بیشتر ایرانیان نمیدانند یک #میراث_فرهنگی و بنای یادبود آیین زرتشتی، نه در ایران که در شهر شیآنِ #چین قرار دارد:
تابوتی متعلق به ۱۴۰۰ سال پیش که در سال ۲۰۰۳ میلادی کشف شد و مقبره یک ایرانیِ سغدیِ زرتشتی اهل #سمرقند است. ویرکَک (Wirkak) (با نام چینی «شیجون») در چین به مقام «سابائو» (رهبر جامعهٔ مهاجر سغدی) رسید. (این عنوان از واژهٔ سغدی sārtpāw به معنای «سرپرست کاروان» گرفته شده است.)
تابوت سنگی شیجون و همسرش با نقشبرجستههای پیچیده و نمادهای زرتشتی تزئین شده است:
🔥 موبدان با دهان پوشیده در کنار آتش
🕊 «سروش» نگهبان با سرِ پرنده
🌉 پل چینوَد (صراط) و صحنه داوریِ روح
🍇 ضیافت زیر سایه تاکها
🐫 کاروانهای شتر
کتیبهٔ آرامگاه به دو زبان چینی و #سغدی (یکی از زبانهای ایرانی شمال شرقی و یک زبان میانجی در جادهٔ ابریشم) نوشته شده و اطلاعات مهمی دربارهٔ زندگی سغدیان، مهاجرت آنان به چین و ارتباطات فرهنگی در #جاده_ابریشم میدهد.
سغدیها ایرانیان ساکن فرارود و آسیای میانه بودند که به سه دین زرتشتی، مانوی و بودایی باور داشتند.
🔗 منابع: یک و دو و سه و چهار
⬅️ مقالهای در اینباره
#صادرات_فرهنگی #زرتشت
@Jaryaann
تابوتی متعلق به ۱۴۰۰ سال پیش که در سال ۲۰۰۳ میلادی کشف شد و مقبره یک ایرانیِ سغدیِ زرتشتی اهل #سمرقند است. ویرکَک (Wirkak) (با نام چینی «شیجون») در چین به مقام «سابائو» (رهبر جامعهٔ مهاجر سغدی) رسید. (این عنوان از واژهٔ سغدی sārtpāw به معنای «سرپرست کاروان» گرفته شده است.)
تابوت سنگی شیجون و همسرش با نقشبرجستههای پیچیده و نمادهای زرتشتی تزئین شده است:
🔥 موبدان با دهان پوشیده در کنار آتش
🕊 «سروش» نگهبان با سرِ پرنده
🌉 پل چینوَد (صراط) و صحنه داوریِ روح
🍇 ضیافت زیر سایه تاکها
🐫 کاروانهای شتر
کتیبهٔ آرامگاه به دو زبان چینی و #سغدی (یکی از زبانهای ایرانی شمال شرقی و یک زبان میانجی در جادهٔ ابریشم) نوشته شده و اطلاعات مهمی دربارهٔ زندگی سغدیان، مهاجرت آنان به چین و ارتباطات فرهنگی در #جاده_ابریشم میدهد.
سغدیها ایرانیان ساکن فرارود و آسیای میانه بودند که به سه دین زرتشتی، مانوی و بودایی باور داشتند.
🔗 منابع: یک و دو و سه و چهار
⬅️ مقالهای در اینباره
#صادرات_فرهنگی #زرتشت
@Jaryaann
💡حافظ ایرانی یا ایران حافظی؟
اگر حافظ فقط یک شاعر ایرانی باشد، اگر تنها یک نام پرافتخار در فهرست مشاهیر ملی ما باشد، [...] این حقیقت به خودی خود دستاورد چندانی برای ما نیست. هممیهنی و هماقلیمی، همچون همزبانی و همنژادی، امور دادهشدهاند؛ نه فضیلتهای اکتسابی. هیچکس به سبب محل تولد خود شایستهٔ ستایش نیست. اینکه حافظ ایرانی است، بیش از آنکه دربارهٔ ما چیزی بگوید، دربارهٔ حافظ چیزی میگوید. اما اینکه ایران حافظی باشد، دربارهٔ ماست. اینجا تفاوتی بنیادی آشکار میشود:
«حافظ ایرانی است» گزارهای دربارهٔ گذشته است.
«ایران حافظی است» گزارهای دربارهٔ اکنون و آینده است.
اولی میتواند مایهٔ غرور باشد؛ دومی مستلزم مسئولیت است.
ایران حافظی، ایرانی نیست که فقط حافظ داشته باشد؛ ایرانی است که بتواند ارزشهای حافظی را در زندگی فرهنگی و اجتماعی خود تحقق بخشد.
ایران حافظی، ایرانی است که در آن فردیت ارزش داشته باشد؛ دگراندیشی جرم فرهنگی محسوب نشود؛ آزاداندیشی فضیلت باشد؛ دیگری بتواند دیگری بماند و همچنان محترم باشد؛ مدارا نه نشانهٔ ضعف، بلکه نشانهٔ بلوغ باشد؛ و هیچکس به سبب متفاوت اندیشیدن، مجبور نباشد خود را «به مُلکی دیگر اندازد».
[...]
ایرانی که در آن برای متفاوت بودن، اندیشیدن، شک کردن، پرسیدن، شعر گفتن، عشق ورزیدن و فرد بودن، انسان ناچار نشود وطن فرهنگی خویش را ترک کند. این شاید معنای عمیقتر «ایران حافظی» باشد. نه ایرانی که همهٔ مردمش حافظ را بخوانند؛ بلکه ایرانی که حافظ اگر در آن میزیست، از بسیاری از بیماریهایی که بر آن شوریده بود، دوباره به ستوه نمیآمد.
و اینجاست که شاید بتوانیم به مسئلهٔ «افتخار» نیز از نو نگاه کنیم. چه چیزی واقعاً مایهٔ افتخار یک ملت است؟ اینکه در گذشته مردان و زنانی بزرگ در میان آنان زیستهاند؟ یا اینکه آن ملت توانسته است چیزی از بزرگی آنان را به زمانهٔ خود منتقل کند؟
«حافظ ایرانی است»، یک واقعیت تاریخی است. اما اگر ایران حافظی باشد، این یک دستاورد فرهنگی است و میان واقعیت و دستاورد، فاصلهای بسیار است. به همین دلیل، شاید بهتر باشد به جای آنکه مدام تکرار کنیم «حافظ ایرانی است»، از خود بپرسیم:
چقدر ایرانِ ما حافظی است؟
همین پرسش را میتوان دربارهٔ دیگر بزرگان فرهنگمان نیز مطرح کرد.
مهم نیست فقط اینکه خیام ایرانی است؛ مهم این است که آیا ایران خیامی است.
مهم نیست فقط اینکه مولانا ایرانی است؛ مهم این است که آیا ایران مولانایی است.
مهم نیست که نام بزرگانمان در جهان شنیده میشود؛ مهم این است که اندیشهٔ آنان در اکنونِ ما چه حضوری دارد.
بزرگی یک ملت در تعداد بزرگان گذشتهاش نیست؛ در نسبتی است که با آنان برقرار میکند.
میتوان حافظ را بر سر زبان داشت و حافظی نبود.
میتوان حافظ را ستود و از او چیزی نیاموخت.
✍🏼 #مسعود_زنجانی
٢٠ مهر ١۴٠۵
(ویراستی تازه از یادداشتی قدیمی - به مناسبت روز بزرگداشت #حافظ)
⬅️ متن کامل یادداشت
🔗 زنده باد فلسفه!
#پاس_فرهنگ
@Jaryaann
اگر حافظ فقط یک شاعر ایرانی باشد، اگر تنها یک نام پرافتخار در فهرست مشاهیر ملی ما باشد، [...] این حقیقت به خودی خود دستاورد چندانی برای ما نیست. هممیهنی و هماقلیمی، همچون همزبانی و همنژادی، امور دادهشدهاند؛ نه فضیلتهای اکتسابی. هیچکس به سبب محل تولد خود شایستهٔ ستایش نیست. اینکه حافظ ایرانی است، بیش از آنکه دربارهٔ ما چیزی بگوید، دربارهٔ حافظ چیزی میگوید. اما اینکه ایران حافظی باشد، دربارهٔ ماست. اینجا تفاوتی بنیادی آشکار میشود:
«حافظ ایرانی است» گزارهای دربارهٔ گذشته است.
«ایران حافظی است» گزارهای دربارهٔ اکنون و آینده است.
اولی میتواند مایهٔ غرور باشد؛ دومی مستلزم مسئولیت است.
ایران حافظی، ایرانی نیست که فقط حافظ داشته باشد؛ ایرانی است که بتواند ارزشهای حافظی را در زندگی فرهنگی و اجتماعی خود تحقق بخشد.
ایران حافظی، ایرانی است که در آن فردیت ارزش داشته باشد؛ دگراندیشی جرم فرهنگی محسوب نشود؛ آزاداندیشی فضیلت باشد؛ دیگری بتواند دیگری بماند و همچنان محترم باشد؛ مدارا نه نشانهٔ ضعف، بلکه نشانهٔ بلوغ باشد؛ و هیچکس به سبب متفاوت اندیشیدن، مجبور نباشد خود را «به مُلکی دیگر اندازد».
[...]
ایرانی که در آن برای متفاوت بودن، اندیشیدن، شک کردن، پرسیدن، شعر گفتن، عشق ورزیدن و فرد بودن، انسان ناچار نشود وطن فرهنگی خویش را ترک کند. این شاید معنای عمیقتر «ایران حافظی» باشد. نه ایرانی که همهٔ مردمش حافظ را بخوانند؛ بلکه ایرانی که حافظ اگر در آن میزیست، از بسیاری از بیماریهایی که بر آن شوریده بود، دوباره به ستوه نمیآمد.
و اینجاست که شاید بتوانیم به مسئلهٔ «افتخار» نیز از نو نگاه کنیم. چه چیزی واقعاً مایهٔ افتخار یک ملت است؟ اینکه در گذشته مردان و زنانی بزرگ در میان آنان زیستهاند؟ یا اینکه آن ملت توانسته است چیزی از بزرگی آنان را به زمانهٔ خود منتقل کند؟
«حافظ ایرانی است»، یک واقعیت تاریخی است. اما اگر ایران حافظی باشد، این یک دستاورد فرهنگی است و میان واقعیت و دستاورد، فاصلهای بسیار است. به همین دلیل، شاید بهتر باشد به جای آنکه مدام تکرار کنیم «حافظ ایرانی است»، از خود بپرسیم:
چقدر ایرانِ ما حافظی است؟
همین پرسش را میتوان دربارهٔ دیگر بزرگان فرهنگمان نیز مطرح کرد.
مهم نیست فقط اینکه خیام ایرانی است؛ مهم این است که آیا ایران خیامی است.
مهم نیست فقط اینکه مولانا ایرانی است؛ مهم این است که آیا ایران مولانایی است.
مهم نیست که نام بزرگانمان در جهان شنیده میشود؛ مهم این است که اندیشهٔ آنان در اکنونِ ما چه حضوری دارد.
بزرگی یک ملت در تعداد بزرگان گذشتهاش نیست؛ در نسبتی است که با آنان برقرار میکند.
میتوان حافظ را بر سر زبان داشت و حافظی نبود.
میتوان حافظ را ستود و از او چیزی نیاموخت.
✍🏼 #مسعود_زنجانی
٢٠ مهر ١۴٠۵
(ویراستی تازه از یادداشتی قدیمی - به مناسبت روز بزرگداشت #حافظ)
⬅️ متن کامل یادداشت
🔗 زنده باد فلسفه!
#پاس_فرهنگ
@Jaryaann
Telegraph
حافظ ایرانی یا ایران حافظی؟
کدام اندیشه شایستهتر است که موجب مباهات و افتخار ایرانیان باشد: «حافظ ایرانی است» یا «ایران حافظی است»؟ شاید نیکو باشد پیش از آنکه به ایرانی بودن حافظ ببالیم، خودِ این باور بدیهی و مسلّم را به پرسش بکشیم و سپس ارزشمندی آن را در قیاس با اندیشهای دیگر بسنجیم:…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎶 #لوریس_چکناوریان، آهنگساز، رهبر ارکستر، نویسنده و نقاش سرشناس و ایراندوست امروز ۸۹ ساله میشود.
مروری کوتاه بر زندگی او را همراه با تصاویری از اجرای او با #شهرام_ناظری و ارکستر بزرگ کومیتاس ارمنستان را میبینید.
🔗 روزآروز
#موسیقی
@Jaryaann
مروری کوتاه بر زندگی او را همراه با تصاویری از اجرای او با #شهرام_ناظری و ارکستر بزرگ کومیتاس ارمنستان را میبینید.
🔗 روزآروز
#موسیقی
@Jaryaann
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⏺️ #اکبر_عالمی (۱۸ تیر ۱۳۲۴، اهواز – ۲۲ مهر ۱۳۹۹، تهران) مستندساز، عکاس، منتقد سینما، نویسنده و استاد دانشگاه؛ از چهرههای اثرگذار در آموزش و معرفی سینما و عکاسی به چند نسل از ایرانیان است.
عالمی پس از تحصیل در رشته رادیو و تلویزیون در دانشکده هنرهای دراماتیک، کارشناسیارشد سینما را از دانشگاه تربیت مدرس و دکتری سینما را از انگلستان دریافت کرد. پس از بازگشت به ایران، سالها به تدریس و فعالیت در حوزه سینما، عکاسی و لابراتوارهای فیلم پرداخت. بسیاری او را با اجرای برنامهٔ «هنر هفتم» در تلویزیون به یاد میآورند؛ اما بخش مهمی از کارنامهاش به مستندسازی، از جمله «مروارید خلیج فارس» و «خلیج فارس و نواحی نهگانه»، و تألیف و ترجمه کتابهای تخصصی سینما و عکاسی اختصاص داشت.
🔺در این رویداد سخنان او را درباره اهمیت #هویت_ایرانی بهواسطه اشاره به کتابی از #بهمن_رجبی (نوازنده سرشناس تنبک) میشنویم.
🗓 امروز سالروز درگذشت او در مهر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به کرونا در تهران است.
✨ یادش گرامی!
🔗 وارونه
@Jaryaann
عالمی پس از تحصیل در رشته رادیو و تلویزیون در دانشکده هنرهای دراماتیک، کارشناسیارشد سینما را از دانشگاه تربیت مدرس و دکتری سینما را از انگلستان دریافت کرد. پس از بازگشت به ایران، سالها به تدریس و فعالیت در حوزه سینما، عکاسی و لابراتوارهای فیلم پرداخت. بسیاری او را با اجرای برنامهٔ «هنر هفتم» در تلویزیون به یاد میآورند؛ اما بخش مهمی از کارنامهاش به مستندسازی، از جمله «مروارید خلیج فارس» و «خلیج فارس و نواحی نهگانه»، و تألیف و ترجمه کتابهای تخصصی سینما و عکاسی اختصاص داشت.
🔺در این رویداد سخنان او را درباره اهمیت #هویت_ایرانی بهواسطه اشاره به کتابی از #بهمن_رجبی (نوازنده سرشناس تنبک) میشنویم.
🗓 امروز سالروز درگذشت او در مهر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به کرونا در تهران است.
✨ یادش گرامی!
🔗 وارونه
@Jaryaann
📐 ما سالها به مدرسه میرویم تا یاد بگیریم؛ اما اگر بخشی از آنچه مدرسه به ما میآموزد، درست همان چیزی باشد که مانعِ یادگیری ما میشود چه؟
شری آروبیندو، اندیشمند و آموزگار معنوی هندی در این #کتاب، به یکی از آشناترین نهادهای زندگی ما نگاهی دوباره میاندازد و میپرسد آیا وظیفه آموزش، انباشتن ذهن از دانستههاست یا پرورش تواناییهایی که در هر انسان نهفته است؟
«مدرسه علیه مدرسه» دعوتی است به بازاندیشی در معنای یادگیری؛ به اینکه نباید دانشآموز را در قالبی ازپیشساخته بریزیم، بلکه بایستی به او فرصت بدهیم خودش را بشناسد، تواناییهایش را پرورش دهد و مسیر رشد خود را پیدا کند.
شاید مسئله فقط این نباشد که در مدرسه چه میآموزیم؛ شاید مهمتر این باشد که مدرسه از ما چه میسازد؟ و چگونه ما را میسازد؟ وقت آن رسیده است که این بار، خودِ مدرسه را به مدرسه ببریم.
کتاب را هاجره(دلارام) سیداحمدی به فارسی برگردانده و نشر آنسو منتشر کرده است.
🔗 منبع
#آموزش #مدرسه
@Jaryaann
شری آروبیندو، اندیشمند و آموزگار معنوی هندی در این #کتاب، به یکی از آشناترین نهادهای زندگی ما نگاهی دوباره میاندازد و میپرسد آیا وظیفه آموزش، انباشتن ذهن از دانستههاست یا پرورش تواناییهایی که در هر انسان نهفته است؟
«مدرسه علیه مدرسه» دعوتی است به بازاندیشی در معنای یادگیری؛ به اینکه نباید دانشآموز را در قالبی ازپیشساخته بریزیم، بلکه بایستی به او فرصت بدهیم خودش را بشناسد، تواناییهایش را پرورش دهد و مسیر رشد خود را پیدا کند.
شاید مسئله فقط این نباشد که در مدرسه چه میآموزیم؛ شاید مهمتر این باشد که مدرسه از ما چه میسازد؟ و چگونه ما را میسازد؟ وقت آن رسیده است که این بار، خودِ مدرسه را به مدرسه ببریم.
کتاب را هاجره(دلارام) سیداحمدی به فارسی برگردانده و نشر آنسو منتشر کرده است.
🔗 منبع
#آموزش #مدرسه
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
☀️ #فرهیختگی_عمومی در ایران یعنی پیرمردی در روستایی در مازندران در کلبه درودگری خود این شعر فردوسی را روبروی میزش نصب کرده است:
و پاسخ پرسشها را با شعر میدهد از جمله فلسفه زندگیاش (#بیآزاری) را:
۹۰ ساله است؛ اما هنوز دستهایش چوب را به زندگی برمیگرداند؛ با این تفاوت که حالا بهخاطر کهولت سن، فقط قاشقهای چوبی میسازد؛ قاشقهایی که فقط یک وسیلهٔ آشپزخانه نیستند؛ ردّ دستهای مردی بر آنهاست که یک عمر با چوب، کار و زندگی کرده و دغدغهاش، نان حلال است.
👤 حسین افشار | متولد ۱۳۱۳
🪵 درودگری افشار
📍روستای بورخانی، لفور، سوادکوه شمالی
🔗 منبع ویدئو
#مردم_ایران
@Jaryaann
ز روز گذر کردن اندیشه کن
پرستیدن دادگر پیشه کن
بترس از خدا و میازار کس
ره رستگاری همین است و بس
و پاسخ پرسشها را با شعر میدهد از جمله فلسفه زندگیاش (#بیآزاری) را:
ای دل دنیاطلب انقدر مکاری مکن!
یک دمی آسوده بنشین زشتکرداری مکن!
...
می بخور منبر بسوزان مردمآزاری مکن
۹۰ ساله است؛ اما هنوز دستهایش چوب را به زندگی برمیگرداند؛ با این تفاوت که حالا بهخاطر کهولت سن، فقط قاشقهای چوبی میسازد؛ قاشقهایی که فقط یک وسیلهٔ آشپزخانه نیستند؛ ردّ دستهای مردی بر آنهاست که یک عمر با چوب، کار و زندگی کرده و دغدغهاش، نان حلال است.
👤 حسین افشار | متولد ۱۳۱۳
🪵 درودگری افشار
📍روستای بورخانی، لفور، سوادکوه شمالی
🔗 منبع ویدئو
#مردم_ایران
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💎 من نادرم | بخش اول
نگاهی به زندگی و زمانهٔ #نادرشاه افشار
این ویدئو با تکیه بر منابع معتبر تاریخی ساخته شده، اما به خاطر گستردگی حوادث زندگی نادرشاه، تنها بخشی از این روایت پرماجرا به تصویر درآمده است. صحنهها با #هومص (هوش مصنوعی) بازسازی شده و جنبهٔ هنری و نمایشی دارند، نه سندیت تاریخی.
📚 منابع:
⬅️ نسخهٔ کامل و با کیفیت در یوتیوب
🔻هوشوارههای به کار رفته:
Google Veo | Flow | Midjourney v8.2 | Seedance 2.5 | ChatGPT | Suno | Gemini
🔗 منبع
#تاریخ
@Jaryaann
نگاهی به زندگی و زمانهٔ #نادرشاه افشار
این ویدئو با تکیه بر منابع معتبر تاریخی ساخته شده، اما به خاطر گستردگی حوادث زندگی نادرشاه، تنها بخشی از این روایت پرماجرا به تصویر درآمده است. صحنهها با #هومص (هوش مصنوعی) بازسازی شده و جنبهٔ هنری و نمایشی دارند، نه سندیت تاریخی.
📚 منابع:
بیان وقایع - سرگذشت احوال نادرشاه
حکومت نادرشاه - دکتر ویلم فلور
نبردهای بزرگ نادرشاه - غلامحسین مقتدر
زندگی پر ماجرای نادرشاه - محمد حسین میمندی نژاد
نادرشاه مطالب مهمی از دره نادری سفرنامه حزین و سخنرانی دکتر لاکهارت
شاهنامه نادری از فردوسی ثانی محمد علی طوسی
نادرشاه و بازماندگانش - عبدالحسین نوایی
جهانگشای نادری - میرزا مهدی خان استرآبادی
نادر پسر شمشیر - نوراله لارودی
زندگی نادرشاه - جونس هنوی
انقراض سلسله ی صفویه و ایام استیلای افاغنه در ایران - لارنس لاکهارت
نادرشاه: آخرین کشورگشای آسیا - لارنس لاکهارت
عالمآرای نادری - محمدکاظم مروی
⬅️ نسخهٔ کامل و با کیفیت در یوتیوب
🔻هوشوارههای به کار رفته:
Google Veo | Flow | Midjourney v8.2 | Seedance 2.5 | ChatGPT | Suno | Gemini
🔗 منبع
#تاریخ
@Jaryaann
💡تابآوری؛ چگونه ادامه میدهیم؟
• برای فهم انسان، گاهی باید به همان لحظههایی نگاه کرد که همهچیز به هم میریزد؛ لحظهای که خانهای ویران میشود، شهری زیر آب میرود، بیماری فراگیر میشود، جنگ از راه میرسد یا جامعهای با آیندهای نامعلوم روبهرو میشود. در چنین لحظههایی، یک پرسش همیشه برای من مهم بوده است: چرا بعضی آدمها، بعضی خانوادهها و بعضی جوامع، با وجود همه آنچه بر آنها گذشته است، باز هم زندگی را ادامه میدهند؟
• جامعهای که جنگ یا فاجعهای بزرگ را تجربه کرده، نمیتواند وانمود کند که هیچ اتفاقی نیفتاده است. تابآوری در این معنا، توانایی ساختن امکان تازهای برای زندگی است.
• آنچه انسان را سرپا نگه میدارد فقط امکانات مادی نیست. البته نان، خانه، دارو، امنیت و منابع اقتصادی ضروریاند؛ اما انسان با نان تنها زندگی نمیکند. او به معنا، رابطه، اعتماد، خاطره، امید و احساس تعلق نیز نیاز دارد.
• تابآوری بیش از آنکه ویژگی فرد باشد، رابطهای اجتماعی است. آدمها بهتنهایی تاب نمیآورند. ما به کمک دیگران، بهواسطه خاطرات مشترک، زبان مشترک، اعتماد و شبکههای اجتماعی تاب میآوریم.
• نباید تابآوری را به توصیهای اخلاقی برای قربانیان تبدیل کنیم: «قوی باش»، «تحمل کن»، «خودت را جمع کن» و «از بحران فرصت بساز». این سخنان گاهی بیش از آنکه کمککننده باشند، بیرحمانهاند.
• زندگی همیشه با پیروزی ادامه پیدا نمیکند؛ گاهی با معنا ادامه پیدا میکند. و شاید وظیفه ما در برابر انسانهایی که از بحران عبور کردهاند، این نباشد که از آنها بخواهیم قویتر باشند؛ بلکه باید کاری کنیم که تنها نباشند. تابآوری، در نهایت، هنر تنها ماندن و دوام آوردن نیست؛ هنر دوباره ساختن امکان زندگی در کنار دیگران است.
⬅️ متن کامل یادداشت
✍🏼 #نعمتالله_فاضلی
🗓 ۱۹ مهر ۱۴۰۵ خورشیدی
🔗 منبع
#تابآوری #انسانشناسی
@Jaryaann
• برای فهم انسان، گاهی باید به همان لحظههایی نگاه کرد که همهچیز به هم میریزد؛ لحظهای که خانهای ویران میشود، شهری زیر آب میرود، بیماری فراگیر میشود، جنگ از راه میرسد یا جامعهای با آیندهای نامعلوم روبهرو میشود. در چنین لحظههایی، یک پرسش همیشه برای من مهم بوده است: چرا بعضی آدمها، بعضی خانوادهها و بعضی جوامع، با وجود همه آنچه بر آنها گذشته است، باز هم زندگی را ادامه میدهند؟
• جامعهای که جنگ یا فاجعهای بزرگ را تجربه کرده، نمیتواند وانمود کند که هیچ اتفاقی نیفتاده است. تابآوری در این معنا، توانایی ساختن امکان تازهای برای زندگی است.
• آنچه انسان را سرپا نگه میدارد فقط امکانات مادی نیست. البته نان، خانه، دارو، امنیت و منابع اقتصادی ضروریاند؛ اما انسان با نان تنها زندگی نمیکند. او به معنا، رابطه، اعتماد، خاطره، امید و احساس تعلق نیز نیاز دارد.
• تابآوری بیش از آنکه ویژگی فرد باشد، رابطهای اجتماعی است. آدمها بهتنهایی تاب نمیآورند. ما به کمک دیگران، بهواسطه خاطرات مشترک، زبان مشترک، اعتماد و شبکههای اجتماعی تاب میآوریم.
• نباید تابآوری را به توصیهای اخلاقی برای قربانیان تبدیل کنیم: «قوی باش»، «تحمل کن»، «خودت را جمع کن» و «از بحران فرصت بساز». این سخنان گاهی بیش از آنکه کمککننده باشند، بیرحمانهاند.
• زندگی همیشه با پیروزی ادامه پیدا نمیکند؛ گاهی با معنا ادامه پیدا میکند. و شاید وظیفه ما در برابر انسانهایی که از بحران عبور کردهاند، این نباشد که از آنها بخواهیم قویتر باشند؛ بلکه باید کاری کنیم که تنها نباشند. تابآوری، در نهایت، هنر تنها ماندن و دوام آوردن نیست؛ هنر دوباره ساختن امکان زندگی در کنار دیگران است.
⬅️ متن کامل یادداشت
✍🏼 #نعمتالله_فاضلی
🗓 ۱۹ مهر ۱۴۰۵ خورشیدی
🔗 منبع
#تابآوری #انسانشناسی
@Jaryaann
Telegraph
تابآوری؛ چگونه ادامه میدهیم؟
این روزها مقالهای مفصل با عنوان «انسانشناسی تابآوری» نوشتم که امیدوارم بهزودی در کتاب «مردمنگاریهای بدیل» منتشر شود. این مقاله میپرسد انسانشناسی چگونه در هنگام فاجعه میتواند به افراد کمک کند؟ از آنجا که حال و روز جامعه ما وخیم است، عصاره آن را تقدیم…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❗️هر عکس یا ویدئو که از کودک در رسانههای اجتماعی همرسانی میکنیم، تنها یک تصویر ساده نیست؛ بخشی از هویت و ردپای دیجیتال کودک است. این تصاویر میتوانند بدون رضایت کودک، ذخیره، بازنشر یا حتی مورد سوءاستفاده قرار بگیرند.
پیش از انتشار، یک لحظه مکث کنیم و از خود بپرسیم:
«هنگامی که آن کودک بزرگ شد آیا دوست دارد این عکس و ویدئو در اینترنت باشد؟ بهویژه در دوران نوجوانی و بلوغ آیا آن تصویر باعث دردسر و تمسخر او در مدرسه و دیگر جاها نخواهد شد؟
رعایت #حریم_خصوصی کودک، حق اوست؛ نه انتخاب ما.
🔗 منبع
#دیجیتال_فرهنگی #کودکان #کودکآزاری
@Jaryaann
پیش از انتشار، یک لحظه مکث کنیم و از خود بپرسیم:
«هنگامی که آن کودک بزرگ شد آیا دوست دارد این عکس و ویدئو در اینترنت باشد؟ بهویژه در دوران نوجوانی و بلوغ آیا آن تصویر باعث دردسر و تمسخر او در مدرسه و دیگر جاها نخواهد شد؟
رعایت #حریم_خصوصی کودک، حق اوست؛ نه انتخاب ما.
🔗 منبع
#دیجیتال_فرهنگی #کودکان #کودکآزاری
@Jaryaann
🥘 با تورم کنونی هزینه برای وسایل خانه آسان نیست. اما از آنجا که #سلامتی از هر چیز دیگری واجبتر است و هزینهٔ درمان نیز کمرشکن است پیشنهاد میکنیم تا جای ممکن در انتخاب ظروف #آشپزی حساسیت به خرج بدهید.
بهترین جنس:
بدترین جنس:
🔗 یک و دو
مطالب مشابه: سه و چهار و پنج
@Jaryaann
بهترین جنس:
۱. چدن (Cast Iron)
برای پخت طولانیمدت (خورش و سوپ)
۲. استیل ضدزنگ باکیفیت
۳. سرامیک اصل (Ceramic Cookware)
برای پخت غذاهای کمچرب
۴. شیشه (Glass / Pyrex)
بدترین جنس:
۱. تفلون
خطوخش در سطح قابلمه یا دمای بالای ۲۶۰ درجهٔ سانتیگراد میتواند باعث آزاد شدن مواد خطرناکی مانند PFOA شود.
۲. آلومینیوم ساده (بدون پوشش)
غذاهای اسیدی مانند گوجهفرنگی و لیمو میتوانند آلومینیوم آزاد کنند و مصرف طولانیمدت آن منجر به اختلالات حافظه و آلزایمر شود.
۳. مس بدون پوشش و قابلمههای قلعاندود
میتواند یونهای مس را وارد غذا کند و به کبد و کلیه آسیب بزند.
قابلمههای قلعاندود نیز در معرض حرارت بسیار خطرناکند.
۴. روکشهای سرامیکی تقلبی
بسیاری از قابلمههای سرامیکی در اصل آلومینیوم با لایهٔ نازک (پوشش) سرامیکاند و با خطوخش سطح، آلومینیوم و مواد شیمیایی آزاد میکنند.
🔗 یک و دو
مطالب مشابه: سه و چهار و پنج
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔘 زندگینامه محمد فرخی یزدی (۱۲۶۸ خورشیدی، یزد – ۲۵ مهر ۱۳۱۸، تهران) شاعر، روزنامهنگار آزادیخواه، فعال مشروطه، سردبیر روزنامه طوفان و نماینده مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی
🎙به روایت دکتر #رشید_کاکاوند و خوانش غزل «افسانه شیرین»
🗓 امروز سالروز شهادت #فرخی_یزدی در بیمارستان زندان قصر، با تزریق آمپول هوا توسط پزشک احمدی است.
🔗 منبع
@Jaryaann
🎙به روایت دکتر #رشید_کاکاوند و خوانش غزل «افسانه شیرین»
🗓 امروز سالروز شهادت #فرخی_یزدی در بیمارستان زندان قصر، با تزریق آمپول هوا توسط پزشک احمدی است.
🔗 منبع
@Jaryaann
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨ این #فارسیآموز به نام دیما در توضیح این ویدئوی خود نوشته است که ایران را ابتدا با حافظ، سعدی و فردوسی میشناخته است ولی اکنون هر چه بیشتر میگردد، بیشتر درمییابد که علاقه به علم و دانش فقط بخشی از گذشته ایرانیان نیست و کنجکاو است که بداند این علاقه به آموختن از کجا آغاز میشود: خانه، مدرسه یا خود فرد؟
این حرف او یادآور آن سخن مشهور #بهرام_بیضایی است که میگفت ما با آنچه میسازیم ایرانی هستیم نه فقط با آنچه از دست میدهیم. (از میراث فرهنگی ایران در گذشته که رو به زوال و نابودی است.)
🔗 dur_o_ashena
#فرهنگ_ایران #دانش #ریاضی #آموزش
@Jaryaann
این حرف او یادآور آن سخن مشهور #بهرام_بیضایی است که میگفت ما با آنچه میسازیم ایرانی هستیم نه فقط با آنچه از دست میدهیم. (از میراث فرهنگی ایران در گذشته که رو به زوال و نابودی است.)
🔗 dur_o_ashena
#فرهنگ_ایران #دانش #ریاضی #آموزش
@Jaryaann
گلهای تازه، شماره ۲۵، افسانه شیرین
هایده، سیاوش، همایون خرم
🎶 افسانه شیرین
📻 برنامهٔ «گلهای تازه» شماره ۲۵
🎤 آواز: #هایده و سیاوش (#محمدرضا_شجریان)
🎼 آهنگ: #همایون_خرم
✍🏼 غزل آواز: #فرخی_یزدی و شعر ترانه: بهادر یگانه
🎙گوینده : فیروزه امیرمعز
#موسیقی #گلها
@Jaryaann
📻 برنامهٔ «گلهای تازه» شماره ۲۵
🎤 آواز: #هایده و سیاوش (#محمدرضا_شجریان)
🎼 آهنگ: #همایون_خرم
✍🏼 غزل آواز: #فرخی_یزدی و شعر ترانه: بهادر یگانه
🎙گوینده : فیروزه امیرمعز
#موسیقی #گلها
@Jaryaann