مقامات روز پانزدهم دی ۱۳۹۶ به خانواده وحید حیدری خبر دادند که او درگذشته است. آنها علت فوت او را «خودکشی» اعلام کردند. آنها خانواده آقای حیدری را مجبور کردند صبح روز شانزدهم دی ماه جسد او را در قبری تعیین‌شده در قطعه ۳۴ بهشت زهرای اراک به خاک بسپارند. به گفته افراد مطلع به نقل از شاهدان، حضور پرتعداد نیروهای امنیتی و انتظامی در مراسم ختم وحید حیدری، مشهود بود.
مقامات مسئول پس از درگذشت وحید حیدری، ارتباط دستگیری او با اعتراضات سراسری را رد کردند و گفتند که او در رابطه با مواد مخدر دستگیر شده است. به گفته آشنایان، خانواده وحید حیدری از سوی مقامات امنیتی به شدت تحت فشار قرار گرفته‌اند که درباره واقعه کشته شدن او سکوت کنند. افرادی که وحید حیدری را می‌شناختند، شهادت دادند که او معتاد یا موادفروش نبود و جوانی تندرست و زحمتکش بود. به گفته آنها، وارد کردن چنین اتهامی، ظلم آشکاری به او و خانواده‌اش است.
ادامه سرگذشت وحید حیدری را در صفحه یادبود او در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند بخوانید.
@IranRights
مقامات مسئول پس از درگذشت وحید حیدری، ارتباط دستگیری او با اعتراضات سراسری را رد کردند و گفتند که او در رابطه با مواد مخدر دستگیر شده است. به گفته آشنایان، خانواده وحید حیدری از سوی مقامات امنیتی به شدت تحت فشار قرار گرفته‌اند که درباره واقعه کشته شدن او سکوت کنند. افرادی که وحید حیدری را می‌شناختند، شهادت دادند که او معتاد یا موادفروش نبود و جوانی تندرست و زحمتکش بود. به گفته آنها، وارد کردن چنین اتهامی، ظلم آشکاری به او و خانواده‌اش است.
ادامه سرگذشت وحید حیدری را در صفحه یادبود او در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند بخوانید.
@IranRights
عزت طبائیان در ۱۷ دی ۱۳۶۰ در زندان اوین به همراه ۵۱ نفر دیگر تیرباران شد. متأهل و دانشجوی سال آخر رشته فیزیوتراپی دانشگاه تهران بود. در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «زندگی زیبا و دوست‌داشتنی است. من هم مثل بقیه، زندگی را دوست داشتم. ولی زمانی فرا می‌رسد که دیگر بایستی با زندگی وداع کرد.»
روز ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ در خانه یکی از هواداران سازمان پیکار در تهران در یک جلسه تشکیلاتی شرکت داشت. این خانه لو رفته بود و حوالی ساعت ۲ بعد از ظهر مأموران اقدام به دستگیری آنها کردند. عزت موفق شد از در عقب فرار کند و خود را از طریق دیوار به داخل خانه‌ای پرت کند. این کار باعث شکستن لگن خاصره او شد. صاحب آن خانه که یک حزب‌اللهی بود از پناه دادن به او خودداری و مأموران را برای دستگیری او خبر کرد.
او یک ماه در بیمارستان تحت مراقبت مأموران مسلح بستری بود. تا مدت‌ها مأموران از هویت اصلی او بی‌اطلاع بودند. خانم طبائیان را برای بازجویی به بند ۳۰۰۰ و سپس به زندان اوین منتقل کردند. پس از اعدام، مقامات جسد او را در گورستان خاوران دفن کردند.
صفحه یادبود عزت طبائیان در «یادبود امید»
@Iranrights
روز ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ در خانه یکی از هواداران سازمان پیکار در تهران در یک جلسه تشکیلاتی شرکت داشت. این خانه لو رفته بود و حوالی ساعت ۲ بعد از ظهر مأموران اقدام به دستگیری آنها کردند. عزت موفق شد از در عقب فرار کند و خود را از طریق دیوار به داخل خانه‌ای پرت کند. این کار باعث شکستن لگن خاصره او شد. صاحب آن خانه که یک حزب‌اللهی بود از پناه دادن به او خودداری و مأموران را برای دستگیری او خبر کرد.
او یک ماه در بیمارستان تحت مراقبت مأموران مسلح بستری بود. تا مدت‌ها مأموران از هویت اصلی او بی‌اطلاع بودند. خانم طبائیان را برای بازجویی به بند ۳۰۰۰ و سپس به زندان اوین منتقل کردند. پس از اعدام، مقامات جسد او را در گورستان خاوران دفن کردند.
صفحه یادبود عزت طبائیان در «یادبود امید»
@Iranrights
بنیاد عبدالرحمن برومند در کنار انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز #PS752 و تمام کسانی ایستاده است که به دنبال حقیقت، پاسخگویی و عدالت برای ۱۷۶ قربانی #هواپیمای_اوکراینی هستند.
در مسیر مبارزه علیه فراموشی، مصونیت از پاسخگویی و مجازات ناقضان حقوق بشر #من_هم_شمعی_روشن_خواهم_کرد 🕯
@Iranrights
در مسیر مبارزه علیه فراموشی، مصونیت از پاسخگویی و مجازات ناقضان حقوق بشر #من_هم_شمعی_روشن_خواهم_کرد 🕯
@Iranrights
جمعی از زندانیان سیاسی در ایران با انتشار بیانیه‌ای مرگ بکتاش آبتین، شاعر، فیلمساز و عضو کانون نویسندگان ایران را «قتل سیستماتیک زندانیان سیاسی» خواندند. این بیانیه توسط کانون نویسندگان ایران منتشر شده است.
برای خواندن متن کامل بیانیه، تصاویر را ببینید. (ترتیب: از چپ‌ـبالا)
@Iranrights
برای خواندن متن کامل بیانیه، تصاویر را ببینید. (ترتیب: از چپ‌ـبالا)
@Iranrights
طاهره پشتیبان، ۲۱ ساله، مینو ستوده‌پیما، ۲۱ ساله، صدیقه فلکرو، ۲۲ ساله و زهرا (طاهره) میراحسان، ۲۳ ساله، چهار دوست و هم‌رزم بودند که در روز ۲۰ دی ۶۰، کمتر از یک ماه پس از دستگیری در چالوس تیرباران شدند.
صفحه یادبود طاهره پشتیبان در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5431/tahereh-poshtiban
صفحه یادبود مینو ستوده‌پیما در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4543/minu-sotudehpeima
صفحه یادبود صدیقه فلکرو در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4992/sediqeh-falakru
صفحه یادبود زهرا (طاهره) میراحسان در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4705/zahra-tahereh-mirehsan
@Iranrights
صفحه یادبود طاهره پشتیبان در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5431/tahereh-poshtiban
صفحه یادبود مینو ستوده‌پیما در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4543/minu-sotudehpeima
صفحه یادبود صدیقه فلکرو در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4992/sediqeh-falakru
صفحه یادبود زهرا (طاهره) میراحسان در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-4705/zahra-tahereh-mirehsan
@Iranrights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سازمان زندان‌ها بخشنامه‌ای درباره حقوق زندانیان و بازداشت‌شدگان صادر کرده است. در این بخشنامه مواردی چون ممنوعیت بازرسی بدنی بدون لباس به جز موارد محدود، ممنوعیت پذیرش زندانی دارای بیماری حاد یا مجروح و مصدوم و عودت آنها به مراکز درمانی تا تثبیت شرایط، ممنوعیت شکنجه، رفتار تبعیض‌آمیز و اعمال سلیقه بر پایه نژاد، جنس، زبان، مذهب، باورهای سیاسی و سطح تمکن مالی زندانی، ضرورت فراهم‌سازی ملاقات با خانواده و وکیل و ممنوعیت اجبار استفاده از پوشش چادر برای زنان و محکومان جرایم سیاسی و مطبوعاتی در موارد اعزام به خارج از زندان آورده شده است.
صحبت‌های رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند را در این رابطه بشنوید.
در همین رابطه کتاب «حقوق زندانی به زبان ساده» نوشته مهناز پراکند، وکیل دادگستری، منتشر شده در کانون مدافعان حقوق بشر، به صورت رایگان در دسترس شماست. 🔗لینک دانلود کتاب
@Iranrights
صحبت‌های رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند را در این رابطه بشنوید.
در همین رابطه کتاب «حقوق زندانی به زبان ساده» نوشته مهناز پراکند، وکیل دادگستری، منتشر شده در کانون مدافعان حقوق بشر، به صورت رایگان در دسترس شماست. 🔗لینک دانلود کتاب
@Iranrights
آرژانتین به حضور محسن رضایی، یکی از متهمان پرونده انفجار آمیا، در مراسم تحلیف رئیس جمهور نیکاراگوئه، اعتراض کرد و آنرا توهین به عدالت و قربانیان حمله تروریستی ۱۹۹۴ بوینس‌آیرس دانست.
سباستیان باریرو، ۵ ساله، یکی از ۸۵ قربانی بمب‌گذاری دفتر انجمن تعاونی یهودیان آرژانتین (آمیا) در سال ۱۳۷۳ در بوئنوس آیرس آرژانتین است. سباستیان هنگام انفجار به همراه مادرش از جلوی ساختمان آمیا عبور می‌کرد. او دوچرخه و سگس را بسیار دوست داشت و به داشتن خواهر نوزادش فخر می‌فروخت.
در ۲۷ تیر ۱۳۷۳ وانتی حاوی ۲۷۵ کیلوگرم مواد منفجره ساختمان هفت طبقه در خیابان پاستور بوئنس‌آیرس را با خاک یکسان کرد. هدف این بمب‌گذاری «مرکز همیاری یهودیان آرژانتین» بود و جان ۸۵ انسان را گرفت و ۱۵۰ نفر را مجروح کرد. انبوهی از شواهد و مدارک نقش دولت ایران را در این بمب‌گذاری تأیید می‌کند.
نسخه پی‌دی‌اف گزارش پژوهشی بنیاد عبدالرحمن برومند منتشر شده در سال ۱۳۸۸ با عنوان «بمب گذاری آمیا در آرژانتین: جنایت فراموش شدۀ جمهوری اسلامی علیه بشریت» اینجا در دسترس شماست.
صفحات یادبود قربانیان بمب‌گذاری آمیا در «یادبود امید»
@Iranrights
سباستیان باریرو، ۵ ساله، یکی از ۸۵ قربانی بمب‌گذاری دفتر انجمن تعاونی یهودیان آرژانتین (آمیا) در سال ۱۳۷۳ در بوئنوس آیرس آرژانتین است. سباستیان هنگام انفجار به همراه مادرش از جلوی ساختمان آمیا عبور می‌کرد. او دوچرخه و سگس را بسیار دوست داشت و به داشتن خواهر نوزادش فخر می‌فروخت.
در ۲۷ تیر ۱۳۷۳ وانتی حاوی ۲۷۵ کیلوگرم مواد منفجره ساختمان هفت طبقه در خیابان پاستور بوئنس‌آیرس را با خاک یکسان کرد. هدف این بمب‌گذاری «مرکز همیاری یهودیان آرژانتین» بود و جان ۸۵ انسان را گرفت و ۱۵۰ نفر را مجروح کرد. انبوهی از شواهد و مدارک نقش دولت ایران را در این بمب‌گذاری تأیید می‌کند.
نسخه پی‌دی‌اف گزارش پژوهشی بنیاد عبدالرحمن برومند منتشر شده در سال ۱۳۸۸ با عنوان «بمب گذاری آمیا در آرژانتین: جنایت فراموش شدۀ جمهوری اسلامی علیه بشریت» اینجا در دسترس شماست.
صفحات یادبود قربانیان بمب‌گذاری آمیا در «یادبود امید»
@Iranrights
سارو قهرمانی در جریان اعتراضات سراسری دی ۹۶ در بازداشتگاه اطلاعات سنندج کشته شد.
فردی محبوب و خانواده‌دوست بود. زمانی که کمتر از ۱۸ سال داشت به عنوان هوادار حزب دموکرات کردستان دستگیر و به مدت دو سال زندانی شد. مدتی قبل از مرگ در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج، نامزد کرده و برای تدارک مقدمات عروسی از تهران به زادگاهش سنندج بازگشته بود.
آقای قهرمانی ۱۲ دی ۹۶ مفقود شد و مأموران اداره اطلاعات سنندج، ۲۲ دی ۹۶ در تماس با منزل خانواده او از آنها خواستند برای تحویل گرفتن جسد فرزندشان به این اداره مراجعه کنند. پدر و مادر آقای قهرمانی صبح ۲۳ دی جسد فرزندشان را تحویل گرفتند و همراه با مأموران اداره اطلاعات او را در محلی که آنها تعیین کرده بودند به خاک سپردند. هرچند به جای آثار گلوله، کبودی ناشی از ضرب و شتم روی بدنش دیده می‌شد، مسئولان ادعا کردند در درگیری مسلحانه غیرمرتبط با اعتراضات سراسری کشته شده است.
برای خواندن خلاصه‌ای از ایرادهای حقوق دادرسی در رابطه با پرونده سارو قهرمانی تصاویر را ببینید.
صفحه یادبود سارو قهرمانی در «یادبود امید»
@Iranrights
فردی محبوب و خانواده‌دوست بود. زمانی که کمتر از ۱۸ سال داشت به عنوان هوادار حزب دموکرات کردستان دستگیر و به مدت دو سال زندانی شد. مدتی قبل از مرگ در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج، نامزد کرده و برای تدارک مقدمات عروسی از تهران به زادگاهش سنندج بازگشته بود.
آقای قهرمانی ۱۲ دی ۹۶ مفقود شد و مأموران اداره اطلاعات سنندج، ۲۲ دی ۹۶ در تماس با منزل خانواده او از آنها خواستند برای تحویل گرفتن جسد فرزندشان به این اداره مراجعه کنند. پدر و مادر آقای قهرمانی صبح ۲۳ دی جسد فرزندشان را تحویل گرفتند و همراه با مأموران اداره اطلاعات او را در محلی که آنها تعیین کرده بودند به خاک سپردند. هرچند به جای آثار گلوله، کبودی ناشی از ضرب و شتم روی بدنش دیده می‌شد، مسئولان ادعا کردند در درگیری مسلحانه غیرمرتبط با اعتراضات سراسری کشته شده است.
برای خواندن خلاصه‌ای از ایرادهای حقوق دادرسی در رابطه با پرونده سارو قهرمانی تصاویر را ببینید.
صفحه یادبود سارو قهرمانی در «یادبود امید»
@Iranrights
ابراهیم لطف‌اللهی میره‌کی دانشجوی سال آخر رشته حقوق قضایی دانشگاه پیام نور سنندج بود. ۱۶ دی ۸۶ در مقابل ساختمان دانشگاه محل تحصیل‌اش توسط مأموران ستاد خبری وزارت اطلاعات سنندج دستگیر شد. ۹ روز پس از بازداشت در ستاد خبری وزارت اطلاعات به مادر و پدرش گفتند خودکشی کرده است.
به گفته وکیل خانواده، در پزشکی قانونی شکنجه آقای لطف‌الهی، شکستگی بینی و جمجمه پیش از مرگ و آثار کبودی بر بدن ثبت شده است. درخواست‌های مکرر خانواده و وکیل برای ارائه مستندات صحنه خودکشی (فیلم و عکس صحنه حلق‌آویز شدن)، نبش قبر و کالبدشکافی جسد بی‌نتیجه بود.
به گفته یکی از نزدیکانش، باهوش و خوش‌فکر بود و در نقاشی و کاریکاتور استعداد داشت. روحیه ظلم‌ستیز داشت و مخالف بی‌عدالتی و تبعیض بود. به همراه خانواده در خانه‌ای بسیار کوچک در محله‌ای فقیرنشین در سنندج زندگی می‌کرد و در دوران تحصیل برای گذران مخارج تحصیلی‌اش کارگری می‌کرد. درک محرومیت‌ها و نابرابری‌ها، انگیزه او برای تحصیل در رشته حقوق شده بود.
جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود ابراهیم لطف‌اللهی بخوانید.
@IRanrights
به گفته وکیل خانواده، در پزشکی قانونی شکنجه آقای لطف‌الهی، شکستگی بینی و جمجمه پیش از مرگ و آثار کبودی بر بدن ثبت شده است. درخواست‌های مکرر خانواده و وکیل برای ارائه مستندات صحنه خودکشی (فیلم و عکس صحنه حلق‌آویز شدن)، نبش قبر و کالبدشکافی جسد بی‌نتیجه بود.
به گفته یکی از نزدیکانش، باهوش و خوش‌فکر بود و در نقاشی و کاریکاتور استعداد داشت. روحیه ظلم‌ستیز داشت و مخالف بی‌عدالتی و تبعیض بود. به همراه خانواده در خانه‌ای بسیار کوچک در محله‌ای فقیرنشین در سنندج زندگی می‌کرد و در دوران تحصیل برای گذران مخارج تحصیلی‌اش کارگری می‌کرد. درک محرومیت‌ها و نابرابری‌ها، انگیزه او برای تحصیل در رشته حقوق شده بود.
جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود ابراهیم لطف‌اللهی بخوانید.
@IRanrights
سیاوش توکلی در ۳۰ دی ۱۳۶۰ به اتهام «نقش داشتن در کودتای نوژه» در ۴۵ سالگی تیرباران شد.
پس از لو رفتن برنامه کودتا در تیر ۱۳۵۹، بیش از ۶۰ نظامی و غیرنظامی ظرف مدت یک ماه در شهرهای مختلف به جوخه‌های اعدام سپرده شدند. اعدام‌های مربوط به نوژه در ماه‌ها و سال‌های بعد ادامه پیدا کرد و حداقل ۲۰۰ نفر در این رابطه اعدام شدند. نورالدین کیانوری، رهبر حزب توده، در مقاله‌ای یادآوری کرد که کودتای نوژه توسط سازمان نظامی آن حزب، که با مقامات جمهوری اسلامی همکاری می‌کرد، کشف و «خنثی» شد.
سیاوش توکلی متأهل بود و دو فرزند داشت. او یکی از پایه‌گذاران سازمان جنبش ناسیونالیستی دانشگاهیان و دانش‌پژوهان و روشن‌بینان ایران بود و پس از انقلاب ۱۳۵۷ به فرار فعالان سیاسی از کشور کمک می‌کرد. این سازمان یکی از سازمان‌های زیرمجموعه «نقاب» بود که مسئولیت کودتای نوژه را به عهده گرفت. اطلاعات درباره او توسط فرزندش به بنیاد برومند فرستاده شده است.
www.instagram.com/p/CY9fSKCJXMN/
@Iranrights
پس از لو رفتن برنامه کودتا در تیر ۱۳۵۹، بیش از ۶۰ نظامی و غیرنظامی ظرف مدت یک ماه در شهرهای مختلف به جوخه‌های اعدام سپرده شدند. اعدام‌های مربوط به نوژه در ماه‌ها و سال‌های بعد ادامه پیدا کرد و حداقل ۲۰۰ نفر در این رابطه اعدام شدند. نورالدین کیانوری، رهبر حزب توده، در مقاله‌ای یادآوری کرد که کودتای نوژه توسط سازمان نظامی آن حزب، که با مقامات جمهوری اسلامی همکاری می‌کرد، کشف و «خنثی» شد.
سیاوش توکلی متأهل بود و دو فرزند داشت. او یکی از پایه‌گذاران سازمان جنبش ناسیونالیستی دانشگاهیان و دانش‌پژوهان و روشن‌بینان ایران بود و پس از انقلاب ۱۳۵۷ به فرار فعالان سیاسی از کشور کمک می‌کرد. این سازمان یکی از سازمان‌های زیرمجموعه «نقاب» بود که مسئولیت کودتای نوژه را به عهده گرفت. اطلاعات درباره او توسط فرزندش به بنیاد برومند فرستاده شده است.
www.instagram.com/p/CY9fSKCJXMN/
@Iranrights