⤴️
از سوی دیگر مسئله تأثیر معدل در کنکور هم وجود دارد. این امتحانات فقط یک آزمون پایان سال نیستند؛ نتایج آنها می‌تواند بر سرنوشت تحصیلی دانش‌آموز در کنکور و حتی مسیر سال‌های آینده زندگی او اثر بگذارد. به همین دلیل میزان استرس و حساسیت دانش‌آموزان نسبت به این موضوع بسیار بالاست.
به نظر شما مسئولان آموزش و پرورش چه واکنشی باید به اعتراض دانش‌آموزان نشان دهند؟
به نظر من مسئولان باید شرایط ویژه‌ای را که در چند سال اخیر بر آموزش کشور حاکم بوده در نظر بگیرند و صرفاً به اجرای خشک و بی‌انعطاف مقررات اکتفا نکنند. دانش‌آموزان امروز تحت فشار روانی زیاد انتظار دارند مسئولان صدای آنها را بشنوند.
الان مسئله این نیست که قانون چه می‌گوید؛ مسئله این است که شرایط واقعی جامعه چیست. قوانین همواره در بستر شرایط اجرا می‌شوند. وقتی کشور در وضعیت ویژه قرار می‌گیرد، طبیعی است که برخی تصمیم‌ها متناسب با آن شرایط بازنگری شوند
وقتی فرزند یک خانواده دچار اضطراب و نگرانی می‌شود، والدین تلاش می‌کنند با او گفت‌وگو کنند، آرامش بدهند و راه‌حلی پیدا کنند. انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول هم همین رویکرد را در پیش بگیرند؛ یعنی به جای نادیده گرفتن اعتراض‌ها، متناسب با شرایط موجود تصمیمی بگیرند که بخشی از نگرانی و فشار دانش‌آموزان را کاهش دهد.
یکی از محورهای اصلی اعتراض دانش‌آموزان، تأثیر قطعی معدل در کنکور است. با توجه به شرایط چند سال اخیر، این مطالبه را چقدر قابل دفاع می‌دانید؟
مسئولان موظف‌اند شرایط واقعی را در نظر بگیرند. اگر خیلی ساده دانش‌آموزان را به دو گروه درس‌خوان و کم‌تردرس‌خوان تقسیم کنیم، می‌بینیم هر دو گروه امروز از وضعیت موجود آسیب می‌بینند.
دانش‌آموزی که چندان اهل درس نبوده، ممکن است تصور کند در شرایط آموزش مجازی راه‌هایی برای عبور از آزمون‌ها وجود دارد. اما از آن طرف دانش‌آموزان درس‌خوانی را داریم که سال‌ها زحمت کشیده‌اند، خانواده‌هایشان هزینه‌های سنگین آموزشی پرداخته‌اند، کلاس خصوصی و آموزشگاه رفته‌اند و برای آینده خود برنامه‌ریزی کرده‌اند. این گروه هم امروز با استرس جدی روبه‌رو هستند، چون می‌بینند آموزشی که دریافت کرده‌اند با استانداردهای معمول فاصله داشته، اما قرار است نتایج امتحانات نهایی با تأثیر قطعی در کنکور سرنوشت آنها را تعیین کند.
به همین دلیل
بنابراین شما معتقدید باید در مورد تأثیر معدل بازنگری شود؟
بله، دست‌کم در کوتاه‌مدت باید تصمیمی متناسب با شرایط اتخاذ شود. پیشنهاد من این است که برای دانش‌آموزان پایه‌های یازدهم و دوازدهم در این دوره، تأثیر معدل در کنکور کنار گذاشته شود یا دست‌کم کاهش پیدا کند. اگر سال‌های آینده شرایط آموزشی به وضعیت پایدار و عادی بازگشت، می‌توان دوباره درباره ادامه یا توقف این سیاست تصمیم گرفت. الان مسئله این نیست که قانون چه می‌گوید؛ مسئله این است که شرایط واقعی جامعه چیست. قوانین همواره در بستر شرایط اجرا می‌شوند. وقتی کشور در وضعیت ویژه قرار می‌گیرد، طبیعی است که برخی تصمیم‌ها متناسب با آن شرایط بازنگری شوند. به همین دلیل انتظار می‌رود مسئولان خود را جای دانش‌آموزان و خانواده‌های آنها بگذارند و از زاویه نگاه آنها به مسئله نگاه کنند.
برخی مسئولان می‌گویند این موضوع در قالب قانون تصویب شده و امکان تغییر آن وجود ندارد. پاسخ شما چیست؟
من این استدلال را چندان قانع‌کننده نمی‌دانم. در شرایط خاص، بسیاری از قواعد و رویه‌ها متناسب با واقعیت‌های موجود تغییر می‌کنند. بنابراین صرف ارجاع دادن به قانون نمی‌تواند پاسخ نگرانی‌های دانش‌آموزان باشد. اگر همه می‌پذیرند که آموزش در سال‌های اخیر با اختلال‌های جدی مواجه بوده، باید در شیوه ارزیابی و سنجش هم انعطاف لازم وجود داشته باشد.
دانش‌آموزان می‌گویند نمی‌توان چند سال آموزش ناقص و غیرحضوری را نادیده گرفت و سپس همان استانداردهای معمول را برای امتحانات نهایی اعمال کرد
به نظر من مسئولان باید به جای تأکید صرف بر اجرای مقررات، به پیامدهای اجتماعی و آموزشی تصمیمات خود توجه کنند. امروز بخش مهمی از دانش‌آموزان و خانواده‌ها احساس می‌کنند با شرایطی ناعادلانه روبه‌رو شده‌اند و این احساس بی‌عدالتی چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت.
نقش وزارت آموزش و پرورش در این تصمیم‌گیری‌ها چقدر است؟
تا جایی که من می‌دانم،
⤵️
از سوی دیگر مسئله تأثیر معدل در کنکور هم وجود دارد. این امتحانات فقط یک آزمون پایان سال نیستند؛ نتایج آنها می‌تواند بر سرنوشت تحصیلی دانش‌آموز در کنکور و حتی مسیر سال‌های آینده زندگی او اثر بگذارد. به همین دلیل میزان استرس و حساسیت دانش‌آموزان نسبت به این موضوع بسیار بالاست.
به نظر شما مسئولان آموزش و پرورش چه واکنشی باید به اعتراض دانش‌آموزان نشان دهند؟
به نظر من مسئولان باید شرایط ویژه‌ای را که در چند سال اخیر بر آموزش کشور حاکم بوده در نظر بگیرند و صرفاً به اجرای خشک و بی‌انعطاف مقررات اکتفا نکنند. دانش‌آموزان امروز تحت فشار روانی زیاد انتظار دارند مسئولان صدای آنها را بشنوند.
الان مسئله این نیست که قانون چه می‌گوید؛ مسئله این است که شرایط واقعی جامعه چیست. قوانین همواره در بستر شرایط اجرا می‌شوند. وقتی کشور در وضعیت ویژه قرار می‌گیرد، طبیعی است که برخی تصمیم‌ها متناسب با آن شرایط بازنگری شوند
وقتی فرزند یک خانواده دچار اضطراب و نگرانی می‌شود، والدین تلاش می‌کنند با او گفت‌وگو کنند، آرامش بدهند و راه‌حلی پیدا کنند. انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول هم همین رویکرد را در پیش بگیرند؛ یعنی به جای نادیده گرفتن اعتراض‌ها، متناسب با شرایط موجود تصمیمی بگیرند که بخشی از نگرانی و فشار دانش‌آموزان را کاهش دهد.
یکی از محورهای اصلی اعتراض دانش‌آموزان، تأثیر قطعی معدل در کنکور است. با توجه به شرایط چند سال اخیر، این مطالبه را چقدر قابل دفاع می‌دانید؟
مسئولان موظف‌اند شرایط واقعی را در نظر بگیرند. اگر خیلی ساده دانش‌آموزان را به دو گروه درس‌خوان و کم‌تردرس‌خوان تقسیم کنیم، می‌بینیم هر دو گروه امروز از وضعیت موجود آسیب می‌بینند.
دانش‌آموزی که چندان اهل درس نبوده، ممکن است تصور کند در شرایط آموزش مجازی راه‌هایی برای عبور از آزمون‌ها وجود دارد. اما از آن طرف دانش‌آموزان درس‌خوانی را داریم که سال‌ها زحمت کشیده‌اند، خانواده‌هایشان هزینه‌های سنگین آموزشی پرداخته‌اند، کلاس خصوصی و آموزشگاه رفته‌اند و برای آینده خود برنامه‌ریزی کرده‌اند. این گروه هم امروز با استرس جدی روبه‌رو هستند، چون می‌بینند آموزشی که دریافت کرده‌اند با استانداردهای معمول فاصله داشته، اما قرار است نتایج امتحانات نهایی با تأثیر قطعی در کنکور سرنوشت آنها را تعیین کند.
به همین دلیل
به نظر من میان کیفیت آموزشی سال‌های اخیر و شیوه ارزیابی فعلی یک ناهماهنگی آشکار وجود دارد. نمی‌توان از یک سو پذیرفت که آموزش در شرایط غیرعادی برگزار شده و از سوی دیگر همان معیارهای عادی را برای سنجش دانش‌آموزان به کار گرفت.
بنابراین شما معتقدید باید در مورد تأثیر معدل بازنگری شود؟
بله، دست‌کم در کوتاه‌مدت باید تصمیمی متناسب با شرایط اتخاذ شود. پیشنهاد من این است که برای دانش‌آموزان پایه‌های یازدهم و دوازدهم در این دوره، تأثیر معدل در کنکور کنار گذاشته شود یا دست‌کم کاهش پیدا کند. اگر سال‌های آینده شرایط آموزشی به وضعیت پایدار و عادی بازگشت، می‌توان دوباره درباره ادامه یا توقف این سیاست تصمیم گرفت. الان مسئله این نیست که قانون چه می‌گوید؛ مسئله این است که شرایط واقعی جامعه چیست. قوانین همواره در بستر شرایط اجرا می‌شوند. وقتی کشور در وضعیت ویژه قرار می‌گیرد، طبیعی است که برخی تصمیم‌ها متناسب با آن شرایط بازنگری شوند. به همین دلیل انتظار می‌رود مسئولان خود را جای دانش‌آموزان و خانواده‌های آنها بگذارند و از زاویه نگاه آنها به مسئله نگاه کنند.
برخی مسئولان می‌گویند این موضوع در قالب قانون تصویب شده و امکان تغییر آن وجود ندارد. پاسخ شما چیست؟
من این استدلال را چندان قانع‌کننده نمی‌دانم. در شرایط خاص، بسیاری از قواعد و رویه‌ها متناسب با واقعیت‌های موجود تغییر می‌کنند. بنابراین صرف ارجاع دادن به قانون نمی‌تواند پاسخ نگرانی‌های دانش‌آموزان باشد. اگر همه می‌پذیرند که آموزش در سال‌های اخیر با اختلال‌های جدی مواجه بوده، باید در شیوه ارزیابی و سنجش هم انعطاف لازم وجود داشته باشد.
دانش‌آموزان می‌گویند نمی‌توان چند سال آموزش ناقص و غیرحضوری را نادیده گرفت و سپس همان استانداردهای معمول را برای امتحانات نهایی اعمال کرد
به نظر من مسئولان باید به جای تأکید صرف بر اجرای مقررات، به پیامدهای اجتماعی و آموزشی تصمیمات خود توجه کنند. امروز بخش مهمی از دانش‌آموزان و خانواده‌ها احساس می‌کنند با شرایطی ناعادلانه روبه‌رو شده‌اند و این احساس بی‌عدالتی چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت.
نقش وزارت آموزش و پرورش در این تصمیم‌گیری‌ها چقدر است؟
تا جایی که من می‌دانم،
تصمیم‌گیری نهایی درباره این موضوع صرفاً در اختیار وزارت آموزش و پرورش نیست. وزارتخانه یکی از اعضای ساختار تصمیم‌گیری است، اما بخش مهمی از این سیاست‌ها در شورای عالی انقلاب فرهنگی تعیین می‌شود.مشکل اینجاست که به نظر می‌رسد
⤵️
👍1
⤴️
به همین دلیل معتقدم در ماجرای اخیر نیز لازم است تصمیم‌گیران صدای دانش‌آموزان، معلمان و متخصصان آموزش را جدی‌تر بشنوند و پیش از هر چیز پیامدهای آموزشی و روانی این سیاست‌ها را مورد توجه قرار دهند
برخی نمایندگان مجلس و مسئولان گفته‌اند اعتراض به مصوبه کنکور فایده‌ای ندارد و دانش‌آموزان بهتر است به جای اعتراض بر درس خواندن تمرکز کنند. این نگاه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
این نوع واکنش‌ها نشان می‌دهد که بخشی از تصمیم‌گیران اساساً مسئله دانش‌آموزان را جدی نگرفته‌اند. گویی پیش‌فرض گرفته‌اند که دانش‌آموزان صرفاً میخواهند از درس و امتحان فرار کنند، در حالی که واقعیت بسیار پیچیده‌تر از این است.
من سال‌ها در آموزش بوده‌ام و با دانش‌آموزان سر و کار داشته‌ام. وقتی گروهی از دانش‌آموزان در چندین شهر نسبت به یک موضوع مشخص اعتراض می‌کنند، نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت. حتی اگر فرض کنیم بخشی از معترضان انگیزه‌های متفاوتی داشته باشند، باز هم مسئولان موظف‌اند اصل اعتراض را بشنوند و درباره آن گفت‌وگو کنند. نمی‌شود صورت مسئله را پاک کرد و گفت چون قانون تصویب شده، دیگر جایی برای شنیدن صدای دانش‌آموزان وجود ندارد.
به نظر من مسئولان باید به جای تأکید صرف بر اجرای مقررات، به پیامدهای اجتماعی و آموزشی تصمیمات خود توجه کنند. امروز بخش مهمی از دانش‌آموزان و خانواده‌ها احساس می‌کنند با شرایطی ناعادلانه روبه‌رو شده‌اند و این احساس بی‌عدالتی چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت
چرا این فاصله میان تصمیم‌گیران و دانش‌آموزان شکل گرفته است؟
بخشی از این مسئله به نوع نگاه برخی مدیران و مسئولان برمی‌گردد. گاهی افراد تجربه شخصی خودشان را به عنوان معیار عمومی در نظر می‌گیرند و تصور می‌کنند همه جامعه باید بر اساس همان تجربه قضاوت شود. در حالی که نظام آموزشی با میلیون‌ها دانش‌آموز سروکار دارد و نمی‌توان مسائل آن را با نگاه فردی تحلیل کرد.
مسئله این است که حتی اگر بخش بزرگی از دانش‌آموزان معترض در سودای فرار از امتحان حضوری باشند، باز هم ما وظیفه داریم صدای آن اقلیتی را که ممکن است واقعاً تحت‌فشار قرار گرفته باشند بشنویم. در هر نظام تصمیم‌گیری مسئولانه، اصل بر این است که نگرانی افراد مورد توجه قرار بگیرد، نه اینکه از ابتدا بی‌اعتبار فرض شود.
در چنین شرایطی سیاست تأثیر معدل بیشتر به چه گروهی آسیب می‌زند؟
هرچند که آموزش رسمی در همه جای دنیا دیگر اعتبار گذشته را ندارد اما همچنان گروه زیادی برای آن هزینه می‌کنند. بیشترین آسیب هم متوجه همان دانش‌آموزانی است که هنوز به چارچوب آموزشی امیدوارند؛ دانش‌آموزانی که انگیزه درس خواندن دارند، خانواده‌هایشان برای آموزش آنها سرمایه‌گذاری مادی و معنوی می‌کنند و همچنان بر این تصورند موفقیت تحصیلی می‌تواند آینده‌شان را تغییر دهد. ممکن است از نظر آماری این گروه درصد کوچکی از کل دانش‌آموزان باشند، اما وقتی از جامعه‌ای با حدود ۱۷ میلیون دانش‌آموز صحبت می‌کنیم، حتی پنج یا ده درصد آن هم رقم بسیار بزرگی است. پشت هر کدام از این دانش‌آموزان خانواده‌ای قرار دارد که سال‌ها برای آموزش فرزندش برنامه‌ریزی کرده و هزینه داده است.
بنابراین وقتی درباره تأثیر معدل و سیاست‌های کنکوری صحبت می‌کنیم، درواقع درباره سرنوشت گروهی حرف می‌زنیم که بخش مهمی از وقت، انرژی و امید خود را بر مبنای همین قواعد آموزشی تنظیم کرده‌اند و طبیعی است که نسبت به هر تغییری حساس باشند.
با توجه به تجربه سال‌های گذشته، فکر می‌کنید این اعتراضات به نتیجه برسد و مسئولان در سیاست‌های خود تجدیدنظر کنند؟
به نظر من در نهایت باید صدای دانش‌آموزان شنیده شود. تجربه نشان داده است که فشار و مطالبه اجتماعی می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌ها اثر بگذارد. بسیاری از تغییرات اجتماعی در طول زمان و در نتیجه پیگیری مستمر مطالبات عمومی اتفاق افتاده‌اند.
⤵️
آموزش و پرورش، دست‌کم از منظر تخصصی، وزن و تأثیرگذاری لازم را در این تصمیم‌ها ندارد. بارها دیده‌ایم که نظر کارشناسی وزارت آموزش و پرورش با تصمیم نهایی تفاوت داشته است. در بسیاری از موارد نیز تصمیم‌هایی که در حوزه آموزش گرفته می‌شود، بیش از آنکه بر مبانی تخصصی آموزشی استوار باشد، تحت تأثیر ملاحظات دیگری قرار می‌گیرد.
به همین دلیل معتقدم در ماجرای اخیر نیز لازم است تصمیم‌گیران صدای دانش‌آموزان، معلمان و متخصصان آموزش را جدی‌تر بشنوند و پیش از هر چیز پیامدهای آموزشی و روانی این سیاست‌ها را مورد توجه قرار دهند
برخی نمایندگان مجلس و مسئولان گفته‌اند اعتراض به مصوبه کنکور فایده‌ای ندارد و دانش‌آموزان بهتر است به جای اعتراض بر درس خواندن تمرکز کنند. این نگاه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
این نوع واکنش‌ها نشان می‌دهد که بخشی از تصمیم‌گیران اساساً مسئله دانش‌آموزان را جدی نگرفته‌اند. گویی پیش‌فرض گرفته‌اند که دانش‌آموزان صرفاً میخواهند از درس و امتحان فرار کنند، در حالی که واقعیت بسیار پیچیده‌تر از این است.
من سال‌ها در آموزش بوده‌ام و با دانش‌آموزان سر و کار داشته‌ام. وقتی گروهی از دانش‌آموزان در چندین شهر نسبت به یک موضوع مشخص اعتراض می‌کنند، نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت. حتی اگر فرض کنیم بخشی از معترضان انگیزه‌های متفاوتی داشته باشند، باز هم مسئولان موظف‌اند اصل اعتراض را بشنوند و درباره آن گفت‌وگو کنند. نمی‌شود صورت مسئله را پاک کرد و گفت چون قانون تصویب شده، دیگر جایی برای شنیدن صدای دانش‌آموزان وجود ندارد.
به نظر من مسئولان باید به جای تأکید صرف بر اجرای مقررات، به پیامدهای اجتماعی و آموزشی تصمیمات خود توجه کنند. امروز بخش مهمی از دانش‌آموزان و خانواده‌ها احساس می‌کنند با شرایطی ناعادلانه روبه‌رو شده‌اند و این احساس بی‌عدالتی چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت
چرا این فاصله میان تصمیم‌گیران و دانش‌آموزان شکل گرفته است؟
بخشی از این مسئله به نوع نگاه برخی مدیران و مسئولان برمی‌گردد. گاهی افراد تجربه شخصی خودشان را به عنوان معیار عمومی در نظر می‌گیرند و تصور می‌کنند همه جامعه باید بر اساس همان تجربه قضاوت شود. در حالی که نظام آموزشی با میلیون‌ها دانش‌آموز سروکار دارد و نمی‌توان مسائل آن را با نگاه فردی تحلیل کرد.
مسئله این است که حتی اگر بخش بزرگی از دانش‌آموزان معترض در سودای فرار از امتحان حضوری باشند، باز هم ما وظیفه داریم صدای آن اقلیتی را که ممکن است واقعاً تحت‌فشار قرار گرفته باشند بشنویم. در هر نظام تصمیم‌گیری مسئولانه، اصل بر این است که نگرانی افراد مورد توجه قرار بگیرد، نه اینکه از ابتدا بی‌اعتبار فرض شود.
در چنین شرایطی سیاست تأثیر معدل بیشتر به چه گروهی آسیب می‌زند؟
هرچند که آموزش رسمی در همه جای دنیا دیگر اعتبار گذشته را ندارد اما همچنان گروه زیادی برای آن هزینه می‌کنند. بیشترین آسیب هم متوجه همان دانش‌آموزانی است که هنوز به چارچوب آموزشی امیدوارند؛ دانش‌آموزانی که انگیزه درس خواندن دارند، خانواده‌هایشان برای آموزش آنها سرمایه‌گذاری مادی و معنوی می‌کنند و همچنان بر این تصورند موفقیت تحصیلی می‌تواند آینده‌شان را تغییر دهد. ممکن است از نظر آماری این گروه درصد کوچکی از کل دانش‌آموزان باشند، اما وقتی از جامعه‌ای با حدود ۱۷ میلیون دانش‌آموز صحبت می‌کنیم، حتی پنج یا ده درصد آن هم رقم بسیار بزرگی است. پشت هر کدام از این دانش‌آموزان خانواده‌ای قرار دارد که سال‌ها برای آموزش فرزندش برنامه‌ریزی کرده و هزینه داده است.
بنابراین وقتی درباره تأثیر معدل و سیاست‌های کنکوری صحبت می‌کنیم، درواقع درباره سرنوشت گروهی حرف می‌زنیم که بخش مهمی از وقت، انرژی و امید خود را بر مبنای همین قواعد آموزشی تنظیم کرده‌اند و طبیعی است که نسبت به هر تغییری حساس باشند.
با توجه به تجربه سال‌های گذشته، فکر می‌کنید این اعتراضات به نتیجه برسد و مسئولان در سیاست‌های خود تجدیدنظر کنند؟
به نظر من در نهایت باید صدای دانش‌آموزان شنیده شود. تجربه نشان داده است که فشار و مطالبه اجتماعی می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌ها اثر بگذارد. بسیاری از تغییرات اجتماعی در طول زمان و در نتیجه پیگیری مستمر مطالبات عمومی اتفاق افتاده‌اند.
⤵️
⤴️
احساس شخصی من این است که احتمال دارد در مورد دانش‌آموزان پایه یازدهم دست‌کم بخشی از این سیاست‌ها مورد بازنگری قرار بگیرد. البته از نظر من راه‌حل مناسب‌تر این است که برای دورهای که آموزش کشور با شرایط غیرعادی روبه‌رو بوده، تأثیر معدل به طور کامل کنار گذاشته شود و سرنوشت داوطلبان صرفاً بر اساس آزمون سراسری تعیین شود؛ آزمونی که همه داوطلبان در شرایط نسبتاً یکسان در آن رقابت می‌کنند. در هر صورت امیدوارم تصمیم‌گیران به شرایط ویژه‌ای که دانش‌آموزان در چند سال اخیر پشت سر گذاشته‌اند توجه و راهکاری را انتخاب کنند که از فشار روانی و نگرانی این نسل بکاهد. امیدوارم این مطالبات شنیده شود و به اصلاحاتی منجر شود که احساس عدالت بیشتری در میان دانش‌آموزان ایجاد کند.
#توسعه_ایرانی
#محمدرضا_نیک‌نژاد
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
احساس شخصی من این است که احتمال دارد در مورد دانش‌آموزان پایه یازدهم دست‌کم بخشی از این سیاست‌ها مورد بازنگری قرار بگیرد. البته از نظر من راه‌حل مناسب‌تر این است که برای دورهای که آموزش کشور با شرایط غیرعادی روبه‌رو بوده، تأثیر معدل به طور کامل کنار گذاشته شود و سرنوشت داوطلبان صرفاً بر اساس آزمون سراسری تعیین شود؛ آزمونی که همه داوطلبان در شرایط نسبتاً یکسان در آن رقابت می‌کنند. در هر صورت امیدوارم تصمیم‌گیران به شرایط ویژه‌ای که دانش‌آموزان در چند سال اخیر پشت سر گذاشته‌اند توجه و راهکاری را انتخاب کنند که از فشار روانی و نگرانی این نسل بکاهد. امیدوارم این مطالبات شنیده شود و به اصلاحاتی منجر شود که احساس عدالت بیشتری در میان دانش‌آموزان ایجاد کند.
#توسعه_ایرانی
#محمدرضا_نیک‌نژاد
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👏3
💠 #خبر
🔴 پایان عملیات ایران؟
قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء اعلام کرده: «نیروهای مسلح ایران پایان عملیات نظامی علیه اسراییل را اعلام کردند و هشدار دادند که اگر اسراییل حملاتش به لبنان را از سر بگیرد، با حملات شدیدتری روبرو خواهد شد.»
🔴 دو خبر درباره پایان حمله اسراییل به ایران
نیویورک تایمز به نقل از مقامات نظامی اسراییل خبر داده: نتانیاهو دستور داده است که ارتش آماده‌سازی‌ها برای حمله دیگری به ایران را متوقف کند.
یک منبع آگاه به خبرگزاری رویترز گفت که اسرائیل تصمیم گرفته است حملات خود به ایران را متوقف کند.
#روزآروز
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔴 پایان عملیات ایران؟
قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء اعلام کرده: «نیروهای مسلح ایران پایان عملیات نظامی علیه اسراییل را اعلام کردند و هشدار دادند که اگر اسراییل حملاتش به لبنان را از سر بگیرد، با حملات شدیدتری روبرو خواهد شد.»
🔴 دو خبر درباره پایان حمله اسراییل به ایران
نیویورک تایمز به نقل از مقامات نظامی اسراییل خبر داده: نتانیاهو دستور داده است که ارتش آماده‌سازی‌ها برای حمله دیگری به ایران را متوقف کند.
یک منبع آگاه به خبرگزاری رویترز گفت که اسرائیل تصمیم گرفته است حملات خود به ایران را متوقف کند.
#روزآروز
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
🔺از مهار تا تشدید: منطقِ بازدارندگیِ پیام‌محور در پاسخ‌های متقابل
✍ محمد مالجو
واکنش موشکی ایران به اسرائيل و حملات متقابل اسرائیل به داخل خاک ایران را باید در قالب نوع خاصی از بازدارندگی فهم کرد: نه حفاظت مستقیم از داخل بلکه ارسال پیام به بیرون. این نوع بازدارندگی، علیرغم شدت و اعتبار عملیاتی‌اش، از جنس «پیام‌محور» است نه «حفاظت‌محور». کنش نظامی ایران بر این مبنا کارکردی دوگانه پیدا می‌کند: هم پاسخ است و هم پیام، اما دقیقاً به همین دلیل نیز نمی‌تواند به مهار پایدار درگیری‌ها بینجامد.
ویژگی تعیین‌کنندهٔ این نوع بازدارندگی در اعتبار نمایشی‌اش نهفته است. هر دو طرف با کنش‌های واقعی نشان می‌دهند که تهدیدهای‌شان صرفاً لفظی نیست. اما همین اعتبار است که نوعی الزام متقابل برای پاسخ‌دهی را رقم می‌زند. در نتیجه، بازدارندگی نه به معنای جلوگیری از کنش بلکه به شکل تثبیت قاعدهٔ کنش و واکنش درمی‌آید.
در چنین وضعی، بازدارندگی برای ایران کارکردی متناقض پیدا می‌کند. هر چه پیام قوی‌تر و معتبرتر ارسال شود، احتمال این که طرف مقابل برای حفظ اعتبار خود پاسخ دهد نیز بیشتر می‌شود. بنابراین، آنچه تقویت می‌شود نه امنیت بلکه چرخهٔ تلافی است. این‌جا بازدارندگی از «منصرف‌سازی» به «مجبورسازی» تغییر ماهیت داده است: هر طرف ناگزیر است پاسخ دهد تا پیام ضعف ارسال نکند.
این وضعیت عملاً ایران را در برابر دوراهیِ سختی قرار داده: یک مسیر عبارت است از تداوم نمایش قدرت و تثبیت این پیام که هر اقدامی علیه ایران و متحدان منطقه‌ایِ ایران اصلاً بی‌پاسخ نمی‌ماند. مسیر دیگر نیز عبارت است از پذیرش این واقعیت که همین منطق پیام‌محور اصولاً بابِ پاسخ متقابل در داخل کشور را بیش‌ازپیش باز می‌کند. به بیان روشن‌تر، انتخاب میان «حفظ اعتبار از مسیر پاسخ» و «کاهش آسیب‌پذیری از مسیر توقف» است. در نتیجه، آنچه شکل می‌گیرد نه سپر حفاظتی بلکه توازن ناپایدارِ تهدید است، توازنی که امنیت را نه با کاهش خطر بلکه با توزیع متقابلِ آسیب‌پذیری تعریف می‌کند.
در مجموع، واکنش دیشب نشان‌دهندهٔ نوعی بازدارندگی قوی از حیث پیام‌رسانی اما محدود از حیث حفاظت است. این بازدارندگی می‌تواند پیام قدرت را منتقل کند اما نمی‌تواند از وقوع دورهای بعدی درگیری جلوگیری کند. به همین دلیل، کارکرد اصلی‌اش نه پایان‌دادن به چرخهٔ تنش بلکه بازتولید درگیری در سطحی بالاتر است.
ایران اکنون پیام را رسانده است. استمرار واکنش تهاجمی، از این‌جا به بعد، نه تقویت بازدارندگی بلکه عبور آگاهانه به سطحی بالاتر از درگیری است.
✓توضیح کانال:
انتشار یادداشت‌ها از نویسندگان مختلف با هدف روشنگری و بررسی مسائل از دیدگاه‌های مختلف است و به‌معنای همسو بود نظر کانال با نظر نویسندگان نیست.
#محمد_مالجو
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺از مهار تا تشدید: منطقِ بازدارندگیِ پیام‌محور در پاسخ‌های متقابل
✍ محمد مالجو
واکنش موشکی ایران به اسرائيل و حملات متقابل اسرائیل به داخل خاک ایران را باید در قالب نوع خاصی از بازدارندگی فهم کرد: نه حفاظت مستقیم از داخل بلکه ارسال پیام به بیرون. این نوع بازدارندگی، علیرغم شدت و اعتبار عملیاتی‌اش، از جنس «پیام‌محور» است نه «حفاظت‌محور». کنش نظامی ایران بر این مبنا کارکردی دوگانه پیدا می‌کند: هم پاسخ است و هم پیام، اما دقیقاً به همین دلیل نیز نمی‌تواند به مهار پایدار درگیری‌ها بینجامد.
ویژگی تعیین‌کنندهٔ این نوع بازدارندگی در اعتبار نمایشی‌اش نهفته است. هر دو طرف با کنش‌های واقعی نشان می‌دهند که تهدیدهای‌شان صرفاً لفظی نیست. اما همین اعتبار است که نوعی الزام متقابل برای پاسخ‌دهی را رقم می‌زند. در نتیجه، بازدارندگی نه به معنای جلوگیری از کنش بلکه به شکل تثبیت قاعدهٔ کنش و واکنش درمی‌آید.
در چنین وضعی، بازدارندگی برای ایران کارکردی متناقض پیدا می‌کند. هر چه پیام قوی‌تر و معتبرتر ارسال شود، احتمال این که طرف مقابل برای حفظ اعتبار خود پاسخ دهد نیز بیشتر می‌شود. بنابراین، آنچه تقویت می‌شود نه امنیت بلکه چرخهٔ تلافی است. این‌جا بازدارندگی از «منصرف‌سازی» به «مجبورسازی» تغییر ماهیت داده است: هر طرف ناگزیر است پاسخ دهد تا پیام ضعف ارسال نکند.
این وضعیت عملاً ایران را در برابر دوراهیِ سختی قرار داده: یک مسیر عبارت است از تداوم نمایش قدرت و تثبیت این پیام که هر اقدامی علیه ایران و متحدان منطقه‌ایِ ایران اصلاً بی‌پاسخ نمی‌ماند. مسیر دیگر نیز عبارت است از پذیرش این واقعیت که همین منطق پیام‌محور اصولاً بابِ پاسخ متقابل در داخل کشور را بیش‌ازپیش باز می‌کند. به بیان روشن‌تر، انتخاب میان «حفظ اعتبار از مسیر پاسخ» و «کاهش آسیب‌پذیری از مسیر توقف» است. در نتیجه، آنچه شکل می‌گیرد نه سپر حفاظتی بلکه توازن ناپایدارِ تهدید است، توازنی که امنیت را نه با کاهش خطر بلکه با توزیع متقابلِ آسیب‌پذیری تعریف می‌کند.
در مجموع، واکنش دیشب نشان‌دهندهٔ نوعی بازدارندگی قوی از حیث پیام‌رسانی اما محدود از حیث حفاظت است. این بازدارندگی می‌تواند پیام قدرت را منتقل کند اما نمی‌تواند از وقوع دورهای بعدی درگیری جلوگیری کند. به همین دلیل، کارکرد اصلی‌اش نه پایان‌دادن به چرخهٔ تنش بلکه بازتولید درگیری در سطحی بالاتر است.
ایران اکنون پیام را رسانده است. استمرار واکنش تهاجمی، از این‌جا به بعد، نه تقویت بازدارندگی بلکه عبور آگاهانه به سطحی بالاتر از درگیری است.
✓توضیح کانال:
انتشار یادداشت‌ها از نویسندگان مختلف با هدف روشنگری و بررسی مسائل از دیدگاه‌های مختلف است و به‌معنای همسو بود نظر کانال با نظر نویسندگان نیست.
#محمد_مالجو
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
سپیده که بدمد
فوجی از پرنده‌ها
دوباره بر فراز رود پرواز خواهند کرد
غمگین نباش
ظلمت
در سیاهی خود فرو خواهد ریخت
همچنان که نور
بر دره‌های ژرف
و شادی
چهره‌ی عبوس شهر را
به کهکشانی از ستاره‌های روشن
بدل خواهد کرد
سپیده که بدمد
دوباره با هم
در خیابان‌ها خواهیم رقصید
دوباره
ترانه‌های روشن خواهیم سرود
از آبی دریاها
از غرور بیشه‌ها و کوه‌ها
از شکوه وطن
در سیاره‌ی زخمیِ زمین
غمگین نباش
رود
تاریکی را خواهد شکافت
و از تل خاکستر
زیباترین گل‌ها
خواهند رویید
شکوه‌مندترینِ دشت‌ها
و نیز
زیباترین رویاها...
#احمد_نجاتی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
سپیده که بدمد
فوجی از پرنده‌ها
دوباره بر فراز رود پرواز خواهند کرد
غمگین نباش
ظلمت
در سیاهی خود فرو خواهد ریخت
همچنان که نور
بر دره‌های ژرف
و شادی
چهره‌ی عبوس شهر را
به کهکشانی از ستاره‌های روشن
بدل خواهد کرد
سپیده که بدمد
دوباره با هم
در خیابان‌ها خواهیم رقصید
دوباره
ترانه‌های روشن خواهیم سرود
از آبی دریاها
از غرور بیشه‌ها و کوه‌ها
از شکوه وطن
در سیاره‌ی زخمیِ زمین
غمگین نباش
رود
تاریکی را خواهد شکافت
و از تل خاکستر
زیباترین گل‌ها
خواهند رویید
شکوه‌مندترینِ دشت‌ها
و نیز
زیباترین رویاها...
#احمد_نجاتی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤4👍2
💠 #خبر_گوناگون
▪️آسمان کشور باز شد و آسمان عراق هم ولی گویا بسیاری شرکت‌های هواپیمایی بینالمللی چشم‌شان آب نمی‌خورد و گفته‌اند پروازها به اسراییل فعلا کنسل است. فرانسوی‌ها هم از مردمان‌شان خواسته‌اند اصلا فیل‌شان یاد اسراییل نکند فعلا.
▪️نشست فصلی آژانس بینالمللی انرژی هسته‌ای هم در همین گیرودار امروز آغاز شد. ماجرای مهم این نشست این است که آمریکا یک قطع‌نامه آماده کرده تا تصویبش کند که از جمهوری اسلامی می‌خواهد هرچه زودتر از همه مرکزهای هسته‌ای‌اش که در چندماه اخیر بدان‌ها حمله شده و وضع اورانیوم غنی‌شده‌اش گزارشی به آژانس دهد. گویا اروپا هم پس‌از تغییری در متن پیش‌نویس قطع‌نامه، برای پیش‌بردن این قطع‌نامه با آمریکا همراه شده.
▫️رافائل گروسی، مدیرکل آژانس، هم در یک نشست خبری تاکید کرد هرگونه توافق بر سر برنامه هسته‌ای ایران، بدون نظارت مستقل آژانس، پشتوانه و کارآیی ندارد.
▪️و اما اتحادیه اروپا؛ این اتحادیه امروز، چند مدیر دولتی جمهوری اسلامی، را بابت بستن تنگه هرمز تحریم کرد.
▪️بازهم حمله به کردستان عراق؛ رسانه‌ها نوشته‌اند: «منابع خبری از شنیده شدن صدای انفجارهایی در سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق خبر می‌دهند.»
▪️یک مقام جمهوری اسلامی که از وی نامی برده نشده، به شبکه قطری الجزیره گفته دولت آمریکا در پیش نویس یادداشت تفاهم با ایران، تغییراتی داده و این موضوع غیرقابل قبول است.
#روزآروز
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️آسمان کشور باز شد و آسمان عراق هم ولی گویا بسیاری شرکت‌های هواپیمایی بینالمللی چشم‌شان آب نمی‌خورد و گفته‌اند پروازها به اسراییل فعلا کنسل است. فرانسوی‌ها هم از مردمان‌شان خواسته‌اند اصلا فیل‌شان یاد اسراییل نکند فعلا.
▪️نشست فصلی آژانس بینالمللی انرژی هسته‌ای هم در همین گیرودار امروز آغاز شد. ماجرای مهم این نشست این است که آمریکا یک قطع‌نامه آماده کرده تا تصویبش کند که از جمهوری اسلامی می‌خواهد هرچه زودتر از همه مرکزهای هسته‌ای‌اش که در چندماه اخیر بدان‌ها حمله شده و وضع اورانیوم غنی‌شده‌اش گزارشی به آژانس دهد. گویا اروپا هم پس‌از تغییری در متن پیش‌نویس قطع‌نامه، برای پیش‌بردن این قطع‌نامه با آمریکا همراه شده.
▫️رافائل گروسی، مدیرکل آژانس، هم در یک نشست خبری تاکید کرد هرگونه توافق بر سر برنامه هسته‌ای ایران، بدون نظارت مستقل آژانس، پشتوانه و کارآیی ندارد.
▪️و اما اتحادیه اروپا؛ این اتحادیه امروز، چند مدیر دولتی جمهوری اسلامی، را بابت بستن تنگه هرمز تحریم کرد.
▪️بازهم حمله به کردستان عراق؛ رسانه‌ها نوشته‌اند: «منابع خبری از شنیده شدن صدای انفجارهایی در سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق خبر می‌دهند.»
▪️یک مقام جمهوری اسلامی که از وی نامی برده نشده، به شبکه قطری الجزیره گفته دولت آمریکا در پیش نویس یادداشت تفاهم با ایران، تغییراتی داده و این موضوع غیرقابل قبول است.
#روزآروز
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
💠 #مدرسه
🔺درس‌هایی از مدرسه طبیعت
▫️عبدالحسین وهاب‌زاده
▫️عکس: مریم‌محسنی | تالی‌کاک آمل
کودکی معبری برای گذر شتابان و ناگزیرنیست که باید هرچه زودتر از آن عبور کرد.کودکی یعنی نبوغ،حس شگفتی، خلاقیت،پژوهندگی،شور بالندگی،کشف و شهود . کودکی یعنی حیرت از آنچه یک لحظه در پیرامون خویش می‌بینی و لحظه‌‌یی دیگر در اوج فلک .کودکی یعنی یگانگی با عالم هستی.
جامعه‌ی سعادتمند جامعه‌یی‌ست که قدر کودکی می‌داند و آنرا همچون گوهری گرانبها تا بزرگسالی حفظ می‌کند. اگر تا به آخر کودک بمانیم سعادتمندیم و الا که زندگی جز تکرار مکررات چه می‌تواند باشد؟
⤵️
🔺درس‌هایی از مدرسه طبیعت
▫️عبدالحسین وهاب‌زاده
▫️عکس: مریم‌محسنی | تالی‌کاک آمل
کودکی معبری برای گذر شتابان و ناگزیرنیست که باید هرچه زودتر از آن عبور کرد.کودکی یعنی نبوغ،حس شگفتی، خلاقیت،پژوهندگی،شور بالندگی،کشف و شهود . کودکی یعنی حیرت از آنچه یک لحظه در پیرامون خویش می‌بینی و لحظه‌‌یی دیگر در اوج فلک .کودکی یعنی یگانگی با عالم هستی.
جامعه‌ی سعادتمند جامعه‌یی‌ست که قدر کودکی می‌داند و آنرا همچون گوهری گرانبها تا بزرگسالی حفظ می‌کند. اگر تا به آخر کودک بمانیم سعادتمندیم و الا که زندگی جز تکرار مکررات چه می‌تواند باشد؟
⤵️
⤴️
از آن زمان که خصائص کودکی را ترک می‌کنیم تباهی آغاز می‌شود: تباهی خود و پیرامون‌مان. دیگر طبیعت آن‌طور که در کودکی بود، بخشی جدایی‌ناپذیر از وجود ما نیست. چیزی است بیرون از ما، بیگانه و ناشناخته؛ کالا‌یی‌است برای مصرف، چیزی‌است که باید برآن چیره شد.
از دیدگاه تکاملی انسان شدن ما محصول تداوم کودکی در بزرگسالی بود، آنچه زیست‌شناسان از آن به عنوان کودک‌بودگی (نئوتنی) یاد می‌کنند. اما از جایی به بعد و بخصوص پس از انقلاب صنعتی ما بر کودکی شوریدیم و کودک را بزرگسالی خواستیم که هرچه زودتر از آن "بطالت و بیهودگی" گذر کند ودر فرایند تولید مشارکت داشته باشد. و بدین.سان بود که کم‌کم زندگی جدی و عبوس و از شور وسرور تهی شد.
جامعه‌ی امروزی ما کودکی را ترک گفته و از آن‌روست که هرچه بیشتر شاهد تباهی‌های انسان وطبیعتیم. راه برون‌رفتی اگر باشد به رسمیت شناختن و بازگشت به کودکی و قدرشناسی از آن است.
▪️درس‌هایی از مدرسه طبیعت
▫️عبدالحسین وهاب‌زاده
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
از آن زمان که خصائص کودکی را ترک می‌کنیم تباهی آغاز می‌شود: تباهی خود و پیرامون‌مان. دیگر طبیعت آن‌طور که در کودکی بود، بخشی جدایی‌ناپذیر از وجود ما نیست. چیزی است بیرون از ما، بیگانه و ناشناخته؛ کالا‌یی‌است برای مصرف، چیزی‌است که باید برآن چیره شد.
از دیدگاه تکاملی انسان شدن ما محصول تداوم کودکی در بزرگسالی بود، آنچه زیست‌شناسان از آن به عنوان کودک‌بودگی (نئوتنی) یاد می‌کنند. اما از جایی به بعد و بخصوص پس از انقلاب صنعتی ما بر کودکی شوریدیم و کودک را بزرگسالی خواستیم که هرچه زودتر از آن "بطالت و بیهودگی" گذر کند ودر فرایند تولید مشارکت داشته باشد. و بدین.سان بود که کم‌کم زندگی جدی و عبوس و از شور وسرور تهی شد.
جامعه‌ی امروزی ما کودکی را ترک گفته و از آن‌روست که هرچه بیشتر شاهد تباهی‌های انسان وطبیعتیم. راه برون‌رفتی اگر باشد به رسمیت شناختن و بازگشت به کودکی و قدرشناسی از آن است.
▪️درس‌هایی از مدرسه طبیعت
▫️عبدالحسین وهاب‌زاده
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
💠 #یادداشت
ایران و لحظه تغییر پارادایم
✍🏻سهند ایرانمهر
در پی حملات ویرانگر اسراییل به جنوب لبنان، ایران که پیشتر هدف قرار دادن ضاحیه را جزو شروط حفظ آتش‌بس اعلام کرده بود، حملات موشکی خود به مناطق شمالی اسراییل را طبق وعده‌ای که داده بود، عملی کرد.
آنچه در این رخداد بیش از خود عملیات اهمیت دارد، پیامی است که در پس آن نهفته است. سال‌ها تحلیلگران منطقه‌ای از دکترین بازدارندگی ایران با این فرض سخن می‌گفتند که تهران عمدتا در موضع واکنش قرار دارد؛ یعنی ابتدا ضربه‌ای را دریافت می‌کند و سپس در زمانی و مکانی که خود مناسب می‌داند پاسخ می‌دهد. اما آنچه اکنون مشاهده می‌شود، دست‌کم از منظر ادراکی، نشانه تغییر مهمی در این الگو است.
ایران با این اقدام نشان داد که دیگر لزوما خود را مقید به انتظار برای وقوع حمله و سپس پاسخ متقابل نمی‌بیند. مهم‌تر آنکه این پیام نیز مخابره شد که نسبت میان کنش و واکنش، از نگاه تهران الزاماً یک نسبت مکانیکی و ریاضی نیست. در گذشته، بسیاری از بازیگران منطقه تصور می‌کردند هر اقدام، پاسخی هم‌وزن و هم‌مقیاس به دنبال خواهد داشت؛ اما اکنون این تصور با چالش روبه‌رو شده است. پیام جدید این است که اگر خطوط قرمز تعیین‌شده از سوی ایران نادیده گرفته شود، پاسخ ممکن است نه‌تنها محدود به همان سطح نباشد، بلکه دامنه‌ای گسترده‌تر و هزینه‌ای فراتر از انتظار طرف مقابل پیدا کند.
این تحول را نمی‌توان صرفا در چارچوب یک عملیات نظامی تحلیل کرد. آنچه اهمیت دارد، سطحی از اعتمادبه‌نفس راهبردی است که در پس چنین تصمیمی دیده می‌شود. دولت‌ها زمانی دست به تغییر قواعد بازی می‌زنند که احساس کنند موازنه محیطی، ظرفیت‌های داخلی و شرایط منطقه‌ای به آنان اجازه می‌دهد ابتکار عمل را در دست بگیرند. به همین دلیل، مهم‌ترین پیام این رخداد در این گزاره نهفته است که ایران خود را در موقعیتی می‌بیند که می‌تواند بخشی از قواعد تعامل را به طرف مقابل تحمیل کند، نه آنکه صرفاً در چارچوب قواعد تحمیل‌شده بازی کند.
از همین منظر، مسئله شروط و خطوط قرمز نیز معنای تازه‌ای پیدا می‌کند. در سیاست بین‌الملل، اعتبار یک کشور با میزان پایبندی آن به تعهدات و هشدارهایش سنجیده می‌شود. هر شرطی که اعلام شود اما در برابر نقض آن واکنشی صورت نگیرد، بخشی از اعتبار بازدارندگی را فرسوده می‌کند. برعکس، هنگامی که یک بازیگر نشان می‌دهد میان گفتار و رفتار او فاصله‌ای وجود ندارد، پیام اصلی نه به دشمنان، بلکه به همه ناظران منطقه‌ای و بینالمللی مخابره می‌شود. پیام این است که آنچه گفته می‌شود، صرفاً یک موضع تبلیغاتی نیست؛ بلکه بخشی از محاسبات واقعی قدرت است.
اما این سکه، روی دیگری نیز دارد. تغییر قواعد بازی از سوی تهران، تل‌آویو را در برابر یک دوراهی استراتژیک و حیاتی قرار می‌دهد؛ تصمیمی که شکل و شمایل آینده منطقه را ترسیم خواهد کرد. در این فضا، سه سناریو پیش‌روی اسرائیل است که هرکدام به شکلی مستقیم، بر محاسبات دونالد ترامپ در واشنگتن سایه می‌اندازد:
اگر اسرائیل به سمتی برود که پاسخی همه‌جانبه، عمیق و ویرانگر به این اقدام بدهد، عملاً به معنای پذیرش قمار جنگ منطقه‌ای است. تل‌آویو با این انتخاب می‌کوشد بازدارندگی ترک‌خورده خود را با زور عریان بازسازی کند. اما این مسیر، دونالد ترامپ را در وضعیتی ناخواسته قرار می‌دهد. ترامپ، چه در قاب یک تاجر و چه در قامت یک سیاستمدار، همواره از «جنگ‌های بی‌پایان و پرهزینه» گریزان بوده است اما عملا خلاف آنچه نشان داده، عمل کرده است. یک جنگ گسترده در خاورمیانه، دکترین ثبات اقتصادی و «اقتدار تمام‌کننده بحران» او را در توافق ادعایی به مخاطره می‌اندازد، قیمت انرژی را بیش از وضعیت کنونی تکان می‌دهد و واشنگتن را به باتلاقی بدتر از باتلاق کنونی دچار می‌کند. در این سناریو، ترامپ احتمالاً ناگزیر خواهد شد میان حمایت مطلق سنتی از اسرائیل و اولویت‌های داخلی‌اش دست به انتخابی دردناک بزند؛ امری که می‌تواند به فشارهای پنهان اما شدید واشنگتن بر تل‌آویو برای مهار دامنه بحران ختم شود.
احتمال دوم، الگویی از واکنش است که در ادبیات نظامی به آن «پاسخ متناسب اما زیر آستانه جنگ» می‌گویند؛ ضرباتی دقیق، نقطه‌ای و عمدتاً نمادین که هم مخالفت راستگرایان در داخل اسرائیل را ترمیم کند و هم فضای گریز از یک رویارویی فراگیر را باقی بگذارد. این سناریو، مطلوب‌ترین حالت برای دونالد ترامپ است. در این مختصات، ترامپ می‌تواند نقش کلاسیک آمریکا به عنوان «برقرارکننده نظم» را بازی کند. او از یک سو بر تعهد آهنین خود به امنیت اسرائیل پافشاری می‌کند و از سوی دیگر، با تکیه بر دیپلماسی فردی و اهرم‌های اقتصادی، خود را به عنوان منجی صلح و مانع بزرگ وضعیت بحرانی‌تر معرفی خواهد کرد.
⤵️
ایران و لحظه تغییر پارادایم
✍🏻سهند ایرانمهر
در پی حملات ویرانگر اسراییل به جنوب لبنان، ایران که پیشتر هدف قرار دادن ضاحیه را جزو شروط حفظ آتش‌بس اعلام کرده بود، حملات موشکی خود به مناطق شمالی اسراییل را طبق وعده‌ای که داده بود، عملی کرد.
آنچه در این رخداد بیش از خود عملیات اهمیت دارد، پیامی است که در پس آن نهفته است. سال‌ها تحلیلگران منطقه‌ای از دکترین بازدارندگی ایران با این فرض سخن می‌گفتند که تهران عمدتا در موضع واکنش قرار دارد؛ یعنی ابتدا ضربه‌ای را دریافت می‌کند و سپس در زمانی و مکانی که خود مناسب می‌داند پاسخ می‌دهد. اما آنچه اکنون مشاهده می‌شود، دست‌کم از منظر ادراکی، نشانه تغییر مهمی در این الگو است.
ایران با این اقدام نشان داد که دیگر لزوما خود را مقید به انتظار برای وقوع حمله و سپس پاسخ متقابل نمی‌بیند. مهم‌تر آنکه این پیام نیز مخابره شد که نسبت میان کنش و واکنش، از نگاه تهران الزاماً یک نسبت مکانیکی و ریاضی نیست. در گذشته، بسیاری از بازیگران منطقه تصور می‌کردند هر اقدام، پاسخی هم‌وزن و هم‌مقیاس به دنبال خواهد داشت؛ اما اکنون این تصور با چالش روبه‌رو شده است. پیام جدید این است که اگر خطوط قرمز تعیین‌شده از سوی ایران نادیده گرفته شود، پاسخ ممکن است نه‌تنها محدود به همان سطح نباشد، بلکه دامنه‌ای گسترده‌تر و هزینه‌ای فراتر از انتظار طرف مقابل پیدا کند.
این تحول را نمی‌توان صرفا در چارچوب یک عملیات نظامی تحلیل کرد. آنچه اهمیت دارد، سطحی از اعتمادبه‌نفس راهبردی است که در پس چنین تصمیمی دیده می‌شود. دولت‌ها زمانی دست به تغییر قواعد بازی می‌زنند که احساس کنند موازنه محیطی، ظرفیت‌های داخلی و شرایط منطقه‌ای به آنان اجازه می‌دهد ابتکار عمل را در دست بگیرند. به همین دلیل، مهم‌ترین پیام این رخداد در این گزاره نهفته است که ایران خود را در موقعیتی می‌بیند که می‌تواند بخشی از قواعد تعامل را به طرف مقابل تحمیل کند، نه آنکه صرفاً در چارچوب قواعد تحمیل‌شده بازی کند.
از همین منظر، مسئله شروط و خطوط قرمز نیز معنای تازه‌ای پیدا می‌کند. در سیاست بین‌الملل، اعتبار یک کشور با میزان پایبندی آن به تعهدات و هشدارهایش سنجیده می‌شود. هر شرطی که اعلام شود اما در برابر نقض آن واکنشی صورت نگیرد، بخشی از اعتبار بازدارندگی را فرسوده می‌کند. برعکس، هنگامی که یک بازیگر نشان می‌دهد میان گفتار و رفتار او فاصله‌ای وجود ندارد، پیام اصلی نه به دشمنان، بلکه به همه ناظران منطقه‌ای و بینالمللی مخابره می‌شود. پیام این است که آنچه گفته می‌شود، صرفاً یک موضع تبلیغاتی نیست؛ بلکه بخشی از محاسبات واقعی قدرت است.
اما این سکه، روی دیگری نیز دارد. تغییر قواعد بازی از سوی تهران، تل‌آویو را در برابر یک دوراهی استراتژیک و حیاتی قرار می‌دهد؛ تصمیمی که شکل و شمایل آینده منطقه را ترسیم خواهد کرد. در این فضا، سه سناریو پیش‌روی اسرائیل است که هرکدام به شکلی مستقیم، بر محاسبات دونالد ترامپ در واشنگتن سایه می‌اندازد:
اگر اسرائیل به سمتی برود که پاسخی همه‌جانبه، عمیق و ویرانگر به این اقدام بدهد، عملاً به معنای پذیرش قمار جنگ منطقه‌ای است. تل‌آویو با این انتخاب می‌کوشد بازدارندگی ترک‌خورده خود را با زور عریان بازسازی کند. اما این مسیر، دونالد ترامپ را در وضعیتی ناخواسته قرار می‌دهد. ترامپ، چه در قاب یک تاجر و چه در قامت یک سیاستمدار، همواره از «جنگ‌های بی‌پایان و پرهزینه» گریزان بوده است اما عملا خلاف آنچه نشان داده، عمل کرده است. یک جنگ گسترده در خاورمیانه، دکترین ثبات اقتصادی و «اقتدار تمام‌کننده بحران» او را در توافق ادعایی به مخاطره می‌اندازد، قیمت انرژی را بیش از وضعیت کنونی تکان می‌دهد و واشنگتن را به باتلاقی بدتر از باتلاق کنونی دچار می‌کند. در این سناریو، ترامپ احتمالاً ناگزیر خواهد شد میان حمایت مطلق سنتی از اسرائیل و اولویت‌های داخلی‌اش دست به انتخابی دردناک بزند؛ امری که می‌تواند به فشارهای پنهان اما شدید واشنگتن بر تل‌آویو برای مهار دامنه بحران ختم شود.
احتمال دوم، الگویی از واکنش است که در ادبیات نظامی به آن «پاسخ متناسب اما زیر آستانه جنگ» می‌گویند؛ ضرباتی دقیق، نقطه‌ای و عمدتاً نمادین که هم مخالفت راستگرایان در داخل اسرائیل را ترمیم کند و هم فضای گریز از یک رویارویی فراگیر را باقی بگذارد. این سناریو، مطلوب‌ترین حالت برای دونالد ترامپ است. در این مختصات، ترامپ می‌تواند نقش کلاسیک آمریکا به عنوان «برقرارکننده نظم» را بازی کند. او از یک سو بر تعهد آهنین خود به امنیت اسرائیل پافشاری می‌کند و از سوی دیگر، با تکیه بر دیپلماسی فردی و اهرم‌های اقتصادی، خود را به عنوان منجی صلح و مانع بزرگ وضعیت بحرانی‌تر معرفی خواهد کرد.
⤵️
⤴️
این وضعیت به ترامپ اجازه می‌دهد تا دکترین «صلح از طریق اقتدار» را بدون پرداخت هزینه‌های یک جنگ واقعی، به نمایش بگذارد.
گزینه سوم، سکوت موقت یا امتناع از پاسخ مستقیم نظامی است؛ رویکردی که در آن تل‌آویو ضربه را می‌پذیرد اما واکنش را به شبکه‌های نیابتی، ترورهای هدفمند یا حملات سایبری در طول زمان موکول می‌کند. تحقق این فرض، برای ترامپ یک فرصت طلایی تاکتیکی است. او این خویشتن‌داری را به حساب کارآمدی فشارها و تهدیدهای خود خواهد گذاشت و ادعا خواهد کرد که سایه حضور او در کاخ سفید، مانع از انفجار منطقه شده است. با این حال، این سناریو ترامپ را ترغیب خواهد کرد که فشار اقتصادی و سیاسی بر تهران را تشدید کند تا به شرکای منطقه‌ای خود اطمینان دهد که عدم پاسخ نظامی، به معنای رها کردن آنان نیست.
کوتاه سخن اینکه در تحول اخیر، ایران تلاش کرده تصویری از خود ارائه دهد که در آن، نه منتظر تعیین تکلیف از سوی دیگران است، نه پاسخ‌هایش را صرفا بر مبنای اصل تقارن تنظیم می‌کند و نه در اجرای خطوط قرمزی که اعلام می‌کند دچار تردید است. اینکه این راهبرد در بلندمدت تا چه اندازه موفق خواهد بود، موضوعی است که زمان درباره آن داوری خواهد کرد؛ اما دست‌کم در مقطع کنونی، تهران کوشیده این پیام را به‌روشنی منتقل کند که دوران بی‌هزینه بودن نقض شروط اعلامی‌اش به پایان رسیده است؛ پیامی که حالا هم تل‌آویو در حال وزن‌کشی آن و هم واشنگتن در حال تنظیم چرتکه‌های استراتژیک خود با آن است.
✓توضیح کانال:
انتشار یادداشت‌ها از نویسندگان مختلف با هدف روشنگری و بررسی مسائل از دیدگاه‌های متفاوت است و به‌معنای همسو بود نظر کانال با نظر نویسندگان نیست.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
این وضعیت به ترامپ اجازه می‌دهد تا دکترین «صلح از طریق اقتدار» را بدون پرداخت هزینه‌های یک جنگ واقعی، به نمایش بگذارد.
گزینه سوم، سکوت موقت یا امتناع از پاسخ مستقیم نظامی است؛ رویکردی که در آن تل‌آویو ضربه را می‌پذیرد اما واکنش را به شبکه‌های نیابتی، ترورهای هدفمند یا حملات سایبری در طول زمان موکول می‌کند. تحقق این فرض، برای ترامپ یک فرصت طلایی تاکتیکی است. او این خویشتن‌داری را به حساب کارآمدی فشارها و تهدیدهای خود خواهد گذاشت و ادعا خواهد کرد که سایه حضور او در کاخ سفید، مانع از انفجار منطقه شده است. با این حال، این سناریو ترامپ را ترغیب خواهد کرد که فشار اقتصادی و سیاسی بر تهران را تشدید کند تا به شرکای منطقه‌ای خود اطمینان دهد که عدم پاسخ نظامی، به معنای رها کردن آنان نیست.
کوتاه سخن اینکه در تحول اخیر، ایران تلاش کرده تصویری از خود ارائه دهد که در آن، نه منتظر تعیین تکلیف از سوی دیگران است، نه پاسخ‌هایش را صرفا بر مبنای اصل تقارن تنظیم می‌کند و نه در اجرای خطوط قرمزی که اعلام می‌کند دچار تردید است. اینکه این راهبرد در بلندمدت تا چه اندازه موفق خواهد بود، موضوعی است که زمان درباره آن داوری خواهد کرد؛ اما دست‌کم در مقطع کنونی، تهران کوشیده این پیام را به‌روشنی منتقل کند که دوران بی‌هزینه بودن نقض شروط اعلامی‌اش به پایان رسیده است؛ پیامی که حالا هم تل‌آویو در حال وزن‌کشی آن و هم واشنگتن در حال تنظیم چرتکه‌های استراتژیک خود با آن است.
✓توضیح کانال:
انتشار یادداشت‌ها از نویسندگان مختلف با هدف روشنگری و بررسی مسائل از دیدگاه‌های متفاوت است و به‌معنای همسو بود نظر کانال با نظر نویسندگان نیست.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #گزارش
🔺بازار سیاه «رتبه»
از رونق خرید و فروش مقاله و مدارک «ضمن خدمت» در سایه اجرای طرح رتبه‌بندی معلمان
کانال‌ها و واسطه‌ها در ازای دریافت پول، مدارک و امتیازهای لازم را برای رتبه‌بندی معلمان تأمین می‌کنند
🔹 اسفند ۱۴۰۰ بود که پس از کش‌و‌قوس‌های فراوان، طرح «رتبه‌بندی معلمان» تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور وقت به وزارت آموزش و پرورش و سازمان برنامه و بودجه ابلاغ شد. اکنون پس از چهار سال، این طرح که قرار بود بر سطح معیشتی کارکنان و وضعیت حرفه‌ای آنها تأثیر مثبت بگذارد، تبدیل به مصوبه‌ای «نمایشی» و غیرمؤثر شده است. طرح رتبه‌بندی از یک طرف در کش‌و‌قوس‌های اداری و مالی گیر کرده است؛ مثلا «علی فرهادی» ۱۳ خرداد در گفت‌وگویی بیشترین بدهی وزارت آموزش و پرورش را مربوط به «تغییرات رتبه‌بندی معلمان در نیم‌سال دوم ۱۴۰۰ » عنوان کرد و گفت: «در اجرای قانون رتبه‌بندی و پرداخت‌های مرتبط، برداشت‌های متفاوتی از قانون وجود دارد، اما هدف نهایی وزارت آموزش و پرورش اجرای کامل قانون و تسویه بدهی‌ها در چارچوب مصوبات مجلس است». از طرف دیگر، این طرح برای معلمان نیز تبدیل به باری اضافی شده است؛ به عبارتی آنها برای اندک افزایشی در حقوق‌شان، مجبور به ساخت مدرک و ارائه انواع کارهای پژوهشی و آموزشی شده‌اند، به‌طوری که حتی افرادی نیز کانال‌هایی در «ایتا» ایجاد کرده و برای معلمان، «ضمن خدمت» و «مقاله» می‌سازند. ریشه طرح «رتبه‌بندی معلمان» به سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و برنامه ششم توسعه برمی‌گردد. در سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ این طرح با هدف ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت، بهبود منزلت اجتماعی و معیشت معلمان و ایجاد نظام پرداخت مبتنی بر عملکرد و تخصص ارائه شد، اما از همان زمان به علت مسائل مرتبط با بودجه و تغییرات مدیریتی و بوروکراتیک، اجرای این طرح به تعویق افتاد تا اینکه در نهایت در سال ۱۴۰۰دولت سیزدهم با همراهی مجلس این طرح را اجرا کرد. در این طرح پنج سطح برای معلمان از آموزشیار تا استاد وجود دارد که معلم‌ها بر مبنای سابقه، ارزشیابی‌ها، مدارک دوره‌های آموزشی موسوم به ضمن خدمت و مقالات و دستاوردهای علمی، رتبه خود را دریافت می‌کنند. همین‌طور طبق طرح اولیه، از ۴۵ درصد تا ۹۰ درصد افزایش حقوق برای هرکدام از معلمان بر مبنای رتبه کسب‌شده احتساب خواهد شد؛ افزایشی که حالا در واقعیت اجرا نشده است.
▫️ پول در ازای مدرک
▫️ یک میلیون تومان؛ فرق معلم معمولی و معلم استاد
▫️ فقط ۲ میلیون افزایش
▫️ طرح رتبه‌بندی، شکست صنفی
▫️ از مشکلات مالی تا اصلاحات بی‌تأثیر
⤵️
🔺بازار سیاه «رتبه»
از رونق خرید و فروش مقاله و مدارک «ضمن خدمت» در سایه اجرای طرح رتبه‌بندی معلمان
کانال‌ها و واسطه‌ها در ازای دریافت پول، مدارک و امتیازهای لازم را برای رتبه‌بندی معلمان تأمین می‌کنند
🔹 اسفند ۱۴۰۰ بود که پس از کش‌و‌قوس‌های فراوان، طرح «رتبه‌بندی معلمان» تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور وقت به وزارت آموزش و پرورش و سازمان برنامه و بودجه ابلاغ شد. اکنون پس از چهار سال، این طرح که قرار بود بر سطح معیشتی کارکنان و وضعیت حرفه‌ای آنها تأثیر مثبت بگذارد، تبدیل به مصوبه‌ای «نمایشی» و غیرمؤثر شده است. طرح رتبه‌بندی از یک طرف در کش‌و‌قوس‌های اداری و مالی گیر کرده است؛ مثلا «علی فرهادی» ۱۳ خرداد در گفت‌وگویی بیشترین بدهی وزارت آموزش و پرورش را مربوط به «تغییرات رتبه‌بندی معلمان در نیم‌سال دوم ۱۴۰۰ » عنوان کرد و گفت: «در اجرای قانون رتبه‌بندی و پرداخت‌های مرتبط، برداشت‌های متفاوتی از قانون وجود دارد، اما هدف نهایی وزارت آموزش و پرورش اجرای کامل قانون و تسویه بدهی‌ها در چارچوب مصوبات مجلس است». از طرف دیگر، این طرح برای معلمان نیز تبدیل به باری اضافی شده است؛ به عبارتی آنها برای اندک افزایشی در حقوق‌شان، مجبور به ساخت مدرک و ارائه انواع کارهای پژوهشی و آموزشی شده‌اند، به‌طوری که حتی افرادی نیز کانال‌هایی در «ایتا» ایجاد کرده و برای معلمان، «ضمن خدمت» و «مقاله» می‌سازند. ریشه طرح «رتبه‌بندی معلمان» به سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و برنامه ششم توسعه برمی‌گردد. در سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ این طرح با هدف ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت، بهبود منزلت اجتماعی و معیشت معلمان و ایجاد نظام پرداخت مبتنی بر عملکرد و تخصص ارائه شد، اما از همان زمان به علت مسائل مرتبط با بودجه و تغییرات مدیریتی و بوروکراتیک، اجرای این طرح به تعویق افتاد تا اینکه در نهایت در سال ۱۴۰۰دولت سیزدهم با همراهی مجلس این طرح را اجرا کرد. در این طرح پنج سطح برای معلمان از آموزشیار تا استاد وجود دارد که معلم‌ها بر مبنای سابقه، ارزشیابی‌ها، مدارک دوره‌های آموزشی موسوم به ضمن خدمت و مقالات و دستاوردهای علمی، رتبه خود را دریافت می‌کنند. همین‌طور طبق طرح اولیه، از ۴۵ درصد تا ۹۰ درصد افزایش حقوق برای هرکدام از معلمان بر مبنای رتبه کسب‌شده احتساب خواهد شد؛ افزایشی که حالا در واقعیت اجرا نشده است.
▫️ پول در ازای مدرک
▫️ یک میلیون تومان؛ فرق معلم معمولی و معلم استاد
▫️ فقط ۲ میلیون افزایش
▫️ طرح رتبه‌بندی، شکست صنفی
▫️ از مشکلات مالی تا اصلاحات بی‌تأثیر
⤵️
⤴️
▫️ طرح رتبه‌بندی، شکست صنفی
«محمد حبیبی»، سخنگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران است. او می‌گوید قانون رتبه‌بندی نتیجه تجمعات و اعتراضات معلمان است: «معلمان در یک دهه برای افزایش دستمزد و بهبود وضعیت معیشتی تجمعات اعتراضی مختلفی برگزار کردند. نکته حائز اهمیت این است که براساس نحوه اجرای این قانون، در این طرح هیچ برنامه‌ای برای افزایش یا ارتقای کیفیت آموزشی وجود ندارد. درباره معیشت معلمان نیز در همان بازه ابتدایی اجرای این طرح یعنی سال ۱۴۰۰، بهبود نسبتا کمی در وضعیت معیشتی معلمان ایجاد شد اما با توجه به افزایش تورم در این چهار، پنج سال اخیر و کاهش شدید قدرت خرید معلمان، دیگر این طرح در بحث معیشت نیز کارایی ندارد». او می‌گوید این طرح مطابق با خواسته معلمان نبود: «آنچه معلمان از سال ۹۴ نزدیک به یک دهه دنبالش بودند یک طرح جامع‌تر و اثرگذارتر بود. معلمان با توجه به اینکه در زمان دولت آقای احمدی‌نژاد دیدند طرح اجرای قانون نظام هماهنگ‌سازی که قرار بود فاصله دستمزدی معلمان با سایر ارگان‌های دولتی را کاهش دهد اجرا نشد، انتظار داشتند با طرح رتبه‌بندی شرایطی ایجاد شود که کیفیت آموزشی از طریق بهبود وضعیت معیشتی و کاهش فاصله دستمزدی بین معلمان و دیگر کارکنان دولت، افزایش یابد. ولی آنچه دولت اجرا کرد یک طرح نیمه‌کاره بود». حبیبی به طرح اولیه اشاره می‌کند؛ طرحی که قرار بود وضعیت معیشتی معلمان را دچار تغییری اساسی کند: «در طرح اولیه قرار بود حقوق هر معلم به ۸۰ درصد از حقوق یک استاد دانشگاه برسد که انجام نشد. درحال حاضر وضعیت به شکلی شده است که شکاف دستمزد بین معلم و سایر کارکنان دولت بسیار زیاد شده و با افزایش تورم، همان بهبود نسبی که اجرای طرح در سال ۱۴۰۰ ایجاد کرده بود از بین رفته است. در حال حاضر در بهترین حالت دستمزد یک معلم ۱۸ تا ۲۰ میلیون تومان است و شاید اغراق نباشد که بگوییم حقوق معلمان از بخش عمده کارگران بخش خصوصی پایین‌تر است. در حال حاضر فکر می‌کنم خط فقر در حدود ۵۰، ۶۰ میلیون تومان است که سه برابر بیشتر از حقوق معلمان است، در نتیجه این طرح از نظر صنفی کاملا شکست‌خورده است». او می‌گوید تغییر در رتبه معلمان براساس این طرح، منوط به طی‌کردن یک‌سری آموزش فرمالیته است: «تغییر در رتبه‌های معلمان مبتنی بر یک‌سری آموزش‌های ضمن خدمت است که کاملا فرمالیته است. در این دوره‌ها آموزش‌هایی ارائه می‌شود و بعد امتحاناتی از معلمان گرفته می‌شود. این دوره‌ها صرفا به معلمان در افزایش رتبه و دستمزدشان کمک می‌کند و نه به دانش معلمان می‌افزاید و نه کیفیت آموزش و توانمندی‌های معلمان را بالا می‌برد». یکی از مسائل موجود در طرح رتبه‌بندی معلمان مربوط به تفاوتی است که این طرح بین معلمان مناطق محروم با دیگر معلمان قائل نمی‌شود. به‌جز این معلمان، طرح رتبه‌بندی برای معلمان جدیدالاستخدام نیز مسئله‌ساز است: «این طرح از ابتدا تفاوتی بین معلمانی که در مناطق کم‌برخوردار مشغول به کار هستند با معلمان دیگر قائل نمی‌شد. معلمان جدیدالاستخدام نیز از همان زمانی که طرح اجرا شد اعتراضاتی داشتند در این باره که وضعیت معیشتی آنها در سال‌های اول کار در این طرح کنار گذاشته شده است. بعدا تلاش شد این مسائل را به نوعی جبران کنند اما هنوز برای معلمانی که تازه وارد آموزش و پرورش می‌شوند این طرح به شکل ناقص درحال اجراست و آنها از عواید این طرح یعنی افزایش حداقلی حقوق بهره‌مند نیستند». حبیبی می‌گوید معلمان بازنشسته و معلمان پیش‌دبستانی‌ها نیز در این طرح دیده نشده‌اند: «معلمان پیش‌دبستانی کاملا از این طرح محروم هستند، به معلمان بازنشسته نیز قول داده شده بود شامل این طرح بشوند اما به دلایل مختلفی از جمله کمبود بودجه دولت، آنها نیز از این طرح کنار گذاشته شدند تا زمانی که اعتراض کردند و آموزش و پرورش به شکل حداقلی برای آنها نیز حقوق و مزایایی در نظر گرفت، معلمانی که الان بازنشسته شوند به شکل خودکار افزایش حقوق در بازنشستگی خواهند داشت».
🔺متن کامل گزارش:
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1108338
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▫️ طرح رتبه‌بندی، شکست صنفی
«محمد حبیبی»، سخنگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران است. او می‌گوید قانون رتبه‌بندی نتیجه تجمعات و اعتراضات معلمان است: «معلمان در یک دهه برای افزایش دستمزد و بهبود وضعیت معیشتی تجمعات اعتراضی مختلفی برگزار کردند. نکته حائز اهمیت این است که براساس نحوه اجرای این قانون، در این طرح هیچ برنامه‌ای برای افزایش یا ارتقای کیفیت آموزشی وجود ندارد. درباره معیشت معلمان نیز در همان بازه ابتدایی اجرای این طرح یعنی سال ۱۴۰۰، بهبود نسبتا کمی در وضعیت معیشتی معلمان ایجاد شد اما با توجه به افزایش تورم در این چهار، پنج سال اخیر و کاهش شدید قدرت خرید معلمان، دیگر این طرح در بحث معیشت نیز کارایی ندارد». او می‌گوید این طرح مطابق با خواسته معلمان نبود: «آنچه معلمان از سال ۹۴ نزدیک به یک دهه دنبالش بودند یک طرح جامع‌تر و اثرگذارتر بود. معلمان با توجه به اینکه در زمان دولت آقای احمدی‌نژاد دیدند طرح اجرای قانون نظام هماهنگ‌سازی که قرار بود فاصله دستمزدی معلمان با سایر ارگان‌های دولتی را کاهش دهد اجرا نشد، انتظار داشتند با طرح رتبه‌بندی شرایطی ایجاد شود که کیفیت آموزشی از طریق بهبود وضعیت معیشتی و کاهش فاصله دستمزدی بین معلمان و دیگر کارکنان دولت، افزایش یابد. ولی آنچه دولت اجرا کرد یک طرح نیمه‌کاره بود». حبیبی به طرح اولیه اشاره می‌کند؛ طرحی که قرار بود وضعیت معیشتی معلمان را دچار تغییری اساسی کند: «در طرح اولیه قرار بود حقوق هر معلم به ۸۰ درصد از حقوق یک استاد دانشگاه برسد که انجام نشد. درحال حاضر وضعیت به شکلی شده است که شکاف دستمزد بین معلم و سایر کارکنان دولت بسیار زیاد شده و با افزایش تورم، همان بهبود نسبی که اجرای طرح در سال ۱۴۰۰ ایجاد کرده بود از بین رفته است. در حال حاضر در بهترین حالت دستمزد یک معلم ۱۸ تا ۲۰ میلیون تومان است و شاید اغراق نباشد که بگوییم حقوق معلمان از بخش عمده کارگران بخش خصوصی پایین‌تر است. در حال حاضر فکر می‌کنم خط فقر در حدود ۵۰، ۶۰ میلیون تومان است که سه برابر بیشتر از حقوق معلمان است، در نتیجه این طرح از نظر صنفی کاملا شکست‌خورده است». او می‌گوید تغییر در رتبه معلمان براساس این طرح، منوط به طی‌کردن یک‌سری آموزش فرمالیته است: «تغییر در رتبه‌های معلمان مبتنی بر یک‌سری آموزش‌های ضمن خدمت است که کاملا فرمالیته است. در این دوره‌ها آموزش‌هایی ارائه می‌شود و بعد امتحاناتی از معلمان گرفته می‌شود. این دوره‌ها صرفا به معلمان در افزایش رتبه و دستمزدشان کمک می‌کند و نه به دانش معلمان می‌افزاید و نه کیفیت آموزش و توانمندی‌های معلمان را بالا می‌برد». یکی از مسائل موجود در طرح رتبه‌بندی معلمان مربوط به تفاوتی است که این طرح بین معلمان مناطق محروم با دیگر معلمان قائل نمی‌شود. به‌جز این معلمان، طرح رتبه‌بندی برای معلمان جدیدالاستخدام نیز مسئله‌ساز است: «این طرح از ابتدا تفاوتی بین معلمانی که در مناطق کم‌برخوردار مشغول به کار هستند با معلمان دیگر قائل نمی‌شد. معلمان جدیدالاستخدام نیز از همان زمانی که طرح اجرا شد اعتراضاتی داشتند در این باره که وضعیت معیشتی آنها در سال‌های اول کار در این طرح کنار گذاشته شده است. بعدا تلاش شد این مسائل را به نوعی جبران کنند اما هنوز برای معلمانی که تازه وارد آموزش و پرورش می‌شوند این طرح به شکل ناقص درحال اجراست و آنها از عواید این طرح یعنی افزایش حداقلی حقوق بهره‌مند نیستند». حبیبی می‌گوید معلمان بازنشسته و معلمان پیش‌دبستانی‌ها نیز در این طرح دیده نشده‌اند: «معلمان پیش‌دبستانی کاملا از این طرح محروم هستند، به معلمان بازنشسته نیز قول داده شده بود شامل این طرح بشوند اما به دلایل مختلفی از جمله کمبود بودجه دولت، آنها نیز از این طرح کنار گذاشته شدند تا زمانی که اعتراض کردند و آموزش و پرورش به شکل حداقلی برای آنها نیز حقوق و مزایایی در نظر گرفت، معلمانی که الان بازنشسته شوند به شکل خودکار افزایش حقوق در بازنشستگی خواهند داشت».
🔺متن کامل گزارش:
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1108338
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
شرق
بازار سیاه «رتبه»
اسفند 1400 بود که پس از کش‌و‌قوس‌های فراوان، طرح «رتبه‌بندی معلمان» تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور وقت به وزارت آموزش و پرورش و سازمان برنامه و بودجه ابلاغ شد. اکنون پس از چهار سال، این طرح که قرار بود بر سطح معیشتی کارکنان و وضعیت حرفه‌ای آنها تأثیر مثبت بگذارد،…
👍6
💠 #خبر
▪️اعلام شده شورای عالی انقلاب فرهنگی، که بیش‌از ۴۰سال است سررشته امور آموزش عالی مملکت را در دست دارد، با «مثبت شدن تاثیر سوابق تحصیلی پایه یازدهم در آزمون سراسری ۱۴۰۵» موافقت کرده و داوطلبانی که از نمره آزمون‌های نهایی پایه یازدهم‌شان راضی نیستند می‌توانند دوباره در آزمون آن درس‌ها شرکت کنند.
مثبت شدن تاثیر سوابق تحصیلی به آن معنا است که نمرات نهایی پایه یازدهم تنها در صورتی در نتیجه #کنکور داوطلبان اعمال می‌شود که به سود داوطلب باشد و نمره کل یا رتبه او را بهبود دهد.
▪️پایگاه خبری امتداد، نزدیک‌به حزب اتحاد ملت، امروز خبر داد چهار سینماگر؛ تهمینه میلانی، محسن امیریوسفی، مصطفا و محسن کیایی؛ بابت مواضع‌شان درباره اعتراضات دی ۱۴۰۴ و با اتهام «همکاری با دول متخاصم علیه جمهوری اسلامی» فراخوانده به دادسرا فراخوانده شده‌اند و حتی برخی منابع نام هومن سیدی و سعید روستایی اما کمی بعد میزان، خبرگزاری نزدیک‌به قوه قضا، منکر شد
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️اعلام شده شورای عالی انقلاب فرهنگی، که بیش‌از ۴۰سال است سررشته امور آموزش عالی مملکت را در دست دارد، با «مثبت شدن تاثیر سوابق تحصیلی پایه یازدهم در آزمون سراسری ۱۴۰۵» موافقت کرده و داوطلبانی که از نمره آزمون‌های نهایی پایه یازدهم‌شان راضی نیستند می‌توانند دوباره در آزمون آن درس‌ها شرکت کنند.
مثبت شدن تاثیر سوابق تحصیلی به آن معنا است که نمرات نهایی پایه یازدهم تنها در صورتی در نتیجه #کنکور داوطلبان اعمال می‌شود که به سود داوطلب باشد و نمره کل یا رتبه او را بهبود دهد.
▪️پایگاه خبری امتداد، نزدیک‌به حزب اتحاد ملت، امروز خبر داد چهار سینماگر؛ تهمینه میلانی، محسن امیریوسفی، مصطفا و محسن کیایی؛ بابت مواضع‌شان درباره اعتراضات دی ۱۴۰۴ و با اتهام «همکاری با دول متخاصم علیه جمهوری اسلامی» فراخوانده به دادسرا فراخوانده شده‌اند و حتی برخی منابع نام هومن سیدی و سعید روستایی اما کمی بعد میزان، خبرگزاری نزدیک‌به قوه قضا، منکر شد
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #خبر
▪️خبرگزاری آکسیوس نوشته: سنتکام سامانه‌های دفاع هوایی و رادارهای ایرانی اطراف تنگه هرمز را هدف قرار داد.
▪️تاکنون از اهداف حمله امشب آمریکا چه می‌دانیم؟
بنابر گزارش خبرگزاری‌ها و کانال‌های خبری محلی:
1️⃣پایگاه دریایی سیریک
2️⃣پایگاه دریایی جاسک
3️⃣موقعیت پدافند هوایی بندرعباس
4️⃣پایگاهی موشکی در ساحل میناب
5️⃣ پایگاهی موشکی در ساحل قشم
6️⃣بندر قشم
▪️رسانه‌ها می‌گویند در پاسخ به حمله آمریکا، سپاه در دو موج به سوی پایگاه‌های آمریکا در کشورهای منطقه حمله کرده
▪️حالا این وسط، خبر آمده پاکستان که میان آمریکا با ایران میانجی‌گری می‌کرد، به افغانستان حمله برده است.
▪️ صداوسیمای جمهوری اسلامی می‌گوید؛ «موج حملات آمریکایی ها در جنوب فروکش کرده است و بعد از اقدامات خصمانه در قشم، سیریک و جاسک و کوه مبارکه جاسک، هم اکنون وضعیت آرام گزارش می شود.»
▪️برخی رسانه‌های محلی نوشته‌اند، همزمان با ایران، ترکیه نیز به پایگاه‌های برخی کردها در شمال عراق و نیز کردستان سوریه حمله هوایی کرده.
▪️رسانه‌ها نوشته‌اند در پاسخ به حمله آمریکا، سپاه به برخی منطقه‌ها در کویت، بحرین و امارات حمله موشکی کرده است.
▪️گزارش‌هایی از حملات توپخانه‌ای عربستان به یمن منتشر شده است/ برگرفته از کانال روزنامه ایران
▪️نشریه پولتیکو، به‌نقل از یک مقام ارشد کاخ سفید، نوشته: «ترامپ علیرغم حملات تلافی‌جویانه، همچنان توافق صلح با ایران را محتمل می‌داند.»
▪️در یک ساعت اخیر رسانه‌ها از اجرای موج‌های دوم و سوم حمله‌های هوایی آمریکا به جنوب ایران خبر داده‌اند و از شنیده شدن صداهای انفجار در قشم و بندرعباس نوشته‌اند.
▪️اغلب حمله‌های هوایی آمریکا، بر سامانه‌های پدافندی و راداری ایران متمرکز بوده است- آکسیوس و فاکس‌نیوز خبر داده‌اند
▪️انفجاری شدید در اهواز رخ داده است.
صداوسیما در گزارشی گفته انفجار در شمال غرب اهواز بوده است.
▪️سپاه پاسداران اعلامیه داده که در جواب به حمله‌های آمریکا، ساعت ۲:۳۰ به پایگاه پنجم دریایی آمریکا در بحرین پهپاد پرتاب کرده است و افزوده که درگیری‌ها ادامه دارد.
اعلامیه سپاه می‌گوید در شهرستان سیریک و منطقه کوهستک به دو مخزن آب محلی و یک دکل مخابرات حمله شده است.
رسانه‌های محلی از آغاز تلاش‌ها برای تامین آب دو منطقه روستایی در سیریک نوشته بودند.
▪️ارتش آمریکا می‌گوید: حملات ما به پایان رسید
▪️سنتکام، یا فرماندهی منطقه مرکزی ارتش آمریکا، اعلام کرده «به دستور ترامپ، در پاسخ به سرنگون شدن یک بالگرد آپاچی ارتش آمریکا در روز گذشته، حملات دفاعی علیه ایران را تکمیل کردند.»
▪️سنتکام می‌گوید در حمله‌های امشب «با مهمات دقیق از جنگنده‌های نیروی هوایی و دریایی آمریکا، به پدافند هوایی، ایستگاه‌های کنترل زمینی و سایت‌های رادار نظارتی ایران در نزدیکی تنگه هرمز حمله کرده‌اند.»
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
▪️خبرگزاری آکسیوس نوشته: سنتکام سامانه‌های دفاع هوایی و رادارهای ایرانی اطراف تنگه هرمز را هدف قرار داد.
▪️تاکنون از اهداف حمله امشب آمریکا چه می‌دانیم؟
بنابر گزارش خبرگزاری‌ها و کانال‌های خبری محلی:
1️⃣پایگاه دریایی سیریک
2️⃣پایگاه دریایی جاسک
3️⃣موقعیت پدافند هوایی بندرعباس
4️⃣پایگاهی موشکی در ساحل میناب
5️⃣ پایگاهی موشکی در ساحل قشم
6️⃣بندر قشم
▪️رسانه‌ها می‌گویند در پاسخ به حمله آمریکا، سپاه در دو موج به سوی پایگاه‌های آمریکا در کشورهای منطقه حمله کرده
▪️حالا این وسط، خبر آمده پاکستان که میان آمریکا با ایران میانجی‌گری می‌کرد، به افغانستان حمله برده است.
▪️ صداوسیمای جمهوری اسلامی می‌گوید؛ «موج حملات آمریکایی ها در جنوب فروکش کرده است و بعد از اقدامات خصمانه در قشم، سیریک و جاسک و کوه مبارکه جاسک، هم اکنون وضعیت آرام گزارش می شود.»
▪️برخی رسانه‌های محلی نوشته‌اند، همزمان با ایران، ترکیه نیز به پایگاه‌های برخی کردها در شمال عراق و نیز کردستان سوریه حمله هوایی کرده.
▪️رسانه‌ها نوشته‌اند در پاسخ به حمله آمریکا، سپاه به برخی منطقه‌ها در کویت، بحرین و امارات حمله موشکی کرده است.
▪️گزارش‌هایی از حملات توپخانه‌ای عربستان به یمن منتشر شده است/ برگرفته از کانال روزنامه ایران
▪️نشریه پولتیکو، به‌نقل از یک مقام ارشد کاخ سفید، نوشته: «ترامپ علیرغم حملات تلافی‌جویانه، همچنان توافق صلح با ایران را محتمل می‌داند.»
▪️در یک ساعت اخیر رسانه‌ها از اجرای موج‌های دوم و سوم حمله‌های هوایی آمریکا به جنوب ایران خبر داده‌اند و از شنیده شدن صداهای انفجار در قشم و بندرعباس نوشته‌اند.
▪️اغلب حمله‌های هوایی آمریکا، بر سامانه‌های پدافندی و راداری ایران متمرکز بوده است- آکسیوس و فاکس‌نیوز خبر داده‌اند
▪️انفجاری شدید در اهواز رخ داده است.
صداوسیما در گزارشی گفته انفجار در شمال غرب اهواز بوده است.
▪️سپاه پاسداران اعلامیه داده که در جواب به حمله‌های آمریکا، ساعت ۲:۳۰ به پایگاه پنجم دریایی آمریکا در بحرین پهپاد پرتاب کرده است و افزوده که درگیری‌ها ادامه دارد.
اعلامیه سپاه می‌گوید در شهرستان سیریک و منطقه کوهستک به دو مخزن آب محلی و یک دکل مخابرات حمله شده است.
رسانه‌های محلی از آغاز تلاش‌ها برای تامین آب دو منطقه روستایی در سیریک نوشته بودند.
▪️ارتش آمریکا می‌گوید: حملات ما به پایان رسید
▪️سنتکام، یا فرماندهی منطقه مرکزی ارتش آمریکا، اعلام کرده «به دستور ترامپ، در پاسخ به سرنگون شدن یک بالگرد آپاچی ارتش آمریکا در روز گذشته، حملات دفاعی علیه ایران را تکمیل کردند.»
▪️سنتکام می‌گوید در حمله‌های امشب «با مهمات دقیق از جنگنده‌های نیروی هوایی و دریایی آمریکا، به پدافند هوایی، ایستگاه‌های کنترل زمینی و سایت‌های رادار نظارتی ایران در نزدیکی تنگه هرمز حمله کرده‌اند.»
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
...مردمان ساده‌ی بی‌نصیبِ من...
هوای تازه میخواهند!
ترانه‌ی روشن...
تبسم بی‌سبب ...
و اندکی حقیقتِ نزدیک به زندگی....
#سیدعلی_صالحی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
...مردمان ساده‌ی بی‌نصیبِ من...
هوای تازه میخواهند!
ترانه‌ی روشن...
تبسم بی‌سبب ...
و اندکی حقیقتِ نزدیک به زندگی....
#سیدعلی_صالحی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍3
💠 #خبر
🔺مطابق اخبار واصله، نخستین حکم اخراج صادرشده از شورای انضباطی شریف، تأیید و به وزارت علوم ارسال شده‌است.
در هفته‌های اخیر، رویۀ رسیدگی دانشگاه صنعتی شریف و شورای انضباطی آن به پرونده‌های جاری و صدور احکامی که از حیث شدت و حتی گستردگی بی‌سابقه‌اند، به مسئله‌ای جدی و بحرانی در دانشگاه بدل گشته است. در ادامۀ همین رویه، مطابق اخبار، نخستین مورد این احکام با تایید در شورای تجدیدنظر دانشگاه، به وزارت علوم ارسال شده‌است. بنا بر این حکم، رضا دالمن، ورودی ۱۴۰۲ کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، به اخراج و محرومیت از تحصیل در کلیۀ دانشگاه‌ها به مدت ۴ سال محکوم گشته است.
با وجود پیگیری‌های متعدد و مکرر از سوی بدنۀ دانشجویی در تمام این بازه، اعتراض جدی دانشجویان به رویۀ فعلی شوراهای انضباطی و ضمن درخواست شورای دانشگاه مبنی بر لحاظ «حداکثر رأفت اسلامی» در مرحله تجدیدنظر برای احکام صادره، حکم مورد اشاره تنها با کاهش یک سال از محرومیت موضوع بند ۲۰ مادۀ ۱۲ شیوه‌نامه از اخراج و محرومیت از تحصیل به مدت ۵ سال در حکم بدوی دانشگاه، به اخراج و محرومیت به مدت ۴ سال تغییر کرده‌است و همچنین این حکم در حالی صادر شده که پیش از صدور آن، این دانشجو حتی از سوی نهاد قضایی تبرئه شده‌است. چنین امری با ادعای برخی مسئولین دانشگاه از جمله معاون دانشجویی، در توجیه احکام فعلی به‌عنوان جایگزین اقدامات مشدّد نهادهای بیرونی در تضاد است.
با لحاظ صدور این حکم و با فرض ادامۀ این رویه از سوی دانشگاه، این برداشت ایجاد می‌شود که هیچ قصدی مبنی بر اصلاح حداقلی روند جاری کمیته‌ها از سوی دانشگاه وجود ندارد و سخن گفتن از تخفیف احکام در شورای تجدیدنظر نیز از اساس بی‌معناست.
شایان ذکر است که در روزهای اخیر نیز دست‌کم برای یک دانشجوی دیگر حکم بدوی اخراج صادر شده‌است.
#کانال_ملی_مذهبی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺مطابق اخبار واصله، نخستین حکم اخراج صادرشده از شورای انضباطی شریف، تأیید و به وزارت علوم ارسال شده‌است.
در هفته‌های اخیر، رویۀ رسیدگی دانشگاه صنعتی شریف و شورای انضباطی آن به پرونده‌های جاری و صدور احکامی که از حیث شدت و حتی گستردگی بی‌سابقه‌اند، به مسئله‌ای جدی و بحرانی در دانشگاه بدل گشته است. در ادامۀ همین رویه، مطابق اخبار، نخستین مورد این احکام با تایید در شورای تجدیدنظر دانشگاه، به وزارت علوم ارسال شده‌است. بنا بر این حکم، رضا دالمن، ورودی ۱۴۰۲ کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر، به اخراج و محرومیت از تحصیل در کلیۀ دانشگاه‌ها به مدت ۴ سال محکوم گشته است.
با وجود پیگیری‌های متعدد و مکرر از سوی بدنۀ دانشجویی در تمام این بازه، اعتراض جدی دانشجویان به رویۀ فعلی شوراهای انضباطی و ضمن درخواست شورای دانشگاه مبنی بر لحاظ «حداکثر رأفت اسلامی» در مرحله تجدیدنظر برای احکام صادره، حکم مورد اشاره تنها با کاهش یک سال از محرومیت موضوع بند ۲۰ مادۀ ۱۲ شیوه‌نامه از اخراج و محرومیت از تحصیل به مدت ۵ سال در حکم بدوی دانشگاه، به اخراج و محرومیت به مدت ۴ سال تغییر کرده‌است و همچنین این حکم در حالی صادر شده که پیش از صدور آن، این دانشجو حتی از سوی نهاد قضایی تبرئه شده‌است. چنین امری با ادعای برخی مسئولین دانشگاه از جمله معاون دانشجویی، در توجیه احکام فعلی به‌عنوان جایگزین اقدامات مشدّد نهادهای بیرونی در تضاد است.
با لحاظ صدور این حکم و با فرض ادامۀ این رویه از سوی دانشگاه، این برداشت ایجاد می‌شود که هیچ قصدی مبنی بر اصلاح حداقلی روند جاری کمیته‌ها از سوی دانشگاه وجود ندارد و سخن گفتن از تخفیف احکام در شورای تجدیدنظر نیز از اساس بی‌معناست.
شایان ذکر است که در روزهای اخیر نیز دست‌کم برای یک دانشجوی دیگر حکم بدوی اخراج صادر شده‌است.
#کانال_ملی_مذهبی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
😢1
💠 #دیدگاه
از برج عاج‌نشینی نخبگان تا ایجاد علم شهروندی در دوران اینترنت
✍مقصود فراستخواه
عضو هیئت‌علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی با نقد انحصارگرایی دانشگاه‌ها که علم را در برج عاج محبوس می‌کنند، تاکید کرد که با ظهور «علم شهروندی» عامه مردم به شهروندان علم‌ورز تبدیل می‌شوند.
به گزارش ایسنا، مقصود فراستخواه در نشست «اینترنت و زیست‌بوم علم در ایران؛ تأملی بر نسبت محدودیت‌های اینترنت و حیات علمی در ایران» که در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی برگزار شد، با اشاره به اینکه در مقیاس کلان اجتماعی یک «مدل نقص» در فضای علمی ما سیطره دارد، گفت: مدل نقص این‌گونه است که ما خود را نخبگان و جامعه را نادان فرض کنیم و مدام برای این جامعه خالی، دستاوردهایی چون مقاله، مدرک و ثبت علمی تولید و به آنها منتقل کنیم؛ گویا جامعه از خود هیچ ندارد.
وی ادامه داد: این‌گونه که ما تصور می‌کنیم، علم دارای خصیصه‌هایی خیالی و رمزآلود است. تنها ما می‌دانیم علم چیست و در برج عاج با همدیگر فقط زبان همدیگر را می‌فهمیم، اما مردم و بیرون این قلعه‌های انحصار دانشگاهی یا هر ساختار مشابه، این زبان را نمی‌دانند و ما باید به آنها کمک کنیم. یعنی نخبگانی هستند که علم را به جامعه، شرکت‌ها، سازمان‌های مختلف، صنعت، نوآوری و سایر بخش‌ها منتقل می‌کنند.
این استاد جامعه‌شناسی چنین رویکردی را پدرمآبانه دانست و گفت: این وضعیت در زندگی اجتماعی اثرگذاری کافی ندارد و تأثیر اجتماعی آن کمرنگ می‌شود. در چنین شرایطی پاسخگویی اجتماعی علم کاهش می‌یابد، تا جایی که نمی‌توانیم به جامعه زبان‌بخشی علمی ارائه کنیم.
فراستخواه، دغدغه اصلی خود را میزان کاربرد زبان علمی در حل مسائل عینی جامعه نظیر رانندگی، بحران‌های اقلیمی و تعارضات خانوادگی، کاری یا سیاسی عنوان کرد و افزود: علم ِموجود گویا نوری بر زندگی مردم نمی‌تاباند.
وی این وضعیت را به دلیل داشتن «برنامه ضعیف علم» (Program of Science) دانست و گفت: راه برون‌رفت از این وضعیت ورود به «برنامه قوی علم» از طریق توسعه حوزه عمومی است.
عضو هیئت‌علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی خاطر نشان کرد: در این مسیر یکی از راه‌ها این است که علم وارد حوزه عمومی شود. متفکرانی مانند #هابرماس در این زمینه بسیار بحث کرده‌اند و نظریه حوزه عمومی از او به بعد توسعه یافته است.
وی در ادامه به تشریح ۱۰ ویژگی اصلی حوزه عمومی علم پرداخت و گفت:
یکی از ویژگی‌های حوزه عمومی، دسترسی باز به اطلاعات است؛ هرجا دسترسی باز وجود داشته باشد، حوزه عمومی می‌تواند شکل بگیرد و رشد کند.
ویژگی دیگر، افقی بودن است؛ در برابر ساختارهای عمودی و سلسله‌مراتبی، حوزه عمومی به‌صورت افقی توسعه می‌یابد.
فراستخواه، سایر ویژگی‌ها را
«گفتگومحور بودن»،
حرکت به سمت «دموکراسی گفتگویی» و
«برابری» در حق دانستن، رسانه و بحث دانست.
وی در تشریح ویژگی ششم که یک اشکال معرفت‌شناختی است، افزود:
در حوزه عمومی، حقیقت امری «میان‌ذهنی» است؛ یعنی حقیقت در ذهن یک فرد نیست که یا بداند یا نداند، بلکه حقیقت در میان انسان‌ها شکل می‌گیرد و در تعامل جمعی آشکار می‌شود.
به گفته وی، یکی از ویژگی‌های حوزه عمومی علم شکل‌گیری اجتماعات تفسیری است، به این معنی که اجتماعاتی شکل می‌گیرد که در آنها گفت‌وگو جریان دارد. همچنین
زبان حوزه عمومی، زبانی «باز» و غیر بسته است؛
ویژگی دیگر این حوزه «کثرت‌گرایی» است، به این معنا که ذاتاً چندصدا و متکثر است.
فراستخواه همچنین بر لزوم
استقلال حوزه عمومی علم از دو نهاد قدرت یعنی «دولت» و «بازار» تأکید کرد و افزود: علم در حوزه عمومی نباید تحت سیطره دولت به بهانه محرمانگی یا بازار به بهانه کسب سود انحصاری باشد، اگرچه هر دو نهاد می‌توانند بخشی از گفتگوی حوزه عمومی قرار بگیرند.
وی خاطرنشان کرد که حوزه عمومی می‌تواند دانشگاه، جامعه، دولت، صنعت، بازار و بوم‌زیست را در قالب یک پیچش پنج‌گانه به هم متصل کند. همچنین
ویژگی مهم دیگر این است که
حوزه عمومی، علم را به زندگی جامعه پیوند می‌زند؛
یعنی حیات آکادمیک به زندگی روزمره مردم متصل می‌شود.
فراستخواه در بخش دیگری از سخنان خود به رابطه اینترنت و حوزه عمومی پرداخت و گفت:
⤵️
از برج عاج‌نشینی نخبگان تا ایجاد علم شهروندی در دوران اینترنت
✍مقصود فراستخواه
عضو هیئت‌علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی با نقد انحصارگرایی دانشگاه‌ها که علم را در برج عاج محبوس می‌کنند، تاکید کرد که با ظهور «علم شهروندی» عامه مردم به شهروندان علم‌ورز تبدیل می‌شوند.
به گزارش ایسنا، مقصود فراستخواه در نشست «اینترنت و زیست‌بوم علم در ایران؛ تأملی بر نسبت محدودیت‌های اینترنت و حیات علمی در ایران» که در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی برگزار شد، با اشاره به اینکه در مقیاس کلان اجتماعی یک «مدل نقص» در فضای علمی ما سیطره دارد، گفت: مدل نقص این‌گونه است که ما خود را نخبگان و جامعه را نادان فرض کنیم و مدام برای این جامعه خالی، دستاوردهایی چون مقاله، مدرک و ثبت علمی تولید و به آنها منتقل کنیم؛ گویا جامعه از خود هیچ ندارد.
وی ادامه داد: این‌گونه که ما تصور می‌کنیم، علم دارای خصیصه‌هایی خیالی و رمزآلود است. تنها ما می‌دانیم علم چیست و در برج عاج با همدیگر فقط زبان همدیگر را می‌فهمیم، اما مردم و بیرون این قلعه‌های انحصار دانشگاهی یا هر ساختار مشابه، این زبان را نمی‌دانند و ما باید به آنها کمک کنیم. یعنی نخبگانی هستند که علم را به جامعه، شرکت‌ها، سازمان‌های مختلف، صنعت، نوآوری و سایر بخش‌ها منتقل می‌کنند.
این استاد جامعه‌شناسی چنین رویکردی را پدرمآبانه دانست و گفت: این وضعیت در زندگی اجتماعی اثرگذاری کافی ندارد و تأثیر اجتماعی آن کمرنگ می‌شود. در چنین شرایطی پاسخگویی اجتماعی علم کاهش می‌یابد، تا جایی که نمی‌توانیم به جامعه زبان‌بخشی علمی ارائه کنیم.
فراستخواه، دغدغه اصلی خود را میزان کاربرد زبان علمی در حل مسائل عینی جامعه نظیر رانندگی، بحران‌های اقلیمی و تعارضات خانوادگی، کاری یا سیاسی عنوان کرد و افزود: علم ِموجود گویا نوری بر زندگی مردم نمی‌تاباند.
وی این وضعیت را به دلیل داشتن «برنامه ضعیف علم» (Program of Science) دانست و گفت: راه برون‌رفت از این وضعیت ورود به «برنامه قوی علم» از طریق توسعه حوزه عمومی است.
عضو هیئت‌علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی خاطر نشان کرد: در این مسیر یکی از راه‌ها این است که علم وارد حوزه عمومی شود. متفکرانی مانند #هابرماس در این زمینه بسیار بحث کرده‌اند و نظریه حوزه عمومی از او به بعد توسعه یافته است.
در این دیدگاه، «عقل ارتباطی» جایگزین «عقل ابزاری» می‌شود؛ یعنی عقلانیت ما صرفاً یک سوژه محض معطوف به ابژه‌ها نیست، بلکه خصیصه‌ای ارتباطی دارد که از دل آن مکالمه، مفاهمه، نقد و گفتگو شکل می‌گیرد.
وی در ادامه به تشریح ۱۰ ویژگی اصلی حوزه عمومی علم پرداخت و گفت:
یکی از ویژگی‌های حوزه عمومی، دسترسی باز به اطلاعات است؛ هرجا دسترسی باز وجود داشته باشد، حوزه عمومی می‌تواند شکل بگیرد و رشد کند.
ویژگی دیگر، افقی بودن است؛ در برابر ساختارهای عمودی و سلسله‌مراتبی، حوزه عمومی به‌صورت افقی توسعه می‌یابد.
فراستخواه، سایر ویژگی‌ها را
«گفتگومحور بودن»،
حرکت به سمت «دموکراسی گفتگویی» و
«برابری» در حق دانستن، رسانه و بحث دانست.
وی در تشریح ویژگی ششم که یک اشکال معرفت‌شناختی است، افزود:
در حوزه عمومی، حقیقت امری «میان‌ذهنی» است؛ یعنی حقیقت در ذهن یک فرد نیست که یا بداند یا نداند، بلکه حقیقت در میان انسان‌ها شکل می‌گیرد و در تعامل جمعی آشکار می‌شود.
به گفته وی، یکی از ویژگی‌های حوزه عمومی علم شکل‌گیری اجتماعات تفسیری است، به این معنی که اجتماعاتی شکل می‌گیرد که در آنها گفت‌وگو جریان دارد. همچنین
زبان حوزه عمومی، زبانی «باز» و غیر بسته است؛
ویژگی دیگر این حوزه «کثرت‌گرایی» است، به این معنا که ذاتاً چندصدا و متکثر است.
فراستخواه همچنین بر لزوم
استقلال حوزه عمومی علم از دو نهاد قدرت یعنی «دولت» و «بازار» تأکید کرد و افزود: علم در حوزه عمومی نباید تحت سیطره دولت به بهانه محرمانگی یا بازار به بهانه کسب سود انحصاری باشد، اگرچه هر دو نهاد می‌توانند بخشی از گفتگوی حوزه عمومی قرار بگیرند.
وی خاطرنشان کرد که حوزه عمومی می‌تواند دانشگاه، جامعه، دولت، صنعت، بازار و بوم‌زیست را در قالب یک پیچش پنج‌گانه به هم متصل کند. همچنین
ویژگی مهم دیگر این است که
حوزه عمومی، علم را به زندگی جامعه پیوند می‌زند؛
یعنی حیات آکادمیک به زندگی روزمره مردم متصل می‌شود.
فراستخواه در بخش دیگری از سخنان خود به رابطه اینترنت و حوزه عمومی پرداخت و گفت:
تمدن الگوریتمی که به جای تمدن قلمی در حال استقرار است، محیطی پویا، وسیع، شتاب‌دهنده و تقویت‌کننده ایجاد کرده که می‌تواند حوزه عمومی علم را چند قدم جلوتر ببرد. اگرچه حوزه عمومی علم با اینترنت به وجود نیامده، اما فرآیند آن با اینترنت تسهیل و تسریع شده و دسترسی، ارتباط، مشارکت و توزیع دانش را به شدت افزایش داده است.
⤵️