پس از انتشار خبر تخریب سنگ مزار نیکا شاکرمی، مادر او، نسرین شاکرمی، در پیامی که در صفحه ایکس دخترش، آیدا شاکرمی منتشر شد، این اقدام را محکوم کرد. او خطاب به عاملان این اقدام نوشت با این کار، نه‌تنها از «بزرگی و حقانیت» نیکا کاسته نشد، بلکه تنها چهره «پلید خود را آشکارتر و مجازات خود را سنگین‌تر» کردید.

سرگذشت نیکا را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8756/nika-shakarami

سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی اعلام کرد که سه زندانی به نام‌های هادی رستمی (۳۸ ساله)، مهدی شریفیان (۴۲ ساله) و مهدی شاهی‌وند (۲۹ ساله) سال‌هاست که تحت شکنجه روانی و در آستانه اجرای حکم قطع عضو قرار دارند. این سه نفر در مرداد ۱۳۹۶ به اتهام «سرقت» بازداشت و در یک دادگاه ناعادلانه در سال ۱۳۹۸ به قطع چهار انگشت دست راست محکوم شدند.

عفو بین‌الملل تأکید کرد این افراد در مرحله تحقیقات از دسترسی به وکیل محروم بوده‌اند و دادگاه‌ها برای صدور حکم به اعترافاتی استناد کرده‌اند که تحت شکنجه (ضرب‌وشتم، شلاق و تهدید به تجاوز جنسی) به دست آمده و در دادگاه از سوی متهمان رد شده‌اند.

این سازمان همچنین هشدار داده است که مقامات قضایی، از جمله دیوان عالی کشور، از بررسی اتهامات شکنجه خودداری کرده‌اند. از زمان صدور حکم، این زندانیان بارها با اعتصاب غذا به وضعیت غیرانسانی خود در زندان و تهدید به اجرای حکم اعتراض کرده‌اند و هادی رستمی چندین بار اقدام به خودکشی کرده است.

در یکی از موارد شکنجه، هادی رستمی به دلیل اعتصاب غذا با ۶۰ ضربه شلاق مجازات شد. عفو بین‌الملل این اقدامات را نقض جدی حقوق بشر و مصداق شکنجه سیستماتیک خوانده و خواستار لغو فوری این احکام و تحقیق مستقل درباره ادعاهای شکنجه شده است.

طبق گزارش عفو بین‌الملل، دادستانی در تاریخ ۲۳ اسفند ۱۴۰۳ این سه زندانی را از اجرای قریب‌الوقوع حکم در هفته منتهی به ۲۲ فروردین ۱۴۰۴ مطلع کرده است.

مازیار طاطایی، وکیل مدافع پخشان عزیزی، از رد دومین درخواست اعاده دادرسی موکلش از سوی دیوان عالی کشور خبر داد. او در صفحه ایکس خود نوشت: «شعبه رسیدگی‌کننده دیوان عالی کشور، دومین درخواست اعاده دادرسی وکلای پخشان عزیزی را بدون مطالبه پرونده محاکماتی رد کرده و دفاعیات ارائه‌شده را بلادلیل دانسته است.»

آقای طاطایی با انتقاد از این تصمیم گفت: «چنین استدلالی از سوی دیوان عالی کشور مستلزم بررسی پرونده محاکماتی بوده، که متأسفانه این اقدام انجام نشد.»

#پخشان_عزیزی، مددکار اجتماعی در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ بازداشت و در ۲ مرداد ۱۴۰۳ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، به اتهام «بغی از طریق عضویت در جمعیت‌های معارض نظام» به اعدام و چهار سال حبس محکوم شد.

بر اساس گزارش سالانه عفو بین‌الملل، ایران برای سومین سال متوالی در صدر کشورهای اجراکننده اعدام قرار گرفت. در سال ۲۰۲۴ میلادی، از مجموع ۱۵۱۸ اعدام ثبت‌شده در جهان، نزدیک به دوسوم آن در ایران اجرا شده است. بنیاد برومند توانسته در این سال دست‌کم ۹۴۲ اعدام را ثبت کند.

🔘مواد مخدر;
بیش از نیمی از اعدام‌ها در ایران در ارتباط با جرایم مربوط به مواد مخدر بوده است. بر اساس یافته‌های بنیاد برومند در سال ۲۰۲۴ دست‌کم ۴۸۸ نفر (که ۲ نفر از آنها اتهام قتل نیز داشتند) از اعدام‌شدگان به اتهام قاچاق مواد مخدر اعدام شدند. عفو بین‌الملل بر این نکته تأکید دارد که اعدام برای چنین جرایمی مطابق با استانداردهای بین‌المللی نباید اجرا شود و این اقدامات بیشتر علیه اقشار فقیر و اقلیت‌های قومی صورت گرفته است.



🔘زنان;
اعدام زنان نیز در ایران رو به افزایش است. تحقیقات بنیاد برومند نشان می‌دهد در سال ۲۰۲۴، ۲۹ زن اعدام شدند که بیشتر آنان به اتهام جرایم مواد مخدر یا قتل‌های خانوادگی محکوم شده‌اند. رویا برومند، مدیر اجرایی مرکز حقوق بشر عبدالرحمن برومند، در این خصوص گفته است: «چندین زن فعال به اعدام محکوم شده‌اند. این پیام هشداری جدی به زنانی است که با قوانین و رویه‌های تبعیض‌آمیز در ایران مخالفت می‌کنند.


🔘اعدام، ابزاری برای سرکوب سیاسی;
در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، دست‌کم ۱۰ معترض به اتهاماتی مبهم اعدام شدند. عفو بین‌الملل و کارشناسان حقوق بشر تأکید دارند که ایران از مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی استفاده کرده است. رویا برومند در این خصوص می‌گوید: «شواهد نشان می‌دهد که تعداد اعدام‌ها پس از اعتراض‌های بزرگ و در دوره‌های بی‌ثباتی افزایش می‌یابد.»



اگنس کالامارد، دبیر کل عفو بین‌الملل، گفت: «در سال ۲۰۲۴، ایران همچنان از مجازات اعدام برای تنبیه افرادی استفاده کرد که در جریان جنبش 'زن، زندگی، آزادی' نظام جمهوری اسلامی را به چالش کشیده بودند. این احکام پس از محاکمه‌های ناعادلانه و اعترافاتی که زیر شکنجه اخذ شده بودند صادر شدند؛ نشان‌دهنده آن است که مقامات تا چه اندازه برای حفظ قدرت خود پیش می‌روند.»

با انتقال #حمید_حسین‌نژاد_حیدرانلو، زندانی سیاسی محکوم به اعدام به سلول انفرادی، نگرانی از بابت اجرای حکم اعدام او بالا گرفته است.

او فروردین ۱۴۰۲ در مرز چالدران بازداشت و تحت شکنجه قرار گرفت. وی در تیر ماه ۱۴۰۳ به اتهام «بغی» و «عضویت در حزب مخالف» به اعدام محکوم شد.

امین عادل‌احمدیان، وکیل مهدی حسنی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، اعلام کرد که شعبه ۲۹ دیوان عالی کشور برای دومین بار درخواست اعاده دادرسی موکلش را رد کرده است.

او در یادداشتی تاکید کرد که این درخواست «بدون مطالعه پرونده» رد شده و گفت: «در هیچ‌یک از مراجع قضایی، با درخواست من برای مطالعه پرونده موافقت نشد.»


آقای مهدی حسنی در ۲۰ شهریور ۱۴۰۱ در زنجان بازداشت و به «بغی و محاربه» متهم شد. او در شهریور ۱۴۰۳ توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد.

امروز سه‌شنبه نهم اردیبهشت، در شصت‌وششمین هفته کارزار ⁧ #سه‌_شنبه‌های_نه_به_اعدام ⁩، خانواده‌های زندانیان سیاسی، از جمله بستگان ⁧ #مهدی_حسنی ⁩ و ⁧ #بهروز_احسانی ⁩، مقابل زندان اوین تجمع کردند.
‏این دو زندانی با رد دوباره درخواست اعاده دادرسی، در خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.

#محسن_لنگرنشین ⁩، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، به سلول انفرادی در زندان قزل‌حصار منتقل شد.

‏او به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» به ⁧ #اعدام ⁩ محکوم شده است. آقای لنگرنشین این اتهام را رد کرده و گفته اعترافاتش تحت شکنجه از او گرفته شده است.
‏بیم آن می‌رود این انتقال جهت اجرای حکم اعدام وی باشد.

#محسن_لنگرنشین اعدام شد.

او در ۱۲ تیرماه ۱۴۰۲ بازداشت و به اتهام «همکاری اطلاعاتی و جاسوسی برای اسرائیل» و «محاربه و افساد فی الارض» در دادگاه انقلاب توسط قاضی صلواتی محاکمه و به اعدام محکوم شد.

اتهاماتی که او رد کرد و گفت تحت شکنجه از او گرفته شده است.

وحید حیدری دستفروش بود و در محل تجمع دستفروش‌ها سر بازار شهر اراک بساط پهن می‌کرد. 
آقای حیدری در جریان اعتراضات دی۹۶ بازداشت شد و بر اثر شکنجه جان خود را از دست داد.


سرگذشت کامل در یادبود امید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8106/vahid-heidari 

مجیدرضا رهنورد اهل مشهد بود و در کنار کار در میوه‌فروشی به صورت حرفه‌ای ورزش می‌کرد.


مجیدرضا در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» دستگیر و در سحرگاه ۲۱ آذر ۱۴۰۱ در ملاءعام اعدام شد. 


سرگذشت کامل در یادبود امید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8735/majid-reza-rahnavard-pain-deh 

محمدمهدی کرمی کارگر ساختمانی بود. پدرش آقای ماشالله کرمی نیز دستفروش بود. محمد مهدی به صورت حرفه‌ای ورزش میکرد و دارنده چندین مدال جهانی بود.

آقای کرمی در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» دستگیر و در سحرگاه ۱۷ دی ۱۴۰۱ اعدام شد. 


سرگذشت کامل را در یادبود امید بخوانید:

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8588/mohammad-mehdi-karami