📌به کارگران #نفت، #پتروشیمی و #نیروگاه ها از هفت تپه- #اطلاعیه

در زمان اوج اعتصابات باشکوه کارگران نفت و پتروشمی و نیروگاه ها به سر میبریم.
همه این عزیزان اولا تحت نظام سرمایه داری استثمار میشوند و دوما در چهارچوب جدیدترین روش استثمار سرمایه داری یعنی نئولیبرالیسم فشار و بی حقوقی و سرکوب بیشتر از قبل بر آنها اعمال شده است. به جای قراردادهای مستقیم، شرکت های واسطه و پیمانکاری (خصوصی سازی به عنوان کارفرمای مستقیم و کارفرمای خصوصی متصل به کارفرمای دولتی)، قرادادهای موقت، دستمزدهای کمتر از قبل و چند مرتبه زیر خط فقر، عدم امنیت شغلی به درجات شدیدتر از قبل، سرکوب و کنترل شدید کارگران و هرگونه تجمع و متشکل شدن و سرکوب اعتراض به حق شان همه و همه از مصادیق روش سرمایه داری و خصوصا سرمایه داری نئولیبرالی است که علیه کارگران نفت و پتروشیمی و نیروگاه به کار گرفته شده است.

روش نئولیبرالی سرمایه داری در دوره رفسنجانی به طور اساسی کلید خورد و در دولت های ضد کارگر خاتمی و احمدی نژاد و روحانی تکمیل شد. کار به جایی رسید که کارگران به بدترین و وخیم ترین شرایط اقتصادی دچار شدند و شکاف طبقاتی به بیشترین عمق خود رسید. دیگر کارگران نفت و پتروشیمی و نیروگاه ها عملا امکان تامین زندگی چندین برابر زیر خط فقر را هم ندارند.
در هفت تپه هم همین وضع پیاده شد. ورشکست نمایی توسط دولت های نئولیبرال خاتمی و احمدی نژاد شروع شد، تعرفه شکر وارداتی به یک پنجم رسید و صنعت شکر را بر زمین زدند و راه را برای واگذاری شرکت به نورچشمی های خودشان باز کردن و هفت تپه را با یک هزارم قیمت به بخش خصوصی واگذار کردند که با اعتبار شرکت نزدیک به یک و نیم میلیارد دلار ارز اختلاس کرد، تعداد کارگران استخدام دایم به جای هفت هزار نفر به حدود دو هزار رسید، کشت نیشکر را شدیدا کاهش دادند؛ تولید شکر سفید را به صفر رساندند و شروع به تغییر کاربری کرده بوند که مبارزات کارگران هفت تپه طی چهار سال اولا اختلاسگران بخش خصوصی را به محاکمه کشاند و دوما بخش خصوصی از هفت تپه خلع ید شد. چهارسال مبارزه بی امان کارگران هفت تپه که منجر به گشودن بالغ بر دویست پرونده قضایی علیه همکاران ما شد، نهایتا باعث شد که هر سه قوه در مقابل قدرت کارگری ما تسلیم شوند.

اکنون هم طبقه ای های ما در بخش های نفت و پتروشیمی و نیروگاه که تحت همان سیستم نئولیبرالی سرمایه داری اسیر و به درجات بیشتر فقیر و سرکوب شده اند برخاسته اند تا وضعیت موجود را تغییر دهند. راهی که کارگران هفت تپه و فولاد اهواز و کارگران نفت و پتروشیمی و نیروگاه انتخاب کرده اند همان راهی است که معلمان (یعنی کارگران بخش آموزش) علیه وضعیت بد معیشتی خود، خصوصی سازی اموزش (کالا سازی اموزش) انتخاب کرده اند.

مبارزه کارگران هفت تپه و فولاد اهواز و کارگران نفت و پتروشمی و نیروگاه و معلمان (کارگران بخش آموزش) همگی علیه نظام سرمایه داری و به خصوص شیوه نئولیبرالی سرمایه داری است.

ما ضمن اعلام حمایت از مبارزات هم طبقه ای های خود در صنعت نفت و پتروشیمی و نیروگاه و اموزش و پروش از این عزیزان درخواست داریم تا اولا در مرحله نخست تا بیرون کردن شرکت های واسط و پیمانکاری و ایجاد وضعیت قرارداد دایم و با طرفیت دولت و تثبیت دستمزدهای بالای خط فقر، توقف سرکوب و اخراج سازی و گرفتن حق ایجاد تشکل های مستقل خود و دوما تا کسب پیروزی نهایی با قدرت شوراهای مستقل کارگری برای کنترل تمامی امور، دست از مبارزه برندارند.

❗️تجربه ما این است که هر گاه با وعده های این یا آن مسئول دست از اعتصاب کشیده شود در واقع بازنده خود ما کارگران خواهیم بود. پیشنهاد جدی ما این است که اکنون که روز به روز کارگران از محیط های کاری مختلف به این اعتصابات می پیوندند، تا سراسری شدن کامل اعتصابات به هیچ وجه به هیچ وعده و قول مسئولین باور نکنید و با اتحاد و پشتیبانی از یکدیگر جلوی هرگونه سرکوب و تهدید را بگیرید، اعتصاب را ادامه دهید تا به موفقیت نهایی دست یابید.

دست شما عزیزان را میفشاریم و اطمینان داریم در کسب مطالبات خود پیروز خواهید شد. ما در هفت تپه، محل دایمی اعتصاب کشور با شما هم طبقه ای های عزیز، آگاه و شجاع که طنین مقاومت و اتحادتان در سراسر دنیا پیچیده است اعلام همبستگی میکنیم.

جمعی از کارگران هفت تپه - چهارشنبه - ۹ تیر ۱۴۰۰
⬆️به کارگران نفت، پتروشیمی و نیروگاه ها از هفت تپه

انتشار: کانال مستقل کارگران هفت تپه
⭕️لطفا در بازنشر و اشتراک این اطلاعیه همیاری کنید⭕️

🔴 کارگران پروژه‌ای شاغل در پتروشیمی بندر جاسک نیز دست از کار کشیدند و به کمپین ۱۴۰۲ پیوستند. آنان حواسشان به اعتصاب‌شکنان نیز هست.
دوم اردیبهشت

#کمپین_۱۴۰۲
#پتروشیمی_بندر_جاسک
#اعتصاب_کارگران_پروژه_ای
#اعتصاب_کارگران
#مبارزات_صنفی
#اتحاد_ستمدیدگان
@sarkhatism

🔴 شور و شعف کارگران اعتصابی پتروشیمی دهلران
دوم اردیبهشت

کارگران پروژه‌ای شاغل در پتروشیمی دهلران هم به کمپین ۱۴۰۲ که اصلی‌ترین خواسته‌ی آن افزایش دستمزد مطابق لیست پیشنهادی کمپین است، پیوستند. آنان متحدانه محل کار را ترک می‌کنند و از اتحاد خود به می‌بالند. «زنده باد»!

#کمپین_۱۴۰۲
#پتروشیمی_دهلران
#اعتصاب_کارگران_پروژه_ای
#اعتصاب_کارگران
#مبارزات_صنفی
#اتحاد_ستمدیدگان
@sarkhatism

🔴 امروز دوم اردیبهشت، نیروهای شرکت عمران صنعت در پتروشیمی آپادانا نیز به دیگر کارگران اعتصابی این پتروشیمی پیوستند و در حال تحویل وسایل و تخلیه کارگاه هستند. همین لبخندهای کارگران کمپین ۱۴۰۲ کابوس پیمانکاران و کارفرمایان خواهد شد.

افزایش دستمزد مطابق لیست پیشنهادی کمپین اصلی‌ترین خواسته‌ی کارگران اعتصابی است.

#کمپین_۱۴۰۲
#پتروشیمی_آپادانا
#عسلویه
#اعتصاب_کارگران_پروژه_ای
#اعتصاب_کارگران
#مبارزات_صنفی
#اتحاد_ستمدیدگان
@sarkhatism

🔴 یاد شهدای قیام ژینا در اعتصابات کمپین ۱۴۰۲

امروز دوم اردیبهشت کارگران شاغل در پتروشیمی صدف نیز دست از کار کشیدند و به کمپین ۱۴۰۲ که اصلی‌ترین مطالبه‌ی آن افزایش دستمزد مطابق لیست پیشنهادی‌شان است، پیوستند. اما این کارگران در میانه‌ی همین کمپین نیز شهدایشان را فراموش نمی‌کنند. یاد کردن از #کیان_پیرفلک و #حامد_سلحشور شهدای ایذه در قیام ژینا، نشانه‌ی همبستگی ستمدیدگانی است که برای حقشان می‌جنگند و همچنین تودهنی محکمی به خوش‌نشینانی است که هر لحظه مترصد فرصتی برای لجن‌پراکنی به مبارزات صنفی هستند. اگر اتحادی وجود داشته باشد، دقیقا در همین لحظه تبلور می‌یابد که کارگر ایذه‌ای توشه‌ی قیام ژینا را به محل کار خود و به میان مبارزات خود می‌برد.

#کمپین_۱۴۰۲
#قیام_ژینا
#پتروشیمی_صدف
#اعتصاب_کارگران_پروژه_ای
#اعتصاب_کارگران
#مبارزات_صنفی
#اتحاد_ستمدیدگان
@sarkhatism

🔴 دو کارگر پتروشیمی چوار ایلام خود را حلق‌آویز کردند

دیروز پنج‌شنبه ۳۰ آذرماه، دو نفر از کارگران پتروشیمی چوار ایلام در اعتراض به اخراج از کار اقدام به خودکشی کردند
#جواد_نوروزی و #مصطفی_عباسی، پس از از اخراج از کار توسط مدیرعامل و حراست این مجموعه خود را در محوطه پتروشیمی چوار ایلام حلق‌آویز کردند. هر دوی آن‌ها پس از خودکشی به بیمارستان منتقل شده و وضع‌شان وخیم گزارش شده است.

این اولین بار نیست که کارگران این پتروشیمی به دلیل بیکاری و اخراج‌شدن از کار دست به خودکشی می‌زنند. پیش از این و تنها در یکسال گذشته نیز حداقل ۴ کارگر در پی اخراج از کار به زندگی خود پایان دادند. البته اگر بتوان نام آن فلاکتی که جمهوری اسلامی و سرمایه‌داری برای طبقه کارگر رقم زده را زندگی گذاشت.

در ۴ مردادماه سال جاری، ‌#حیدر_محسنی، از کارکنان پتروشیمی چوار ایلام پس از اخراج توسط حراست این مجموعه، خود را حلق‌آویز کرد و به زندگی خود پایان داد. دی‌ماه سال گذشته نیز #آرش_تبرک وقتی مثل هر روز برای کار به کارخانه مراجعه کرد و متوجه شد که به دستور رئیس و معاون حراست اخراج و به کارخانه ممنوع‌الورود شده، به زندگی خود پایان داد. اواسط مرداد ماه سال گذشته، #محمدنبی_منصوری، کارگر  ۳۲ ساله‌ی این مجموعه، پس از اخراج از کار و به دلیل مشکلات معیشتی خود را حلق‌آویز کرد. یک روز پیش از او، #علی_محمد_کریمی کارگر قراردادی این مجموعه نیز چند ماه پس از اخراج از کار و در پی مشکلات معیشتی‌اش به زندگی خود پایان داده بود.

ایلام دارای یکی از بالاترین میزان‌های بیکاری در میان استان‌های ایران است و همین امر باعث شده مسئولین پتروشیمی چوار از طریق پیمانکاران و با قراردادهای موقت و دستمزد ناچیز، عده‌ای جوانان بیکار را جذب و پس از مدتی کارگران با‌سابقه را اخراج و کارگران جدید را به خدمت بگیرند تا بتوانند دستمزدها را در پایین‌ترین سطح نگاه دارند.

اردیبهشت ۹۷، کارگران این مجموعه در اعتراض به اخراج ۱۱ کارگر با سابقه، اعتراض به عدم امنیت شغلی و عدم جذب متناسب نیروهای بومی، دست به اعتصابی ۵ روز زدند و با مسدود کردن مسیرهای منتهی به پتروشیمی، مجموعه را به تعطیلی کامل کشاندند. پاسخ مسئولین مشخص بود؛ مجموعا ۹ سال حبس و ۱۱۱۰ ضربه شلاق برای ۱۵ کارگر به اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی».

مدتی بعد و در اسفند سال ۹۹ باز هم مسئولین پتروشیمی دست به اخراج دست جمعی گروهی از کارگران این مجموعه زدند که بیش از ۷ سال سابقه کار داشتند. تجمع کارگران اخراجی مقابل پتروشیمی چندین روز ادامه یافت و در اولین روز فرودین ۱۴۰۰، به همراه سفره‌ی خالی‌شان به مقابل استانداری رسید. در پاسخ، مدیران مجموعه با همکاری مسئولین استانی تلاش کردند مانع انتشار اخبار اعتصابات و تجمعات این مجموعه شوند؛ به شکلی که انتشار فیش حقوقی یکی از کارگران منجر به بازداشت ایرج مقدم، خبرنگار افشاگر ایلامی شد. اما کارگران از اعتراضات خود عقب ننشستند.

در فروردین ۱۴۰۱ کارگران این مجموعه با خواسته‌های حذف پیمانکار، عقد قرارداد مستقیم و امنیت شغلی دست به اعتصابی چندین روزه زدند. ۶۰۰ تن از کارگران متخصصی که به صورت روزمرد کار می‌کردند و دستمزد کارگر ساده به آنان پرداخت می‌شد، با این وعده که پس از پایان پروژه و پس از راه‌اندازی جذب شوند، به کار خود ادامه دادند اما پس از راه‌اندازی نیمی از آنان اخراج شدند.

در آخرین نمونه نیز در اردیبهشت سال جاری و هم‌زمان با روز جهانی کارگر، حدود ۲۰۰ کارگر پیمانی این مجموعه که در اعتراض به عدم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و وضعیت بد معیشیتی خود، به نهادهای مختلف از جمله اداره کار مراجعه و نامه‌نگاری کرده بودند، ممنوع‌الورود شدند.

کارگران این مجموعه بارها ایستادند و برای حق خود از هر راهی که می‌توانستند جنگیدند، اما زور صاحبان سرمایه بر آنان چربید. دست صاحبان سرمایه، از بخش دولتی تا بخش خصوصی خوب، تا مرفق در خون طبقه‌ی کارگر فرو رفته. اما این نام‌ها، این جان‌های عزیز، آخرین قربانیان کشتار سیستماتیک کارگران توسط بازوهای مختلف دستگاه حاکمه‌ی جمهوری اسلامی نیستند و افزوده شدن هر نام به این سیاهه، ضرورت سازمان‌یابی رادیکال و کنش جمعی تعرضی به اساس نظم موجود را بیش از پیش یادآوری می‌کند.

#پتروشیمی_چوار
#ایلام
#طبقه_کارگر
#کشتار_کارگران
#خودکشی_کارگران
#در_ضرورت_سازماندهی
@sarkhtism