گزارش حقوق بشری | وضعیت زندانیان سیاسی زن در قرچک ورامین

در نامه‌ای تکان‌دهنده به غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، شماری از زندانیان سیاسی زن محبوس در زندان قرچک، از شرایط غیرانسانی و ستم سیستماتیک علیه خود پرده برداشتند.

این زنان می‌گویند: «ما در زندان قرچک نیستیم؛ ما در کنج ستم، در گوشه‌ای طراحی‌شده برای محو کردنمان محبوس شده‌ایم.»

آن‌ها تأکید کردند که تنها به دلیل تفاوت در نظر سیاسی، از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم شده‌اند و درهای عدالت با قفل‌های آهنین تبعیض به روی آنان بسته شده است.

بخشی از مشکلاتی که آن‌ها برشمرده‌اند:

محرومیت از آب آشامیدنی، برق، و حتی غذا

ممنوعیت دسترسی به کارگاه زندان

محرومیت از خدمات درمانی، مگر با پرداخت پول

دو ماه بلاتکلیفی با وعده‌های پوچ آزادی یا انتقال


️ این زنان نوشتند:
«دیگر بحث بر سر اینکه زندانی سیاسی هستیم یا امنیتی، بی‌معناست. ما در این سیستم انسان به شمار نمی‌آییم. شرایط اسفناک قرچک را ضرب در ۱۰ کنید، باز هم به عمق فلاکت ما نمی‌رسد.»

نام امضاکنندگان نامه:
زهره سرو، گلاره عباسی، محبوبه رضایی، پریوش مسلمی، مهناز طراح، مرجان دیبا، فرزانه محمدی پارسا

این زنان خواستار تعیین تکلیف فوری و پایان این کابوس سیاه شدند و تأکید کردند:
«ما انسانیم و حق حیات و کرامت انسانی‌مان را با صدای بلند فریاد می‌زنیم.»

@iranhrdc

شهاب دارابی، راننده کامیون اهل اسلام آباد غرب و فعال مجازی که بعد از حمایت از اعتصابات کامیون داران بازداشت شده بود، توسط یکی از شعب دادگاه انقلاب به اتهام پیوستن به اعتصابات کامیون داران و انتشار مطالب حمایتی از این اعتصابات در شبکه های اجتماعی به سه سال و یک روز حبس تعزیری محکوم شد. آقای دارابی معروف به یوز آسیا در پی پیوستن به اعتصابات کامیون داران در ششم خرداد ۱۴۰۴ توسط ماموران اداره اطلاعات با خشونت و ضرب و شتم بازداشت شد. سپس ویدیویی از وی در شبکه های اجتماعی منتشر شد که نسبت به اقدامات پیشین خود ابراز پشیمانی می کرد. ویدیویی که مصداق اعترافات اجباری بوده و معلوم نبود تحت چه شرایطی ضبط گردیده است. نهایتا آقای دارابی در دوازدهم خرداد با قرار تامین کیفری آزاد گردید.

@iranhrdc
#شهاب_دارابی

زن و مردی در تهران به اتهام روابط جنسی خارج از ازدواج به اعدام محکوم شدند. به گزارش روزنامه همشهری، در اسفند ۱۴۰۲ مردی با مراجعه به پلیس از همسر سابقش و مردی که رئیس شرکت همسرش بود شکایت کرد. این مرد اعلام کرد که هشت سال است ازدواج کرده و دو فرزند شش ساله و دو سال و نیمه دارد. وی مدتی قبل شک کرده که همسرش با فردی ارتباط دارد و با در نظر گرفتن وی متوجه شده که همسرش با مدیر شرکتی که در آن کار می کند، که مردی میانسال است، رابطه صمیمی دارد. وی از همسرش می خواهد که رابطه اش را با رئیس شرکت قطع کند که همسرش می پذیرد. اما بعد از چند روز از طریق پسرش متوجه می شود که رئیس شرکت همسرش را به خانه رسانده و آنها همچنان با هم ارتباط دارند. وی در ادامه‌ می گوید که به محل کار همسرش می رود تا با رئیس همسرش صحبت کند اما از شباهت عجیب پسرش به وی شوکه شده و از فرزاندانش تست دی ان ای می گیرد. وی نهایتا با فهمیدن اینکه دو فرزندش فرزندان بیولوژیک او نیستند از این دو نفر شکایت می کند. با ادامه تحقیقات و محرز شدن اینکه هر دو کودک فرزندان رئیس شرکت هستند، این دو نفر‌ بازداشت شده و پرونده آنها برای رسیدگی‌ به شعبه ۱۱ دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع می‌گردد. این فرد در دادگاه اعلام کرد که وقتی فهمیدم همسرم چه خیانتی کرده طلاقش دادم اما از رفتارهای آنها متوجه شدم که هیچکدام پشیمان نیستند برای همین درخواست اشد مجازات برای هر دو را دارم. همسر سابق این مرد نیز بیان کرد که شوهرش مشکل داشته و بچه دار نمی شده و وی از طریق لقاح مصنوعی از رئیسش که به نظرش فردی باهوش است صاحب بچه شده است تا فرزندانش ژن خوبی داشته باشند و اتهام رابطه نامشروع را نپذیرفت. مشکلی که همسر سابقش آنرا رد کرده و دروغ دانست. رئیس شرکت نیز در دادگاه با تایید اظهارات همسر سابق این فرد اتهام زنای محصنه را رد کرد. در پایان این دادگاه قضات با توجه به مدارک پرونده این دو فرد را به اعدام محکوم کردند.
اعدام به خاطر رابطه جنسی مغایر تعهدات حقوق بشری ایران است. تحت میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران آن را امضا و تصویب نموده مجازات اعدام تنها برای «جدی‌ترین جرائم» مجاز شمرده شده است که شامل روابط خارج از ازدواج نمی‌شود.

@iranhrdc

تینا دلجو، فعال مدنی و حقوق زنان ساکن رشت، توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس دیگر محکوم شد. اتهام اصلی این حکم که بیست و نهم‌ مرداد ۱۴۰۴ صادر شده است حمایت و همراهی با شریفه محمدی عنوان گردیده است. تینا دلجو که دکترای اندیشه سیاسی دارد در زمستان ۱۴۰۲ به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس محکوم شد که بخشی از این حکم را با پابند الکترونیکی طی کرد. اما با اتمام زمان حکم اول در دوازدهم دی ۱۴۰۳ وی دوباره جهت گذراندن هفت ماه حبس در پرونده دوم خود به اتهام نشر اکاذیب درباره مسمومیت در مدارس به زندان لاکان رشت منتقل شد. وی اواسط مرداد‌‌ ماه ۱۴۰۴ با پایان دوران حبس خود آزاد گردید. ماموران اداره اطلاعات رشت در ششم دی ماه ۱۴۰۳‌ و در زمان مرخصی بین حبس اول و دوم‌ به منزل وی یورش برده و تمام وسایل الکترونیکی وی را ضبط کردند. این یورش سرآغاز تشکیل پرونده سوم وی بود که با گذشت چند ماه و در نبود مستندات جدید صرفا با اتکا به مستندات پرونده قبلی برای وی صادر گردیده است.

@iranhrdc
#تینا_دلجو

Keyhan Maghsoudi, a Bahá’í citizen, photographer, and videographer from Urmia, has been detained by security forces for more than two months, according to a statement by his family.

Arrested on June 20, 2025, during a raid on his workplace, he was first held by the Ministry of Intelligence and later transferred to Urmia prison. Recently, he was again taken out of prison for interrogation.

Throughout this entire period, he has been denied access to counsel, leaving him at serious risk of forced confessions under torture. His family has received no information about any possible charges or the status of his case.

This detention is another instance of the Iranian government’s intensified crackdown on Bahá’ís following the military conflict with Israel in June. The Iranian government has never provided any evidence regarding the national security charges leveled against Iranian Bahá’ís.

@iranhrdc
#keyhan_maghsoudi
#bahaisofiran

کیهان مقصودی، شهروند بهایی، عکاس و فیلمبردار اهل ارومیه، بیش از دو ماه است که توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است.

او روز ۳۰ خرداد ۱۴۰۴ در جریان یورش مأموران امنیتی به محل کارش بازداشت شد. ابتدا در بازداشتگاه وزارت اطلاعات نگهداری شد و سپس به زندان ارومیه منتقل گردید. اخیراً دوباره برای بازجویی از زندان خارج شده است.

طی این مدت، او از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و در معرض خطر جدی اعترافات اجباری تحت شکنجه قرار دارد. خانواده‌اش هیچ اطلاعی از اتهامات احتمالی یا وضعیت پرونده او دریافت نکرده‌اند.

این بازداشت بخشی از سرکوب گسترده‌تر بهاییان ایران پس از درگیری نظامی با اسرائیل در خردادماه است؛ سرکوبی که حکومت ایران تاکنون هیچ سند و مدرکی برای اتهامات امنیتی مطرح‌شده علیه بهاییان ارائه نداده است.

@iranhrdc
#کیهان_مقصودی
#حقوق_بهاییان
#نقض_حقوق_بشر

سامان رضایی، زندانی سیاسی که دوران حبس خود را در اوین می گذراند، با انتشار یک فایل صوتی به چپاول اموال زندانیان سیاسی اوین در زمانی که به تهران بزرگ منتقل شده بودند توسط مسولان زندان می پردازد. سامان رضایی بیان می کند که بعد از بازگشت این زندانیان به اوین، مسئولان زندان به آنها می گویند زندانیان رای باز وسایل آنها را دزدیده اند. اما یکی از دوستان آنها که در رای باز است به آنها گفته است که همه وسایل زندانیان توسط ماموران سازمان زندانها که از فشافویه آمده بودند، به سرقت برده شده است. آقای رضایی می گوید اموال غارت شده همچون یخچال، تلویزیون، تشک، کولر، اسپیلیت و غیره حداقل شش میلیارد تومان ارزش داشته اند.

@iranhrdc
#سامان_رضایی

خسرو علیکردی، وکیل خانواده های دادخواه و زندانیان سیاسی، پنجشنبه ششم شهریور ۱۴۰۴ در صفحه خود در ایکس نوشت که امروز با مراجعه به سایت دانشگاه تهران دریافته است که بعد از پنج سال تحصیل در دکترای حقوق عمومی و در آستانه آزمون جامع بخاطر یک سالی که در زندان بوده است از ادامه تحصیل منع شده است. آقای علیکردی پیشتر در سال ۹۸ نیز با اینکه در مقطع کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشگاه علامه قبول شده بود به علت ستاره دار شدن و به دلایل سیاسی از تحصیل بازمانده بود. خسرو علیکردی وکیل خانواده های دادخواهی مثل ابوالفضل آدینه زاده و زندانیان سیاسی همچون فاطمه سپهری بوده و به همین دلیل مورد تعقیب و پیگیری قضایی قرار گرفته است. وی چندین بار به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام بازداشت شده است و در پرونده های مجزا به حبس، تبعید، محرومیت از وکالت و جزای نقدی محکوم شده است.

@iranhrdc
#خسرو_علیکردی

نیلوفر حاجیان، قهرمان، داور و مربی رسمی کیک بوکسینگ و فعال حقوق زنان و کودکان، از یازدهم مرداد ۱۴۰۴ ناپدید شده و خانواده اش در بی خبری مطلق از وضعیت وی بسر می برند. به گزارش توانا، خانم حاجیان که تقریبا یک ماه پیش ناپدید شده است همزمان تمام پست ها و عکس پروفایل اینستاگرامش نیز به صورت ناگهانی حذف شده است. نزدیکان وی بیان کرده اند که خانم حاجیان به دوستانش گفته بود که اگر فعالیت های اینستاگرام من برای دو هفته متوقف شد مطمئن باشید که بازداشت شده ام و اطلاع رسانی کنید. نیلوفر حاجیان، متولد ۱۳۶۹ که ورزشکار رشته های موی تای، جوجیتسو و MMA نیز هست مدتی برای تحصیل در خارج از ایران زندگی کرده و سپس به ایران بازگشته بود. وی همچنین سابقه ربوده شدن توسط نیروهای امنیتی نیز داشته و به تبلیغ علیه نظام متهم گردیده بود. خانم حاجیان بعد از آزادی در مورد پرونده جدیدی احضاریه دریافت کرده و مدتی به صورت مخفیانه زندگی می کرد. وی در خرداد ۱۴۰۴ برای دو هفته بازداشت شده سپس با قید وثیقه آزاد گردید. وی بعد از آزادی به فعالیت روزانه اش در اینستاگرام ادامه می داد. اما اکنون با گذشت یک ماه و پاک شدن فعالیت های اینستاگرامی اش، احتمال بازداشت و ناپدیدسازی قهری وی بیشتر شده است. امری که باعث نگرانی بسیار خانواده و نزدیکانش گردیده است.

@iranhrdc
#نیلوفر_حاجیان

عرفان کرکی، برادر امین کرکی از جان باختگان اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶، خبر از بازداشت برادرش روح الله کرمی داد. وی با انتشار یک ویدیو اعلام کرد که برادرش روح الله دوازدهم مرداد ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. وی بیان کرد که مقام های امنیتی در قبال پیگیری خانواده آنها سکوت کرده نه به آنها اطلاعی از محل نگهداری وی می دهند و نه هیچ دلیل و اتهام روشنی برای دستگیری وی بیان می کنند. عرفان کرکی این اقدام را در حالی که نه اتهامی مشخص است و نه دادگاهی وجود دارد مصداق ساختن دشمن فرضی در قبال بی کفایتی و شکست امنیتی مسئولان کشور و نشانه ای از سرکوب سیستماتیک دانست. وی در انتها خواستار شفافیت مسئولان و توجه بیشتر نهادهای بین المللی به این بازداشت ها گردید.

@iranhrdc
#روح_الله_کرکی
#امین_کرکی
#عرفان_کرکی

حسام پوراحمدی، وکیل دادگستری، نزدیک به یک هفته است که توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و همچنان در شرایط بلاتکلیف در زندان لاکان رشت نگهداری می‌شود.

او هم‌اکنون در سلول انفرادی بند میثاق این زندان به سر می‌برد. به گفته یک منبع مطلع، پس از بازداشت ماموران امنیتی حساب کاربری اینستاگرام او را بررسی کرده و مدعی شده‌اند که در برخی پیام‌ها مطالبی انتقادی نسبت به حاکمیت مطرح کرده است.

پوراحمدی، وکیل پایه یک و عضو کانون وکلای گیلان، در حالی در بازداشت موقت قرار دارد که هنوز جزئیاتی درباره پرونده یا اتهامات او به صورت رسمی اعلام نشده است.

@iranhrdc
#حسام_پوراحمدی

شهرزاد شربیانی،‌ وکیل پایه یک دادگستری، در رشت به اتهام تبليغ عليه نظام توسط ماموران امنیتی بازداشت شده است.

وی روز یکشنبه ۹ شهریور ماه بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شده و تحت بازجویی است. ضابط پرونده وزارت اطلاعات است و کماکان از مصادیق این تفهیم اتهام اطلاعی در دست نیست.

@iranhrdc
#شهرزاد_شربیانی

روح الله خسروی، شهروند سی و شش ساله اهل ایذه و پدر دو فرزند، با گذشت بیش از دو سال از زمان بازداشت با بلاتکلیفی در زندان دزفول بسر برده و همچنان دادگاهی برای رسیدگی به اتهامات وی برگزار نشده است. آقای خسروی پیشتر اعلام کرده بود که در زندان با تهدید به پرونده سازی جدیدی با اتهامات واهی مربوط به مواد مخدر نیز روبرو شده است. روح الله خسروی در یکم شهریور ۱۴۰۲ در ایذه بازداشت شده و به بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز منتقل گردید. وی بعد از اتمام مراحل بازجویی به زندان شیبان اهواز منتقل و سپس در آبان ۱۴۰۳ به زندان سپیدار اهواز انتقال یافت. در بهمن همان سال وی در پی انتشار یک فایل صوتی که اعلام کرده بود که اعترافاتش تحت شکنجه و فشار اخذ شده است به انفرادی منتقل گردیده سپس‌ با گذشت چند روز به بند عمومی بازگردانده شد. نهایتا روح الله خسروی اواخر ۱۴۰۳ به زندان دزفول انتقال یافت.

@iranhrdc
#روح_الله_خسروی

خانواده مهران بهرامیان، زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان دستگرد اصفهان، برای ملاقات آخر احضار شدند. اما همچنان معلوم نیست که آیا خانواده فاضل بهرامیان نیز برای ملاقات آخر فراخوانده شده اند یا خیر. به گزارش توانا، همسایه های خانواده مهران بهرامیان روز جمعه چهاردهم‌ شهریور ۱۴۰۴ با شنیدن صدای گریه و زاری از خانه آنها متوجه این موضوع شده اند. نیروهای یگان ویژه سمیرم هم در مدرسه ای در نزدیکی دادگستری این شهر مستقر شده اند. از یک هفته قبل نیز از دوستان و نزدیکان خانواده این دو زندانی سیاسی تعهد گرفته شده است که فعالیتی نکنند. در طی جنبش زن زندگی آزادی و اعتراضات مرتبط با آن، در بیست و پنجم آبان ماه ۱۴۰۱، علی عباسی، مراد بهرامیان و مسلم هوشنگی در سمیرم با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی به قتل رسیدند‌. در جریان درگیری های مراسم چهلم این جان باختگان یک نیروی شبه نظامی بسیج به نام محسن رضایی در سمیرم کشته شده و بهرام و فاضل بهرامیان نیز در پی شرکت در این مراسم بازداشت شدند. فاضل بهرامیان، برادر مراد بهرامیان، در روز دهم دی ماه ۱۴۰۱ با هجوم ماموران به منزل شخصی اش دستگیر و سپس در همان ماه مهران بهرامیان نیز دستگیر گردید. این دو زندانی ۱۰ روز بعد از بازداشت به سلول های انفرادی اطلاعات سپاه اصفهان و سپس به سلول الف در زندان دستگرد اصفهان منتقل شده و تا ۲۸ اسفند ماه به شدت مورد شکنجه قرار گرفتند. در این پرونده فاضل بهرامیان، مهران بهرامیان، یونس بهرامیان و داریوش ساعدی دستگیر شده اند که به ترتیب دو نفر اول به اعدام و دو نفر دوم به شانزده سال حبس محکوم شدند. بهمن ۱۴۰۲ حکم اعدام فاضل و مهران بهرامیان و شانزده سال حبس یونس بهرامیان و داریوش ساعدی در دادگاه تجدیدنظر سمیرم به ریاست قاضی توکلی عینا تایید شد. کسبه و بازاریان سمیرم نیز در بهمن ۱۴۰۲ در اعتراض به صدور حکم اعدام برای این دو شهروند دست به اعتصاب زده و خواستار لغو آن شدند. این شهروندان که در بهمن ۱۴۰۳ به قید وثیقه آزاد شده بودند نهم مرداد ۱۴۰۴ با یورش ماموران امنیتی به خانه هایشان دستگیر و به زندان دستگرد اصفهان منتقل گردیدند.

@iranhrdc
#مهران_بهرامیان
#فاضل_بهرامیان
#یونس_بهرامیان
#داریوش_ساعدی

رسانه‌های وابسته به قوه قضاییه اعلام کردند که مهران بهرامیان، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ در سمیرم اصفهان، روز شنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ اعدام شد. دستگاه قضایی او را به «نقش داشتن در حادثه تیراندازی دی‌ماه ۱۴۰۱» متهم کرده بود.

در مقابل، خانواده او و نهادهای حقوق بشری روند رسیدگی به پرونده را «ناعادلانه» توصیف کرده و از شکنجه، اعتراف‌گیری اجباری و نقض گسترده حقوق متهم خبر داده‌اند. ساعاتی پیش از اجرای حکم نیز گزارش شده بود که خانواده‌اش برای آخرین ملاقات به زندان فراخوانده شدند.

بهرامیان که پس از تحمل ماه‌ها بازداشت و شکنجه با وثیقه آزاد شده بود، در مرداد امسال دوباره بازداشت و به اعدام محکوم شد. حکم او و برادرش فاضل بهرامیان در بهمن ۱۴۰۲ توسط دادگاه انقلاب سمیرم به ریاست قاضی توکلی تأیید شده بود. در همان پرونده، یونس بهرامیان و داریوش ساعدی هر کدام به ۱۶ سال حبس و بهاره شیری، مادر یکی از کشته‌شدگان اعتراضات، به هشت سال زندان محکوم شدند.

به گزارش منابع حقوق بشری، مهران و فاضل بهرامیان در بازداشتگاه اطلاعات سپاه تحت شکنجه‌های شدید قرار داشتند و دچار شکستگی دنده و آسیب‌های جدی جسمی شدند.

اعتراضات آبان ۱۴۰۱ در سمیرم پس از کشته شدن سه نفر از جمله علی عباسی و مراد بهرامیان شدت گرفت و چهلم آنان در دی‌ماه به تجمع گسترده‌ای علیه حکومت تبدیل شد. در جریان آن مراسم یک عضو بسیج به نام محسن رضایی کشته شد و موج بازداشت‌ها آغاز گردید. قوه قضاییه اکنون مهران بهرامیان را از «عوامل مرگ محسن رضایی» معرفی کرده است.

سازمان عفو بین‌الملل پیش‌تر هشدار داده بود که دست‌کم ۱۰ نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در خطر اعدام هستند و روند دادرسی را «ساختگی و عمیقاً ناعادلانه» توصیف کرده بود. این نهاد به مواردی چون شکنجه، شوک الکتریکی، خفگی، خشونت جنسی و محرومیت از درمان اشاره کرده بود.

با اجرای این حکم، شمار اعدام‌شدگان مرتبط با اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ به ده نفر رسید. پیش از این، محمدمهدی کرمی، محمد قبادلو، محسن شکاری، مجیدرضا رهنورد، محمد حسینی، صالح میرهاشمی، سعید یعقوبی، مجید کاظمی و میلاد زهره‌وند اعدام شده بودند.

هم‌زمان، عفو بین‌الملل و دیدبان حقوق بشر در گزارشی تازه تأکید کردند که جمهوری اسلامی پس از درگیری‌های خردادماه با اسرائیل، موجی «هولناک» از سرکوب را آغاز کرده است. در این گزارش به بازداشت بیش از ۲۰ هزار نفر از فعالان سیاسی و مدنی، روزنامه‌نگاران، خانواده قربانیان اعتراضات، اقلیت‌های قومی و مذهبی از جمله بلوچ‌ها، کردها، بهاییان، مسیحیان و یهودیان اشاره شده است.

این دو نهاد بین‌المللی خواستار توقف فوری اعدام‌ها، آزادی بازداشت‌شدگان خودسرانه و پیگرد مقام‌های جمهوری اسلامی بر اساس اصل صلاحیت جهانی شدند.

@iranhrdc
#مهران_بهرامیان
#فاضل_بهرامیان
#یونس_بهرامیان
#داریوش_ساعدی
#بهاره_شیری

دو زندانی اهل سنت، اسکندر بازماندگان ۳۷ ساله و محمد کاشفی ۴۰ ساله، شنبه پانزدهم شهریور ۱۴۰۴ در زندان مرکزی شیراز (عادل آباد) بدون ملاقات آخر اعدام شدند. خانواده های آنان از اجرای این حکم بی خبر بوده و بعد از اجرای حکم نیز پیکر آنها را بدون اطلاع خانواده هایشان در محلی نامعلوم دفن کرده اند.
این دو شهروند متهم به دست داشتن در حمله به شاهچراغ شیراز بودند. اسکندر بازماندگان و محمد کاشفی بعد از حمله دوم به شاه چراغ در بیست و دوم مرداد ۱۴۰۲ بازداشت شده و بعد از شش ماه نگهداری در بازداشتگاه اداره اطلاعات به بند عمومی زندان مرکزی شیراز منتقل شدند. آنها به اتهام محاربه که مصداق آن عضویت در تیم پشتیبانی عملیاتی دخیل در حمله به شاه چراغ بیان گردیده به اعدام محکوم شدند‌. اتهامی که در تمام‌ مراحل بازجویی و دادرسی توسط این دو متهم رد شد. آقای بازماندگان و آقای کاشفی در تمام مدت بازداشت از حق دسترسی به وکیل نیز محروم بوده و دادگاه آنها هم به صورت غیر علنی برگزار گردید.

@iranhrdc
#اسکندر_بازماندگان
#محمد_کاشفی

حسین رونقی، زندانی سیاسی، با انتشار یک نامه سرگشاده از زندان قزل حصار اعلام کرد که از چهارشنبه دوازدهم شهریور اعتصاب غذای خود را آغاز خواهد کرد. این زندانی سیاسی بیان کرد که باوجود شرایط اسف بار کشور و مردم تصمیم گرفته است که روی اصول و ارزش های انسانی و ملی که به آن باورمند است بایستد و اگر لازم است از جان نیر بگذرد. وی نوشت "نه زندگی آن‌قدر شیرین است که به هر ذلتی تن دهیم و نه مرگ آن‌قدر ترسناک که از آن بگریزیم. اما اکنون که ایران و مردمانش غرق در فقر، رنج و اندوه‌اند و در اعتراض به شرایط و وضعیت حاکم ـ و اینکه همچنان ایرانیان صرف بیان نظر و عقیده خود بازداشت و زندانی می‌شوند یا پای چوبه‌دار می‌روند ـ آگاهانه ... ذره‌ذره جان خود را در زندان و در مقابل دیدگان آنان که ما را به جرم دوست داشتن ایران و مردم عزیزش، غریبانه در سرزمین خودمان به بند و اسارت کشیده‌اند، فدای ایران و مردمانش خواهم کرد."
حسین رونقی، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی، به خاطر فعالیت هایش بارها سابقه بازداشت و زندان دارد. وی آخرین بار سوم تیر ۱۴۰۴ و بعد از جنگ دوازده روزه بین ایران و اسرائیل بازداشت شد. آقای رونقی بعد از بازداشت با پرونده سازی جدیدی توسط دادسرای فرهنگ و رسانه روبرو شده است. حسین رونقی در اواسط مرداد ۱۴۰۴ نیز در پرونده ای مربوط به بازداشتش در سال ۱۴۰۱ توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به شش سال حبس دیگر محکوم گردید.

@iranhrdc
#حسین_رونقی

ژاله رضایی، فریده ایوبی، نورا ایوبی، عاطفه زاهدی، ندا محبی و زرین دخت احدزاده، شش شهروند بهایی ساکن همدان، برای اجرای حکم حبس به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب این شهر احضار شدند. از آنان طی ابلاغیه ای در دوازدهم و سیزدهم شهریور ۱۴۰۴ خواسته شده است که ظرف ده روز برای تحمل حبس در شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب همدان حضور پیدا کنند. این شهروندان در شانزدهم آبان ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی با خشونت بازداشت و در آذر همان سال با قرار تامین کیفری آزاد شده بودند. سپس در خرداد ماه ۱۴۰۴ توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب همدان به حبس محکوم شدند. عاطفه زاهدی، ژاله رضایی، زرین دخت احدزاده، فریده ایوبی و نورا ایوبی به اتهام آموزش و تبلیغ مخل شرع به سه سال و هفت ماه حبس و به اتهام عضویت در جامعه بهایی هر یک به دو سال و هشت ماه حبس محکوم شدند. که دو سال از محکومیت نورا ایوبی، زرین دخت احدزاده و ژاله رضایی به مدت پنج سال تعلیق شده است. ندا محبی نیز به اتهام آموزش‌ و تبلیغ به پنج سال حبس و به اتهام عضویت در جامعه بهایی به دو سال و هشت ماه حبس محکوم گردید. سه سال از محکومیت خانم محبی نیز به مدت پنج سال تعلیق گردیده است. در نهایت این حکم بیست و ششم مرداد ماه توسط شعبه ۱۱ دادگاه تجدیدنظر همدان طی یک جلسه غیرعلنی و بدون اطلاع وکلای پرونده عینا تایید شد.

@iranhrdc
#ژاله_رضایی
#فریده_ایوبی
#نورا_ایوبی
#عاطفه_زاهدی
#ندا_محبی
#زریندخت_احدزاده

چهل و سه روز است که ۴۰۰۰ کارگر کارخانه آلومینیوم سازی اراک برای رسیدن به مطالبات و خواسته های قانونی شان دست به اعتصاب غذا زده اند. به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، این کارگران از صبح سه شنبه هجدهم شهریور ۱۴۰۴ در اعتراض به عدم رسیدگی به خواسته هایشان علاوه بر اعتصاب غذا، در محوطه کارخانه دست به تجمع و تحصن زده و تعدادی از آنها نیز اعتصاب غذای خشک کرده اند. صبح نوزدهم شهریور تعدادی از این کارگران که در اعتصاب غذای خشک بودند در پی وخامت حالشان به بیمارستان منتقل شدند. در پی‌این ماجرا ناچارا فرماندار اراک در محوطه کارخانه حاضر شد و از کارگران خواست تا روز دوشنبه برای رسیدگی به مشکلات آنها به وی وقت بدهند. اما کارگران که نسبت به وعده های مسئولان بعد از چهل و سه روز اعتصاب غذا مردد هستند اعلام کرده اند که تا تحقق خواسته هایشان به اعتراضات خود ادامه‌ می دهند.

@iranhrdc

حکم اعدام نجیب آذرم، زندانی کرد اهل ارومیه، سحرگاه یکشنبه شانزدهم شهریور ۱۴۰۴ به همراه چهار زندانی کرد دیگر، بدون اطلاع خانواده و ملاقات آخر در حالی در زندان مرکزی تبریز اجرا شد که پرونده وی در حال جریان بود ‌و بررسی های قضایی در مورد آن اتمام نیافته بود. به گزارش هه نگاو، جلسه دادگاه آقای آذرم برای دوازدهم آبان ۱۴۰۴ تعیین گردیده بود. برای پرونده نجیب آذرم که بابت اتهامات مرتبط با جرایم‌ مواد مخدر بازداشت شده بود در تاریخ بیست و یکم تیر ۱۴۰۴ دستور اجرای قانون نظارت صادر شده و با توجه به اینکه ابهامات و موارد مشکوک در پرونده برطرف نشده بود برای دوازدهم آبان تاریخ دادگاه و بررسی دقیق پرونده در نظر گرفته شده بود. این اعدام در واقع اجرای حکم پیش از برگزاری دادگاه و پایان مراحل قانونی، ندادن حق دفاع از خود به متهم و نقض اصول دادرسی عادلانه و حقوق قضایی زندانی است.

@iranhrdc
#نجیب_آذرم