Forwarded from راسویاب - افشاگر مزدوران
‼️مسئله اصلی ایران: جنگ یا اعدام؟
جنگ سایه افکنده، اعدام در سکوت پیش میرود
جنگ با صدای بلند و حضور سنگینش همه ذهنها را به آسمان دوخته و افق ایران را تیره کرده است. اما در همین سایه جنگ، اعدامها بیصدا و کارآمدتر ادامه پیدا میکنند. حاکمیت ملایان با ضربات هوایی آسیب دیده، ولی تهدید واقعی از زمین میآید: بیش از ۹۰ درصد مردم که سرنگونیخواه هستند و هر لحظه آماده قیام تازهای. جنگ نگاهها را بالا میبرد، اما اعدام روی زمین، در سکوت، کار خود را پیش میبرد و شاید بازتاب کمتری داشته باشد.
تهدید اصلی از داخل: جامعهای خشمگین و سازمانیافته
حاکمیت به خوبی میداند که خطر اصلی، جامعه انباشته از نارضایتی، خشم و امید به تغییر است. مردمی که بعد از قیام خونین دیماه ۱۴۰۴ دیگر آبشان با رژیم به یک جوی نمیرود و شکاف به مرز گسست کامل رسیده. برای کنترل این تهدید، فقط در چند روز اخیر شش مجاهد و چهار شورشگر دلیر اعدام شدند. این هزینه سنگین، در نگاه حاکمیت، برای بقا ضروری است.
این جامعه با کارزار قدرتمند «سهشنبههای نه به اعدام» در بیش از ۱۱۰ هفته، پیوند خورده و حافظه جمعی خود را زنده نگه داشته. هر سهشنبه، زندانیان سیاسی با اعتصاب غذا، سرکوب را ثبت میکنند و ایستادگی را بازتولید میکنند. این استمرار، فقط اعتراض مقطعی نیست؛ بلکه سازمانیافتگی اجتماعی عمیقی را نشان میدهد.
اعدام: زبان ترس حاکمیت و جرقه مقاومت
در این شرایط، اعدام دیگر یک ابزار قضایی ساده نیست. زبانی است که حاکمیت با آن به جامعه پیام ترس، انفعال و عقبنشینی میدهد. اما نتیجه معکوس میشود! هر دار، میتواند خشم تازهای ایجاد کند و مقاومت را گسترش دهد. پس از اعدام اخیر شش مجاهد و چهار مبارز، موج همبستگی گستردهای در شبکههای اجتماعی شکل گرفت و هنوز ادامه دارد. مردم این اعدامها را نه قدرت، بلکه نشانه ضعف و انتقام حاکمیت از جامعه میدانند.
جنگ و اعدام: دو روی یک سکه برای بقای رژیم
جنگ خارجی با همه ضربههایی که میزند ، با ایجاد وضعیت فوقالعاده به حاکمیت کمک میکند تا سرکوب داخلی را توجیه کند. در وضعیت فوقالعاده جنگ، مرز بین «دفاع» و «سرکوب» عمداً محو میشود و هر اعتراض داخلی به عنوان تهدیدی مضاعف معرفی میگردد. این پیوند پیچیده باعث میشود اعدامها در سایه جنگ، کمتر دیده شوند و حساسیتها کاهش یابد.
نتیجهگیری: جامعه دیگر خاموش نمیماند
مسئله روز ایران را نمیتوان فقط جنگ یا فقط اعدام دانست. این دو در پیوند با یکدیگر عمل میکنند: جنگ صحنه را میسازد و اعدام در پشت صحنه نقش خود را ایفا میکند. اما تعیینکننده واقعی، جامعهای است که هر اعدام را «کمآوردن حاکمیت» و سوخت تازه برای انقلاب دمکراتیک تلقی میکند. مردمی که تجربه کردهاند، دیگر خاموش نمیمانند و با آگاهی بیشتر، به سمت پایان دادن به حاکمیت جنگطلب و اعدامزیست حرکت میکنند.
#ایران_آزاد #نه_به_اعدام #قیام_۱۴۰۴
#efshagar_rasu
#rasuyab2
🔴 این #انقلابیست_تا_پیروزی
🆔 https://x.com/rasuyab
🆔 https://t.me/rasuyb2
🆔 https://t.me/EfshagarRasu
🆔 https://www.instagram.com/rasuyab2
🆔https://www.instagram.com/efshagar_rasu
جنگ سایه افکنده، اعدام در سکوت پیش میرود
جنگ با صدای بلند و حضور سنگینش همه ذهنها را به آسمان دوخته و افق ایران را تیره کرده است. اما در همین سایه جنگ، اعدامها بیصدا و کارآمدتر ادامه پیدا میکنند. حاکمیت ملایان با ضربات هوایی آسیب دیده، ولی تهدید واقعی از زمین میآید: بیش از ۹۰ درصد مردم که سرنگونیخواه هستند و هر لحظه آماده قیام تازهای. جنگ نگاهها را بالا میبرد، اما اعدام روی زمین، در سکوت، کار خود را پیش میبرد و شاید بازتاب کمتری داشته باشد.
تهدید اصلی از داخل: جامعهای خشمگین و سازمانیافته
حاکمیت به خوبی میداند که خطر اصلی، جامعه انباشته از نارضایتی، خشم و امید به تغییر است. مردمی که بعد از قیام خونین دیماه ۱۴۰۴ دیگر آبشان با رژیم به یک جوی نمیرود و شکاف به مرز گسست کامل رسیده. برای کنترل این تهدید، فقط در چند روز اخیر شش مجاهد و چهار شورشگر دلیر اعدام شدند. این هزینه سنگین، در نگاه حاکمیت، برای بقا ضروری است.
این جامعه با کارزار قدرتمند «سهشنبههای نه به اعدام» در بیش از ۱۱۰ هفته، پیوند خورده و حافظه جمعی خود را زنده نگه داشته. هر سهشنبه، زندانیان سیاسی با اعتصاب غذا، سرکوب را ثبت میکنند و ایستادگی را بازتولید میکنند. این استمرار، فقط اعتراض مقطعی نیست؛ بلکه سازمانیافتگی اجتماعی عمیقی را نشان میدهد.
اعدام: زبان ترس حاکمیت و جرقه مقاومت
در این شرایط، اعدام دیگر یک ابزار قضایی ساده نیست. زبانی است که حاکمیت با آن به جامعه پیام ترس، انفعال و عقبنشینی میدهد. اما نتیجه معکوس میشود! هر دار، میتواند خشم تازهای ایجاد کند و مقاومت را گسترش دهد. پس از اعدام اخیر شش مجاهد و چهار مبارز، موج همبستگی گستردهای در شبکههای اجتماعی شکل گرفت و هنوز ادامه دارد. مردم این اعدامها را نه قدرت، بلکه نشانه ضعف و انتقام حاکمیت از جامعه میدانند.
جنگ و اعدام: دو روی یک سکه برای بقای رژیم
جنگ خارجی با همه ضربههایی که میزند ، با ایجاد وضعیت فوقالعاده به حاکمیت کمک میکند تا سرکوب داخلی را توجیه کند. در وضعیت فوقالعاده جنگ، مرز بین «دفاع» و «سرکوب» عمداً محو میشود و هر اعتراض داخلی به عنوان تهدیدی مضاعف معرفی میگردد. این پیوند پیچیده باعث میشود اعدامها در سایه جنگ، کمتر دیده شوند و حساسیتها کاهش یابد.
نتیجهگیری: جامعه دیگر خاموش نمیماند
مسئله روز ایران را نمیتوان فقط جنگ یا فقط اعدام دانست. این دو در پیوند با یکدیگر عمل میکنند: جنگ صحنه را میسازد و اعدام در پشت صحنه نقش خود را ایفا میکند. اما تعیینکننده واقعی، جامعهای است که هر اعدام را «کمآوردن حاکمیت» و سوخت تازه برای انقلاب دمکراتیک تلقی میکند. مردمی که تجربه کردهاند، دیگر خاموش نمیمانند و با آگاهی بیشتر، به سمت پایان دادن به حاکمیت جنگطلب و اعدامزیست حرکت میکنند.
#ایران_آزاد #نه_به_اعدام #قیام_۱۴۰۴
#efshagar_rasu
#rasuyab2
🔴 این #انقلابیست_تا_پیروزی
🆔 https://x.com/rasuyab
🆔 https://t.me/rasuyb2
🆔 https://t.me/EfshagarRasu
🆔 https://www.instagram.com/rasuyab2
🆔https://www.instagram.com/efshagar_rasu