Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Nilofar Ayoubi is an Afghan women’s and human rights defender, journalist, entrepreneur, humanitarian advocate, and international speaker whose life reflects a lifelong commitment to freedom, equality, and women’s voices.
Growing up in conservative northern Afghanistan, Nilofar spent much of her childhood as bacha posh—a social phenomenon in which girls are raised and presented as boys, often for different reasons, including families without sons or without a male breadwinner. In Nilofar’s case, however, she became bacha posh simply because she wanted to experience the freedom and opportunities of a normal childhood—freedoms that were largely unavailable to girls around her. Under the name Zmaray, meaning “lion” in Pashto, she could move more freely, feel safer, and continue her education.
Living as a boy from an early age gave Nilofar firsthand experience of the stark differences between the freedoms afforded to boys and the restrictions placed on girls. That experience shaped her determination to create a society where girls would not have to hide who they are in order to access basic rights and opportunities.
She went on to become a journalist and entrepreneur, creating employment opportunities for many women, founding the Women’s Political Participation Network, and co-founding the #WhereIsMyName campaign. Her humanitarian work has included supporting hundreds of Afghan families during COVID-19 and helping relocate more than 200 people at high risk of persecution following the Taliban’s return to power.
After leaving Afghanistan in 2021, Nilofar continued her advocacy from exile, speaking internationally about Afghan women’s rights, democracy, independent media, and freedom. She has served as the CEO of Asia Times Afghanistan and is the co-founder of Radio Free Women, amplifying the voices of women increasingly excluded from public life.
From a girl who once lived as a boy simply to experience the freedoms of childhood, Nilofar has become a voice for women seeking the same freedom to live, speak, learn, and participate fully in society. Her journey reflects how a personal experience of inequality can become a lifelong commitment to creating greater freedom and opportunity for others.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#NilofarAyoubi
#GenderApartheid
#Afghanistan
#HunmanRights
Growing up in conservative northern Afghanistan, Nilofar spent much of her childhood as bacha posh—a social phenomenon in which girls are raised and presented as boys, often for different reasons, including families without sons or without a male breadwinner. In Nilofar’s case, however, she became bacha posh simply because she wanted to experience the freedom and opportunities of a normal childhood—freedoms that were largely unavailable to girls around her. Under the name Zmaray, meaning “lion” in Pashto, she could move more freely, feel safer, and continue her education.
Living as a boy from an early age gave Nilofar firsthand experience of the stark differences between the freedoms afforded to boys and the restrictions placed on girls. That experience shaped her determination to create a society where girls would not have to hide who they are in order to access basic rights and opportunities.
She went on to become a journalist and entrepreneur, creating employment opportunities for many women, founding the Women’s Political Participation Network, and co-founding the #WhereIsMyName campaign. Her humanitarian work has included supporting hundreds of Afghan families during COVID-19 and helping relocate more than 200 people at high risk of persecution following the Taliban’s return to power.
After leaving Afghanistan in 2021, Nilofar continued her advocacy from exile, speaking internationally about Afghan women’s rights, democracy, independent media, and freedom. She has served as the CEO of Asia Times Afghanistan and is the co-founder of Radio Free Women, amplifying the voices of women increasingly excluded from public life.
From a girl who once lived as a boy simply to experience the freedoms of childhood, Nilofar has become a voice for women seeking the same freedom to live, speak, learn, and participate fully in society. Her journey reflects how a personal experience of inequality can become a lifelong commitment to creating greater freedom and opportunity for others.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#NilofarAyoubi
#GenderApartheid
#Afghanistan
#HunmanRights
Ali Hemati Sistani and Majid Nikandish, two protesters detained during the January 2026 protests in Mashhad, were executed on Wednesday, September 30, 2026. Mizan News Agency, which is affiliated with the Islamic Republic’s judiciary, announced that their executions were carried out after their death sentences were upheld by the Supreme Court.
The two men were arrested in connection with protests held on January 8 and 9 in Mashhad’s Tabarsi district. The judiciary described them as organizers of the protests and alleged that they were involved in events that resulted in the deaths of four security personnel. These allegations have not been independently verified.
According to Iran Human Rights, Branch 1 of the Mashhad Revolutionary Court sentenced Hemati Sistani and Nikandish to death, and Branch 39 of the Supreme Court upheld their sentences. Mizan did not specify the exact charges on which the death sentences were based.
Mizan also claimed that the two men confessed during interrogation to the acts attributed to them and that their trials were held in the presence of lawyers. However, no independent information has been made available about the circumstances of their interrogations, how the statements attributed to them were obtained, or whether they had access to lawyers of their own choosing.
The lack of transparency surrounding the judicial proceedings and interrogation process, particularly in cases resulting in executions, raises serious concerns about violations of the right to a fair trial and the right to life.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ali_hemati
#majid_nikandish
The two men were arrested in connection with protests held on January 8 and 9 in Mashhad’s Tabarsi district. The judiciary described them as organizers of the protests and alleged that they were involved in events that resulted in the deaths of four security personnel. These allegations have not been independently verified.
According to Iran Human Rights, Branch 1 of the Mashhad Revolutionary Court sentenced Hemati Sistani and Nikandish to death, and Branch 39 of the Supreme Court upheld their sentences. Mizan did not specify the exact charges on which the death sentences were based.
Mizan also claimed that the two men confessed during interrogation to the acts attributed to them and that their trials were held in the presence of lawyers. However, no independent information has been made available about the circumstances of their interrogations, how the statements attributed to them were obtained, or whether they had access to lawyers of their own choosing.
The lack of transparency surrounding the judicial proceedings and interrogation process, particularly in cases resulting in executions, raises serious concerns about violations of the right to a fair trial and the right to life.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ali_hemati
#majid_nikandish
علی همتی سیستانی و مجید نیکاندیش، دو تن از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در مشهد، بامداد چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ اعدام شدند. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، اعلام کرد احکام اعدام این دو شهروند پس از تأیید در دیوان عالی کشور به اجرا درآمده است.
این دو شهروند در ارتباط با اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه در منطقه طبرسی مشهد بازداشت شده بودند. قوه قضاییه آنها را از سازماندهندگان اعتراضات معرفی کرده و مدعی شده است که آنان در وقایعی که به کشتهشدن چهار تن از نیروهای امنیتی انجامید، نقش داشتهاند. این ادعاها بهطور مستقل تأیید نشدهاند.
بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، شعبه یک دادگاه انقلاب مشهد برای علی همتی سیستانی و مجید نیکاندیش حکم اعدام صادر کرده بود و شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور این احکام را تأیید کرد. میزان عنوان دقیق اتهامی را که مبنای صدور حکم اعدام بوده، اعلام نکرده است.
میزان همچنین مدعی شده است که این دو شهروند در جریان بازجویی به اقدامات منتسب به خود اعتراف کرده و جلسات دادگاه آنان با حضور وکلا برگزار شده است. با این حال، اطلاعات مستقلی درباره شرایط بازجویی، نحوه اخذ اظهارات منتسب به آنان و دسترسیشان به وکیل انتخابی منتشر نشده است.
نبود شفافیت درباره روند رسیدگی و شرایط بازجویی، بهویژه در پروندهای که به اجرای مجازات اعدام منتهی شده، نگرانیهای جدی درباره رعایت حق دادرسی عادلانه و حق حیات این دو شهروند ایجاد میکند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علی_همتی
#مجید_نیکاندیش
این دو شهروند در ارتباط با اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه در منطقه طبرسی مشهد بازداشت شده بودند. قوه قضاییه آنها را از سازماندهندگان اعتراضات معرفی کرده و مدعی شده است که آنان در وقایعی که به کشتهشدن چهار تن از نیروهای امنیتی انجامید، نقش داشتهاند. این ادعاها بهطور مستقل تأیید نشدهاند.
بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، شعبه یک دادگاه انقلاب مشهد برای علی همتی سیستانی و مجید نیکاندیش حکم اعدام صادر کرده بود و شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور این احکام را تأیید کرد. میزان عنوان دقیق اتهامی را که مبنای صدور حکم اعدام بوده، اعلام نکرده است.
میزان همچنین مدعی شده است که این دو شهروند در جریان بازجویی به اقدامات منتسب به خود اعتراف کرده و جلسات دادگاه آنان با حضور وکلا برگزار شده است. با این حال، اطلاعات مستقلی درباره شرایط بازجویی، نحوه اخذ اظهارات منتسب به آنان و دسترسیشان به وکیل انتخابی منتشر نشده است.
نبود شفافیت درباره روند رسیدگی و شرایط بازجویی، بهویژه در پروندهای که به اجرای مجازات اعدام منتهی شده، نگرانیهای جدی درباره رعایت حق دادرسی عادلانه و حق حیات این دو شهروند ایجاد میکند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علی_همتی
#مجید_نیکاندیش
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
چهار سال از جمعه خونین زاهدان میگذرد؛ کشتاری که کودکان و نمازگزاران نیز قربانی آن شدند و پروندهاش هنوز به عدالت نرسیده است.
گزارش کامل مرکز اسناد حقوق بشر ایران را اینجا بخوانید:
https://iranhrdc.org/fa/%d8%ac%d9%85%d8%b9%d9%87-%d8%ae%d9%88%d9%86%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d9%87%d8%af%d8%a7%d9%86/
@iranhrdc
#جمعه_خونین_زاهدان
#دادخواهی
#حقوق_بشر
گزارش کامل مرکز اسناد حقوق بشر ایران را اینجا بخوانید:
https://iranhrdc.org/fa/%d8%ac%d9%85%d8%b9%d9%87-%d8%ae%d9%88%d9%86%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d9%87%d8%af%d8%a7%d9%86/
@iranhrdc
#جمعه_خونین_زاهدان
#دادخواهی
#حقوق_بشر
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وقتی کسی توان پرداخت بدهی را ندارد، زندان چگونه قرار است این ناتوانی را برطرف کند؟
شاهین میلانی، مدیر مرکز اسناد حقوق بشر ایران، در گفتوگوی ۸ مهر ۱۴۰۵ با ایران اینترنشنال، درباره زندانی شدن بدهکاران مالی و گزارش مرکز اسناد حقوق بشر ایران در این زمینه صحبت میکند؛ موضوعی که آزادی افراد و زندگی خانوادههایشان را تحت تأثیر قرار میدهد.
پایگاه دادههای «حبس بهخاطر بدهی» ابعاد این مسئله را با آمار و نمودار بررسی میکند. شهادتنامههای شاهدان نیز از زندگی پشت این ارقام میگویند: ناتوانی در پرداخت بدهی، مهریه یا دیه، تجربه زندان و سالها تلاش برای رهایی از چرخهای که زندگی آنان را گرفتار کرده است.
این مصاحبه را ببینید و برای شناخت بیشتر این واقعیت کمتر دیدهشده، پایگاه دادهها و روایتهای شاهدان را از طریق این لینکها در وبسایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران بخوانید:
https://iranhrdc.org/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7/
با به اشتراکگذاشتن این گزارشها، به شنیدهشدن صدای زندانیان مالی کمک کنید.
https://iranhrdc.org/fa/category/persian/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%aa/%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%aa%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b4%d9%87%d9%88%d8%af/
@iranhrdc
#حبس_بهخاطر_بدهی
#زندانیان_مالی
#حقوق_بشر
شاهین میلانی، مدیر مرکز اسناد حقوق بشر ایران، در گفتوگوی ۸ مهر ۱۴۰۵ با ایران اینترنشنال، درباره زندانی شدن بدهکاران مالی و گزارش مرکز اسناد حقوق بشر ایران در این زمینه صحبت میکند؛ موضوعی که آزادی افراد و زندگی خانوادههایشان را تحت تأثیر قرار میدهد.
پایگاه دادههای «حبس بهخاطر بدهی» ابعاد این مسئله را با آمار و نمودار بررسی میکند. شهادتنامههای شاهدان نیز از زندگی پشت این ارقام میگویند: ناتوانی در پرداخت بدهی، مهریه یا دیه، تجربه زندان و سالها تلاش برای رهایی از چرخهای که زندگی آنان را گرفتار کرده است.
این مصاحبه را ببینید و برای شناخت بیشتر این واقعیت کمتر دیدهشده، پایگاه دادهها و روایتهای شاهدان را از طریق این لینکها در وبسایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران بخوانید:
https://iranhrdc.org/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7/
با به اشتراکگذاشتن این گزارشها، به شنیدهشدن صدای زندانیان مالی کمک کنید.
https://iranhrdc.org/fa/category/persian/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d8%aa/%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%aa%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b4%d9%87%d9%88%d8%af/
@iranhrdc
#حبس_بهخاطر_بدهی
#زندانیان_مالی
#حقوق_بشر
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
داستان مهسا پیرایی، روایتی از آزادی، مهاجرت، فقدان و جستوجویی مداوم برای عدالت است.
پیش از ترک ایران، مهسا دختری پرانرژی و فعال بود که ورزش و وقتگذرانی در کنار خانوادهاش را دوست داشت. اما بیرون از فضای امن خانه، حجاب اجباری، محدودیتهای اجتماعی و ترس از نهادهای امنیتی به بخشی از زندگی روزمره او تبدیل شده بود.
از کودکی آموخته بود که صحبتکردن آزادانه درباره سیاست و مذهب میتواند پیامدهایی داشته باشد و گاهی برای حضور در جامعه ناچار بود بخشهایی از هویت واقعی خود را پنهان کند.
او چندین بار بهدلیل حجاب و ظاهرش توسط گشت ارشاد بازداشت شد. در یکی از این بازداشتها، یک مأمور مرد عمداً به پای او آسیب زد و او را تهدید نمود. مهسا که از آنچه ممکن بود برایش اتفاق بیفتد به حدی وحشتزده بود، که حتی جرئت نکرد با خانوادهاش تماس بگیرد.
این ترس پس از مهاجرت به بریتانیا نیز از بین نرفت؛ برای سالها، دیدن یک مأمور پلیس میتوانست در او اضطراب ایجاد کند و همان احساس قدیمی را زنده کند که گویی مرتکب خطایی شده است.
مهسا همچنین بهدلیل پیشینه یارسانی خانوادهاش در ایران با تبعیض روبهرو بود. او بارها از مقاماتی که با آنها مواجه شده بود شنیده بود که پیروان اهل حق را «ناپاک» یا «نجس» میخواندند.
اما تلخترین لحظه زندگی مهسا در شهریور ۱۴۰۱ رقم خورد.
در حالی که مهسا در بریتانیا با دوستانش درباره اعتراضات پس از کشتهشدن مهسا (ژینا) امینی صحبت میکرد، مادرش، مینو مجیدی، در اعتراضات کرمانشاه، زادگاهش، حضور داشت.
مینو در خیابان هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد؛ بیش از ۱۶۰ ساچمه به بدن او اصابت کرد. مهسا روز بعد از مرگ مادرش باخبر شد.
ترک ایران به معنای پشت سر گذاشتن ترس نبود. سالها بعد، خشونتی که مهسا تصور میکرد از آن گریخته است، به خانوادهاش رسید و مادرش را از او گرفت.
برای مهسا، عدالت به معنای انتقام نیست؛ عدالت یعنی حقیقت و پاسخگویی. او امیدوار است روزی در یک دادگاه عادلانه و مستقل، همه کسانی که در قتل مادرش مسئول بودهاند پاسخگو شوند؛ از کسانی که در این تیراندازی نقش داشتند تا کسانی که دستور آن را صادر کردند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#مهسا_پیرایی
#مینو_مجیدی
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر
پیش از ترک ایران، مهسا دختری پرانرژی و فعال بود که ورزش و وقتگذرانی در کنار خانوادهاش را دوست داشت. اما بیرون از فضای امن خانه، حجاب اجباری، محدودیتهای اجتماعی و ترس از نهادهای امنیتی به بخشی از زندگی روزمره او تبدیل شده بود.
از کودکی آموخته بود که صحبتکردن آزادانه درباره سیاست و مذهب میتواند پیامدهایی داشته باشد و گاهی برای حضور در جامعه ناچار بود بخشهایی از هویت واقعی خود را پنهان کند.
او چندین بار بهدلیل حجاب و ظاهرش توسط گشت ارشاد بازداشت شد. در یکی از این بازداشتها، یک مأمور مرد عمداً به پای او آسیب زد و او را تهدید نمود. مهسا که از آنچه ممکن بود برایش اتفاق بیفتد به حدی وحشتزده بود، که حتی جرئت نکرد با خانوادهاش تماس بگیرد.
این ترس پس از مهاجرت به بریتانیا نیز از بین نرفت؛ برای سالها، دیدن یک مأمور پلیس میتوانست در او اضطراب ایجاد کند و همان احساس قدیمی را زنده کند که گویی مرتکب خطایی شده است.
مهسا همچنین بهدلیل پیشینه یارسانی خانوادهاش در ایران با تبعیض روبهرو بود. او بارها از مقاماتی که با آنها مواجه شده بود شنیده بود که پیروان اهل حق را «ناپاک» یا «نجس» میخواندند.
اما تلخترین لحظه زندگی مهسا در شهریور ۱۴۰۱ رقم خورد.
در حالی که مهسا در بریتانیا با دوستانش درباره اعتراضات پس از کشتهشدن مهسا (ژینا) امینی صحبت میکرد، مادرش، مینو مجیدی، در اعتراضات کرمانشاه، زادگاهش، حضور داشت.
مینو در خیابان هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد؛ بیش از ۱۶۰ ساچمه به بدن او اصابت کرد. مهسا روز بعد از مرگ مادرش باخبر شد.
ترک ایران به معنای پشت سر گذاشتن ترس نبود. سالها بعد، خشونتی که مهسا تصور میکرد از آن گریخته است، به خانوادهاش رسید و مادرش را از او گرفت.
برای مهسا، عدالت به معنای انتقام نیست؛ عدالت یعنی حقیقت و پاسخگویی. او امیدوار است روزی در یک دادگاه عادلانه و مستقل، همه کسانی که در قتل مادرش مسئول بودهاند پاسخگو شوند؛ از کسانی که در این تیراندازی نقش داشتند تا کسانی که دستور آن را صادر کردند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#مهسا_پیرایی
#مینو_مجیدی
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Mahsa Piraei’s story is one of freedom, migration, loss, and an enduring search for justice.
Before leaving Iran, Mahsa was active and loved sports and enjoying life. But outside the safety of her family home, compulsory hijab, social restrictions, and fear of the authorities increasingly shaped her everyday life. From a young age, she learned that speaking openly about politics and religion could have consequences, and that she sometimes had to hide parts of her identity in public.
She was detained several times by the morality police because of her hijab and appearance. During one detention, a male officer deliberately injured her foot and intimidated her. Terrified of what might happen, she was too afraid to contact her family. Even after arriving in the UK, that fear stayed with her; for years, seeing a police officer could trigger anxiety and the feeling that she had done something wrong.
Mahsa also experienced discrimination because of her family’s Yarsan background, including hearing people in positions of authority describe Yarsan people as “unclean” or “unworthy.”
The most devastating moment of her life came in September 2022. While Mahsa was in the UK speaking with friends about the protests following the death of Mahsa (Zhina) Amini, her mother, Minoo Majidi, was taking part in demonstrations in her hometown of Kermanshah. She was shot and killed in the street, reportedly struck by more than 160 pellets. Mahsa learned of her mother’s death the following day.
Leaving Iran had not meant leaving fear behind. Years later, the violence she believed she had escaped reached her family and took her mother from her.
For Mahsa, justice is not about revenge. It is about truth and accountability. She hopes that one day, in a fair and independent courtroom, everyone responsible for her mother’s killing will be held accountable—from those who carried out the shooting to those who gave the orders.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#MahsaPiraei
#MinooMajidi
#WomanLifeFreedom
#Iran
#HunmanRights
Before leaving Iran, Mahsa was active and loved sports and enjoying life. But outside the safety of her family home, compulsory hijab, social restrictions, and fear of the authorities increasingly shaped her everyday life. From a young age, she learned that speaking openly about politics and religion could have consequences, and that she sometimes had to hide parts of her identity in public.
She was detained several times by the morality police because of her hijab and appearance. During one detention, a male officer deliberately injured her foot and intimidated her. Terrified of what might happen, she was too afraid to contact her family. Even after arriving in the UK, that fear stayed with her; for years, seeing a police officer could trigger anxiety and the feeling that she had done something wrong.
Mahsa also experienced discrimination because of her family’s Yarsan background, including hearing people in positions of authority describe Yarsan people as “unclean” or “unworthy.”
The most devastating moment of her life came in September 2022. While Mahsa was in the UK speaking with friends about the protests following the death of Mahsa (Zhina) Amini, her mother, Minoo Majidi, was taking part in demonstrations in her hometown of Kermanshah. She was shot and killed in the street, reportedly struck by more than 160 pellets. Mahsa learned of her mother’s death the following day.
Leaving Iran had not meant leaving fear behind. Years later, the violence she believed she had escaped reached her family and took her mother from her.
For Mahsa, justice is not about revenge. It is about truth and accountability. She hopes that one day, in a fair and independent courtroom, everyone responsible for her mother’s killing will be held accountable—from those who carried out the shooting to those who gave the orders.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#MahsaPiraei
#MinooMajidi
#WomanLifeFreedom
#Iran
#HunmanRights
ایمان صادقی، بلاگر ۲۰ ساله و از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در کاشان، استان اصفهان، با احکام سنگین زندان بهدلیل اتهامهای مرتبط با فعالیت رسانهای و انتشار محتوا روبهرو شده است. او روز ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت و پس از آن به زندان کاشان منتقل شد.
بر اساس اطلاعاتی که ایراناینترنشنال منتشر کرده، صادقی بابت اتهام «انتشار محتوای مجرمانه برخلاف امنیت کشور» به ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری و بابت «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه و ۱۶ روز حبس محکوم شده است. بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، از میان این دو مجازات حبس، تنها مجازات اشد قابل اجراست؛ بنابراین، در صورت قطعیشدن حکم، ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس برای صادقی قابل اجرا خواهد بود. اتهام دیگری با عنوان «انتشار محتوای مجرمانه در رسانهها و مطبوعات منتهی به هتک حرمت اشخاص» نیز در پرونده او مطرح شده است.
گزارش منتشرشده جزئیاتی درباره محتوای مبنای اتهامها، دسترسی صادقی به وکیل یا روند رسیدگی ارائه نمیکند. محکومیت سنگین این بلاگر جوان در امتداد رویه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در استفاده از اتهامهای امنیتی برای سرکوب آزادی بیان و مجازات کاربران شبکههای اجتماعی است؛ رویهای که با نادیده گرفتن تضمینهای دادرسی عادلانه، انتشار محتوا و بیان دیدگاه را به زمینهای برای تحمیل سالها زندان تبدیل میکند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ایمان_صادقی
بر اساس اطلاعاتی که ایراناینترنشنال منتشر کرده، صادقی بابت اتهام «انتشار محتوای مجرمانه برخلاف امنیت کشور» به ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری و بابت «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه و ۱۶ روز حبس محکوم شده است. بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، از میان این دو مجازات حبس، تنها مجازات اشد قابل اجراست؛ بنابراین، در صورت قطعیشدن حکم، ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس برای صادقی قابل اجرا خواهد بود. اتهام دیگری با عنوان «انتشار محتوای مجرمانه در رسانهها و مطبوعات منتهی به هتک حرمت اشخاص» نیز در پرونده او مطرح شده است.
گزارش منتشرشده جزئیاتی درباره محتوای مبنای اتهامها، دسترسی صادقی به وکیل یا روند رسیدگی ارائه نمیکند. محکومیت سنگین این بلاگر جوان در امتداد رویه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در استفاده از اتهامهای امنیتی برای سرکوب آزادی بیان و مجازات کاربران شبکههای اجتماعی است؛ رویهای که با نادیده گرفتن تضمینهای دادرسی عادلانه، انتشار محتوا و بیان دیدگاه را به زمینهای برای تحمیل سالها زندان تبدیل میکند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ایمان_صادقی
Iman Sadeghi, a 20-year-old blogger detained in connection with the January 2026 protests in Kashan, Isfahan Province, faces a prison term of 12 years, six months, and one day on charges related to his media activities and online posts. He was arrested on January 31, 2026, and subsequently transferred to Kashan Prison.
According to information published by Iran International, Sadeghi was sentenced to 12 years, six months, and one day in prison for publishing criminal content against national security, and seven months and 16 days for disseminating propaganda against the Islamic Republic. Under Article 134 of the Islamic Penal Code, only the longer of these two prison terms is enforceable. If the ruling becomes final, he would therefore be required to serve 12 years, six months, and one day. Another charge in his case concerns publishing criminal content in the media and press resulting in defamation.
The report provides no details about the content underlying the charges, Sadeghi’s access to a lawyer, or the court proceedings. His harsh prison sentence reflects the Islamic Republic’s established pattern of using national security charges to suppress freedom of expression and punish social media users. Through this practice, the judiciary disregards fair trial safeguards and uses online posts and the expression of opinions as grounds for imposing years of imprisonment.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#iman_sadeghi
According to information published by Iran International, Sadeghi was sentenced to 12 years, six months, and one day in prison for publishing criminal content against national security, and seven months and 16 days for disseminating propaganda against the Islamic Republic. Under Article 134 of the Islamic Penal Code, only the longer of these two prison terms is enforceable. If the ruling becomes final, he would therefore be required to serve 12 years, six months, and one day. Another charge in his case concerns publishing criminal content in the media and press resulting in defamation.
The report provides no details about the content underlying the charges, Sadeghi’s access to a lawyer, or the court proceedings. His harsh prison sentence reflects the Islamic Republic’s established pattern of using national security charges to suppress freedom of expression and punish social media users. Through this practice, the judiciary disregards fair trial safeguards and uses online posts and the expression of opinions as grounds for imposing years of imprisonment.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#iman_sadeghi
چهار نفر از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، به نامهای خسرو محمدینیا، مسعود توشمالانی، سیروان شعبانی و مهدی نامی، با احکام اعدام صادرشده از شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران روبهرو شدهاند. هر چهار نفر در زندان قزلحصار کرج نگهداری میشوند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، حکم مهدی نامی با اتهام «اقدام عملیاتی به نفع دولتهای متخاصم» صادر شده است. محمدینیا، توشمالانی و شعبانی نیز در پروندهای مشترک به اعدام محکوم شدهاند که اتهامهای مطرحشده در آن شامل «محاربه»، «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «اقدام عملیاتی به نفع دولتهای متخاصم» است. این عناوین، اتهامهای منتسب به آنان است و گزارشهای منتشرشده جزئیاتی از شواهد ارائهشده در دادگاه در اختیار نمیگذارد.
نامی در منزل خود در تهران بازداشت شد. سه زندانی دیگر که اهل کرمانشاه هستند، در جریان اعتراضات در اسلامشهر بازداشت شدند. توشمالانی مدتی با وثیقه آزاد بود، اما چند روز بعد دوباره بازداشت شد. شعبانی حدود ۲۲ سال دارد.
در این گزارشها اطلاعاتی درباره دسترسی این چهار زندانی به وکیل انتخابی، نحوه رسیدگی به پروندهها و امکان دفاع مؤثر آنان ارائه نشده است؛ موضوعاتی که برای بررسی رعایت حق دادرسی عادلانه، بهویژه در پروندههای منتهی به حکم اعدام، اهمیت اساسی دارند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#خسرو_محمدی_نیا
#مسعود_توشمالانی
#سیروان_شعبانی
#مهدی_نامی
به گزارش خبرگزاری هرانا، حکم مهدی نامی با اتهام «اقدام عملیاتی به نفع دولتهای متخاصم» صادر شده است. محمدینیا، توشمالانی و شعبانی نیز در پروندهای مشترک به اعدام محکوم شدهاند که اتهامهای مطرحشده در آن شامل «محاربه»، «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «اقدام عملیاتی به نفع دولتهای متخاصم» است. این عناوین، اتهامهای منتسب به آنان است و گزارشهای منتشرشده جزئیاتی از شواهد ارائهشده در دادگاه در اختیار نمیگذارد.
نامی در منزل خود در تهران بازداشت شد. سه زندانی دیگر که اهل کرمانشاه هستند، در جریان اعتراضات در اسلامشهر بازداشت شدند. توشمالانی مدتی با وثیقه آزاد بود، اما چند روز بعد دوباره بازداشت شد. شعبانی حدود ۲۲ سال دارد.
در این گزارشها اطلاعاتی درباره دسترسی این چهار زندانی به وکیل انتخابی، نحوه رسیدگی به پروندهها و امکان دفاع مؤثر آنان ارائه نشده است؛ موضوعاتی که برای بررسی رعایت حق دادرسی عادلانه، بهویژه در پروندههای منتهی به حکم اعدام، اهمیت اساسی دارند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#خسرو_محمدی_نیا
#مسعود_توشمالانی
#سیروان_شعبانی
#مهدی_نامی
Four people arrested in connection with the January 2026 protests, Khosrow Mohammadi-Nia, Masoud Tushmalani, Sirvan Shabani, and Mehdi Nami, have been sentenced to death by Branch 23 of the Tehran Revolutionary Court. All four are held in Ghezel Hesar Prison in Karaj.
According to HRANA, Nami was sentenced to death on a charge of carrying out operational activities on behalf of hostile states. Mohammadi-Nia, Tushmalani, and Shabani received death sentences in a joint case involving charges of (Moharebeh) “waging war against God,” assembly and collusion with intent to undermine national security, and carrying out operational activities on behalf of hostile states. These remain allegations against the defendants; the published reports provide no details of the evidence presented in court.
Nami was arrested at his home in Tehran. The other three men, all from Kermanshah, were arrested during the protests in Eslamshahr. Tushmalani was briefly released on bail before being rearrested a few days later. Shabani is approximately 22 years old.
The reports provide no information about whether the four men had access to lawyers of their choosing, how their trials were conducted, or whether they were able to mount an effective defense. These are essential considerations in assessing respect for the right to a fair trial, particularly in cases resulting in death sentences.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#khosrow_mohammadi_nia
#masoud_tushmalani
#sirvan_shabani
#mehdi_nami
According to HRANA, Nami was sentenced to death on a charge of carrying out operational activities on behalf of hostile states. Mohammadi-Nia, Tushmalani, and Shabani received death sentences in a joint case involving charges of (Moharebeh) “waging war against God,” assembly and collusion with intent to undermine national security, and carrying out operational activities on behalf of hostile states. These remain allegations against the defendants; the published reports provide no details of the evidence presented in court.
Nami was arrested at his home in Tehran. The other three men, all from Kermanshah, were arrested during the protests in Eslamshahr. Tushmalani was briefly released on bail before being rearrested a few days later. Shabani is approximately 22 years old.
The reports provide no information about whether the four men had access to lawyers of their choosing, how their trials were conducted, or whether they were able to mount an effective defense. These are essential considerations in assessing respect for the right to a fair trial, particularly in cases resulting in death sentences.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#khosrow_mohammadi_nia
#masoud_tushmalani
#sirvan_shabani
#mehdi_nami
علیرضا رشیدی، نوجوان ۱۶ ساله اهل آشخانه در استان خراسان شمالی، پس از شناسایی در ارتباط با اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، روز چهارشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۵ خود را به نیروهای امنیتی معرفی کرد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، نیروهای اطلاعاتی حدود هشت ماه پس از اعتراضات، با یافتن ویدئویی از حضور علیرضا در جریان اعتراضات و شناسایی هویت او، برای بازداشت وی اقدام کردند.
گفته میشود نیروهای اطلاعاتی پس از تماس با پدر علیرضا و اعلام صدور حکم جلب، او که پیشتر در تهران حضور داشت، به آشخانه بازگشت و شخصاً خود را به نیروهای امنیتی معرفی کرد.
تا زمان انتشار این خبر، از محل نگهداری علیرضا رشیدی، وضعیت او و اتهامات احتمالی مطرحشده علیه وی اطلاعاتی در دست نیست.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_رشیدی
بر اساس اطلاعات دریافتی، نیروهای اطلاعاتی حدود هشت ماه پس از اعتراضات، با یافتن ویدئویی از حضور علیرضا در جریان اعتراضات و شناسایی هویت او، برای بازداشت وی اقدام کردند.
گفته میشود نیروهای اطلاعاتی پس از تماس با پدر علیرضا و اعلام صدور حکم جلب، او که پیشتر در تهران حضور داشت، به آشخانه بازگشت و شخصاً خود را به نیروهای امنیتی معرفی کرد.
تا زمان انتشار این خبر، از محل نگهداری علیرضا رشیدی، وضعیت او و اتهامات احتمالی مطرحشده علیه وی اطلاعاتی در دست نیست.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_رشیدی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Sanga Siddiqi is an Afghan-Dutch lawyer, political activist, and advocate for women’s rights. Born in Afghanistan, she grew up under the rule of the Mujahideen and Taliban and was deprived of education until the age of 12 simply because she was a girl.
She went on to study Law and Political Science at Kabul University and, after moving to the Netherlands in 2008, specialized in financial law and economics. She currently serves as a tax prosecutor at the Dutch Ministry of Finance and is also a member of the leadership team of the D66 political party in the city of Zoetermeer.
Her journey reflects both the challenges Afghan girls face and the possibilities that become available when they have access to education and opportunity.
“For me, justice means that a girl can go to school without fear; that a woman can choose her profession, her partner, and her future.”
Sanga’s story is also a reminder that Afghan women should not be defined only by the suffering they have endured. They are lawyers, educators, leaders, professionals, and advocates who have knowledge, creativity, and the ability to shape their own futures.
Her message is simple: the world must listen to women’s stories—and recognize their experiences, voices, and leadership as an essential part of achieving justice and equality.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#SangaSiddiqi
#Afghanistan
#AfghanWomenVoices
#HumanRights
She went on to study Law and Political Science at Kabul University and, after moving to the Netherlands in 2008, specialized in financial law and economics. She currently serves as a tax prosecutor at the Dutch Ministry of Finance and is also a member of the leadership team of the D66 political party in the city of Zoetermeer.
Her journey reflects both the challenges Afghan girls face and the possibilities that become available when they have access to education and opportunity.
“For me, justice means that a girl can go to school without fear; that a woman can choose her profession, her partner, and her future.”
Sanga’s story is also a reminder that Afghan women should not be defined only by the suffering they have endured. They are lawyers, educators, leaders, professionals, and advocates who have knowledge, creativity, and the ability to shape their own futures.
Her message is simple: the world must listen to women’s stories—and recognize their experiences, voices, and leadership as an essential part of achieving justice and equality.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#SangaSiddiqi
#Afghanistan
#AfghanWomenVoices
#HumanRights
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
سانگه صدیقی، حقوقدان افغان-هلندی، فعال سیاسی و مدافع حقوق زنان است. او در افغانستان به دنیا آمد و دوران کودکیاش را در زمان حاکمیت مجاهدین و طالبان گذراند. سانگه تا ۱۲ سالگی، تنها به دلیل دختر بودن، از تحصیل محروم بود.
او بعدها در رشته حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه کابل تحصیل کرد و پس از مهاجرت به هلند در سال ۲۰۰۸، در زمینه حقوق مالی و اقتصاد تخصص گرفت. او اکنون بهعنوان دادستان مالیاتی در وزارت دارایی هلند فعالیت میکند و همچین جز هیات رهبری حزب دموکراتهای ۶۶ (D66) در شهر زوترمیر است.
داستان زندگی او هم از دشواریهایی میگوید که دختران افغان با آن روبهرو هستند و هم نشان میدهد که آموزش و فرصت چگونه میتواند مسیر زندگی یک دختر را تغییر دهد.
«برای من، عدالت یعنی دختری بتواند بدون ترس به مدرسه برود؛ زنی بتواند شغل، همسر و آیندهاش را خودش انتخاب کند.»
داستان سانگه همچنین یادآور این است که زنان افغان را نباید فقط با رنجهایی که پشت سر گذاشتهاند شناخت. آنها حقوقدان، آموزگار، رهبر، متخصص و کنشگر هستند؛ زنانی با دانش، خلاقیت و توانایی ساختن آینده خود.
پیام او روشن است: جهان باید صدای زنان را بشنود و تجربه، دیدگاه و تواناییهای آنان را بخشی جداییناپذیر از تلاش برای دستیابی به عدالت و برابری بداند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#روز_دختر
#سانگه_صدیقی
#افغانستان
#صدای_زنان_افغان
#حقوق_بشر
او بعدها در رشته حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه کابل تحصیل کرد و پس از مهاجرت به هلند در سال ۲۰۰۸، در زمینه حقوق مالی و اقتصاد تخصص گرفت. او اکنون بهعنوان دادستان مالیاتی در وزارت دارایی هلند فعالیت میکند و همچین جز هیات رهبری حزب دموکراتهای ۶۶ (D66) در شهر زوترمیر است.
داستان زندگی او هم از دشواریهایی میگوید که دختران افغان با آن روبهرو هستند و هم نشان میدهد که آموزش و فرصت چگونه میتواند مسیر زندگی یک دختر را تغییر دهد.
«برای من، عدالت یعنی دختری بتواند بدون ترس به مدرسه برود؛ زنی بتواند شغل، همسر و آیندهاش را خودش انتخاب کند.»
داستان سانگه همچنین یادآور این است که زنان افغان را نباید فقط با رنجهایی که پشت سر گذاشتهاند شناخت. آنها حقوقدان، آموزگار، رهبر، متخصص و کنشگر هستند؛ زنانی با دانش، خلاقیت و توانایی ساختن آینده خود.
پیام او روشن است: جهان باید صدای زنان را بشنود و تجربه، دیدگاه و تواناییهای آنان را بخشی جداییناپذیر از تلاش برای دستیابی به عدالت و برابری بداند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#روز_دختر
#سانگه_صدیقی
#افغانستان
#صدای_زنان_افغان
#حقوق_بشر
Shahrzad Shahbazi, Alireza Sepahi’s lawyer, warned today, October 4, 2026, that her client was at risk of execution after his family received a call asking them to visit him. “Today he is breathing; perhaps tomorrow he won’t be…” she wrote.
Babak Moradifar, a legal scholar and political activist, also reported on social media that Sepahi had been transferred from the general ward of Dastgerd Prison in Isfahan to solitary confinement and that his family had been told to come for a final visit. His mother, who is serving a five-year prison sentence in the same case, had also been summoned for a final visit with her son, according to Moradifar. He warned that Sepahi was scheduled to be executed tonight.
Sepahi was detained during the January 2026 protests in Isfahan and is a defendant in the case known as “Alikhani Square.” According to information previously received by the Iran Human Rights Documentation Center (IHRDC), he and other defendants were tortured to extract confessions. Members of his family were also reportedly detained and tortured to force him to confess.
Sepahi was previously scheduled to be executed at dawn on July 28, but suffered a cardiac emergency while being taken for execution and was transferred to a hospital. He was returned to prison after treatment. His cousin, Abolfazl Sepahi, and Amirhossein Safari were executed that day.
IHRDC previously reported that although Branch 39 of the Supreme Court had granted Sepahi a retrial, Branch 2 of the Revolutionary Court rejected his request without examining the merits of the case and sent it for enforcement of the death sentence. Moradifar’s latest post indicates that his lawyer’s efforts to secure a review have failed to halt the execution.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#alireza_sepahi
Babak Moradifar, a legal scholar and political activist, also reported on social media that Sepahi had been transferred from the general ward of Dastgerd Prison in Isfahan to solitary confinement and that his family had been told to come for a final visit. His mother, who is serving a five-year prison sentence in the same case, had also been summoned for a final visit with her son, according to Moradifar. He warned that Sepahi was scheduled to be executed tonight.
Sepahi was detained during the January 2026 protests in Isfahan and is a defendant in the case known as “Alikhani Square.” According to information previously received by the Iran Human Rights Documentation Center (IHRDC), he and other defendants were tortured to extract confessions. Members of his family were also reportedly detained and tortured to force him to confess.
Sepahi was previously scheduled to be executed at dawn on July 28, but suffered a cardiac emergency while being taken for execution and was transferred to a hospital. He was returned to prison after treatment. His cousin, Abolfazl Sepahi, and Amirhossein Safari were executed that day.
IHRDC previously reported that although Branch 39 of the Supreme Court had granted Sepahi a retrial, Branch 2 of the Revolutionary Court rejected his request without examining the merits of the case and sent it for enforcement of the death sentence. Moradifar’s latest post indicates that his lawyer’s efforts to secure a review have failed to halt the execution.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#alireza_sepahi
شهرزاد شهبازی، وکیل علیرضا سپاهی، امروز ۱۲ مهر ۱۴۰۵ با اعلام اینکه با خانواده موکلش برای ملاقات تماس گرفتهاند، درباره خطر اجرای حکم اعدام او هشدار داد و نوشت: «امروز نفس میکشد شاید فردا نه...»
بابک مرادی فر، حقوقدان و فعال سیاسی، نیز در مطلبی در شبکههای اجتماعی از انتقال سپاهی از بند عمومی زندان دستگرد اصفهان به سلول انفرادی و فراخواندن خانوادهاش برای آخرین ملاقات خبر داد. به نوشته او، مادر سپاهی که در همین پرونده به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده و در زندان به سر میبرد، نیز برای آخرین دیدار با فرزندش فراخوانده شده است. مرادیفر هشدار داد که قرار است حکم اعدام سپاهی امشب اجرا شود.
سپاهی از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در اصفهان و از متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» است. بر اساس اطلاعاتی که پیشتر به مرکز اسناد حقوق بشر ایران رسیده، او و دیگر متهمان این پرونده برای گرفتن اعتراف تحت شکنجه قرار گرفتهاند. همچنین گزارش شده که اعضای خانواده او برای وادار کردنش به اعتراف، بازداشت و شکنجه شدهاند.
سپاهی پیشتر بامداد ششم مرداد، هنگام انتقال برای اجرای حکم اعدام، دچار عارضه قلبی شد و به بیمارستان انتقال یافت؛ اما پس از درمان به زندان بازگردانده شد. ابوالفضل سپاهی، پسرعموی او، و امیرحسین صفری همان روز اعدام شدند.
مرکز اسناد حقوق بشر ایران پیشتر گزارش داده بود که با وجود تجویز اعاده دادرسی از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، شعبه دوم دادگاه انقلاب بدون ورود به ماهیت پرونده، درخواست را رد کرده و پرونده را به اجرای احکام فرستاده است. مرادیفر نیز در مطلب تازه خود نوشت که با وجود تلاشهای شهرزاد شهبازی برای رسیدگی مجدد به پرونده، حکم برای اجرا ابلاغ شده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_سپاهی
بابک مرادی فر، حقوقدان و فعال سیاسی، نیز در مطلبی در شبکههای اجتماعی از انتقال سپاهی از بند عمومی زندان دستگرد اصفهان به سلول انفرادی و فراخواندن خانوادهاش برای آخرین ملاقات خبر داد. به نوشته او، مادر سپاهی که در همین پرونده به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده و در زندان به سر میبرد، نیز برای آخرین دیدار با فرزندش فراخوانده شده است. مرادیفر هشدار داد که قرار است حکم اعدام سپاهی امشب اجرا شود.
سپاهی از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در اصفهان و از متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» است. بر اساس اطلاعاتی که پیشتر به مرکز اسناد حقوق بشر ایران رسیده، او و دیگر متهمان این پرونده برای گرفتن اعتراف تحت شکنجه قرار گرفتهاند. همچنین گزارش شده که اعضای خانواده او برای وادار کردنش به اعتراف، بازداشت و شکنجه شدهاند.
سپاهی پیشتر بامداد ششم مرداد، هنگام انتقال برای اجرای حکم اعدام، دچار عارضه قلبی شد و به بیمارستان انتقال یافت؛ اما پس از درمان به زندان بازگردانده شد. ابوالفضل سپاهی، پسرعموی او، و امیرحسین صفری همان روز اعدام شدند.
مرکز اسناد حقوق بشر ایران پیشتر گزارش داده بود که با وجود تجویز اعاده دادرسی از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، شعبه دوم دادگاه انقلاب بدون ورود به ماهیت پرونده، درخواست را رد کرده و پرونده را به اجرای احکام فرستاده است. مرادیفر نیز در مطلب تازه خود نوشت که با وجود تلاشهای شهرزاد شهبازی برای رسیدگی مجدد به پرونده، حکم برای اجرا ابلاغ شده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_سپاهی
علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی، دو تن از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، بامداد دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، اعلام کرد احکام آنان پس از تأیید در دیوان عالی کشور اجرا شده است. این دو زندانی از متهمان پرونده «میدان علیخانی» مربوط به وقایع ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ بودند. میزان آنان را به نقش داشتن در کشتهشدن چهار مأمور نیروی انتظامی متهم کرد و اتهامهای مبنای احکام را از جمله «عضویت در گروه باغی»، «محاربه» و «افساد فیالارض» عنوان کرد.
اجرای این احکام در حالی صورت گرفت که گزارشهای متعددی درباره شکنجه و اعترافگیری اجباری در این پرونده منتشر شده بود. بر اساس این گزارشها، علیرضا سپاهی با ضربوشتم، ضربهزدن به زخمهای ناشی از گلوله در پاهایش و شکنجه مادرش مقابل چشمان او تحت فشار قرار گرفته بود. شماری از متهمان نیز گفتهاند برای تأیید حضور سپاهی در محل واقعه، به پذیرش نوشتههای از پیش آماده وادار شدهاند. همچنین گزارش شده است که برخی از آنان پس از پسگرفتن اظهارات در دادگاه، با ضربوشتم و اعدام مصنوعی مجبور به اعتراف دوباره شدند.
در مورد علیرضا رئیسی، گزارشهای منتشرشده از پنهانکردن بازداشت او از خانواده و محرومیتش از حق انتخاب وکیل حکایت دارد. رئیسی، پسرعموی رامین رئیسی، از کشتهشدگان اعتراضات دیماه، روز ۲۹ دی ۱۴۰۴، یک روز پس از خاکسپاری رامین، مقابل ورودی آرامستان باغ رضوان اصفهان به دست مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. نزدیکان خانواده گفتهاند نهادهای امنیتی چند روز بازداشت او را نپذیرفتند و پس از مشخصشدن محل نگهداریاش نیز به خانواده اعلام شد که تنها میتواند وکیل تسخیری داشته باشد. خانواده، اتهام مشارکت او در کشتهشدن مأموران را رد کردهاند.
تنها چند ساعت پیش از اعدام، شامگاه ۱۲ مهر، علیرضا سپاهی و مهشاد کشانی، نامزد او و از دیگر زندانیان اعتراضات دیماه، از طریق تماس تلفنی در زندان ازدواج کردند. آنها که پیش از بازداشت نامزد بودند، پس از خواندهشدن خطبه عقد خواستار دیدار حضوری پیش از اجرای حکم شده بودند؛ اما صبح روز بعد، حکم اعدام سپاهی اجرا شد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_سپاهی
#علیرضا_رئیسی
اجرای این احکام در حالی صورت گرفت که گزارشهای متعددی درباره شکنجه و اعترافگیری اجباری در این پرونده منتشر شده بود. بر اساس این گزارشها، علیرضا سپاهی با ضربوشتم، ضربهزدن به زخمهای ناشی از گلوله در پاهایش و شکنجه مادرش مقابل چشمان او تحت فشار قرار گرفته بود. شماری از متهمان نیز گفتهاند برای تأیید حضور سپاهی در محل واقعه، به پذیرش نوشتههای از پیش آماده وادار شدهاند. همچنین گزارش شده است که برخی از آنان پس از پسگرفتن اظهارات در دادگاه، با ضربوشتم و اعدام مصنوعی مجبور به اعتراف دوباره شدند.
در مورد علیرضا رئیسی، گزارشهای منتشرشده از پنهانکردن بازداشت او از خانواده و محرومیتش از حق انتخاب وکیل حکایت دارد. رئیسی، پسرعموی رامین رئیسی، از کشتهشدگان اعتراضات دیماه، روز ۲۹ دی ۱۴۰۴، یک روز پس از خاکسپاری رامین، مقابل ورودی آرامستان باغ رضوان اصفهان به دست مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. نزدیکان خانواده گفتهاند نهادهای امنیتی چند روز بازداشت او را نپذیرفتند و پس از مشخصشدن محل نگهداریاش نیز به خانواده اعلام شد که تنها میتواند وکیل تسخیری داشته باشد. خانواده، اتهام مشارکت او در کشتهشدن مأموران را رد کردهاند.
تنها چند ساعت پیش از اعدام، شامگاه ۱۲ مهر، علیرضا سپاهی و مهشاد کشانی، نامزد او و از دیگر زندانیان اعتراضات دیماه، از طریق تماس تلفنی در زندان ازدواج کردند. آنها که پیش از بازداشت نامزد بودند، پس از خواندهشدن خطبه عقد خواستار دیدار حضوری پیش از اجرای حکم شده بودند؛ اما صبح روز بعد، حکم اعدام سپاهی اجرا شد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#علیرضا_سپاهی
#علیرضا_رئیسی
Alireza Sepahi and Alireza Raeisi, two men arrested during the January 2026 protests, were executed at dawn on Monday, October 5, 2026, in Isfahan’s Dastgerd Prison. Mizan, the news agency affiliated with the Islamic Republic’s judiciary, announced that their death sentences had been carried out after being upheld by the Supreme Court. Both were defendants in the “Alikhani Square” case, which concerned events on January 8, 2026. Mizan accused them of involvement in the deaths of four police officers and listed the charges underlying their sentences as including membership in an armed rebel group, (Moharebeh) “waging war against God,” and “corruption on earth.”
The executions were carried out despite numerous reports of torture and forced confessions in the case. According to these reports, Alireza Sepahi was beaten, struck on gunshot wounds to his legs, and forced to witness his mother being tortured. Several defendants also said they were coerced into endorsing prepared statements placing Sepahi at the scene. Reports further indicated that some defendants who retracted their statements in court were subjected to beatings and mock executions to force them to confess again.
Reports concerning Alireza Raeisi indicate that authorities concealed his detention from his family and denied him the right to choose his own lawyer. Raeisi was the cousin of Ramin Raeisi, who was killed during the January protests. Ministry of Intelligence agents arrested him outside Isfahan’s Bagh-e Rezvan Cemetery on January 19, 2026, a day after Ramin’s burial. People close to the family said security agencies refused to acknowledge his detention for several days. Once his whereabouts became known, the family was told he could only have a court-appointed lawyer. His family denied the allegation that he had participated in killing the officers.
Just hours before his execution, on the evening of October 4, Alireza Sepahi and his fiancée, Mahshad Kashani, who was also imprisoned in connection with the January protests, married over the phone from prison. The couple, who had been engaged before their arrests, requested an in-person visit after their marriage ceremony so they could see each other before his execution. Sepahi was executed the following morning.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#alireza_sepahi
#alireza_raeisi
The executions were carried out despite numerous reports of torture and forced confessions in the case. According to these reports, Alireza Sepahi was beaten, struck on gunshot wounds to his legs, and forced to witness his mother being tortured. Several defendants also said they were coerced into endorsing prepared statements placing Sepahi at the scene. Reports further indicated that some defendants who retracted their statements in court were subjected to beatings and mock executions to force them to confess again.
Reports concerning Alireza Raeisi indicate that authorities concealed his detention from his family and denied him the right to choose his own lawyer. Raeisi was the cousin of Ramin Raeisi, who was killed during the January protests. Ministry of Intelligence agents arrested him outside Isfahan’s Bagh-e Rezvan Cemetery on January 19, 2026, a day after Ramin’s burial. People close to the family said security agencies refused to acknowledge his detention for several days. Once his whereabouts became known, the family was told he could only have a court-appointed lawyer. His family denied the allegation that he had participated in killing the officers.
Just hours before his execution, on the evening of October 4, Alireza Sepahi and his fiancée, Mahshad Kashani, who was also imprisoned in connection with the January protests, married over the phone from prison. The couple, who had been engaged before their arrests, requested an in-person visit after their marriage ceremony so they could see each other before his execution. Sepahi was executed the following morning.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#alireza_sepahi
#alireza_raeisi
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ژینو بیگزاده بابامیری بیش از سه سال است که برای آزادی و دادخواهی پدرش، رزگار بیگزاده بابامیری، تلاش میکند.
رزگار، کشاورز کُرد اهل بوکان و پدر سه فرزند، در فروردین ۱۴۰۲ در ارتباط با خیزش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شد. به گفتهی خانوادهاش، او تنها برای معترضان زخمی دارو و اقلام درمانی تهیه کرده بود. رزگار در نامهای از زندان نوشته است که در دوران بازجویی با شکنجههایی از جمله شوک الکتریکی و اعدام نمایشی روبهرو شده و از او اعتراف اجباری گرفتهاند.
در تیر ۱۴۰۴، شعبهی یک دادگاه انقلاب ارومیه او را به اتهامهایی از جمله «بغی» و «جاسوسی» به اعدام محکوم کرد. به گزارش نهادهای حقوق بشری، این دادگاه فاقد حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه بود. ژینو نخستین کسی بود که خبر این حکم را علنی کرد. از آن زمان، او در رسانهها و نزد نهادهای بینالمللی صدای پدرش بوده است.
احکام اعدام رزگار بعدها در دیوان عالی کشور نقض شد. با این حال، او پس از گذشت بیش از ۴۰ ماه همچنان در زندان مرکزی ارومیه است و وضعیت حقوقیاش نامشخص مانده است.
در روز جهانی دختر، روایت ژینو یادآور هزینهای است که دختران و زنان در ایران برای حقیقتگویی و دادخواهی میپردازند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#ژینو_بابامیری
#رزگار_بابامیری
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر
رزگار، کشاورز کُرد اهل بوکان و پدر سه فرزند، در فروردین ۱۴۰۲ در ارتباط با خیزش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شد. به گفتهی خانوادهاش، او تنها برای معترضان زخمی دارو و اقلام درمانی تهیه کرده بود. رزگار در نامهای از زندان نوشته است که در دوران بازجویی با شکنجههایی از جمله شوک الکتریکی و اعدام نمایشی روبهرو شده و از او اعتراف اجباری گرفتهاند.
در تیر ۱۴۰۴، شعبهی یک دادگاه انقلاب ارومیه او را به اتهامهایی از جمله «بغی» و «جاسوسی» به اعدام محکوم کرد. به گزارش نهادهای حقوق بشری، این دادگاه فاقد حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه بود. ژینو نخستین کسی بود که خبر این حکم را علنی کرد. از آن زمان، او در رسانهها و نزد نهادهای بینالمللی صدای پدرش بوده است.
احکام اعدام رزگار بعدها در دیوان عالی کشور نقض شد. با این حال، او پس از گذشت بیش از ۴۰ ماه همچنان در زندان مرکزی ارومیه است و وضعیت حقوقیاش نامشخص مانده است.
در روز جهانی دختر، روایت ژینو یادآور هزینهای است که دختران و زنان در ایران برای حقیقتگویی و دادخواهی میپردازند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#ژینو_بابامیری
#رزگار_بابامیری
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
For more than three years, Zhino Beigzadeh Babamiri has been fighting for the freedom of her father, Rezgar Beigzadeh Babamiri, and for justice in his case.
Rezgar, a Kurdish farmer from Bukan and a father of three, was arrested in April 2023 in connection with the "Woman, Life, Freedom" protests. According to his family, his only act was providing medicine and medical supplies to wounded protesters.
In a letter written from prison, Rezgar described being subjected to torture during interrogation, including electric shocks and mock executions, and said he was coerced into making forced confessions.
In July 2025, Branch 1 of the Urmia Revolutionary Court sentenced him to death on charges including "baghi" (armed rebellion) and "espionage." The proceedings failed to meet even the most basic standards of a fair trial.
Zhino was the first to make the sentence public, and since then she has been her father's voice in the media and before international bodies.
Rezgar's death sentences were later overturned by Iran's Supreme Court. Yet more than 40 months after his arrest, he remains in Urmia central prison, his legal status still unresolved.
On the International Day of the Girl, Zhino's story is a reminder of the price that girls and women in Iran pay for speaking the truth and seeking justice.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#ZhinoBabamiri
#RezgarBabamiri
#WomanLifeFreedom
#Iran
#HunmanRights
Rezgar, a Kurdish farmer from Bukan and a father of three, was arrested in April 2023 in connection with the "Woman, Life, Freedom" protests. According to his family, his only act was providing medicine and medical supplies to wounded protesters.
In a letter written from prison, Rezgar described being subjected to torture during interrogation, including electric shocks and mock executions, and said he was coerced into making forced confessions.
In July 2025, Branch 1 of the Urmia Revolutionary Court sentenced him to death on charges including "baghi" (armed rebellion) and "espionage." The proceedings failed to meet even the most basic standards of a fair trial.
Zhino was the first to make the sentence public, and since then she has been her father's voice in the media and before international bodies.
Rezgar's death sentences were later overturned by Iran's Supreme Court. Yet more than 40 months after his arrest, he remains in Urmia central prison, his legal status still unresolved.
On the International Day of the Girl, Zhino's story is a reminder of the price that girls and women in Iran pay for speaking the truth and seeking justice.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGirl
#ZhinoBabamiri
#RezgarBabamiri
#WomanLifeFreedom
#Iran
#HunmanRights