This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📍معصومه آقاپور نماینده #شبستر در مجلس:
کسانی که #رأی نداده اند، حق ندارند شکایت کنند و اگر صدایشان در بیاید خودم آنها را #خفه خواهم کرد!
#نماينده_هتاک #نماینده_شبستر #مجلس #معصومه_آقاپور #نماينده_سراوان #نماینده
#آقاپور #نماینده_جلفا #درازهی
@kayhanlondonchannel
کسانی که #رأی نداده اند، حق ندارند شکایت کنند و اگر صدایشان در بیاید خودم آنها را #خفه خواهم کرد!
#نماينده_هتاک #نماینده_شبستر #مجلس #معصومه_آقاپور #نماينده_سراوان #نماینده
#آقاپور #نماینده_جلفا #درازهی
@kayhanlondonchannel
📑بازنشر به مناسبت پایان دو دولت «اعتدالگرا»؛ از #رأی_من_کجاست در ۸۸ تا #اصلاح_طلب_اصولگرا_دیگه_تمومه_ماجرا در۹۶
🔹مسیر شعارهای جنبش سبز با وجود اینکه برخاسته از درون حکومت و سرآغاز آن حمایت از موسوی و پس گرفتن رأی در یک انتخابات غیرآزاد و غیردمکراتیک بود، در فاصلهی حدود هفت ماه تغییر کرد و تحت تاثیر سرکوبها، با بالا رفتن تعداد قربانیان، زخمیها و بازداشتیها متوجه اصل نظام شد: «بسیجی واقعی، همت بود و باکری»، «مرگ بر دیکتاتور»، «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و «مرگ بر خامنهای».
🔹در دوران تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری سال 92 که روحانی و تیماش قرار بود بیایند تا در مذاکره به آمریکا به توافق اتمی برسند، حساسیتهای امنیتی روی نشانهای سبز به تدریج کم شد و بعد از پیروزی روحانی و وعدههای رنگارنگ وی تب جنبش سبز هم با حمایت از روحانی فروکش کرد. اعتراضاتی که چهار سال پیش از آن علیه نتیجه آراء در انتخاب ۸۸ با شعار «رای من کجاست» آغاز شده بود و برای نخستین بار پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی بطور گسترده قدرت اعتراض و مردم در خیابان را به نمایش گذاشت، با روی کار آمدن حجتالاسلام حسن روحانی به عنوان رئیس دولت یازدهم، خاموش شد و رنگ سبز با سلطهی بنفش به حاشیه رانده شد.
🔹اینک یکسال و نیم پس از پیروزی حجتالاسلام حسن روحانی و در دومین دورهی ریاست جمهوری وی، رهبران جنبش سبز همچنان در حصر ماندهاند، از اعتراضات در حمایت از آنها سالهاست که خبری نیست و دولت مورد تایید موسوی و کروبی و خاتمی که ظاهرا رأی معترضان «جنبش سبز» را پس گرفته است، در اجرای «نرمش قهرمانانه»ی علی خامنهای نیز ناکام مانده است. نتیجهی عملی این جابجاییها که به نام انتخابات صورت میگیرد این بوده که پس از هشت سال چاپیدن و تخریب احمدی نژادیها، چند سالی هم سبزها و بنفشها در حمایت از نظام در کنار اصولگرایان و دلواپسان به پر کردن جیبهای خود پرداختهاند تا دیماه ۹۶ از راه برسد و به نقطه عطف تبدیل شود.
https://rebrand.ly/6pgq797
@kayhanlondonchannel
🔹مسیر شعارهای جنبش سبز با وجود اینکه برخاسته از درون حکومت و سرآغاز آن حمایت از موسوی و پس گرفتن رأی در یک انتخابات غیرآزاد و غیردمکراتیک بود، در فاصلهی حدود هفت ماه تغییر کرد و تحت تاثیر سرکوبها، با بالا رفتن تعداد قربانیان، زخمیها و بازداشتیها متوجه اصل نظام شد: «بسیجی واقعی، همت بود و باکری»، «مرگ بر دیکتاتور»، «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و «مرگ بر خامنهای».
🔹در دوران تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری سال 92 که روحانی و تیماش قرار بود بیایند تا در مذاکره به آمریکا به توافق اتمی برسند، حساسیتهای امنیتی روی نشانهای سبز به تدریج کم شد و بعد از پیروزی روحانی و وعدههای رنگارنگ وی تب جنبش سبز هم با حمایت از روحانی فروکش کرد. اعتراضاتی که چهار سال پیش از آن علیه نتیجه آراء در انتخاب ۸۸ با شعار «رای من کجاست» آغاز شده بود و برای نخستین بار پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی بطور گسترده قدرت اعتراض و مردم در خیابان را به نمایش گذاشت، با روی کار آمدن حجتالاسلام حسن روحانی به عنوان رئیس دولت یازدهم، خاموش شد و رنگ سبز با سلطهی بنفش به حاشیه رانده شد.
🔹اینک یکسال و نیم پس از پیروزی حجتالاسلام حسن روحانی و در دومین دورهی ریاست جمهوری وی، رهبران جنبش سبز همچنان در حصر ماندهاند، از اعتراضات در حمایت از آنها سالهاست که خبری نیست و دولت مورد تایید موسوی و کروبی و خاتمی که ظاهرا رأی معترضان «جنبش سبز» را پس گرفته است، در اجرای «نرمش قهرمانانه»ی علی خامنهای نیز ناکام مانده است. نتیجهی عملی این جابجاییها که به نام انتخابات صورت میگیرد این بوده که پس از هشت سال چاپیدن و تخریب احمدی نژادیها، چند سالی هم سبزها و بنفشها در حمایت از نظام در کنار اصولگرایان و دلواپسان به پر کردن جیبهای خود پرداختهاند تا دیماه ۹۶ از راه برسد و به نقطه عطف تبدیل شود.
https://rebrand.ly/6pgq797
@kayhanlondonchannel
Telegraph
بازنشر به مناسبت پایان دو دولت «اعتدالگرا»؛ از «رأی من کجاست» در ۸۸ تا «اصلاحطلب اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا» در۹۶
- مسیر شعارهای جنبش سبز با وجود اینکه برخاسته از درون حکومت و سرآغاز آن حمایت از موسوی و پس گرفتن رأی در یک انتخابات غیرآزاد و غیردمکراتیک بود، در فاصلهی حدود هفت ماه تغییر کرد و تحت تاثیر سرکوبها، با بالا رفتن تعداد قربانیان، زخمیها و بازداشتیها…