بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران
2.92K subscribers
3.01K photos
736 videos
270 files
1.99K links
🍀 حقوق بشر و دموکراسی برای ایران

ارتباط از طریق واتساپ، تلگرام و سیگنال:
+1 (202) 926-5503

🔶 آدرس سایت
https://www.iranrights.org/fa/

📨 تماس با ما
info@boroumandcenter.org

🔸ایکس
twitter.com/IranRights_org

🔸فیسبوک
facebook.com/B
Download Telegram
اینکه درصد بالایی از ایرانیان در همه پرسی فروردین ۱۳۵۸، به «جمهوری اسلامی»، نوع حکومتی که تعریف و تبیین نشده بود،‌ رأی مثبت دادند واقعیتی کتمان‌ناپذیر است. اما آیا می‌دانید که در ماه‌های بعد بسیاری از ایرانیان مخالفت جدی خود را‌ با حکومت روحانیون، قانون اساسی و نظریه بدعت گذارانه ولایت فقیه ابراز کردند؟

به عنوان نمونه، در مرداد ۵۸، انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی توسط بیست گروه سیاسی و گروه‌هایی از اقلیت‌های قومی و مذهبی تحریم شد.

در این میان، آیت‌الله شریعتمداری مؤثرترین مخالف آیت‌الله خمینی بود که برای جلوگیری از شکل‌گیری جمهوری اسلامی در شکل فعلی آن، اپوزیسیونی متشکل از میلیون‌ها نفر گرد او آمدند.

در سالگرد همه پرسی تعیین نظام سیاسی ایران، از شما دعوت می‌کنیم برای اطلاع از یکی از ابعاد کمتر شناخته شده رویدادهای سال اول انقلاب، پژوهش بنیاد عبدالرحمن برومند با عنوان «نبرد دو آیت الله: چالشی مذهبی در مقابله با انحصار قدرت از سوی روحانیون در ایران» را مطالعه کنید. درک بن بست سیاسی که امروز با آن روبروایم بدون شناخت دقیق این دوره تاریخی ممکن نیست.

برای خواندن خلاصه پژوهش، تصاویر را ورق بزنید.

@IranRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی زندانی، در حالی که در اعتصاب غذا به سر می‌برد، در تماس تلفنی از زندان رجایی‌شهر، با اطلاع‌رسانی درباره شرایط خود، از محبوس بودن در سلول‌های موسوم به سوییت در زندان رجایی‌شهر و پیوستن سه زندانی دیگر به نام‌های مهدی مسکین‌نواز، آرشام رضایی و رضا محمدحسینی به اعتصاب غذا خبر داد.

آقای احمدی راغب، فعال مدنی و آتش‌نشان اخراج شده از کار، روز دوم اسفند ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت شد. او پیش از این نیز، به دلیل فعالیت‌های مدنی خود سابقه بازداشت و محکومیت دارد. زرتشت احمدی راغب پس از ۱۷ سال سابقه کار به عنوان آتش‌نشان، به دلیل فعالیت‌های مدنی و منتقدانه از کار اخراج شد.

#آزادشان_کنید

@IranRights
مژگان رضوانیان، فرزند شهناز و هوشنگ، در سن ۱۶ سالگی، در اثر جراحات ناشی از انفجار دو نارنجک در تظاهرات اعتراضی جلوی دانشگاه تهران در ۳۱ فروردین ۱۳۶۰ به مناسبت سالروز انقلاب فرهنگی و بسته شدن دانشگاه‌ها، جان باخت.

مژگان (نیلوفر) رضوانیان در دوره بهیاری مدرسه برزویه کارآموزی می‌کرد. او نوه شاعر و ترانه‌سرای مشهور، محمود ثنایی بود. به موسیقی، شعر و رقص علاقه داشت و از هواداران سازمان پیکار بود.

در تظاهرات مسالمت‌آمیز مذکور بیش از ۷۰۰ نفر شرکت داشتند. به گفته مهرداد درویش‌پور، از سازمان‌دهندگان این تظاهرات، در همان ابتدای حرکت، تظاهرات با پرتاب دو نارنجک به صفوف اول تظاهرات‌کنندگان از طرف حزب‌اللهی‌های مستقر در خیابان، متوقف شد. دو تن دیگر به نام‌های آذر مهرعلیان، ۱۷ ساله و ایرج ترابی، ۲۱ ساله، نیز در همان روز کشته و بیش از ۵۰ تن زخمی شدند، از جمله دو تن که در اثر اصابت ساچمه، بینایی یک چشمشان را از دست دادند.

جزئیات بیشتر را در صفحه یادبود مژگان رضوانیان بخوانید.

راه‌های ارسال‌ اطلاعات به ما:

فرم الکترونیکی امید
www.iranrights.org/fa/memorial/add
ایمیل
info@boroumandcenter.org

@IranRights
امیرعباس هویدا، نخست‌ وزیر سابق ایران، در ۱۸ فروردین ۱۳۵۸ تیرباران شد.

در یادداشتی که روز ۱۰ اسفند ۱۳۵۷ مخفیانه به یکی از نزدیکانش داد، گفت: «وکیل مدافعی در کار نخواهد بود. از ما نفرت دارند. گمان می‌کنند هر آن چه را عزیز می‌داشتند ویران کردیم. همه‌ی ما را خواهند کشت.»

اولین جلسه محاکمه امیر عباس هویدا در دادگاه انقلاب اسلامی ۴۵ دقیقه بعد از نیمه شب ٢۴ اسفند ١٣٥٧ آغاز شد. مقامات او را از زمان تشکیل دادگاه مطلع نکرده بودند و به نوشته روزنامه کیهان، «هویدا را تا وقتی وارد دادگاه کردند و چشمش به تماشاچی‌ها افتاد، نمی‌دانست چرا او را از خواب بیدار کرده‌اند». او که از حق داشتن وکیل محروم بود، به دلیل عدم دسترسی به پرونده خود و اتهاماتش، فرصت نکرده بود که خود را برای دفاع آماده کند. دومین و آخرین جلسه دادگاه انقلاب اسلامی ساعت دو و نیم بعد از ظهر روز ١٨ فروردین ١٣٥٨ با حضور تعدادی خبرنگار تشکیل شد. او را در ساعت ٧ و ٢٥ دقیقه عصر همان روز تیرباران کردند.

صفحه یادبود امیرعباس هویدا در «یادبود امید»

@IranRights
روز پنجشنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۱، توفانی توئیتری در حمایت از دو زندانی سیاسی، عباس واحدیان شاهرودی و جواد لعل ‌محمدی انجام شد.

این دو زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ نفر با خواست استعفای رهبر جمهوری اسلامی هستند.

برای خواندن تعدادی از واکنش‌ها تصاویر را ورق بزنید.

#آزادشان_کنید

@IranRights
تیمسار سرلشگر علی نشاط در دی ماه ۱۳۵۷ به فرماندهی گارد جاویدان منصوب شد. در کلیه مکان‌هایی که خانواده سلطنتی سکونت داشتند مستقر بود و در کاخ‌های نیاوران و سعدآباد دفتر داشت. چند ساعت پس از محاکمه در دادگاه‌ انقلاب اسلامی تهران، در ساعت ۲:۳۰ نیمه‌شب ۲۲ فروردین ۱۳۵۸ در زندان قصر تیرباران شد.

صفحه یادبود تیمسار سرلشگر علی نشاط در «یادبود امید»

بنیاد عبدالرحمن برومند سال گذشته مصاحبه‌ای انجام داد با خانم شیرین نشاط، فرزند تیمسار سرلشگر علی نشاط، در رابطه با تأثیر اعدام بر خانواده. ویدیوی کامل مصاحبه در کانال یوتیوب بنیاد عبدالرحمن برومند:
bit.ly/ShirinNeshatFr

مجموعه‌ای از مطالب درباره تأثیر اعدام بر بازماندگان را اینجا بخوانید.

@IranRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند در برنامه #چشم‌انداز از گزارش بنیاد برومند در مورد مرگ زندانیان بر اثر کرونا در ایران می‌گوید

@iranintltv
مهدی صالحی قلعه شاهرخی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی ۹۶، جان باخت.

در گزارش‌های منتشر شده تا کنون آمده که این زندانی سیاسی «بر اثر تزریق داروی اشتباه» به اغما رفته بوده است.

خبرگزاری هرانا امروز، پنجشنبه ۲۵ فروردین ماه از قول یک منبع نزدیک به خانواده آقای صالحی گزارش داده است که «برخی از هم بندان او اظهار کردند دلیل فوت ناشی از عملکرد بهداری زندان بوده». بنا به اظهارات این منبع، تا این زمان «هیچ توضیح رسمی و شفافی در مورد دلیل فوت به خانواده داده نشده است.»

مهدی صالحی قلعه شاهرخی به دلیل شرکت در اعتراضات دی ۹۶ بازداشت و در کنار مجید نظری، محمد بسطامی، هادی کیانی و عباس محمدی، در بهمن ۹۸ توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب اصفهان هرکدام به ۲ بار اعدام و ۵ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

در مرداد ۱۳۹۹، در رابطه با نگرانی از احتمال اجرای حکم اعدام این پنج زندانی سیاسی، از جمله آقای صالحی، اعتراضات گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی با دو هشتگ #لغو_فوری_اعدام و #اعدام_نکنید صورت گرفت.

@IranRights
راضی عبیات، ۱۸ ساله، شب جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۸۴ در جریان اعتراضات شهر حمیدیه با شلیک گلوله مأموران امنیتی و لباس شخصی کشته شد. شاید برای اولین بار و بی‌تردید آخرین باری بود که در اعتراضات خیابانی شرکت می‌کرد.

به گفته یکی از شاهدان عینی حوادث حمیدیه در مصاحبه با بیناد برومند، آقای عبیات شامگاه روز جمعه حوالی ساعت ۹ شب پس از آنکه پاسگاه انتظامی حمیدیه به تصرف مردم معترض در آمد، در نزدیکی پاسگاه از سوی نیروهای لباس شخصی مورد هدف قرار گرفته و بر زمین افتاد. دو نفر دیگر از معترضین که قصد کمک به او را داشتند نیز در اثر تیراندازی ماموران مجروح شدند. بنابر اطلاعات موجود، آقای عبیات اولین جان باخته اعتراضات مردم حمیدیه بود که با اصابت گلوله ماموران امنیتی کشته شد.

صفحه یادبود راضی عبیات:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7155/razi-abaiat

در همین رابطه، شهادت‌نامه توفیق حمادی درباره اعتراضات فروردین ۱۳۸۴ اهواز، بازداشت، محاکمه، زندان و تبعید را در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند بخوانید.
www.iranrights.org/fa/library/document/2761

@IranRights