صمد پورشه، از بازداشت شدگان اعتراضات زن زندگی آزادی در دهدشت و زندانی سیاسی سابق، با انتشار یک ویدیو در صفحه اینستاگرامش اعلام کرد که دادگاه انقلاب یاسوج وی را به یک سال حبس محکوم کرده است. دادگاه آقای پورشه در تاریخ هجدهم اسفند ۱۴۰۳ به اتهام تبلیغ علیه نظام برگزار گردید. صمد پورشه در اعتراض به محاکمه اش با لب های دوخته شده در این دادگاه حاضر شد. وی چهارشنبه بیست و دوم اسفند ابلاغیه ای دریافت کرد تا برای دریافت رای به صورت حضوری به دادگاه انقلاب یاسوج مراجعه کند. آقای پورشه بعد از دریافت حکم یک سال حبس اش بیان کرد که «من هرگز پشیمان نیستم و جانی در سینه دارم که آن هم فدای ایران و مردم ایران.»

@iranhrdc
#صمد_پورشه
#زن_زندگی_آزادی

سردار پاشایی، قهرمان سابق کشتی جهان، با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود نوشت که طبق اطلاعاتی که کسب کرده خواهرش، لیلا پاشایی، برای اخذ اعترافات اجباری تحت فشار و شکنجه ماموران اداره اطلاعات سنندج بوده است. وی در ادامه نوشت که با توجه به سابقه رفتار غیر انسانی ماموران اطلاعات با زندانیان، خانواده وی و سه زن زندانی دیگر (سهیلا مطاعی، باران ساعدی و سوما محمدرضایی) خواستار ملاقات فوری با آنها و آگاهی از وضعیت سلامتی شان هستند. لیلا پاشایی، فعال مدنی اهل سقز و ساکن سنندج، روز بیستم اسفند ۱۴۰۳ بعد از برگزاری مراسم روز زن با یورش به منزلش بازداشت شد. وی در مراسم روز زن در مخالفت با حکم اعدام زنان، حجاب اجباری و کودک همسری صحبت کرده بود. خانم پاشایی به دلیل این سخنرانی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت شده است.

@iranhrdc
#لیلا_پاشایی
#سردار_پاشایی
#سهیلا_مطاعی
#باران_ساعدی
#سوما_محمدرضایی
#زن_زندگی_آزادی

حمیده (شیمین) زراعی، زندانی سیاسی سابق و از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، دوشنبه بیست و هفتم اسفند به یک سال و شش ماه حبس و ۱۷۸ ضربه شلاق محکوم شد. خانم زراعی که در حال گذراندن حکم تبعید خود در رشت می باشد توسط شعبه ۱۰۴ دادگاه کیفری دو این شهر به ریاست قاضی شادپور به اتهام اخلال در نظم عمومی به نه ماه حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق، به اتهام تمرد در برابر ماموران به نه ماه حبس، به اتهام توهین به مامور در حین انجام وظیفه به هفتاد و چهار ضربه شلاق و به اتهام ایجاد ضرب و جرح فاقد اثر به سی ضربه شلاق محکوم گردید. از این حکم نه ماه حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق قابل اجراست. این حکم بعد از این برای وی صادر شد که وی از رعایت حجاب اجباری در جریان دادگاهش امتناع کرد. حمیده زراعی سپس در پانزدهم بهمن ماه در این رابطه بازداشت و حدود یک ماه بعد با قرار کفالت از زندان لاکان آزاد گردید. خانم زراعی بعد از آزادی اعلام کرد که این بازداشت در حالی صورت گرفته که وی با اتهام بی پایه اخلال در نظم عمومی و تمرد از دستور قضایی توسط ماموران حفاظت دادسرای رشت مورد آزار و اذیت قرار گرفته و سپس بازداشت شده است. وی ضمنا از ضرب و شتم خود نیز در زندان لاکان رشت خبر داد. حمیده زراعی در رابطه با اعتراضات سراسری زن زندگی آزادی بازداشت شده و در هجدهم بهمن ۱۴۰۱ پس از صدور بخشنامه عفو از زندان آزاد گردید. وی سپس هشتم خرداد ۱۴۰۲ در منزلش دستگیر شده و به زندان کچویی منتقل شد. شعبه یکم دادگاه انقلاب کرج به ریاست قاضی آصف الحسینی خانم زراعی را به یک سال حبس، دو سال تبعید به رشت، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال ممنوعیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم کرد. حکم خانم زراعی نهایتا با تسلیم شدن به رای به نه ماه حبس کاهش یافت که سوم اسفند ۱۴۰۲ پایان یافت.

@iranhrdc
#حمیده_زراعی
#زن_زندگی_آزادی

ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی بیست و پنج ساله محبوس در اوین، تحت فشار برای اعتراف اجباری و پرونده سازی جدید است. به گزارش دادبان، علی رغم تلاش های خانواده خانم فلاحی برای باخبر شدن از وضعیت وی بعد از دستگیری، دلایل بازداشت مجدد و اتهامات مطروحه علیه وی همچنان مقامات قضایی دادسرای امنیت تهران از ارائه هرگونه اطلاعاتی به آنها خودداری می کنند. مقامات قضایی دادسرای امنیتی اوین (شهید مقدس) همچنان با گذشت بیش از دو ماه از زمان بازداشت خانم فلاحی به وکیل وی نیز اجازه ورود به پرونده را نداده و قرار قانونی هم برای وی صادر نمی کنند. ارغوان فلاحی ششم بهمن ۱۴۰۳ توسط ماموران وزارت اطلاعات در شهرک پرند تهران بازداشت شده و پرونده وی در حال حاضر تحت نظر این نهاد می باشد.
ارغوان فلاحی در آبان ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات زن زندگی آزادی به همراه پدرش، نصرالله فلاحی و برادرش، اردوان فلاحی در حین یک مسافرت خانوادگی از اصفهان به شیراز بازداشت شده و بعد از بیشتر از سه ماه به زندان اوین منتقل شدند. این خانواده توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری به اتهام اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروه های معاند محاکمه شده و نصرالله فلاحی به چهار سال حبس، ارغوان به دو سال و اردوان به یک سال حبس محکوم شدند. خانم فلاحی بیست و دوم اسفند ۱۴۰۲ با تودیع وثیقه از زندان اوین آزاد شده بود.

@iranhrdc
#ارغوان_فلاحی
#زن_زندگی_آزادی

مجاهد کورکور (عباس کورکوری)، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ایذه محبوس در زندان شیبان اهواز، بامداد چهارشنبه بیست و یکم خرداد اعدام شد. خبرگزاری دانشجو با اعلام این خبر نوشت "عباس کورکوری که به جرم محاربه از طریق کشیدن سلاح به قصد جان و ارعاب مردم، افساد فی الارض از طریق ارتکاب جنایت به وسیله تیراندازی با سلاح جنگی، تشکیل و عضویت در گروه باغی از طریق اقدام مسلحانه به اعدام محکوم شده بود به دار مجازات آویخته شد". دستگاه قضایی جمهوری اسلامی مجاهد کورکور را به عنوان عامل تیراندازی در تجمعات اعتراضی بیست و پنجم آبان ۱۴۰۱ در ایذه که منجر به قتل هفت شهروند از جمله کیان پیرفلک شده بود، اعلام کرده بود. این در حالی است که خانواده پیرفلک و جان باختگان ایذه بارها این موضوع را رد کرده و شهادت داده اند که عامل تیراندازی ماموران امنیتی و انتظامی بوده اند و هیچ شهروندی در این تیراندازی دخیل نبوده است‌. مجاهد کورکور بیست و نهم آذر ۱۴۰۱ با یورش نیروهای امنیتی در روستای «پِرسوراخ» در اطراف ایذه بازداشت شد. آقای کورکور فروردین ۱۴۰۲ توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به اتهام محاربه و افساد فی الارض به اعدام محکوم شد. این حکم در دی ماه همان سال توسط شعبه ۳۹ دیوان عالی تایید و به دادگاه ایذه برای اجرا، ارجاع داده شد. مجاهد کورکور در روز تولد کیان پیرفلک اعدام شد.

@iranhrdc
#مجاهد_کورکور
#زن_زندگی_آزادی

چهار زندانی سیاسی، محمد درویش نارویی، یاسین کبدانی، عمران آغال و فرهاد باران زهی توسط دادگاه انقلاب زاهدان به اتهام محاربه، افساد فی الارض و بغی به اعدام محکوم‌ شدند. به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، محمد درویش نارویی بیست و دو ساله و یاسین کبدانی بیست و یکساله که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در زاهدان بازداشت شده بودند، بیست و ششم خرداد ۱۴۰۴ توسط دادگاه انقلاب زاهدان به اتهام محاربه و افساد فی الارض به اعدام محکوم شدند. بنیامین کوهکن، هم پرونده ای دیگر این دو نفر، که در هنگام بازداشت شانزده ساله بوده نیز در همین دادگاه محاکمه شده است اما از حکم وی هنوز خبری در دست نیست. به گزارش این سازمان به نقل از منبع مطلع، این سه شهروند در دوران بازجویی با شکنجه های شدید روانی و جسمی برای گرفتن اعتراف اجباری روبرو بوده و ضمنا ازحق دسترسی به وکیل و مراقبت های پزشکی نیز‌ محروم بوده اند. فرهاد باران زهی بیست و چهار ساله و عمران آغال بیست و دو ساله هم در پرونده ای دیگر و به اتهام بغی و عضویت در گروه های مسلح مخالف نظام توسط دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام محکوم شدند. این دو شهروند نیز در دوران بازجویی تحت شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری قرار گرفته اند. آقای باران زهی و آغال در حال حاضر در زندان مرکزی زاهدان محبوس می باشند.

@iranhrdc
#محمد_درویش_نارویی
#یاسین_کبدانی
#عمران_آغال
#فرهاد_باران_زهی
#بنیامین_کوهکن
#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_اعدام

اردلان مامه، پسر عثمان مامه از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و شهین عبدالقادری از آسیب دیدگان این جنبش، با انتشار یک ویدیو در ایکس اعلام کرد که پدرش هزار روز است که در ناپدیدسازی قهری بسر می برد و از سازمان های حقوق بشری خواست که صدای آنها باشند. وی بیان کرد که پدرش هم زمان با جنبش زن، زندگی، آزادی در بوکان دستگیر شده و تاکنون هیچ خبری از وی در دسترس نیست. مقامات قضایی هم پاسخگوی پیگیری های فراوان خانواده آقای مامه نبوده و آخرین جوابی که به آنها داده شده است این بوده که این دستگیری توسط وزارت اطلاعات صورت گرفته و خود آنها باید به شما پاسخ بدهند. در ششم مهر ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات سراسری در بوکان شهین عبدالقادری، همسر عثمان مامه، هدف شلیک سیصد گلوله ساچمه ای و اردلان مامه، پسرش، هدف بیست گلوله ساچمه ای هر دو در ناحیه سر و در فاصله کمتر از یک متر قرار گرفتند. ساچمه هایی که هنوز با گذشت بیشتر از دو سال و نیم از این واقعه به دلیل‌ محرومیت عامدانه از درمان در سر خانم عبدالقادری هستند. عثمان مامه، پدر خانواده، نیز بیست و هفتم آبان ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، بازداشتی که با عدم پاسخگویی رسمی و گواهی غیر رسمی بازداشت همراه بود. اردلان مامه در طی این هزار روز ناپدیدسازی قهری به خاطر پیگیری پرونده پدرش پانزده مرتبه به اداره اطلاعات بوکان احضار شده است‌. در این احضار ها که با ضرب و شتم همراه بوده وی تهدید شده است که در صورت دنبال و رسانه ای کردن پرونده پدرش به سرنوشت پدر دچار شود.

@iranhrdc
#عثمان_مامه
#شهین_عبدالقادری
#اردلان_مامه
#زن_زندگی_آزادی

بازداشت بیتا شفیعی، دختر مریم عباسی نیکو، سه روز بعد از دستگیری مادرش


@iranhrdc
#بیتا_شفیعی
#مریم_عباسی_نیکو
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران

در هفته های گذشته رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی، غلامحسین محسنی اژه‌ای، بیان کرده بود که برای برخورد با بی‌حجابی و نیمه برهنگی دستور صادر کرده است. چند روز پس از آن دادستان تهران، علی صالحی، خبر از همکاری این نهاد با نیروهای پلیس و نهادهای امنیتی برای برخورد با «شبکه های سازمان یافته فساد و فحشای با حمایت دشمنان خارجی» داد.

به گزارش دادبان، ادعای وجود شبکه های سازمان یافته فساد بدون ارائه هیچ مدرکی نشان از تلاش‌ها برای افزایش برخوردهای جمعی و فشار بر زنان همراه با ایجاد فضای رعب و وحشت است. بر اساس گزارش‌های رسیده به دادبان، همزمان با این دستور ماموران پلیس در شهرهایی همچون تهران و کرج ضمن دستگیری زنان بدون حجاب اجباری آنها را با تهدید و ارعاب مجبور به اعتراف به روسپی‌گری کرده‌اند.

ماموران پلیس بعد از بازداشت، آزادی و عدم تعقیب کیفری آنها را منوط به امضا تعهدنامه‌ای کرده‌اند که در آن تعهد به توقف روسپی‌گری می‌دهند. اما این تعهدنامه‌ها به عنوان مدرکی برای اثبات جرم آنها در نظر گرفته شده و با استناد به آن دادستانی برای آنها پرونده قضایی تشکیل می‌دهد.


@iranhrdc
#ایران
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران
#نه_به_حجاب_اجباری
#زن_زندگی_آزادی

مریم عباسی نیکو و دخترش بیتا شفیعی که از اواخر آبان ماه ۱۴۰۴ در بازداشت بسر می برند، تحت فشارهای شدید برای اعتراف اجباری قرار دارند.

به گزارش توانا به نقل از منبع مطلع، ماموران امنیتی مریم عباسی نیکو را برای اعتراف اجباری با تهدید به قتل پسرش تحت فشار گذاشته‌اند. آنها خانم عباسی را تهدید کرده‌اند که در صورتی که تن به اعتراف اجباری ندهد پسرش را کشته سپس وی را در بیابان‌های اطراف شاهین‌شهر رها خواهند کرد. آنها در ادامه تهدیدات بیان کرده‌اند که به پای بیتا شفیعی، دخترش، نیز گلوله زده و می‌گویند در هنگام فرار به وی شلیک کرده‌اند. ضمنا نیروهای امنیتی به بیتا شفیعی گفته‌اند که باید اعتراف کند تا آزاد شود.

مریم عباسی نیکو در سلول‌ انفرادی زندان دولت‌آباد اصفهان نگهداری می ‌شود. بیتا شفیعی هم تا یک هفته پیش در سلول انفرادی بازداشتگاه اطلاعات سپاه بوده و بعد به انفرادی زندان دولت‌آباد منتقل گردیده است.

بیتا شفیعی چند روز پیش با خانواده خود تماس گرفته و خبر از تعیین وثیقه چهار میلیارد تومانی برای خود داده است. وثیقه‌ای که خانواده قادر به تهیه آن نیستند. طبق همین گزارش همچنان تماس و خبری از خانم عباسی نیست که باعث نگرانی شدید خانواده وی گردیده است.

بیتا شفیعی، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری زن زندگی آزادی و دختر مریم عباسی نیکو، پنجشنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۴ در خرمشهر بازداشت گردید. مریم عباسی نیکو، شهروند ساکن شاهین شهر که سابقه بازداشت دارد، نیز سه روز پیش از دخترش، دوشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۴ با هجوم نیروهای اطلاعات سپاه در منزلش بازداشت شده بود.

بیتا شفیعی پیشتر در سال ۱۴۰۱ پس از اعتراض به مسمومیت دانش‌آموزان توسط نیروهای امنیتی در شاهین شهر بازداشت شد. وی در طول بازداشت شکنجه شده و انگشت دستش شکست. خانم شفیعی نهایتا بعد از مدتی آزاد شد اما با پست کردن ویدیوهایی از تجربه خود از دوران بازداشت گفته و دیگران را دعوت به شجاع بودن و حمایت از یکدیگر می کرد.

بعدتر در تابستان ۱۴۰۲ ماموران وزارت اطلاعات برای دستگیری بیتا شفیعی به منزل وی یورش بردند اما در نبود وی مادرش، مریم عباسی نیکو، را دستگیر کردند. خانم عباسی نیکو از بازداشتگاه اداره اطلاعات به زندان دولت‌آباد منتقل شده و سپس به اتهام سب النبی (توهین به مقدسات) متهم شد. اتهامی که وی نهایتا از آن تبرئه گردید.


@iranhrdc
#مریم_عباسی_نیکو
#بیتا_شفیعی
#زن_زندگی_آزادی
#حقوق_بشر_ایران
#حقوق_بشر
#ایران

ثبت شکایت تاریخی در آرژانتین

مرکز اسناد حقوق بشر ایران (IHRDC) با همراهی گروهی از بازماندگان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»

برای مطالعه کامل بیانیه مطبوعاتی لطفا به لینک زیر مراجعه کنید.
https://iranhrdc.org/مرکز-اسناد-حقوق-بشر-ایران-ihrdc-شکایت-کیفری

@iranhrdc
#زن_زندگی_آزادی
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران
# ایران

شهرام سدیدی، فعال مدنی، با انتشار یک ویدیو در شبکه ایکس نوشت که پنجشنبه ۲۷ آذر مصادف با پانزدهمین روز درگذشت خسرو علیکردی، وکیل دادگستری و فعال حقوق‌بشر، آرامستان سبزه‌وار پر از ماموران امنیتی بوده و خانواده خسرو علیکردی اجازه حضور بر مزار وی را نیافته‌اند. مختار کلمیشی، پسردایی خسرو علیکردی، هم که برای فاتحه خواندن بر سر مزار وی حضور یافته دستگیر گردیده است.

در مراسم هفتم خسرو علیکردی که ۲۱ آذر ماه در مسجد الغدیر مشهد با جو امنیتی شدید برگزار گردید به گزارش دادستانی مشهد ۳۹ نفر با اتهام‌هایی نظیر بیان سخنان تحریک‌آمیز و تشویق به سردادن شعارهای هنجارشکنانه دستگیر گردیدند. آمار بازداشتی‌هایی که به گفته منابع حقوق بشری بیشتر از این است. از شرایط و وضعیت سلامتی بسیاری از این بازداشتی‌ها و محل نگهداری آنها همچنان خبری در دست نیست. امری که با توجه به خشونت‌های هنگام بازداشت و بیماری‌های قبلی بسیاری از آنها همچون نرگس محمدی، پوران ناظمی و علی آدینه‌زاده نگرانی‌های بسیاری را ایجاد کرده است.

به گزارش توانا به نقل از خانواده بعضی از این بازداشت‌شدگان، آنها به هنگام دستگیری در خودروهایی قفس مانند و با تعدادی بیش از ظرفیت خودرو به بازداشتگاه سروش مشهد منتقل شده‌اند. آنها پس از ورود به این بازداشتگاه از یک تونل وحشت که در آن مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته اند، عبور داده شده‌ و با خشونت به داخل سالن منتقل شده‌اند. این شهروندان سپس در سلول‌های کوچک، بدون امکانات اولیه، با غذایی بسیار کم و بدون رسیدگی پزشکی و توجه به وضعیت آسیب دیدگی‌شان نگاه داشته شده‌اند. امری که به گفته خانوادهای آنها یادآور خشونت سازمان‌یافته درکهریزک است. بعضی از این شهروندان نهایتا به بند قرنطینه زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شده و در شرایطی غیرانسانی و با ازدحام بالا نگهداری می شوند.

بر اساس آخرین آمار همچنان ۲۹ شهروند پس از این دستگیری‌ها در مشهد در بازداشت بسر می برند. این شهروندان عبارتند از احمد کلمیشی، ابولفضل ابری، امیر خاوری، پوران ناظمی، حامد حسینی، حامد زارع، حسن پژوم، حسین محبی، حیدر چاه‌چمندی (سروش)، رضا قره‌باغی، زهرا شریفی(رها)، سپیده قلیان، سینا کراچی، طیبه نظری، عالیه مطلب‌زاده، علی آدینه‌زاده، علی وثوقی نیا، میلاد فتاح، محمد زنگنه، محمدحسین محبی‌زاده، محمدرضا بابایی، محمدرضا صالحی‌فر، محمود خانعلی، مختار کلمیشی، مهدی رسولخانی، نرگس محمدی، نورا حقی، هستی امیری و جواد جلالی قمصری


@iranhrdc
#حقوق_بشر_ایران
#حقوق_بشر
#ایران
#زن_زندگی_آزادی
#احمد_کلمیشی
#ابولفضل_ابری
#امیر_خاوری
#پوران_ناظمی
#حامد_حسینی
#حامد_زارع
#حسن_پژوم
#حسین_محبی
#حیدر_چاه‌چمندی
#رضا_قره‌باغی
#زهرا_شریفی
#سپیده_قلیان
#سینا_کراچی
#طیبه_نظری
#عالیه_مطلب‌زاده
#علی_آدینه‌زاده
#علی_وثوقی‌نیا
#میلاد_فتاح
#محمد_زنگنه
#محمدحسین_محبی‌زاده
#محمدرضا_بابایی
#محمدرضا_صالحی‌فر
#محمود_خانعلی
#مختار_کلمیشی
#مهدی_رسولخانی
#نرگس_محمدی
#نورا_حقی
#هستی_امیری
#جواد_جلالی_قمصری

رادا فاتحی، خواهر رامین فاتحی از جان باختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، خبر از تهدید و احضار خانواده‌اش در ایران توسط اداره اطلاعات سنندج داد.

وی با انتشار یک ویدیو اعلام کرد که خانواده‌اش بخاطر فعالیت‌های اعضای خارج از ایران برای بار چندم به اداره اطلاعات سنندج برده شده و تهدید به بازداشت شده‌اند. نیروهای اداره اطلاعات همچنین خانواده وی را تهدید کرده‌اند که حتی صدای آنها را در خارج از ایران می توانند خاموش کرده و خفه کنند.

وی خطاب به نهادهای حقوق بشری و رسانه‌ها بیان کرد که نیروهای جمهوری اسلامی به آخر خط رسیده و خانواده‌های دادخواهان را تهدید کرده و به گروگان می‌گیرند. اما خانواده‌های دادخواهان هرگز سکوت نکرده و همیشه در صف اول مبارزه خواهند بود.

رامین فاتحی، شهروند اهل سنندج و متولد ۱۳۵۷، در جریان اعتراضات زن زندگی آزادی روز ۲۱ مهر ۱۴۰۱ در ورودی شهر سقز به اتهام قتل یک نیروی امنیتی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. نیروهای اداره اطلاعات سنندج در همان روز برادرش وریا و روز بعد خواهرش رادا را نیز دستگیر کردند.

رامین فاتحی نه روز بعد از بازداشت و در زیر شکنجه ماموران اداره اطلاعات جان باخت. پیکر وی شبانه توسط ماموران دفن گردید.


@iranhrdc
#رامین_فاتحی
#رادا_فاتحی
#وریا_فاتحی
#زن_زندگی_آزادی
#اعتراضات_ایران
#اعتراضات_سراسری

عفو بین‌الملل در گزارش منتشرشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، سرکوب خیزش «زن، زندگی، آزادی» را حمله‌ای گسترده و سازمان‌یافته علیه غیرنظامیان ارزیابی کرده که با ارتکاب جنایت علیه بشریت همراه بوده است. این سازمان با بررسی زنجیره فرماندهی سرکوب، ۸۷ مقام جمهوری اسلامی را معرفی کرده و خواستار تحقیقات کیفری درباره مسئولیت آنان شده است.

بازداشت خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و خشونت جنسی علیه زنان، مردان و کودکان، از موارد مستندشده در این تحقیق است. خانواده‌های کشته‌شدگان نیز به‌دلیل پیگیری حقیقت و دادخواهی هدف آزار قرار گرفته‌اند. عفو بین‌الملل هم‌زمان، اطلاعات مربوط به جان‌باختن ۳۷۷ معترض و رهگذر، از جمله ۵۶ کودک، را منتشر کرده است؛ این رقم شمار قربانیان ثبت‌شده در تحقیقات این سازمان است.

یافته‌های گزارش، نقش مأموران حاضر در خیابان را در ارتباط با تصمیم‌گیری و پشتیبانی مقام‌های بالاتر بررسی می‌کند. بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، فهرست ۸۷ مقام معرفی‌شده شامل ۶۲ فرمانده امنیتی و ۲۵ مسئول وزارت کشور، از جمله استانداران و فرمانداران است. این سازمان با بررسی ارتباط میان عملکرد نیروهای حاضر در خیابان و تصمیم‌های مقام‌های بالاتر، خواستار تحقیقات کیفری درباره مسئولیت این افراد در جنایت علیه بشریت شده است. عفو بین‌الملل همچنین سرکوب هدفمند جوامع کُرد و بلوچ را واجد عناصر جنایت علیه بشریت از نوع آزار و ستم دانسته است.

این پژوهش بر مصاحبه با ۲۷۰ نفر و بررسی بیش از دو هزار ویدئو، همراه با اسناد حکومتی، مدارک قضایی و سوابق پزشکی قانونی استوار است. معترضان، بازداشت‌شدگان پیشین، خانواده‌های قربانیان، وکلا و کارکنان درمانی از جمله افرادی بوده‌اند که شهادت‌ها و اطلاعاتشان در تحقیق بررسی شده است.

عفو بین‌الملل تأکید کرده که تداوم مصونیت از مجازات، زمینه تکرار کشتار معترضان را فراهم کرده است. این سازمان از مجمع عمومی سازمان ملل خواسته سازوکاری برای عدالت کیفری بین‌المللی درباره ایران ایجاد کند و خواستار ارجاع وضعیت ایران به دیوان کیفری بین‌المللی از سوی شورای امنیت شده است.

@iranhrdc
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
#عفو_بین‌الملل
#حقوق_بشر
#ایران

چهار سال پیش، در چنین روزی، ۲۵ شهریور ۱۴۰۱، مهسا (ژینا) امینی در بازداشت گشت ارشاد ایران جان باخت. مرگ او موجی از اعتراضات سراسری را در ایران به راه انداخت و جنبشی شکل گرفت که با شعار «زن، زندگی، آزادی» خواستار پایان جمهوری اسلامی شد.

چهار سال بعد، مرکز اسناد حقوق بشر ایران به بررسی کشتار دختران و زنان جوان در جریان اعتراضات پس از آن پرداخته است. این بررسی، با تکیه بر پرونده‌هایی که به‌طور مستقل تأیید شده‌اند، ابعاد و الگوهای این جان‌باختن‌ها را مستند می‌کند. با این حال، شمار واقعی قربانیان احتمالاً بیش از مواردی است که تاکنون شناسایی و تأیید شده‌اند.

با گذشت چهار سال، هنوز هیچ‌کس در قبال این کشتارها پاسخگو شناخته نشده است. در همین حال، اجرای حجاب اجباری بار دیگر به خیابان‌های ایران بازگشته است.

@iranhrdc
#مهسا_امینی
#ژینا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#روز_دختر

داستان مهسا پیرایی، روایتی از آزادی، مهاجرت، فقدان و جست‌وجویی مداوم برای عدالت است.

پیش از ترک ایران، مهسا دختری پرانرژی و فعال بود که ورزش و وقت‌گذرانی در کنار خانواده‌اش را دوست داشت. اما بیرون از فضای امن خانه، حجاب اجباری، محدودیت‌های اجتماعی و ترس از نهادهای امنیتی به بخشی از زندگی روزمره او تبدیل شده بود.

از کودکی آموخته بود که صحبت‌کردن آزادانه درباره سیاست و مذهب می‌تواند پیامدهایی داشته باشد و گاهی برای حضور در جامعه ناچار بود بخش‌هایی از هویت واقعی خود را پنهان کند.

او چندین بار به‌دلیل حجاب و ظاهرش توسط گشت ارشاد بازداشت شد. در یکی از این بازداشت‌ها، یک مأمور مرد عمداً به پای او آسیب زد و او را تهدید نمود. مهسا که از آنچه ممکن بود برایش اتفاق بیفتد به حدی وحشت‌زده بود، که حتی جرئت نکرد با خانواده‌اش تماس بگیرد.

این ترس پس از مهاجرت به بریتانیا نیز از بین نرفت؛ برای سال‌ها، دیدن یک مأمور پلیس می‌توانست در او اضطراب ایجاد کند و همان احساس قدیمی را زنده کند که گویی مرتکب خطایی شده است.

مهسا همچنین به‌دلیل پیشینه یارسانی خانواده‌اش در ایران با تبعیض روبه‌رو بود. او بارها از مقاماتی که با آن‌ها مواجه شده بود شنیده بود که پیروان اهل حق را «ناپاک» یا «نجس» می‌خواندند.

اما تلخ‌ترین لحظه زندگی مهسا در شهریور ۱۴۰۱ رقم خورد.

در حالی که مهسا در بریتانیا با دوستانش درباره اعتراضات پس از کشته‌شدن مهسا (ژینا) امینی صحبت می‌کرد، مادرش، مینو مجیدی، در اعتراضات کرمانشاه، زادگاهش، حضور داشت.

مینو در خیابان هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد؛ بیش از ۱۶۰ ساچمه به بدن او اصابت کرد. مهسا روز بعد از مرگ مادرش باخبر شد.

ترک ایران به معنای پشت سر گذاشتن ترس نبود. سال‌ها بعد، خشونتی که مهسا تصور می‌کرد از آن گریخته است، به خانواده‌اش رسید و مادرش را از او گرفت.

برای مهسا، عدالت به معنای انتقام نیست؛ عدالت یعنی حقیقت و پاسخ‌گویی. او امیدوار است روزی در یک دادگاه عادلانه و مستقل، همه کسانی که در قتل مادرش مسئول بوده‌اند پاسخ‌گو شوند؛ از کسانی که در این تیراندازی نقش داشتند تا کسانی که دستور آن را صادر کردند.


@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#مهسا_پیرایی
#مینو_مجیدی
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر

ژینو بیگ‌زاده بابامیری بیش از سه سال است که برای آزادی و دادخواهی پدرش، رزگار بیگ‌زاده بابامیری، تلاش می‌کند.

رزگار، کشاورز کُرد اهل بوکان و پدر سه فرزند، در فروردین ۱۴۰۲ در ارتباط با خیزش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شد. به گفته‌ی خانواده‌اش، او تنها برای معترضان زخمی دارو و اقلام درمانی تهیه کرده بود. رزگار در نامه‌ای از زندان نوشته است که در دوران بازجویی با شکنجه‌هایی از جمله شوک الکتریکی و اعدام نمایشی روبه‌رو شده و از او اعتراف اجباری گرفته‌اند.

در تیر ۱۴۰۴، شعبه‌ی یک دادگاه انقلاب ارومیه او را به اتهام‌هایی از جمله «بغی» و «جاسوسی» به اعدام محکوم کرد. به گزارش نهادهای حقوق بشری، این دادگاه فاقد حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه بود. ژینو نخستین کسی بود که خبر این حکم را علنی کرد. از آن زمان، او در رسانه‌ها و نزد نهادهای بین‌المللی صدای پدرش بوده است.

احکام اعدام رزگار بعدها در دیوان عالی کشور نقض شد. با این حال، او پس از گذشت بیش از ۴۰ ماه همچنان در زندان مرکزی ارومیه است و وضعیت حقوقی‌اش نامشخص مانده است.

در روز جهانی دختر، روایت ژینو یادآور هزینه‌ای است که دختران و زنان در ایران برای حقیقت‌گویی و دادخواهی می‌پردازند.

@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#ژینو_بابامیری
#رزگار_بابامیری
#زن_زندگی_آزادی
#ایران
#حقوق_بشر