💠 #خبر
🔺مردان جایگزین زنان در بازار کار
🔹بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، در زمستان ۱۴۰۴ نرخ بیکاری به ۷.۶ درصد و نرخ مشارکت اقتصادی به ۳۹.۷ درصد رسید.
🔹جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر نسبت به سال قبل بیش از ۸۲۵ هزار نفر افزایش یافت، اما جمعیت غیرفعال حدود ۸۱۰ هزار نفر بیشتر شد و نرخ مشارکت از ۴۰.۱ به ۳۹.۷ درصد کاهش یافت.
🔹کاهش همزمان بیکاری و مشارکت می‌تواند ناشی از ناامیدی برخی جویندگان کار باشد.
🔹شوک‌های اقتصادی و سیاسی زمستان، از جمله جهش ارز، اعتراضات، قطع گسترده اینترنت و حمله نظامی اسرائیل و آمریکا، با ایجاد رکود، اختلال در کسب‌وکارها و تعدیل نیرو بر بازار کار اثر گذاشتند.
🔹شکاف جنسیتی نیز افزایش یافت؛ نرخ بیکاری مردان ۶.۲ درصد و زنان ۱۵ درصد بود و مشارکت زنان به ۱۲.۲ درصد کاهش یافت که نشان‌دهنده جایگزینی مردان با زنان در بازار کار است.
🔹در بخش‌های اقتصادی، اشتغال کشاورزی ۱۱۵ هزار نفر و خدمات ۱۵۲ هزار نفر افزایش یافت، اما اشتغال صنعت بیش از ۲۱۸ هزار نفر کاهش داشت.
🔹همچنین اشتغال ناقص با افزایش ۱۲۱ هزار نفری به ۸.۲ درصد رسید.
#دنیای_اقتصاد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺مردان جایگزین زنان در بازار کار
🔹بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، در زمستان ۱۴۰۴ نرخ بیکاری به ۷.۶ درصد و نرخ مشارکت اقتصادی به ۳۹.۷ درصد رسید.
🔹جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر نسبت به سال قبل بیش از ۸۲۵ هزار نفر افزایش یافت، اما جمعیت غیرفعال حدود ۸۱۰ هزار نفر بیشتر شد و نرخ مشارکت از ۴۰.۱ به ۳۹.۷ درصد کاهش یافت.
🔹کاهش همزمان بیکاری و مشارکت می‌تواند ناشی از ناامیدی برخی جویندگان کار باشد.
🔹شوک‌های اقتصادی و سیاسی زمستان، از جمله جهش ارز، اعتراضات، قطع گسترده اینترنت و حمله نظامی اسرائیل و آمریکا، با ایجاد رکود، اختلال در کسب‌وکارها و تعدیل نیرو بر بازار کار اثر گذاشتند.
🔹شکاف جنسیتی نیز افزایش یافت؛ نرخ بیکاری مردان ۶.۲ درصد و زنان ۱۵ درصد بود و مشارکت زنان به ۱۲.۲ درصد کاهش یافت که نشان‌دهنده جایگزینی مردان با زنان در بازار کار است.
🔹در بخش‌های اقتصادی، اشتغال کشاورزی ۱۱۵ هزار نفر و خدمات ۱۵۲ هزار نفر افزایش یافت، اما اشتغال صنعت بیش از ۲۱۸ هزار نفر کاهش داشت.
🔹همچنین اشتغال ناقص با افزایش ۱۲۱ هزار نفری به ۸.۲ درصد رسید.
#دنیای_اقتصاد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر_صنفی
اعتراض‌های صنفی به تأخیر حقوق و فشار معیشتی در چند شهر ایران
دوشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
▪️اعتراض کارمندان دانشگاه‌ها به تأخیر در پرداخت حقوق
کارمندان دانشگاه‌های ایران نسبت به تأخیر در پرداخت حقوق فروردین‌ماه اعتراض کرده و از تشدید مشکلات معیشتی خود خبر داده‌اند.
به گزارش خبرگزاری ایلنا، شورای مرکزی کارمندان دانشگاه‌های کشور در یادداشتی اعتراضی اعلام کرده است که در شرایطی که کارکنان ماه‌ها با «تبعیض و ناعدالتی در نظام پرداخت» روبه‌رو بوده‌اند، اکنون تأخیر در پرداخت حقوق، فشار بیشتری بر آنان وارد کرده است.
در این بیانیه، دلیل این وضعیت «اختلاف‌ها و اصرار بر برخی احکام و تصمیمات تبعیض‌آمیز در فرایندهای اداری وزارت علوم» عنوان شده که به گفته این شورا، در نهایت به بازگشت احکام از سوی سازمان برنامه و بودجه و توقف پرداخت حقوق انجامیده است.
شورای مرکزی کارمندان دانشگاه‌ها تأکید کرده است که این کشمکش‌های اداری نباید به زیان کارکنانی تمام شود که «نه تصمیم‌گیرنده بوده‌اند و نه نقشی در شکل‌گیری این وضعیت داشته‌اند».
همزمان گزارش‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی حاکی است که شماری از کارمندان دانشگاه تهران در اعتراض به پرداخت‌نشدن حقوق خود دست به اعتصاب زده‌اند.
بر اساس این گزارش‌ها، برخی استادان دانشگاه‌ها و شوراهای صنفی نیز هشدار داده‌اند در صورت پرداخت‌نشدن حقوق تا روز شنبه ششم اردیبهشت، کلاس‌های درس را تعطیل خواهند کرد.
▪️تجمع کارکنان بهداشت یزد برای دومین روز
کارکنان مرکز بهداشت استان یزد روز شنبه ۵ اردیبهشت برای دومین روز پیاپی مقابل استانداری این استان تجمع کردند. معترضان با اشاره به مشکلات معیشتی، شرایط کاری و مطالبات پرداخت‌نشده، از بی‌پاسخ ماندن خواسته‌های خود انتقاد کرده‌اند. به گفته آنان، تاکنون هیچ مقام مسئولی برای پاسخ‌گویی در میان تجمع‌کنندگان حاضر نشده است.
▪️بدهی دولت به تأمین اجتماعی از هزار همت عبور کرد
نایب‌رئیس مجمع عالی کارگران ایران اعلام کرد بدهی دولت به سازمان تأمین اجتماعی از یک هزار همت فراتر رفته است. او با انتقاد از انباشت این بدهی‌ها، آن را «حق‌الناس» خواند و از نمایندگان مجلس خواست برای بازپس‌گیری حقوق جامعه کارگری وارد عمل شوند.
▪️پرداخت حقوق کادر درمان با تأخیر
رئیس سازمان نظام پرستاری اعلام کرد پرداخت حقوق فروردین‌ماه کارکنان وزارت بهداشت، به‌ویژه پرستاران، پس از وقفه‌ای چندروزه آغاز شده است. به گفته او، این تأخیر به دلیل اشکال در سازمان برنامه و بودجه بوده و اکنون با رفع مشکل، پرداخت‌ها با تأخیر پنج تا شش‌روزه شروع شده است.
▪️تجمع رانندگان و مال‌باختگان «گلوبال» در تبریز
گروهی از رانندگان و مال‌باختگان شرکت حمل‌ونقل «گلوبال» در تبریز روز شنبه ۵ اردیبهشت با تجمع مقابل ساختمان دادستانی این شهر، خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. این افراد می‌گویند برای ارتقای وسیله نقلیه خود مبالغی به این شرکت پرداخت کرده‌اند، اما شرکت به تعهدات خود عمل نکرده است.
▪️بازداشت یک فعال صنفی معلمان در بوشهر و بی‌خبری از وضعیت او
گزارش‌ها حاکی است که اصغر حاجب، عضو هیأت‌مدیره کانون صنفی معلمان استان بوشهر، روز دوم اردیبهشت توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
کانون حقوق بشر ایران و کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهگیان ایران، روز یک‌شنبه ششم اردیبهشت اعلام کردند که تاکنون اطلاعاتی درباره محل نگهداری یا اتهام‌های مطرح‌شده علیه این فعال صنفی منتشر نشده است.
این منابع همچنین با اشاره به سابقه بیماری قلبی و عمل جراحی قلب باز او، نسبت به وضعیت سلامتی‌اش ابراز نگرانی کرده‌اند.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
اعتراض‌های صنفی به تأخیر حقوق و فشار معیشتی در چند شهر ایران
دوشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
▪️اعتراض کارمندان دانشگاه‌ها به تأخیر در پرداخت حقوق
کارمندان دانشگاه‌های ایران نسبت به تأخیر در پرداخت حقوق فروردین‌ماه اعتراض کرده و از تشدید مشکلات معیشتی خود خبر داده‌اند.
به گزارش خبرگزاری ایلنا، شورای مرکزی کارمندان دانشگاه‌های کشور در یادداشتی اعتراضی اعلام کرده است که در شرایطی که کارکنان ماه‌ها با «تبعیض و ناعدالتی در نظام پرداخت» روبه‌رو بوده‌اند، اکنون تأخیر در پرداخت حقوق، فشار بیشتری بر آنان وارد کرده است.
در این بیانیه، دلیل این وضعیت «اختلاف‌ها و اصرار بر برخی احکام و تصمیمات تبعیض‌آمیز در فرایندهای اداری وزارت علوم» عنوان شده که به گفته این شورا، در نهایت به بازگشت احکام از سوی سازمان برنامه و بودجه و توقف پرداخت حقوق انجامیده است.
شورای مرکزی کارمندان دانشگاه‌ها تأکید کرده است که این کشمکش‌های اداری نباید به زیان کارکنانی تمام شود که «نه تصمیم‌گیرنده بوده‌اند و نه نقشی در شکل‌گیری این وضعیت داشته‌اند».
همزمان گزارش‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی حاکی است که شماری از کارمندان دانشگاه تهران در اعتراض به پرداخت‌نشدن حقوق خود دست به اعتصاب زده‌اند.
بر اساس این گزارش‌ها، برخی استادان دانشگاه‌ها و شوراهای صنفی نیز هشدار داده‌اند در صورت پرداخت‌نشدن حقوق تا روز شنبه ششم اردیبهشت، کلاس‌های درس را تعطیل خواهند کرد.
▪️تجمع کارکنان بهداشت یزد برای دومین روز
کارکنان مرکز بهداشت استان یزد روز شنبه ۵ اردیبهشت برای دومین روز پیاپی مقابل استانداری این استان تجمع کردند. معترضان با اشاره به مشکلات معیشتی، شرایط کاری و مطالبات پرداخت‌نشده، از بی‌پاسخ ماندن خواسته‌های خود انتقاد کرده‌اند. به گفته آنان، تاکنون هیچ مقام مسئولی برای پاسخ‌گویی در میان تجمع‌کنندگان حاضر نشده است.
▪️بدهی دولت به تأمین اجتماعی از هزار همت عبور کرد
نایب‌رئیس مجمع عالی کارگران ایران اعلام کرد بدهی دولت به سازمان تأمین اجتماعی از یک هزار همت فراتر رفته است. او با انتقاد از انباشت این بدهی‌ها، آن را «حق‌الناس» خواند و از نمایندگان مجلس خواست برای بازپس‌گیری حقوق جامعه کارگری وارد عمل شوند.
▪️پرداخت حقوق کادر درمان با تأخیر
رئیس سازمان نظام پرستاری اعلام کرد پرداخت حقوق فروردین‌ماه کارکنان وزارت بهداشت، به‌ویژه پرستاران، پس از وقفه‌ای چندروزه آغاز شده است. به گفته او، این تأخیر به دلیل اشکال در سازمان برنامه و بودجه بوده و اکنون با رفع مشکل، پرداخت‌ها با تأخیر پنج تا شش‌روزه شروع شده است.
▪️تجمع رانندگان و مال‌باختگان «گلوبال» در تبریز
گروهی از رانندگان و مال‌باختگان شرکت حمل‌ونقل «گلوبال» در تبریز روز شنبه ۵ اردیبهشت با تجمع مقابل ساختمان دادستانی این شهر، خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. این افراد می‌گویند برای ارتقای وسیله نقلیه خود مبالغی به این شرکت پرداخت کرده‌اند، اما شرکت به تعهدات خود عمل نکرده است.
▪️بازداشت یک فعال صنفی معلمان در بوشهر و بی‌خبری از وضعیت او
گزارش‌ها حاکی است که اصغر حاجب، عضو هیأت‌مدیره کانون صنفی معلمان استان بوشهر، روز دوم اردیبهشت توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
کانون حقوق بشر ایران و کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهگیان ایران، روز یک‌شنبه ششم اردیبهشت اعلام کردند که تاکنون اطلاعاتی درباره محل نگهداری یا اتهام‌های مطرح‌شده علیه این فعال صنفی منتشر نشده است.
این منابع همچنین با اشاره به سابقه بیماری قلبی و عمل جراحی قلب باز او، نسبت به وضعیت سلامتی‌اش ابراز نگرانی کرده‌اند.
#اخبار_روز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #صبحگاه
کمترین تحریری از یک آرزو این است
آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی...
در قناری ها نگه کن، در قفس، تا نیک دریابی
کز چه در آن تنگناشان باز، شادی های شیرین است.
کمترین تصویری از یک زندگانی،
آب،
نان،
آواز،
ور فزون تر خواهی از آن، گاهگه پرواز
ور فزون تر خواهی از آن، شادی آغاز
ور فزون تر، باز هم خواهی، بگویم باز...
آنچنان بر ما به نان و آب، اینجا تنگ سالی شد
که کسی در فکر آوازی نخواهد بود
وقتی آوازی نباشد،
شوق پروازی نخواهد بود...
#شفیعی_کدکنی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
کمترین تحریری از یک آرزو این است
آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی...
در قناری ها نگه کن، در قفس، تا نیک دریابی
کز چه در آن تنگناشان باز، شادی های شیرین است.
کمترین تصویری از یک زندگانی،
آب،
نان،
آواز،
ور فزون تر خواهی از آن، گاهگه پرواز
ور فزون تر خواهی از آن، شادی آغاز
ور فزون تر، باز هم خواهی، بگویم باز...
آنچنان بر ما به نان و آب، اینجا تنگ سالی شد
که کسی در فکر آوازی نخواهد بود
وقتی آوازی نباشد،
شوق پروازی نخواهد بود...
#شفیعی_کدکنی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #صبحگاه
شهر من
رقص کوچه‌هایش را بازمی‌یابد
هیچ کجا هیچ زمان
فریاد زندگی بی‌جواب نمانده است...
#احمد_شاملو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
🆔 @KSMtehran
شهر من
رقص کوچه‌هایش را بازمی‌یابد
هیچ کجا هیچ زمان
فریاد زندگی بی‌جواب نمانده است...
#احمد_شاملو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
🆔 @KSMtehran
👏1
🔷 ده درس کاربردی از نظام آموزش و پرورش فنلاند
#قسمت۱
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
🔺 آموزش و پرورش زیربنای مهم توسعه یک جامعه است. فنلاند با شاخص توسعه انسانی بالا، یکی از کشورهای پیشرفته اسکاندیناوی در اروپا و دارای یک نظام آموزشی پیشرو است که شهرات جهانی یافته است.
" آن چه در ادامه و در ده قسمت کوتاه جداگانه، خواهد آمد درس‌هایی کاربردی از نظام آموزشی فنلاند است که توسعه و پیشرفت این کشور تا حدود زیادی مرهون آن است."
«کمتر، بهتر و پربازده‌تر»
🔺 ۱. درس اول: آموزش رسمی کمتر و گزینه های انتخابی بیشتر برای دانش آموزان
دانش آموزان در کشور فنلاند از هفت سالگی وارد نظام آموزشی ابتدایی می شوند. آموزش و پرورش فنلاند به کودکان اجازه می دهد کودک باشند و آموزش را از طریق بازی یاد بگیرند و در مباحث درسی کاوشی داشته باشند تا اینکه در کلاس بسته بنشینند و به اصطلاح مستمع صرف باشند. این کودکان زمانی در هفت سالگی وارد مدرسه ابتدایی می شوند که به لحاظ توسعه ای، آمادگی کافی برای یادگیری دارند و روی مباحث آموزشی تمرکز دارند. دانش آموزان در دوران تحصیل در انتخاب مسیر آموزشی حق انتخاب دارند. (از میان مسیرهای) دوره آموزش ابتدایی (که) نه سال است به این معنا که دانش آموزان تا شانزده سالگی در پایه عمومی ابتدایی مشغول تحصیل هستند. علاوه بر آنکه در دوران ابتدایی اجباری درکار نیست و متناسب با علایق و استعدادشان مشغول تحصیل هستند، بعد از آن می‌توانند سه مسیر را به دلخواه انتخاب کنند تا وارد مرحله آموزش تکمیلی شوند.
🔺 این سه مسیر آموزشی انتخابی عبارتند از:
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
#قسمت۱
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
🔺 آموزش و پرورش زیربنای مهم توسعه یک جامعه است. فنلاند با شاخص توسعه انسانی بالا، یکی از کشورهای پیشرفته اسکاندیناوی در اروپا و دارای یک نظام آموزشی پیشرو است که شهرات جهانی یافته است.
" آن چه در ادامه و در ده قسمت کوتاه جداگانه، خواهد آمد درس‌هایی کاربردی از نظام آموزشی فنلاند است که توسعه و پیشرفت این کشور تا حدود زیادی مرهون آن است."
«کمتر، بهتر و پربازده‌تر»
🔺 ۱. درس اول: آموزش رسمی کمتر و گزینه های انتخابی بیشتر برای دانش آموزان
دانش آموزان در کشور فنلاند از هفت سالگی وارد نظام آموزشی ابتدایی می شوند. آموزش و پرورش فنلاند به کودکان اجازه می دهد کودک باشند و آموزش را از طریق بازی یاد بگیرند و در مباحث درسی کاوشی داشته باشند تا اینکه در کلاس بسته بنشینند و به اصطلاح مستمع صرف باشند. این کودکان زمانی در هفت سالگی وارد مدرسه ابتدایی می شوند که به لحاظ توسعه ای، آمادگی کافی برای یادگیری دارند و روی مباحث آموزشی تمرکز دارند. دانش آموزان در دوران تحصیل در انتخاب مسیر آموزشی حق انتخاب دارند. (از میان مسیرهای) دوره آموزش ابتدایی (که) نه سال است به این معنا که دانش آموزان تا شانزده سالگی در پایه عمومی ابتدایی مشغول تحصیل هستند. علاوه بر آنکه در دوران ابتدایی اجباری درکار نیست و متناسب با علایق و استعدادشان مشغول تحصیل هستند، بعد از آن می‌توانند سه مسیر را به دلخواه انتخاب کنند تا وارد مرحله آموزش تکمیلی شوند.
🔺 این سه مسیر آموزشی انتخابی عبارتند از:
۱. دوره آموزش متوسطه، دوره آموزش متوسطه دوره سه ساله است که دانش آموزان را برای ورود به دوره‌ی دانشگاه و اخذ پذیرش در دانشگاه آماده می کند. تقریبا ۴۰ درصد از دانش آموزان بعد از دوره ۹ ساله تحصیلات ابتدایی این مسیر را انتخاب می کنند و تمایل دارند در رشته‌های تحصیلی دانشگاهی تحصیل کنند.
۲. مسیر دوم، آموزش‌های فنی و حرفه‌ای، تقریبا قریب به ۶۰ درصد دانش‌آموزان در کشور فنلاند این مسیر را انتخاب می کنند و این دوره آموزش فنی و حرفه‌ای را بعد از دوره‌ی ۹ ساله‌ی آموزش ابتدایی به مدت سه سال است که به دانش آموزان آموزش‌های مختلف شغلی می‌دهند تا بتوانند مهارت‌های عملی را فرا بگیرند و بعد از اتمام دوره هنرستان فنی و حرفه‌ای در کالج‌ها و دانشکده‌های فنی و حرفه‌ای پلی‌تکنیک مشغول تحصیل شوند. توجه کنید که اینها به دنبال مدرک نیستند و قرار نیست هر شخصی به دانشگاه بیاید، بلکه این دسته از دانش‌آموزان شاخه فنی و حرفه ای که قریب ۶۰ درصد دانش آموزان فنلاند را شامل می شود، می خواهند سودمند و مفید باشند (نه آنکه صرفا یک مدرک دانشگاهی را یدک بکشند). اینها می‌خواهند به عنوان تکنسین‌ها و مهندسان فنی در جامعه نقش آفرینی کنند و برای خودشان و جامعه مفید باشند. ما مجبور نیستیم فرزندان مستعدمان را قربانی ورود به نظام آموزشی مدرک گرا کنیم که بعدها از آنها استفاده‌ای نشود و برای جامعه مفید نباشند. ما باید اجازه دهیم که آنها توانایی ها و مهارت هایشان را افزایش دهند و احساس کنند که برای جامعه مفید هستند.
۳) مسیر سوم، ورود به جریان کاری و تحصیل نکردن در دوره بعد از دوران ۹ ساله آموزش ابتدایی است که کمتر از ۵ درصد دانش‌آموزان در دو مسیر قبلی ادامه نمی دهند.
نکته جالب آنکه نرخ تحصیلات متوسطه در این کشور بالای ۹۵ درصد و سهم آموزش‌های فنی و حرفه ای ۶۰ درصد است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
🟣 روز معلم در سایه‌ی سرکوب، جنگ و تاریخ زخم‌خورده
روز معلم امسال در حالی فرا رسید که جامعه آموزشی ایران یکی از تلخ‌ترین و سرکوب‌شده‌ترین دوره‌های خود را پشت سر گذاشته است؛ سالی آکنده از کشتار، بازداشت، سرکوب و فقدان، از دست دادن همکاران و دانش‌آموزانی که برخی در اعتراضات مردمی به دست حاکمیت و برخی در سایه جنگ و مداخلات قدرت‌های خارجی جان باختند و جای‌شان برای همیشه در کلاس‌های درس خالی ماند.
در این میان، معلمان بسیاری به‌جای ایستادن در برابر تخته، با احضار، بازجویی، زندان و فشارهای امنیتی روبه‌رو شده‌اند. دانش‌آموزانی که باید در امنیت می‌آموختند، هم در سرکوب‌های خیابانی، و هم در سایه‌ی جنگ و موشک‌باران، جان خود را از دست دادند؛ از جمله در فاجعه‌ی مدرسه ابتدایی #میناب که در پی حملات نظامی آمریکا، بار دیگر نشان داد چگونه زندگی و آینده‌ی کودکان، قربانی کشمکش‌های قدرت می‌شود.
کلاس‌های #بی‌معلم، #صندلی‌های_خالی، #کوله‌پشتی‌های_رهاشده، و #قبرهای_بی‌پیکر، همه ردهایی زنده از خشونت بر نسلی است که حق زیستن و آموختن‌شان، همزمان هدف گرفته شد. در کنار این فقدان‌ها، معلمانی نیز کشته شدند.
از سوی دیگر می‌دانیم دیریست که آموزش از یک حق عمومی به یک امتیاز طبقاتی تبدیل شده است و تراژدی‌های یکسال اخیر این روند تباهی را ویرانگرتر کرده است. با وجود این همه رنج، آموزش هنوز ایستاده است؛ کلاس‌هایی که اگرچه خالی‌تر شده‌اند و مدارسی که بیرحمانه طبقاتی‌تر شده‌اند، اما با امید و مقاومت نفس می‌کشند. صدای معلمانی که خاموش نشده و در دفاع از کرامت انسانی و عدالت طنین‌انداز است و همچنان بر حق آموزش برابر، رایگان و انسانی پای فشرده‌اند.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن گرامی‌داشت روز معلم، این روز را به همه معلمان آزاده تبریک می‌گوید؛ آنان که در دل تاریکی، چراغ آگاهی، برابری و رهایی را روشن نگه داشته‌اند. حال که ما تاریک‌ترین روزهای تاریخ صد سال گذشته خود را سپری می‌کنیم، و حال که امید به آینده را از هر جانب تازیانه میزنند، وظیفه‌ی معلمین راستین نگاه داشتن ایمان به آینده‌های آزاد و عادلانه است. روز معلم روز تجدید پیمان به آینده‌های روشن و مبارزه برای رسیدن به آن است.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
روز معلم امسال در حالی فرا رسید که جامعه آموزشی ایران یکی از تلخ‌ترین و سرکوب‌شده‌ترین دوره‌های خود را پشت سر گذاشته است؛ سالی آکنده از کشتار، بازداشت، سرکوب و فقدان، از دست دادن همکاران و دانش‌آموزانی که برخی در اعتراضات مردمی به دست حاکمیت و برخی در سایه جنگ و مداخلات قدرت‌های خارجی جان باختند و جای‌شان برای همیشه در کلاس‌های درس خالی ماند.
در این میان، معلمان بسیاری به‌جای ایستادن در برابر تخته، با احضار، بازجویی، زندان و فشارهای امنیتی روبه‌رو شده‌اند. دانش‌آموزانی که باید در امنیت می‌آموختند، هم در سرکوب‌های خیابانی، و هم در سایه‌ی جنگ و موشک‌باران، جان خود را از دست دادند؛ از جمله در فاجعه‌ی مدرسه ابتدایی #میناب که در پی حملات نظامی آمریکا، بار دیگر نشان داد چگونه زندگی و آینده‌ی کودکان، قربانی کشمکش‌های قدرت می‌شود.
کلاس‌های #بی‌معلم، #صندلی‌های_خالی، #کوله‌پشتی‌های_رهاشده، و #قبرهای_بی‌پیکر، همه ردهایی زنده از خشونت بر نسلی است که حق زیستن و آموختن‌شان، همزمان هدف گرفته شد. در کنار این فقدان‌ها، معلمانی نیز کشته شدند.
از سوی دیگر می‌دانیم دیریست که آموزش از یک حق عمومی به یک امتیاز طبقاتی تبدیل شده است و تراژدی‌های یکسال اخیر این روند تباهی را ویرانگرتر کرده است. با وجود این همه رنج، آموزش هنوز ایستاده است؛ کلاس‌هایی که اگرچه خالی‌تر شده‌اند و مدارسی که بیرحمانه طبقاتی‌تر شده‌اند، اما با امید و مقاومت نفس می‌کشند. صدای معلمانی که خاموش نشده و در دفاع از کرامت انسانی و عدالت طنین‌انداز است و همچنان بر حق آموزش برابر، رایگان و انسانی پای فشرده‌اند.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن گرامی‌داشت روز معلم، این روز را به همه معلمان آزاده تبریک می‌گوید؛ آنان که در دل تاریکی، چراغ آگاهی، برابری و رهایی را روشن نگه داشته‌اند. حال که ما تاریک‌ترین روزهای تاریخ صد سال گذشته خود را سپری می‌کنیم، و حال که امید به آینده را از هر جانب تازیانه میزنند، وظیفه‌ی معلمین راستین نگاه داشتن ایمان به آینده‌های آزاد و عادلانه است. روز معلم روز تجدید پیمان به آینده‌های روشن و مبارزه برای رسیدن به آن است.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
🔴 دیدار جمعی از معلمان و فعالان صنفی ،مدنی و دانشجویی با سعید مدنی
جمعی از معلمان شاغل و بازنشسته و فعالان صنفی، مدنی و دانشجویی با حضور در منزل سعید مدنی پژوهشگر اجتماعی که به تازگی از زندان آزاد شده است با وی و همسر ایشان دیدار کردند .
در این دیدار جمعی، حاضران ضمن گفتگو پیرامون شرایط حساس کشور از دکتر سعید مدنی و همسر ایشان بابت سالها کنش‌گری و پرداخت هزینه در راستای پیشبرد فرایند دمکراسی خواهی در ایران سپاسگزاری و تجلیل کردند.
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#معلمان_زندانی
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
جمعی از معلمان شاغل و بازنشسته و فعالان صنفی، مدنی و دانشجویی با حضور در منزل سعید مدنی پژوهشگر اجتماعی که به تازگی از زندان آزاد شده است با وی و همسر ایشان دیدار کردند .
در این دیدار جمعی، حاضران ضمن گفتگو پیرامون شرایط حساس کشور از دکتر سعید مدنی و همسر ایشان بابت سالها کنش‌گری و پرداخت هزینه در راستای پیشبرد فرایند دمکراسی خواهی در ایران سپاسگزاری و تجلیل کردند.
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#معلمان_زندانی
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
💠 #صبحگاه
نه !
هرگز شب را باور نکردم
چرا که
در فراسوهای دهلیزش
به امید دریچه ئی
دل بسته بودم
شکوهی درجانم تنوره میکشد
گویی از پاک ترین هوای کوهستان
لبالب
قدحی در کشیده ام...
#احمد_شاملو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
نه !
هرگز شب را باور نکردم
چرا که
در فراسوهای دهلیزش
به امید دریچه ئی
دل بسته بودم
شکوهی درجانم تنوره میکشد
گویی از پاک ترین هوای کوهستان
لبالب
قدحی در کشیده ام...
#احمد_شاملو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #آموزش
🔺ده درس کاربردی از نظام آموزش و پرورش فنلاند
#قسمت۲
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
۲.درس دوم: «حضور کمتر دانش‌آموز در مدرسه و استراحت بیشتر دانش‌آموز»
ساعات کاری دانش‌آموزان در فاصله زمانی ۹ صبح تا ۲ بعد از ظهر است. در هلسینکی این اندیشه و نگاه قانونی وجود دارد که مدارس نمی‌توانند زودتر از ساعت قانونی شروع، ساعت ۹، و دانش آموزان را مجبور به حضور در مدارس کنند چرا که تحقیقات علمی ثابت می کند که کم‌خوابی دانش‌آموزان بر کیفیت تحصیلی آنها اثر منفی می گذارد. هرچند انعطاف پذیری در ساعات کاری مدارس وجود دارد و بعضی مدارس زودتر شروع و زودتر تعطیل می کنند یا بالعکس.
هر روز دانش‌آموزان سه یا چهار کلاس ۷۵ دقیقه‌ای را در مدرسه می‌گذرانند و زمان‌های استراحت کافی برای دانش آموزان و برای معلمان در این سه یا چهار کلاس و زمان مناسب برای آموزش و یادگیری وجود دارد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺ده درس کاربردی از نظام آموزش و پرورش فنلاند
#قسمت۲
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
۲.درس دوم: «حضور کمتر دانش‌آموز در مدرسه و استراحت بیشتر دانش‌آموز»
ساعات کاری دانش‌آموزان در فاصله زمانی ۹ صبح تا ۲ بعد از ظهر است. در هلسینکی این اندیشه و نگاه قانونی وجود دارد که مدارس نمی‌توانند زودتر از ساعت قانونی شروع، ساعت ۹، و دانش آموزان را مجبور به حضور در مدارس کنند چرا که تحقیقات علمی ثابت می کند که کم‌خوابی دانش‌آموزان بر کیفیت تحصیلی آنها اثر منفی می گذارد. هرچند انعطاف پذیری در ساعات کاری مدارس وجود دارد و بعضی مدارس زودتر شروع و زودتر تعطیل می کنند یا بالعکس.
هر روز دانش‌آموزان سه یا چهار کلاس ۷۵ دقیقه‌ای را در مدرسه می‌گذرانند و زمان‌های استراحت کافی برای دانش آموزان و برای معلمان در این سه یا چهار کلاس و زمان مناسب برای آموزش و یادگیری وجود دارد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
چه فكر مي‌كني
جهان چو آبگينهٔ شكسته‌ايست
كه سرو راست هم در او
شكسته مي‌نمايد
چنان نشسته كوه
در كمين دره‌های اين غروب تنگ
كه راه
بسته مي‌نمايدت
زمان بيكرانه را تو با شمار گام عمر ما مسنج
به پاي او دمي است اين درنگ درد و رنج
بسان رود كه در نشيب دره سر به سنگ ميزند
رونده باش
اميد هيچ معجزي ز مرده نيست
زنده باش...
#هوشنگ_ابتهاج
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
چه فكر مي‌كني
جهان چو آبگينهٔ شكسته‌ايست
كه سرو راست هم در او
شكسته مي‌نمايد
چنان نشسته كوه
در كمين دره‌های اين غروب تنگ
كه راه
بسته مي‌نمايدت
زمان بيكرانه را تو با شمار گام عمر ما مسنج
به پاي او دمي است اين درنگ درد و رنج
بسان رود كه در نشيب دره سر به سنگ ميزند
رونده باش
اميد هيچ معجزي ز مرده نيست
زنده باش...
#هوشنگ_ابتهاج
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #آموزش
🔺ده درس کاربردی از نظام آموزش و پرورش فنلاند
#قسمت۳
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
۳.درس کاربردی سوم: «ساعات تدریس کمتر برای معلمان و اختصاص زمان بیشتر برای برنامه ریزی آموزشی»
ساعات کاری معلمان در مدارس کوتاه و کم است. مطابق با آمار سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) متوسط ساعات کاری معلمان در مدارس فنلاند ۶۰۰ ساعت تدریس در سال است که تقریبا شامل چهار جلسه تدریس در روز می شود؛ در حالی که همین نسبت میانگین ساعت تدریس در آمریکا برای معلمان دو برابر و ۱۰۸۰ ساعت تدریس در سال و عددی معادل ۶ جلسه یا بیشتر در روز است.
همچنین در مدارس فنلاند، معلمان و دانش‌آموزان مجبور به حضور در مدرسه در مواقعی که کلاس ندارند، نیستند. برای نمونه اگر در بعدازظهر پنجشنبه معلمان و دانش‌آموزان برنامه کلاسی نداشته باشند، به راحتی می‌توانند مدرسه را ترک کنند. این سیستم به معلمان فرصت بیشتری برای برنامه‌ریزی و اندیشیدن برای نحوه‌ی ارائه کلاس‌های درسی می‌دهد و سعی می کند در دانش‌آموزان در کلاس درس نوعی برانگیختگی و تحرک ایجاد کند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺ده درس کاربردی از نظام آموزش و پرورش فنلاند
#قسمت۳
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
۳.درس کاربردی سوم: «ساعات تدریس کمتر برای معلمان و اختصاص زمان بیشتر برای برنامه ریزی آموزشی»
ساعات کاری معلمان در مدارس کوتاه و کم است. مطابق با آمار سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) متوسط ساعات کاری معلمان در مدارس فنلاند ۶۰۰ ساعت تدریس در سال است که تقریبا شامل چهار جلسه تدریس در روز می شود؛ در حالی که همین نسبت میانگین ساعت تدریس در آمریکا برای معلمان دو برابر و ۱۰۸۰ ساعت تدریس در سال و عددی معادل ۶ جلسه یا بیشتر در روز است.
همچنین در مدارس فنلاند، معلمان و دانش‌آموزان مجبور به حضور در مدرسه در مواقعی که کلاس ندارند، نیستند. برای نمونه اگر در بعدازظهر پنجشنبه معلمان و دانش‌آموزان برنامه کلاسی نداشته باشند، به راحتی می‌توانند مدرسه را ترک کنند. این سیستم به معلمان فرصت بیشتری برای برنامه‌ریزی و اندیشیدن برای نحوه‌ی ارائه کلاس‌های درسی می‌دهد و سعی می کند در دانش‌آموزان در کلاس درس نوعی برانگیختگی و تحرک ایجاد کند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
🔺آغاز امتحانات دورۀ متوسطۀ اول و پایۀ دهم از ۹ خرداد
امتحانات دانش‌آموزان دورۀ متوسطۀ اول و پایۀ دهم از ۹ خرداد آغاز خواهد شد.
در صورت ادامه‌دار بودن شرایط فعلی کشور، امتحانات به‌صورت مجازی، و درصورت بازگشت به شرایط عادی، امتحانات حضوری برگزار می‌گردد.
به گفتۀ سخنگوی وزارت آموزشوپرورش، تمام آزمون‌های هماهنگ کشوری از پایۀ هفتم تا پایۀ دهم لغو و آزمون‌ها به‌صورت منطقه‌ای برگزار خواهد شد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺آغاز امتحانات دورۀ متوسطۀ اول و پایۀ دهم از ۹ خرداد
امتحانات دانش‌آموزان دورۀ متوسطۀ اول و پایۀ دهم از ۹ خرداد آغاز خواهد شد.
در صورت ادامه‌دار بودن شرایط فعلی کشور، امتحانات به‌صورت مجازی، و درصورت بازگشت به شرایط عادی، امتحانات حضوری برگزار می‌گردد.
به گفتۀ سخنگوی وزارت آموزشوپرورش، تمام آزمون‌های هماهنگ کشوری از پایۀ هفتم تا پایۀ دهم لغو و آزمون‌ها به‌صورت منطقه‌ای برگزار خواهد شد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
چهل روز زندگی
در سایه جنگی که مال "ما"نیست
روزنوشت‌های زنی از تهران(۳)
✍ ه-ص
می گفت: روز اول جنگ مدرسه بودیم. همه چی روال معمولی خودش را داشت. برای بچه های کلاس پنجم کارگاهی گذاشته بودیم، گرم گفت و گو و پرسش و پاسخ که در باز شد و مدیر مدرسه داخل شد. اسم یکی از بچه ها را خواند که با وسایلش برود. آن دانش آموز کیفش را برداشت و رفت و بقیه متعجب نگاهش کردند. مدیر اشاره ای به من کرد و آهسته در گوشم گفت که جنگ شده و والدین دارند می آیند بچه ها را می برند. کار را ادامه دادیم ، مرتب در کلاس باز میشد و اسم دانش آموزی خوانده میشد و او می رفت و بقیه بچه ها که دیگر خیلی کنجکاو شده بودند و نمی دانستند که چه شده هی سوال می پرسیدند. آخر بهشان گفتم که ضدهوایی ها فعال شده اند و والدین نگرانند و دارند می‌آیند دنبال بچه‌ها. بعضیها فریاد کشیدند:« هورا جنگ شده»؟! هیجان زده شده بودند. به زحمت آرامشان کردیم. جنگ برایشان بازی بود شبیه بازیهای کامپیوتری و تصوری از جنگ واقعی نداشتند. یکی از بچه ها حالش بد شد. دچار اضطراب زیاد بود. گریه میکرد. نمیتواست نفس بکشد. یکی دو تا از همکاران این حال را داشتند. بعد از جنگ ۱۲ روزه و در ابتدای سال مختصری در این باره صحبت کرده بودیم و قرار بود اگر چنین اتفاقی افتاد، در اولین فرصت بچه ها و همکارانی را که دچار اضطراب شدید شده اند جدا کنیم و در جایی دور از بقیه بهشان برسیم و برای بقیه در امن ترین محل مدرسه، بازی و سرگرمی فراهم کنیم یا فیلم کارتون بگذاریم تا والدینشان بیایند. روز پر اضطرابی بود. رفتن بچه ها تا ساعت دو طول کشید. ترافیک وحشتناک بود. بعد از خوردن نهاری سرپایی با ذهن هایی آشفته، خسته، پر از ابهام و خوشحال از اینکه تمام بچه ها را به سلامت به دست خانواده ها سپرده بودیم، ما هم به خانه رفتیم...
***
می گفت: می دانستم، بچه ها نگرانند. امکان تماسی ندارند. اینترنتها که قطع شده ، فقط از دور خبرها را می شنوند. به هر کس که احتمال می دادم این روزها از ایران میرود، شماره میدادم و میخواستم خبر بدهند که خوبیم. به بقیه هم همین طور. همه به هم شماره می دادند: "اگر تو موفق شدی صحبت کنی بگو به بچه ها هم خبر بدهند."
در اولین فرصت شماره شان را گرفتم. دیگر فکر نکردم که تماس با خارج از کشور چقدر گران است. خیلیها آن روزها، هر روز یکی دو میلیون هزینه تلفن پرداخت کرده بودند. به محض وصل شدن و سلام و احوالپرسی، این سوال را شنیدم: اونجا چیزی گیرتان میآید؟ خوراکی هست؟ شنیده ام مغازه ها خالی شده..." خیالش را راحت کردم: "نگران نباش. همه چی هست. مغازه ها همه چی دارند. فقط گرانتر از آن موقعی که تو بودی. هنوز هم جیبها خالی نشده، خیلی هم به این ادعاهای خبرگزاریها اعتماد نکن." وقتی وسط ماجرایی، مساله فرق می کند. به سرعت به شرایط جدید عادت می کنی و راهکارهایی پیدا می کنی برای ادامه زندگی.
اما برای آنها که دورند، مساله فرق می کند. تصوراتشان است، شنیده هایشان و راه های خبرگیریشان هم عموما رسانه هایی که مستقل نیستند .
***
... ادامه دارد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
چهل روز زندگی
در سایه جنگی که مال "ما"نیست
روزنوشت‌های زنی از تهران(۳)
✍ ه-ص
می گفت: روز اول جنگ مدرسه بودیم. همه چی روال معمولی خودش را داشت. برای بچه های کلاس پنجم کارگاهی گذاشته بودیم، گرم گفت و گو و پرسش و پاسخ که در باز شد و مدیر مدرسه داخل شد. اسم یکی از بچه ها را خواند که با وسایلش برود. آن دانش آموز کیفش را برداشت و رفت و بقیه متعجب نگاهش کردند. مدیر اشاره ای به من کرد و آهسته در گوشم گفت که جنگ شده و والدین دارند می آیند بچه ها را می برند. کار را ادامه دادیم ، مرتب در کلاس باز میشد و اسم دانش آموزی خوانده میشد و او می رفت و بقیه بچه ها که دیگر خیلی کنجکاو شده بودند و نمی دانستند که چه شده هی سوال می پرسیدند. آخر بهشان گفتم که ضدهوایی ها فعال شده اند و والدین نگرانند و دارند می‌آیند دنبال بچه‌ها. بعضیها فریاد کشیدند:« هورا جنگ شده»؟! هیجان زده شده بودند. به زحمت آرامشان کردیم. جنگ برایشان بازی بود شبیه بازیهای کامپیوتری و تصوری از جنگ واقعی نداشتند. یکی از بچه ها حالش بد شد. دچار اضطراب زیاد بود. گریه میکرد. نمیتواست نفس بکشد. یکی دو تا از همکاران این حال را داشتند. بعد از جنگ ۱۲ روزه و در ابتدای سال مختصری در این باره صحبت کرده بودیم و قرار بود اگر چنین اتفاقی افتاد، در اولین فرصت بچه ها و همکارانی را که دچار اضطراب شدید شده اند جدا کنیم و در جایی دور از بقیه بهشان برسیم و برای بقیه در امن ترین محل مدرسه، بازی و سرگرمی فراهم کنیم یا فیلم کارتون بگذاریم تا والدینشان بیایند. روز پر اضطرابی بود. رفتن بچه ها تا ساعت دو طول کشید. ترافیک وحشتناک بود. بعد از خوردن نهاری سرپایی با ذهن هایی آشفته، خسته، پر از ابهام و خوشحال از اینکه تمام بچه ها را به سلامت به دست خانواده ها سپرده بودیم، ما هم به خانه رفتیم...
***
می گفت: می دانستم، بچه ها نگرانند. امکان تماسی ندارند. اینترنتها که قطع شده ، فقط از دور خبرها را می شنوند. به هر کس که احتمال می دادم این روزها از ایران میرود، شماره میدادم و میخواستم خبر بدهند که خوبیم. به بقیه هم همین طور. همه به هم شماره می دادند: "اگر تو موفق شدی صحبت کنی بگو به بچه ها هم خبر بدهند."
در اولین فرصت شماره شان را گرفتم. دیگر فکر نکردم که تماس با خارج از کشور چقدر گران است. خیلیها آن روزها، هر روز یکی دو میلیون هزینه تلفن پرداخت کرده بودند. به محض وصل شدن و سلام و احوالپرسی، این سوال را شنیدم: اونجا چیزی گیرتان میآید؟ خوراکی هست؟ شنیده ام مغازه ها خالی شده..." خیالش را راحت کردم: "نگران نباش. همه چی هست. مغازه ها همه چی دارند. فقط گرانتر از آن موقعی که تو بودی. هنوز هم جیبها خالی نشده، خیلی هم به این ادعاهای خبرگزاریها اعتماد نکن." وقتی وسط ماجرایی، مساله فرق می کند. به سرعت به شرایط جدید عادت می کنی و راهکارهایی پیدا می کنی برای ادامه زندگی.
اما برای آنها که دورند، مساله فرق می کند. تصوراتشان است، شنیده هایشان و راه های خبرگیریشان هم عموما رسانه هایی که مستقل نیستند .
***
... ادامه دارد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
💠 #یادداشت
درحصر دیجیتال؛ سیاستی کوچک با پیامدهایی بزرگ
✍ پروین تاج محمدی
▪️گاهی سیاست‌ها در ظاهر کوچک‌اند اما در بطن خود به بنیان‌های توسعه دست میزنند. اینترنت سهمیه‌ای و گران، از همین جنس تصمیم‌هاست؛ تصمیمی که ممکن است در جدول‌های مالی یا گزارش‌های فنی، صرفاً یک سازوکار «مدیریت مصرف» تلقی شود، اما در واقع بر یکی از بنیادی‌ترین زیرساخت‌های جامعه مدرن اثر می‌گذارد: دسترسی برابر به اطلاعات و امکان مشارکت در اقتصاد دیجیتال.
▪️حقیقتا اینترنت کالا نیست؛ زیرساخت است. همان‌گونه که جاده، برق و آموزش عمومی، لازمه‌ی رشد اقتصادی و تحرک اجتماعی‌اند، دسترسی پایدار و مقرون‌به‌صرفه به اینترنت نیز شرط ورود به چرخه‌ی تولید ارزش است. وقتی این زیرساخت سهمیه‌بندی یا طبقاتی می‌شود، پیام ضمنی آن روشن است: دسترسی برابر به فرصت‌ها دیگر بدیهی نیست.
▪️اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به ظرفیت‌های دانش‌بنیان، نوآوری و کسب‌وکارهای کوچک متکی است. این فعالیت‌ها نه سرمایه‌ی کلان می‌خواهد، نه زمین و نه رانت؛ سرمایه‌ی اصلی آنها اتصال پایدار به شبکه‌ای جهانی از داده و مشتری است. اگر این اتصال پرهزینه، ناپایدار یا محدود شود، نخستین ضربه به همان بخش‌هایی وارد می‌شود که قرار بود موتور چابک اقتصاد باشند. در چنین شرایطی، رقابت کاهش یافته و بازیگران بزرگ‌تر که توان خرید دسترسی بهتر را دارند، میدان‌دار می‌شوند. نتیجه، کند شدن نوآوری و تقویت انحصار است.
▪️مسئله فقط کارایی اقتصادی نیست. اینترنت در سالهای اخیر برای بسیاری از خانواده‌ها نقش «برابرکننده‌ی فرصت» را بازی کرده است. دانش‌آموزی در شهری کوچک می‌توانست به همان محتوایی دسترسی داشته باشد که دانش‌آموزی در پایتخت دارد. کارآفرین خرد می‌توانست بدون واسطه وارد بازار شود. این دسترسی، شکاف‌های سنتی جغرافیایی و طبقاتی را تا حدی تعدیل میکرد. وقتی اینترنت به کالایی گران و سهمیه‌ای بدل می‌شود، این کارکرد تعدیل‌کننده تضعیف می‌شود و شکاف دیجیتال به شکاف اجتماعی ترجمه می‌گردد.
▪️توسعه فقط رشد تولید ناخالص داخلی نیست؛ توسعه یعنی گسترش قابلیت‌های انسان‌ها برای انتخاب و کنش مؤثر. اگر سیاستی، آگاهانه یا ناخواسته، قابلیت دسترسی به دانش، شبکه و بازار را محدود کند، در واقع دامنه‌ی انتخاب شهروندان را کوچک می‌کند. این کوچک شدن، شاید در کوتاه‌مدت در قالب کاهش مصرف داده دیده شود، اما در بلندمدت به کاهش تحرک اجتماعی و افت امید به پیشرفت می‌انجامد.
▪️از منظر نهادی نیز، کیفیت حکمرانی دیجیتال اهمیت دارد. هرچه دسترسی عمومی به زیرساخت‌های ارتباطی پایدارتر و قابل پیش‌بینی‌تر باشد، اعتماد کنشگران اقتصادی و اجتماعی بیشتر می‌شود. برعکس، اگر این دسترسی دائماً با محدودیت و عدم قطعیت همراه باشد، تصمیم‌گیری بلندمدت دشوار می‌شود. سرمایه ـ چه مالی و چه انسانی ـ به محیط‌های باثبات‌تر میل می‌کند. در این معنا، اینترنت فقط ابزار ارتباط نیست؛ شاخصی از میزان اطمینان به آینده است.
▪️هیچ جامعه‌ای با محدود کردن زیرساخت‌های دانایی، به رشد پایدار نرسیده است. تجربه‌ی کشورهایی که توانسته‌اند از اقتصاد منابع‌محور به اقتصاد دانش‌بنیان عبور کنند، نشان می‌دهد که ارزان و فراگیر بودن دسترسی به اینترنت، پیش‌شرط نوآوری است، نه امتیازی لوکس. سهمیه‌بندی این زیرساخت، اگر به ضرورت‌های مقطعی هم استناد کند، باید با حساسیت نسبت به پیامدهای ساختاری آن سنجیده شود.
▪️اگر اینترنت کالایی تجملی پنداشته شود، سیاست‌های محدودکننده طبیعی جلوه می‌کند؛ اما اگر آن را زیرساخت توسعه بدانیم، هر محدودیت گسترده بر آن نیازمند توجیهی بسیار قوی و محاسبه‌ی دقیق هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی است. این هزینه‌ها معمولاً در قبض‌های ماهانه دیده نمی‌شوند؛ در کاهش انگیزه‌ی نوآوری، در مهاجرت آرام نیروهای خلاق، و در عمیق‌تر شدن شکاف‌های فرصت خود را نشان می‌دهند.
▪️سیاست‌های کوچک، اگر به بنیان‌های نابرابری یا زیرساخت‌های دانایی گره بخورند، دیگر کوچک نیستند. اینترنت سهمیه‌ای از همین جنس است: تصمیمی فنی که پیامدهایی اجتماعی و توسعه‌ای دارد.
منبع: کانال سخن معلم
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
درحصر دیجیتال؛ سیاستی کوچک با پیامدهایی بزرگ
✍ پروین تاج محمدی
▪️گاهی سیاست‌ها در ظاهر کوچک‌اند اما در بطن خود به بنیان‌های توسعه دست میزنند. اینترنت سهمیه‌ای و گران، از همین جنس تصمیم‌هاست؛ تصمیمی که ممکن است در جدول‌های مالی یا گزارش‌های فنی، صرفاً یک سازوکار «مدیریت مصرف» تلقی شود، اما در واقع بر یکی از بنیادی‌ترین زیرساخت‌های جامعه مدرن اثر می‌گذارد: دسترسی برابر به اطلاعات و امکان مشارکت در اقتصاد دیجیتال.
▪️حقیقتا اینترنت کالا نیست؛ زیرساخت است. همان‌گونه که جاده، برق و آموزش عمومی، لازمه‌ی رشد اقتصادی و تحرک اجتماعی‌اند، دسترسی پایدار و مقرون‌به‌صرفه به اینترنت نیز شرط ورود به چرخه‌ی تولید ارزش است. وقتی این زیرساخت سهمیه‌بندی یا طبقاتی می‌شود، پیام ضمنی آن روشن است: دسترسی برابر به فرصت‌ها دیگر بدیهی نیست.
▪️اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به ظرفیت‌های دانش‌بنیان، نوآوری و کسب‌وکارهای کوچک متکی است. این فعالیت‌ها نه سرمایه‌ی کلان می‌خواهد، نه زمین و نه رانت؛ سرمایه‌ی اصلی آنها اتصال پایدار به شبکه‌ای جهانی از داده و مشتری است. اگر این اتصال پرهزینه، ناپایدار یا محدود شود، نخستین ضربه به همان بخش‌هایی وارد می‌شود که قرار بود موتور چابک اقتصاد باشند. در چنین شرایطی، رقابت کاهش یافته و بازیگران بزرگ‌تر که توان خرید دسترسی بهتر را دارند، میدان‌دار می‌شوند. نتیجه، کند شدن نوآوری و تقویت انحصار است.
▪️مسئله فقط کارایی اقتصادی نیست. اینترنت در سالهای اخیر برای بسیاری از خانواده‌ها نقش «برابرکننده‌ی فرصت» را بازی کرده است. دانش‌آموزی در شهری کوچک می‌توانست به همان محتوایی دسترسی داشته باشد که دانش‌آموزی در پایتخت دارد. کارآفرین خرد می‌توانست بدون واسطه وارد بازار شود. این دسترسی، شکاف‌های سنتی جغرافیایی و طبقاتی را تا حدی تعدیل میکرد. وقتی اینترنت به کالایی گران و سهمیه‌ای بدل می‌شود، این کارکرد تعدیل‌کننده تضعیف می‌شود و شکاف دیجیتال به شکاف اجتماعی ترجمه می‌گردد.
▪️توسعه فقط رشد تولید ناخالص داخلی نیست؛ توسعه یعنی گسترش قابلیت‌های انسان‌ها برای انتخاب و کنش مؤثر. اگر سیاستی، آگاهانه یا ناخواسته، قابلیت دسترسی به دانش، شبکه و بازار را محدود کند، در واقع دامنه‌ی انتخاب شهروندان را کوچک می‌کند. این کوچک شدن، شاید در کوتاه‌مدت در قالب کاهش مصرف داده دیده شود، اما در بلندمدت به کاهش تحرک اجتماعی و افت امید به پیشرفت می‌انجامد.
▪️از منظر نهادی نیز، کیفیت حکمرانی دیجیتال اهمیت دارد. هرچه دسترسی عمومی به زیرساخت‌های ارتباطی پایدارتر و قابل پیش‌بینی‌تر باشد، اعتماد کنشگران اقتصادی و اجتماعی بیشتر می‌شود. برعکس، اگر این دسترسی دائماً با محدودیت و عدم قطعیت همراه باشد، تصمیم‌گیری بلندمدت دشوار می‌شود. سرمایه ـ چه مالی و چه انسانی ـ به محیط‌های باثبات‌تر میل می‌کند. در این معنا، اینترنت فقط ابزار ارتباط نیست؛ شاخصی از میزان اطمینان به آینده است.
▪️هیچ جامعه‌ای با محدود کردن زیرساخت‌های دانایی، به رشد پایدار نرسیده است. تجربه‌ی کشورهایی که توانسته‌اند از اقتصاد منابع‌محور به اقتصاد دانش‌بنیان عبور کنند، نشان می‌دهد که ارزان و فراگیر بودن دسترسی به اینترنت، پیش‌شرط نوآوری است، نه امتیازی لوکس. سهمیه‌بندی این زیرساخت، اگر به ضرورت‌های مقطعی هم استناد کند، باید با حساسیت نسبت به پیامدهای ساختاری آن سنجیده شود.
▪️اگر اینترنت کالایی تجملی پنداشته شود، سیاست‌های محدودکننده طبیعی جلوه می‌کند؛ اما اگر آن را زیرساخت توسعه بدانیم، هر محدودیت گسترده بر آن نیازمند توجیهی بسیار قوی و محاسبه‌ی دقیق هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی است. این هزینه‌ها معمولاً در قبض‌های ماهانه دیده نمی‌شوند؛ در کاهش انگیزه‌ی نوآوری، در مهاجرت آرام نیروهای خلاق، و در عمیق‌تر شدن شکاف‌های فرصت خود را نشان می‌دهند.
▪️سیاست‌های کوچک، اگر به بنیان‌های نابرابری یا زیرساخت‌های دانایی گره بخورند، دیگر کوچک نیستند. اینترنت سهمیه‌ای از همین جنس است: تصمیمی فنی که پیامدهایی اجتماعی و توسعه‌ای دارد.
منبع: کانال سخن معلم
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
🔺آکسیوس: آمریکا و ایران به تفاهم‌نامه پایان جنگ نزدیک شده‌اند
اکسیوس مدعی شد:
🔹پیش‌نویس تفاهم‌نامه فعلی، پایان جنگ و آغاز مذاکرات ۳۰ روزه در مورد تنگه هرمز، برنامه هسته‌ای ایران و تحریم‌ها را اعلام می‌کند.
🔹ایران به تدریج محدودیت‌های تنگه هرمز و محاصره دریایی آمریکا را طی ۳۰ روز آینده لغو خواهد کرد.
🔹در صورت شکست مذاکرات، نیروهای آمریکایی محاصره را دوباره اعمال خواهند کرد یا اقدام نظامی را از سر خواهند گرفت.
🔹یک تفاهم‌نامه ۱۴ ماده‌ای بین ویتکاف، کوشنر و مقامات ایرانی، چه به صورت مستقیم و چه از طریق واسطه‌ها، در حال مذاکره است.
🔹ایران در این یادداشت تفاهم متعهد می‌شود که به دنبال دستیابی به سلاح هسته‌ای نباشد.
🔹بندی در حال بررسی است که بر اساس آن ایران متعهد می‌شود که تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی را راه‌اندازی نکند.
🔹ایران به رژیم بازرسی پیشرفته که شامل بازرسی‌های سرزده توسط بازرسان سازمان ملل می‌شود، پایبند خواهد بود.
🔹واشنگتن طبق این یادداشت تفاهم متعهد به لغو تحریم‌ها علیه ایران و آزادسازی تدریجی دارایی‌های مسدود شده این کشور خواهد شد.
🔹ایران در این تفاهم‌نامه موافقت خواهد کرد که اورانیوم غنی‌شده با غنای بالا را از کشور خارج کند و این برای ما یک اولویت است.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺آکسیوس: آمریکا و ایران به تفاهم‌نامه پایان جنگ نزدیک شده‌اند
اکسیوس مدعی شد:
🔹پیش‌نویس تفاهم‌نامه فعلی، پایان جنگ و آغاز مذاکرات ۳۰ روزه در مورد تنگه هرمز، برنامه هسته‌ای ایران و تحریم‌ها را اعلام می‌کند.
🔹ایران به تدریج محدودیت‌های تنگه هرمز و محاصره دریایی آمریکا را طی ۳۰ روز آینده لغو خواهد کرد.
🔹در صورت شکست مذاکرات، نیروهای آمریکایی محاصره را دوباره اعمال خواهند کرد یا اقدام نظامی را از سر خواهند گرفت.
🔹یک تفاهم‌نامه ۱۴ ماده‌ای بین ویتکاف، کوشنر و مقامات ایرانی، چه به صورت مستقیم و چه از طریق واسطه‌ها، در حال مذاکره است.
🔹ایران در این یادداشت تفاهم متعهد می‌شود که به دنبال دستیابی به سلاح هسته‌ای نباشد.
🔹بندی در حال بررسی است که بر اساس آن ایران متعهد می‌شود که تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی را راه‌اندازی نکند.
🔹ایران به رژیم بازرسی پیشرفته که شامل بازرسی‌های سرزده توسط بازرسان سازمان ملل می‌شود، پایبند خواهد بود.
🔹واشنگتن طبق این یادداشت تفاهم متعهد به لغو تحریم‌ها علیه ایران و آزادسازی تدریجی دارایی‌های مسدود شده این کشور خواهد شد.
🔹ایران در این تفاهم‌نامه موافقت خواهد کرد که اورانیوم غنی‌شده با غنای بالا را از کشور خارج کند و این برای ما یک اولویت است.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #صبحگاه
چندان چو صبا بر تو گمارم دم همت
کز غنچه چو گل خرم و خندان به درآیی
#حافظ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
چندان چو صبا بر تو گمارم دم همت
کز غنچه چو گل خرم و خندان به درآیی
#حافظ
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
💠 #آموزش
🔺ده درس کاربردی از نظام آموزش و پرورش فنلاند
#قسمت۴
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
۴. درس کاربردی چهارم:
«معلمانِ کمتر در مدارس و مراقبت بیشتر از دانش آموزان»
نکته درخور توجه آن است که در مدارس ابتدایی نوعی ثبات و مراقبت بیشتر از دانش آموزان وجود دارد و در هر مدرسه معلمان کمی حضور دارند به گونه‌ای که دانش آموزان، دوران پایه ابتدایی را در شش سال با یک معلم می گذرانند و معلم نیازهای دانش آموزان را به دلیل ارتباط نزدیک و طولانی‌تر راحت درک می کند و دانش‌آموزان احساس راحتی بیشتری می کنند و روابط معلم و دانش‌آموزان در دوره شش ساله آموزش ابتدایی نهادینه می شود. معلم استعدادها و قابلیت‌های دانش‌آموزان را تشخیص می‌دهد و به او در هدف گذاری و رسیدن به اهداف آموزشی کمک می‌کند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺ده درس کاربردی از نظام آموزش و پرورش فنلاند
#قسمت۴
ترجمه: حبیب‌الله سالارزهی
۴. درس کاربردی چهارم:
«معلمانِ کمتر در مدارس و مراقبت بیشتر از دانش آموزان»
نکته درخور توجه آن است که در مدارس ابتدایی نوعی ثبات و مراقبت بیشتر از دانش آموزان وجود دارد و در هر مدرسه معلمان کمی حضور دارند به گونه‌ای که دانش آموزان، دوران پایه ابتدایی را در شش سال با یک معلم می گذرانند و معلم نیازهای دانش آموزان را به دلیل ارتباط نزدیک و طولانی‌تر راحت درک می کند و دانش‌آموزان احساس راحتی بیشتری می کنند و روابط معلم و دانش‌آموزان در دوره شش ساله آموزش ابتدایی نهادینه می شود. معلم استعدادها و قابلیت‌های دانش‌آموزان را تشخیص می‌دهد و به او در هدف گذاری و رسیدن به اهداف آموزشی کمک می‌کند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
چهل روز زندگی
در سایه جنگی که مال "ما"نیست
روزنوشت‌های زنی از تهران(۴)
✍ ه-ص
می گفت: صبح جمعه، آخرین روز سال، با مترو به میدان انقلاب رفتم. میدان سوت و کور بود، خاکستری و غبار گرفته. بیشتر مغازه ها تعطیل بودند. وای که هر سال این موقع از سال، چه غوغایی از آدمها، فروشنده ها در خیابان ها بود و امسال عید چه غریبانه و غمگین می آید. کسی ازش استقبال نمی کند. پیاده خیابان انقلاب را گز کردم. تا چهارراه ولیعصر وضع همین گونه بود. آنجا کمی جنب و جوش بیشتر شد. چندتایی دستفروش به انتظار مشتری بساط کرده بودند و چندتایی هم مشتری که با عجله به دنبال خریدی آمده بودند تا عید فراموششان نشود. و باز هم جلوتر، خیابان متروکه شد و غریب در انتظار عابران. اما کمی جلوتر گلفروشی بازارش نسبتا خوب بود، مردمی با عجله سبزه می خریدند تا حداقل سفره هفت سینی به پا کنند و جنگ را برای دمی عقب بزنند. بازار میوه اما هیچ نداشت، جز چند تایی کیسه میوه سالم و خرابِ درهم که دم در گذاشته بود. توی مغازه شیرینی فروشی و آجیل فروشی ها هم چند تایی مشتری به چشم می خورد... سری به میدان هفت تیر زدم. سالهای قبل تلاش می کردم روزهای اسفند اصلا گذارم به این جا نیفتد. ترافیک آدمها دیوانه کننده بود و امسال سوت و کور، تک و توک مغازه های باز مشغول مگس پراندن راسته شرق میدان پر بود از دستفروش های بی مشتری. وای این مغازه ها به امید فروش شب عیدشان سال را سر می کنند، حالا چگونه اجاره ها را می پردازند؟ دستمزد فروشندگانشان را؟ حتما همه اخراج می شوند؟ شیشه مانتوفروشی سر کریم خان، کلا خرد شده بود از موج انفجار.
بغض کرده با خود گفتم آخه این هم شد عید؟!
یادم آمد که من هم سفره هفت سینی مهیا نکرده ام. عید به خانه ما هم نیامده، جعبه کوچک نون نخودچی خریدم و با عجله به خانه برگشتم تا دیر نشده، نشانی از عید در خانه بنشانم به امید فرداهایی روشن تر.
***
می گفت: در یکی از "اپلیکشنهای ملی"؟! با همکاران یک گروه کاری داشتیم، و در وانفسای قطع اینترنت، همین گروه شد غنیمتی برای با هم بودنها. روز اول دوم عید بود. هوای گروه هم غمگین و افسرده بود که یکی از همکاران متنی نوشت در مورد بهار تهران، خیلی به دلم نشست:
"با همه سختیها و زشتی های جنگ، همواره زندگی بر آن چیره شده. دقت کرده اید:
این روزها بهار دارد دستی بر تهران می کشد. بیدهای مجنون گیسوان سبزشان را رها کرده اند. در کنارشان درختانی پر از شکوفه های ارغوانی دلبری می کنند. گنجشکان و بلبلها در لابه لای شاخ و برگ درختان نوای زندگی سرداده اند. قمری های عاشق در پیاده روی پر از نخاله های تخریب ساختمانهای موشک خورده، عشقبازی می کنند، بی اعتنا به هر چه تباهی است.
وای آسمان! آسمان تهران را این روزها دیده اید؟ این چنین آبی با گله های ابرهای سفیدِ بازیگوش و این همه گسترده که ستونهای دود سیاه و سفید ناشی از موشکها در آن گم می شوند. امروز دیدن این مناظر امید را در دلم شعله ور کرد. شروع کردم به انجام روتین های معمولی زندگی. با خود گفتم وقتی طبیعت زمستان را پشت سر می گذارد، چرا من، چرا ما این چنین نکنیم. این نیز بگذرد."
و این متن شروع سلسله نوشته هایی پر از امیدواری به آیندهای روشن شد، حالمان کلی بهتر شده بود.
و ترانه ی زیر را هم دوستی گذاشت که گوش کنیم:
گوش کن اینم چیزی نیست/ جز این چارهای نیست/ گوش کن اینم میگذره/ خاطره شو باد میبره
باد ما را با خود خواهد برد/ یاد ما را در خود خواهد داشت / ... شهر ما را بغل خواهد کرد...
***
... ادامه دارد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
چهل روز زندگی
در سایه جنگی که مال "ما"نیست
روزنوشت‌های زنی از تهران(۴)
✍ ه-ص
می گفت: صبح جمعه، آخرین روز سال، با مترو به میدان انقلاب رفتم. میدان سوت و کور بود، خاکستری و غبار گرفته. بیشتر مغازه ها تعطیل بودند. وای که هر سال این موقع از سال، چه غوغایی از آدمها، فروشنده ها در خیابان ها بود و امسال عید چه غریبانه و غمگین می آید. کسی ازش استقبال نمی کند. پیاده خیابان انقلاب را گز کردم. تا چهارراه ولیعصر وضع همین گونه بود. آنجا کمی جنب و جوش بیشتر شد. چندتایی دستفروش به انتظار مشتری بساط کرده بودند و چندتایی هم مشتری که با عجله به دنبال خریدی آمده بودند تا عید فراموششان نشود. و باز هم جلوتر، خیابان متروکه شد و غریب در انتظار عابران. اما کمی جلوتر گلفروشی بازارش نسبتا خوب بود، مردمی با عجله سبزه می خریدند تا حداقل سفره هفت سینی به پا کنند و جنگ را برای دمی عقب بزنند. بازار میوه اما هیچ نداشت، جز چند تایی کیسه میوه سالم و خرابِ درهم که دم در گذاشته بود. توی مغازه شیرینی فروشی و آجیل فروشی ها هم چند تایی مشتری به چشم می خورد... سری به میدان هفت تیر زدم. سالهای قبل تلاش می کردم روزهای اسفند اصلا گذارم به این جا نیفتد. ترافیک آدمها دیوانه کننده بود و امسال سوت و کور، تک و توک مغازه های باز مشغول مگس پراندن راسته شرق میدان پر بود از دستفروش های بی مشتری. وای این مغازه ها به امید فروش شب عیدشان سال را سر می کنند، حالا چگونه اجاره ها را می پردازند؟ دستمزد فروشندگانشان را؟ حتما همه اخراج می شوند؟ شیشه مانتوفروشی سر کریم خان، کلا خرد شده بود از موج انفجار.
بغض کرده با خود گفتم آخه این هم شد عید؟!
یادم آمد که من هم سفره هفت سینی مهیا نکرده ام. عید به خانه ما هم نیامده، جعبه کوچک نون نخودچی خریدم و با عجله به خانه برگشتم تا دیر نشده، نشانی از عید در خانه بنشانم به امید فرداهایی روشن تر.
***
می گفت: در یکی از "اپلیکشنهای ملی"؟! با همکاران یک گروه کاری داشتیم، و در وانفسای قطع اینترنت، همین گروه شد غنیمتی برای با هم بودنها. روز اول دوم عید بود. هوای گروه هم غمگین و افسرده بود که یکی از همکاران متنی نوشت در مورد بهار تهران، خیلی به دلم نشست:
"با همه سختیها و زشتی های جنگ، همواره زندگی بر آن چیره شده. دقت کرده اید:
این روزها بهار دارد دستی بر تهران می کشد. بیدهای مجنون گیسوان سبزشان را رها کرده اند. در کنارشان درختانی پر از شکوفه های ارغوانی دلبری می کنند. گنجشکان و بلبلها در لابه لای شاخ و برگ درختان نوای زندگی سرداده اند. قمری های عاشق در پیاده روی پر از نخاله های تخریب ساختمانهای موشک خورده، عشقبازی می کنند، بی اعتنا به هر چه تباهی است.
وای آسمان! آسمان تهران را این روزها دیده اید؟ این چنین آبی با گله های ابرهای سفیدِ بازیگوش و این همه گسترده که ستونهای دود سیاه و سفید ناشی از موشکها در آن گم می شوند. امروز دیدن این مناظر امید را در دلم شعله ور کرد. شروع کردم به انجام روتین های معمولی زندگی. با خود گفتم وقتی طبیعت زمستان را پشت سر می گذارد، چرا من، چرا ما این چنین نکنیم. این نیز بگذرد."
و این متن شروع سلسله نوشته هایی پر از امیدواری به آیندهای روشن شد، حالمان کلی بهتر شده بود.
و ترانه ی زیر را هم دوستی گذاشت که گوش کنیم:
گوش کن اینم چیزی نیست/ جز این چارهای نیست/ گوش کن اینم میگذره/ خاطره شو باد میبره
باد ما را با خود خواهد برد/ یاد ما را در خود خواهد داشت / ... شهر ما را بغل خواهد کرد...
***
... ادامه دارد
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
🔺 شهریۀ خدمات مستقیم مدارس غیردولتی بازگردانده می‌شود
مدیرکل آموزشوپرورش تهران:
شهریۀ برخی خدمات نظیر فوق برنامه‌ها، ناهار، میان وعده‌ها، و... که دانش‌آموزان به‌طور مستقیم از مدرسه می‌گرفتند و در ایام آموزش مجازی از آن محروم شدند، باید بازگردانده شود؛ آموزشوپرورش هم بر این امر نظارت خواهد کرد.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺 شهریۀ خدمات مستقیم مدارس غیردولتی بازگردانده می‌شود
مدیرکل آموزشوپرورش تهران:
شهریۀ برخی خدمات نظیر فوق برنامه‌ها، ناهار، میان وعده‌ها، و... که دانش‌آموزان به‌طور مستقیم از مدرسه می‌گرفتند و در ایام آموزش مجازی از آن محروم شدند، باید بازگردانده شود؛ آموزشوپرورش هم بر این امر نظارت خواهد کرد.
#شرق
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
انسان بودن یک ورزش گروهی است
✍نعمت الله فاضلی
فقیه نیستم و مطلقا آشنایی با فقه ندارم. علاقه ای هم به این دانش در خودم نمی بینم. اما عبارت اوجب واجبات که اصطلاحی کاملا فقهی است، در این سال ها پاره ای از زبان محاوره شده است و معنای عامیانه اش این است که چه چیز یا چیزهایی از نان شب هم برای زندگی ضروری تر است. ممکن است فقها چنین منظوری هم از اوجب واجبات ندارند. نمی دانم. اما می دانیم که چیزی ضروری تر از آب و نان و هوا برای زندگی وجود آدمی و زنده مانی نداریم. کافی است نیم ساعت هوا یا چند روزی آب و نان نباشد. می بینیم هر کدام از اینها نباشد میمیریم. پس بهتر است مبالغه نکنیم و صریح و دقیق باشیم.
اما قصه این است که چیزهایی هستند که نبودشان مانع دسترسی ما به آب، نان و هوا می شود. به همین دلیل با کمی اغماض و به صورت استعاری به این چیزها می گوییم واجب تر از نان شب یا اوجب واجبات.
مثل چی؟ ممکن است بگویید پول، اینترنت، دارو و درمان یا شاعرانه اش کنید بگویید عشق یا مانند معلمان اخلاق شوید و بگویید انسانیت.
اما علم انسانی به ویژه انسان شناسان می گویند "همکاری". بله، همکاری انسان ها با هم اوجب واجبات است. چرا؟ پاسخش ساده است، چون چیزهایی که گفتیم و دیگر چیزها که نگفتیم همه و همه به شکلی به همکاری ما آدم ها و به با هم بودن مان پیوند می خورند. بدون همکاری هیچ انسانی باقی نخواهد ماند، حتی اگر آب، نان و هوا در دسترس باشند. همه وجوه مادی و معنوی ما آدمیان به همکاری وابسته است.
در فصل پایانی کتابم "زندگی روزمره ایرانی" (۱۴۰۴) نشان دادم که همه تقلاهای روزانه ما آدمیان همین تکاپو برای همکاری و با هم بودن است. این است که به ریچارد سنت حق بدهیم که کتابی مستقل با عنوان "با هم بودن" می نویسد. شرح این کتاب را در جستارک دیگری داده ام.
این که مجدد به سراغ با هم بودن و همکاری آمده ام، به دلیل خطر بزرگی است که همکاری ما را تهدید می کند و ما هم به راحتی این خطر را نمی بینیم. خطری بالاتر از تهدید همکاری یک گروه یا جامعه و ملت وجود ندارد. حتی جنگ یا کرونا و وبا و بیماری های فراگیر هم خطرناک تر از تهدید ناهمکاری یا گسیختگی اجتماعی یا به تعبیر ریچارد سنت "قبیله گرایی" نیستند.
اما به رغم چنین تهدیدی، نه تنها ما شهروندان بلکه حکومت ما هم متوجه نیست چگونه دارد از راه های گوناگون تیشه به ریشه همکاری های جمعی می زند و این حتی بقا و پایداری سیاسی اش را هم به خطر می اندازد.
همان طور که سفیدی ماست و برف بدیهی است، جامعه امروز ما هم حداقل سه دسته دور از هم شده اند. حامیان حکومت، مخالفان و براندازان حکومت، و نهایتا طیف وسیعی از مردم در میانه. دو سر طیف اقلیت هستند و میانه ای ها اکثریت اند. مهم هم نیست کدام چند درصد اند. چون حامیان نتوانسته اند رضایت بقیه را جلب کنند، ولی قدرت و رسانه را در دست دارند؛ براندازان هم قادر به جلب نظر میانه ای ها نشده اند اما توانسته نظم و سامان سیاسی را عمیقا متاثر از خودشان کنند.
حکومت می داند برای بهبود حکمرانی و حتی بقایش در نهایت محتاج جلب رضایت نه تنها اکثریت میانه ای ها بلکه حتی رضایت همان ناراضیان است.در این موقعیت خطرناک جنگی جلب رضایت همگان حتی بیش از هر زمان دیگری ضروری است. از اینرو دال مرکزی گفتمانش را "همبستگی ملی" قرار داده و به تبلیغ و ترویج آن می پردازد.
در جستارک "لعنت بر شما" گفتم این شکل و شیوه ی همبستگی قادر نیست و نخواهد بود شکاف خطرناک قبیله گرایی موجود را پر کند.
این همبستگی بر پذیرش و به رسمیت شناختن تفاوت های دینی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مبتنی نیست. در نتیجه نه تنها افراد گروه براندازان بلکه ناراضیان میانه را هم جلب خود نمی کند.
نمی گویم مفهوم همبستگی ملی را کلا کنار بگذارید، بلکه برای گسترش مشارکت موثر همه ی شهروندان با ملاحظه و مراعات تفاوت های شان ضروری است تعریفی تازه از آن ارایه شود که شهروندان بتوانند بدون اظهار وفاداری ایدیولوژیک، بدون بیعت کردن، بدون تعهد و سرسپردگی بی چون و چرا بپذیرند در دفاع از میهن و حتی در ساختن و آبادی ایران مشارکت و همکاری کنند. این را "همکاری استراتژیک" در برابر "همبستگی ایدیولوژیک" می دانم.
حکومت برای ایجاد پایداری سیاسی خودش و در عین حال ایجاد فضایی ملی که همگان ایران را خانه واقعی خودشان احساس کنند، راهی جز همکاری با ملت ندارد و هرگز قادر به دفاع پیروزمندانه از ایران بدون همکاری همه مردم نخواهد بود. این همکاری می تواند بدون تعهد به ایدیولوژی رسمی و حاکم عملی شود، چه، همه می دانند لازمه زندگی و آبادی ایران، بقا و امنیت سرزمینی است.
#چشم‌انداز_ایران
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
انسان بودن یک ورزش گروهی است
✍نعمت الله فاضلی
فقیه نیستم و مطلقا آشنایی با فقه ندارم. علاقه ای هم به این دانش در خودم نمی بینم. اما عبارت اوجب واجبات که اصطلاحی کاملا فقهی است، در این سال ها پاره ای از زبان محاوره شده است و معنای عامیانه اش این است که چه چیز یا چیزهایی از نان شب هم برای زندگی ضروری تر است. ممکن است فقها چنین منظوری هم از اوجب واجبات ندارند. نمی دانم. اما می دانیم که چیزی ضروری تر از آب و نان و هوا برای زندگی وجود آدمی و زنده مانی نداریم. کافی است نیم ساعت هوا یا چند روزی آب و نان نباشد. می بینیم هر کدام از اینها نباشد میمیریم. پس بهتر است مبالغه نکنیم و صریح و دقیق باشیم.
اما قصه این است که چیزهایی هستند که نبودشان مانع دسترسی ما به آب، نان و هوا می شود. به همین دلیل با کمی اغماض و به صورت استعاری به این چیزها می گوییم واجب تر از نان شب یا اوجب واجبات.
مثل چی؟ ممکن است بگویید پول، اینترنت، دارو و درمان یا شاعرانه اش کنید بگویید عشق یا مانند معلمان اخلاق شوید و بگویید انسانیت.
اما علم انسانی به ویژه انسان شناسان می گویند "همکاری". بله، همکاری انسان ها با هم اوجب واجبات است. چرا؟ پاسخش ساده است، چون چیزهایی که گفتیم و دیگر چیزها که نگفتیم همه و همه به شکلی به همکاری ما آدم ها و به با هم بودن مان پیوند می خورند. بدون همکاری هیچ انسانی باقی نخواهد ماند، حتی اگر آب، نان و هوا در دسترس باشند. همه وجوه مادی و معنوی ما آدمیان به همکاری وابسته است.
در فصل پایانی کتابم "زندگی روزمره ایرانی" (۱۴۰۴) نشان دادم که همه تقلاهای روزانه ما آدمیان همین تکاپو برای همکاری و با هم بودن است. این است که به ریچارد سنت حق بدهیم که کتابی مستقل با عنوان "با هم بودن" می نویسد. شرح این کتاب را در جستارک دیگری داده ام.
این که مجدد به سراغ با هم بودن و همکاری آمده ام، به دلیل خطر بزرگی است که همکاری ما را تهدید می کند و ما هم به راحتی این خطر را نمی بینیم. خطری بالاتر از تهدید همکاری یک گروه یا جامعه و ملت وجود ندارد. حتی جنگ یا کرونا و وبا و بیماری های فراگیر هم خطرناک تر از تهدید ناهمکاری یا گسیختگی اجتماعی یا به تعبیر ریچارد سنت "قبیله گرایی" نیستند.
اما به رغم چنین تهدیدی، نه تنها ما شهروندان بلکه حکومت ما هم متوجه نیست چگونه دارد از راه های گوناگون تیشه به ریشه همکاری های جمعی می زند و این حتی بقا و پایداری سیاسی اش را هم به خطر می اندازد.
همان طور که سفیدی ماست و برف بدیهی است، جامعه امروز ما هم حداقل سه دسته دور از هم شده اند. حامیان حکومت، مخالفان و براندازان حکومت، و نهایتا طیف وسیعی از مردم در میانه. دو سر طیف اقلیت هستند و میانه ای ها اکثریت اند. مهم هم نیست کدام چند درصد اند. چون حامیان نتوانسته اند رضایت بقیه را جلب کنند، ولی قدرت و رسانه را در دست دارند؛ براندازان هم قادر به جلب نظر میانه ای ها نشده اند اما توانسته نظم و سامان سیاسی را عمیقا متاثر از خودشان کنند.
حکومت می داند برای بهبود حکمرانی و حتی بقایش در نهایت محتاج جلب رضایت نه تنها اکثریت میانه ای ها بلکه حتی رضایت همان ناراضیان است.در این موقعیت خطرناک جنگی جلب رضایت همگان حتی بیش از هر زمان دیگری ضروری است. از اینرو دال مرکزی گفتمانش را "همبستگی ملی" قرار داده و به تبلیغ و ترویج آن می پردازد.
در جستارک "لعنت بر شما" گفتم این شکل و شیوه ی همبستگی قادر نیست و نخواهد بود شکاف خطرناک قبیله گرایی موجود را پر کند.
این همبستگی بر پذیرش و به رسمیت شناختن تفاوت های دینی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مبتنی نیست. در نتیجه نه تنها افراد گروه براندازان بلکه ناراضیان میانه را هم جلب خود نمی کند.
نمی گویم مفهوم همبستگی ملی را کلا کنار بگذارید، بلکه برای گسترش مشارکت موثر همه ی شهروندان با ملاحظه و مراعات تفاوت های شان ضروری است تعریفی تازه از آن ارایه شود که شهروندان بتوانند بدون اظهار وفاداری ایدیولوژیک، بدون بیعت کردن، بدون تعهد و سرسپردگی بی چون و چرا بپذیرند در دفاع از میهن و حتی در ساختن و آبادی ایران مشارکت و همکاری کنند. این را "همکاری استراتژیک" در برابر "همبستگی ایدیولوژیک" می دانم.
حکومت برای ایجاد پایداری سیاسی خودش و در عین حال ایجاد فضایی ملی که همگان ایران را خانه واقعی خودشان احساس کنند، راهی جز همکاری با ملت ندارد و هرگز قادر به دفاع پیروزمندانه از ایران بدون همکاری همه مردم نخواهد بود. این همکاری می تواند بدون تعهد به ایدیولوژی رسمی و حاکم عملی شود، چه، همه می دانند لازمه زندگی و آبادی ایران، بقا و امنیت سرزمینی است.
#چشم‌انداز_ایران
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2