Kayhan.London.Channel کیهان لندن
11.6K subscribers
12.3K photos
11.1K videos
175 files
30.3K links
کیهان شما، کیهان لندن
مدیرمسئول: نازنین انصاری / سردبیر: الاهه بقراط
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥آزار و اذیت جنسی چیست؟ «سوء استفاده جنسی» و «تجاوز» کدامند؟

یک رفتار جنسی، اعم از کلامی و جسمی، زمانی «آزار و اذیت» شمرده می‌شود که «ناخواسته» باشد و فرد آزاردیده را مورد آسیب و تحقیر قرار دهد.

آزار جنسی معمولا بر اساس امتناع یک طرف و زور و قدرت طرف دیگر شکل می‌گیرد و انگیزه‌ی آن ممکن است دشمنی، ارعاب، تحقیر و توهین فرد باشد.

بیشترین قربانیان آزار جنسی با آماری نزدیک به ۶۰درصد زنان هستند در حالی که ۱۰درصد از مردان مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند. بیشتر مرتکبان آزار جنسی مردان و گروه‌های مذکر هستند و نمونه‌هایی که زنان مرتکب آزار جنسی شوند بسیار کم است. با اینهمه آزاردهنده و آزارشونده می‌توانند هر جنسیتی داشته باشند.

طرح و پیگیری «آزار و اذیت جنسی»، «سوء استفاده جنسی» و «تجاوز» از یکسو متکی بر حمایت‌ نظام‌های حقوقی مدرن و از سوی دیگر مدیون جنبش‌های اجتماعی مانند جنبش زنان و جنبش حقوق شهروندی اعم از زن و مرد و کودک است.

#فکر_کنیم
#تجاوز
#من_هم_همینطور
#MeToo
#آزار_جنسی

https://www.youtube.com/watch?v=Bq7gwFGxOSc&feature=emb_title

@kayhanlondonchannel
🎥خصوصی‌سازی به سبک جمهوری اسلامی

هیچ اقتصادی بدون بخش خصوصی مستقل و آزاد نمی‌تواند رشد کند.

در سال‌های گذشته پس از آنکه دولت‌های جمهوری اسلامی در مدیریت کارخانجات و واحدهای تولیدی، ناتوانی خود را به اثبات رساندند، موضوع «خصوصی‌سازی» مطرح شد.

قرار بود با «خصوصی‌سازی» هم حجم دولت کوچک و هم بخش «خصوصی» برای توسعه‌ی اقتصادی تقویت شود. اما «خصوصی‌سازی» به پدیده‌ی نوظهور «خصولتی» انجامید و راه را برای تاراج کارخانه‌ها و واحدهای تولیدی توسط «خودی‌های نظام» باز کرد. حتی کارخانجات قدیمی و مهم کشور به اسم «خصوصی‌سازی» به افراد خانواده و گروه‌های مافیایی جمهوری اسلامی «واگذار» و درواقع هدیه شدند!

در نتیجه، نه تنها حجم دولت کاهش نیافت و بخش خصوصی تقویت نشد، بلکه سرمایه‌ و اموال این واحدها به تاراج رفت و خط تولید به دلیل ناکارآمدی مدیریت، متوقف و ورشکسته شده و کارگران و کارکنان آنها با ماه‌ها حقوق معوقه یا اخراج شدند و یا در آستانه‌ی اخراج قرار دارند.

نمونه: دولت در یکی از آخرین اقدامات، در ازای بخشی از بدهی خود به سازمان تأمین اجتماعی، ۱۷ درصد سهام شرکت پالایش نفت «امام خمینی» شازند را در قالب «رد دیون» به این سازمان واگذار کرد و قرار شد بقیه سهام پتروشیمی شازند نیز به «شستا» واگذار شود. کارکنان پتروشیمی شازند که نگرانند به سرنوشت شوم دیگر واحدهای تولیدی واگذارشده دچار شوند، به قربانعلی درّی نجف‌آبادی نماینده علی خامنه‌ای در اراک نامه نوشتند تا از این کار جلوگیری کند.

درّی نجف آبادی از چهره‌های امنیتی و پدرزن حسام الدین آشنا یکی دیگر از امنیتی‌هاست که مشاور حسن روحانی است. آشنا در اعتراض به پیگیری وضعیت کارگران هفت‌تپه توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی در توئیتی آنها را متهم کرد که به مشکلات کارگری دامن می‌زنند!

آیا نامه نوشتن کارکنان واحدهایی که این نوع «خصوصی‌سازی» آنها را ورشکسته کرده به مقاماتی که همه هم فامیل یکدیگر و هم مسبب این مشکلات هستند، فایده‌ای دارد؟!

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=OZj8pF56EeQ&feature=emb_title

@kayhanlondonchannel
🎥چرا «کره» به کالای لوکس تبدیل می‌شود؟!

تا چند سال پیش اتومبیل‌های آنچنانی و «پنت‌هاوس» کالای لوکس به شمار می‌رفت. ولی جمهوری اسلامی کالاهای پیش‌ پا افتاده‌ای مانند کره و تخم‌مرغ و پنیر را که روزی غذای تنگدستان و خانواده‌های کم‌درآمد به شمار می‌رفت به اقلام لوکس تبدیل کرده که حتی خانواده‌های متوسط نیز قادر به تهیه‌ی آنها نیستند.

دولت از یکسو اعلام کرده گرانی این مواد خوراکی به دلیل «احتکار» و «حباب» است اما از سوی دیگر خودش قیمت آن را چندهزار تومان بیشتر از قیمت اخیر اعلام می‌کند!

قیمت کره در آخرین هفته‌ی شهریور ۹۹ تا ۹۰ درصد گرانتر شد و حتی در برخی فروشگاه‌ها به صورت جیره‌بندی به فروش رسید!

جیره‌بندی کره که برای بخش مهمی از جمعیت ایران یادآور دوران جنگ هشت ساله است آنهم درست در روزهایی که مقامات نظام علیه آمریکا و فعال کردن «مکانیسم ماشه»، شاخ و شانه می‌کشیدند، یک آبروریزی تمام‌عیار است.

این در حالیست که وقتی وزارتخانه‌های اقتصاد و و کشاورزی نتوانستند قیمت کره را کنترل کنند، آقایان به فکرشان رسید که از وزارت بهداشت کمک بگیرند! چگونه؟! که کره را «تکفیر» کرده و علیه آن فتوای بهداشتی بدهند!

کیانوش جهانپور رئیس مرکز اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت با انتشار توئیتی کره را از «زمره کالاهای آسیب‌رسان سلامت» معرفی کرد که برای بدن مضر است و از مردم خواست کمتر کره بخورند!

کره اما به حرف هیچکدام از وزارتخانه‌ها گوش نداد و باز هم قیمت‌اش بالاتر رفت و اصلا در بازار نایاب شد بطوری که دولت در اقدامی بدیع و مشعشعانه از طرح «کره ملی» رونمایی کرد!

آیا وقتی «نفت ملی»‌ صرف آقازاده‌ها و اختلاسگران شده و تولید «خودرو ملی» به دلیل ناایمنی ظاهرا متوقف ‌شده و «پول ملی» هم یک شاهی ارزش ندارد، از «کره ملی» کاری ساخته است؟!

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=Ak8Cyc_wCIY

@kayhanlondonchannel
🎥آیا ممکن است یک زن رئیس جمهوری اسلامی شود؟!

در اصل ۱۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی آمده است: «رئیس‏ جمهور باید از میان‏ رجال‏ مذهبی‏ و سیاسی‏ که‏ واجد شرایط زیر باشند انتخاب‏ گردد: ایرانی‏‌الاصل‏، تابع ایران‏، مدیر و مدبر، دارای‏ حسن‏ سابقه‏ و امانت‏ و تقوی‏، مومن‏ و معتقد به‏ مبانی‏ جمهوری‏ اسلامی‏ ایران‏ و مذهب‏ رسمی‏ کشور.»

واقعیت نشان می‌دهد تا کنون هیچکدام از رؤسای جمهوری اسلامی بجز «رجل» بودن و داشتن «تابعیت» ایران و اعتقاد به «مبانی» نظام و «مذهب رسمی کشور» شرایط دیگر را نداشته‌اند.
در این میان، در دوره‌های اخیر هر بار زمزمه «ثبت نام» زنان در این انتخابات استصوابی به گوش می‌رسد.

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=hKB0vVV9u3E&feature=emb_title

@kayhanlondonchannel
🎥جمهوری اسلامی با «لغو تحریم تسلیحاتی» چگونه و چه تسلیحاتی می‌تواند «خرید و فروش» کند؟

روز یکشنبه ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰ (۲۷ مهر ۱۳۹۹) تحریم تسلیحاتی جمهوری اسلامی در چارچوب توافق اتمی ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵ (۲۳ تیر ۱۳۹۴) پس از پنج سال لغو شد.

دولت آمریکا در تابستان ۹۹ (۲۰۲۰) تلاش کرد این تحریم‌ را تمدید کند اما با عدم همراهی اروپا و روسیه و چین موفق نشد.

مقامات رژیم ایران این ناکامی دولت ترامپ را به حساب موفقیت خود گذاشته و در اظهار نظرهای مختلف از اینکه می‌توانند به خرید و فروش سلاح بپردازند ابراز خوشحالی می‌کنند.

اما در شرایطی که تحریم‌های همه‌جانبه‌ی آمریکا به شدت حکومت ایران را زیر فشار قرار داده و وضعیت فلاکتبار اقتصادی در کنار ابتلا و مرگ و میر بر اثر ویروس کرونا، جان مردم را به لب رسانده، جمهوری اسلامی چگونه می‌تواند به خرید و فروش تسلیحات بپردازد؟!

با کدام منابع و ساز و کار مالی، هنگامی که کارزار فشار حداکثری و تحریم‌های همه‌جانبه‌ی آمریکا گلویش را می‌فشارد و راه‌های مبادلات پولیش را مسدود کرده؟

با کدام کشورها جز احتمالا روسیه و چین، برای خرید، و گروه‌های تروریستی و شبه‌نظامی که برخی به خودش وابسته‌اند، برای فروش، می‌تواند معامله تسلیحاتی کند؟

و مهمتر از همه کدام تسلیحات؟! چه کسی خریدار کپی‌ها و ماکت‌های ساخت جمهوری اسلامی است؟! و کدام کشور حاضر است تسلیحات پیشرفته و مدرن به رژیمی بفروشد که مورد خشم و انزجار مردم خودش و همچنین کشورهای منطقه است و «رهبر» و مقاماتش درباره «فروپاشی» و «براندازی» خود هشدار می‌دهند؟!

واقعیت این است که لغو یا ادامه تحریم تسلیحاتی، گذشته از جنبه‌ی سیاسی و تبلیغاتی‌اش، از نظر «تسلیحاتی» نمی‌تواند چیزی بر توان نظامی جمهوری اسلامی اضافه ‌کند بلکه فقط ممکن است اندک منابعی هم که باقی مانده صرف تجهیزات از دور خارج شده‌ای شود که کشورهای منطقه، پیشرفته‌تر از آنها را دارند!

همچنین امید به انتخابات آمریکا و بحث تسلیحات در مذاکره با ترامپ یا بایدن نیز اساسا منتفی است چنانکه خود «تحریم تسلیحاتی» حاصل مذاکره با اوباما بود!

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=6ufioOOg6nw

@kayhanlondonchannel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥جمهوری اسلامی با «لغو تحریم تسلیحاتی» چگونه و چه تسلیحاتی می‌تواند «خرید و فروش» کند؟

https://www.youtube.com/watch?v=6ufioOOg6nw

#فکر_کنیم

@kayhanlondonchannel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 آپارتاید چیست و چرا جمهوری اسلامی یک نظام آپارتاید تمام‌عیار است؟

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=Heu3WSyAiyY

@kayhanlondonchannel
🎥صنف چیست و فعالیت صنفی کدام است؟

فعالیت صنفی آزاد و مستقل از ارکان دموکراسی‌هاست. در نظام‌های ضددموکراسی مانند جمهوری اسلامی در ایران، منافع نظام نه تنها بر منافع کارگران و کارکنان بلکه بر کارفرمایان و مدیران و دولت وابسته‌اش نیز ارجح است! به همین دلیل هر فعالیت‌ صنفی از سوی هر کسی، کارگر، پزشک، پرستار، آموزگار، دانشجو، دانش‌آموز، کشاورز، دامدار، بازاری و… بلافاصله رنگ و بوی سیاسی و ضد شرایط موجود می‌گیرد.

با وجود نداشتن تشکل‌های صنفی آزاد و مستقل، معترضان آنقدر به صورت پراکنده دست به اعتراض و اعتصاب می‌زنند تا سرانجام فضا برای ایجاد تشکل‌های آزاد و مستقل، که فقط در دموکراسی ممکن است، تغییر کند.

#فکر_کنیم

https://youtu.be/SlFHeKMwPy8

@kayhanlondonchannel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥صنف چیست و فعالیت صنفی کدام است؟

فعالیت صنفی آزاد و مستقل از ارکان دموکراسی‌هاست. در نظام‌های ضددموکراسی مانند جمهوری اسلامی در ایران، منافع نظام نه تنها بر منافع کارگران و کارکنان بلکه بر کارفرمایان و مدیران و دولت وابسته‌اش نیز ارجح است! به همین دلیل هر فعالیت‌ صنفی از سوی هر کسی، کارگر، پزشک، پرستار، آموزگار، دانشجو، دانش‌آموز، کشاورز، دامدار، بازاری و… بلافاصله رنگ و بوی سیاسی و ضد شرایط موجود می‌گیرد.

با وجود نداشتن تشکل‌های صنفی آزاد و مستقل، معترضان آنقدر به صورت پراکنده دست به اعتراض و اعتصاب می‌زنند تا سرانجام فضا برای ایجاد تشکل‌های آزاد و مستقل، که فقط در دموکراسی ممکن است، تغییر کند.

#فکر_کنیم

https://youtu.be/SlFHeKMwPy8

@kayhanlondonchannel
📍آگاهی تلگرافی

🎥حزب چیست؟ نقش احزاب کدام است؟

حزب یا گروه و دسته و در ریشه‌ی لاتینی آن (pars, partis) به معنای «جهت» و «سو» و «جانب» است.

حزب به تشکل سیاسی گفته می‌شود و پیشینه‌ی آن به اواخر قرن هفدهم میلادی در انگلیس به دو حزب «توریTory » و «ویگ Whig» در پارلمان این کشور می‌رسد.

چند دهه بعد در پی انقلاب آمریکا در سال ۱۷۷۶ و سپس انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹، قدرت مطلق حکومت از پادشاه به عنوان قدرت زمینی و کلیسا به عنوان قدرت آسمانی، تحول خود را به سوی تشکل‌های سیاسی و سیاستمداران آغاز کرد. همزمان با گسترش آموزش همگانی و رشد صنعتی و اقتصادی کشورهای اروپایی در قرن نوزدهم، احزاب سیاسی و تشکل‌های صنفی به تدریج به ساز و کار تعیین‌کننده و تصمیم‌گیرنده در این جوامع تبدیل شدند.

از قرن بیستم و به ویژه پس از دو جنگ جهانی اول و دوم، در کشورهای مبتنی بر دمکراسی، توزیع و اِعمالِ قدرت، چه در نظام پادشاهی و چه در نظام جمهوری، بدون احزاب ممکن نیست. تا جایی که نظام‌های استبدادی و ایدئولوژیک نیز با تشکیل یک یا چند حزب تلاش می‌کنند خود را متکی بر احزاب و «تحزب» نمایش دهند.

جوامع باز و آزاد، صرف نظر از شکل نظام سیاسی خود، همگی دارای سیستم چند حزبی هستند و قدرت سیاسی در انتخابات‌های دوره‌ای، بین احزابی که بیشترین آرای مردم را به دست بیاورند توزیع می‌شود.

در ایران اگرچه پیشینه‌ی احزاب به انقلاب مشروطه می‌رسد اما جز در دوره‌های کوتاهی در دوران دو پادشاه پهلوی، احزاب از یکسو از قدرت سیاسی و تصمیم‌گیری مانند ساختارهای سیاسی دمکراتیک برخوردار نبودند و از سوی دیگر در همان دوره‌های کوتاه نیز به دلایل ایدئولوژیک از جمله چپگرایی و اسلامگرایی به سوء استفاده از قدرت خود می‌پرداختند.

در جمهوری اسلامی سال‌هاست که ده‌ها حزب ریز و درشت وجود دارد اما ساختار سیاسی «ولایت مطلقه فقیه» که خود را نماینده «الله» بر زمین می‌داند از آنها به عنوان ابزار استفاده می‌کند. اگرچه قدرت سیاسی بطور گردشی و بر اساس آرای مردم نه در دست احزاب بلکه در دست ولی فقیه و گروه‌های مافیایی وفادار به اوست، اما این احزاب از مواهب اقتصادی دستگاه ولایت فقیه و «سفره انقلاب» برخوردار می‌شوند.

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=VKaDM0Ge55M

@kayhanlondonchannel
🎥سازمان‌های غیردولتی کدامند و چه ویژگی‌هایی دارند؟

«سازمان‌های غیردولتی» یا «ان جی او»ها (Non-Governmental Organisation) که پس از مدتی در ایران به «سازمان‌های مردم‌نهاد» (سَمَن) معروف شدند، تعاریف متفاوتی دارند که اصل «غیردولتی» بودن در همه آنها مشترک است.

پیشینه‌ی سازمان‌های غیردولتی مدرن به قرن هفده میلادی و جنبش ضدبرده‌داری می‌رسد. ولی در قرن نوزدهم است که تعداد این سازمان‌ها همراه با رشد تکنولوژی و آموزش و اقتصاد افزایش می‌یابد.

این سازمان‌ها می‌توانند در محدوده کشوری و یا بین‌المللی باشند.

گروه‌هایی مانند «گرین‌ پیس» در ارتباط با حفاظت از محیط زیست و «سازمان عفو بین‌الملل» در ارتباط با دفاع از حقوق بشر، از سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی هستند.

موج عظیم سازمان‌های غیردولتی، جدا از احزاب و تشکل‌های صنفی، به عنوان شکلی از فعالیت‌های جامعه مدنی تازه در دهه نود میلادی قرن بیستم گسترش یافت.

این سازمان‌های خصوصی از نظر هدف و زمان فعالیت نیز با احزاب و تشکل‌های صنفی متفاوت هستند.

فعالیت‌ «سمن‌»ها برای کاهش رنج و مشکلات شهروندان در ارتباط با مسائل مشخص است: طرح مسائل تنگدستان در افکار عمومی، ارائه خدمات اجتماعی و یا پیشبرد پروژه‌های مشخص بشردوستانه.

از نظر سیاسی نیز «سمن»ها، تشکل‌های موقتِ نیروهای اجتماعی مستقل‌ هستند که برای رسیدن به اهداف خاص شکل می‌گیرند.

آنها با این فعالیت‌های مستقل و افتخاری تلاش می‌کنند بر تصمیمات دولت‌ها اعم از سراسری و یا نهادهای محلی تأثیر بگذارند.

این سازمان‌ها مانند همه تشکل‌ها می‌بایست از نظر هدف، اعضا و تأمین مالی، شامل حق عضویت و کمک‌های مردمی و نیکوکاران، شفافیت کامل داشته باشند و حتا اگر به دلیل اهداف خود مجبور به مراوده با دستگاه‌های دولتی باشند، می‌بایست استقلال و سرشت غیردولتی و شهروندی خود را حفظ کنند.

برای مثال ممکن است یک سازمان غیردولتی جهت کمک به کودکان کار و یا حفاظت از جنگل‌های یک منطقه شکل بگیرد و سال‌ها فعالیت کند.

ولی سازمان‌های غیردولتی نیز وجود دارند که برای اهداف محدود شکل می‌گیرند و پس از موفقیت یا شکست، منحل می‌شوند؛ مثلا تشکیل سمن‌هایی برای جلوگیری از احداث یک اتوبان یا برج در یک شهر یا محله.

سازمان‌های غیردولتی یکی از اشکال مؤثر مشارکت شهروندی در تصمیمات و مدیریت، از سطح کوچک تا کلان، و یکی از ابزارهای مدرن مردم‌سالاری به شمار می‌روند.

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=8oGPZXWrrPY

@kayhanlondonchannel
🎥آیا جمهوری اسلامی می‌تواند به «دیوار چین» تکیه کند؟!

(این ویدئو پیشتر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۹۹ منتشر شده )

چهارم تیر ۹۹ کیهان لندن گزارشی منتشر کرد با عنوان «علی خامنه‌ای به دیواری تکیه کرده که دیر یا زود فرو می‌ریزد».

تقریبا دو هفته بعد جزئیات تکاندهنده‌ای از قرارداد ۲۵ساله دولت جمهوری اسلامی با دولت جمهوری خلق چین در وبسایت «اویل پرایس» منتشر شد.

کیهان لندن به مواضع و وضعیت علی خامنه‌ای و مقامات کشوری و لشکری نظام در دو جبهه پرداخته بود: داخل و خارج!

«راهبرد» آنها در برابر خارج، «مقاومت فعال در برابر فشارهای همه‌جانبه آمریکاست». «راهبرد» آنها در داخل، سرکوب بی‌امان معترضان و مخالفان است!

آنها نظام خود را با رژیم‌های صدام و قدافی مقایسه می‌کنند و راه ‌حل آنها برای اینکه علی خامنه‌ای به سرنوشت آنها دچار نشود، این است که از یکسو معترضان را در خیابان کشتار کرد و از سوی دیگر با مقاومت جانانه در برابر فشارهای بین‌المللی ایستاد! اما به دلیل همین تجارب تاریخی، خامنه‌ای به هیچکدام از مقاماتش چه نظامی چه غیرنظامی اعتمادی ندارد! و بر اساس همین تجارب، علی خامنه‌ای به دیواری تکیه کرده که دیر یا زود فرو می‌ریزد چرا که یا نظامی‌ها پشت او را خالی کرده و سبب سقوط وی می‌شوند یا اینکه در کنار وی مردم را می‌کُشند و بعد همگی سقوط می‌کنند!

حالا آیا قرارداد «استراتژیک» جمهوری اسلامی با دولت کمونیست چین می‌تواند تکیه‌گاهی برای کل نظام باشد؟ بطوری که هم بتواند در برابر آمریکا و غرب بایستد و هم مردم را با سرمایه‌گذاری‌های تخیلی از سوی چین تأمین کند؟!

این پرسش از آن مواردیست که با قاطعیت می‌توان به آن پاسخ منفی داد زیرا از یکسو چین خودش به غرب نیازمند است و بازار کار و منابع ایران را برای تقویت مناسباتش با غرب می‌خواهد! و از سوی دیگر، این قرارداد بر اساس آنچه در «اویل پرایس» آمده، برای اشتغال و تأمین مردم چین است و نه ایران!

#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=2KzhiDRX7xw

@kayhanlondonchannel
🎥#پوپولیسم چیست و معیار تشخیص آن کدام است؟

پوپولیست‌ها چه چپ باشند و چه راست و چه مذهبی، از نظر برنامه‌های سیاسی و اقتصادی ناکارآمدند و به همین دلیل فسادپذیر و فسادپرور نیز هستند. در تاریخ معاصر ایران هم اسلامگرایان به رهبری خمینی که با وعده آب و برق مجانی توانست بر گُرده عوام سوار شود و هم چپگرایان را که با شعار تساوی و عدالت اجتماعی در کنار اسلامگرایان رکاب‌سواری می‌کردند، می‌توان پوپولیست‌هایی دانست که تا امروز نیز به همان شیوه عمل می‌کنند. راستگرایان نیز نه با برنامه‌های عملی بلکه با شعار به تحریک احساسات عوام می‌پردازند. برای همه این پوپولیست‌ها، «دشمن» و «دشمن‌‌سازی» نقشی مهم بازی می‌کند.

در ایران بیش از چهار دهه است که پوپولیسم مذهبی در قدرت است و برای حفظ پایگاه اجتماعی خود که به شدت دچار ریزش شده از شعارهای عوام‌فریبانه تغذیه می‌کند. اما عملکرد آن سرانجام بسیاری از مردم را به این نتیجه رساند که از این حکومت آبی برای مردم گرم نمی‌شود و به همین دلیل آرای خود را در ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ از جمهوری اسلامی دریغ کردند.
#فکر_کنیم

https://www.youtube.com/watch?v=Gv2rahFMuUM

@kayhanlondonchannel
🎥بازنشر؛‌ «اسلام‌هراسی» چیست؟ منشاء آن کجاست؟
این ویدئو در مجموعه «آگاهی‌های تلگرافی» در نوامبر ۲۰۲۰ توسط کیهان لندن تهیه و منتشر شد.

مفهوم «اسلام‌هراسی» یا «اسلام‌فوبیا» در سال ۱۹۹۷ توسط یک «اتاق فکر» انگلیسی به نام «رانیمید تراست Runnymede Trust» در یک پژوهش با عنوان «اسلام‌فوبیا- چالشی برای همه‌ی ما» مطرح شد. البته تِرِوِر فیلیپس Trever Phillips مدیر وقت این «اتاق فکر» و مبتکر این پژوهش بعدا از مفهوم «اسلام‌فوبیا» فاصله گرفت و در سال ۲۰۱۶ در مقاله‌ای در «تایمز» اعلام کرد که تبلیغ و گسترش مفهوم «اسلام‌هراسی» یا «اسلام‌فوبیا»، مانع گفتگو و نقد آزاد درباره «اسلام» شده است.

اگرچه برخی «اسلام‌هراسی» را معادل «اسلام‌ستیزی» به کار می‌برند، اما تفاوت میان «هراس» و «ستیز» بسیار است! چنانکه کسی «یهودستیزی» را معادل «یهودهراسی» نمی‌داند! به یک دلیل روشن: «یهودستیزی» یک سیستم فکری با شواهد عینی و رویدادهای تاریخی است که در آنها پیروان یهودیت از سوی حکومت‌ها و ایدئولوژی‌های سیاسی و مذهبی سرکوب و قربانی‌ شده‌اند. «اسلام‌ستیزی» اما یک برچسب جدید است که در پناهِ آن، برخی مسلمانان، دیگران از جمله خود مسلمانان را، سرکوب و ترور می‌‌کنند!

پیدایش عبارت «اسلام‌هراسی» تقریبا دو دهه بعد از برآمدن «جمهوری اسلامی» در ایران بیهوده نیست. ادعای «صدور انقلاب» و تلاش برای «غلبه‌ی یک دولت بزرگ اسلامی بر دنیا» آرزوی روح‌الله خمینی و حکومت ولایت فقیهیِ فرقه‌ی شیعه در ایران است. همین عقیده به تشدید درگیری‌های فرقه‌ای و مذهبی و گسترش بنیادگرایی اسلامی و شکل گرفتن گروه‌های تروریستی انجامید که خود مسلمانان بیشترین آسیب‌ها را از آنها دیده‌ و می‌بینند.
ترورها و کشتارهای فجیع توسط فرقه‌های اسلامی که هر کدام خود را مدافع راستین «اسلام ناب محمدی» می‌دانند، علیه آزادی، دموکراسی، حقوق بشر و مردم عادیست.

میلیون‌ها مسلمان عرفی و سکولار در جهان که مخالف گروه‌های جهادی و تروریست‌های اسلامی هستند، از این اسلام هراس دارند!

مهمترین نقش در مقابله با اسلام هراسناک و ستیزه‌جو را نیز همین مسلمانان عادی بازی می‌کنند و نه «روشنفکران دینی» و مدافعان «اسلام رحمانی» که با انکار و تحریف آموزش‌های دین خود، در عمل به «اسلام‌هراسی» یاری می‌رسانند.

هیچ دینی از جمله اسلام را نمی‌توان دمکراتیک و لیبرالیزه کرد اما پیروان آنها می‌توانند مدافع دموکراسی و آزادی باشند و دین‌شان را در عرصه‌ی خصوصی برای خود نگه دارند.

#فکر_کنیم

@kayhanlondonchannel

https://www.youtube.com/watch?v=mx4AsX1jcXg
👍4🤮3
بازنشر؛ نشان شیروخورشید بر پرچم ملی ایران از کجا می‌آید؟


این ویدئو از سری «آگاهی‌های تلگرافی» کیهان لندن در امرداد ۱۳۹۹ منتشر شد. پیش از آن «تاریخچه شیروخورشید» از احمد کسروی که نخستین بار در سال ۱۳۰۹ خورشیدی منتشر شده بود، در مهر ۸۸ توسط کیهان لندن تنظیم و منتشر شده بود.


«تاریخچه شیروخورشید» از احمد کسروی نخست در سال ۱۳۰۹ منتشر شد و به قیمت سی شاهی به فروش می‌رسید.


کیهان لندن در مهر ۸۸ نسخه‌ای را که در سال «۲۵۳۶» توسط «انتشارات رشدیه» منتشر شده بود، تنظیم و بازنشر کرد.


این تاریخچه برای نخستین بار به کند و کاو در منابع پرداخته تا ریشه‌ی پیدایش شیروخورشید را که در طول تاریخ بر پرچم و سکه‌های ایرانیان نقش می‌بست، پیدا کند. این نقش با وقوع انقلاب اسلامی، جای خود را به علائم و نشانه‌های بدون اصالت و ضدملی سپرد که برای پیدا کردن ریشه‌هایش نیازی به پژوهش تاریخی نیست چون عمرشان به اندازه‌ی جمهوری اسلامی است و مانند علائم هر رژیم‌ ایدئولوژیک دیگر، با آن به پایان می‌رسد.


احمد کسروی که برای نوشتن این کتاب هشت سال جستجو و سکه‌های قدیمی را گردآوری کرد می‌پرسد «آن کدام شیر است که دُم برانگیخته و شمشیر به دست گرفته، خورشید را بر پشت می‌کشد؟» و پاسخ می‌دهد اگر «هر بیگانه هوشمند» این را بپرسد «چه داند، که حقیقتِ کار، بر خودِ ایرانیان هم پوشیده است.»


کسروی در سه بخش به این پرسش می‌پردازد: شیرِ تنها و خورشیدِ تنها، شیروخورشید با هم، و تبدیل آنها به نشان رسمی ایران؛ و برای هر بخش‌، نمونه‌های متعدد از سنگ‌نگاره‌ها، سکه‌های کهن و اشعار شاعران قدیم می‌آورد.


«شیر تنها» و «خورشید تنها» قرن‌ها پیش از اسلام، نقش‌هایی معروف بوده و بر پرچم و درفش و سکه و دیوار و دروازه‌ی شهرها نقش می‌بستند.


یک سند تاریخی نشان می‌دهد که پیوستن شیروخورشید بهم، به دلیل یک عشق بوده: غیاث‌الدین کیخسرو از پادشاهان سلجوقیان روم، چنان شیدای همسرش، دختر پادشاه گرجستان، بود که می‌خواست سیمای وی را بر سکه نقش کند؛ اما نزدیکان کیخسرو دوم «به پاس اسلام رأی بدین کار نمی‌دادند!» پس صورت شیری را کشیده و سیمای شاهزاده‌ خانم گرجی را چون خورشید بر بالای شیر ترسیم کردند! به گفته کسروی، تا پیش از آن «هرگز سکه‌ای با نقش شیروخورشید دیده نشده.»


کسروی می‌نویسد شیروخورشید یکی از نقش‌های معروف بوده، اما در همه آنها شیر خوابیده؛ و در زمان قاجار است که شیر بپا خاسته و برای نخستین بار شمشیر به دست می‌گیرد.


به گفته‌ی کسروی «نشان رسمی ایران شدن شیروخورشید هم از همان زمان آغاز کرده».


تا کنون رساله‌ی کسروی معتبرترین منبع درباره شیروخورشید است که این ویدئوی کوتاه فقط تشویق برای خواندنِ آنست.


#فکر_کنیم


در یوتیوب:
https://youtube.com/shorts/PL7ZNLKmhXI
32👍9👌1