بر اساس گزارشی که به مرکز اسناد حقوق بشر ایران رسیده است این افراد از جمله جانباختگان تظاهرات آبان ماه ۱۳۹۸ در استان اصفهان هستند:

۱. محمد پورپیرعلی، نجف آباد
۲. عیدی وندی، یزدان شهر
۳. داوود وند، یزدان شهر
۴. رسول امانی، یزدان شهر
۵. محمد ابراهیمی، قهدریجان
۶. نعمت الله شفیعی، قهدریجان

🔹بر اساس گزارشی که به مرکز اسناد حقوق بشر ایران رسیده، بهروز حسینی، پژوهشگر تاریخ و ادبیات فارسی از سوی ماموران امنیتی در خانه خود در شیراز دستگیر شده است.

🔹پیشتر آقای حسینی در زمینه نقد شیوه‌های تاریخنگاری آثاری منتشر کرده بود.

🔹حکومت ایران در طی روزهای گذشته صدها شهروند ایرانی از جمله دانشجویان و فعالان مدنی را بازداشت کرده است.

🔹با توجه به سابقهٔ جمهوری اسلامی در اعمال شکنجه برای اخذ اعتراف و شرایط بد بازداشتگاه ها و زندان ها، نگرانی ها در مورد افراد بازداشت شده در حال افزایش است.
🆔 @Iranhrdc

🔹به گزارش سایت رکنا یک مرد ۳۹ ساله به نام میثم به جرم سب النبی به اعدام محکوم شده است.

🔹بر اساس این گزارش این فرد مطالبی را که نسبت به پیامبر اسلام و ائمهٔ شیعه توهین آمیز قلمداد میشده را در کانالهای تلگرامی منتشر میکرده است.

🔹این حکم پس از اینکه پزشکی قانونی سلامت روانی میثم را تایید کرده در دادگاه بدوی در فردیس استان البرز صادر شده است. این حکم به تایید دیوان عالی کشور نیز رسیده است.

🆔 @Iranhrdc

داده نمای مرکز اسناد حقوق بشر ایران از آمار اعدام ها در هشت ماه نخست سال ۱۳۹۸

👈🏻برای آگاهی از لیست کامل اعدام شدگان در زندان های ایران، به لینک زیر در سایت این مرکز مراجعه کنید:
https://bit.ly/2GV8ViF

🆔 @Iranhrdc

🔴 فشار برخانوادۀ قربانیان: ابعاد کامل سرکوب آبان ماه هنوز مشخص نیست

🔹یک ماه پس از سرکوب مرگبار تظاهرات آبان ماه 1398 از سوی حکومت ایران که در پی سه برابر شدن قیمت بنزین آغاز شد، هنوز ابعاد این سرکوب مشخص نیست. بر اساس گزارش رویترز مقامات ایرانی به این خبرگزاری گفته‌اند که 1500 نفر در جریان تظاهرات آبان ماه 1398 کشته شده ‌اند. همچنین، منبعی که با مرکز اسناد حقوق بشر ایران صحبت کرد به نقل از منبعی در وزارت کشور گفت که حکومت ایران در ابتدا 21 هزار نفر را بازداشت کرده بود، ولی 13 هزار نفر پس از مدتی کوتاه آزاد شده اند. بنابراین 8 هزار نفر پس از پایان نا آرامی ها در بازداشت بوده اند. از تعداد افرادی که هنوز در بازداشت هستند اطلاعی در دست نیست.

🔹جمهوری اسلامی خانوادۀ قربانیان را تحت فشار بسیار زیادی قرار داده است تا از انتشار اخبار کشته شدن آنها پیشگیری کند. روایت کشته شدن یکی از این قربانیان، که مرکز اسناد حقوق بشر ایران به خاطر نگرانی از برخورد با خانودۀ وی تنها او را با نام اختصاری ع.ا. معرفی میکند، نشان دهندۀ دشواریهای برآورد میزان سرکوب حکومت ایران است. بر اساس گفتۀ منبعی که با مرکز اسناد حقوق بشر ایران صحبت کرده است، ع.ا. در 27 آبان 1398 در جنوب تهران از ناحیۀ پیشانی مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته می‌شود. به گفتۀ افرادی که شاهد وقایع بوده اند، نیروهای حکومتی پیکر او را از روی زمین برداشته و در خودرویی که برای حمل اجساد استفاده می‌شده قرار می‌دهند. به گفتۀ این شاهدها حدودا 15 تا 20 جسد در این خودرو بوده است. خانوادۀ ع.ا. از سوی حکومت تهدید شده‌ و در مورد کشته شدن ع.ا. به طور عمومی صحبت نکرده‌اند. منبع مرکز اسناد حقوق بشر ایران در مورد اینکه آیا خانوادۀ ع.ا. پیکر او را برای خاکسپاری دریافت کرده اند یا خیر اطلاعی نداشت.

🔹فشار بر خانواده‌های قربانیان از سوی بسیاری رسانه ها گزارش شده است. در 2 دی 1398 خبرگزاری مهر گزارش داد که اعضای خانوادۀ پویا بختیاری، یکی از جانباختگان تظاهرات آبان ماه، دستگیر شده اند. پدر و مادر پویا بختیاری با رسانه‌های فارسی زیان خارج از ایران مصاحبه کرده و همچنین از عموم مردم دعوت کرده بودند که در مراسم چهلم فرزندشان در 5 دی ماه به آنها بپیوندند.

🔹به علاوه، مرکز اسناد حقوق بشر ایران ازبازداشت خانواده‌های کشته شدگان تظاهرات آبان ماه در دو مورد جداگانه اطلاع یافته است. حکومت ایران این افراد را به علت اطلاع رسانی در مورد جانباختگان بازداشت کرده است.


https://bit.ly/2EOhWbH
🆔 @Iranhrdc

گزارش مرکز اسناد حقوق بشر ایران با عنوان «نابرابری مفرط: وضعیت حقوق بشری بلوچ‌های ایران» منتشر شد

🔹مرکز اسناد حقوق بشر ایران، گزارش خود پیرامون شرایط شهروندان بلوچ در ایران را منتشر کرد. شهروندان بلوچ ایران که اکثراً در استان سیستان و بلوچستان سکونت دارند با موارد متعددی از تبعیض و نقض حقوق بشر روبرو هستند. شرح حال چند تن از شاهدانی که با مرکز اسناد حقوق بشر ایران مصاحبه کرده‌‏اند‌‏ نشان می‌‏دهد در مواردی که شهروندان بلوچ با اتهامات مربوط به جرائم علیه امنیت ملی مواجه شده‌اند، شکنجه و محرومیت از حق برخورداری از ضمانت های آیین دادرسی مانند حق دسترسی به وکیل ، امری متداول است. این افراد در بسیاری از موارد پس از محاکمه‌هایی بسیار ناعادلانه به مجازات‏های شدید از جمله اعدام محکوم می‏شوند‌‏.

🔹در کشوری که اکثریت آن را شیعیان تشکیل می‌‏دهند، ایرانیان بلوچ به دلیل آنکه مسلمان اهل سنت هستند هم اقلیت قومی و هم اقلیت مذهبی به شمار می‌‏روند. قانون اساسی ایران آشکارا اظهار می‌‏دارد که مذهب رسمی ایران اسلام شیعه است و رئیس جمهور ایران باید مذکر و شیعه باشد. اما در عمل ممنوعیت‏های اعمال شده بر اهل سنت از این نیز فراتر رفته و آنها را از منصوب شدن به سمت‏های عالی از قبیل وزارت یا استانداری باز می‌دارد. به علاوه حکومت ایران با اعمال سیاست هایی چون تخریب حوزه‏های علمیۀ اهل سنت و ممنوع کردن آنها از ساختن مساجد جدید در تهران، مشهد و دیگر شهرهای بزرگ ایران، حقوق اهل تسنن برای اجرای آزادانۀ مناسک مذهبی شان را محدود می‌کند.

🔹سیستان و بلوچستان یکی از فقیرترین استان‏های ایران بوده و شاخص های توسعۀ انسانی در آن بسیار پایین تر از دیگر مناطق کشور است. کمبود فرصت‏های اقتصادی موجب گسترش قاچاق به عنوان راهی برای امرار معاش گردیده است. بر اساس قوانین ایران جرائم مواد مخدر می‌تواند مشمول مجازات اعدام شود و استان سیستان و بلوچستان در مقایسه با دیگر استان‏های کشور دارای یکی از بالاترین نرخهای اعدام است. به علاوه تعداد قابل توجهی از شهروندان بلوچ در حال رانندگی وسایط نقلیۀ خود به دلیل آنکه مظنون به قاچاق سوخت شده‏اند به ضرب گلولۀ نیروهای امنیتی جان خود را از دست داده‏اند. فقدان شناسنامه هم معضل حقوق بشری دیگری است که بسیاری از ایرانیان بلوچ را گرفتار کرده و بر مشکلات آنها افزوده است.

🔹این گزارش موارد نقض حقوق بشر نسبت به جامعۀ بلوچ ایران را در بستر مشکلات گوناگون دیگری که این منطقه را در بر گرفته است مورد توجه قرار می‌‏دهد. گزارش حاضر ابتدا سرگذشت افرادی که با مرکز اسناد حقوق بشر ایران مصاحبه کرده‌اند‌‏ و نیز چند مورد قابل توجه دیگر را مورد بحث قرار می‌‏دهد. این روایتها ابعاد نقض حقوق بشر توسط دستگاه امنیتی و سیستم قضایی ایران علیه شهروندان بلوچ را نشان می‌‏دهد. سپس این گزارش به بررسی مشکلات دیگر حقوق بشری که بر جمعیت بلوچ ایران تاثیر گذاشته می‌‏پردازد. نهایتاً این گزارش با ارزیابی میزان پایبندی ایران به تعهدات بین‏المللی حقوق بشری خود به پایان می‌‏رسد.

👈🏻متن کامل ایران گزارش را می توانید در لینک زیر بخوانید. همچنین بخش هایی از گزارش در پست های بعدی منتشر خواهد شد.
https://bit.ly/37VLzVa

#وضعیت_حقوق_بشری_بلوچ_های_ایران
🆔 @Iranhrdc

بخش اول گزارش «نابرابری مفرط: وضعیت حقوق بشری بلوچ‌های ایران»، به گفته های چند شاهد درباره نقض حقوق بشر توسط مسئولین حکومت ایران ارجاع داده شده است.

🔹به طور نمونه، روایت حامد، از بازداشت و شکنجه خود توسط ماموران اطلاعات را بخوانید:

🔹حامد یک بلوچ ایرانی است و در سال 1395 در حالی که از محل کار عازم منزلش بود توسط چند مأمور امنیتی دستگیر شد. مأموران وزارت اطلاعات حامد را متهم کردند که در ماجرای ترور و جرایم دیگر دست داشته است.

🔹در روز سوم بازداشت حامد مأموران وزارت اطلاعات شروع به ضرب و شتم حامد نمودند. آنها به وی سیلی و لگد زده و با میلۀ فلزی به کف پاهایش می‌‏زدند. حامد پس از هفت یا هشت ضربه بیهوش شد. هنگامی که به هوش آمد متوجه شد روی پتویی در یک سلول زندان دراز کشیده است. ماموران مجدداً از او بازجویی کردند و به وی گفتند بار دیگر ضربات شلاق بر پشت و کلیه‏ های وی فرود خواهد آمد و اگر اعتراف نکند جان سالم به در نخواهد برد. حامد اشک ریخته و تکرار می‌‏کرد که چیزی از اطلاعاتی که آنها به دنبالش هستند نمی‌‏داند.

🔹پس از چند روز باز او را برای شکنجه بردند. حامد را به تختی بسته و با میله بر کف پاها،پشت و نشیمنگاهش می‌‏زدند. بالاخره حامد در زیر شکنجه دوام نیاورد و قبول کرد اعتراف کند و برگه ه‏ایی را که از پیش توسط بازجوها تهیه شده بود امضاء کرد.

🔹چند روز بعد بازجوها بازگشتند و این بار حامد را متهم کردند که خودش شخصاً مرتکب ترور شده است. هنگامی که وی از بازجوها خواست با شاهدی تماس بگیرند تا تأئید کند که وی زمان وقوع حمله در محل دیگری بوده است، بازجوها امتناع کردند. به گفتۀ حامد آنها فقط می‌‏خواستند اعترافاتی را که خود از پیش تهیه کرده بودند توسط وی امضاء شود.

🔹حامد به محاربه متهم شد. در جلسۀ دادگاه بازپرس از وی پرسید که آیا او اتهامات وارده را قبول دارد یا خیر. حامد پرسید آیا قرار است وی را به همان بازداشتگاهی که در آن به سر می‌‏برده است بازگردانند؟ بازپرس گفت خیر و سپس از حامد پرسید آیا وی از نگهبانی که همراهش است می‌‏ترسد و حامد هم پاسخ مثبت داد. بازپرس به نگهبان گفت اتاق را ترک کند. در آن مرحله حامد شکنجه‏ هایی را که متحمل شده بود و نیز نحوه ‏ای که از وی اقرار گرفته بودند را شرح داد.

🔹 پس از آن حامد را به زندان دیگری منتقل نمودند. اما پیش از آنکه مجازات حامد تعیین شود او به علت یک اشتباه اداری از زندان آزاد شد. پس از آن وی ایران را ترک کرد.

🔹روایت حامد، یکی از هشت روایت منتشر شده در این گزارش است.


#وضعیت_حقوق_بشری_بلوچ_های_ایران
🆔 @Iranhrdc

‏بر اساس گزارشی که به مرکز اسناد حقوق بشر ایران رسیده است تعدادی از تظاهرکنندگان در اراک بازداشت شده اند

‏⁧ #تظاهرات_ایران⁩
🆔 @Iranhrdc

بخش دوم گزارش «نابرابری مفرط: وضعیت حقوق بشری بلوچ‌های ایران»، به وضعیت کلی سیستان و بلوچستان اشاره دارد. در این بخش به چند مشکل حقوق بشری پرداخته شده است که بر شهروندان ایرانی بلوچ تأثیر گذاشته است. از جمله:

🔹نرخ بالای اعدام
🔺سیستان و بلوچستان در میان استان‏های ایران یکی از بالاترین ارقام اعدام را داراست. در سال 2018 پانزده تن در این استان اعدام شدند که 7/5 درصد از تمامی اعدام شدگان ایران را تشکیل می‌‏دهد.

🔹تیراندازی به شهروندان بلوچی که مظنون به قاچاق سوخت هستند
🔺در نبود فرصت ‏های شغلی بسیاری از ساکنان سیستان و بلوچستان برای تامین معاش خود به فعالیت در قاچاق سوخت دست می‌‏زنند. در پاسخ به این عمل نیروهای امنیتی ایران در موارد متعددی متوسل به گشودن آتش بر روی وسایط نقلیه‏ای که مظنون به قاچاق سوخت هستند می‌‏شوند که در برخی موارد سبب مرگ سرنشینان خودرو در اثر اصابت گلوله شده است.

🔹محدودیت ‏های اعمال شده در مورد اجرای مناسک مذهبی اهل تسنن
🔺حکومت ایران علیه مسلمانان سنی مذهب که بزرگترین اقلیت مذهبی کشور را تشکیل می‌‏دهند اقدامات گوناگونی انجام داده است. مقامات حکومت ایران در چندین مورد دست به تخریب حوزه‏ های علمیۀ اهل سنت زده ‏اند‌‏. مقامات حکومت ایران همچنین برای شماری از روحانیون اهل تسنن از قبیل مولوی عبدالحمید امام جمعۀ زاهدان محدودیت‏های مسافرتی تعیین کرده‏ اند‌‏.

🔹معضل فقدان شناسنامه در سیستان و بلوچستان
🔺هزاران ایرانی بلوچ دارای شناسنامه نیستند و فاقد هویت ملی محسوب می‌‏شوند. یعقوب جدگال، یکی از نمایندگان مجلس ایران، تعداد افراد بدون شناسنامه را 4500 تن گزارش کرده است. در همین حال یک نمایندۀ دیگر مجلس این رقم را بسیار بزرگتر دانسته. به گفتۀ محمد نعیم امینی فرد در حدود 100 هزار تن در سیستان و بلوچستان فاقد شناسنامه هستند.

🔹عدم توسعه
🔺سیستان و بلوچستان یکی از کم‌توسعه یافته استان‏های ایران محسوب می‌‏شود. یک بررسی که در ژورنال بهداشت عمومی ایران منتشر شده این استان را کم توسعه یافته ترین استان ایران رده بندی کرده است.

🔹 تبعیض در برخورداری از مسکن
🔺در آذر 1395 یک بنر در شهر بیدخون در استان بوشهر نصب شد که می‌‏گفت بر اساس دستور مقامات قضائی محلی هیچیک از صاحبان املاک حق واگذاری و اجارۀ ساختمان به «مهاجرین بلوچ» را ندارند. علت این ممنوعیت این تهیه و توزیع مواد مخدر توسط مهاجرین بلوچ عنوان شده بود. بنر مشابهی در بهمن ماه 1396 در یزد نصب گردید. به نظر می‌‏رسید که بنر مزبور توسط شهروندان و نه مقامات حکومتی نصب شده باشد. این بنر می‌‏گفت مشاوران املاک حق ندارند قرارداد اجاره خانه با افغان‏ ها یا بلوچ‏ ها تنظیم کنند.

🔹در سیستان و بلوچستان که اکثر ایرانیان بلوچ در آن زندگی می‌کنند شماری از موارد نقض حقوق بشر و معضلات اقتصادی اجتماعی دست به دست هم داده و سبب شده که بلوچ‏ های ایران به حاشیه رانده شوند.

#وضعیت_حقوق_بشری_بلوچ_های_ایران
https://bit.ly/37VLzVa
🆔 @Iranhrdc

داده نمای مرکز اسناد حقوق بشر ایران از آمار اعدام ها در ۹ ماه نخست سال ۱۳۹۸

👈🏻برای آگاهی از لیست کامل اعدام شدگان در زندان های ایران، به لینک زیر در سایت این مرکز مراجعه کنید:
https://bit.ly/2GV8ViF
🆔 @Iranhrdc

پخش پایانی گزارش و نتیجه گیری

🔹شهروندان بلوچ ایران با موارد گوناگون نقض حقوق بشر مواجه هستند. این افراد که اهل تسنن هستند از کسب سمت ‏های عالی دولتی ممنوع بوده و برای اجرای امور مذهبی خود دچار محدودیت هستند.

🔹فعالان سیاسی و مدنی بلوچ تحت نظر دستگاه اطلاعاتی ایران هستند. آنها دستگیر شده و در موارد متعدد به مدت طولانی در بازداشت نگاه داشته می‌‏شوند. آنها در طی بازداشت تحت شکنجه قرار می‌‏گیرند تا به مطالب کذب اعتراف کنند.

🔹حکومت ایران چندین شهروند بلوچ را در دادگاههای مخفیانه و غیر عادلانه و بدون آنکه متهمان به وکیل دسترسی داشته باشند محاکمه کرده است. شیوه‏هایی از قبیل اعدام‏های تلافی جویانه نشانگر موارد جدی نقض حقوق بشر هستند.

🔹استان سیستان و بلوچستان همچنین دچار معضلاتی نظیر عدم دسترسی به آب آشامیدنی، کمبود غذا و بیکاری گسترده است. به علاوه هزاران ایرانی بلوچ شناسنامه ندارند و در نتیجه فاقد ملیت هستند.

🔹مجموعۀ تمامی عوامل فوق که در این گزارش مورد بحث قرار گرفت سبب می‌‏شود که وضعیت حقوق بشر در استان سیستان و بلوچستان یکی از وخیم‌ترین‌ها در ایران قلمداد شود.

👈🏻متن کامل گزارش:
https://bit.ly/37VLzVa

#وضعیت_حقوق_بشری_بلوچ_های_ایران

🆔 @Iranhrdc

پلیس امنیت: برو ده دوازده تومان بده یکی از این لاتها که او را بکشد!

این روایت بیتاست:

🔹من متولد ۱۳۶۷ هستم و در تهران به دنیا آمدم. از سوی دوست پسرم، تهدید به اسید پاشی و منتشر شدن عکسهای شخصی می‌شدم.

🔹بعد که من دیگر نخواستمش برای اینکه من را به هر طریقی راضی کند و به دست بیاورد شروع کرد به تهدید کردن.

🔹تهدیدهایش این بود که من را می‌دزدد و به من تجاوز می‌کند. اینکه حتما روی من اسید می‌پاشد، عکسهای شخصی من را منتشر می‌کند و با چاقو من را می‌زند. قرص برنج می‌آورد و می‌گفت باید این قرص را جلوی من بخوری. باید خودکشی کنی. می‌گفت یا باید مال من بشوی یا اینکه خودت را بکشی. من نمی‌خواستم زن او بشوم.

🔹این قدرت را نداشتم که بروم شکایت کنم. از او می‌ترسیدم. فکر می‌کردم همه جا دنبال من است. وحشت داشتم از او. روزی هم که رفتم از او شکایت کنم خیلی به نظرم داشتم کار بزرگی می‌کردم. ولی این جوری نبود که ناگهان بروم شکایت کنم.

🔹اولین جایی که رفتیم [برای شکایت] دادسرای ناحیۀ هفت [تهران] بود. با اینکه آن آقایی که آنجا نشسته بود می‌دید که من چقدر تحت فشار هستم به من می‌گفت: «اصلا شکایت تو قبول نیست. هنوز که اسیدی روی صورت تو پاشیده نشده. من خودم روزی به هزار نفر می‌گویم که می‌کشمت! مگر قرار است آنها از من شکایت کنند که می‌خواهم بکشمشان؟ تو هم برو هر موقع اسید پاشید بیا. تو که هنوز صورتت سالم است.» می‌خواست من را از شکایت منصرف کند. او سرپرست دادسرای ناحیۀ هفت تهران بود. من را از اتاق بیرون کرد. منشی او دلش برایم سوخت و دوباره من را راه داد و توانستم تشکیل پرونده بدهم.

🔹من دو شکایت را همزمان پیش می‌بردم. یک شکایت هم در پلیس فتا کرده بودم به خاطر منتشر شدن عکس های شخصیم.

🔹چون من خیلی احساس ناتوانی می‌کردم به هر جایی که فکر کنید سر زدم. پلیس امنیت هم رفتم.

🔹آنجا یک سرهنگی را دیدم با او صحبت کردم. شرایطم را گفتم. برگشت خیلی راحت به من گفت که برو ده دوازده یا پانزده [میلیون] تومان بده یکی از این لاتها که او را بکشد. گفت [این نوع افراد] معمولا دم دادسراها می‌ایستند و همچین مواردی را راه می‌اندازند. گفت بده به [یکی از] این آدمها که می‌ایستند که [او را] بکشدش و بیندازد آن ور!

🔹گفت این جوری هم به خودت کمک میکنی هم به دخترهای دیگر. چون که قانون از تو حمایت نمی‌کند، نه دختر فلان سردار هستی، نه دختر فلان کس هستی، هیچ کس به تو کمک نمی کند. بهتر است خودت به خودت کمک کنی. من گفتم که من واقعا نمی‌توانم این کار را بکنم و آمدم بیرون.

🔹بعد از آن نه جایی من را خواستند برای ادامۀ شکایتم نه هیچی. شکایتم به شعبه چهار بازپرسی اوین رفته است. فقط [دوست پسرم] فهمید من شکایت کردم و کمی ترسید و عقب نشینی کرد.

متن کامل شهادتنامه بیتا را در سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران بخوانید👇🏻
https://bit.ly/37RWfED

🆔 @Iranhrdc

داده نمای مرکز اسناد حقوق بشر ایران از آمار اعدام ها در ۱۰ ماه نخست سال ۱۳۹۸

👈🏻برای آگاهی از لیست کامل اعدام شدگان در زندان های ایران، به لینک زیر در سایت این مرکز مراجعه کنید:
https://bit.ly/2GV8ViF
🆔 @Iranhrdc

روایت آتوسا از برخورد ماموران پلیس با او پس از تجربه تلخ ربوده شدن توسط یک راننده تاکسی:

🔹ساعت ده شب موقعی که می‌خواستم از تاکسی پیاده بشوم، [راننده] ناگهان گاز داد و رفت توی اتوبان! من شوکه شدم و جیغ می‌زدم. می‌گفت امشب یا تو من را ارضاء می‌کنی یا همین جا وسط اتوبان از ماشین تو را پرت می‌کنم بیرون. من به او گفتم هر کاری بخواهی می‌کنم فقط شیشه را یک کم بده پایین [چون] من دارم خفه می‌شوم. شیشه را قفل کرده بود. [شیشه را از حالت ققل درآورد] .من دستم را گذاشتم روی دکمه که شیشه برود پایین. بعد دستم را آوردم بیرون و محکم می‌زدم روی سقف [ماشین]. این حرکت من را که دید ترسید.

🔹من تا نصفه از ماشین اومدم بیرون. دو سه [رانندۀ ماشین های دیگر در اتوبان] این صحنه را دیدند. من خودم را از پنجرۀ ماشین انداختم بیرون. [پسری که رانندۀ یکی از ماشین های عبوری بود پیاده شد] و به من کمک کرد.

🔹پلیس هم زمان با خانواده‌ و دوست پسرم [به محل] رسید.[مامور پلیس] به من نگاه می‌کرد و می‌گفت: «حالا راستش را بگو، قضیه چه بوده؟» . [آن مامور] همچنین گفت :«مطمئنی دوست پسرت نبوده؟ تو که ماشاالله این کاره‌ای!».

🔹رفتیم کلانتری یوسف آباد. کارآگاه از من یک سری سوال پرسید. او قیافۀ ترسناکی داشت و من اصلا نمی‌توانستم حرف بزنم. بعد شروع کرد سر من داد زدن که « جواب من را درست بده!» شروع کردم به گریه کردن. مامانم گفت «این الان قربانی است، چرا سر او داد می‌زنید؟»
[کارآگاه] گفت این قربانی است؟ این که خودش نمی‌داند چی شده! دخترتان معلوم نیست آن ساعت آنجا چه گ… می‌خورده! بعد گفت :« من مطمئنم دخترت سر قیمت با این یارو به مشکل برخورده». دوست پسرم عصبانی شد و شروع کرد به داد زدن. برادرم او را گرفت که [به مامور] حمله نکند. به خاطر اینکه او داد می‌زد او را بازداشت کردند.

🔹کارآگاه به مادرم گفت: «می‌خواهی همین الان ببرم دخترت را آزمایش کنند که ببینی دختر نیست؟» بعد گوشی‌های ما را چک کردند. گوشی من، برادرم و دوست پسرم. دوست پسرم یهودی است. اینها این را بهانه کردند. دوست پسرم را برای دو شب بازداشت کردند. هم به خاطر توهین، هم اینکه می‌خواستند خانواده‌اش مدرک بیاورند که نشان دهد او پاسپورت اسرائیلی ندارد.

🔹من می‌گفتم من قربانی هستم، چرا سوالهای بیربط می‌پرسی؟ به جای اینکه بپرسی برای من چه اتفاقی افتاده چرا داری قضیه را پیچیده می‌کنی؟ به چه حقی گوشیهای ما را چک کردی؟

🔹من را هم یک شب بازداشت کردند. عنوان پروندۀ من این بود: «پاره‌ای از مشکلات خصوصی و اخلاقی».

🔹اینها اصلا نمی‌خواستند پرونده‌های تجاوز را باز کنند. کارشان هدفمند بود. تا متوجه شد این پروندۀ آزار جنسی است شروع کرد به برگرداندن آن به سمت من.

متن کامل شهادتنامه آتوسا را در سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران بخوانید👇🏻
https://bit.ly/2USkqPv
🆔 @Iranhrdc

مرکز اسناد حقوق بشر ایران، گزارشی با عنوان انقلاب فرهنگی ۱۳۵۹ و محدودیت‏‌های آکادمیک در ایران منتشر کرده است. خلاصه ای از محتوای این گزارش را در ادامه خواهید خواند.

🔹گزارش حاضر نگاهی اجمالی به انقلاب فرهنگی و پیامدهای فوری آن دارد.

🔹هنگامی که در بهمن ۱۳۵۷حکومت انقلابی قدرت را در دست گرفت دانشگاه‏‌ها ‏در میان معدود موسساتی بودند که تحت سلطۀ روحانیون محافظه‌کار قرار نداشتند. اگر چه دانشجویان نقش مهمی در این انقلاب ایفا کرده بودند اما آیت الله خمینی و یارانش در محیط دانشگاه از پشتیبانی ایدئولوژیکی چندانی برخوردار نبودند.

🔹به گفتۀ صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و یکی از فعالان دوران انقلاب، حتی دانشجویان اسلام گرا ‏هم بیشتر تحت تاثیر علی شریعتی قرار داشتند تا خمینی.

🔹در همین هنگام چند سازمان چپ گرای سکولار هم در دانشگاه‌‏ها ‏بسیار فعال بودند و با بهره گیری از گروه‏های ‏دانشجویی شان فعالیت‏‌هایی ‏را در دبیرستان‌‏ها، کارخانه‏‌ها ‏و مناطقی که اقلیت‏‌های ‏قومی در آنها ساکن بودند سازماندهی می‌‏کردند. در این مناطق گروه‌‏های ‏سیاسی مارکسیست که به طرفداری از حقوق اقلیت‏‌های ‏قومی پرداخته بودند تا حدی مورد پشتیبانی قرار گرفته بودند.

👈🏻متن کامل این گزارش را در سایت این مرکز بخوانید:
https://bit.ly/2V8iQZT
🆔 @Iranhrdc

شورای انقلاب که اعضای آن توسط آیت الله خمینی برگزیده شده و به عنوان قانونگذاران حکومت انقلابی عمل می‏‌کردند، در بهمن ۱۳۵۷ محمد ملکی را به عنوان رئیس جدید دانشگاه تهران معرفی کردند.

به گفتۀ ملکی پس از بازگشایی دانشگاه تهران بعد از انقلاب دو کار فوری بود که باید در دانشگاه انجام می‏‌شد. یکی بازگشت اساتید و دانشجویانی بود که بین سال‌‏های ‏۱۳۳۲ و ۱۳۵۷ از دانشگاه اخراج شده بودند.

شورای انقلاب طی صدور حکمی دستور پاکسازی تمام مقامات حکومت پهلوی از کلیۀ مؤسسات دولتی از جمله دانشگاه‌‏ها ‏را صادر کرده بود.

ملکی اظهار داشت یک کمیتۀ سه نفره مسئولِ تصمیم گیری در مورد اخراج‌‏ها ‏شد و نام حدود صد نفر توسط این کمیته برای پاکسازی ارائه داده شد.


👈🏻متن کامل این گزارش را در سایت این مرکز بخوانید:
https://bit.ly/2V8iQZT
🆔 @Iranhrdc

روزشمار حوادث انقلاب فرهنگی سال ۱۳۵۹:

🔹روز ۲۸ فروردین
دانشجویان اسلامی در دانشگاه علم و صنعت ایران کنترل دانشگاه را به دست گرفتند.

🔹روز ۲۹ فروردین
۳۰ تن در دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی بابلسر در مازندران زخمی شدند.

🔹روز ۳۰ فروردین
حدود ۳۰۰ نفر در شیراز زخمی شدند و پاسداران نیز برای متفرق ساختن گروه‏‌های ‏متنازع که با سنگ و چوب به یکدیگر حمله کرده بودند، دست به تیراندازی هوایی زدند.

یک دختر ۱۶ ساله به نام نسرین رستمی به علت اصابت گلوله به نخاع وی فلج شده و مردی به نام سعید توکلی دچار آسیب مغزی شدید گردیده است.

در مشهد ۳۱۶ تن به علت آسیب‏‌های جزیی در پنج بیمارستان این شهر مداوا شدند و ۴۰ تن دیگر به دلیل آسیب های ‏شدید بستری گردیدند.

در دانشگاه تربیت معلم حداقل صد نفر مجروح شدند.

یک مأمور پلیس به نام پرویز ستاری در حومۀ دانشگاه تربیت معلم کشته شد.


🔹روز ۳۱ فروردین
درگیری‏‌هایی ‏در مشهد روی داد که یک کشته و ۴۰۰ مجروح به جای گذاشت.
دوازده تن نیز در درگیری‏‌های ‏کرمانشاه آسیب دیدند.

🔹روز اول اردیبهشت
در دانشگاه تهران سه نفر کشته و ۳۰۰ نفر زخمی شدند.

🔹روز ۲ اردیبهشت
درگیری‏‌ها ‏در اهواز پنج کشته و بیش از ۷۰۰ زخمی به جای گذاشت.
زد و خوردهای دانشگاه سیستان و بلوچستان یک کشته و حدود ۵۰ مجروح به جای گذاشت و ۱۰۰ نفر نیز دستگیر شدند.
https://bit.ly/2HLOKDG
🆔 @Iranhrdc

🔹اسلامی کردن علوم طبیعی چندان دشوار نبود. چند واحد دروس مذهبی به الزامات مربوط به کسب درجۀ کارشناسی اضافه شد و چند واحد هم در مورد تاریخ علوم طبیعی در اسلام در مواد درسی موجود گنجانده شد.

🔹اما اسلامی کردن علوم اجتماعی کار دشوارتری بود.

🔹به پیشنهاد آیت الله محمد تقی مصباح یزدی ستاد انقلاب فرهنگی طرحی را به تصویب رساند که بر اساس آن اساتید علوم انسانی را به حوزۀ علمیۀ قم بفرستند و آنها در آنجا کارهای تحقیقاتی خود را ارائه داده و روحانیون آنجا در بارۀ این تحقیقات اظهار نظر کنند. این برنامه منجر به تهیۀ پنج جلد کتاب در مباحثی از قبیل جامعه شناسی اسلامی و روان شناسی اسلامی شد.

🔹این کتاب‏‌ها ‏در جمع دانشگاهیان با استقبال روبرو نشد.


👈🏻متن کامل این گزارش را در سایت این مرکز بخوانید:
https://bit.ly/2V8iQZT
🆔 @Iranhrdc

اظهارات شهود، بخشی از گزارش مرکز اسناد حقوق بشر ایران درباره انقلاب فرهنگی ۱۳۵۹ در ایران است. روایت مهرک کمالی از روزهای انقلاب فرهنگی:

🔹مهرک کمالی استاد فرهنگ، زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه ایالتی اوهایو است. کمالی با فداییان خلق که یک گروه چپگرای مخالف بود مرتبط بود و اگر چه او در آن هنگام تنها چهارده سال داشت، در طول انقلاب فرهنگی در تظاهرات علیه تعطیل شدن دانشگاه‏‌ها ‏شرکت می‏‌کرد.

🔹کمالی زد و خوردی که در سال ۱۳۵۹ در حومۀ دانشگاه شیراز میان نیروهای اسلامی طرفدار حکومت و دانشجویان چپگرا روی داد، اینطور تعریف کرد: [لباس شخصی ها] مدام با سنگ پرتاب کردن ما را به عقب می‏‌راندند. یادم است که داشتم می‏‌دویدم که یکی از بچه‏‌ها ‏خورد زمین و همه خوردیم پشت سرش زمین و بعد یک چیزی خورد پشت گوش من. یک جای بدی بود. خیلی نزدیک گیج گاهم بود. هوش نداشتم… در بیمارستان که داشتند بخیه می‏‌زدند، من به هوش آمدم.

🔹کمالی که خود شاهد آغاز ‏انقلاب فرهنگی بود، شخصاً تاثیر آن را تجربه کرد. کمالی در سال ۱۳۶۷ در آزمون سراسری دانشگاه‏‌ها ‏در رشته ریاضی شرکت کرد. اما در مرحلۀ گزینش رد شد.

🔹کمالی خود بهائی نبود اما خانوادۀ او بهائی بودند. او می‏‌دانست هدف واقعی از روند اعتراض مجبور ساختن وی به توبه و اعلام جدا شدن وی از دیانت بهائی بود.

🔹به کمالی گفتند که او باید علنا و در روزنامه اعلام کند که بهائی نیست. کمالی در پاسخ گفت که بهائی نیست اما چنین مطلبی را هم در روزنامه منتشر نخواهد کرد.

https://bit.ly/2HXcuFf
🆔 @Iranhrdc

روایت عباس خسروی فارسانی از اجبار نهادهای امنیتی به تغییر موضوع پایان نامه او از "نظریۀ خطای اخلاقی جی. ال. مکی" به "ولایت فقیه"!

🔹عباس خسروی فارسانی در سال ۱۳۷۷ در دانشگاه امام صادق ثبت نام کرد و به تحصیل در رشتۀ الهیات پرداخت. فارسانی پس از کسب مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه امام صادق، برای کسب دکترا در رشتۀ فلسفۀ غرب در دانشگاه اصفهان ثبت نام نمود.

🔹دیدگاه‏‌های ‏مذهبی فارسانی تدریجاً تغییر یافت. در طی دوره‌‏ای ‏که فارسانی دانشجوی دانشگاه امام صادق بود، با نام مستعار در وبلاگ‏‌ها ‏شروع به انتشار مطالبی انتقاد آمیز از اسلام و حکومت ایران کرده بود. او همچنین یک کتاب آنلاین با نام مستعار آزاد آزاده منتشر نمود. فارسانی در کتاب خود از جمهوری اسلامی و رهبرانش انتقاد کرده بود.

🔹پلیس فتای ایران در روز ۱ تیر ۱۳۹۱ وی را در خانه‌‏اش ‏در اصفهان دستگیر کردند.

🔹در بازداشتگاه وزارت اطلاعات یکی از بازجوها به فارسانی گفت آنها می‏‌توانند مانع از فارغ التحصیل شدن وی بشوند. وی همچنین گفت آنها می‏‌توانند بورسیۀ وی را لغو کرده و مانع از تدریس وی در دانشگاه پیام نور و دیگر مؤسسات آموزشی کشور شوند. سپس در طول بازجویی‏‌ها ‏به فارسانی گفتند به شرط آنکه موضوع پایان نامه خود را تغییر دهد اجازه خواهد داشت تحصیلات خود را به اتمام برساند.

🔹موضوع پایان نامۀ فارسانی فلسفۀ اخلاق و نظریۀ خطای اخلاقی جی. ال. مکی [J.L. Mackie] بود. در عوض به وی پیشنهاد شد که پایان نامۀ خود را در بارۀ ولایت فقیه بنویسد.

🔹بازجوها همچنین به فارسانی گفتند که پس از ترک سمت تدریسی خود، به شرط همکاری با آنها می‏‌تواند در دانشگاهی که آنها برایش تعیین کنند به تدریس بپردازد.

🔹گاهی اوقات جلسات بازجویی تا هشت ساعت به درازا می‏‌کشید و از نظر زمان بندی هم نظم خاصی را دنبال نمی کرد و می‏‌توانست هر زمانی آغاز شود. در طول دوران بازداشت، فارسانی به وکیل مدافع دسترسی نداشت.

🔹پس از آزادی، فارسانی متوجه شد که از دانشگاه اصفهان اخراج شده و بورسیۀ وی نیز قطع گردیده است. او همچنین متوجه شد که از سمت استادی دانشگاه پیام نور نیز اخراج شده است.

🔹وکلا به فارسانی گفتند امکان دارد مجازات او تا ۱۵ سال حبس یا حتی اعدام پیش برود و اینکه پروندۀ وی به دلیل آنکه اکنون به دادگاه انقلاب ارجاع شده است، وضعیتی غیر قابل پیش بینی دارد.

🔹 در مهر ماه ۱۳۹۱ یعنی سه ماه پس از دستگیری، از مرز عبور کرد و وارد ترکیه شد.


https://bit.ly/32iQnC8
🆔 @Iranhrdc