ژینوس نعمت محمودی اولین زن هواشناس در ایران بود و به عنوان سرپرست سازمان هواشناسی ایران خدمت کرد.

بهائی و عضو محفل روحانی ملی بهائیان ایران بود. در ۶ دی ۱۳۶۰، او را دو هفته بعد از دستگیری، بدون اطلاع خانواده اعدام و در محلی که «کفرآباد» می‌نامیدند دفن کرده‌اند.

خانم نعمت محمودی «اطلس جغرافیایی ایران» را تهیه و در نهادهای آموزشی گوناگون، از جمله دانشگاه تهران هواشناسی تدریس کرد. بعد از انقلاب ۱۳۵۷ حقوق بازنشستگی‌اش قطع و در فروردین ۱۳۵۹ به طور رسمی اخراج شد.

در ۳۰ مرداد ۱۳۵۹، همسرش، هوشنگ محمودی، از اولین برنامه‌سازان و مجریان برنامه‌های کودکان و نوجوانان در رادیو و تلویزیون ایران، با حمله پاسداران مسلح به جلسه محفل ملی اول بهائیان، به همراه دیگر اعضای محفل روحانی ملی و دو عضو هیئت معاونت، ربوده و ناپدید شد.

ژینوس نعمت محمودی به عضویت دومین محفل روحانی ملی بهائیان ایران انتخاب شد. در آذر ۱۳۶۰ به همراه هفت عضو دیگر محفل ملی، کامران صمیمی، محمود مجذوب، جلال عزیزی، سیروس روشنی اسکوئی، عزت‌الله فروهی، قدرت‌الله روحانی و مهدی امین امین در خانه یکی از اعضای جامعه بهائی پس از برگزاری نشست محفل ملی بهائیان دستگیر شد. دو هفته بعد در ۶ دی ۱۳۶۰ همه آنها اعدام شدند.

یکی از هم‌بندیان ژینوس نعمت‌ محمودی می‌گوید: «او می‌دانست که کشته می‌شود اما بسیار آسوده خاطر و مهربان بود. به هم‌بندان جوان توصیه می‌کرد که وقتشان را هدر ندهند و داوطلب شد که تا وقتی با آنهاست به ایشان درس فیزیک بدهد.»

صفحه یادبود ژینوس نعمت محمودی در «یادبود امید»

@Iranrights

بیست سال پیش، بنیاد عبدالرحمن برومند با هدف ثبت حقیقت و جلوگیری از فراموشی نام و یاد قربانیان خشونت دولتی آغاز به کار کرد. بنیانگذاران بنیاد برومند که خود واقعیت تلخ از دست دادن یکی از عزیزان خود در اثر خشونت دولتی را تجربه کرده‌اند، به تلاش بی‌وقفه حکومت برای پنهان کردند حقیقت، سرکوب حافظه جمعی برای دفن یاد قربانیان و گسترش ترس برای منصرف کردن جامعه و بازماندگان از بازگویی حقیقت و دادخواهی واقف بودند.

این بنیاد با تلاش بنیانگذاران و همکارانش و همچنین با اعتماد، حمایت و همکاری جان‌به‌دربردگان و نزدیکان قربانیان خشونت دولتی در طول دو دهه گذشته در مسیر دادخواهی گام برداشته و تا امروز موفق شده است که نام و سرگذشت ۲۵ هزار و ۷۵۹ قربانی خشونت دولتی را در یادبود آنلاین و دوزبانه امید ثبت و به اشکال گوناگون برای مستندسازی نقض حقوق بشر و ترویج حقوق بشر در ایران فعالیت کند.

اگر خارج از ایران زندگی می‌کنید و مایلید برای مبارزه در راه حقیقت و عدالت به ما کمک مالی کنید، لطفاً به لینک زیر مراجعه کنید.

💎 classy.org/give/236983

همواره قدردان حمایت‌های شما هستیم.

@Iranrights

خالد پیرزاده، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان شیبان اهواز، روز پنجشنبه ۹ دی ماه در اقدامی اعتراضی پلک چشم راست خود را دوخت.

خبرگزاری هرانا روز گذشته خبر داد که از زمان انجام این اقدام اعتراضی خانواده خالد پیرزاده از او بی‌خبر هستند. امری که باعث افزایش نگرانی در رابطه با وضعیت سلامت این زندانی سیاسی شده است.

اعتراض خالد پیرزاده به عدم تحقق وعده‌های مسئولان مبنی بر موافقت با درخواست آزادی مشروط و اعطای مرخصی به او صورت گرفته است.

خالد پیرزاده در خرداد ۹۸ توسط نیروهای امنیتی همراه با ضرب و شتم بازداشت شد. او در بهمن ۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه از بابت اتهام «اجتماع و تبانی» به ۵ سال حبس و از بابت اتهام «توهین به رهبری» به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدید نظر عینا تأیید شد و ۵ سال آن قابل اجراست. آقای پیرزاده در مرداد ۹۹ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد و از تیر امسال به زندان شیبان منتقل شده و از آن زمان بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در بند ۵ این زندان و در کنار زندانیان جرائم خشن به سر می‌برد.

@Iranrights