صبا کردافشاری، فعال مدنی ۲۲ ساله و عضو کمپین «چهارشنبه‌های سفید»، با تودیع قرار وثیقه ۲ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومانی، از زندان قرچک ورامین به مرخصی هفت روزه اعزام شد.

معترضان به حجاب اجباری حتی یک روز را هم نباید در زندان سپری کنند. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔

به گزارش کانال خاکزدگان، پس از گذشت ۵ روز از شلیک مستقیم نیروهای «حوزه مقاومت بسیج شهید دانش شوش» در بامداد جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰ به سمت ابراهیم عطشانی (کعبی) و مصطفی حرگانی، دو جوان عرب اهل شوش و اعلام خبر جان باختن آنان، مأموران اطلاعات سپاه به خانواده مصطفی حرگانی گفته‌اند که او هنوز زنده است. این در حالی‌ است که حتی خانواده برای وی مراسم یادبود برگزار کرده بودند.

در پی انتشار اخبار مربوط به تیراندازی مستقیم به سمت ابراهیم عطشانی و مصطفی حرگانی در شهر شوش، کانال تلگرام خاکزدگان که اخبار فعالان مدنی، کارگران و شهروندان عرب را پوشش می‌دهد گزارش کرد که آمبولانس در محل تیراندازی حضور نیافته و آنها «در حین انتقال به بیمارستان مورد شکنجه قرار گرفته‌اند». پای ابراهیم عطشانی در بیمارستان قطع شد و اخبار مربوط به جان باختن او منتشر شده است.

کریم دحیمی، فعال حقوق بشر به بنیاد عبدالرحمن برومند گفت: ابراهیم عطشانی، در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ مدتی در بازداشت به سر برده و در شهر شوش به عنوان فعال مدنی شناخته می‌شده است.

به نقل از خبرگزاری‌های ایران، روابط عمومی سپاه خوزستان با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که پس از اینکه «یک تیم تروریستی» وابسته به النضال «اقدام به حمله و تیراندازی به اماکن نظامی و انتظامی در شهرستان شوش» کردند، زخمی شدند و یکی از آنها در حال انتقال به بیمارستان جان باخت. در این بیانیه آمده است که «تعدای اسلحه کلاشینکف و مقادیری مهمات» از آنها کشف و ضبط شد.

به گفته کریم دحیمی، افراد محلی و تصاویر موجود از صحنه مجروح شدن این دو جوان، مسلح بودن آن‌ها را رد می‌کنند. همچنین به گفته او، حرکت النضال ارتباط با ابراهیم عطشانی و مصطفی حرگانی را رد کرده و تنها خبر قتل آن‌ها را منتشر کرده است. خاکزادگان وابستگی ابراهیم عطشانی و مصطفی حرگانی به هر گروه یا حزبی را تکذیب می‌کند.

اصول استفاده از سلاح گرم و توسل به زور در قوانین بین‌المللی

@IranRights بنیاد برومند 🔔

بکتاش آبتین، از اعضای کانون نویسندگان ایران که دوران محکومیت ۶ ساله خود را می‌گذراند در زندان اوین به ویروس کرونا مبتلا شده است.

آقای آبتین مهرماه زمانی که کوید ۱۹ در زندان‌ها شیوع پیدا کرده بود، همراه رضا خندان مهابادی و کیوان باژن، دو تن دیگر از اعضای کانون نویسندگان ایران، پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان منتقل شدند.

محمد رسول اف، کارگردان سینما، روز دوشنبه ۱۶ فروردین، در توییتی نوشت:

«چند دقیقه قبل بکتاش آبتین از زندان اوین تماس گرفت. در بهداری بستری بود. ریه‌هایش درگیر شده، به سختی سخن می‌گفت. شیوع گسترده کویید۱۹ در زندان بسیار نگران کننده است. در حالی که حاکمیت از تامین واکسن برای مردم ناتوان است، اعطای مرخصی به زندانیان حداقل کاری است که موظف به انجام آن است.»

کانون نویسندگان ایران پیش از این با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده بود: "حاکمان جمهوری اسلامی، قوه‌ی قضائیه و وزارت اطلاعات را مسئول حفظ جان و سلامت اعضای در بند خود می‌داند" و خواستار آزادی بی‌قید و شرط اعضای دربند خود و سایر زندانیان سیاسی و عقیدتی شده بود. #آزادشان_کنید

@IranRights

شهلا جهان‌بین، کمتر از ۲۴ ساعت پس از آزادی، مجدداً بازداشت و به زندان اوین بازگردانده شد.

روز دوشنبه ۱۶ فروردین، شهلا جهان‌بین، فعال مدنی و از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ تن از فعالان زنان با خواست استعفای رهبر جمهوری اسلامی، به صورت زودهنگام از زندان اوین آزاد شده بود.

خبرگزاری هرانا از یک منبع نزدیک به خانواده خانم جهانبین نقل می‌کند: «صبح امروز نیروهای امنیتی شهلا جهانبین را از منزلش با ادعای اینکه جهت تکمیل پرونده باید به دفتر قاضی اجرای احکام منتقل شود، به دادسرای اوین بردند. نهایتا خانم جهانبین به این بهانه که اشتباها بجای زندانی دیگری آزاد شده جهت تحمل ادامه دوران محکومیت به زندان اوین بازگردانده شد.»

خانم جهان‌بین از ۲۴ آبان ۹۹ دوران محکومیت ۲۷ ماهه خود را در بند زنان زندان اوین می‌گذراند. عباس واحدیان شاهرودی، فعال مدنی، از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ تن و همسر خانم جهان‌بین که در اسفندماه از حمله قلبی خفیف او خبر داده بود، امروز در اینستاگرام خود نوشت: «بعد از بازداشت مجدد شهلا حال مادر سالخورده‌اش به شدت بد شده...این آزادی نیم بند، صرفا جهت آزار و اذیت شهلا و خانواده بیگناه من است.»

آزار و اذیت زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان را متوقف کنید. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔

یکشنبه ۲۲ فروردین ساعت ۸ شب به وقت ایران، در آستانه سی‌امین سالگرد ترور عبدالرحمن برومند، در كلاب هاوس درباره دادخواهی گفت‌وگو خواهیم کرد.

با حضور شیرین عبادی، نرگس محمدی، پرستو فروهر، رویا برومند، لادن برومند، شاهین میلانی، آسیه امینی و همراهی سیامک دهقان‌پور و شاهد علوی

@IranRights بنیاد برومند 🔔

جعفر عظیم‌زاده، فعال کارگری، که شنبه ۲۱ فروردین با پایان دوران محکومیت از زندان رجایی‌شهر کرج آزاد شده است به دیدار خانواده اسماعیل عبدی، معلم ریاضی و فعال صنفی زندانی رفت. در این دیدار جعفر عظیم‌زاده و تعدادی دیگر از معلمان و فعالین صنفی و مدنی، خواستار آزادی اسماعیل عبدی شدند.

اسماعیل عبدی، در سال ۹۰ توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس تعلیقی و در سال ۹۴ در پرونده‌ای دیگر به ۶ سال حبس که ۵ سال آن قابل اجرا بود، محکوم شد. او در «تجمعات سکوت» برای اعتراض به کمبود بودجه آموزش و پرورش و حقوق زیر خط فقر معلمان و تنبیه و زندانی شدن فعالان صنفی شرکت کرده بود. عبدی به دنبال شیوع ویروس کرونا و در آستانه پایان دوره محکومیت به مرخصی اعزام شد، اما با احیای پرونده سال ۸۹، برای گذراندن ۱۰ سال حبس به دلیل مصاحبه با رسانه‌های خارج از کشور به زندان برگردانده شد. در روزهای پایانی سال ۹۹ آقای عبدی را در فاصله چند روز بین زندان اوین، زندان رجایی‌شهر، بازداشتگاه کلانتری کرج، قرنطینه زندان اوین و زندان قزلحصار جابه‌جا کردند. او به بیماری آسم مبتلاست.

جای فعالان صنفی در زندان نیست. #آزادشان_کنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔

«دورانی بود که هیچکس حال شما را نمی‌پرسد»

آسیب و ستمی که پس از انقلاب ۱۳۵۷ زندگی اعضای ارتش شاهنشاهی و خانواده‌هایشان را تحت تأثیر قرار داد بی‌شمار بود و چنانکه سزاوار است مورد توجه جامعه قرار نگرفت.

در چهل و دومین سالگرد تیرباران تیمسار سرلشگر علی ‌نشاط، دختر ایشان شیرین نشاط، در مصاحبه با بنیاد عبدالرحمن برومند، از تأثیرات اعدام پدر بر زندگی‌اش می‌گوید.

تیمسار سرلشگر علی نشاط، فرمانده گارد جاویدان (گارد شاهنشاهی)، در سال ۱۳۰۲ در تهران متولد شد. او تحصیلاتش را در دبیرستان و دانشگاه نظام انجام داده بود. تیمسار نشاط متاهل و دارای ۵ فرزند بود. او به زبان‌های انگلیسی و فرانسه مسلط بود، ورزشکار بود و در رشته‌های شمشیر‌بازی، تیراندازی، پرش ارتفاع، اسب‌سواری و شنا مدال‌های بسیاری کسب کرده بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷، دادگاه انقلاب اسلامی تهران در بعدازظهر روز ۲۱ فروردین ۱۳۵۸ تیمسار نشاط را همراه با ۱۱ نفر دیگر از افسران عالی رتبه محاکمه کرد و او در ساعت ۲:۳۰ صبح روز ۲۲ فروردین در زندان قصر تهران تیرباران شد.

ویدیوی کامل را اینجا ببینید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔

امروز، سی‌امین سالگرد ترور دکتر عبدالرحمن برومند در پاریس در ۲۹ فروردین ۱۳۷۰ است.

ده سال پس از اعدام فراقضایی دکتر عبدالرحمن برومند به دست عوامل جمهوری اسلامی، بنیاد عبدالرحمن برومند، نهادی غیرانتفاعی و غیردولتی برای پیشبرد حقوق‌بشر و دموکراسی در ایران، توسط فرزندان ایشان لادن برومند و رویا برومند پایه‌گذاری شد. یکی از اهداف تشکیل بنیاد عبدالرحمن برومند و «یادبود امید»، یادبودی در دفاع از حقوق بشر، هشدار به حکام خودکامه‌ای است که به حریفان سیاسی خود با دشنه و گلوله پاسخ می‌دهند، هشدار تا بدانند که اعمال خشونت و حذف حریف به مبارزه برای حق و آزادی پایان نمی‌دهد. چرا که ظلمی که بر قربانیان رفته است وجدان ملی را به چالش می‌طلبد و به محرکی قوی در تداوم مبارزه برای آزادی و حقوق بشر تبدیل می‌شود. #دادخواهی

@IranRights بنیاد برومند 🔔

گزارش سالانه سازمان عفو ‌بین‌الملل درباره احکام مرگ و اعدام‌ها در جهان در سال ۲۰۲۰ میلادی منتشر شد.

بر اساس این گزارش، از میان ۲۴۶ مورد اعدام ثبت‌شده در جمهوری اسلامی ایران، ۱۹۴ نفر با اتهام قتل، ۲۳ نفر برای جرائم مرتبط با مواد مخدر، ۱۲ نفر با اتهام تجاوز، ۴ نفر با اتهام «قیام مسلحانه علیه حکومت» (بغی)، ۵ نفر با اتهام محاربه، ۲ نفر با اتهامات قتل و تجاوز، ۲ نفر با اتهام جاسوسی، یک نفر با اتهام «افساد فی‌الارض» و یک نفر برای نوشیدن مشروبات الکلی اعدام شدند. یک اعدام در ملأعام صورت گرفت و ۹ زن در میان اعدامیان قرار داشتند. جمهوری اسلامی ایران تنها کشور جهان در سال گذشته بود که افرادی را به ‌خاطر جرم‌هایی که هنگام وقوع‌شان کمتر از ۱۸ سال سن داشتند اعدام کرد.

عفو بین‌الملل تأکید می‌کند که مجازات مرگ به ‌نحو فزاینده‌ای به‌ عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی علیه مخالفان، معترضان و اعضای اقلیت‌های اتنیکی در سال گذشته در جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار گرفته است. روح الله زم، نوید افکاری، مصطفی صالحی، هدایت‌عبدالله‌پور و ۱۰ تن دیگر از اعضای اقلیت کرد و ۹ تن از اقلیت بلوچ از جمله افرادی‌اند که به عنوان قربانیان دادرسی ناعادلانه و مجازات اعدام در سال ۲۰۲۰ در گزارش سالانه اعدام عفو بین‌الملل از آنها یاد شده است.

در بخش دیگری از این گزارش یادآوری شده است که قانون مجازات اسلامی همچنان سنگسار را مجاز می‌داند، اگر چه عفو بین‌الملل در سال ۲۰۲۰ مورادی از اعدام با سنگسار در این سال را ثبت نکرده است. همچنین، روابط جنسی رضایتمندانه با همجنس و روابط جنسی خارج از ازدواج همچنان جرم‌انگاری شده و مشمول مجازات اعدام باقی مانده است. علاوه بر این، مجازات اعدام برای برخی جرائم مربوط به مواد مخدر و نیز اتهاماتی مبهم و تفسیربردار مثل «سب‌النبی»، «محاربه» و «افساد فی‌الارض» نیز در قانون در نظر گرفته شده است.

بنا به این گزارش، چین، ایران، مصر، عراق و عربستان در صدر جدول اعدام‌های اجرا شده در سال ۲۰۲۰ قرار دارند. لازم به ذکر است که عفو بین‌الملل در سال ۲۰۰۹ به دنبال بروز نگرانی‌هایی درباره سوءاستفاده مقامات چین از ارقام ارائه شده از جانب این سازمان، انتشار آمار تخمینی در مورد اعدام در چین را متوقف کرد. با این حال، بنا به اطلاعات موجود هر سال هزاران نفر در کشور چین به مرگ محکوم شده و اعدام می‌شوند.

گزارش کامل به زبان فارسی و انگلیسی

#اعدام_نکنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔

متأسفانه مطلع شدیم فریده آرمان، فعال حقوق زنان و پناهندگان در مالمو سوئد و عضو کمیته مرکزی و دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران و همسر غلام کشاورز، پس از چند سال جدال بی‌امان با بیماری سرطان، امروز درگذشت. یادش گرامی.

در شهریور ۱۳۶۸، خانم آرمان شاهد ترور همسرش، غلام کشاورز بود. سرگذشت آقای کشاورز به تازگی در «یادبود امید» مستند شده است.

غلام کشاورز فعال سیاسی ساکن سوئد، زمانی که همراه با همسر و برادر برای دیدار مادر به قبرس مسافرت کرده بود، با سلاح گرم ترور شد. شاهدان عینی می‌گویند در ساعت ۹:۱۵ دقیقه شب ۵ شهریور ۱۳۶۸، در حالیکه آقای کشاورز همراه ۶ نفر از اعضای خانواده‌اش به سمت هتل محل سکونتشان در شهر لارناکا در حال پیاده‌روی بودند، دو جوان ۲۰ تا ۲۵ ساله از پشت سر با موتور به آن‌ها نزدیک شدند و پس از اینکه نام غلام کشاورز را صدا زدند، چند گلوله به سمت او شلیک کردند.

غلام کشاورز در زمان ترور از اعضای کمیته رهبری «حزب کمونیست ایران»، عضو اتحادیه سراسری کارگری سوئد و فعال حقوق پناهندگان بود. در آخرین سال‌های عمر خود با گروه دیگری از فعالان سیاسی و مدنی ایرانی در اروپا به شکل فعالانه‌ای برنامه تشکیل یک فدراسیون بین‌المللی برای پناهجویان ایرانی را در دستور کار داشت. یک هفته پیش از اینکه به قتل برسد در یک سخنرانی با عنوان «پناهندگان ایرانی چرا و چگونه باید متشکل شوند» در استکهلم علاوه بر تأکید بر ضرورت تشکیل یک تشکل بین‌المللی و فراحزبی پناهجویان ایران، نسبت به «ربودن و تیرباران» پناهجویان از سوی جمهوری اسلامی در کشورهای همسایه ایران، مانند ترکیه و پاکستان ابراز نگرانی کرده بود.

در متن حکم دادگاه دیوان عالی قضایی آلمان فدرال در جریان رسیدگی به پرونده ترور میکونوس، به قتل آقای علی محمدی (سرخلبان ایرانی که در هامبورگ آلمان در ۲۵ تیر ۱۳۶۶ به قتل رسید) و آقای کشاورز هم اشاره شده و آمده است: «در هر دو مورد اسلحه قاتلین و صداخفه‌کن آن‌ها کشف شده‌اند. آزمایش‌های تطبیقی بین آن‌ها و صداخفه‌کن‌هایی که در جریان ترور میکونوس استفاده شده بودند، آشکارا نشان می‌دهند که ویژگی‌های طرز تهیه و کارپردازی آن‌ها با هم مطابقت دارند.»

🔴 اگر در رابطه با دیگر موارد ترور و اعدام فراقضایی اطلاعاتی دارید، می‌توانید به صورت شناسا یا ناشناس از طریق این لینک برای ما ارسال کنید.

@IranRights بنیاد برومند 🔔

به گزارش خبرگزاری هرانا، شعبه اول دادگاه کیفری یک اراک دو زندانی عقیدتی را در یک پرونده مشترک با اتهام سب‌النبی (توهین به پیامبر اسلام) و توهین به مقدسات به اعدام محکوم کرده است. این حکم روز پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ در زندان به آنها ابلاغ شده است.

اتهامات مبهم و تفسیربرداری چون «سب‌النبی» و «توهین به مقدسات» که در قانون در نظر گرفته شده است، به شکل جدی ناقض حق آزادی بیان و حق حیات است.

این دو زندانی عقیدتی که هویت یک نفر از آنها به نام یوسف مهراد تا کنون احراز شده است، در خرداد ماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. یوسف مهراد، اهل اردبیل و پدر ۳ کودک خردسال است. او که پس از بازداشت در منزل خود در اردبیل به زندان اراک منتقل شد، دو ماه در سلول انفرادی نگهداری شد و ۸ ماه از حق ملاقات و برقراری تماس تلفنی با خانواده محروم بود.

یوسف مهرداد در بخش دیگری از پرونده به تبلیغ علیه نظام، تشکیل گروه، توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی و توهین به رهبری متهم شده است.

#اعدام_نکنید

@IranRights بنیاد برومند 🔔

🔻جمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده در دهه ۶۰، با انتشار نامه‌ای خطاب به پیروز حناچی، شهردار تهران، به تغییر و تخریب گورستان خاوران با احداث قبرهای جدید اعتراض کردند.

💬 آنها در بخشی از این نامه می‌نویسند: «این حقوق شهروندی و انسانی ما خانواده‌هاست که از محل دقیق خاکسپاری عزیزانمان با خبر باشیم و بتوانیم با حضور بر سر مزارشان، یاد عزیزانمان را گرامی بداریم. اکنون پس از حدود چهل سال محرومیت از این حق، ما خواهان عدم تعرض و تغییرات در این گورستان هستیم. مصرانه از شما می خواهیم از اِعمالِ اجبار بر هموطنان بهایی برای خاکسپاری عزیزان متوفیشان در قطعه ی گورستان جمعی خودداری کنید و نمک بر زخم کهنه ی ما نپاشید.»

▪️انتشار این نامه در ادامه اعتراض‌های روزهای اخیر در پی ممانعت نهادهای مسئول از دفن اجساد تعدادی از شهروندانی بهایی در گورستان بهائیان تهران (گلستان جاوید) و اجبار در دفن اجساد در محل گورهای دسته‌جمعی اعدام‌شدگان دهه ۶۰ در خاوران، صورت گرفته است.

💬 دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ بین‌المللی بهائی در سازمان ملل در ژنو، نیز روز شنبه، اول اردیبهشت از اقدام حکومت ایران برای «مجبور» کردن بهائیان برای دفن درگذشتگان خود در گورستان خاوران تهران انتقاد کرد و گفت:

«منع افراد از خاکسپاری با عزت و احترام عزیزانشان در شرایطی که آنها در غم و اندوه هستند، عملی غیرانسانی است. بهائیان برای همە درگذشتگان احترام قائلند و با توجه به اینکه جامعە بهائی طی دهه‌های متوالی با هتک حرمت گورستان های خود روبرو بوده است، نمی‌خواهد با دفن عزیزان خود در محل سابق خاکسپاری دیگران، هیچ فرد دیگری همان درد را تجربه کند.»

▪️مسعود انصاری، یکی از زندانیان سیاسی است که در اردیبهشت ۱۳۶۶ در زندان اوین تیرباران شد. مسئولان زندان به مادرش كه برای ملاقات به اوين رفته بود، گفتند جسد فرزندش در گورستان خاوران دفن شده است. مادرش به خاوران رفته و با دستهايش خاک‌های تازه را كنار زد تا بالاخره در جايی پاچه شلوار فرزندش را ‌شناخت، باز خاک‌ها را كنار ‌زد تا این که صورت فرزندش را دید. او چند روز بعد قطعه‌ای فلزی كه نام فرزندش روی آن حک شده بود در زير خاک‌ها بر روی جسدش می‌گذارد اما چندی بعد مأموران رژيم با بولدوزر همه قبرها را به هم ریختند.

سرگذشت مسعود انصاری در «یادبود امید»
@IranRights بنیاد برومند 🔔

شب ۱۷ دی ۱۳۶۰، عزت طبائیان، به گفته هم‌بندی‌هایش در زندان اوین، همراه با یک زن و ۵۰ مرد تیرباران شدند. مقامات جسد او را به خانواده تحویل ندادند. پدرش با اندازه‌گیری زمین خاوران از طریق گز کردن با پا، محل دفن دخترش را حدس زد.

متولد اصفهان، متأهل و دانشجوی سال آخر رشته فیزیوتراپی دانشگاه تهران بود. فعالیت خود را از زمان شاه آغاز کرده بود. ابتدا گرایش به مجاهدین داشت و بعد به مارکسیسم لنینیسم گروید.

خانم طبائیان در وصیت نامه‌اش نوشت: «زندگی زیبا و دوست داشتنی است. من هم مثل بقیه، زندگی را دوست داشتم. ولی زمانی فرا می‌رسد كه دیگر بایستی با زندگی وداع کرد. برای من هم آن لحظه فرا رسیده است و از آن استقبال می‌کنم. وصیت خاصی ندارم، ولی می‌خواهم بگویم كه زیبایی‌های زندگی هیچگاه فراموش شدنی نیست. كسانی كه زنده هستند سعی كنند از عمر خود حداكثر بهره را بگیرند.»

سرگذشت عزت طبائیان در «یادبود امید»

@IranRights بنیاد برومند 🔔

فرزانه انصاری‌فر، خواهر فرزاد انصاری‌فر، از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۹۸، به دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شد.

بنا به احضاریه‌ای که روز یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ به خانم انصاری‌فر ابلاغ شده و ایشان در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است، خانم انصاری‌فر به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری و مشارکت در اخلال در نظم و آسایش عمومی و برهم زدن امنیت کشور و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی» به شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان احضار شده است.

فرزاد انصاری‌فر، سرامیک‌کار ۲۷ ساله اهل بهبهان در استان خوزستان، در ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در جریان اعتراضات آبان ۹۸ در این شهر، با اصابت گلوله به سر جان باخت.

ویدیو از توئیتر مسیح علی‌نژاد

@IranRights بنیاد برومند 🔔