Kayhan.London.Channel کیهان لندن
سخنان شاه جوان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد: بگذارید تنها به خاطر دستاوردهای صلحآمیز با هم رقابت کنیم! ۲۱ نوامبر ۱۹۴۹ / ۳۰ آبان ۱۳۲۸ این سخنان در شرایطی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل ایراد شده که جهان تازه از جنگ جهانی دوم و کشتار میلیونی توسط فاشیسم…
سخنان شاه جوان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد:
بگذارید تنها به خاطر دستاوردهای صلحآمیز با هم رقابت کنیم!
۲۱ نوامبر ۱۹۴۹ / ۳۰ آبان ۱۳۲۸
این سخنان در شرایطی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل ایراد شده که جهان تازه از جنگ جهانی دوم و کشتار میلیونی توسط فاشیسم و نازیسم رهایی یافته و اروپا به تیمار زخمهای خود مشغول بود.
ایران نیز که در آن دوران در رقابت بین دو قدرت شرق و غرب در یک منطقهی استراتژیک، «پل پیروزی» نامیده میشد، از پیامدهای آن جنگ خانمانسوز در امان نماند.
اگرچه #رضاشاه در تحقق اهداف انقلاب ملی و مترقی مشروطه با برپایی نهادهای مدرن توانست «#ایران_نوین» را بنیان نهد اما شاه جوان با مشکلات رشد و توسعهی همهجانبه در سرزمینی متنوع و جامعهای عقبنگهداشته شده روبرو بود.
شاه فقید که هنگام این سخنرانی فقط ۳۰ سال داشت، میدانست که این مشکلات را بدون صلح و آرامش و امنیت و بدون همزیستی با کشورهای منطقه و جهان نمیتوان از سر راه برداشت. و چه جایی بهتر از سازمان ملل تا در آن از کشورهای قدرتمند خواست که به صلح و آزادی و استقلال سرزمیناش احترام بگذارند و با کمک و پشتیبانی به آن فرصت دهند تا به نوبهی خود حافظ صلح و همزیستی باشد.
سخنان شاه جوان را در ادامه میخوانید:
«خوشامد شما را به نام ملتی که آن را نمایندگی میکنم میپذیرم. این حقیقتی است که ایران یکی از بزرگترین کشورهای جهان نیست، اما یکی از قدیمیترین و یکی از کوشاترین کشورها در ارج نهادن به هرآنچه است که روح انسان را اعتلا میبخشد.
اینجا در این مجمع سازمان ملل متحد، همه کشورها چه بزرگ و چه کوچک، چه قدرتمند یا ضعیف، میبایست بطورمساوی با هم برخورد کنند.
بدون صلح، کشورهای کوچکتر نمیتوانند در تلاشهای خود برای دستیابی به استانداردهای بالای زندگی و عدالت اجتماعی پیشرفت کنند. با صلح میتوانیم به همه اینها دست یابیم.
برای ایران، صلح یک موضوع انتزاعی نیست. ما میخواهیم از آن برای پیشبرد پیشرفت داخلی خود استفاده کنیم.
بنابراین، به نمایندگی از سوی یکی از کشورهای کوچک این درخواست را دارم، ما را مأیوس نکنید.
آینده را به ما بدهید؛ درباره صلح، آزادی و استقلال به ما اطمینان بدهید تا بتوانیم به پیشرفت تمدن، در هر سرزمینی مطابق با فرهنگ و سنت ملی خود کمک کنیم.
بگذارید ما کشورها، اعم از بزرگ و کوچک، تنها به خاطر دستاوردهای صلحآمیز با یکدیگر رقابت کنیم. چرا که تنها آن زمان، و نه پیش از آن، بشریت از هراس رها خواهد شد و در جهانی روشنتر و شادتر زندگی خواهد کرد.»
*منبع ویدئو: وبسایت رسانهای سازمان ملل متحد
@KayhanLondonChannel
بگذارید تنها به خاطر دستاوردهای صلحآمیز با هم رقابت کنیم!
۲۱ نوامبر ۱۹۴۹ / ۳۰ آبان ۱۳۲۸
این سخنان در شرایطی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل ایراد شده که جهان تازه از جنگ جهانی دوم و کشتار میلیونی توسط فاشیسم و نازیسم رهایی یافته و اروپا به تیمار زخمهای خود مشغول بود.
ایران نیز که در آن دوران در رقابت بین دو قدرت شرق و غرب در یک منطقهی استراتژیک، «پل پیروزی» نامیده میشد، از پیامدهای آن جنگ خانمانسوز در امان نماند.
اگرچه #رضاشاه در تحقق اهداف انقلاب ملی و مترقی مشروطه با برپایی نهادهای مدرن توانست «#ایران_نوین» را بنیان نهد اما شاه جوان با مشکلات رشد و توسعهی همهجانبه در سرزمینی متنوع و جامعهای عقبنگهداشته شده روبرو بود.
شاه فقید که هنگام این سخنرانی فقط ۳۰ سال داشت، میدانست که این مشکلات را بدون صلح و آرامش و امنیت و بدون همزیستی با کشورهای منطقه و جهان نمیتوان از سر راه برداشت. و چه جایی بهتر از سازمان ملل تا در آن از کشورهای قدرتمند خواست که به صلح و آزادی و استقلال سرزمیناش احترام بگذارند و با کمک و پشتیبانی به آن فرصت دهند تا به نوبهی خود حافظ صلح و همزیستی باشد.
سخنان شاه جوان را در ادامه میخوانید:
«خوشامد شما را به نام ملتی که آن را نمایندگی میکنم میپذیرم. این حقیقتی است که ایران یکی از بزرگترین کشورهای جهان نیست، اما یکی از قدیمیترین و یکی از کوشاترین کشورها در ارج نهادن به هرآنچه است که روح انسان را اعتلا میبخشد.
اینجا در این مجمع سازمان ملل متحد، همه کشورها چه بزرگ و چه کوچک، چه قدرتمند یا ضعیف، میبایست بطورمساوی با هم برخورد کنند.
بدون صلح، کشورهای کوچکتر نمیتوانند در تلاشهای خود برای دستیابی به استانداردهای بالای زندگی و عدالت اجتماعی پیشرفت کنند. با صلح میتوانیم به همه اینها دست یابیم.
برای ایران، صلح یک موضوع انتزاعی نیست. ما میخواهیم از آن برای پیشبرد پیشرفت داخلی خود استفاده کنیم.
بنابراین، به نمایندگی از سوی یکی از کشورهای کوچک این درخواست را دارم، ما را مأیوس نکنید.
آینده را به ما بدهید؛ درباره صلح، آزادی و استقلال به ما اطمینان بدهید تا بتوانیم به پیشرفت تمدن، در هر سرزمینی مطابق با فرهنگ و سنت ملی خود کمک کنیم.
بگذارید ما کشورها، اعم از بزرگ و کوچک، تنها به خاطر دستاوردهای صلحآمیز با یکدیگر رقابت کنیم. چرا که تنها آن زمان، و نه پیش از آن، بشریت از هراس رها خواهد شد و در جهانی روشنتر و شادتر زندگی خواهد کرد.»
*منبع ویدئو: وبسایت رسانهای سازمان ملل متحد
@KayhanLondonChannel
❤62👍13