رضوانه محمدی در شهریور ۱۳۹۷ توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر شد. یکی از اتهامات وارد شده به او، «اقدام علیه امنیت ملی از طریق تلاش برای عادی‌سازی همجنس‌خواهی» بود.

📕به مناسبت روز جهانی علیه همجنس‌گراهراسی، داستان را از زبان خودش بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3579

سرهنگ لطیفی مقدم مهندس ارتش بود و در مراغه، مهاباد و کرمانشاه خدمت کرد. در تهران وظیفه فرماندهی واحد مهندسی گارد شاهنشاهی به او واگذار شده بود. در زمان انقلاب ۵۷ چهل و یک ساله بود و چهار فرزند داشت. ساعت ۱۱:۳۰ شب ۲ خرداد ۵۸ در پشت‌بام زندان قصر تیرباران شد.

بنابر گفته خانواده، ٢٤ بهمن ۵۷ گروهی از مشمولان خدمت سربازی او را در سربازخانه فرح‌آباد تهران دستگیر کردند. بعد از روزها جستجو، همسرش محل نگهداری او در مدرسه علوی، دبیرستانی که به بازداشت‌گاه مبدل شده بود را پیدا کرد اما به او اجازه ملاقات ندادند.

سرهنگ لطیفی به محاکمه شدن در دادگاه انقلاب اعتراض کرد و گفت که مرجعیت آنرا قبول ندارد چراکه او یک افسر ارتش است و می‌بایست در دادگاه نظامی محاکمه می‌شد. روزنامه کیهان گزارش کرد که سرهنگ لطیفی «مفسد فی الارض» شناخته شده و به مرگ محکوم شد.

بنابر گفته خانواده‌اش، او شب اعدام همسرش را برای آخرین بار دید. اتهاماتش را برای آخرین بار رد کرد و گفت: «لطفاً به فرزندانمان بگو که هیچ گناهی نداشتم.»

صفحه یادبود سرهنگ لطیفی مقدم در «یادبود امید»:
www.iranrights.org/fa/memorial/story/-3651/mohammad-baqer-latifi-moqadam-t

‌درگیری ماموران حکومتی با معترضان و شلیک گاز اشک‌آور
‌
"روز جمعه در پنجمین روز حادثه فروریختن برج متروپل در آبادان، شماری از شهروندان در برخی از شهرهای ایران از جمله آبادان، اهواز و شاهین شهر به خیابان‌ آمده و با سر دادن شعارهایی ضمن حمایت از مردم آبادان، دست به اعتراض زدند. این تجمعات در برخی موارد با حضور گسترده نیروی انتظامی به خشونت کشیده شده است.

در تعدادی از شهرها از جمله آبادان، شاهین شهر و اهواز شهروندان با سردادن شعارهایی از جمله “دشمن ما همینجاست، دروغ میگن آمریکاست” و “سوریه رو رها کن، فکری به حال ما کن”، “توپ تانک فشفشه آخوند باید گم بشه” از مردم آبادان حمایت کردند.
این تجمعات در برخی موارد با حضور گسترده نیروی انتظامی و یگان ویژه به خشونت کشیده شده است. برخی ویدئوها که به دست هرانا رسیده نشان میدهد ماموران دستکم به سوی معترضین در آبادان گاز اشکاور شلیک کرده و در شهرهای اهواز و شاهین شهر با شهروندان معترض برخورد میکنند.

همچنین بر اساس گزارشات رسیده به دست هرانا، در شماری از شهرها از جمله رامهرمز، یزد و باغ ملک نیز تجمعاتی به شکل عزاداری و روشن کردن شمع در حمایت از مردم آبادان و به یاد جانباختگان این حادثه برگزار شده است.

هرچند دلیل فرو ریختن این ساختمان تاکنون به صورت رسمی اعلام نشده است؛ با این حال برخی کارشناسان، ‌علت وقوع این حادثه را نظارت‌های صوری مهندسان، فسادهای گسترده مالی و عدم پیگیری جدی تخلفات ساختمانی توسط شهرداری عنوان کرده‌اند.

در پی حادثه فروریختن برج متروپل در آبادان، طی روزهای گذشته نیز، مردم شماری از شهرها به خیابان‌ها آمدند.

“متروپل”، برجی ۱۰ طبقه در آبادان، ظهر روز دوشنبه دوم خرداد ۱۴۰۱ فروریخت. طی این حادثه ده ها تن از شهروندان کشته و زخمی شدند و جمعی دیگر در زیر آوار محبوس ماندند. مهندسان سازمان نظام مهندسی آبادان پیشتر هشدار داده بودند که ساخت این مجتمع بدلیل عدم رعایت نکات لازمه به افتتاح نخواهد رسید؛ با این حال ساخت نا موفق این بنا تا روز فرو ریختن آن و کشته و زخمی شدن شماری از شهروندان، ادامه پیدا کرد.

ویدیوی پیش رو حاصل گردآوری ۴۰ گزارش ویدیویی از تاریخ ۱ خرداد تا ۷ خرداد ۱۴۰۱ در همین رابطه است."

hra-news.org

@IranRights

هادی رستمی: به دادم برسید می‌خواهند دستم را قطع کنند!

دیروز دست‌کم هفت زندانی محکوم به قطع چهار انگشت دست به خودرو منتقل شدند اما به دلیل امتناع چند تن دیگر از زندانیان و درگیری با ماموران زندان، انتقال این زندانیان برای اجرای حکم به تعویق افتاد.
این حکم ممکن است امروز اجرا شود!
IranRights_org

@IranRights

رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند: ما در پنج‌ماه و نیم اول امسال ۲۲۲ اعدام را مستند کرده‌ایم. متاسفانه سازمان ملل، قدرت اجرایی برای توقف اعدام‌های جمهوری اسلامی را ندارد. نیاز به یک خواست سیاسی است تا یک کمیته تحقیق درباره استفاده از زور برای این اعدام‌ها انجام شود
IranIntl

@IranRights

ابراز نگرانی عمیق کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل از خطر قطع انگشتان هشت زندانی در ایران

راوینا شمداسانی، سخنگوی دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه‌ای از جمهوری اسلامی خواست که در راستای تعهداتش بر اساس قوانین بین‌المللی حقوق بشر هر نوع مجازات بدنی از جمله قطع عضو، شلاق و سنگسار را از مجازات کیفری حذف کند.

در بخشی از بیانیه دفتر حقوق بشر سازمان ملل آمده است که محل نگهداری هادی رستمی یکی از این هشت زندانی مشخص نیست.
بنا به اطلاعات رسیده به بنیاد برومند پس از اظهار شهادت هادی رستمی برای سازمان‌های مدافع حقوق بشر زندانبانان او را با ضرب و شتم از سالن ۱۰ زندان بزرگ به مکانی نامعلوم منتقل کرده‌اند.

سخنان هادی رستمی را اینجا می‌توانید بشنوید:
https://t.me/IranRights/3714

۶ تیر ماه ۱۳۵۹ #مهدی_علوی_شوشتری را به دلیل مقاومت در مقابل "پاک‌سازی دانشگاه‌ها" در #انقلاب_فرهنگی #اعدام کردند.
درون شلوار جینی که در آخرین ملاقات به مادرش داده بود نوشته بود: «زندگی را دوست دارم و از مرگ بیزارم ولی مرگ شرافتمند را ترجیح می‌دهم.»

در ۲۹ فروردین، شورای انقلاب که گروه‌های سیاسی را باعث "تفرقه" و "مانعی در مقابل دگرگونی بنیادی دانشگاه‌ها" می‌دید، به آنها سه روز مهلت داد که دفتر فعالیت خود در دانشگاه‌ها را تعطیل کنند. این تصمیم شامل کتابخانه‌ها، دفترهای هنری و ورزشی نیز بود.

گروه‌های سیاسی مخالف حاضر به بستن دفاتر خود نشدند و در طول این سه روز درگیری میان دانشجویان چپ‌گرا و انجمن‌های اسلامی که با حمایت نیروهای دولتی و شبه نظامیان طرفدار حکومت، دانشگاه‌ها را تحت کنترل خود درآوردند ادامه داشت.

در دانشگاه‌های سراسر کشور صدها تن زخمی و تعدادی کشته شدند. در نتیجه انقلاب فرهنگی عده زیادی از اساتید دانشگاه و دانشجویان از ادامه تدریس و تحصیل محروم شدند.

سرگذشت «مهدی علوی شوشتری» را در یادبود امید بنیاد عبدالرحمن برومند بخوانید:
iranrights.org

@IranRights

‌سرهنگ هادی عزیزمرادی فرمانده سابق لشکر زرهی ۹۲ خوزستان پس از عملی نشدن طرح «قیام ۱۸ تیر ۱۳۵۹» (موسوم به «کودتای نوژه») از ایران خارج شده و به شاخه نظامی نهضت مقاومت ملی ایران به رهبری شاپور بختیار، رهبر حزب ایران و آخرین نخست‌وزیر حکومت پیشین پیوسته بود.


طرح «قیام ۱۸ تیر» نتیجه تلاش‌های نیروهای نظامی و سیاسی سکولار دموکراسی‌خواه بود که در سازمان زیرزمینی نقاب متشکل شده بودند.
این نیروها در بیانیه اولشان که در اردیبهشت ماه سال ۱۵۳۹ منتشر شده بود، درباره اضمحلال تمدن ایران، آوارگی و بی‌خانمانی میلیون‌ها هموطن‌شان ابراز نگرانی کرده بودند.


«قیام ۱۸ تیر» شامل اعضای حزب سوسیال دمکرات ایران (عضو جبهه ملی) و اقوام مختلف بود که به حاکمیت ملی در شکل دموکراتیک و جدایی دین از دولت معتقد بودند.
بنا بر بیانیه اول سازمان نقاب، اهداف این سازمان شامل «نابودی کامل حکومت آخوند و اوباش همراه» و «استقرار یک حکومت ملی اصیل» با تعهد به دموکراسی و «ارائه محیطی آزاد... برای عرضه ایدئولوژی‌های مختلف» اعلام شده بود.
نیروهای نظامی نقاب تاکید کردند که قصد ندارند قدرت را حفظ کنند، مگر برای یک «دوره کوتاه» که برای بازگرداندن آرامش لازم است.


در طرح «قیام ۱۸ تیر» که طی هفت ماه تدوین شده بود، قرار بود جنگنده‌های پایگاه هوایی شاهرخی در همدان (پایگاه هوایی نوژه) با پوشش هوایی جنگنده‌هایی که نیروهای سازمان نقاب در یک منطقه مرزی مستقر کرده بودند، اهداف استراتژیکی در پایتخت را هدف قرار دهند.
مکان‌های انتخاب شده برای بمباران شامل باندهای فرودگاه مهرآباد، ریل‌های راه‌آهن (برای جلوگیری از مانور نیروهای رژیم) و مراکز استراتژیک مخابراتی و آموزشی سپاه پاسداران بود.
اقامت‌گاه‌آیت الله خمینی نیز در میان اهداف در نظر گرفته شده بود.
یک گروه نیز قرار بود ایستگاه‌های رادیو و تلویزیون ملی را برای پخش پیام سازمان نقاب تصرف کند و از مردم و نیروهای مسلح دعوت کند تا به آن‌ها بپیوندند.


عملیات چند ساعات پیش از شروع، لو رفت و مقامات جمهوری اسلامی در همان روز اعلام کردند که تعدادی از عوامل نظامی و غیرنظامی مرتبط با «کودتا» دستگیر شده‌اند.
آنها «کودتای نوژه» را به آمریکا و سازمان سی‌آی‌ای نسبت دادند و خاطرنشان کردند که «کودتاچیان» قصد داشتند «سوسیال دموکراسی آمریکایی» را تأسیس کنند.


چند روز بعد، آیت الله خمینی فتوای «اعدام همراهان کودتا» را صادر کرد. تعداد دقیق نظامیان و غیرنظامیانی که به دلیل ارتباط با «قیام ۱۸ تیر» اعدام شده‌اند مشخص نیست. سرهنگ بنی‌عامری یکی از رهبران «قیام ۱۸ تیر» در کتاب خاطرات خود فهرستی از نام ۱۴۲ نفر از افرادی که اعدام شده‌‌اند را منتشر کرده است.


تا به امروز بنیاد عبدالرحمن برومند دست‌کم ۱۲۳ اعدام را در ارتباط با این واقعه ثبت کرده است که ۸۸ مورد آن متعلق به نیروهای مسلح بوده‌اند. بسیاری از اعضای سازمان نقاب شناسایی نشده‌اند. بسیاری از آن‌ها به تبعید گریخته‌اند و تعدادی از آنها ترور شده‌اند.

در شهریور ۱۳۵۹ سازمان نقاب در دومین بیانیه خود تاکید کرد که «علی‌رغم یاوه‌سرایی‌های دستگاه، قیام پیشتازانه ۱۸ تیرماه یک جنبش وسیع ملی بدون هیچ‌گونه وابستگی خارجی و نتیجه تلاش مردان و زنان ایران‌دوست و غالبا برخاسته از خانواده‌های زحمتکش و رنج دیده ملت بوده است.»

سازمان نقاب همچنین متذکر شد «از جمع تیرباران‌شدگان به اتهام شرکت در قیام، تا این تاریخ تنها ۶۷ نفر از افراد این جنبش بوده‌اند و خمینی این فرصت را برای معدوم ساختن آزادی‌خواهان و مخالفان عقیدتی خود مغتنم شمرده است».

سرهنگ هادی عزیزمرادی که از بازداشت و اعدام جان به در برده بود، به همراه همسر و دو فرزندش از کشور خارج شد و به فرانسه رفت.
در نهایت در سال ۱۳۶۴ او که در ماموریتی در ترکیه به سر می‌برد، در ساعت ۵ بعد از ظهر روز دوشنبه ۲ دی ماه هنگام خروج از منزلش در شهر استانبول با شلیک چندین گلوله توسط سه نفر ناشناس کشته شد.
بر اساس گزارش روزنامه جمهوریت، «جاسوس‌های ایرانی و ماموران سازمان امنیت اطلاعات ایران [وزارت اطلاعات]» عامل ترور سرهنگ هادی عزیزمرادی بودند.

در توییتر: IranRights_org

جزئیات بیشتر درباره سرگذشت «سرهنگ هادی عزیزمرادی» در یادبود امید وب‌سایت بنیاد عبدالرحمن برومند:
iranrights.org

@IranRights

سی و یک سال از ترور شاپور بختیار در شهر سورن فرانسه توسط عوامل وزارت اطلاعات ایران می‌گذرد.‌

شاپور بختیار، حقوقدان و مدافع دموکراسی، پس از پنج هفته خدمت، آخرین نخست وزیر ایران بود. او در طول مدت خدمتش (۱۳ دی تا ۲۲ بهمن)، پلیس سیاسی (ساواک) را منحل کرد، تمامی زندانیان سیاسی را آزاد کرد، به مطبوعات آزادی داد، و سانسور را منسوخ کرد.

دولت بختیار توسط قیام مردم، به خواست رهبر جنبش مردمی ایران آیت‌الله خمینی که تلاش‌های بختیار برای برقراری حکومت دموکراتیک را باطل اعلام کرده بود، سقوط کرد. او به فرانسه گریخت و در حالیکه برای برقراری یک رژیم دموکراتیک فعالیت می‌کرد، مخالفتش را با رژیم اسلامی تازه تاسیس آغاز کرد.

به دلیل مخالفت وی با جمهوری اسلامی، آیت‌الله خمینی بختیار را در سال ۱۳۵۸ طی سخنرانی عمومی به مرگ محکوم کرد. در سال ۱۳۵۹، یک اقدام به ترور بختیار اتفاق افتاد. اما پس از کشته شدن یک پلیس و یک همسایه، اقدام به ترور با شکست مواجه شد و بختیار جان سالم به در برد.

پس از ۱۲ سال مقاومت و دفاع از دموکراسی، شاپور بختیار، همراه با منشی شخصی‌اش، سروش کتیبه، در مرداد ۱۳۷۰ با ضربات چاقو به قتل رسید. سه نفر وابسته به وزارت اطلاعات ایران به عنوان قاتلین وی شناسایی شدند.
شاپور بختیار بازداشت نشد، در جلسه دادگاهی شرکت نکرد، و فرصتی برای دفاع از خود قبل از ترور به وی داده نشد.

دولت فرانسه در رابطه با قاتلان بختیار مسئوليت صحیح نشان نداد. عاملان اقدام ترور اول دستگیر شدند اما بعد از مدتی عفو و آزاد شدند.

یکی از قاتلین وی، علی وکیلی‌راد، در سال ۱۹۸۷ آزادی مشروط به دست آورد و به ایران بازگشت، جایی که مقامات وزارت امور خارجه به استقبال وی آمدند. آزادی مشروط وکیلی‌‌راد بر اساس گزارش‌ها، قسمتی از مبادله زندانیان بین دو ملت بوده است.

سرگذشت شاپور بختیار را در یادبود امید ,وبسایت بنیاد عبدالرحمان برومند بخوانید: iranrights.org/fa/memorial/story/28402

@IranRights

‌۳۱ سال پیش سروش کتیبه، منشی شاپور بختیار با پنج ضربه چاقوی آشپزخانه توسط مأموران جمهوری اسلامی ترور شد.
او که به شاپور بختیار علاقه و ارادتی ویژه‌ داشت، پیش از ترور در ۳۳ سالگی از رشته روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شده بود.

سروش کتیبه، متولد ۱۳۳۷ در تهران و مجرد بود. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ به فرانسه آمد و در شهر لیون در دانشگاه مشغول تحصیل در رشته‌ جامعه‌شناسی شد.
آقای کتیبه که از اعضای نهضت مقاومت ملی بود، در سال ۱۳۶۲ به عنوان منشی و دستیار آقای بختیار در خانه ایشان به کار مشغول شده بود.

سروش کتیبه در روز ۱۵ مرداد ۱۳۷۰ در خانه مسکونی آقای بختیار به همراه دکتر بختیار به قتل رسید.
پزشکی قانونی علت مرگ را خفگی و اصابت ضربات متعدد کارد بر بدن مقتولان اعلام کرد.

روزنامه جمهوری اسلامی در شماره ۲۷ شهریور ۱۳۷۰ در مقاله‌ای نوشت «این قتل‌ها در کنار ترورهای موفق مترجمین کتاب آیات شیطانی در ژاپن و ایتالیا هراس و وحشت ضد انقلاب از مرگ را دو چندان کرده است.»


سرگذشت سروش کتیبه را در یادبود امید وب‌سایت بنیاد عبدالرحمن برومند بخوانید: iranrights.org/fa/memorial/story/28401

@IranRights

🚨 خطر قریب الوقوع اعدام دو زندانی بلوچ از جمله یک کودک متهم در زندان زاهدان.
بنا به گزارش خبرگزاری حال‌وش، دو زندانی بلوچ در زندان زاهدان در معرض خطر اعدام قرار دارند: محسن قنبرزهی (معروف به «نصرالله» متولد ۱۳۷۵) و عین‌الله قنبرزهی (متولد ۱۳۶۸ و عموی محسن). هر دو ساکن روستای شاندک، شهرستان زاهدان (استان سیستان و بلوچستان). آنها اول شهریورماه جاری برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شده و اعضای خانواده آنها در دوم شهریور برای ملاقات نهایی احضار شدند.
بر اساس اطلاعات موجود، این دو نفر حدود ده سال پیش دستگیر و به مدت هفت ماه در بازداشتگاه سپاه زاهدان نگهداری شدند که در این مدت از تماس با اعضای خانواده و دسترسی به وکیل محروم بودند. آنها گزارش داده اند که قبل از صدور اتهام «اقدام علیه امنیت ملی، قیام مسلحانه، همکاری با گروه‌های مخالف رژیم و قتل سه پلیس راهنمایی و رانندگی»، به شدت شکنجه شده‌اند. حکم اعدام آنها پس از بیش از چهار سال بلاتکلیفی، توسط قاضی مهدویان، رئیس شعبه یک دادگاه انقلاب اسلامی زاهدان، صادر شد. گفته می شود محسن در زمان دستگیری ۱۶ ساله بوده است. قوانین بین المللی صراحتاً استفاده از مجازات اعدام را برای جنایاتی که قبل از سن ۱۸ سالگی انجام شده اند ممنوع می کند.
این دو زندانی و خانواده‌هایشان این اتهامات را رد می‌کنند. در نامه‌ای سرگشاده، به نقل از خبرگزاری حال‌وش، این دو به همراه سایر زندانیان سیاسی زندان زاهدان، شیوه های شکنجه ای که بازجویان سپاه علیه زندانیان بلوچ به کار می‌برند، از جمله آویزان کردن ساعت ها از پا برای ساعات متمادی و زنجیر دائمی به دست و پا، را توصیف کرده ا‌ند. همچنین ذکر کرده اند که عین الله را تا گردن در خاک دفن کردند. در طول سال‌ها بسیاری از زندانیان بلوچ گزارش داده اند که تحت شلاق مکرر در بازداشتگاه های سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات در زاهدان، مجبور به اعتراف شده اند.
(از جمله نور احمد خسن زهی
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3136
و
محمد صابر ملک رئیسی
https://www.iranrights.org/fa/library/document/3113).

روز شنبه ۱۹ شهریور ماه، بار دیگر تعداد زیادی از خانواده‌های زندانیان محکوم به #اعدام در مقابل ساختمان قوه قضاییه در تهران تجمع کردند و با شعارهایی مثل #اعدام_نکنید و #نه_به_اعدام خواهان توقف اعدام‌ها شدند.
IranRights_org

@IranRights

پس از آن‌که قوه قضاییه از پذیرفته‌شدن فرجام‌خواهی #محمدقبادلو، معترض محکوم به #اعدام، در موضوع قصاص نفس در دیوان عالی کشور خبر داد، یکی از وکلای او اعلام کرد دیوان عالی هنوز فرجام‌خواهی در مورد حکم اعدام قبادلو به‌اتهام «افساد فی‌الارض» را نپذیرفته است.

مهدخت دامغان‌پور، یکی از وکلای انتخابی محمد قبادلو، دوشنبه سوم بهمن با اعلام این‌که پذیرش فرجام‌خواهی در مورد پرونده اتهام قتل بوده، اما «در موضوع افساد فی الارض تاکنون چهار بار اعاده دادرسی را از طریق سیستم خودکاربری وکلا ثبت کرده‌ایم که هر بار دیوان از ثبت و پذیرش امتناع کرده است».
@IranRights

سپیده کاشانی، یکی از زندانیان پرونده فعالان محیط زیست که از پنج سال پیش در اوین زندانی است، در نامه‌ای جزئیاتی از شکنجه‌ها و دیگر موارد متعدد پایمال شدن حقوق زندانیان این زندان را شرح داده است.

خانم کاشانی از جمله نوشته است که بازجوی او، «ویدئوی جسد» کاووس سید امامی، یکی دیگر از بازداشتی‌های این پرونده را برای شکنجه به او نشان داده و هومن جوکار، همسر وی و متهم دیگر این پرونده، برای شکنجه به پای چوبه دار ساختگی برده شده است.
https://www.bbc.com/persian/iran-64374449

@IranRights

تجمع اعتراضی خانواده‌های شماری از متهمان جرائم مواد مخدر که به اعدام محکوم شده‌اند در مقابل زندان قزل‌حصار با مداخله ماموران این زندان به خشونت کشیده شد.

به گزارش سایت حقوق بشری هرانا، خانواده زندانیان محکوم به اعدام روز چهارشنبه، پنجم بهمن، بار دیگر و این بار مقابل زندان قزل‌حصار تجمع اعتراضی برگزار کردند و شماری از آن‌ها با اقدام خشونت‌آمیز ماموران زندان «زخمی ‌شدند».

خانواده‌ها با در دست داشتن بنرها و دست‌نوشته‌هایی خواهان تخفیف مجازات متهمان جرائم مواد مخدر و توقف اجرای حکم اعدام آن‌ها شدند.

این چندمین تجمع اعتراضی خانواده‌های متهمان جرائم مواد مخدر در ماه‌های گذشته است. آن‌ها پیشتر در روزهای ۲۴ و ۲۶ دی مقابل قوه قضاییه ایران در تهران تجمع کرده بودند.

آمار قابل توجهی از اعدام‌ها در ایران به دلیل اتهامات مربوط به جرائم مواد مخدر صورت می‌گیرد.

@IranRights

وزارت خارجه آمریکا روز چهارشنبه ۱۲ بهمن نسرین ستوده را به عنوان یکی از برندگان سالانه‌ی جایزه مدافعان حقوق بشر سال ۲۰۲۳ معرفی کرد و لادن برومند جایزه را از طرف او دریافت کرد.

در بیانیه وزارت خارجه آمریکا آمده است که خانم ستوده از وکلای مدافع سرشناس و فعال حقوق بشری پیشرو است که وکالت بسیاری از فعالان بازداشت شده توسط جمهوری اسلامی را برعهده داشته است: «او از سال ۲۰۱۰ بارها بازداشت شده و در سلول انفرادی نیز نگهداری شده و نهایتا در پی دفاع از زنان بازداشت شده به دلیل کشف حجاب اجباری، در مارس ۲۰۱۹ به تحمل ۳۸ سال زندان و ۱۴۸ ضربه شلاق محکوم شد».

@IranRights

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو میگوید که دستکم ۱۸۲ شهروند کرد طی یک ماه گذشته میلادی (ژانویه) در ایران در رابطه با فعالیت سیاسی، مدنی و صنفی بازداشت شدند.

طبق این آمار دست‌کم ۱۲ فعال زن، ۱۴ کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال، ۹ دانشجو و ۶ معلم و استاد دانشگاه در کُردستان «توسط نهادهای حکومتی جمهوری اسلامی ایران ربوده شده‌اند.»

هه نگاو میگوید که از میان این افراد «۱۶۹ شهروند به اتهام فعالیت سیاسی و همکاری با احزاب کردستانی،‌ ۱۰ شهرونده به اتهام فعالیت مذهبی» و حمایت از اعتراضات اخیر و ۳ نفر هم به دلیل فعالیت های مدنی بازداشت شدند.

با توجه به عدم دسترسی به آمار و اطلاعات دقیق بویژه محدودیت‌ها و اختلالات اینترنتی، بی‌بی‌سی نمی‌تواند به طور مستقل این ارقام و اطلاعات را تایید کند.

اعتراضات سراسری اخیر در ایران در کردستان و شهرهای کردنشین ایران هم به شدت و با بیرحمی سرکوب شد.

@IranRights

حسین عابدینی، جوان بیست ساله‌ای که با شلیک مستقیم گلوله ساچمه‌ای به چشم چپش نابینا شده، تصویر تازه‌ای از خود منتشر کرده است.

او در توضیح یکی از تصاویرش در صفحه اینستاگرام خود نوشته: «این چشم نابینا حقیقت تاریک این جهان را خواهد دید».

آن‌طور که در شبکه‌های اجتماعی روایت شده، چشم وی تاکنون سه بار جراحی ناموفق داشته است.

کاربران شبکه‌های اجتماعی نوشته‌اند معترضانی که در جریان اعتراضات از ناحیه چشم آسیب دیده‌اند، به شدت از نظر مالی برای تامین هزینه‌های جراحی، تحت فشار قرار دارند.

@IranRights

هفده سال پیش در چنین روزی جمهوری‌اسلامی حجت زمانی را پس از آنکه در استانبول دستگیر و به ایران بازگردانده شد اعدام کرد. او متهم به هواداری از سازمان مجاهدین خلق و بمب گذاری بود و بدون دسترسی به وکیل تعیینی به اعدام محکوم شد.

بیشتر از او در صفحه‌ی #یادبودامید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8405/hojat-zaman

@IranRights

خواهرِ علی سیدی، جوان معترض ۲۵ساله که چهارم آبان‌ماه در پرند او را کشتند، خطاب به مردم نوشت: «یادتون نره بجای در آغوش گرفتم عزیزان‌مون، تو پزشک قانونی شناسایشون کردیم. یادتون‌نره وقتی به برادرم علی سیدی تیر زدن، داشت ازش خون می‌رفت. وقتی رسوندن بیمارستان، نذاشتن درمانش کنن. گذاشتند تا بمیره. حسرت دامادیش موند به دل مادرم.»

خانم سیدی در این یادداشت که در همراهی با هشتگ اعتراضی «یادمون نمی‌ره» آن را نوشته است، چنین ادامه داده: «یادم‌نمیره، شماها هم یادتون نره یادتون‌نره برادر از برادر جدا کردن، برادر با خاطرات برادر تو تنهایی‌های خودش اشک می‌ریزه، به مادر نمی‌گه تا غصه بخوره. برادر با زندگی خودش با تنهایی‌های خودش داشت می‌جنگید که داغ برادر‌ش هم‌بهش اضافه کردن‌.»

خواهر علی سیدی در بخشی دیگر از نوشته‌اش چنین آورده است: «عزیزان ما برای وطن‌شون برای آزادی هموطنان‌شون شهید شدن، پس اون کسانی که خوابید، بیدار شید.»

@IranRights