This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
شب است
و مورچهها دارند
اندوه زمین را جابهجا میکنند
شب است
و چهرهام بیشتر به جنگ
رفتهاست
تا مادرم
شب است
و آنکه تاریکی را
با میخ به آسمان کوبیده
انتقام چهچیز را از ما میگیرد؟
شب است
و ابرها دارند
ماه را در آسمان خاک میکنند
شب است....
📕 سه گانه خاورمیانه
#گروس_عبدالملکیان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
شب است
و مورچهها دارند
اندوه زمین را جابهجا میکنند
شب است
و چهرهام بیشتر به جنگ
رفتهاست
تا مادرم
شب است
و آنکه تاریکی را
با میخ به آسمان کوبیده
انتقام چهچیز را از ما میگیرد؟
شب است
و ابرها دارند
ماه را در آسمان خاک میکنند
شب است....
📕 سه گانه خاورمیانه
#گروس_عبدالملکیان
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔥2👍1
💠 #خبر_گوناگون
▪️در اولین اظهارنظر ترامپ درباره ایران، بعد از دور سوم مذاکرات، او گفته از این که ایرانیها حاضر نیستند آنچه ما باید داشته باشیم را به ما بدهند، خوشحال نیست.
او گفته امروز گفتوگوهای بیشتری خواهند داشت و در پاسخ به خبرنگاران گفته که دیپلماسی را ترجیح میدهد اما فارغ از پیامدها، اگر لازم باشد از نیروی نظامی استفاده خواهد کرد.
در پاسخ به خبرنگاری که پرسید آیا کسی به شما گفته که اگر الان از ارتش استفاده کنید تغییر حکومت در ایران فوراً اتفاق خواهد افتاد؟ جواب داد نه هیچ کس چنین چیزی به من نگفته.
در پاسخ به خبرنگاری که پرسید آیا قصد تغییر حکومت در ایران دارید؟ جواب داد «معلوم نیست. منظورم این است که هیچکس نمیداند. ممکن است چنین قصدی در میان باشد، ممکن است نباشد.»
▪️وزیر خارجه عمان هم امروز با معاون ترامپ دیدار داشته و گفته جزئیات مذاکرات جاری بین ایالات متحده و ایران و پیشرفتهای حاصلشده تاکنون را با او در میان گذاشته.
وزیر اظهار امیدواری کرد که «پیشرفتهای بیشتر و قاطع در روزهای آینده» پیش بیاید.
▪️بریتانیا، فرانسه، لهستان، چین و آلمان به اتباعشان در اسرائیل هشدار دادهاند که محتاط باشند. لهستان به شهروندان خود گفته است که ایران، اسرائیل و لبنان را ترک کنند.
▪️بریتانیا اعلام کرده سفارت خود در ایران را موقتاً تعطیل کرده و از راه دور فعالیت میکند. این کشور برخی از دیپلماتهای خود را از تلآویو خارج کرده و به آنها توصیه کرده است که از سفرهای غیرضروری به اسرائیل و کرانه باختری خودداری کنند.
▪️نیویورک تایمز گزارش داد که مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل، روز جمعه در ایمیلی به کارمندان خود گفته است که در صورت تمایل به ترک کشور، باید فوراً این کار را انجام دهند.
معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گزارشهای مربوط به تخلیه دیپلماتها از عراق و کویت را تکذیب کرد.
▪️آژانس بینالمللی انرژی اتمی در گزارشی محرمانه که روز جمعه برای کشورهای عضو ارسال شده و رویترز هم به نسخهای از آن دست یافته، اعلام کرده که بخشی از اورانیوم با غنای بالا، نزدیک به درجه تسلیحاتی، در یک منطقه زیرزمینی سایت هستهای در اصفهان ذخیره شده است.
این اولین بار است که آژانس بینالمللی انرژی اتمی گزارش میدهد که ایران ذخایر اورانیوم غنیشده ۶۰ درصد را کجا ذخیره کرده است.
ورودی سایت هستهای اصفهان در حملات نظامی ایالات متحده و اسرائیل در ماه ژوئن مورد اصابت قرار گرفت، اما رسانههای غربی ادعا میکنند دیپلماتها میگویند که به نظر میرسد این تأسیسات تا حد زیادی آسیب ندیده است.
هم گزارش منفی آژانس و هم این ادعا که تاسیسات هستهای ایران «آسیب ندیده» نشانههای منفی از نتیجه مذاکرات دیروز است.
▪️وزیر امور خارجه عمان، به سیبیاس نیوز گفت ایران موافقت کرده است که ذخایر اورانیوم غنیشده خود را «تا پایینترین سطح ممکن» رقیق کند. بوسعیدی همچنین گفت که ایران موافقت کرده است که ذخیرهسازی اورانیوم غنیشده را بهطور کامل متوقف کند و تأکید کرد که در حال حاضر هم اورانیوم غنی نمیکند.
وزیر امور خارجه عمان معتقد است توافق «قابل دستیابی» است و همه موضوعات مورد اختلاف را میتوان ظرف سه ماه بررسی کرد؛ از جمله اجازه دسترسی بازرسان به سایتهای هستهای، مدیریت ذخایر اورانیوم غنیشده موجود ایران و ایجاد یک مکانیسم نظارتی.
بوسعیدی به سیبیاس گفت که ایران موافقت کرده است که «هرگز، هرگز ... مواد هستهای که بمب ایجاد میکند» نداشته باشد و این مسئله را «دستاورد بزرگی» خواند.
به گفته آقای البوسعیدی ایران پذیرفته که ذخایر اورانیوم غنیشده موجودش «تا پایینترین سطح ممکن» رقیق و «به سوخت تبدیل شود و آن سوخت برگشتناپذیر خواهد بود.»
بوسعیدی گفته است اگر نتوان مواد غنیشده را ذخیره کرد، عملاً راهی برای ساخت بمب وجود ندارد.
▪️وقتی از بوسعیدی در مورد مسئله موشکهای بالستیک سوال شد، او پاسخ داد که ایران آماده است تا «همه چیز» را مورد بحث قرار دهد، اما در «بستر مناسب». او تأکید کرد که اکنون اولویت اول حل مسئله هستهای است آنهم از طریق توافقی که در آن تعهد طرفین به صورت روشن تعریف شده باشد.
▪️تصاویر ماهواره چینی «میزرویژن» نشان میدهد آمریکا عمده تجهیزات خود را از پایگاه العدید قطر خارج کرده است.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️در اولین اظهارنظر ترامپ درباره ایران، بعد از دور سوم مذاکرات، او گفته از این که ایرانیها حاضر نیستند آنچه ما باید داشته باشیم را به ما بدهند، خوشحال نیست.
او گفته امروز گفتوگوهای بیشتری خواهند داشت و در پاسخ به خبرنگاران گفته که دیپلماسی را ترجیح میدهد اما فارغ از پیامدها، اگر لازم باشد از نیروی نظامی استفاده خواهد کرد.
در پاسخ به خبرنگاری که پرسید آیا کسی به شما گفته که اگر الان از ارتش استفاده کنید تغییر حکومت در ایران فوراً اتفاق خواهد افتاد؟ جواب داد نه هیچ کس چنین چیزی به من نگفته.
در پاسخ به خبرنگاری که پرسید آیا قصد تغییر حکومت در ایران دارید؟ جواب داد «معلوم نیست. منظورم این است که هیچکس نمیداند. ممکن است چنین قصدی در میان باشد، ممکن است نباشد.»
▪️وزیر خارجه عمان هم امروز با معاون ترامپ دیدار داشته و گفته جزئیات مذاکرات جاری بین ایالات متحده و ایران و پیشرفتهای حاصلشده تاکنون را با او در میان گذاشته.
وزیر اظهار امیدواری کرد که «پیشرفتهای بیشتر و قاطع در روزهای آینده» پیش بیاید.
▪️بریتانیا، فرانسه، لهستان، چین و آلمان به اتباعشان در اسرائیل هشدار دادهاند که محتاط باشند. لهستان به شهروندان خود گفته است که ایران، اسرائیل و لبنان را ترک کنند.
▪️بریتانیا اعلام کرده سفارت خود در ایران را موقتاً تعطیل کرده و از راه دور فعالیت میکند. این کشور برخی از دیپلماتهای خود را از تلآویو خارج کرده و به آنها توصیه کرده است که از سفرهای غیرضروری به اسرائیل و کرانه باختری خودداری کنند.
▪️نیویورک تایمز گزارش داد که مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل، روز جمعه در ایمیلی به کارمندان خود گفته است که در صورت تمایل به ترک کشور، باید فوراً این کار را انجام دهند.
معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گزارشهای مربوط به تخلیه دیپلماتها از عراق و کویت را تکذیب کرد.
▪️آژانس بینالمللی انرژی اتمی در گزارشی محرمانه که روز جمعه برای کشورهای عضو ارسال شده و رویترز هم به نسخهای از آن دست یافته، اعلام کرده که بخشی از اورانیوم با غنای بالا، نزدیک به درجه تسلیحاتی، در یک منطقه زیرزمینی سایت هستهای در اصفهان ذخیره شده است.
این اولین بار است که آژانس بینالمللی انرژی اتمی گزارش میدهد که ایران ذخایر اورانیوم غنیشده ۶۰ درصد را کجا ذخیره کرده است.
ورودی سایت هستهای اصفهان در حملات نظامی ایالات متحده و اسرائیل در ماه ژوئن مورد اصابت قرار گرفت، اما رسانههای غربی ادعا میکنند دیپلماتها میگویند که به نظر میرسد این تأسیسات تا حد زیادی آسیب ندیده است.
هم گزارش منفی آژانس و هم این ادعا که تاسیسات هستهای ایران «آسیب ندیده» نشانههای منفی از نتیجه مذاکرات دیروز است.
▪️وزیر امور خارجه عمان، به سیبیاس نیوز گفت ایران موافقت کرده است که ذخایر اورانیوم غنیشده خود را «تا پایینترین سطح ممکن» رقیق کند. بوسعیدی همچنین گفت که ایران موافقت کرده است که ذخیرهسازی اورانیوم غنیشده را بهطور کامل متوقف کند و تأکید کرد که در حال حاضر هم اورانیوم غنی نمیکند.
وزیر امور خارجه عمان معتقد است توافق «قابل دستیابی» است و همه موضوعات مورد اختلاف را میتوان ظرف سه ماه بررسی کرد؛ از جمله اجازه دسترسی بازرسان به سایتهای هستهای، مدیریت ذخایر اورانیوم غنیشده موجود ایران و ایجاد یک مکانیسم نظارتی.
بوسعیدی به سیبیاس گفت که ایران موافقت کرده است که «هرگز، هرگز ... مواد هستهای که بمب ایجاد میکند» نداشته باشد و این مسئله را «دستاورد بزرگی» خواند.
به گفته آقای البوسعیدی ایران پذیرفته که ذخایر اورانیوم غنیشده موجودش «تا پایینترین سطح ممکن» رقیق و «به سوخت تبدیل شود و آن سوخت برگشتناپذیر خواهد بود.»
بوسعیدی گفته است اگر نتوان مواد غنیشده را ذخیره کرد، عملاً راهی برای ساخت بمب وجود ندارد.
▪️وقتی از بوسعیدی در مورد مسئله موشکهای بالستیک سوال شد، او پاسخ داد که ایران آماده است تا «همه چیز» را مورد بحث قرار دهد، اما در «بستر مناسب». او تأکید کرد که اکنون اولویت اول حل مسئله هستهای است آنهم از طریق توافقی که در آن تعهد طرفین به صورت روشن تعریف شده باشد.
▪️تصاویر ماهواره چینی «میزرویژن» نشان میدهد آمریکا عمده تجهیزات خود را از پایگاه العدید قطر خارج کرده است.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #بیانیه
بیانیهی کانون صنفی معلمان ایران(تهران) در حمایت از خیزش دانشجویی
تحولات اخیر دانشگاههای کشور نشان میدهد که سیاست رسمی، بهجای به رسمیت شناختن حق اعتراض، بار دیگر مسیر امنیتی سازی و سرکوب را برگزیده است. حمله به تجمعات دانشجویی، ورود نیروهای سازمانیافته، بازداشتها، پروندهسازیهای قضایی و احکام انضباطی، مصادیق روشن نقض حقوق بنیادین شهروندان و تعرض مستقیم به استقلال دانشگاه است.
دانشگاه نهادی عمومی و متعلق به جامعه است، نه میدان اعمال قدرت امنیتی.
تبدیل دانشگاه به عرصهی کنترل پلیسی، انکار صریح آزادی اندیشه، آزادی بیان و حق اعتراض مسالمتآمیز است؛ حقوقی که امتیاز حکومتی نیست، بلکه حق ذاتی شهروندان است.
ما با صراحت اعلام میکنیم که سرکوب، راهحل بحرانهای اجتماعی نیست و مسئولیت هرگونه آسیب جسمی، روانی و قضایی به دانشجویان، مستقیماً متوجه آمران، طراحان و مجریان این سیاست هاست.
این مسئولیت نهتنها سیاسی، بلکه حقوقی و تاریخی است و در حافظه جمعی جامعه ثبت خواهد شد.
ما معتقدیم که اعتراض دانشجویان جدا از اعتراضهای معلمان، کارگران، بازنشستگان و دیگر اقشار جامعه نیست. اینها نمود یک بحران ساختاری اند: انباشت تبعیض، بیعدالتی، بحران معیشتی و انسداد مسیرهای قانونی بیان مطالبات.
همان منطقی که امروز دانشگاه را امنیتی میکند، دیروز تشکلهای صنفی معلمان را تحت فشار قرار داد و فردا دیگر نهادهای مستقل را هدف خواهد گرفت.
امنیتی سازی دانشگاه، نقض استقلال نهاد علم و تخریب سرمایه اجتماعی کشور است. جامعهای که گفتوگو را تعطیل کند، ناگزیر به سوی بیثباتی بیشتر رانده میشود.
مطالبات ما روشن و غیرقابل تقلیل است:
توقف فوری و کامل تمامی اشکال سرکوب و برخورد امنیتی با دانشجویان
خروج بیقید و شرط نیروهای شبه نظامی از فضای دانشگاه
آزادی فوری تمامی دانشجویان بازداشتشده، لغو احکام انضباطی و قضایی مرتبط با فعالیتهای اعتراضی، به رسمیت شناختن عملی حق اعتراض و تضمین حقوق سیاسی مدنی دانشگاهیان
پاسخگویی شفاف مسئولان ذیربط در برابر افکار عمومی.
ما از تمامی تشکلهای صنفی معلمان، انجمنهای دانشگاهی، تشکلهای کارگری، بازنشستگان و نهادهای مدنی مستقل دعوت میکنیم که در دفاع از حق اعتراض، استقلال دانشگاه و کرامت انسانی، موضعی روشن و مشترک اتخاذ کنند. دفاع از دانشجو دفاع از حق اعتراض همگانی است. پراکندگی صداها، قدرت سرکوب را تقویت میکند اما همبستگی مدنی، آن را مهار میسازد.
ما در کنار دانشجویان خواهیم بود و از تمامی ظرفیتهای مدنی و قانونی برای دفاع از حقوق آنان بهره خواهیم گرفت.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۴/۱۲/۸
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
بیانیهی کانون صنفی معلمان ایران(تهران) در حمایت از خیزش دانشجویی
تحولات اخیر دانشگاههای کشور نشان میدهد که سیاست رسمی، بهجای به رسمیت شناختن حق اعتراض، بار دیگر مسیر امنیتی سازی و سرکوب را برگزیده است. حمله به تجمعات دانشجویی، ورود نیروهای سازمانیافته، بازداشتها، پروندهسازیهای قضایی و احکام انضباطی، مصادیق روشن نقض حقوق بنیادین شهروندان و تعرض مستقیم به استقلال دانشگاه است.
دانشگاه نهادی عمومی و متعلق به جامعه است، نه میدان اعمال قدرت امنیتی.
تبدیل دانشگاه به عرصهی کنترل پلیسی، انکار صریح آزادی اندیشه، آزادی بیان و حق اعتراض مسالمتآمیز است؛ حقوقی که امتیاز حکومتی نیست، بلکه حق ذاتی شهروندان است.
ما با صراحت اعلام میکنیم که سرکوب، راهحل بحرانهای اجتماعی نیست و مسئولیت هرگونه آسیب جسمی، روانی و قضایی به دانشجویان، مستقیماً متوجه آمران، طراحان و مجریان این سیاست هاست.
این مسئولیت نهتنها سیاسی، بلکه حقوقی و تاریخی است و در حافظه جمعی جامعه ثبت خواهد شد.
ما معتقدیم که اعتراض دانشجویان جدا از اعتراضهای معلمان، کارگران، بازنشستگان و دیگر اقشار جامعه نیست. اینها نمود یک بحران ساختاری اند: انباشت تبعیض، بیعدالتی، بحران معیشتی و انسداد مسیرهای قانونی بیان مطالبات.
همان منطقی که امروز دانشگاه را امنیتی میکند، دیروز تشکلهای صنفی معلمان را تحت فشار قرار داد و فردا دیگر نهادهای مستقل را هدف خواهد گرفت.
امنیتی سازی دانشگاه، نقض استقلال نهاد علم و تخریب سرمایه اجتماعی کشور است. جامعهای که گفتوگو را تعطیل کند، ناگزیر به سوی بیثباتی بیشتر رانده میشود.
مطالبات ما روشن و غیرقابل تقلیل است:
توقف فوری و کامل تمامی اشکال سرکوب و برخورد امنیتی با دانشجویان
خروج بیقید و شرط نیروهای شبه نظامی از فضای دانشگاه
آزادی فوری تمامی دانشجویان بازداشتشده، لغو احکام انضباطی و قضایی مرتبط با فعالیتهای اعتراضی، به رسمیت شناختن عملی حق اعتراض و تضمین حقوق سیاسی مدنی دانشگاهیان
پاسخگویی شفاف مسئولان ذیربط در برابر افکار عمومی.
ما از تمامی تشکلهای صنفی معلمان، انجمنهای دانشگاهی، تشکلهای کارگری، بازنشستگان و نهادهای مدنی مستقل دعوت میکنیم که در دفاع از حق اعتراض، استقلال دانشگاه و کرامت انسانی، موضعی روشن و مشترک اتخاذ کنند. دفاع از دانشجو دفاع از حق اعتراض همگانی است. پراکندگی صداها، قدرت سرکوب را تقویت میکند اما همبستگی مدنی، آن را مهار میسازد.
ما در کنار دانشجویان خواهیم بود و از تمامی ظرفیتهای مدنی و قانونی برای دفاع از حقوق آنان بهره خواهیم گرفت.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۴/۱۲/۸
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🙏2👌1
💠 #نگاه
▪️کفزنهای جنگ
✍محمد مالجو
نمیتوان پشت مرزها ایستاد و دستها را شست و گفت در آتشی که بر سر ایران میبارد هیچ سهمی نداریم.
جنگ فقط از مجرای بمبها زاده نمیشود. پیش از آن در کلمات ما جوانه میزند.
آنجا که برای بمبها کف میزنیم،
آنجا که «نجات از آسمان» طلب میکنیم، نخستین آجرهای مشروعیت جنگ را میچینیم.
جنگ برای آغاز و ادامهاش فقط به ژنرالها نیاز ندارد. به صداهایی هم نیاز دارد که از دور تشویقش کنند. اگر زبان ما هیزم آتش شود، نمیتوانیم خود را بری از آتشافکنیها بدانیم.
مخالفت با جنگ فقط یک انتخاب سیاسی نیست. پیمانی اخلاقی است با جانهایی که در آتش خواهند سوخت.
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️کفزنهای جنگ
✍محمد مالجو
نمیتوان پشت مرزها ایستاد و دستها را شست و گفت در آتشی که بر سر ایران میبارد هیچ سهمی نداریم.
جنگ فقط از مجرای بمبها زاده نمیشود. پیش از آن در کلمات ما جوانه میزند.
آنجا که برای بمبها کف میزنیم،
آنجا که «نجات از آسمان» طلب میکنیم، نخستین آجرهای مشروعیت جنگ را میچینیم.
جنگ برای آغاز و ادامهاش فقط به ژنرالها نیاز ندارد. به صداهایی هم نیاز دارد که از دور تشویقش کنند. اگر زبان ما هیزم آتش شود، نمیتوانیم خود را بری از آتشافکنیها بدانیم.
مخالفت با جنگ فقط یک انتخاب سیاسی نیست. پیمانی اخلاقی است با جانهایی که در آتش خواهند سوخت.
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
Forwarded from کانال صنفی معلمان
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تصاویر دوربین مداربسته از حمله به نزدیک یک مدرسه پسرانه در آبیک قزوین و جانباختن یک کودک
این حمله در صبح روز اول جنگ ،شنبه نهم اسفندماه قبل از تعطیلی مدارس اتفاق افتاده و در این حمله یک دانش آموز به نام مهیار زنگانه متاسفانه جان می بازد.
📚کانال صنفی معلمان
این حمله در صبح روز اول جنگ ،شنبه نهم اسفندماه قبل از تعطیلی مدارس اتفاق افتاده و در این حمله یک دانش آموز به نام مهیار زنگانه متاسفانه جان می بازد.
📚کانال صنفی معلمان
💠 #خبر
▪️حمله به مدرسهای در میناب؛
کمیسر حقوق بشر سازمان ملل خواستار تحقیقاتی بیطرفانه و سریع شد
فولکر تورک، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل متحد روز جمعه بر لزوم انجام «تحقیقات بیطرفانه» در مورد حمله به مدرسهای در ایران تأکید کرد و از آمریکا خواست که در انجام تحقیقات، «بسیار سریع» عمل کند.
آقای تورک گفت که دفتر او تاکنون اطلاعات کمی دارد، زیرا حضور مستقیمی در ایران ندارد و قطع اینترنت هم دسترسی به اطلاعات را دشوارتر کرده است.
او با غمانگیز خواندن این حادثه به خبرنگاران در ژنو گفت: «آن چه ما درخواست کردهایم، بدیهی است که تحقیقات سریع، شفاف و بیطرفانه است که میدانیم توسط ایالات متحده اعلام شده است.»
آقای تورک افزود: «این تحقیق باید خیلی سریع انجام شود و همچنین باید مطمئن شویم که مسئولان پاسخگو باشند و خسارت قربانیان جبران شود.»
کمیسر حقوق بشر سازمان ملل همچنین گفت وقتی صحبت از مدرسه میشود، «بهوضوح صحبت از یک نهاد غیرنظامی است که هرگز نباید مورد حمله قرار گیرد».
ایران، اسرائیل و آمریکا را به خاطر حمله به مدرسهای در شهر میناب در روز اول جنگ مقصر دانسته است.
آمار رسمی «کشتهشدن ۱۶۸ نفر و زخمی شدن ۹۶ نفر» را تایید میکند. بیشتر کشتهشدگان، دانشآموزان دختر و پسر بین ۷ تا ۱۲ سال هستند.
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️حمله به مدرسهای در میناب؛
کمیسر حقوق بشر سازمان ملل خواستار تحقیقاتی بیطرفانه و سریع شد
فولکر تورک، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل متحد روز جمعه بر لزوم انجام «تحقیقات بیطرفانه» در مورد حمله به مدرسهای در ایران تأکید کرد و از آمریکا خواست که در انجام تحقیقات، «بسیار سریع» عمل کند.
آقای تورک گفت که دفتر او تاکنون اطلاعات کمی دارد، زیرا حضور مستقیمی در ایران ندارد و قطع اینترنت هم دسترسی به اطلاعات را دشوارتر کرده است.
او با غمانگیز خواندن این حادثه به خبرنگاران در ژنو گفت: «آن چه ما درخواست کردهایم، بدیهی است که تحقیقات سریع، شفاف و بیطرفانه است که میدانیم توسط ایالات متحده اعلام شده است.»
آقای تورک افزود: «این تحقیق باید خیلی سریع انجام شود و همچنین باید مطمئن شویم که مسئولان پاسخگو باشند و خسارت قربانیان جبران شود.»
کمیسر حقوق بشر سازمان ملل همچنین گفت وقتی صحبت از مدرسه میشود، «بهوضوح صحبت از یک نهاد غیرنظامی است که هرگز نباید مورد حمله قرار گیرد».
ایران، اسرائیل و آمریکا را به خاطر حمله به مدرسهای در شهر میناب در روز اول جنگ مقصر دانسته است.
آمار رسمی «کشتهشدن ۱۶۸ نفر و زخمی شدن ۹۶ نفر» را تایید میکند. بیشتر کشتهشدگان، دانشآموزان دختر و پسر بین ۷ تا ۱۲ سال هستند.
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
آخرین گزارش از وضعیت زندان اوین؛
زندان اوین تحت کنترل نیروی نوپو|صدای زندانیان باشید
همسر مصطفی محمدحسن، که از اوایل بهمنماه در بازداشت است، با اشاره به وضعیت زندان اوین میگوید: «زندان اوین در اختیار نیروهای نوپو قرار دارد و مسئولان زندان آنجا را ترک کردهاند.
این دانشجوی فلسفه علم در دانشگاه صنعتی شریف می گوید: تهیه غذا بسیار دشوار شده و فروشگاه زندان نیز فعالیتی ندارد.» او از مردم خواسته است صدای زندانیان در بند باشند.
#آزادی_زندانیان_سیاسی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
آخرین گزارش از وضعیت زندان اوین؛
زندان اوین تحت کنترل نیروی نوپو|صدای زندانیان باشید
همسر مصطفی محمدحسن، که از اوایل بهمنماه در بازداشت است، با اشاره به وضعیت زندان اوین میگوید: «زندان اوین در اختیار نیروهای نوپو قرار دارد و مسئولان زندان آنجا را ترک کردهاند.
این دانشجوی فلسفه علم در دانشگاه صنعتی شریف می گوید: تهیه غذا بسیار دشوار شده و فروشگاه زندان نیز فعالیتی ندارد.» او از مردم خواسته است صدای زندانیان در بند باشند.
#آزادی_زندانیان_سیاسی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
دعوت محمد حبیبی سخنگوی شورای هماهنگی فرهنگیان به همبستگی در شرایط جنگ و قطع اینترنت
محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، با انتشار پیامی در شبکه ایکس و در اشاره به شرایط جنگی و قطع اینترنت در ایران، بر ضرورت همبستگی اجتماعی تأکید کرد.
او نوشت در شرایطی که «اینترنت قطع است و زندگی زیر موج انفجارها میگذرد»، شجاعانهترین کار مردم مراقبت از یکدیگر است. به گفته او، در چنین وضعیتی مردم میتوانند با تشکیل هستههای همیاری در محلهها، مراقبت از سالمندان و به اشتراک گذاشتن آب و غذا، از یکدیگر حمایت کنند.
حبیبی در پایان پیام خود تأکید کرد: «نجات ما در همبستگی است.»
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
دعوت محمد حبیبی سخنگوی شورای هماهنگی فرهنگیان به همبستگی در شرایط جنگ و قطع اینترنت
محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، با انتشار پیامی در شبکه ایکس و در اشاره به شرایط جنگی و قطع اینترنت در ایران، بر ضرورت همبستگی اجتماعی تأکید کرد.
او نوشت در شرایطی که «اینترنت قطع است و زندگی زیر موج انفجارها میگذرد»، شجاعانهترین کار مردم مراقبت از یکدیگر است. به گفته او، در چنین وضعیتی مردم میتوانند با تشکیل هستههای همیاری در محلهها، مراقبت از سالمندان و به اشتراک گذاشتن آب و غذا، از یکدیگر حمایت کنند.
حبیبی در پایان پیام خود تأکید کرد: «نجات ما در همبستگی است.»
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
▪️کودکان در میان جنگ و سرکوب
✍ آرام فرج الهی
کودکان نخستین قربانیان جنگاند، اما آیندهی هر جامعه نیز در وجود آنها شکل میگیرد.
جامعهای که بتواند حتی در تاریکترین لحظات از روان و امید کودکان خود محافظت کند، در واقع از امکان آینده دفاع کرده است
جنگ، پایگاههای نظامی را هدف نمیگیرد. جنگ آرامآرام به درون زندگی روزمره نفوذ میکند؛ به خانهها، به خواب شبانهی مردم، و به ذهن و روان کودکانی که هنوز جهان را در حال کشف کردناند. صدای انفجار، اخبار مداوم از حملات و در کنار آن حضور نیروهای سرکوب در خیابانها، فضایی میسازد که تنها یک وضعیت نظامی نیست؛ یک وضعیت روانی و اجتماعی فراگیر است. در چنین شرایطی جامعه نه فقط با تهدید بیرونی، بلکه با سازوکارهای درونیِ کنترل و ارعاب نیز روبهرو میشود.
در روزهایی که ایران زیر سایهی بمباران قرار دارد، خیابانها نیز به صحنهای برای نمایش قدرت سیاسی بدل شدهاند. راهپیماییهای شبانهی نیروهای سرکوب در محلهها، حضور تهدیدآمیز گروههای حکومتی در کوچهها، فریادها و شعارهایی که در تاریکی شب طنین میاندازند، تنها یک نمایش ایدئولوژیک نیستند. این اقدامات کارکردی روشن دارند؛ ایجاد رعب، القای حضور دائمی قدرت و شکستن احساس امنیت در میان مردم. این نوع حضور خیابانی، بهویژه در ساعات شب، نوعی جنگ روانی علیه جامعه است؛ تلاشی برای آنکه مردم در فضای اضطراب و نظارت دائمی زندگی کنند.
در این میان، کودکان آسیبپذیرترین قربانیان این وضعیتاند. کودک برای شکلگیری احساس امنیت نیازمند محیطی قابل پیشبینی و نسبتاً آرام است. خانه و محله برای او باید قلمرو امنیت باشند؛ جایی که جهان قابل فهم و قابل اعتماد به نظر برسد. اما جنگ و سرکوب دقیقاً همین پایههای امنیت روانی را متزلزل میکنند.
وقتی کودکی نیمهشب با صدای انفجار یا فریادهای تهدیدآمیز از خواب بیدار میشود، سیستم عصبی او وارد وضعیت «هشدار دائمی» میشود؛ حالتی که آن را پاسخ استرسی مزمن مینامند. در این وضعیت، بدن و ذهن کودک پیوسته در آمادهباش قرار میگیرند؛ گویی خطر هر لحظه ممکن است بازگردد. تداوم این شرایط میتواند آثار عمیقی بر رشد عاطفی، شناختی و اجتماعی او بگذارد.
پیامدهای روانی چنین تجربهای در رفتار کودکان به شکلهای مختلف ظاهر میشود. اضطراب شدید، کابوسهای شبانه، اختلال در خواب، مشکل در تمرکز و احساس ناامنی دائمی از جمله واکنشهای رایج هستند. برخی کودکان دچار پرخاشگری یا تحریکپذیری میشوند، برخی دیگر به سکوت و انزوا پناه میبرند. در بسیاری موارد نیز ترس به شکلی پنهان در ذهن کودک باقی میماند و سالها بعد خود را در قالب اضطراب، بیاعتمادی یا احساس ناامنی مزمن نشان میدهد.
تجربهی جوامعی که سالها با جنگ زیستهاند نشان میدهد که آثار روانی جنگ تنها محدود به زمان درگیری نیست. جنگ میتواند حافظهی جمعی یک نسل را شکل دهد. کودکانی که در فضای ترس و ناامنی رشد میکنند، اغلب با احساس بیثباتی نسبت به جهان پیرامون خود بزرگ میشوند. این مسئله تنها یک آسیب فردی نیست؛ بلکه به تدریج بر روابط اجتماعی، اعتماد عمومی و حتی فرهنگ سیاسی جامعه نیز تأثیر میگذارد.
در چنین شرایطی، جنگ و سرکوب به دو وجه یک واقعیت واحد تبدیل میشوند. حکومتهای سرکوبگر اغلب از فضای جنگی برای تشدید کنترل اجتماعی بهره میبرند. اضطراب عمومی، جامعه را پراکنده و محتاط میکند و امکان سازمانیابی و اعتراض را محدود میسازد. نمایشهای شبانهی نیروهای سرکوب در محلهها دقیقاً در همین چارچوب قابل فهم است: پیامی دائمی به جامعه که قدرت حاکم همه جا حضور دارد.
با این حال، جامعه تنها قربانی منفعل این وضعیت نیست. حتی در سختترین شرایط نیز اشکال مختلفی از همبستگی و مقاومت اجتماعی شکل میگیرد.
همچنین تجربه نشان داده که در شرایط بحران، همبستگیهای محلی میتوانند نقشی حیاتی ایفا کنند. همکاری میان خانوادهها، حمایت از یکدیگر و ایجاد فضاهای جمعی برای مراقبت از کودکان، نه تنها فشار روانی را کاهش میدهد بلکه اعتماد اجتماعی را نیز تقویت میکند. چنین پیوندهایی مانع آن میشوند که ترس به تنهایی و انزوا تبدیل شود.
در سطحی گستردهتر، مقابله با چرخهی جنگ و سرکوب نیز به مسئلهای سیاسی تبدیل میشود. جنگهای قدرتهای منطقهای و جهانی، در کنار حکومتهای سرکوبگر، اغلب زندگی مردم عادی را به میدان رقابت و خشونت بدل میکنند.
⤵️
▪️کودکان در میان جنگ و سرکوب
✍ آرام فرج الهی
کودکان نخستین قربانیان جنگاند، اما آیندهی هر جامعه نیز در وجود آنها شکل میگیرد.
جامعهای که بتواند حتی در تاریکترین لحظات از روان و امید کودکان خود محافظت کند، در واقع از امکان آینده دفاع کرده است
جنگ، پایگاههای نظامی را هدف نمیگیرد. جنگ آرامآرام به درون زندگی روزمره نفوذ میکند؛ به خانهها، به خواب شبانهی مردم، و به ذهن و روان کودکانی که هنوز جهان را در حال کشف کردناند. صدای انفجار، اخبار مداوم از حملات و در کنار آن حضور نیروهای سرکوب در خیابانها، فضایی میسازد که تنها یک وضعیت نظامی نیست؛ یک وضعیت روانی و اجتماعی فراگیر است. در چنین شرایطی جامعه نه فقط با تهدید بیرونی، بلکه با سازوکارهای درونیِ کنترل و ارعاب نیز روبهرو میشود.
در روزهایی که ایران زیر سایهی بمباران قرار دارد، خیابانها نیز به صحنهای برای نمایش قدرت سیاسی بدل شدهاند. راهپیماییهای شبانهی نیروهای سرکوب در محلهها، حضور تهدیدآمیز گروههای حکومتی در کوچهها، فریادها و شعارهایی که در تاریکی شب طنین میاندازند، تنها یک نمایش ایدئولوژیک نیستند. این اقدامات کارکردی روشن دارند؛ ایجاد رعب، القای حضور دائمی قدرت و شکستن احساس امنیت در میان مردم. این نوع حضور خیابانی، بهویژه در ساعات شب، نوعی جنگ روانی علیه جامعه است؛ تلاشی برای آنکه مردم در فضای اضطراب و نظارت دائمی زندگی کنند.
در این میان، کودکان آسیبپذیرترین قربانیان این وضعیتاند. کودک برای شکلگیری احساس امنیت نیازمند محیطی قابل پیشبینی و نسبتاً آرام است. خانه و محله برای او باید قلمرو امنیت باشند؛ جایی که جهان قابل فهم و قابل اعتماد به نظر برسد. اما جنگ و سرکوب دقیقاً همین پایههای امنیت روانی را متزلزل میکنند.
وقتی کودکی نیمهشب با صدای انفجار یا فریادهای تهدیدآمیز از خواب بیدار میشود، سیستم عصبی او وارد وضعیت «هشدار دائمی» میشود؛ حالتی که آن را پاسخ استرسی مزمن مینامند. در این وضعیت، بدن و ذهن کودک پیوسته در آمادهباش قرار میگیرند؛ گویی خطر هر لحظه ممکن است بازگردد. تداوم این شرایط میتواند آثار عمیقی بر رشد عاطفی، شناختی و اجتماعی او بگذارد.
پیامدهای روانی چنین تجربهای در رفتار کودکان به شکلهای مختلف ظاهر میشود. اضطراب شدید، کابوسهای شبانه، اختلال در خواب، مشکل در تمرکز و احساس ناامنی دائمی از جمله واکنشهای رایج هستند. برخی کودکان دچار پرخاشگری یا تحریکپذیری میشوند، برخی دیگر به سکوت و انزوا پناه میبرند. در بسیاری موارد نیز ترس به شکلی پنهان در ذهن کودک باقی میماند و سالها بعد خود را در قالب اضطراب، بیاعتمادی یا احساس ناامنی مزمن نشان میدهد.
تجربهی جوامعی که سالها با جنگ زیستهاند نشان میدهد که آثار روانی جنگ تنها محدود به زمان درگیری نیست. جنگ میتواند حافظهی جمعی یک نسل را شکل دهد. کودکانی که در فضای ترس و ناامنی رشد میکنند، اغلب با احساس بیثباتی نسبت به جهان پیرامون خود بزرگ میشوند. این مسئله تنها یک آسیب فردی نیست؛ بلکه به تدریج بر روابط اجتماعی، اعتماد عمومی و حتی فرهنگ سیاسی جامعه نیز تأثیر میگذارد.
در چنین شرایطی، جنگ و سرکوب به دو وجه یک واقعیت واحد تبدیل میشوند. حکومتهای سرکوبگر اغلب از فضای جنگی برای تشدید کنترل اجتماعی بهره میبرند. اضطراب عمومی، جامعه را پراکنده و محتاط میکند و امکان سازمانیابی و اعتراض را محدود میسازد. نمایشهای شبانهی نیروهای سرکوب در محلهها دقیقاً در همین چارچوب قابل فهم است: پیامی دائمی به جامعه که قدرت حاکم همه جا حضور دارد.
با این حال، جامعه تنها قربانی منفعل این وضعیت نیست. حتی در سختترین شرایط نیز اشکال مختلفی از همبستگی و مقاومت اجتماعی شکل میگیرد.
نخستین گام در برابر چنین فضای خشنی، حفاظت از پیوندهای انسانی است. خانوادهها، همسایهها و شبکههای محلی میتوانند با ایجاد محیطی امنتر برای کودکان، بخشی از فشار روانی را کاهش دهند.گفتوگوی صادقانه اما آرام با کودکان دربارهی آنچه رخ میدهد، حفظ روالهای روزمرهی زندگی، و ایجاد فرصتهایی برای بازی و تخلیهی هیجانی، میتواند به آنها کمک کند احساس کنترل بیشتری بر جهان خود داشته باشند.
همچنین تجربه نشان داده که در شرایط بحران، همبستگیهای محلی میتوانند نقشی حیاتی ایفا کنند. همکاری میان خانوادهها، حمایت از یکدیگر و ایجاد فضاهای جمعی برای مراقبت از کودکان، نه تنها فشار روانی را کاهش میدهد بلکه اعتماد اجتماعی را نیز تقویت میکند. چنین پیوندهایی مانع آن میشوند که ترس به تنهایی و انزوا تبدیل شود.
در سطحی گستردهتر، مقابله با چرخهی جنگ و سرکوب نیز به مسئلهای سیاسی تبدیل میشود. جنگهای قدرتهای منطقهای و جهانی، در کنار حکومتهای سرکوبگر، اغلب زندگی مردم عادی را به میدان رقابت و خشونت بدل میکنند.
⤵️
⤴️
- حق زیستن در امنیت و آرامش- شاید بنیادیترین شکل مقاومت انسانی در برابر جنگ و سرکوب باشد.
#حق_زیستن_در_امنیت_و_آرامش
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
در چنین شرایطی دفاع از زندگی، صلح و آزادی به موضعی انسانی و اجتماعی تبدیل میشود؛ موضعی که در برابر هر دو شکل خشونت ـ جنگ و سرکوب- میایستد.در دل شبهایی که صدای انفجار و تهدید در فضا میپیچد، هنوز نفس زندگی جاری است. کودکان هنوز میخواهند بازی کنند، بخندند و جهان را کشف کنند. دفاع از این حق ساده
- حق زیستن در امنیت و آرامش- شاید بنیادیترین شکل مقاومت انسانی در برابر جنگ و سرکوب باشد.
#حق_زیستن_در_امنیت_و_آرامش
#نه_به_جنگ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #نگاه
▪️ شبِ درازِ تهران
در لحظهای که بمبها بر شهری فرود میآیند که سالها زیر سایهٔ بنبست سیاسی زیسته است، سیاست ایران عریانتر از همیشه رخ مینماید. جامعهای فرسوده از اقتدارگرایی بهناگاه خود را در میانهٔ آتشی مییابد که از بیرون زبانه کشیده است. همین تقارنِ هولناک است که توهم نجات بیرونی را میزداید. جنگ نه دری به اصلاح میگشاید و نه افقی به رهایی. برعکس، میدان را برای خشنترین نیروها و بیمهارترین قدرتها فراختر میکند. معنای این لحظه چیزی جز فشردگی هراسآور تاریخ نیست: زمانی که ثانیهها فشرده و نفسها کوتاه میشوند و مردمی که در دل آتش، میان خوف و خشم، ایستادهاند و پایان این شب دراز را انتظار میکشند.
#محمد_مالجو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️ شبِ درازِ تهران
در لحظهای که بمبها بر شهری فرود میآیند که سالها زیر سایهٔ بنبست سیاسی زیسته است، سیاست ایران عریانتر از همیشه رخ مینماید. جامعهای فرسوده از اقتدارگرایی بهناگاه خود را در میانهٔ آتشی مییابد که از بیرون زبانه کشیده است. همین تقارنِ هولناک است که توهم نجات بیرونی را میزداید. جنگ نه دری به اصلاح میگشاید و نه افقی به رهایی. برعکس، میدان را برای خشنترین نیروها و بیمهارترین قدرتها فراختر میکند. معنای این لحظه چیزی جز فشردگی هراسآور تاریخ نیست: زمانی که ثانیهها فشرده و نفسها کوتاه میشوند و مردمی که در دل آتش، میان خوف و خشم، ایستادهاند و پایان این شب دراز را انتظار میکشند.
#محمد_مالجو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #شبانه
در این سرای بیکسی کسی به در نمیزند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند
یکی ز شب گرفتگان، چراغ بر نمیکُند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمیزند
نشستهام در انتظار این غبار بی سوار
دریغ کز شبی چنین، سپیده سر نمیزند
گذرگهیست پر ستم که اندر او به غیر غم
یکی صلای آشنا، به رهگذر نمیزند
دل خراب من دگر، خرابتر نمیشود
که خنجر غمت ازین خرابتر نمیزند
چه چشم پاسخ است ازین دریچههای بستهات
برو که هیچکس ندا به گوش کر نمیزند
نه (سایه) دارم و نه بر، بیفکنندم و سزاست
اگر نه بر درختِ تر، کسی تبر نمیزند
هوشنگ ابتهاج (سایه)
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
در این سرای بیکسی کسی به در نمیزند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند
یکی ز شب گرفتگان، چراغ بر نمیکُند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمیزند
نشستهام در انتظار این غبار بی سوار
دریغ کز شبی چنین، سپیده سر نمیزند
گذرگهیست پر ستم که اندر او به غیر غم
یکی صلای آشنا، به رهگذر نمیزند
دل خراب من دگر، خرابتر نمیشود
که خنجر غمت ازین خرابتر نمیزند
چه چشم پاسخ است ازین دریچههای بستهات
برو که هیچکس ندا به گوش کر نمیزند
نه (سایه) دارم و نه بر، بیفکنندم و سزاست
اگر نه بر درختِ تر، کسی تبر نمیزند
هوشنگ ابتهاج (سایه)
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #جامعه
🔺کانال اصل ۲۰ نوشت:
در زمان وقوع جنگ و درگیریهای نظامی، اینترنت زیرساختی، مولفهای حیاتی و مربوط به بقای شهروندان محسوب میشود. در شرایطی که امنیت شهروندان در خطر است، دسترسی به اخبار لحظهای، هشدارهای امدادی و ارتباطات بینالمللی برای حفظ جان انسانها ضرورت دارد.
#پایان_جنگ_و_بمباران
#آزادی_فوری_همه_زندانیان
#دسترسی_آزاد_به_اینترنت
#نه_به_جنگ_نه_به_استبداد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺کانال اصل ۲۰ نوشت:
در زمان وقوع جنگ و درگیریهای نظامی، اینترنت زیرساختی، مولفهای حیاتی و مربوط به بقای شهروندان محسوب میشود. در شرایطی که امنیت شهروندان در خطر است، دسترسی به اخبار لحظهای، هشدارهای امدادی و ارتباطات بینالمللی برای حفظ جان انسانها ضرورت دارد.
قطع کردن این شریان ارتباطی در میانه بحرانهای نظامی، نه تنها باعث فلج شدن زندگی روزمره میشود، بلکه امکان اطلاعرسانی درباره وضعیت انسانی را از میان میبرد و مستقیماً امنیت روانی و فیزیکی جامعه را تهدید میکند.
#پایان_جنگ_و_بمباران
#آزادی_فوری_همه_زندانیان
#دسترسی_آزاد_به_اینترنت
#نه_به_جنگ_نه_به_استبداد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #خبر
▪️گزارشگر ویژه سازمانملل: حمله آمریکا به مدرسه، فاجعهای حقوقبشری و غیرقابل چشمپوشی است!
آنیس کالامار، فعال و حقوقدان برجسته حقوق بشر: تقریباً تردیدی نیست که مدرسه مورد نظر هدف حمله آمریکا قرار گرفته است.
بررسیهای اولیه ما نیز آمریکا را نشان میدهد. شما به نیویورکتایمز اشاره کردید؛ دیدهبان حقوق بشر نیز به نتیجه مشابهی رسیده است. بهیاد بیاوریم که ۱۵۰ کودک در این حمله کشته شدند. این اقدامی است که آشکارا حقوق بینالملل را نقض میکند.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️گزارشگر ویژه سازمانملل: حمله آمریکا به مدرسه، فاجعهای حقوقبشری و غیرقابل چشمپوشی است!
آنیس کالامار، فعال و حقوقدان برجسته حقوق بشر: تقریباً تردیدی نیست که مدرسه مورد نظر هدف حمله آمریکا قرار گرفته است.
بررسیهای اولیه ما نیز آمریکا را نشان میدهد. شما به نیویورکتایمز اشاره کردید؛ دیدهبان حقوق بشر نیز به نتیجه مشابهی رسیده است. بهیاد بیاوریم که ۱۵۰ کودک در این حمله کشته شدند. این اقدامی است که آشکارا حقوق بینالملل را نقض میکند.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🙏1
💠 #خبر
▪️۲۷ دانشجو، ۱۲ فارغالتحصیل و ۳ مدرس دانشگاه آزاد جان باختهاند
معاونت فرهنگی دانشجویی دانشگاه آزاد:
در پی حملات اخیر، ۲۷ دانشجو، ۱۲ فارغ التحصیل، دو مدرس و یک دانشآموز جان خود را از دست دادهاند.
همچنین از استانهای آذربایجان شرقی و کرمانشاه هر کدام ۳ دانشجو، آذربایجان غربی، زنجان و کهگیلویه و بویراحمد هر کدام ۲ دانشجو در میان شهدای این وقایع ثبت شدهاند.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️۲۷ دانشجو، ۱۲ فارغالتحصیل و ۳ مدرس دانشگاه آزاد جان باختهاند
معاونت فرهنگی دانشجویی دانشگاه آزاد:
در پی حملات اخیر، ۲۷ دانشجو، ۱۲ فارغ التحصیل، دو مدرس و یک دانشآموز جان خود را از دست دادهاند.
همچنین از استانهای آذربایجان شرقی و کرمانشاه هر کدام ۳ دانشجو، آذربایجان غربی، زنجان و کهگیلویه و بویراحمد هر کدام ۲ دانشجو در میان شهدای این وقایع ثبت شدهاند.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش
▪️جنگ از نمای نزدیک؛ تمام رهگذران کشته شدند…
زیر بمباران مداوم
«از روز انفجار در حال آواربرداری هستند تا جنازه پیدا کنند. میگویند چند نفر مفقود شدهاند که موقع انفجار از ساختمان مورد حمله، به خانههای مسکونی پرتاب شدند»
✍نسترن فرخه – روزنامه شرق:
«همه آدمهایی که چهارشنبه حدود ساعت سه ظهر از اطراف کوچه اولیایی رد میشدند، کشته شدند. بعضی از آنها پیاده بودند و بعضی دیگر در ماشین. مثل روزهای دیگر که این خیابان شلوغ و پررفتوآمد بود و کسی نمیدانست قرار است چه اتفاقی رخ دهد». این را جوانی تعریف میکند که چهارشنبه شاهد همه چیز در این خیابان بوده است؛ روزی که حملات به ساختمان اداری پنجطبقه «رستمیکیا»، باعث تخریب خانههای کناری و کشتهشدن بسیاری از مردمی شد که در آن همسایگی بودند یا از آنجا رد میشدند. حالا «دردشت»، خیابانی در محله نارمک، دیگر شبیه به قبل نیست؛ خیابانی شلوغ که تمام طول روز مغازهها باز بود و رفتوآمد مردم در آن جریان داشت و این روزها سهم ساکنانش سکوتی است که شاید تا مدتها ادامه داشته باشد.
خانهام ویران شد
از پنجرههای این حوالی چیزی نمانده است، جز قابهای بدون حفاظ و شیشه که کار را برای هر سارقی آسان میکند؛ هرچند وسایل بیشتر این خانهها همراه با انفجار از بین رفته و چیزی از آنها باقی نمانده است. انفجار ساختمان پنجطبقه «رستمیکیا» در کوچه اولیایی تمام ساختمانهای اطراف خیابان دردشت را هم تخریب کرده است. اهالی میگویند اینجا یکی از ساختمانهای سپاه بود که مورد حمله قرار گرفته و حالا چشم هر رهگذری به خانههای تخریبشده خیره میشود؛ ساختمانی پنجطبقه که زیر آن فروشگاه هفت و نمایشگاه ماشینی بود که همه با انفجار طبقات بالایی، تخریب شده است. از فروشگاه چند قفسه شکسته مانده و خانههای اطراف هم با پرتابههای زمان انفجار و موجی که ایجاد کرده بود، همه تخریب شده است. آن طرف خیابان، تخریب دیوار و پنجرههای فروشگاه کوروش و بانک صادرات باعث تعطیلی آنها شده است. دیگر ساختمانهای مسکونی هم به دلیل شدت تخریب همه خالی از سکنه شدهاند.
ساختمان «رستمیکیا» نبش خیابان بود و با انفجار رخداده، ساختمانهای روبهرویی و کناری از تخریب در امان نماندند. کنار این ساختمان چند زن و مرد ایستادهاند. دختری جوان جعبهای قهوهایرنگ بغل گرفته و با بهت، اشک روی صورتش را پاک میکند؛ «خانه ما تخریب شد، دیگر خانه نداریم. اتاقم، وسایل اتاقم، همه از بین رفت. برای عید همه خانه را تمیز کرده بودیم». مادرش اما گریه نمیکند، با صورتی رنگپریده جلوی درِ ساختمان ایستاده تا همراه چند مأمور وارد ساختمان شوند و وسایل ضروری را از خانه بردارند: «ساختمان دیگر استحکام ندارد و نباید آنجا بمانیم؛ هرچند اصلا خانهای نمانده است. به ما گفتند باید به هتل برویم، ولی تا چه مدت آنجا زندگی کنیم؟ زندگیام خراب شد». او از روز موشکباران میگوید: «صدای خیلی شدیدی آمد و بعد تخریب و گردوخاک شروع شد. شبیه به خواب بود؛ یک خواب بد که کاش از آن بیدار میشدیم». کارگران در حال آواربرداری هستند. این زن میانسال توضیح میدهد: «از روز انفجار در حال آواربرداری هستند تا جنازه پیدا کنند. میگویند چند نفر مفقود شدهاند که موقع انفجار از ساختمان رستمیکیا به سمت ساختمان ما پرتاب شدند. در ساختمان فقط ما خانه بودیم، بقیه همسایهها از تهران رفته بودند. مأموران امداد که رسیدند، درِ همه خانهها را شکستند و وارد خانه همسایهها شدند. میترسیدند کسی در واحدها باشد و برای همین همه اتاقهای همسایهها را هم گشتند». همان موقع چند ماشین وارد کوچه میشود؛ زنان و مردانی از اقوام همین خانواده تا آنها را با خود ببرند.
زنی سالخورده میان جمعیت ایستاده و به دلیل گردوخاک این منطقه، گوشه چادرش را روی دهان و بینیاش گرفته؛ خانه آنها چند کوچه پایینتر است و در این چند روز بارها جلوی این ساختمان تخریبشده آمده تا با ساکنان همدردی کند؛ هرچند بیشتر آنها به اجبار خانهها را ترک کردهاند: «چهارشنبه حدود ساعت سه بعدازظهر بود که بعد از شنیدن صدای انفجار، کل خانه ما را خاک گرفت. تا چند دقیقه چشم، چشم را نمیدید. فکر کردم خانه ما تخریب شده، آنقدر که صدا نزدیک بود. کمی که گذشت با پسرم از خانه بیرون آمدیم. خیابان دردشت پر از خاک و خون شده بود. ماشینهای رهگذر زیر آوار مانده بودند. فکر کنم سرنشینهایشان همه کشته شدند و مغازهها آسیب دیدند. جهنم شده بود».
⤵️
▪️جنگ از نمای نزدیک؛ تمام رهگذران کشته شدند…
زیر بمباران مداوم
«از روز انفجار در حال آواربرداری هستند تا جنازه پیدا کنند. میگویند چند نفر مفقود شدهاند که موقع انفجار از ساختمان مورد حمله، به خانههای مسکونی پرتاب شدند»
✍نسترن فرخه – روزنامه شرق:
«همه آدمهایی که چهارشنبه حدود ساعت سه ظهر از اطراف کوچه اولیایی رد میشدند، کشته شدند. بعضی از آنها پیاده بودند و بعضی دیگر در ماشین. مثل روزهای دیگر که این خیابان شلوغ و پررفتوآمد بود و کسی نمیدانست قرار است چه اتفاقی رخ دهد». این را جوانی تعریف میکند که چهارشنبه شاهد همه چیز در این خیابان بوده است؛ روزی که حملات به ساختمان اداری پنجطبقه «رستمیکیا»، باعث تخریب خانههای کناری و کشتهشدن بسیاری از مردمی شد که در آن همسایگی بودند یا از آنجا رد میشدند. حالا «دردشت»، خیابانی در محله نارمک، دیگر شبیه به قبل نیست؛ خیابانی شلوغ که تمام طول روز مغازهها باز بود و رفتوآمد مردم در آن جریان داشت و این روزها سهم ساکنانش سکوتی است که شاید تا مدتها ادامه داشته باشد.
خانهام ویران شد
از پنجرههای این حوالی چیزی نمانده است، جز قابهای بدون حفاظ و شیشه که کار را برای هر سارقی آسان میکند؛ هرچند وسایل بیشتر این خانهها همراه با انفجار از بین رفته و چیزی از آنها باقی نمانده است. انفجار ساختمان پنجطبقه «رستمیکیا» در کوچه اولیایی تمام ساختمانهای اطراف خیابان دردشت را هم تخریب کرده است. اهالی میگویند اینجا یکی از ساختمانهای سپاه بود که مورد حمله قرار گرفته و حالا چشم هر رهگذری به خانههای تخریبشده خیره میشود؛ ساختمانی پنجطبقه که زیر آن فروشگاه هفت و نمایشگاه ماشینی بود که همه با انفجار طبقات بالایی، تخریب شده است. از فروشگاه چند قفسه شکسته مانده و خانههای اطراف هم با پرتابههای زمان انفجار و موجی که ایجاد کرده بود، همه تخریب شده است. آن طرف خیابان، تخریب دیوار و پنجرههای فروشگاه کوروش و بانک صادرات باعث تعطیلی آنها شده است. دیگر ساختمانهای مسکونی هم به دلیل شدت تخریب همه خالی از سکنه شدهاند.
ساختمان «رستمیکیا» نبش خیابان بود و با انفجار رخداده، ساختمانهای روبهرویی و کناری از تخریب در امان نماندند. کنار این ساختمان چند زن و مرد ایستادهاند. دختری جوان جعبهای قهوهایرنگ بغل گرفته و با بهت، اشک روی صورتش را پاک میکند؛ «خانه ما تخریب شد، دیگر خانه نداریم. اتاقم، وسایل اتاقم، همه از بین رفت. برای عید همه خانه را تمیز کرده بودیم». مادرش اما گریه نمیکند، با صورتی رنگپریده جلوی درِ ساختمان ایستاده تا همراه چند مأمور وارد ساختمان شوند و وسایل ضروری را از خانه بردارند: «ساختمان دیگر استحکام ندارد و نباید آنجا بمانیم؛ هرچند اصلا خانهای نمانده است. به ما گفتند باید به هتل برویم، ولی تا چه مدت آنجا زندگی کنیم؟ زندگیام خراب شد». او از روز موشکباران میگوید: «صدای خیلی شدیدی آمد و بعد تخریب و گردوخاک شروع شد. شبیه به خواب بود؛ یک خواب بد که کاش از آن بیدار میشدیم». کارگران در حال آواربرداری هستند. این زن میانسال توضیح میدهد: «از روز انفجار در حال آواربرداری هستند تا جنازه پیدا کنند. میگویند چند نفر مفقود شدهاند که موقع انفجار از ساختمان رستمیکیا به سمت ساختمان ما پرتاب شدند. در ساختمان فقط ما خانه بودیم، بقیه همسایهها از تهران رفته بودند. مأموران امداد که رسیدند، درِ همه خانهها را شکستند و وارد خانه همسایهها شدند. میترسیدند کسی در واحدها باشد و برای همین همه اتاقهای همسایهها را هم گشتند». همان موقع چند ماشین وارد کوچه میشود؛ زنان و مردانی از اقوام همین خانواده تا آنها را با خود ببرند.
زنی سالخورده میان جمعیت ایستاده و به دلیل گردوخاک این منطقه، گوشه چادرش را روی دهان و بینیاش گرفته؛ خانه آنها چند کوچه پایینتر است و در این چند روز بارها جلوی این ساختمان تخریبشده آمده تا با ساکنان همدردی کند؛ هرچند بیشتر آنها به اجبار خانهها را ترک کردهاند: «چهارشنبه حدود ساعت سه بعدازظهر بود که بعد از شنیدن صدای انفجار، کل خانه ما را خاک گرفت. تا چند دقیقه چشم، چشم را نمیدید. فکر کردم خانه ما تخریب شده، آنقدر که صدا نزدیک بود. کمی که گذشت با پسرم از خانه بیرون آمدیم. خیابان دردشت پر از خاک و خون شده بود. ماشینهای رهگذر زیر آوار مانده بودند. فکر کنم سرنشینهایشان همه کشته شدند و مغازهها آسیب دیدند. جهنم شده بود».
⤵️
😢1
⤴️
تمام رهگذران کشته شدند
روبروی ساختمان «رستمیکیا» ساختمان دیگری است که در جنگ ۱۲روزه مورد حمله قرار گرفته بود؛ ساختمانی که از آن فقط چند دیوار مانده و نوار زردی هنوز دور این خانه دیده میشود. در این بخش از خیابان دردشت هیچ مغازهای باز نیست، جز سیگارفروشی که شاگرد مغازهاش روز انفجار دچار موجگرفتگی شده است؛ «من برای خرید از مغازه بیرون رفتم که چند دقیقه بعد این اتفاق افتاد. وقتی برگشتم، تمام اجناس مغازه وسط خیابان ریخته بود. سقف مغازه و بخشی از اجناس انبار آسیب دیده است. میدانم بیشتر مغازهدارهای این راسته میلیاردی خسارت دیدهاند، ولی ما شاید ۲۰۰ میلیون تومان. البته همین هم حدودی است، چون حتما جبران خسارت آن هزینه بیشتری خواهد داشت».
طرف دیگر خیابان همه مغازهها با کرکرههای کجومعوج یا گونی آبی بسته هستند؛ مغازههایی که تخریب ساختمانهای بالای آنها احتمال فروریختنشان را بیشتر میکند؛ از فروشگاه خدمات کامپیوتری و لوازمالتحریری، تا کلهپزی نمونه و گلفروشی کنار آن که حالا تمام گلهایش خشک شده و چیزی از آن باقی نمانده. در این پیادهراه چند مغازه و آموزشگاه دیگر هم تخریب شده است. مثل مغازه آقای سامانی، جوانی که ظروف یک بار مصرف، عطر و لوازم پلاستیکی میفروخت. شیشههای مغازه خرد شده و اجناسش را بدون هیچ نظمی از کف زمین داخل جعبههای بزرگ ریخته و گوشهای روی هم گذاشته است: «از آن روز فقط خاک و خون به یاد دارم. جسد و بدنهای تکهتکهشده از بالای ساختمان به خیابان پرتاب میشد. هر رهگذر پیاده و ماشینی که از این پیادهراه رد میشد، آن روز کشته شد. تا چند ساعت همه خیابان گردوخاک بود. شیشه همه مغازهها خرد شد و ما را موج گرفت. قیامتی بود که فقط در فیلمها دیده بودیم». به وسط خیابان اشاره میکند: «دقیقا همینجا پراید سفیدی در حرکت بود که آوار ساختمان روی آن ریخت و همه آدمهای داخل ماشین کشته شدند». به دلیل فشار روانی آن لحظات، اتفاقات را بهسختی مرور میکند: «همان روز بار جدید عطرهایم رسیده بود، برای هر عطر چند میلیون تومان پرداخت کرده بودم. بار عیدم بود که همه شکست و کل ویترینم از بین رفت. تا الان بررسی نکردم که چند میلیون تومان به مغازه خسارت وارد شده، ولی فکر کنم بیش از ۲۰۰ میلیون تومان باشد. مثلا فکر میکردم نهایتا با ۲۰ میلیون تومان بتوانم شیشه مغازه را نصب کنم، ولی پیگیری کردم دیدم تازه از ۴۰ میلیون تومان شروع میشود». جوان دیگری که آن هم از مغازهدارهای همین راسته از خیابان است، توضیح میدهد: «از شهرداری آمدند و از خسارتهای واردشده عکس گرفتند، اصلا معلوم نیست پول بدهند یا نه، اصلا چه زمان پرداخت کنند. آن طرف خیابان دو ساختمان از جنگ ۱۲روزه تخریب شد و هنوز بعد از چند ماه حتی یک آجرش را هم درست نکردند». شیشههای شکسته پنجرهها تا چند خیابان پایینتر دیده میشود؛ از آموزشگاه نقاشی و موسیقی که پنجرههایش را با پارچهای پوشاندهاند، تا خانههایی که حتی دیگر دیوار سالمی برایشان نمانده. همه اینها نمای این روزهای خیابان «دردشت» است؛ خیابانی که یکی از مکانهای پررونق این منطقه به حساب میآمد و حالا همین تعداد اندک رهگذر هم با ترس از آن عبور میکنند.
صدا پشت صدا
اهالی این منطقه به صداهای انفجار و حملههای نیمهشب عادت کردهاند. این جملات را با خندهای تلخ میگوید. از جنگ ۱۲روزه تا الان بارها محله نارمک مورد حمله قرار گرفته است. چند روز قبل هم میدان ۷۲ و ۶۲ موشکباران شد، رسانهها اعلام کردند پرتابه میدان ۶۲ عمل نکرد و بهسرعت آن را از محل دور کردند. با این حال بیشتر ساکنان این میدانها برای حفاظت از جانشان خانهها را ترک کردند. از انفجار در میدان ۷۲، فقط یک زمین خالی باقی مانده؛ جایی که قبلا محل قرارگرفتن خانهای ویلایی بود. کنار همین خانه مدرسهای دخترانه دیده میشود که تمام شیشههای پنجرهاش شکسته و میدانی که در همسایگیاش است، در سکوت کامل فرورفته. اهالی محل توضیح میدهند که نارمک به صداهای سنگین انفجار عادت کرده است. پیرمرد که بهسختی قدم میزند، میگوید: «تمام طول روز صدا میشنویم. چون شرق تهران حملات بیشتر است. چند منطقه از نارمک با جنگ قبلی از بین رفته و هنوز هم به همان شکل مانده. با این حال هر شب به همسرم میگویم احتمالا از فردا شب صداها کمتر شود ولی باز صدا پشت صدا. فقط امیدوارم این جنگ ادامهدار نشود».
در همان لحظه و پس از پایان صحبتهای پیرمرد، دو جوان از ساختمانی در خیابان «دردشت» بیرون میآیند، صدای انفجار از جایی دور به گوش میرسد و مردم برای لحظهای در خیابان قدمهای تندتری برمیدارند. مردان جوانی همان لحظه به نفر دیگری که به زیر ساختمانی پناه میبرد، نگاه میکنند و میخندند: «داداش هیچجا امن نیست، خیالت راحت. امکان دارد هرکجا حمله شود یا ساختمان مهمی باشد که ما ندانیم و زیر همان پناه گرفته باشیم»
⤵️
تمام رهگذران کشته شدند
روبروی ساختمان «رستمیکیا» ساختمان دیگری است که در جنگ ۱۲روزه مورد حمله قرار گرفته بود؛ ساختمانی که از آن فقط چند دیوار مانده و نوار زردی هنوز دور این خانه دیده میشود. در این بخش از خیابان دردشت هیچ مغازهای باز نیست، جز سیگارفروشی که شاگرد مغازهاش روز انفجار دچار موجگرفتگی شده است؛ «من برای خرید از مغازه بیرون رفتم که چند دقیقه بعد این اتفاق افتاد. وقتی برگشتم، تمام اجناس مغازه وسط خیابان ریخته بود. سقف مغازه و بخشی از اجناس انبار آسیب دیده است. میدانم بیشتر مغازهدارهای این راسته میلیاردی خسارت دیدهاند، ولی ما شاید ۲۰۰ میلیون تومان. البته همین هم حدودی است، چون حتما جبران خسارت آن هزینه بیشتری خواهد داشت».
طرف دیگر خیابان همه مغازهها با کرکرههای کجومعوج یا گونی آبی بسته هستند؛ مغازههایی که تخریب ساختمانهای بالای آنها احتمال فروریختنشان را بیشتر میکند؛ از فروشگاه خدمات کامپیوتری و لوازمالتحریری، تا کلهپزی نمونه و گلفروشی کنار آن که حالا تمام گلهایش خشک شده و چیزی از آن باقی نمانده. در این پیادهراه چند مغازه و آموزشگاه دیگر هم تخریب شده است. مثل مغازه آقای سامانی، جوانی که ظروف یک بار مصرف، عطر و لوازم پلاستیکی میفروخت. شیشههای مغازه خرد شده و اجناسش را بدون هیچ نظمی از کف زمین داخل جعبههای بزرگ ریخته و گوشهای روی هم گذاشته است: «از آن روز فقط خاک و خون به یاد دارم. جسد و بدنهای تکهتکهشده از بالای ساختمان به خیابان پرتاب میشد. هر رهگذر پیاده و ماشینی که از این پیادهراه رد میشد، آن روز کشته شد. تا چند ساعت همه خیابان گردوخاک بود. شیشه همه مغازهها خرد شد و ما را موج گرفت. قیامتی بود که فقط در فیلمها دیده بودیم». به وسط خیابان اشاره میکند: «دقیقا همینجا پراید سفیدی در حرکت بود که آوار ساختمان روی آن ریخت و همه آدمهای داخل ماشین کشته شدند». به دلیل فشار روانی آن لحظات، اتفاقات را بهسختی مرور میکند: «همان روز بار جدید عطرهایم رسیده بود، برای هر عطر چند میلیون تومان پرداخت کرده بودم. بار عیدم بود که همه شکست و کل ویترینم از بین رفت. تا الان بررسی نکردم که چند میلیون تومان به مغازه خسارت وارد شده، ولی فکر کنم بیش از ۲۰۰ میلیون تومان باشد. مثلا فکر میکردم نهایتا با ۲۰ میلیون تومان بتوانم شیشه مغازه را نصب کنم، ولی پیگیری کردم دیدم تازه از ۴۰ میلیون تومان شروع میشود». جوان دیگری که آن هم از مغازهدارهای همین راسته از خیابان است، توضیح میدهد: «از شهرداری آمدند و از خسارتهای واردشده عکس گرفتند، اصلا معلوم نیست پول بدهند یا نه، اصلا چه زمان پرداخت کنند. آن طرف خیابان دو ساختمان از جنگ ۱۲روزه تخریب شد و هنوز بعد از چند ماه حتی یک آجرش را هم درست نکردند». شیشههای شکسته پنجرهها تا چند خیابان پایینتر دیده میشود؛ از آموزشگاه نقاشی و موسیقی که پنجرههایش را با پارچهای پوشاندهاند، تا خانههایی که حتی دیگر دیوار سالمی برایشان نمانده. همه اینها نمای این روزهای خیابان «دردشت» است؛ خیابانی که یکی از مکانهای پررونق این منطقه به حساب میآمد و حالا همین تعداد اندک رهگذر هم با ترس از آن عبور میکنند.
صدا پشت صدا
اهالی این منطقه به صداهای انفجار و حملههای نیمهشب عادت کردهاند. این جملات را با خندهای تلخ میگوید. از جنگ ۱۲روزه تا الان بارها محله نارمک مورد حمله قرار گرفته است. چند روز قبل هم میدان ۷۲ و ۶۲ موشکباران شد، رسانهها اعلام کردند پرتابه میدان ۶۲ عمل نکرد و بهسرعت آن را از محل دور کردند. با این حال بیشتر ساکنان این میدانها برای حفاظت از جانشان خانهها را ترک کردند. از انفجار در میدان ۷۲، فقط یک زمین خالی باقی مانده؛ جایی که قبلا محل قرارگرفتن خانهای ویلایی بود. کنار همین خانه مدرسهای دخترانه دیده میشود که تمام شیشههای پنجرهاش شکسته و میدانی که در همسایگیاش است، در سکوت کامل فرورفته. اهالی محل توضیح میدهند که نارمک به صداهای سنگین انفجار عادت کرده است. پیرمرد که بهسختی قدم میزند، میگوید: «تمام طول روز صدا میشنویم. چون شرق تهران حملات بیشتر است. چند منطقه از نارمک با جنگ قبلی از بین رفته و هنوز هم به همان شکل مانده. با این حال هر شب به همسرم میگویم احتمالا از فردا شب صداها کمتر شود ولی باز صدا پشت صدا. فقط امیدوارم این جنگ ادامهدار نشود».
در همان لحظه و پس از پایان صحبتهای پیرمرد، دو جوان از ساختمانی در خیابان «دردشت» بیرون میآیند، صدای انفجار از جایی دور به گوش میرسد و مردم برای لحظهای در خیابان قدمهای تندتری برمیدارند. مردان جوانی همان لحظه به نفر دیگری که به زیر ساختمانی پناه میبرد، نگاه میکنند و میخندند: «داداش هیچجا امن نیست، خیالت راحت. امکان دارد هرکجا حمله شود یا ساختمان مهمی باشد که ما ندانیم و زیر همان پناه گرفته باشیم»
⤵️
⤴️
هر دو سوار موتورهای خود میشوند و یکی از آنها به مردی که زیر ساختمانی ایستاده، میگوید: «فقط باید دعا کنیم این جنگ زودتر تمام شود. من که با شنیدن صدای هر حمله و انفجار ایمان دارم بخشی از آرزو و امیدهایم را از دست میدهم». صدای گاز موتورشان در خیابان میپیچید و آنها دور میشوند. روی آسفالتی که هنوز از انفجار روزهای قبل خاکی است، رد چرخ موتورهایشان میماند.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
هر دو سوار موتورهای خود میشوند و یکی از آنها به مردی که زیر ساختمانی ایستاده، میگوید: «فقط باید دعا کنیم این جنگ زودتر تمام شود. من که با شنیدن صدای هر حمله و انفجار ایمان دارم بخشی از آرزو و امیدهایم را از دست میدهم». صدای گاز موتورشان در خیابان میپیچید و آنها دور میشوند. روی آسفالتی که هنوز از انفجار روزهای قبل خاکی است، رد چرخ موتورهایشان میماند.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #محیط_زیست
▪️محیط زیست، قربانی خاموش جنگ
از تلفات انسانی جنگ و تخریب زیرساختها در شکل بناها و تأسیسات سخن میرود، اما در این گرماگرم بمبافکنی کمتر اشارهای به تخریب محیط زیست میشود. بومکشی سرزمین ایران از پیامدهای هولناک حملات نظامی اسرائیل و آمریکاست.
حسام سلامت، جامعهشناس، نوشت:
اینجا در شمال، در زادگاهم، باران میبارد. گویا دیروز تهران هم بارانی بود، باران اسیدی. یکی، دو روز گذشته انبارهای نفتی محلات تهران را زدند. آلودگی از همیشه بیشتر است. احتمالاً هنوز بوی باروت و گوگرد میآید. شاید رد دود و غبار هم هنوز در هوا مانده باشد. احتمالاً تهران را در روزهای آینده سنگینتر و مهیبتر از قبل بزنند. چنانکه پیداست تهران به سمت زیستناپذیری فزاینده پیش میرود. آمریکا و اسرائیل هیچ مشکلی با غزهسازی تهران یا کل ایران ندارند؛ تبدیل شهر به تلنباری از ویرانهها که باید لابهلای آنها به دنبال ذرهای زندگی گشت. «تسلیم بی قید و شرط»ی که اینجا و آنجا از آن حرف میزنند فقط با ویرانسازی مطلق شهرها و زیستناپذیرکردنِ یکایکشان ممکن میشود
#نه_به_جنگ
#محیط_زیست
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️محیط زیست، قربانی خاموش جنگ
از تلفات انسانی جنگ و تخریب زیرساختها در شکل بناها و تأسیسات سخن میرود، اما در این گرماگرم بمبافکنی کمتر اشارهای به تخریب محیط زیست میشود. بومکشی سرزمین ایران از پیامدهای هولناک حملات نظامی اسرائیل و آمریکاست.
حسام سلامت، جامعهشناس، نوشت:
اینجا در شمال، در زادگاهم، باران میبارد. گویا دیروز تهران هم بارانی بود، باران اسیدی. یکی، دو روز گذشته انبارهای نفتی محلات تهران را زدند. آلودگی از همیشه بیشتر است. احتمالاً هنوز بوی باروت و گوگرد میآید. شاید رد دود و غبار هم هنوز در هوا مانده باشد. احتمالاً تهران را در روزهای آینده سنگینتر و مهیبتر از قبل بزنند. چنانکه پیداست تهران به سمت زیستناپذیری فزاینده پیش میرود. آمریکا و اسرائیل هیچ مشکلی با غزهسازی تهران یا کل ایران ندارند؛ تبدیل شهر به تلنباری از ویرانهها که باید لابهلای آنها به دنبال ذرهای زندگی گشت. «تسلیم بی قید و شرط»ی که اینجا و آنجا از آن حرف میزنند فقط با ویرانسازی مطلق شهرها و زیستناپذیرکردنِ یکایکشان ممکن میشود
#نه_به_جنگ
#محیط_زیست
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🙏2