رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند در برنامه #چشم‌انداز از گزارش بنیاد برومند در مورد مرگ زندانیان بر اثر کرونا در ایران می‌گوید

@iranintltv

مهدی صالحی قلعه شاهرخی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی ۹۶، جان باخت.

در گزارش‌های منتشر شده تا کنون آمده که این زندانی سیاسی «بر اثر تزریق داروی اشتباه» به اغما رفته بوده است.

خبرگزاری هرانا امروز، پنجشنبه ۲۵ فروردین ماه از قول یک منبع نزدیک به خانواده آقای صالحی گزارش داده است که «برخی از هم بندان او اظهار کردند دلیل فوت ناشی از عملکرد بهداری زندان بوده». بنا به اظهارات این منبع، تا این زمان «هیچ توضیح رسمی و شفافی در مورد دلیل فوت به خانواده داده نشده است.»

مهدی صالحی قلعه شاهرخی به دلیل شرکت در اعتراضات دی ۹۶ بازداشت و در کنار مجید نظری، محمد بسطامی، هادی کیانی و عباس محمدی، در بهمن ۹۸ توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب اصفهان هرکدام به ۲ بار اعدام و ۵ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

در مرداد ۱۳۹۹، در رابطه با نگرانی از احتمال اجرای حکم اعدام این پنج زندانی سیاسی، از جمله آقای صالحی، اعتراضات گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی با دو هشتگ #لغو_فوری_اعدام و #اعدام_نکنید صورت گرفت.

@IranRights

راضی عبیات، ۱۸ ساله، شب جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۸۴ در جریان اعتراضات شهر حمیدیه با شلیک گلوله مأموران امنیتی و لباس شخصی کشته شد. شاید برای اولین بار و بی‌تردید آخرین باری بود که در اعتراضات خیابانی شرکت می‌کرد.

به گفته یکی از شاهدان عینی حوادث حمیدیه در مصاحبه با بیناد برومند، آقای عبیات شامگاه روز جمعه حوالی ساعت ۹ شب پس از آنکه پاسگاه انتظامی حمیدیه به تصرف مردم معترض در آمد، در نزدیکی پاسگاه از سوی نیروهای لباس شخصی مورد هدف قرار گرفته و بر زمین افتاد. دو نفر دیگر از معترضین که قصد کمک به او را داشتند نیز در اثر تیراندازی ماموران مجروح شدند. بنابر اطلاعات موجود، آقای عبیات اولین جان باخته اعتراضات مردم حمیدیه بود که با اصابت گلوله ماموران امنیتی کشته شد.

صفحه یادبود راضی عبیات:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7155/razi-abaiat

در همین رابطه، شهادت‌نامه توفیق حمادی درباره اعتراضات فروردین ۱۳۸۴ اهواز، بازداشت، محاکمه، زندان و تبعید را در وبسایت بنیاد عبدالرحمن برومند بخوانید.
www.iranrights.org/fa/library/document/2761

@IranRights

۳۱ سال پیش در چنین روزی، دکتر عبدالرحمن برومند به دست عوامل جمهوری اسلامی در پاریس ترور شد.

۱۰ سال پس از این ترور، بنیاد عبدالرحمن برومند، توسط فرزندان ایشان لادن و رویا برومند پایه‌گذاری شد و تا امروز در مسیر مستند کردن حقیقت و دادخواهی حرکت کرده است.
www.iranrights.org

@IranRights

بنیاد عبدالرحمن برومند، در دو دهه فعالیت مستمر خود با ثبت حقیقت و جلوگیری از فراموش شدن نام و یاد قربانیان خشونت دولتی، در مسیر دادخواهی گام برداشته است.

در سالگرد تأسیس بنیاد، بار دیگر از اعتماد، حمایت و همکاری همه آنها که ما را در این مسیر یاری رساندند تشکر می‌کنیم.

فعالیت‌های ما را از طریق وبسایت‌ دو زبانه بنیاد عبدالرحمن برومند دنبال کنید.

www.iranrights.org/fa/

@IranRights

به گفته یک فرد آشنا، قربانعلی کریمی نمی‌دانست برای چه بازداشت شده و به خانواده‌اش گفت که خیلی زود آزاد می‌شود چون بی‌گناه است. مدت ۹ ماه تحت بازجویی و شکنجه بود. اتهام او «خرید، فروش و توزیع یک کیلوگرم مواد مخدر هروئین» اعلام و در ۳۱ فروردین ۱۳۷۰ اعدام شد. سه فرزند خردسال داشت.

دارایی او که یک پیکان بود مصادره شد. به گفته فردی نزدیک به خانواده حکم آزادی او ۲ ماه بعد از اعدام از تهران آمد.

سرگذشت او در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8046/qorban-ali-karimi

@IranRights

بر اساس گزارش نشریه پیکار، مهناز محمدی ساعت ۱:۳۰ پس از نیمه شب ۴ اردیبهشت ۱۳۵۹ بر اثر شلیک گلوله یک پاسدار کشته شد. ساعاتی پیش از آن، به خاطر اعتراض به «انقلاب فرهنگی» دستگیر شده بود. کارمند شرکت ملی نفت اهواز بود.

سرگذشت او در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5141/mahnaz-motamedi

@IranRights

یاد فرزاد کمانگر، معلمی که اعدام شد، را گرامی می‌داریم.

در اولین نامه‌اش از زندان خود را اینگونه معرفی کرد: «اینجانب فرزاد کمانگر، معروف به سیامند، معلم آموزش پرورش شهرستان کامیاران با ۱۲ سال سابقه تدریس که یکسال قبل از دستگیری در هنرستان کار و دانش مشغول به تدیس بودم.»

صفحه یادبود فرزاد کمانگر:

www.iranrights.org/fa/memorial/story/-5379/farzad-kamangar

حبیب القانیان بامداد ۱۹ اردیبهشت، یک ساعت پس از صدور حکم اعدام، در ۶۹ سالگی تیرباران شد.

یهودی مذهب بود و پس از پایان تحصیلات عالی در فرانسه به ایران بازگشت و مشغول تجارت واردات و صادرات شد و اولین کارخانه صنایع پلاستیک‌سازی در ایران را تأسیس کرد. او همچنین صاحب کارخانه‌های آلومینیوم و یخچال‌سازی بود.

آقای القانیان روز ۲۷ بهمن ۵۷ بازداشت و در شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه شد. گفته می‌شود دادگاه ایشان کمتر از ۱۰ دقیقه به درازا کشید. حبیب القانیان یک ساعت پس از صدور حکم دادگاه اعدام شد. مقامات به خانواده ایشان هشدار دادند که مراسم سوگواری کلیمی برگزار نکنند.

جزئیات مربوط به اتهامات و مدارک و شواهد ارائه شده علیه آقای القانیان را در صفحه یادبود ایشان در «یادبود امید» بخوانید.

www.iranrights.org/fa/memorial/story/-2861/habib-elqanian