضب رضاشاه بر او در اتاقش پیدا شد. او طرح راه آهن سرتاسری، بیمه حوادث کارگری در کارخانه را تصویب کرده بود و همچنین نظام نوین دادگستری و ثبت اسناد را بنا نهاده بود.
علی اکبر داور که تلاش می شد به او لقب «امیرکبیر پهلوی» را بدهند یکی از کارگردانان اصلی به سلطنت رساندن رضا شاه و پایان دوره مشروطه بود. اما بین او و رضاشاه مخصوصاً بعد از قتل دوست قدیمیاش و نخست وزیر سابق دربار یعنی #تیمورتاش در ۱۳۱۱ فاصله افتاد.
نهایتاً پس از دیدن دستگیری و «پاکسازی» کسانی چون قوامالملک شیرازی، محمدتقی اسعد، امیر حسینخان ایلخان، عدلالملک دادگر، علی دشتی، زینالعابدین رهنما، محمدرضا تجدد، فرجالله بهرامی، علی منصور، عباس آریا و اعدام محمدعلی اسدی به دلیل عاجز بودن در سرکوب #قیام_گوهرشاد که تمامی این افراد از دولتمردان دربار بوده و در به قدرت رسیدن رضاشاه دست داشتهاند، داور متوجه شد که نوبت او نیز زود فرا خواهد رسید.
همزمان با این پاکسازیها، داور از وزارت عدلیه جایی که جلوی نفوذ روحانیون را از امور حقوقی گرفت به وزارت مالیه رفته بود، که در آنجا گمرک را از مستشران بلژیکی به مستشران ایرانی انتقال داد و طرح ساخت شرکت بیمه ایران، ساختمان سازی و پنبه کنی تایید کرد.
اصلاحات علیاکبر داور البته مانند هر مشی اصلاحطلبانهی دیگری ملازم سرکوب نیروهای مبارز بود.
اصلاحات داور نیز همزمان بود با سرکوب سراسری قیامهای نیروهای مبارز در سرتاسر ایران، از جمله در خراسان، آذربایجان و گیلان و نیز سرکوب خونین اعتصابات و جنبش کارگری، از جمله قتل مرتضی حجازی از رهبران اتحادیه کارگران چاپخانههای تهران در سال ۱۳۰۷ در زندان رضاخانی.
در همان دورانی که داور مشغول اصلاحات بود ماموران نظمیه و گزمههای قزاق مشغول خرد کردن استخوانهای کارگران و نیروهای مبارز بودند.
صبح روز مرگش بود که داور از پرونده سازی علیه خود در نظمیه و آنهم زیر نظر سرلشکر آیرم مطلع شد.
همان روزی که رضاشاه با فریاد او را از جلسه معامله پنبه با شوروی اخراج کرده بود. فردای آن روز روزنامه اطلاعات به نقل از حکومت علت مرگ او را سکته قلبی اعلام کرد که البته بعد به خودکشی تغییر یافت.
سرنوشت داور البته پاسخ مناسبی برای آنان است که میگویند چرا «انقلاب» و آیا نمیشد امور را «اصلاح» کرد.
📡 @IranAzadie
👍4🔥4❤1
🗓 #در_چنین_روزی ۲۰ بهمن ۱۳۱۵، جسد #علی_اکبر_داور پس از بروز غضب رضاشاه بر او در اتاقش پیدا شد.
او طرح راه آهن سرتاسری، بیمه حوادث کارگری در کارخانه را تصویب کرده بود و همچنین نظام نوین دادگستری و ثبت اسناد را بنا نهاده بود.
علی اکبر داور که لقب «امیرکبیر پهلوی» را داشت یکی از کارگردانان اصلی به سلطنت رساندن رضا شاه و پایان دوره مشروطه بود. اما بین او و رضاشاه مخصوصاً بعد از قتل دوست قدیمیاش و نخست وزیر سابق دربار یعنی #تیمورتاش در ۱۳۱۱ فاصله افتاد.
نهایتاً پس از دیدن دستگیری و «پاکسازی» کسانی چون قوامالملک شیرازی، محمدتقی اسعد، امیر حسینخان ایلخان، عدلالملک دادگر، علی دشتی، زینالعابدین رهنما، محمدرضا تجدد، فرجالله بهرامی، علی منصور، عباس آریا و اعدام محمدعلی اسدی به دلیل عاجز بودن در سرکوب #قیام_گوهرشاد که تمامی این افراد از دولتمردان دربار بوده و در به قدرت رسیدن رضاشاه دست داشتهاند، داور متوجه شد که نوبت او نیز زود فرا خواهد رسید.
همزمان با این پاکسازیها، داور از وزارت عدلیه جایی که جلوی نفوذ روحانیون را از امور حقوقی گرفت به وزارت مالیه رفته بود، که در آنجا گمرک را از مستشران بلژیکی به مستشران ایرانی انتقال داد و طرح ساخت شرکت بیمه ایران، ساختمان سازی و پنبه کنی تایید کرد.
اصلاحات علیاکبر داور البته مانند هر مشی اصلاحطلبانهی دیگری ملازم سرکوب نیروهای انقلابی بود. همانطور که «اصلاحات» امیرکبیر همزمان بود با کشتار سرتاسری و وحشیانهی بابیها در شهرهای گوناگون و شخص امیرکبیر نقش موثری در این کشتار داشت، اصلاحات داور نیز همزمان بود با سرکوب سراسری قیامهای نیروهای انقلابی در سرتاسر ایران، از جمله در خراسان، آذربایجان و گیلان و نیز سرکوب خونین اعتصابات و جنبش کارگری، از جمله قتل مرتضی حجازی از رهبران اتحادیه کارگران چاپخانههای تهران در سال ۱۳۰۷ در زندان رضاخانی.
در همان دورانی که داور مشغول اصلاحات بود ماموران نظمیه و گزمههای قزاق مشغول خرد کردن استخوانهای طبقهی کارگر و نیروهای انقلابی بودند.
صبح روز مرگش بود که داور از پرونده سازی علیه خود در نظمیه و آنهم زیر نظر سرلشکر آیرم مطلع شد.
همان روزی که رضاشاه با فریاد او را از جلسه معامله پنبه با شوروی اخراج کرده بود. فردای آن روز روزنامه اطلاعات به نقل از حکومت علت مرگ او را سکته قلبی اعلام کرد که البته بعد به خودکشی تغییر یافت.
سرنوشت داور البته پاسخ مناسبی برای آنان است که میگویند چرا «انقلاب» و آیا نمیشد امور را «اصلاح» کرد.
داور، این اصلاحطلب مدرن دوران رضاشاه سرانجامی داشت که پیش از او میرزاتقی خان امیرکبیر در دوران قاجار داشت.
📡 @IranAzadie
او طرح راه آهن سرتاسری، بیمه حوادث کارگری در کارخانه را تصویب کرده بود و همچنین نظام نوین دادگستری و ثبت اسناد را بنا نهاده بود.
علی اکبر داور که لقب «امیرکبیر پهلوی» را داشت یکی از کارگردانان اصلی به سلطنت رساندن رضا شاه و پایان دوره مشروطه بود. اما بین او و رضاشاه مخصوصاً بعد از قتل دوست قدیمیاش و نخست وزیر سابق دربار یعنی #تیمورتاش در ۱۳۱۱ فاصله افتاد.
نهایتاً پس از دیدن دستگیری و «پاکسازی» کسانی چون قوامالملک شیرازی، محمدتقی اسعد، امیر حسینخان ایلخان، عدلالملک دادگر، علی دشتی، زینالعابدین رهنما، محمدرضا تجدد، فرجالله بهرامی، علی منصور، عباس آریا و اعدام محمدعلی اسدی به دلیل عاجز بودن در سرکوب #قیام_گوهرشاد که تمامی این افراد از دولتمردان دربار بوده و در به قدرت رسیدن رضاشاه دست داشتهاند، داور متوجه شد که نوبت او نیز زود فرا خواهد رسید.
همزمان با این پاکسازیها، داور از وزارت عدلیه جایی که جلوی نفوذ روحانیون را از امور حقوقی گرفت به وزارت مالیه رفته بود، که در آنجا گمرک را از مستشران بلژیکی به مستشران ایرانی انتقال داد و طرح ساخت شرکت بیمه ایران، ساختمان سازی و پنبه کنی تایید کرد.
اصلاحات علیاکبر داور البته مانند هر مشی اصلاحطلبانهی دیگری ملازم سرکوب نیروهای انقلابی بود. همانطور که «اصلاحات» امیرکبیر همزمان بود با کشتار سرتاسری و وحشیانهی بابیها در شهرهای گوناگون و شخص امیرکبیر نقش موثری در این کشتار داشت، اصلاحات داور نیز همزمان بود با سرکوب سراسری قیامهای نیروهای انقلابی در سرتاسر ایران، از جمله در خراسان، آذربایجان و گیلان و نیز سرکوب خونین اعتصابات و جنبش کارگری، از جمله قتل مرتضی حجازی از رهبران اتحادیه کارگران چاپخانههای تهران در سال ۱۳۰۷ در زندان رضاخانی.
در همان دورانی که داور مشغول اصلاحات بود ماموران نظمیه و گزمههای قزاق مشغول خرد کردن استخوانهای طبقهی کارگر و نیروهای انقلابی بودند.
صبح روز مرگش بود که داور از پرونده سازی علیه خود در نظمیه و آنهم زیر نظر سرلشکر آیرم مطلع شد.
همان روزی که رضاشاه با فریاد او را از جلسه معامله پنبه با شوروی اخراج کرده بود. فردای آن روز روزنامه اطلاعات به نقل از حکومت علت مرگ او را سکته قلبی اعلام کرد که البته بعد به خودکشی تغییر یافت.
سرنوشت داور البته پاسخ مناسبی برای آنان است که میگویند چرا «انقلاب» و آیا نمیشد امور را «اصلاح» کرد.
داور، این اصلاحطلب مدرن دوران رضاشاه سرانجامی داشت که پیش از او میرزاتقی خان امیرکبیر در دوران قاجار داشت.
📡 @IranAzadie