از نگاه او
امروز، به مناسبت روز جهانی دختر، یک مجموعه هشتهفتهای را آغاز میکنیم؛ مجموعهای برای شنیدن و بازتاب دادن صدای دخترانی از ایران، افغانستان و سراسر خاورمیانه.
از امروز، ۲۷ مرداد، تا ۱۹ مهر، روایتهایی از زندگی، رویاها، دغدغهها و تجربههای دختران را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت؛ روایتهایی از زبان خودشان و از نگاه خودشان.
دختران در این منطقه اغلب موضوع گزارشها، اخبار و سیاستگذاریها هستند، اما کمتر فرصت دارند خودشان سخن بگویند. این مجموعه تلاشی است برای ایجاد فضایی که صدای آنها شنیده شود و روایتهایشان، با تمام پیچیدگی و تنوعشان، دیده شود.
در این هشت هفته با ما همراه باشید و از نگاه آنها ببینید.
@iranhrdc
#IHRDC
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#ایران
#افغانستان
#حقوق_دختران
امروز، به مناسبت روز جهانی دختر، یک مجموعه هشتهفتهای را آغاز میکنیم؛ مجموعهای برای شنیدن و بازتاب دادن صدای دخترانی از ایران، افغانستان و سراسر خاورمیانه.
از امروز، ۲۷ مرداد، تا ۱۹ مهر، روایتهایی از زندگی، رویاها، دغدغهها و تجربههای دختران را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت؛ روایتهایی از زبان خودشان و از نگاه خودشان.
دختران در این منطقه اغلب موضوع گزارشها، اخبار و سیاستگذاریها هستند، اما کمتر فرصت دارند خودشان سخن بگویند. این مجموعه تلاشی است برای ایجاد فضایی که صدای آنها شنیده شود و روایتهایشان، با تمام پیچیدگی و تنوعشان، دیده شود.
در این هشت هفته با ما همراه باشید و از نگاه آنها ببینید.
@iranhrdc
#IHRDC
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#ایران
#افغانستان
#حقوق_دختران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نامهایشان را بگویید
دخترانی که در اعتراضات دی ۱۴۰۴ کشته شدند
• در جریان سرکوب دی ماه ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی هزاران ایرانی را کشتند. در میان آنان دختران و زنان جوانی بودند که برای اعتراضی مسالمتآمیز به خیابان رفته بودند.
• خانوادهها زیر فشار قرار گرفتند تا مراسم خاکسپاری را کوچک یا پنهانی و گاه شبانه برگزار کنند و درباره آن چه بر دخترانشان رفته بود علنی سخن نگویند. رسانههای حکومتی کشتهشدگان را «اغتشاشگر» خواندند. اینترنت روزها قطع بود و از همین رو ابعاد ماجرا مدتی پنهان ماند.
• هزاران تن دیگر بازداشت شدند که دختران و زنان جوان نیز در میانشان بودند. بیشتر آنان بدون دسترسی به خانواده یا وکیل نگه داشته شدند. سرنوشت شماری از آنان هنوز نامعلوم است.
• سودا اکرمیفرد، نازنینزهرا صالحی، غزل جانقربان، آرنیکا دباغ، ملینا اسدی، بهار شادمهری، کیمیا کامیاب، فائزه ایزدی، نازنین اسمیخانی، اسرا طاوسینیا، ثنا توسنگی، یلدا محمدخانی، ستایش صمدی، نیوشا حمیدی، شیوا جاوید، ملیکا شاهمرادی، فاطمهرها تاجیان، سمیرا خانی و بهار حسینی از جمله کشتهشدگان تأییدشدهاند. کشته شدگان بسیار بیشتر هستند ...
• نام، آخرین چیزی است که یک حکومت دیکتاتوری میتواند بگیرد و نخستین چیزی که هر کسی میتواند بازگرداند. پس نام هایشان را تکرار کنید. امروز، و دی ماه، وقتی خبرها گذشتهاند و کسانی که فرمان کشتار را دادند حساب کردهاند که شما فراموش کردهاید.
@iranhrdc
#نامهایشان_را_بگویید
#ایران
#اعتراضات_ایران
#دختران_ایران
#روز_جهانی_دختر
#از_نگاه_او
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
دخترانی که در اعتراضات دی ۱۴۰۴ کشته شدند
• در جریان سرکوب دی ماه ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی هزاران ایرانی را کشتند. در میان آنان دختران و زنان جوانی بودند که برای اعتراضی مسالمتآمیز به خیابان رفته بودند.
• خانوادهها زیر فشار قرار گرفتند تا مراسم خاکسپاری را کوچک یا پنهانی و گاه شبانه برگزار کنند و درباره آن چه بر دخترانشان رفته بود علنی سخن نگویند. رسانههای حکومتی کشتهشدگان را «اغتشاشگر» خواندند. اینترنت روزها قطع بود و از همین رو ابعاد ماجرا مدتی پنهان ماند.
• هزاران تن دیگر بازداشت شدند که دختران و زنان جوان نیز در میانشان بودند. بیشتر آنان بدون دسترسی به خانواده یا وکیل نگه داشته شدند. سرنوشت شماری از آنان هنوز نامعلوم است.
• سودا اکرمیفرد، نازنینزهرا صالحی، غزل جانقربان، آرنیکا دباغ، ملینا اسدی، بهار شادمهری، کیمیا کامیاب، فائزه ایزدی، نازنین اسمیخانی، اسرا طاوسینیا، ثنا توسنگی، یلدا محمدخانی، ستایش صمدی، نیوشا حمیدی، شیوا جاوید، ملیکا شاهمرادی، فاطمهرها تاجیان، سمیرا خانی و بهار حسینی از جمله کشتهشدگان تأییدشدهاند. کشته شدگان بسیار بیشتر هستند ...
• نام، آخرین چیزی است که یک حکومت دیکتاتوری میتواند بگیرد و نخستین چیزی که هر کسی میتواند بازگرداند. پس نام هایشان را تکرار کنید. امروز، و دی ماه، وقتی خبرها گذشتهاند و کسانی که فرمان کشتار را دادند حساب کردهاند که شما فراموش کردهاید.
@iranhrdc
#نامهایشان_را_بگویید
#ایران
#اعتراضات_ایران
#دختران_ایران
#روز_جهانی_دختر
#از_نگاه_او
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
روز نهم اسفند ۱۴۰۴، مدرسهٔ شجرهٔ طیبه در میناب، در حالی که کودکان درون آن بودند هدف قرار گرفت. ۱۲۰ کودک شش تا سیزده ساله کشته شدند. بسیاری از آنان دختر بودند.
آنان برای تحصیل به مدرسه رفته بودند. جانباختن آنان نباید در آمار و اعداد خلاصه شود. شرایط این حمله مستلزم تحقیقاتی شفاف، مستقل و همهجانبه است.
کودکان میناب را به یاد میسپاریم و نامهایشان را فراموش نمیکنیم.
@iranhrdc
#نامهایشان_را_بگویید
#میناب
#ایران
#دختران_ایران
#روز_جهانی_دختر
#از_نگاه_او
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
آنان برای تحصیل به مدرسه رفته بودند. جانباختن آنان نباید در آمار و اعداد خلاصه شود. شرایط این حمله مستلزم تحقیقاتی شفاف، مستقل و همهجانبه است.
کودکان میناب را به یاد میسپاریم و نامهایشان را فراموش نمیکنیم.
@iranhrdc
#نامهایشان_را_بگویید
#میناب
#ایران
#دختران_ایران
#روز_جهانی_دختر
#از_نگاه_او
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی»، دختران و زنان ایرانی با وجود فشار، بازداشت، خشونت و حتی جانباختن، از موضع خود درباره حجاب اجباری عقب ننشستند.
از منظر حقوق بشری، مسئله فقط «حجاب» نیست؛ مسئله حق زن بر بدن، پوشش و انتخاب خودش است. هیچ حکومتی نباید با قانون، تهدید یا مجازات، این انتخاب را از زنان سلب کند.
از منظر اجتماعی، آنچه تغییر کرده، فقط رفتار دختران و زنان نیست؛ رابطه میان قانون و جامعه است. میلیونها زن و دختر نشان دادند که میتوان یک الزام قانونی را نپذیرفت و در برابر عادیسازی اجبار ایستاد.
جمهوری اسلامی همچنان قوانین و ابزارهای سرکوب برای تحمیل حجاب را حفظ کرده و در مقاطع مختلف تلاش کرده اجرای احکام سختگیرانهتر را پیش ببرد. اما در برابر مقاومت گسترده زنان، اجرای این سیاستها بارها با عقبنشینی، توقف یا تأخیر مواجه شده است.
این به معنای پایان حجاب اجباری نیست؛ اما یک تغییر مهم رخ داده است: حکومت دیگر نمیتواند مانند گذشته با قانون و زور، رفتار میلیونها زن را بهسادگی کنترل کند.
زنان و دختران ایرانی شاید هنوز همه نبرد را پیروز نشده باشند، اما اولین سنگر را شکستهاند: این باور که بدن و پوشش آنها، در اختیار حکومت است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#حجاب_اجباری
#زن_زندگی_آزادی
#حقوق_بشر
از منظر حقوق بشری، مسئله فقط «حجاب» نیست؛ مسئله حق زن بر بدن، پوشش و انتخاب خودش است. هیچ حکومتی نباید با قانون، تهدید یا مجازات، این انتخاب را از زنان سلب کند.
از منظر اجتماعی، آنچه تغییر کرده، فقط رفتار دختران و زنان نیست؛ رابطه میان قانون و جامعه است. میلیونها زن و دختر نشان دادند که میتوان یک الزام قانونی را نپذیرفت و در برابر عادیسازی اجبار ایستاد.
جمهوری اسلامی همچنان قوانین و ابزارهای سرکوب برای تحمیل حجاب را حفظ کرده و در مقاطع مختلف تلاش کرده اجرای احکام سختگیرانهتر را پیش ببرد. اما در برابر مقاومت گسترده زنان، اجرای این سیاستها بارها با عقبنشینی، توقف یا تأخیر مواجه شده است.
این به معنای پایان حجاب اجباری نیست؛ اما یک تغییر مهم رخ داده است: حکومت دیگر نمیتواند مانند گذشته با قانون و زور، رفتار میلیونها زن را بهسادگی کنترل کند.
زنان و دختران ایرانی شاید هنوز همه نبرد را پیروز نشده باشند، اما اولین سنگر را شکستهاند: این باور که بدن و پوشش آنها، در اختیار حکومت است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#حجاب_اجباری
#زن_زندگی_آزادی
#حقوق_بشر
او دانشجوی اقتصاد در ولایت پروان افغانستان بود؛ اما وقتی درهای دانشگاه به روی دختران بسته شد، مسیر زندگیاش هم ناگهان تغییر کرد.
با از دست دادن دانشگاه، فرصتهایش برای کسب درآمد هم محدود شد. به مهارتی برگشت که تا آن زمان فقط یک سرگرمی بود: بافتنی. از زنی که کسبوکاری مشابه داشت یاد گرفت و کمکم سبک خودش را پیدا کرد.
چهار سال ادامه داد؛ کیف، کیف پول و زیورآلات بافت و به دنبال مشتری گشت. اما موانع زیادی وجود داشت: جایی برای کار خارج از خانه نداشت و بازار محلی مناسبی هم برای عرضه محصولاتش پیدا نمیکرد. درآمد ماهانهاش حدود ۴ تا ۵ هزار افغانی بود؛ مبلغی که برای حل مشکلات مالیاش کافی نبود.
بعد، راه دیگری را در فضای مجازی پیدا کرد. پس از شرکت در دورههای مهارتهای کسبوکار و دیجیتال، فروشگاه آنلاین خودش را راهاندازی کرد و توانست محصولاتش را فراتر از پروان به مشتریان معرفی کند.
امروز میگوید درآمد دارد، بخشی از مشکلات مالیاش را حل میکند و قدمبهقدم به سمت خودکفایی حرکت میکند.
دانشگاه از او گرفته شد، اما او تلاش کرد مسیر دیگری برای استقلال خودش بسازد.
این روایت بر اساس داستانی منتشرشده توسط زنان سازمان ملل متحد است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#افغانستان
#دختران_افغانستان
#روز_جهانی_دختر
#آموزش_دختران #مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
با از دست دادن دانشگاه، فرصتهایش برای کسب درآمد هم محدود شد. به مهارتی برگشت که تا آن زمان فقط یک سرگرمی بود: بافتنی. از زنی که کسبوکاری مشابه داشت یاد گرفت و کمکم سبک خودش را پیدا کرد.
چهار سال ادامه داد؛ کیف، کیف پول و زیورآلات بافت و به دنبال مشتری گشت. اما موانع زیادی وجود داشت: جایی برای کار خارج از خانه نداشت و بازار محلی مناسبی هم برای عرضه محصولاتش پیدا نمیکرد. درآمد ماهانهاش حدود ۴ تا ۵ هزار افغانی بود؛ مبلغی که برای حل مشکلات مالیاش کافی نبود.
بعد، راه دیگری را در فضای مجازی پیدا کرد. پس از شرکت در دورههای مهارتهای کسبوکار و دیجیتال، فروشگاه آنلاین خودش را راهاندازی کرد و توانست محصولاتش را فراتر از پروان به مشتریان معرفی کند.
امروز میگوید درآمد دارد، بخشی از مشکلات مالیاش را حل میکند و قدمبهقدم به سمت خودکفایی حرکت میکند.
دانشگاه از او گرفته شد، اما او تلاش کرد مسیر دیگری برای استقلال خودش بسازد.
این روایت بر اساس داستانی منتشرشده توسط زنان سازمان ملل متحد است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#افغانستان
#دختران_افغانستان
#روز_جهانی_دختر
#آموزش_دختران #مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مقاومت برای بسیاری از دختران ایرانی، از پشت نیمکت مدرسه شروع نمیشود؛ از راهی شروع میشود که باید برای رسیدن به آن نیمکت طی کنند.
در سیستانوبلوچستان، بسیاری از دختران در مناطق روستایی برای ادامه تحصیل با موانعی مانند نبود مدرسه در مقاطع بالاتر، فاصله زیاد، دشواری رفتوآمد، کمبود معلم و امکانات آموزشی و مشکلات اقتصادی خانوادهها روبهرو هستند.
در برخی روستاها، پس از پایان ابتدایی یا متوسطه اول، برای ادامه تحصیل باید به روستا یا شهر دیگری رفت. وقتی وسیله رفتوآمد مناسب وجود ندارد یا هزینه آن برای خانواده سنگین است، ادامه تحصیل دشوارتر میشود.
کمبود معلم، بهویژه معلم زن، کمبود مدارس دخترانه و در برخی موارد ازدواج زودهنگام نیز از عواملی هستند که میتوانند مسیر تحصیل دختران را متوقف کنند.
با وجود این موانع، بسیاری از دختران همچنان به تحصیل ادامه میدهند و برای ماندن در مدرسه تلاش میکنند.
این تلاش در مواجهه با شرایط دشوار، بخشی از واقعیت زندگی آنهاست؛ اما وقتی دسترسی به مدرسه، رفتوآمد یا امکانات آموزشی فراهم نیست، ترک تحصیل نه ناشی از کمکاری دختران و حتی خانوادههایشان، بلکه نتیجه سالها بیتوجهی به بخشی از مهمترین زیرساختهای توسعه منابع انسانی در جوانترین استان ایران است.
ترک تحصیل برای این دختران فقط به معنای پایان مدرسه نیست؛ میتواند مسیر زندگی خودشان و نسلهای بعدی را تغییر دهد.
آموزش دختران یک امتیاز نیست؛ یک حق اساسی است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ_حق_تحصیل
#عدالت_آموزشی
#iranhrdc
در سیستانوبلوچستان، بسیاری از دختران در مناطق روستایی برای ادامه تحصیل با موانعی مانند نبود مدرسه در مقاطع بالاتر، فاصله زیاد، دشواری رفتوآمد، کمبود معلم و امکانات آموزشی و مشکلات اقتصادی خانوادهها روبهرو هستند.
در برخی روستاها، پس از پایان ابتدایی یا متوسطه اول، برای ادامه تحصیل باید به روستا یا شهر دیگری رفت. وقتی وسیله رفتوآمد مناسب وجود ندارد یا هزینه آن برای خانواده سنگین است، ادامه تحصیل دشوارتر میشود.
کمبود معلم، بهویژه معلم زن، کمبود مدارس دخترانه و در برخی موارد ازدواج زودهنگام نیز از عواملی هستند که میتوانند مسیر تحصیل دختران را متوقف کنند.
با وجود این موانع، بسیاری از دختران همچنان به تحصیل ادامه میدهند و برای ماندن در مدرسه تلاش میکنند.
این تلاش در مواجهه با شرایط دشوار، بخشی از واقعیت زندگی آنهاست؛ اما وقتی دسترسی به مدرسه، رفتوآمد یا امکانات آموزشی فراهم نیست، ترک تحصیل نه ناشی از کمکاری دختران و حتی خانوادههایشان، بلکه نتیجه سالها بیتوجهی به بخشی از مهمترین زیرساختهای توسعه منابع انسانی در جوانترین استان ایران است.
ترک تحصیل برای این دختران فقط به معنای پایان مدرسه نیست؛ میتواند مسیر زندگی خودشان و نسلهای بعدی را تغییر دهد.
آموزش دختران یک امتیاز نیست؛ یک حق اساسی است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ_حق_تحصیل
#عدالت_آموزشی
#iranhrdc