🔴 سیل از استان های گلستان و مازندران شروع شد و اینک به شیراز و لرستان و کرمانشاه و خوزستان و ... گسترش پیدا کرده‌است. باز هم مانند هر بحران دیگری رسانه‌ها از تعداد کشته‌ها و زخمی‌ها خبر می‌دهند. بسیاری از نقش دولت در شکل گرفتن این فجایع سخن می‌گویند؛ سدسازی بی ر‌ویه، بهره برداری بیش از حد از منابع آبی، قطع درختان، ساخت‌وساز نامناسب در شهرها و روستاها و ... از دلایلی است که نقش به سزایی در شکل گیری این بحران داشتند. «هیچ چیز در بلایای طبیعی، طبیعی نیست». نقش دولت اما به همینجا ختم نمی شود؛ پس از فروکش کردن بحران اولیه، دولت پای بانک ها را به مناطق سیل زده باز خواهد کرد تا اینبار با مقروض کردن مردم بحران دیگری بسازد.

دیگر از دولت نباید انتظار امدادرسانی داشت. تجربه‌ی بحران‌های مختلف از ورزقان گرفته تا کرمانشاه، از بم گرفته تا منجیل، نشان می دهد دولت نه تنها قصد حل کردن بحران را ندارد بلکه با نگاه تبعیض‌آمیز و سودمحور خود بحران را تشدید می‌کند. دولت در پی حل هیچ بحرانی نیست. حیات دولت در زنده نگه داشتن بحران و خطر است: خطر مرگ، خطر سیل، خطر زلزله، خطر تروریسم، خطر دشمن خارجی و ... .

شوراهای مردمی اما، توان سازما‌یابی گسترده‌ای دارند و در مواقع بحرانی نشان داده‌اند که چطور می‌توانند جایگزین مناسبی برای تصمیم گیری و عمل برای زندگی باشند.

#دولت_را، با همه‌ی دستگاه عریض و طویل ایدئولوژیکش، با نهادهایی همچون ستاد مدیریت بحران که بحران را به نفع مصلحت دولت تشدید می‌کنند، با مسئولین مفت‌خورش که خود بخشی از بحران هستند، با شبه هنر سفارشی و سلبریتی‌های دوزاری‌اش که هرجا دیده شوند حضور پیدا می‌کنند، با تمام قوای نظامی و امنیتی اش که کاری جز سرکوب مردم ندارند، با تمام رسانه‌ها و خبرنگارهایش که هم از توبره‌ی بحران می‌خورند هم از آخور قدرت، #سیل_ببرد تا شوراهای مردمی جایگزین آن شوند و مردم خود در مورد سرنوشت خویش تصمیم بگیرند.

#دولت_را_سیل_ببرد
#اداره_شورایی
#شوراهای_مردمی

@daneshgah_ma

🔴 ضرورت تشکیل #شوراهای_مردمی برای خروج از بحران

✍ جعفر ابراهیمی

در حالی مردم ایران از شمال تا جنوب و از غرب تا شرق درگیر #سیلاب شده اند که اگر مدیریت کلان کشور ناکارآمد و آلوده به فساد نبود و مسئولان ریز و درشت فاسد نبودند بی‌شک سطح بحران و پیامدهای ناگوارش که تاکنون منجر به مرگ تعدادی از هموطنان و خسارت‌های عظیم شده است می توانست کمتر از این باشد.

اگر چه عامل طبیعی در وقوع بحران اخیر موثر و مهم است اما این فساد ساختاری، بی‌تدبیری‌ها، بی‌کفایتی‌ها و عدم پاسخگویی مسئولان است که وضعیت را اینچنین بغرنج نموده است.

مردم در حالی با همبستگی جمعی و ایجاد #شوراهای_مردمی در حال نجات زندگی خود هستند ‌که مسئولان بی تدبیر یا غایبند و یا به قول سیل‌زدگان تنها برای گرفتن عکس در مناطق بحرانی حاضر می شوند.

در بحران اخیر بر خلاف #زلزله سرپل‌ذهاب خبری از سلیبریتی ها هم نیست اصولا کسانی که متخصص #شوآف هستند در جایی که نمی توانند با سیل عکس #سلفی بگیرند و #حساب بانکی آنان مسدود می شود حاضر نمی‌شوند. ستاره‌های سینما و ورزشی که خود محصول شرایط موجود و در اکثر موارد برخورداری از رانت هستند این جماعت عملا نمی توانند در جایی که نیاز به تغییر رویکردهای بنیادین برای تغییر شرایط است مداخله مثبت نمایند و لاجرم راهکار عینی و ملموس را باید از تجربه زیسته کسانی جست که خود درگیر بحران هستند یا تجربه مثبت مداخله در بحران را دارند و حضور فعالان مدنی و بومی در کنار مردم می تواند شکلی از ساماندهی مردمی را ممکن سازد و به خلق اشکالی از کار جمعی منجر شود که تا امروز در هیچ دستورالعمل مداخله ای دیده نشده است.

دیدن صحنه های شوق انگیز همیاری مردمی برای ایجاد #سیل‌بند در جایی که سیاست های غلط مسیر سیل را به سوی خانه های مردم هدایت نموده است آخرین تلاش‌ها برای نجات باقیمانده زندگی به زیر آب رفته است گویی اینجا همانجایی است که حاکمیت می کوشد نشان دهد که می‌تواند و می‌خواهد حوزه و مسئولیت خود را تمام و کمال به مردم بسپارد.

پیشتر و در یادداشت های متعدد همواره تاکید نموده ام که دولت و حاکمیت تاکنون کوشیده اند در حوزه‌های غیرسیاسی از خود سلب مسئولیت کنند و با کالایی سازی منابع و خدمات اجتماعی وظایف خود را به دوش مردم اندازند. این در حالی است که حاکمیت حاضر نیست حتی یک گام کوچک از نفوذ سیاسی و #سیطره_ایدئولوژیک خود عقب نشینی نماید.
بخشی از شرایط اسفناک و بحرانی امروز ناشی از #کالایی_سازی منابع طبیعی و تخریب هدفمند محیط زیست با هدف کسب سود بیشتر است جایی که دولت باید از محیط زیست و منافع اکثریت حمایت کند به سود بنگاههای اقتصادی دولتی، نظامی، خصولتی و وابستگان ایدئولوژیک و سرمایه‌داران عقب نشینی کرده‌است و طبیعی است این شیوه حکمرانی نه می‌خواهد و نه قادر است در مواقع بحرانی از شهروندان حمایت نماید و بخاطر رویکرد سیاسی، امنیتی و سود محور به امر #مشارکت_مردمی و موضوع همیاری و کمک فعالان مدنی در شرایط بحران؛ با حضور #دانشجویان برخورد امنیتی می‌کند.
🆔 @kahimeh
با تمام این تفاسیر و محدودیت ها و با توجه به سطح بحران، فعالان صنفی و مدنی با تمام محدودیت‌ها می توانند در کنار مردم و برای نجات مردم موثر باشند.
در گام اول تشکیل شوراها و ساماندهی همیاری مردمی و کانالیزه کردن کمک ها در مسیر درست و کمک به #نجات_جان‌ها در شرایط کنونی یک ضرورت است ضرورتی که مردم مناطق سیل‌زده به درستی آن را درک کرده و اقدام نموده اند.
در گام بعدی بایستی از طریق شوراها، مردم محلی را برای استیفای حقوق #قدرتمند نمود همانطور که هموطنی در واکنش به اخراج استاندار گلستان گفت : شما می گویید اخراجش کردیم باید محاکمه شوند.

حقیقت این است در کشوری که خود مسئولان به فساد کلان و ساختاری اعتراف می کنند و اقلیتی فاسد بر جان و مال مردم چنگ اندازی نموده سرمایه های این مملکت را به غارت می برند و پاسخ عدالتخواهان از معلم تا کارگر و از دانشجو تا فعال محیط زیست زندان و شکنجه است، مردم چاره ای جز سازماندهی و متشکل شدن ندارند. در چنین شرایطی اگر صادقانه دنبال راهکار عینی و ملموس برای خروج از بحران هستیم ایجاد #شوراهای_مردمی یگانه پاسخ است.


🔸🔸🔸🔸🔸

لینک عضویت در #کانال_هیمه :

https://t.me/kahimeh



🔸🔸🔸🔸

🔴 تلاش جمعیِ مردم خرم‌آباد برای رساندن آذوقه به مناطق سیل‌زده

در غیاب هلال احمر، سپاه و بسیج و دولت بی‌کفایت، همیاران محلی هستند که به داد سیل‌زدگان می‌رسند.

#سیل_لرستان #شوراهای_مردمی #دولت_را_سیل_ببرد

@Sarkhatism

🔴 ما خودمون می‌تونیم

آن‌چه اعتصابات سال 97 هفت‌تپه و اسماعیل بخشی به‌عنوان یکی از سخنگویان این اعتصابات را در قلب مردم ستمدیده جای داد، فراتر از طرح صرف "مطالبات" کارگران هفت‌تپه بود. کارگران هفت‌تپه، رنجشان و دردشان را بدل به مقاومتی مستقل و متکی به‌خود کردند؛ خودشان را سازمان دادند؛ به خیابان آمدند و درد و قدرت میلیون‌ها شهروند این کشور را توامان فریاد زدند. "بسه دیگه هرچی از بالا تو سرمون زدن".
آنها در مرداد 97 مدیر کارخانه را اخراج کردند و در ادامه طی ماه‌ها اعتراض تحت شدیدترین سرکوب‌ها بی هیچ اقتدایی به غیر به بخش مهمی از مطالباتشان رسیدند و بخش خصوصی را از هفت‌تپه بیرون کردند.
حکومت تلاشی دوسویه را برای مخدوش کردن تصویر مقاومت و قدرت این کارگران که تکثیرپذیر است آغاز کرد؛ از سویی در تلاشی مذبوحانه سعی کرد اعتراضات هفت‌تپه را با وصل کردن به احزاب خارج کشور، از خودبنیادی و قدرت اتکا به خود، تهی جلوه دهد و از سوی دیگر تلاش کرد با ایجاد ارعاب و تطمیع، پیشروی مستقل کارگران با قدرت جمعی خودشان را در اتصال به بخشی از حکومت نشان دهد؛ چرا؟ چون کارگران هفت‌تپه با اعتراضشان پیامی را به دیگر گروه‌های اجتماعی فرستادند: "بسه هرچی از بالا تو سرمون زدند". آنان نشان دادند که سازمان‌یابی گروه‌های اجتماعی با اتکا به قدرت جمعی خودشان می‌تواند چه پیشروی، قدرت و شکوهی را با دستانی هرقدر خالی بیافریند.
هفت‌تپه تحت سرکوب است، همچون قیام دی، قیام آبان، قیام تشنگان، قیام گرسنگان، جنبش معلمان و... اما این سرکوب‌ها نباید هراسی ایجاد کند چرا که پیروزی ما فقط یک بار اتفاق می‌افتد و ستمگران ما فاتحانند تا زمانی که موعد همان یک پیروزی فرارسد و بنیادشان را براندازد. اما اهمیت دارد که تحت شدیدترین سرکوب‌ها به‌جای استیصال و چشم‌انتظار نیروهای بیرونی بودن، ایمانمان را به قدرت جمعی خودمان حفظ کنیم.
ما در این جدال فرصت نومیدی و انتظار نداریم، پناهی جز دستان خالی هم نداریم که وقتی به‌هم گره می‌خورند سلطه را لغو می‌کنند و قدرت جدید و رهایی‌بخشی می‌آفرینند، "ما خودمون می‌تونیم".

#هفت‌تپه
#شوراهای_مردمی
#سازماندهی
#قدرت_جمعی
#جنبش_کارگری
#تاریخ_جنبش_کارگری

@sarkhatism