خیابان ایرانشهر؛ رقص زندگی یا سوگ پنهان؟
تهران شهر عجیبی است؛ شهری که در فاصلهای نهچندان دور، جهانهای اجتماعی متفاوت و گاه متضاد را کنار هم میشود دید. دیروز عصر برنامه من از کتابسرای راوی (باغ فردوس) آغاز شد؛ جایی که به مناسبت هفتادسالگی امیرحسن چهلتن، رماننویس برجسته، درباره کتابها و روایتهای او از تهران و تحولات این شهر گفتوگو میکردیم. جمعیت قابلتوجهی از میانسالان و بزرگسالان در آنجا حضور داشتند. از آنجا به سمت گالری ثالث و بازدیدی از طراحیهای صالح تسبیحی رفتم و سپس جمعیت خیابان کریمخان مرا به سمت ایرانشهر سوق داد. آنجا با صحنه کاملاً متفاوتی مواجه شدم: انبوهی از دختران و پسران جوان با لباسها و آرایشهای متفاوت، به مناسبت هالووین به خیابان آمده بودند. خیابان بسیار شلوغ بود؛ مملو از رفتوآمد، خنده، شادی، معاشرت و هیجان جمعی. کمی آنطرفتر، در میدان ولیعصر، جمعیت دیگری گرد هم آمده بودند: پرچم به دست، با حضور مداحان و سخنرانان و شکل و شمایل کاملا متفاوت با جمعیت باغ فردوس و خیابان ایرانشهر.
این همزمانی و همجواری، به نظرم یکی از جالبترین تصاویر تهران امروز است. شهری که در آن، شکلهای متفاوتی از زندگی، سلیقهها، باورها و تجربههای جمعی در کنار یکدیگر جریان دارند. اما این تنوع صرفاً به معنای همزیستی آرام و بیمسئله این جهانهای متفاوت نیست. به نظر میرسد در پس این تکثر، نوعی تنش و ستیز پنهان نیز وجود دارد که باید آن را جدی گرفت: از تفاوتهای نسلی تا تفاوتهای ایدئولوژیکی و سبک زندگی.
بهویژه خیابان ایرانشهر و حضور جوانان در آن را نباید صرفاً به یک اتفاق تفریحی یا فرهنگی تقلیل داد. در نگاه نخست، آنچه دیده میشود، قدمزدن، خرید، مد، لباس، استیکرها و کالاهای کوچک و بهظاهر غیرضروری است؛ کالاهایی که به سختی نام کالا به خود میگیرند و بیش از هرچیز بلاهت زندگی سیاسی و اقتصادی را در ایران هدف قرار دادهاند. مجموعهای از رفتارها و سبک زندگی که ممکن است در قالب مصرف و تفریح روزمره فهمیده شوند اما به نظرم پشت این شکل از حضور، معنایی سیاسی نهفته است. عجیب است اگر که صرفا حضور جوانان را با مصرف غیر ضروری و بی هدفی در زندگی روزمره نسبت دهیم.
برای فهم این وضعیت باید به تجربه اعتراضات ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ برگردیم. نسلی که آن تجربهها را از سر گذرانده، دیگر نمیتواند صرفاً در چارچوب الگوهای معمول زندگی روزمره دیده شود. شاید آنچه امروز در خیابان ایرانشهر میبینیم، از آن تجربهها جدا نباشد، بلکه صورت دیگری از همان مواجهه با محدودیتهای زندگی باشد.
[...]
✍🏼 #عباس_کاظمی
🗓️ شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵
🔗 منبع و متن کامل
#وضعیت_امروز_جامعه_ما #تهران #هالووین #مناسبت_وارداتی
@Jaryaann
تهران شهر عجیبی است؛ شهری که در فاصلهای نهچندان دور، جهانهای اجتماعی متفاوت و گاه متضاد را کنار هم میشود دید. دیروز عصر برنامه من از کتابسرای راوی (باغ فردوس) آغاز شد؛ جایی که به مناسبت هفتادسالگی امیرحسن چهلتن، رماننویس برجسته، درباره کتابها و روایتهای او از تهران و تحولات این شهر گفتوگو میکردیم. جمعیت قابلتوجهی از میانسالان و بزرگسالان در آنجا حضور داشتند. از آنجا به سمت گالری ثالث و بازدیدی از طراحیهای صالح تسبیحی رفتم و سپس جمعیت خیابان کریمخان مرا به سمت ایرانشهر سوق داد. آنجا با صحنه کاملاً متفاوتی مواجه شدم: انبوهی از دختران و پسران جوان با لباسها و آرایشهای متفاوت، به مناسبت هالووین به خیابان آمده بودند. خیابان بسیار شلوغ بود؛ مملو از رفتوآمد، خنده، شادی، معاشرت و هیجان جمعی. کمی آنطرفتر، در میدان ولیعصر، جمعیت دیگری گرد هم آمده بودند: پرچم به دست، با حضور مداحان و سخنرانان و شکل و شمایل کاملا متفاوت با جمعیت باغ فردوس و خیابان ایرانشهر.
این همزمانی و همجواری، به نظرم یکی از جالبترین تصاویر تهران امروز است. شهری که در آن، شکلهای متفاوتی از زندگی، سلیقهها، باورها و تجربههای جمعی در کنار یکدیگر جریان دارند. اما این تنوع صرفاً به معنای همزیستی آرام و بیمسئله این جهانهای متفاوت نیست. به نظر میرسد در پس این تکثر، نوعی تنش و ستیز پنهان نیز وجود دارد که باید آن را جدی گرفت: از تفاوتهای نسلی تا تفاوتهای ایدئولوژیکی و سبک زندگی.
بهویژه خیابان ایرانشهر و حضور جوانان در آن را نباید صرفاً به یک اتفاق تفریحی یا فرهنگی تقلیل داد. در نگاه نخست، آنچه دیده میشود، قدمزدن، خرید، مد، لباس، استیکرها و کالاهای کوچک و بهظاهر غیرضروری است؛ کالاهایی که به سختی نام کالا به خود میگیرند و بیش از هرچیز بلاهت زندگی سیاسی و اقتصادی را در ایران هدف قرار دادهاند. مجموعهای از رفتارها و سبک زندگی که ممکن است در قالب مصرف و تفریح روزمره فهمیده شوند اما به نظرم پشت این شکل از حضور، معنایی سیاسی نهفته است. عجیب است اگر که صرفا حضور جوانان را با مصرف غیر ضروری و بی هدفی در زندگی روزمره نسبت دهیم.
برای فهم این وضعیت باید به تجربه اعتراضات ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ برگردیم. نسلی که آن تجربهها را از سر گذرانده، دیگر نمیتواند صرفاً در چارچوب الگوهای معمول زندگی روزمره دیده شود. شاید آنچه امروز در خیابان ایرانشهر میبینیم، از آن تجربهها جدا نباشد، بلکه صورت دیگری از همان مواجهه با محدودیتهای زندگی باشد.
[...]
✍🏼 #عباس_کاظمی
🗓️ شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵
🔗 منبع و متن کامل
#وضعیت_امروز_جامعه_ما #تهران #هالووین #مناسبت_وارداتی
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✨ در روزهایی که فشار تورم و هراس جنگ امان بسیاری را بریده، این آقا در #بازار بزرگ #تهران با وجود سادگی و کوچکی بساطش، با #شوخطبعی، حوصله و مهربانی، هم روز خودش را و هم حال مشتریان را برای دقایقی بهتر میکند و رونقی هم به بازار میدهد.
نگاه خلاقانه و انتقادی او به دو شیوهٔ نامگذاریِ این روزها در صورتغذای برخی کافهها هم جالب است؛ گروهی که برای نوشیدنیها نامهای خارجی و گاه حتی بیمبنا میگذارند (مدیومشات، اُورشولدر و لِیدی کلیر به آنها اشاره دارد.) و گروهی که نامهای مثلاً شاعرانه میگذارند. (بغض یاکریم، طلوع قلعه حسنخان و غروب رباطکریم به آنها اشاره دارد.)
🔗 منبع
دو اصطلاح سینمایی بالا:
🎥 مدیومشات: نمای متوسط؛ در این قاب، سوژه از کمر تا بالای سر دیده میشود.
📽اورشولدر: نمایی از روی شانه؛ در این قاب، دوربین پشت یکی از شخصیتها قرار میگیرد؛ شانه یا بخشی از سر او در پیشزمینه دیده میشود و شخصیت مقابل سوژه اصلی تصویر است.
#تابآوری #مردم_ایران
@Jaryaann
نگاه خلاقانه و انتقادی او به دو شیوهٔ نامگذاریِ این روزها در صورتغذای برخی کافهها هم جالب است؛ گروهی که برای نوشیدنیها نامهای خارجی و گاه حتی بیمبنا میگذارند (مدیومشات، اُورشولدر و لِیدی کلیر به آنها اشاره دارد.) و گروهی که نامهای مثلاً شاعرانه میگذارند. (بغض یاکریم، طلوع قلعه حسنخان و غروب رباطکریم به آنها اشاره دارد.)
🔗 منبع
دو اصطلاح سینمایی بالا:
🎥 مدیومشات: نمای متوسط؛ در این قاب، سوژه از کمر تا بالای سر دیده میشود.
📽اورشولدر: نمایی از روی شانه؛ در این قاب، دوربین پشت یکی از شخصیتها قرار میگیرد؛ شانه یا بخشی از سر او در پیشزمینه دیده میشود و شخصیت مقابل سوژه اصلی تصویر است.
#تابآوری #مردم_ایران
@Jaryaann
❗️بهرغم مخالفت سازمان محیطزیست و نامهنگاری ۱۵۰ استاد دانشگاه، کمیسیون اصل ۹۰ مجلس به دنبال صدور مجوز پرورش «تیلاپیا» به بهانهٔ «امنیت غذایی» است. در حالی که حضور این ماهی غیربومی و مهاجم، ۹۰٪ تنوع زیستی هورالعظیم را نابود کرده و تور صیادان را خالی گذاشته است. معصومه صفایی، معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیاتوحش سازمان حفاظت محیطزیست در گفتگو با «ایران» گفته است:
#تیلاپیا #محیط_زیست
🔗 زهرا کشوری (خبرنگار حوزهٔ میراث فرهنگی و محیطزیست)
@Jaryaann
تنها دستاویز و ابزارشان شعار «تأمین امنیت غذایی» است. اما کدام امنیت غذایی؟! مگر امنیت غذایی عموم مردم با ماهی پرورشی کیلویی ۱ تا ۱.۵ میلیون تومانی در پایتخت تأمین میشود؟
#تیلاپیا #محیط_زیست
🔗 زهرا کشوری (خبرنگار حوزهٔ میراث فرهنگی و محیطزیست)
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💢 قلعه سنگی #نطنز یا رباط سنگی طرق، یادگاری کمنظیر از دوره #ساسانی است که شوربختانه در حملات ویرانگر گنجیابان و زیر تیغ بیتوجهی سازمانهای مسئول نابود میشود. بنا به شواهد این بنا پس از اسلام به کاروانسرا تبدیل شده و ایجاد تنور و انبار آذوقه برای این منظور بوده است.
در کشورهای توسعهیافته با کوچکترین اثر یا بنای بالای ۱۰۰ یا ۱۵۰ سال مانند گنج برخورد میکنند و همهگونه میکوشند آنرا حفظ و مرمت کنند. اما این #میراث_فرهنگی با قدمتی بیش از ۱۷۰۰ سال با این وضع در کنار جاده رها شده است!
این سنگ و گچ و ساروجها که در طول زمان شکل گرفتهاند حامل خاطرات، هویت، فرهنگ و تاریخ یک جامعه، یک شهر و یک کشورند. این حافظه به شهروندان کمک میکند تا گذشته خود را در کالبد فیزیکی شهر ببینند و با آن ارتباط برقرار کنند. بیتوجهی به این امر باعث شده در شهرهای تاریخی، ساختمانهایی را ببینیم که هیچ بویی از #معماری این سرزمین نبردهاند.
تداوم #حافظه_تاریخی از گذشته تا اکنون و پاسبانی از بناهای تاریخی به این معناست که نسل امروز گسستی با ریشههای خود احساس نکند و شهر هویت یکپارچه خود را از دست ندهد.
🔗 منبع
#پاس_میراث
@Jaryaann
در کشورهای توسعهیافته با کوچکترین اثر یا بنای بالای ۱۰۰ یا ۱۵۰ سال مانند گنج برخورد میکنند و همهگونه میکوشند آنرا حفظ و مرمت کنند. اما این #میراث_فرهنگی با قدمتی بیش از ۱۷۰۰ سال با این وضع در کنار جاده رها شده است!
این سنگ و گچ و ساروجها که در طول زمان شکل گرفتهاند حامل خاطرات، هویت، فرهنگ و تاریخ یک جامعه، یک شهر و یک کشورند. این حافظه به شهروندان کمک میکند تا گذشته خود را در کالبد فیزیکی شهر ببینند و با آن ارتباط برقرار کنند. بیتوجهی به این امر باعث شده در شهرهای تاریخی، ساختمانهایی را ببینیم که هیچ بویی از #معماری این سرزمین نبردهاند.
تداوم #حافظه_تاریخی از گذشته تا اکنون و پاسبانی از بناهای تاریخی به این معناست که نسل امروز گسستی با ریشههای خود احساس نکند و شهر هویت یکپارچه خود را از دست ندهد.
🔗 منبع
#پاس_میراث
@Jaryaann
مولانا و درس شکیبایی و تابآوری
محمدجواد اعتمادی
🌿 مولانا و درس شکیبایی و تابآوری
صبر و امید در مواجه با بحران
🎙 دکتر #محمدجواد_اعتمادی
🗓 ۱۹ مهر ۱۴۰۵ خورشیدی
🔗 در حضور حضرت مولانا
#مولانا #تابآوری
@Jaryaann
صبر و امید در مواجه با بحران
🎙 دکتر #محمدجواد_اعتمادی
🗓 ۱۹ مهر ۱۴۰۵ خورشیدی
🔗 در حضور حضرت مولانا
#مولانا #تابآوری
@Jaryaann
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌳 حدود ۴ هزار #محیطبان در حدود ۶۷۰ پاسگاه محیطبانی ایران، مسئولیت حفاظت از مناطق طبیعی و زیستگاههای حیاتوحش را بر عهده دارند؛ این در حالی است که بیش از ۶۰ درصد سمتهای سازمانی محیطبانی خالی است. بر اساس آمار رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، تا آبان ۱۴۰۵، ۱۵۴ محیطبان در مسیر حفاظت از طبیعت جان خود را از دست دادهاند و ۳۷۴ نفر نیز جانباز یا مصدوم شدهاند. کمبود نیروی انسانی، محدودیت تجهیزات، دشواریهای معیشتی و مخاطرات شغلی، از جمله چالشهایی است که ضرورت حمایت جدیتر از این پاسبانان طبیعت را آشکار میکند.
🎙 #محمد_درویش، پژوهشگر و فعال #محیط_زیست در نشست رونمایی از کتاب #پایداری_ایرانی به میزبانی «بهمهربانی» از کشف منطقهای بکر، شگفتانگیز و بیمانند در طبیعت کهن #ایران_زیبا توسط محیطبانان میگوید و بر نقش آشنایی با طبیعت ایران در کودکی با دلبستگی به این سرزمین و پاسبانی از تأکید میکند.
🔗 به مهربانی
@Jaryaann
🎙 #محمد_درویش، پژوهشگر و فعال #محیط_زیست در نشست رونمایی از کتاب #پایداری_ایرانی به میزبانی «بهمهربانی» از کشف منطقهای بکر، شگفتانگیز و بیمانند در طبیعت کهن #ایران_زیبا توسط محیطبانان میگوید و بر نقش آشنایی با طبیعت ایران در کودکی با دلبستگی به این سرزمین و پاسبانی از تأکید میکند.
🔗 به مهربانی
@Jaryaann
🖼 نمایشگاه «جستوجوی ایران» در #موزه_هنرهای_معاصر تهران (که پیشتر در این فرسته معرفی کرده بودیم) با استقبال خیلی خوب مخاطبان مواجه شد. این نمایشگاه با هدف بازیابی و مرور «ایران» در آثار هنرمندان، در قالبهای گوناگون نقاشی، سینما، روایت در کتابها، عکسها و هنر خطاطی، از گذشته تا امروز به نمایش گذاشته شده است.
در این نمایشگاه که ۷ بخش دارد، آثار سپهری، وزیری مقدم، محصص، امدادیان، علیاکبر صادقی و هنرمندان جوان در کنار بریدهای از نوشتههای بزرگان فرهنگ و اندیشه (جواد طباطبایی، داریوش شایگان، ژاله آموزگار، بهرام بیضایی، جلال ستاری و دیگران) درباره ایران و تکههایی از فیلمهای علی حاتمی، داریوش مهرجویی، ناصر تقوایی، بهرام بیضایی، عباس کیارستمی و دیگران درباره ایران به نمایش درآمده است.
در این نمایشگاه این اثر تعاملی با نام «هزاران آینه، یک وطن» از حسنا شاهوردی، شيما و اميرحسين شايگان یادآور سخنان شروین وکیلی دربارهٔ تشبیه ایران به آینهکاری است.
این نمایشگاه به کوشش حسین گنجی و آرش تنهایی برگزار شده و تا سیزدهم آذر ادامه خواهد داشت.
🔗منابع: یک و دو
#ایده_ایران
@Jaryaann
در این نمایشگاه که ۷ بخش دارد، آثار سپهری، وزیری مقدم، محصص، امدادیان، علیاکبر صادقی و هنرمندان جوان در کنار بریدهای از نوشتههای بزرگان فرهنگ و اندیشه (جواد طباطبایی، داریوش شایگان، ژاله آموزگار، بهرام بیضایی، جلال ستاری و دیگران) درباره ایران و تکههایی از فیلمهای علی حاتمی، داریوش مهرجویی، ناصر تقوایی، بهرام بیضایی، عباس کیارستمی و دیگران درباره ایران به نمایش درآمده است.
در این نمایشگاه این اثر تعاملی با نام «هزاران آینه، یک وطن» از حسنا شاهوردی، شيما و اميرحسين شايگان یادآور سخنان شروین وکیلی دربارهٔ تشبیه ایران به آینهکاری است.
این نمایشگاه به کوشش حسین گنجی و آرش تنهایی برگزار شده و تا سیزدهم آذر ادامه خواهد داشت.
🔗منابع: یک و دو
#ایده_ایران
@Jaryaann
ظرفی در چین با شعر سعدی
روی یک عودسوز چینی ۵۶۳ ساله در #موزه استان شانشی #چین، به فارسی، این ابیات بوستان #سعدی نقش بسته:
علت نوشتن شعر فارسی روی ظرف چینی، شکوفایی #راه_ابریشم دریایی و افزایش ارتباط چین و جهان اسلام در دورهٔ دودمان مینگ است.
نکته جالب اینکه یکی از مواد اولیهٔ کلیدی چینی آبی و سفید، یعنی رنگدانه کبالت، از راه جاده ابریشم و توسط بازرگانان ایرانی به چین آورده میشد. سفالگران «جینگدِجِن» برای گسترش بازارشان، از نوشتههای فارسی و عربی و نقوش هندسی اسلامی-ایرانی روی این ظروف استفاده میکردند و فارسیزبانانی که در شهر «جینگدِجِن» در جنوب چین میزیستند متون و اشعار فارسی را روی ظروف مینوشتند. این طراحی تلفیقی، بسیار مورد پسند بازرگانان آسیای مرکزی و غربی قرار گرفته بود.
🔗 منبع
⬅️ مقاله در این رابطه
#صادرات_فرهنگی
@Jaryaann
روی یک عودسوز چینی ۵۶۳ ساله در #موزه استان شانشی #چین، به فارسی، این ابیات بوستان #سعدی نقش بسته:
جوانا ره طاعت امروز گیر
که فردا جوانی نیاید ز پیر
فراغ دلت هست و نیروی تن
چو میدان فراخ است گویی بزن
——
تواضع کند هوشمند گزین
نهد شاخ پرمیوه سر بر زمین
——
مسلم کسی را بود روزهداشت
که درماندهای را دهد نان چاشت
——
مکن تا توانی دل خلق ریش
وگر میکنی میکنی بیخ خویش
علت نوشتن شعر فارسی روی ظرف چینی، شکوفایی #راه_ابریشم دریایی و افزایش ارتباط چین و جهان اسلام در دورهٔ دودمان مینگ است.
نکته جالب اینکه یکی از مواد اولیهٔ کلیدی چینی آبی و سفید، یعنی رنگدانه کبالت، از راه جاده ابریشم و توسط بازرگانان ایرانی به چین آورده میشد. سفالگران «جینگدِجِن» برای گسترش بازارشان، از نوشتههای فارسی و عربی و نقوش هندسی اسلامی-ایرانی روی این ظروف استفاده میکردند و فارسیزبانانی که در شهر «جینگدِجِن» در جنوب چین میزیستند متون و اشعار فارسی را روی ظروف مینوشتند. این طراحی تلفیقی، بسیار مورد پسند بازرگانان آسیای مرکزی و غربی قرار گرفته بود.
🔗 منبع
⬅️ مقاله در این رابطه
#صادرات_فرهنگی
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔘 خیلیها گمان میکنند #پیری و بالا رفتن سن یعنی درد، بیماری، محدودیت، خانهنشینی، تنهایی و افسردگی.
اما آقای بهاریان، در ۸۵ سالگی هنوز با شور و انگیزه هر روز #ورزش میکند، خوشنویسی میکند، شعر حفظ میکند و هر روز کتاب میخواند. اینکه او در این سن و سال خود را نباخته و هر روز برای سلامتی بدن و ذهن خود وقت میگذارد و میکوشد شاد و آگاهانه زندگی کند بهراستی #آموختنی است.
🔗 منبع
#مردم_ایران
@Jaryaann
اما آقای بهاریان، در ۸۵ سالگی هنوز با شور و انگیزه هر روز #ورزش میکند، خوشنویسی میکند، شعر حفظ میکند و هر روز کتاب میخواند. اینکه او در این سن و سال خود را نباخته و هر روز برای سلامتی بدن و ذهن خود وقت میگذارد و میکوشد شاد و آگاهانه زندگی کند بهراستی #آموختنی است.
🔗 منبع
#مردم_ایران
@Jaryaann
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢 هفته گذشته، استاندار تهران از کاهش ۷ هزار نفری تعداد #دانشآموزان شهر تهران خبر داد. هدی هاشمی (خبرنگار) در گفتوگو با تعدادی از این کودکان متوجه شده که #فقر مهمترین علت ترک تحصیل این کودکان است. بسیاری از خانوادهها دیگر توانایی پرداخت هزینههای تحصیل، خرید کتاب، نوشتافزار و رفتوآمد به #مدرسه را ندارند.
❗️ پینوشت:
کاش در این گزارش خوب و هشداردهنده درباره این معضل مهم، صورت این نوجوانان محو میشد.
#وضعیت #کودکان_ایرانی
@Jaryaann
❗️ پینوشت:
کاش در این گزارش خوب و هشداردهنده درباره این معضل مهم، صورت این نوجوانان محو میشد.
#وضعیت #کودکان_ایرانی
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🤍 پیماننامهٔ بچهها با مردم ایران❤️
این کتابخانه با #یاری مردم ایران در «خونیک تجن» ساخته شد؛ روستایی که بچهها دوستدار کتاب بودند اما کتابخانهای نداشتند. این بچهها رؤیای کودکانهشان را با مردم در میان گذاشتند و مردم هم همهجوره پشتشان ایستادند.
حالا بشنوید پیمانی که بچههای این روستا با مردم ایران میبندند. امیدواریم که این کتابخانه، نمونهای شیرین برای ایمان به تحقق رؤیاهای بیشتر باشد..🕊
#چولی_قزک: یک سازمان مردمنهاد (#سمن) است که در زمینهٔ «آموزش» فعالیت میکند. کسب و کاری هم دارند که سود خالصش را صرف همین سمن میکنند.
خونیک تجن: روستایی در دهستان پیشکوه، شهرستان قائنات، استان خراسان جنوبی
🔗 چولی قَزَک
#رویای_ایرانی #ایراندوستی #نسل_نو
#جنبش_خودساماندهی_جامعه_مدنی #ما_ایرانیها
@Jaryaann
این کتابخانه با #یاری مردم ایران در «خونیک تجن» ساخته شد؛ روستایی که بچهها دوستدار کتاب بودند اما کتابخانهای نداشتند. این بچهها رؤیای کودکانهشان را با مردم در میان گذاشتند و مردم هم همهجوره پشتشان ایستادند.
حالا بشنوید پیمانی که بچههای این روستا با مردم ایران میبندند. امیدواریم که این کتابخانه، نمونهای شیرین برای ایمان به تحقق رؤیاهای بیشتر باشد..🕊
#چولی_قزک: یک سازمان مردمنهاد (#سمن) است که در زمینهٔ «آموزش» فعالیت میکند. کسب و کاری هم دارند که سود خالصش را صرف همین سمن میکنند.
خونیک تجن: روستایی در دهستان پیشکوه، شهرستان قائنات، استان خراسان جنوبی
🔗 چولی قَزَک
#رویای_ایرانی #ایراندوستی #نسل_نو
#جنبش_خودساماندهی_جامعه_مدنی #ما_ایرانیها
@Jaryaann
🎶 زیباصنم آهنگر بیگ؛ نغمهی پنهان
📽 تهیه کننده و کارگردان: مریم نوابینژاد
چه زنانی که در پستوی خانهها، ذوق هنریشان فرصت رشد و پرورش و نمایش پیدا نکرد.
اما #زیباصنم_آهنگربیک (اهل روستای قلعهبیگ شروان در خراسان) در برابر سختیها و محدودیتها سر خم نکرد. از شوهر از کار افتادهاش مراقبت کرد، بچههایش را به سامان رساند و زمانی که از دست زدن به دوتار منع شد (با این که پدر، همسر و پدرشوهرش دوتار میزدند) آنقدر سماجت کرد تا بتواند دوتار را در دست بگیرد و بنوازد و بخواند. زیباصنم تابوشکن زمانهی خویش است؛ بی هیچ داد و قال و نمایشی؛ هرگاه، جبر زمانه روحش را میفشرد، دوتارش را در بغل میگرفت و حس هنرمندانهاش، نجاتش میداد. داستان زیباصنمها را روایت کنیم تا از یاد نبریم؛ در عصر چه زنانی زندگی کردیم.
⬅️ دیدن نسخهٔ کامل در یوتیوب
🔗 زن به روایت صد زن
#زنان_ایرانی #تبعیض #مردم_ایران #مستند
#زن_به_روایت_صد_زن
@Jaryaann
📽 تهیه کننده و کارگردان: مریم نوابینژاد
چه زنانی که در پستوی خانهها، ذوق هنریشان فرصت رشد و پرورش و نمایش پیدا نکرد.
اما #زیباصنم_آهنگربیک (اهل روستای قلعهبیگ شروان در خراسان) در برابر سختیها و محدودیتها سر خم نکرد. از شوهر از کار افتادهاش مراقبت کرد، بچههایش را به سامان رساند و زمانی که از دست زدن به دوتار منع شد (با این که پدر، همسر و پدرشوهرش دوتار میزدند) آنقدر سماجت کرد تا بتواند دوتار را در دست بگیرد و بنوازد و بخواند. زیباصنم تابوشکن زمانهی خویش است؛ بی هیچ داد و قال و نمایشی؛ هرگاه، جبر زمانه روحش را میفشرد، دوتارش را در بغل میگرفت و حس هنرمندانهاش، نجاتش میداد. داستان زیباصنمها را روایت کنیم تا از یاد نبریم؛ در عصر چه زنانی زندگی کردیم.
⬅️ دیدن نسخهٔ کامل در یوتیوب
🔗 زن به روایت صد زن
#زنان_ایرانی #تبعیض #مردم_ایران #مستند
#زن_به_روایت_صد_زن
@Jaryaann
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☀️ حافظخوانی در قفقاز
سندی ارزشمند برای بیش از ۱۲۰ سال پیش که چندی پیش برای اولین بار از صفحات سنگی آرشیوی شخصی، دیجیتال و منتشر شده است و در آن مجید بهبوداوغلو (بهبودُف) شعر #حافظ را میخواند. در زمانی که هنوز سیاستهای #پارسیزدایی و #ایرانزدایی پیوند مردمان قفقاز جنوبی را با ایران کمرنگ نکرده بود.
مجید، زادهٔ شوشی، از آخرین نسلی که رابط موسیقی ایرانی با موسیقی قفقاز، و همزمان خوانندهی مکتب تبریز (موسیقی ایرانی ردیف و دستگاهی) و مقام بود. کنسرتهای زیادی را به دعوت خاندانهای اشرافی در تبریز برگزار کرد. سالها در تفلیس (مرکز هنری قفقاز) فعالیت میکرد. بعدها به باکو رفت. پس از حملهٔ بولشویکها و تسلط آنها بر منطقه، موسیقی مقام بهتدریج کمرنگ، و مجید به فراموشی سپرده شد. نام خانوادگیاش هم در راستای سیاست روسیسازی از بهبودعلی اوغلو به بهبودُف تغییر کرد. بعدها پسرش، #رشید_بهبودف، پس از او به شهرت و موفقیت چشمگیری رسید.
🔗 منبع
#موسیقی #ریشههای_مشترک
@Jaryaann
سندی ارزشمند برای بیش از ۱۲۰ سال پیش که چندی پیش برای اولین بار از صفحات سنگی آرشیوی شخصی، دیجیتال و منتشر شده است و در آن مجید بهبوداوغلو (بهبودُف) شعر #حافظ را میخواند. در زمانی که هنوز سیاستهای #پارسیزدایی و #ایرانزدایی پیوند مردمان قفقاز جنوبی را با ایران کمرنگ نکرده بود.
مجید، زادهٔ شوشی، از آخرین نسلی که رابط موسیقی ایرانی با موسیقی قفقاز، و همزمان خوانندهی مکتب تبریز (موسیقی ایرانی ردیف و دستگاهی) و مقام بود. کنسرتهای زیادی را به دعوت خاندانهای اشرافی در تبریز برگزار کرد. سالها در تفلیس (مرکز هنری قفقاز) فعالیت میکرد. بعدها به باکو رفت. پس از حملهٔ بولشویکها و تسلط آنها بر منطقه، موسیقی مقام بهتدریج کمرنگ، و مجید به فراموشی سپرده شد. نام خانوادگیاش هم در راستای سیاست روسیسازی از بهبودعلی اوغلو به بهبودُف تغییر کرد. بعدها پسرش، #رشید_بهبودف، پس از او به شهرت و موفقیت چشمگیری رسید.
🔗 منبع
#موسیقی #ریشههای_مشترک
@Jaryaann
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🐆 خراسان شمالی قلب حیات وحش ایران
در کوه و دشت، #حیات_وحش چون گنجی زنده میدرخشد. پلنگ، یوز، آهو و عقاب، تصویر شکوه طبیعتاند. این زیبایی تنها با ایستادگی محیطبانان و همراهی مردم و همه کسانی که برای پاسبانی از این زیبایی میکوشند، پایدار مانده است.
تصاویر: عباس رستگار
🔗 منبع
#پاس_زندگی #ایران_زیبا #محیطبان
@Jaryaann
در کوه و دشت، #حیات_وحش چون گنجی زنده میدرخشد. پلنگ، یوز، آهو و عقاب، تصویر شکوه طبیعتاند. این زیبایی تنها با ایستادگی محیطبانان و همراهی مردم و همه کسانی که برای پاسبانی از این زیبایی میکوشند، پایدار مانده است.
تصاویر: عباس رستگار
🔗 منبع
#پاس_زندگی #ایران_زیبا #محیطبان
@Jaryaann
🟥 شکست فاتح در آینهٔ مغلوب
نگاهی دقیق به برخی از مهمترین علل جذب و استحالهٔ مهاجمان در فرهنگ ایران
مقدمه: تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران از دیرباز و بارها شاهد هجوم و غلبه موقت قدرتهایی بوده که ساختار حاکمیتی این سرزمین را با زور تسخیر/اِشغال کردهاند؛ اما پایداری تمدنی فلات و فرهنگی آن به روشنی نشان میدهد که سلطۀ نظامی به تنهایی برای دگرگونی بنیادین یک سنت ریشه دار کفایت نمیکند.
حاکمان جدید برای ادارهٔ قلمرو و استقرار نظم بوروکراتیک ناگزیر به تکیه بر دیوانسالاری دستگاه اداری و زبان مکتوب بومی شدند. این ضرورت ساختاری تعیینکننده سبب شد تا فاتح به تدریج و در غیاب یک نظام اداری، جایگزین چارچوبهای فکری و فرهنگی و اجرایی جامعه مغلوب را بپذیرد در این فرآیند فرسایشی مثبت، استمرار تاریخی ایران نه حاصل افسونی خاص یا معجزهای رمانتیک که محصول انقیاد تدریجی قدرت نظامی اشغالگران و توحش مهاجمان و در برابر ساختارهای نهادی و دیوانی و اجتماعی، و نیز برتری نرم و الگووارِ نخبگان و نهادهای مدنی ایران بود، که سرانجام شمشیر خشن مهاجمان را از درون در ساحتِ مدنیت و بوروکراسی انحصاری خودش کند و مستحیل میساخت.
اما باید دانست که خصیصه حلالیت فرهنگ ایرانی، حاصل نیرویی نژادی یا تقدیرگرایی جغرافیایی نیست؛ این ویژگی نام مستعار یک سامانه پیچیدۀ تاریخی از زیرساختهای زبانی، دیوانسالاری انحصاری، فلسفهٔ سیاسی بازتولیدگر مشروعیت و سازگاری نخبگان فکری است. فرهنگ ایرانی مهاجم را در خود هضم کرده است، دقیقاً به این علت که مهاجم به محض جلوس بر اریکهٔ قدرت در می یافت برای زیستن و فرمان راندن بر این اقلیم باید پیش از هر چیز ایرانیزه شود؛ وگرنه به تعبیر دقیق تاریخ، چون کف روی آب به زودی محو میگشت.
در متن پیشِ رو، بر مبنای ده دلیل به تبیین و کالبدشکافی این خصیصهٔ تاریخی تمدن ایرانی پرداختهام.
مسئلهٔ «تداوم فرهنگی ایران» (Cultural Continuity) و فرضیهٔ «فرهنگ حلّال/جذاب» (Digestive/Assimilative Culture)
اگر بدون نگاه نقادانه و تبارشناسانه بررسی شود، فوراً به دام یک «رمانتیسیسم ذاتباورانه» (Essentialist Romanticism)
یا ناسیونالیسم رمانتیک قرن نوزدهمی فرو میغلتد؛ گویی روحی ماورایی یا مادهای کیمیایی به نام «روح ایرانی» (یا همان واژهٔ رمانتیک "Volksgeist" در متون هگل) وجود داشته که مهاجمان را جادو میکرده است!
اما اگر با ذرهبین جامعهشناسی تاریخی، ساختارشناسی قدرت و نشانهشناسی فرهنگی (از دیدگاه متفکرانی چون ماکس وبر، کلیفورد گیرتز، پیر بوردیو و نظریهپردازان تاریخ ایران نظیر احسان یارشاطر، ریچارد فرای و حمید عنایت) به موضوع بنگریم، درمییابیم که این «حلالیت» نه حاصل سحر و افسون، بلکه نتیجهٔ مکانیسمهای پیچیدهٔ نهادی، زبانی، بوروکراتیک و نمادین بوده است.
در ادامه، به کالبدشکافی این خصیصهٔ جاذب و بازتولیدگر در قالب ۱۰ گزارهٔ ساختاریافته، تحلیلی و مستند مینشینیم.
(برای خواندن ادامهٔ متن روی تصویر بزنید و ورق بزنید.)
✍️ #رضیالدین_طبیب
🔗 منبع
⬅️ خواندن متن در تلگرام
#تداوم_فرهنگی #ایده_ایران
#فرهنگ_ایرانی #تاریخ
@Jaryaann
نگاهی دقیق به برخی از مهمترین علل جذب و استحالهٔ مهاجمان در فرهنگ ایران
مقدمه: تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران از دیرباز و بارها شاهد هجوم و غلبه موقت قدرتهایی بوده که ساختار حاکمیتی این سرزمین را با زور تسخیر/اِشغال کردهاند؛ اما پایداری تمدنی فلات و فرهنگی آن به روشنی نشان میدهد که سلطۀ نظامی به تنهایی برای دگرگونی بنیادین یک سنت ریشه دار کفایت نمیکند.
حاکمان جدید برای ادارهٔ قلمرو و استقرار نظم بوروکراتیک ناگزیر به تکیه بر دیوانسالاری دستگاه اداری و زبان مکتوب بومی شدند. این ضرورت ساختاری تعیینکننده سبب شد تا فاتح به تدریج و در غیاب یک نظام اداری، جایگزین چارچوبهای فکری و فرهنگی و اجرایی جامعه مغلوب را بپذیرد در این فرآیند فرسایشی مثبت، استمرار تاریخی ایران نه حاصل افسونی خاص یا معجزهای رمانتیک که محصول انقیاد تدریجی قدرت نظامی اشغالگران و توحش مهاجمان و در برابر ساختارهای نهادی و دیوانی و اجتماعی، و نیز برتری نرم و الگووارِ نخبگان و نهادهای مدنی ایران بود، که سرانجام شمشیر خشن مهاجمان را از درون در ساحتِ مدنیت و بوروکراسی انحصاری خودش کند و مستحیل میساخت.
اما باید دانست که خصیصه حلالیت فرهنگ ایرانی، حاصل نیرویی نژادی یا تقدیرگرایی جغرافیایی نیست؛ این ویژگی نام مستعار یک سامانه پیچیدۀ تاریخی از زیرساختهای زبانی، دیوانسالاری انحصاری، فلسفهٔ سیاسی بازتولیدگر مشروعیت و سازگاری نخبگان فکری است. فرهنگ ایرانی مهاجم را در خود هضم کرده است، دقیقاً به این علت که مهاجم به محض جلوس بر اریکهٔ قدرت در می یافت برای زیستن و فرمان راندن بر این اقلیم باید پیش از هر چیز ایرانیزه شود؛ وگرنه به تعبیر دقیق تاریخ، چون کف روی آب به زودی محو میگشت.
در متن پیشِ رو، بر مبنای ده دلیل به تبیین و کالبدشکافی این خصیصهٔ تاریخی تمدن ایرانی پرداختهام.
مسئلهٔ «تداوم فرهنگی ایران» (Cultural Continuity) و فرضیهٔ «فرهنگ حلّال/جذاب» (Digestive/Assimilative Culture)
اگر بدون نگاه نقادانه و تبارشناسانه بررسی شود، فوراً به دام یک «رمانتیسیسم ذاتباورانه» (Essentialist Romanticism)
یا ناسیونالیسم رمانتیک قرن نوزدهمی فرو میغلتد؛ گویی روحی ماورایی یا مادهای کیمیایی به نام «روح ایرانی» (یا همان واژهٔ رمانتیک "Volksgeist" در متون هگل) وجود داشته که مهاجمان را جادو میکرده است!
اما اگر با ذرهبین جامعهشناسی تاریخی، ساختارشناسی قدرت و نشانهشناسی فرهنگی (از دیدگاه متفکرانی چون ماکس وبر، کلیفورد گیرتز، پیر بوردیو و نظریهپردازان تاریخ ایران نظیر احسان یارشاطر، ریچارد فرای و حمید عنایت) به موضوع بنگریم، درمییابیم که این «حلالیت» نه حاصل سحر و افسون، بلکه نتیجهٔ مکانیسمهای پیچیدهٔ نهادی، زبانی، بوروکراتیک و نمادین بوده است.
در ادامه، به کالبدشکافی این خصیصهٔ جاذب و بازتولیدگر در قالب ۱۰ گزارهٔ ساختاریافته، تحلیلی و مستند مینشینیم.
(برای خواندن ادامهٔ متن روی تصویر بزنید و ورق بزنید.)
✍️ #رضیالدین_طبیب
🔗 منبع
⬅️ خواندن متن در تلگرام
#تداوم_فرهنگی #ایده_ایران
#فرهنگ_ایرانی #تاریخ
@Jaryaann
Telegram
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌿 عطاری اخوان ثالث
عطر صدساله یک کسب و کار در #مشهد
بوی گیاهان دارویی و رنگولعابشان، بیش از ۱۰۰ سال است که در این دکان قدیمی پیچیده.
روزگاری پدر شاعر نامدار، #مهدی_اخوان_ثالث، در این دکان به شغل عطاری مشغول بود و امروز، نسل چهارم این خانواده، آقای مهدی اخوان ثالث. او از گیاه «سهپستان» گفت؛ گیاهی که نامش در شعر مهدی اخوان ثالث نیز آمده است. اخوان ثالث در شعر معروف «میراث»، با یادآوری شغل پدرش، چنین میسراید:
حالا پس از یک قرن از عمر این عطاری، این دکان همچنان رونقش را حفظ کردهاست.
🔗پیادهرو
#مردم_ایران
@Jaryaann
عطر صدساله یک کسب و کار در #مشهد
بوی گیاهان دارویی و رنگولعابشان، بیش از ۱۰۰ سال است که در این دکان قدیمی پیچیده.
روزگاری پدر شاعر نامدار، #مهدی_اخوان_ثالث، در این دکان به شغل عطاری مشغول بود و امروز، نسل چهارم این خانواده، آقای مهدی اخوان ثالث. او از گیاه «سهپستان» گفت؛ گیاهی که نامش در شعر مهدی اخوان ثالث نیز آمده است. اخوان ثالث در شعر معروف «میراث»، با یادآوری شغل پدرش، چنین میسراید:
باز او ماند و سهپستان و گل زوفا
باز او ماند و سکنگور و سیهدانه
حالا پس از یک قرن از عمر این عطاری، این دکان همچنان رونقش را حفظ کردهاست.
🔗پیادهرو
#مردم_ایران
@Jaryaann
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚫️ دکتر #حسین_عمومی درگذشت.
او از بزرگان موسیقی ایرانی بود؛ زادهٔ بهمن ۱۳۲۲ در اصفهان، نوازنده نی، آهنگساز، پژوهشگر، مدرس #موسیقی، دانشآموخته معماری از دانشگاه ملّی (بهشتی) و دارای دکتری معماری از دانشگاه فلورانس بود. نی را نزد استاد کسایی و ردیف آوازی را نزد استاد محمود کریمی آموخت. سالها در رادیو و تلویزیون و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، هنرستان موسیقی و دانشکده هنرهای زیبا به اجرا و آموزش پرداخت. در سال ۱۳۶۳ از ایران رفت و فعالیت هنریاش را در اروپا پی گرفت. در فرانسه، به دعوت مرکز مطالعات موسیقی شرقی انستیتوی موسیقیشناسی پاریس، سوربن به تدریس مشغول شد. بعدها به آمریکا رفت و در دانشگاه کالیفرنیا و دانشگاه واشینگتن در سیاتل، موسیقی ایرانی تدریس کرد. او در ساختار نی، تنبک و دف دست به نوآوریهای جالبی زد؛ هنرجویان غیرایرانی زیادی را جذب موسیقی ایرانی، شعر و زبان فارسی کرد و ۱۳ آبان ۱۴۰۵ در کالیفرنیا درگذشت.
یادش گرامی!
🔺سخنان #محمدرضا_شجریان دربارهٔ او را میشنویم.
🔻اطلاعات بیشتر:
وبگاه او:
https://omoumi.com
فعالیتهای دانشگاهی او:
https://faculty.sites.uci.edu/omoumi
🔗 منبع ویدئو
#مرگ_در_غربت
@Jaryaann
او از بزرگان موسیقی ایرانی بود؛ زادهٔ بهمن ۱۳۲۲ در اصفهان، نوازنده نی، آهنگساز، پژوهشگر، مدرس #موسیقی، دانشآموخته معماری از دانشگاه ملّی (بهشتی) و دارای دکتری معماری از دانشگاه فلورانس بود. نی را نزد استاد کسایی و ردیف آوازی را نزد استاد محمود کریمی آموخت. سالها در رادیو و تلویزیون و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، هنرستان موسیقی و دانشکده هنرهای زیبا به اجرا و آموزش پرداخت. در سال ۱۳۶۳ از ایران رفت و فعالیت هنریاش را در اروپا پی گرفت. در فرانسه، به دعوت مرکز مطالعات موسیقی شرقی انستیتوی موسیقیشناسی پاریس، سوربن به تدریس مشغول شد. بعدها به آمریکا رفت و در دانشگاه کالیفرنیا و دانشگاه واشینگتن در سیاتل، موسیقی ایرانی تدریس کرد. او در ساختار نی، تنبک و دف دست به نوآوریهای جالبی زد؛ هنرجویان غیرایرانی زیادی را جذب موسیقی ایرانی، شعر و زبان فارسی کرد و ۱۳ آبان ۱۴۰۵ در کالیفرنیا درگذشت.
یادش گرامی!
🔺سخنان #محمدرضا_شجریان دربارهٔ او را میشنویم.
🔻اطلاعات بیشتر:
وبگاه او:
https://omoumi.com
فعالیتهای دانشگاهی او:
https://faculty.sites.uci.edu/omoumi
🔗 منبع ویدئو
#مرگ_در_غربت
@Jaryaann