شورا و ساختار شورایی ⬇️
قسمت چهارم- صفحه دو
عده ای از دوستان و همکاران به اشتباه به جمع نمایندگان یا فعالان کارگری "شورا" میگویند. اما این شورا نیست. شورا یعنی کلیه کارگران یک شرکت و اتکا به مجمع عمومی برای پیشبرد تصمیمات کارگران. پس تشکیل مجمع عمومی در هر قسمت یا کل شرکت یک روش کار است. اتکا به خرد جمعی بدون تشکیل مجمع عمومی ممکن نیست. هر وقتی مشکلی وجود دارد، میشود یکساعت در آن بخش یا قسمت مجمع گرفت و مسئله را بررسی و با تصمیم گیری جدید آنرا حل کرد. مجمع عمومی در رویکرد شورائی اصل کار و ستون فقرات است و مهم است که مرتب و منظم مجمع عمومی برای بهبود مشکلات و بررسی مسائل در سطوح مختلف و برای آموزش کارگران برای دخالت در امور جمعی برگزار شود.
مجمع عمومی در ساختار و روش شورایی تنها راه دخالت کارگران در سرنوشت خود و تمرین دخالت در اداره امور است. مجمع عمومی به کارگر این امکان را می دهد که مستقیم و بدون واسطه و بطور دائمی و مستمر در مسائل خود دخالت کند. به همین دلیل به مجمع عمومی موجود در ساختار و روش شورایی را "دمکراسی مستقیم" هم گفته اند. در مقابل "دمکراسی نمایندگی" یا "دمکراسی نیابتی" که در پارلمان و یا سازمان کارگری مانند اتحادیه و سندیکا جاری است. دراین دومی یعنی دموکراسی نمایندگی، نمایندگان برای مدت چند سال به جای همه کارگران تصمیم گیری میکنند. که اشتباه است. اما در دموکراسی مستقیم شورایی، کارگران هر لحظه بخواهند مجمع را تشکیل داده و تصمیم گیری میکنند.
یک تفاوت مهم
وقتی از مجمع عمومی یا خرد جمعی حرف می زنیم، منظورمان روش کار دائمی شورا است. وگرنه همه سرمایه داران و نهادهایشان و حتی همین شوراهای اسلامی کار هم سالی یکبار نشستی دارند که اسمش را میگذارند مجمع یا نشست سالیانه یا دو سالیانه. اینجا مدیران و افراد فقط میخواهند جنبه حقوقی و قانونی به خود بدهند و در فاصله یکی دو سال ضرورتی به تجمع ندارند. در رویکرد شورائی و سازمان شورائی کارگران، مجمع عمومی و خرد جمعی اساس کار و شکل دائمی کار شورائی است. یعنی همه کارگران تصمیم میگیرند و نه فقط عده معدودی، تصمیم گیری هم هر چند سال یکبار نیست بلکه هر وقت که کارگران بخواهند و احساس نیاز کنند و ممکن است در سال چندین بار مجمع عمومی کارگری و شورایی را تشکیل داده و تصمیم گیری کنند. این تفاوت مهم نباید اشتباه شود.
در سنت شورائی لزوما "فعال کارگری" نیست که مورد تایید اکثریت کارگران است. در این سنت، رهبران عملی و نمایندگان منتخب مجمع عمومی داریم و تازه اینها هم دائمی نیستند. یعنی اگر کسی توسط کارگران و در مجمع عمومی انتخاب نشده یا تائید نشده است، نماینده کارگران نیست. شخصی میتواند کماکان فعال کارگری باشد اما نماینده کارگران نیست. یعنی آن شخص در راستای مسائل کارگری فعالیت میکند اما دیگر مورد تایید عموم کارگران نیست و به همین خاطر نماینده کارگران نیست. هر نماینده کارگران یک فعال کارگری هست اما هر فعال کارگری الزاما نماینده کارگران نیست. نمایندگی کارگران قواعدی دارد از جمله نمایندگی تصمیمات مجمع عمومی کارگران و پیگیری آن و گزارش به مجمع عمومی که آن تصمیمات کارگران چگونه پیش برده شد یا نشد.
در رویکرد شورائی تصمیمات از پائین به بالا ساخته میشود، تصمیمات هر زمان که کارگران بخواهند لغو میشود و هر زمان که کارگران بخواهند نمایندگان عزل خواهند شد. مجمع عمومی بالاترین ارگان تصمیم گیرنده شورای کارگری است. هیچ نهادی در شورا قدرت و اختیارات مجمع عمومی را ندارد.
ادامه دارد ...
پیام همکار
درباره #شورا #ساختار_شورایی قسمت چهارم
قسمت چهارم- صفحه دو
عده ای از دوستان و همکاران به اشتباه به جمع نمایندگان یا فعالان کارگری "شورا" میگویند. اما این شورا نیست. شورا یعنی کلیه کارگران یک شرکت و اتکا به مجمع عمومی برای پیشبرد تصمیمات کارگران. پس تشکیل مجمع عمومی در هر قسمت یا کل شرکت یک روش کار است. اتکا به خرد جمعی بدون تشکیل مجمع عمومی ممکن نیست. هر وقتی مشکلی وجود دارد، میشود یکساعت در آن بخش یا قسمت مجمع گرفت و مسئله را بررسی و با تصمیم گیری جدید آنرا حل کرد. مجمع عمومی در رویکرد شورائی اصل کار و ستون فقرات است و مهم است که مرتب و منظم مجمع عمومی برای بهبود مشکلات و بررسی مسائل در سطوح مختلف و برای آموزش کارگران برای دخالت در امور جمعی برگزار شود.
مجمع عمومی در ساختار و روش شورایی تنها راه دخالت کارگران در سرنوشت خود و تمرین دخالت در اداره امور است. مجمع عمومی به کارگر این امکان را می دهد که مستقیم و بدون واسطه و بطور دائمی و مستمر در مسائل خود دخالت کند. به همین دلیل به مجمع عمومی موجود در ساختار و روش شورایی را "دمکراسی مستقیم" هم گفته اند. در مقابل "دمکراسی نمایندگی" یا "دمکراسی نیابتی" که در پارلمان و یا سازمان کارگری مانند اتحادیه و سندیکا جاری است. دراین دومی یعنی دموکراسی نمایندگی، نمایندگان برای مدت چند سال به جای همه کارگران تصمیم گیری میکنند. که اشتباه است. اما در دموکراسی مستقیم شورایی، کارگران هر لحظه بخواهند مجمع را تشکیل داده و تصمیم گیری میکنند.
یک تفاوت مهم
وقتی از مجمع عمومی یا خرد جمعی حرف می زنیم، منظورمان روش کار دائمی شورا است. وگرنه همه سرمایه داران و نهادهایشان و حتی همین شوراهای اسلامی کار هم سالی یکبار نشستی دارند که اسمش را میگذارند مجمع یا نشست سالیانه یا دو سالیانه. اینجا مدیران و افراد فقط میخواهند جنبه حقوقی و قانونی به خود بدهند و در فاصله یکی دو سال ضرورتی به تجمع ندارند. در رویکرد شورائی و سازمان شورائی کارگران، مجمع عمومی و خرد جمعی اساس کار و شکل دائمی کار شورائی است. یعنی همه کارگران تصمیم میگیرند و نه فقط عده معدودی، تصمیم گیری هم هر چند سال یکبار نیست بلکه هر وقت که کارگران بخواهند و احساس نیاز کنند و ممکن است در سال چندین بار مجمع عمومی کارگری و شورایی را تشکیل داده و تصمیم گیری کنند. این تفاوت مهم نباید اشتباه شود.
در سنت شورائی لزوما "فعال کارگری" نیست که مورد تایید اکثریت کارگران است. در این سنت، رهبران عملی و نمایندگان منتخب مجمع عمومی داریم و تازه اینها هم دائمی نیستند. یعنی اگر کسی توسط کارگران و در مجمع عمومی انتخاب نشده یا تائید نشده است، نماینده کارگران نیست. شخصی میتواند کماکان فعال کارگری باشد اما نماینده کارگران نیست. یعنی آن شخص در راستای مسائل کارگری فعالیت میکند اما دیگر مورد تایید عموم کارگران نیست و به همین خاطر نماینده کارگران نیست. هر نماینده کارگران یک فعال کارگری هست اما هر فعال کارگری الزاما نماینده کارگران نیست. نمایندگی کارگران قواعدی دارد از جمله نمایندگی تصمیمات مجمع عمومی کارگران و پیگیری آن و گزارش به مجمع عمومی که آن تصمیمات کارگران چگونه پیش برده شد یا نشد.
در رویکرد شورائی تصمیمات از پائین به بالا ساخته میشود، تصمیمات هر زمان که کارگران بخواهند لغو میشود و هر زمان که کارگران بخواهند نمایندگان عزل خواهند شد. مجمع عمومی بالاترین ارگان تصمیم گیرنده شورای کارگری است. هیچ نهادی در شورا قدرت و اختیارات مجمع عمومی را ندارد.
ادامه دارد ...
پیام همکار
درباره #شورا #ساختار_شورایی قسمت چهارم
❤3👍2
⭕️ ادامه مباحث در باره ساختار شورا - قسمت پنجم
⭕️ شورای نمایندگان یا مجمع نمایندگان
در قسمت قبلی، از مجمع عمومی بعنوان بالاترین نهاد و ارگان تصمیم گیری شورا یا رویکرد شورائی حرف زدیم. از اختیارات و مسئولیت مجمع عمومی و حقوق برابر و بلاواسطه و دائمی کارگران برای دخالت و تلاش برای حل مشکلات و مسائل کارگران گفتیم. اشاره شد که مجمع عمومی در سطوح مختلف وسیله کار است، اصل ماشین و موتورر، رویکرد شورائی است، مجمع عمومی کل مجتمع تا مجمع عمومی قسمتها و ادارات و مجمع عمومی نمایندگان کارگران از قسمتهای مختلف.
🔺 مجمع نمایندگان کارگری
امروز تشکل ما در هفت تپه "مجمع نمایندگان کارگری" است که ترکیبی از فعالین و کارگران مورد اعتماد در ادارات و قسمتهای مختلف هستند که حاصل سالها تجربه و کار مشترک است. اما این شکل از تشکل هنوز بدلیل محدودیتها راه دارد که به طور کامل رویکرد شورائی را در همه جا پیش ببرد و به طور کامل تبدیل به شورای کارگری شود. از جمله تفاوت نماینده کارگری با کسی که علاقه مند است فعالیت بیشتری بکند یا در مسائل کارگران فعال باشد معلوم نیست. دلیل این امر ساده است: ما مجمع عمومی و اتکا به خرد جمعی که به طور جداگانه در هر بخش و ادارات تشکیل شود را کمتر مورد توجه قرار دادیم و در بیشتر موارد به تجمع عمومی در مقابل سنگر و یا مقابل فرمانداری و تصمیمات نمایندگان مان اکتفا کردیم. گه البته محدودیت های زیادی هم در این راه داشتیم.
محدودیت ها را همه می فهمیم اما لازمست تلاش کنیم جای هیچ ابهامی نماند و تصویر هفت تپه و کاری که انجام شد شفاف باشد تا خودمان هم بتوانیم کار را بهتر پیش ببریم. راه رفع این خلاء و اینکه هر چیزی سرجای خود قرار گیرد همان بکارگیری خردجمعی در همه سطوح و از خشت اول است. یعنی مراجعه به خود کارگران در وهله اول در هر قسمت و بخش و ادارات مختلف. هر قسمت میتواند در فرصتی با هدف تعیین نماینده یا نمایندگان مجمع عمومی بگیرد. میشود مثلا گفت براساس هر پنجاه یا صد همکار یک نماینده.
حاصل این مجامع در قسمتها و انتخابات برای نماینده یا نمایندگان، معین شدن و رسمیت یافتن نماینده یا نمایندگان آن قسمت یا اداره است. مجموعه نمایندگان منتخب قسمتها و ادارات مجمع نمایندگان کارگری را تشکیل میدهد.
🔹 مجمع نمایندگان چیست؟
مجمع نمایندگان در تجارب مختلفی سهوا "شورا" نامیده شده است. این درست نیست و تعریفی محدود است. شورا یعنی تشکل کارگران که در برگزاری مرتب مجمع عمومی خود را نشان میدهد. مجمع نمایندگان اما یک محصول مجامع عمومی است و به آنها جوابگوست. در واقع مجمع عمومی که بالاترین ارگان با بالاترین اختیارات است، مسئولیت پیگیری و اجرای تصمیمات خود را به نمایندگانش داده است. شاید بهتر باشد بگوییم که مجمع نمایندگان کارگری اگر نامش مجموعه نمایندگان کارگری یا گروه نمایندگان کارگری بود معنایش دقیق تر منتقل میشد.
از طرف دیگر مجمع نمایندگان کارگری، خودش یک شورای نمایندگان است، با روش شورائی کار میکند، به این معنا که نمایندگان که تعدادشان ممکن است در شرکتهای بزرگ به صد نفر هم برسد، باید برای پیشبرد کارهای محول شده و تعیین سیاست و کارهای شورا، نشست داشته باشند و مجمع عمومی برگزار کنند. تقسیم کار کنند و در صورت ضرورت کمیسیون های مختلف برای پیگیری مسائل مشخص تعیین کنند. سیاست ها را بر اساس تصمیمات کارگران تعیین و پیگیری آن را مشخص کنند. روال اداری کار شورا و مجامع عمومی را تعیین می کنند، مثلا اینکه در هر مجمع نمایندگان هیئت رئیسه ای تعیین یا انتخاب میشود، تصمیم ها و روال پیگیری و اجرای آن ثبت شود و مسئولیت جمعی در قبال آنها بعهده گرفته شود. همینطور پیشنهاداتی که تصویب نشدند باید ثبت شود. اینها برای گزارش به مجمع عمومی لازمند و جزو اسناد و تصمیمات شورا هستند. ما امروز دفتر دستک نداریم اما میتوانیم در رویکرد شورائی یک روال کار اداری ساده و قابل مراجعه داشته باشیم.
قسمت پنجم
ادامه در صفحه بعد ⬇️
#شورا #روش_شورایی #مجمع_نمایندگان_کارگری
⭕️ شورای نمایندگان یا مجمع نمایندگان
در قسمت قبلی، از مجمع عمومی بعنوان بالاترین نهاد و ارگان تصمیم گیری شورا یا رویکرد شورائی حرف زدیم. از اختیارات و مسئولیت مجمع عمومی و حقوق برابر و بلاواسطه و دائمی کارگران برای دخالت و تلاش برای حل مشکلات و مسائل کارگران گفتیم. اشاره شد که مجمع عمومی در سطوح مختلف وسیله کار است، اصل ماشین و موتورر، رویکرد شورائی است، مجمع عمومی کل مجتمع تا مجمع عمومی قسمتها و ادارات و مجمع عمومی نمایندگان کارگران از قسمتهای مختلف.
🔺 مجمع نمایندگان کارگری
امروز تشکل ما در هفت تپه "مجمع نمایندگان کارگری" است که ترکیبی از فعالین و کارگران مورد اعتماد در ادارات و قسمتهای مختلف هستند که حاصل سالها تجربه و کار مشترک است. اما این شکل از تشکل هنوز بدلیل محدودیتها راه دارد که به طور کامل رویکرد شورائی را در همه جا پیش ببرد و به طور کامل تبدیل به شورای کارگری شود. از جمله تفاوت نماینده کارگری با کسی که علاقه مند است فعالیت بیشتری بکند یا در مسائل کارگران فعال باشد معلوم نیست. دلیل این امر ساده است: ما مجمع عمومی و اتکا به خرد جمعی که به طور جداگانه در هر بخش و ادارات تشکیل شود را کمتر مورد توجه قرار دادیم و در بیشتر موارد به تجمع عمومی در مقابل سنگر و یا مقابل فرمانداری و تصمیمات نمایندگان مان اکتفا کردیم. گه البته محدودیت های زیادی هم در این راه داشتیم.
محدودیت ها را همه می فهمیم اما لازمست تلاش کنیم جای هیچ ابهامی نماند و تصویر هفت تپه و کاری که انجام شد شفاف باشد تا خودمان هم بتوانیم کار را بهتر پیش ببریم. راه رفع این خلاء و اینکه هر چیزی سرجای خود قرار گیرد همان بکارگیری خردجمعی در همه سطوح و از خشت اول است. یعنی مراجعه به خود کارگران در وهله اول در هر قسمت و بخش و ادارات مختلف. هر قسمت میتواند در فرصتی با هدف تعیین نماینده یا نمایندگان مجمع عمومی بگیرد. میشود مثلا گفت براساس هر پنجاه یا صد همکار یک نماینده.
حاصل این مجامع در قسمتها و انتخابات برای نماینده یا نمایندگان، معین شدن و رسمیت یافتن نماینده یا نمایندگان آن قسمت یا اداره است. مجموعه نمایندگان منتخب قسمتها و ادارات مجمع نمایندگان کارگری را تشکیل میدهد.
🔹 مجمع نمایندگان چیست؟
مجمع نمایندگان در تجارب مختلفی سهوا "شورا" نامیده شده است. این درست نیست و تعریفی محدود است. شورا یعنی تشکل کارگران که در برگزاری مرتب مجمع عمومی خود را نشان میدهد. مجمع نمایندگان اما یک محصول مجامع عمومی است و به آنها جوابگوست. در واقع مجمع عمومی که بالاترین ارگان با بالاترین اختیارات است، مسئولیت پیگیری و اجرای تصمیمات خود را به نمایندگانش داده است. شاید بهتر باشد بگوییم که مجمع نمایندگان کارگری اگر نامش مجموعه نمایندگان کارگری یا گروه نمایندگان کارگری بود معنایش دقیق تر منتقل میشد.
از طرف دیگر مجمع نمایندگان کارگری، خودش یک شورای نمایندگان است، با روش شورائی کار میکند، به این معنا که نمایندگان که تعدادشان ممکن است در شرکتهای بزرگ به صد نفر هم برسد، باید برای پیشبرد کارهای محول شده و تعیین سیاست و کارهای شورا، نشست داشته باشند و مجمع عمومی برگزار کنند. تقسیم کار کنند و در صورت ضرورت کمیسیون های مختلف برای پیگیری مسائل مشخص تعیین کنند. سیاست ها را بر اساس تصمیمات کارگران تعیین و پیگیری آن را مشخص کنند. روال اداری کار شورا و مجامع عمومی را تعیین می کنند، مثلا اینکه در هر مجمع نمایندگان هیئت رئیسه ای تعیین یا انتخاب میشود، تصمیم ها و روال پیگیری و اجرای آن ثبت شود و مسئولیت جمعی در قبال آنها بعهده گرفته شود. همینطور پیشنهاداتی که تصویب نشدند باید ثبت شود. اینها برای گزارش به مجمع عمومی لازمند و جزو اسناد و تصمیمات شورا هستند. ما امروز دفتر دستک نداریم اما میتوانیم در رویکرد شورائی یک روال کار اداری ساده و قابل مراجعه داشته باشیم.
قسمت پنجم
ادامه در صفحه بعد ⬇️
#شورا #روش_شورایی #مجمع_نمایندگان_کارگری
👍1