«من‌بابِ آگاهی؛ آنچه قدرت از آن می‌ترسد»

✍زینب پارسائیان 
پژوهشگر دکتری حقوق زن و خانواده

چه پُرمعنا و عمیق…
در قلبتان قیام کنید؛ بزرگ‌ترین جنایت، عادت‌دادن مردم به تاریکی است. تاریکی از جایی آغاز می‌شود که پرسش ممنوع می‌شود و آگاهی به امتیازی قابل‌سلب تبدیل می‌گردد. محدودسازی آموزش، به‌ویژه در مورد زنان، صرفاً تعطیلی یک نهاد آموزشی نیست؛ بلکه سازوکاری برای بازتولید نابرابری و تثبیت روابط قدرت است.

در چارچوب نظریه «قدرت ـ دانش»میشل فوکو ، دانش نه پدیده‌ای خنثی، بلکه عرصه‌ای است که در آن قدرت اعمال و بازتولید می‌شود. محدودسازی دسترسی به دانش، به‌ویژه در حوزه آموزش رسمی، یکی از ابزارهای تثبیت ساختارهای مسلط است. از این منظر، ممنوع‌سازی پرسش و کنترل تولید معرفت، شکلی از انضباط اجتماعی است که سوژه‌های مطیع تولید می‌کند و امکان شکل‌گیری آگاهی انتقادی را کاهش می‌دهد.


در حوزه حقوق زنان، آموزش یکی از زیرساخت‌های عدالت جنسیتی به شمار می‌رود زیرا بدون دسترسی برابر به دانش، مشارکت اقتصادی، حضور سیاسی و قدرت تصمیم‌گیری نیز محدود میشود و این امر به بازتولید سلطه جنسیتی می‌انجامد.
از منظر عدالت توزیعی جان رالز نیز محروم‌سازی نظام‌مند یک گروه از دسترسی برابر به آموزش با اصل «برابری منصفانه فرصت‌ها» ناسازگار است.

از سوی دیگر، در رویکرد «قابلیت‌ها» آمارتیا سِن و بسط آن در آثار مارتا نوسبوم، آموزش یکی از قابلیت‌های بنیادین انسانی تلقی می‌شود. قابلیتی که تحقق سایر حقوق و آزادی‌ها به آن وابسته است. سلب دسترسی به آموزش، به‌ویژه برای زنان به معنای محدودسازی ظرفیت‌های عاملیت  و مشارکت در حیات عمومی است. در این چارچوب، محرومیت آموزشی نه‌تنها نقض یک حق خاص، بلکه کاهش دامنه انتخاب‌های واقعی فرد و تضعیف کرامت انسانی است.

افزون بر این، اسناد بین‌المللی حقوق بشر از جمله ماده ۲۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۰ کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان ، آموزش را حقی بنیادین و غیرقابل تبعیض می‌دانند. هرگونه محدودسازی ساختاری دسترسی به آموزش، به‌ویژه بر مبنای جنسیت، نقض تعهدات بین‌المللی دولت‌ها و تضعیف اصل کرامت انسانی است.

بنابراین، مسئله آموزش زنان نه صرفاً یک موضوع فرهنگی یا سیاسی، بلکه مسئله‌ای مرتبط با کرامت انسانی و تعهدات حقوقی است. آنجا که پرسش ممنوع می‌شود و آموزش محدود می‌گردد، صرفاً یک نهاد تعطیل نشده است؛ بلکه امکان عاملیت انسانی، مشارکت مدنی و تحقق عدالت اجتماعی تضعیف شده است.

آنان که از آگاهی می‌ترسند، در حقیقت از پیامدهای آن می‌ترسند؛ زیرا آگاهی با مطالبه، با پرسش و با بازتعریف قدرت همراه است. با این حال، تجربه تاریخی نشان داده است که آگاهی را نمی‌توان برای همیشه خاموش کرد. نسلی که حق خود را بشناسد، دیر یا زود مسیر عبور از تاریکی را خواهد یافت.

  #ترس_اسمش_قدرت_نیست 
@kherad_jensi

آمار پزشکی قانونی از تصادفات مرگبار رانندگی در ایران. مردهای ایرانی ۵ برابر زن‌ها مرده‌اند!

در سال گذشته ۱۹ هزار و ۵۴۰ نفر در حوادث رانندگی جان خود را از دست دادند.

از کل تلفات حوادث رانندگی در سال گذشته، ۱۵ هزار و ۶۶۰ نفر مرد و ۳۸۸۰ نفر زن بودند

در این مدت استان‌های تهران با ۱۵۶۵، فارس با ۱۵۴۳ و سیستان و بلوچستان با ۱۳۹۰ فوتی بیشترین و استان‌های ایلام با ۱۹۲، کهگیلویه و بویراحمد با ۲۲۲ و قم با ۲۷۸ فوتی به ترتیب کمترین آمار تلفات تصادفات را داشته‌اند.

در سال ۱۴۰۴ بیشترین تعداد کشته با ۲۰۶۲ فوتی در ماه شهریور و کمترین آن با ۱۱۷۰ فوتی در دی‌ماه گزارش شده است.

@kherad_jensi

سایه اعدام بر سر کارگردان بی اخلاق سینمای ایران / 4 دختر شاکی بودند

کارگردان سینما که به ۴ دختر دانش آموز آزار کرده و به اعدام محکوم شده بود، در یک قدمی چوبه دار قرار گرفت.
رکنا

@kherad_jensi

تنها زنی که مکتبخانه داشت

✍اسماعيل‌ آذری

مادر بی بی عجب ناز تنها زن مکتب داری است که من شنیدم و دیدم. اصولا در قدیم به زنان اجازه درس خواندن نمی دادند، چه برسه که بخوان مکتب خانه هم داشته باشند. بی بی عجب ناز می گفت: مادر من لر استان کهگیلویه و بویراحمد نبود. از لرهای بختیاری بود. وقتی اینجا شوهر کرد به آدم های زیادی سواد خواندن و نوشتن یاد داد و می گفت آدم های زیادی را ملا و باسواد کرد.
جالب اینکه خود بی بی عجب ناز توان خواندن و نوشتن نداشت. می گفت هم بازیگوش بودم و هم پدرم اجازه نداد که پیش مادرم مکتب بروم و می گفت برو پیش گله و چوپانی کن.

اما مادرم شب ها داستان های زیادی را در قالب شعر برام می گفت و من حفظم شد. از شاهنامه و هفت پیکر و....

چندبار به صدا و سیمای استان (کهگلویه و بویر احمد) پیشنهاد دادم این مادر بزرگ تا زنده است یک مستند ازش بسازید اما گوش شنوایی نبود.
@kherad_jensi

در محکومیت آپارتاید جنسی طالبان

✍آذر منصوری

آنچه امروز بر زنان افغانستان می‌گذرد، تنها نقض حقوق زنان نیست؛ بلکه انکار آشکار حقوق انسانی و تعرضی سازمان‌یافته به بنیادین‌ترین حقوق بشر است. محروم کردن دختران از آموزش، سلب حق کار از زنان، حذف آنان از عرصه عمومی و تحمیل تبعیض ساختاری بر نیمی از جمعیت یک کشور، نه یک اختلاف فرهنگی یا سیاسی، بلکه مصداق روشن ستم و سرکوب است.

✅این سیاست‌های زن‌ستیزانه طالبان را باید با صدای بلند محکوم کرد. حکومتی که از حضور زنان در مدرسه، دانشگاه، اداره، رسانه و جامعه هراس دارد، در حقیقت از آگاهی، آزادی و آینده هراس دارد. طالبان نه تنها حقوق زنان، بلکه حق پیشرفت و توسعه افغانستان را نیز به گروگان گرفته است. هیچ جامعه‌ای با حذف نیمی از شهروندان خود نمی‌تواند به ثبات، رفاه و عدالت و توسعه دست یابد.

✅با این حال، برای فهم آنچه امروز در افغانستان می گذرد، باید به تجربه تاریخی این کشور نیز توجه کرد. افغانستان در دو دهه گذشته، علی‌رغم جنگ، ناامنی، فساد و مشکلات فراوان، شاهد شکل‌گیری نسلی نو از زنان آگاه، تحصیل‌کرده و مطالبه‌گر بود. میلیون‌ها دختر به مدرسه رفتند، هزاران زن به دانشگاه راه یافتند و در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی، رسانه‌ای و سیاسی حضور پیدا کردند. این دستاوردها هرگز کامل نبود، اما نشانه حرکت جامعه افغانستان به سوی افقی روشن‌تر و انسانی‌تر بود.

✅بازگشت طالبان و فروپاشی بخش بزرگی از این دستاوردها، حقیقتی مهم را نیز آشکار ساخت؛ اینکه آزادی، حقوق بشر و برابری را نمی‌توان از بیرون به ملتی هدیه کرد. تجربه افغانستان بار دیگر نشان داد که هیچ قدرت خارجی، هر اندازه نیرومند، نمی‌تواند ناجی پایدار حقوق بشر در یک کشور باشد. حقوق و آزادی‌ها زمانی ماندگار می‌شوند که در بستر آگاهی، اراده و مبارزه خود مردم ریشه داشته باشند.

✅از همین رو، نخستین و مهم‌ترین حاملان تغییر در افغانستان، خود زنان افغانستان هستند. زنانی که در برابر یکی از سخت‌ترین اشکال تبعیض در جهان ایستاده‌اند؛ زنانی که با وجود تهدید، محرومیت و سرکوب، همچنان از حق آموزش، حق کار و حق حضور در جامعه دفاع می‌کنند. آنان تنها قربانیان این وضعیت نیستند، بلکه پیشگامان مبارزه برای رهایی از آن نیز هستند.

✅طالبان ممکن است مدارس را ببندد، دانشگاه‌ها را تعطیل کند و زنان را از عرصه عمومی کنار بزند، اما نمی‌تواند آگاهی را از میان ببرد. نسلی که طعم آموزش، مشارکت و امید به آینده را چشیده است، به سادگی به گذشته بازنخواهد گشت. تاریخ معاصر افغانستان گواه آن است که زنان این کشور بخشی مهم از مسیر آزادی و برابری را پیموده‌اند و این سرمایه تاریخی قابل مصادره یا نابودی نیست.

✅ما در کنار زنان افغانستان می‌ایستیم و مبارزه مدنی و انسانی آنان را برای دستیابی به حقوق برابر ارج می‌نهیم. باور داریم که استبداد، تبعیض و حذف، هرچند بتوانند برای مدتی بر جامعه‌ای سایه افکنند، سرانجام در برابر اراده انسان برای آزادی شکست خواهند خورد. آینده افغانستان را نه جهل و تبعیض، بلکه آگاهی، عدالت و مشارکت برابر همه شهروندان آن رقم خواهد زد؛ و در آن آینده، زنان افغانستان، که امروز پرهزینه‌ترین بار مقاومت را بر دوش می‌کشند، بی‌تردید معماران اصلی این پیروزی خواهند بود.

@kherad_jensi

‏وقتی سوزاک هم می کشد!

بیمار دختر ۱۹ ساله، بدون سابقه پزشکی قابل‌توجه، بدون مصرف داروی مزمن بود. وی از نظر جنسی فعال بوده و طی ۶ ماه گذشته شرکای جنسی متعددی داشته و دو بار به کشور امارات مسافرت کرده است. استفاده از کاندوم به‌صورت منظم نداشته، سابقه غربالگری عفونت‌های ‏منتقله از راه جنسی (STI) نداشته و هیچ سابقه مستندی از ابتلای قبلی به این عفونت‌ها گزارش نشده بود. سیکل‌های قاعدگی منظم داشت و در زمان پذیرش باردار نبود (β-hCG منفی).
حدود ۳ تا ۴ هفته پیش از بستری، بیمار دچار ترشح واژینال زرد متمایل به سبز با بوی نامطبوع و شروع تدریجی شد؛ ‏همزمان سوزش خفیف ادرار و افزایش دفعات ادرار را گزارش می‌کرد. وی بدون مراجعه به پزشک، از داروخانه مترونیدازول خوراکی تهیه کرد و به‌دلیل تصور «عفونت واژن» مصرف نمود، اما علائم بهبود نیافت و همچنان به پزشک مراجعه نکرد.

حدود ۲ هفته پیش از بستری، درد دوطرفه و پیشرونده لگن ایجاد شد ‏که با حرکت تشدید می‌شد. بیمار تب متناوب تا ۳۸٫۱ درجه سانتی‌گراد در منزل داشت و به‌دلیل دیسپارونی شدید، روابط جنسی خود را متوقف کرد. در مراجعه به پزشک عمومی، تشخیص «واژینوز باکتریایی» مطرح شد و مترونیدازول به همراه فلوکونازول خوراکی برای وی تجویز گردید.

‏تب مداوم بالا در محدوده ۳۸٫۸ تا ۳۹٫۵ درجه سانتی‌گراد، لرز، تعریق شبانه شدید، درد و تورم پیشرونده در مچ دست راست، زانوی راست و مچ پای چپ ایجاد شد. شدت درد مفاصل به حدی بود که بیمار توانایی راه رفتن را از دست داد و در نهایت توسط خانواده به اورژانس منتقل شد.
در مجموع طی سه هفته ‏دو خطای تشخیصی سرپایی رخ داده بود و عفونت سوزاک به‌صورت خاموش انتشار یافته بود.علائم حیاتی و معاینه فیزیکی در زمان پذیرش، فشار خون بیمار ۹۸/۶۲ میلی‌متر جیوه، ضربان قلب ۱۱۸ ضربه در دقیقه با تاکی‌کاردی سینوسی، تعداد تنفس ۲۲ بار در دقیقه دمای بدن ۳۹٫۴ درجه سانتی‌گراد بود. ‏وجود تریاد پلی‌آرتریت نامتقارن، تنوسینوویت و ضایعات پوستی چرکی ـ خونریزی‌دهنده در یک زن جوان از نظر جنسی فعال، به‌شدت مطرح‌کننده عفونت منتشر سوزاکی (DGI) بود.
‏💊 درمان
احیای همودینامیک با تزریق سریع کریستالوئیدها از نوع رینگر لاکتات آغاز شد.
درمان آنتی‌بیوتیکی تجربی شامل سفتریاکسون ۲ گرم وریدی هر ۲۴ ساعت، آزیترومایسین ۱ گرم خوراکی به‌صورت تک‌دوز و آمپی‌سیلین ـ سولباکتام برای پوشش PID پیچیده آغاز شدروز دوم: نتایج کشت خون، کشت سرویکس ‏و کشت مایع مفصلی همگی وجود نایسریا گونوره‌آ را تأیید کردند.روز سوم: بیمار دچار سکته مغزی ایسکمیک ناشی از آمبولی سپتیک مغزی شد.روز چهارم: نارسایی حاد کلیه ایجاد شد. دیالیز مداوم آغاز شد
روز پنجم: جراحی اورژانسی تعویض دریچه آئورت انجام گردید.
روز ششم: نارسایی شدید قلبی پس از عمل
‏روز هفتم: سندرم دیسترس حاد تنفسی شدید ایجاد شد
روز هشتم: انعقاد داخل عروقی منتشرایجاد شد.
روز نهم: بیمار دچار نارسایی برق‌آسای کبد گردید.
روز دهم: آمبولی‌های سپتیک متعدد مغزی رخ داد، صرع مقاوم به درمان ایجاد و علائم فتق مغزی ظاهر گردید
مرگ در ساعت ۱۶:۲۲ روز یازدهم تأیید شد.


_Fire Dancer_

@kherad_jensi
@utmeds

🎥اعتراض زنان بلوچ به واگذاری معدن‌ها به خشونت کشیده شد
«یک قطره آب هم نداریم»

به گزارش رسانه‌های محلی بلوچ، روز سه‌شنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵، مجموعه‌ای از اعتراضات مردمی در مناطق مختلف استان کرمان و سیستان و بلوچستان در واکنش به نحوه واگذاری و بهره‌برداری از معادن منطقه و همچنین برخورد نیروهای نظامی با معترضان محلی شکل گرفت؛ اعتراضاتی که محور اصلی آن‌ها اعتراض به نادیده گرفتن حقوق مردم بومی، محرومیت از منافع اقتصادی منابع طبیعی و پیامدهای زیست‌محیطی پروژه‌های معدنی بود.

در نخستین مورد، شماری از زنان بلوچ روستای پشموکی از توابع شهرستان فاریاب استان کرمان در مقابل معدن کرومیت این منطقه تجمع کرده و نسبت به نحوه واگذاری امتیاز بهره‌برداری این معدن اعتراض کردند.

معترضان اعلام کردند که امتیاز این معدن به افراد دارای نفوذ و مرتبط با نهادهای دولتی واگذار شده، در حالی که مردم بومی منطقه از منافع اقتصادی آن بی‌بهره مانده‌اند.
اسکان نیوز

@kherad_jensi

🔴نرمالیزه کردن صلح در دنیای نرمالیزه‌شدۀ جنگ و خشونت
🔷سعید مدنی
 
 ▪️مدتی پیش وقتی در حیاط بزرگ زندان قدم می‌زدم، زندانی میان‌سالی که کنار دیوار زیر آفتاب نشسته‌بود نزدیکم آمد و پس از سلام کردن گفت مشکلی دارد و از من خواست تا به او کمک کنم. مثل همیشه تصور کردم چون اغلب زندانیان من را «دکتر» صدا می‌زنند، تصور کرده‌است که پزشک‌ام. بنابراین تفاوت این دو را توضیح دادم و توصیه کردم به بهداری زندان مراجعه کند. او نیز بلافاصله توضیح داد می‌دادند پزشک نیستم؛ اما چون به درمان بهداری امید ندارد سراغ من آمده‌است. بالاخره راضی شدم تا مشکلش را توضیح دهد: گفت که مدت‌هاست شب‌ها نمی‌تواند بخوابد، و بلافاصله پس از آن که دراز می‌کشد، همسرش حاضر می‌شود و با او گفت‌وگو می‌کند و این وضع تا صبح طول می‌کشد و در نهایت هر صبح او خسته‌تر از شب قبل ناچار است برخیزد. او همۀ این‌ها را در کمال آرامش و حتی با کمی طنز و لبخند توصیح داد.
 
🔸وقتی آنچه به نظرم آمد گفتم، تازه پرسیدم اصلا جرمش چیست و چرا در زندان است. باز هم در کمال آرامش -و البته مثل بسیاری زندانیان غیرسیاسی- پاسخ داد: «هیچی». وقتی از او خواستم که «هیچی» را توضیح بدهد، در حالی که لبخندی به لب داشت گفت همسرش را کشته و سپس سوزانده. با شنیدن پاسخ یکه خوردم، نه به خاطر اینکه مدتی هم‌کلام یک قاتل شده بودم، بلکه به سبب لحن آرام او و فقدان نمودی از احساس شرم و گناه یا پشیمانی در او. در ادامه از او خواستم نحوۀ قتل و سوزاندن جسد را توضیح بدهد و او با کمال میل، بدون کمترین اکراه، گویی دربارۀ یک سفر تقریحی یا تماشای فیلم یا خاطره‌ای خوش با رفیقی صحبت کند، جزئیات یک شبانه‌روز از گفت‌وگوی اولیه تا سوزاندن همسرش در گودالی در انتهای حیاط خانه را توضیح داد و دریغ از کمترین نشانه‌ای از انجام عملی زشت، غیرانسانی و حتی غیرمتعارف. گویی از دید آن مرد میان‌سال، همۀ مردان بالاخره روزی همسرشان را به قتل می‌رسانند، درست همان‌طور که همۀ مردان بالاخره روزی ازدواج می‌کنند، روزی فرزندی خواهند داشت، و روزی خواهند مرد. برای او، آنچه انجام داده‌بود امری متعارف و بهنجار به نظر می‌آمد.

🔹متن کامل:
https://cutt.ly/Ut8kAsd3
 

اقتصاد و اشتغال: پیشاجنگ و پساجنگ

مشکلات مزمن‌ اقتصاد ایران شرایط نامساعدی برای اشتغال ایجاد کرده است. #زهرا_کریمی اقتصاددان بازار کار  توضیح می‌دهد که وضعیت بازار کار ایران چگونه است و در فاصله زمستان ۱۴۰۳ (قبل از جنگ دوازده روزه) تا زمستان ۱۴۰۴ (قبل از جنگ چهل روزه) چه تغییراتی در بازار کار ایران رخ داده است. ایشان به یکی از مهم‌ترین ویژگی‌ها یعنی روند بی‌کیفیت شدن مشاغل اشاره می‌کند که از مشخصات ساختاری اقتصاد ایران شده است.

دیدن گفت‌وگو
https://youtu.be/b-Hwpncfy_s

زهرا کریمی هم‌چنین تفاوت‌های میان بازار کار برای مردان و زنان؛ و تأثیرات ناشی از جنگ بر اشتغال‌ را تحلیل می‌کند. وی از محققان و مترجمان حوزه نقش دولت در توسعه است و بر همین اساس توصیه‌هایی برای شرایط امروز ایران دارد. واقعیات اقتصادی که کریمی در این گفت‌وگو ارائه می‌کند باید برای سیاست‌گذار ایرانی بسیار هشداردهنده باشد.

#اقتصاد_ایران #بازار_کار #سیاست_اشتغال #دولت_و_توسعه

@irantalk_sn

طالبان یک معلم زن را به جرم آموزش آنلاین در ملاعام شلاق زد.

سازمان ملل: در سه ماه اول سال ۲۰۲۶، حداقل ۳۹ زن در افغانستان در ملا عام شلاق خوردند
۲.۲ میلیون دختر و زن از درس و تعلیم محروم هستند.

پ.ن؛
تقریبا همه حکومت‌های ایدئولوژیک، از هر نوعی، روی آموزش حساس‌اند. چون آموزش فقط سواد تولید نمی‌کند؛ قدرت پرسشگری، مقایسه و انتخاب هم تولید می‌کند. به همین دلیل نزاع بر سر مدرسه و دانشگاه در بسیاری از کشورها، در واقع نزاع بر سر آینده جامعه است.

@kherad_jensi

واکسن جدید اچ‌پی‌وی ریسک مرگ ناشی از سرطان دهانه رحم را تا پیش از ۳۰ سالگی به صفر رساند

بر اساس تحقیقات جدید و بی‌سابقه، کودکانی که در سن ۱۲ تا ۱۳ سالگی در برابر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) واکسینه می‌شوند، تا پیش از ۳۰ سالگی عملاً در معرض خطر مرگ ناشی از سرطان دهانه رحم نیستند.

این نخستین مطالعه از نوع خود نشان می‌دهد که از سال ۲۰۰۸ که واکسیناسیون دختران در مدارس انگلستان آغاز شد، مرگ‌ومیر ناشی از این سرطان به‌شدت کاهش یافته است.
@kherad_jensi

نوشته‌ای ساده پشت موتور یک دختر، این روزها توجه بسیاری را جلب کرده است. جمله‌ای کوتاه که فراتر از یک درخواست شخصی، روایتگر مسیری طولانی برای دستیابی به حقی است که پس از ۴۷ سال به زنان ایرانی بازگشته است.
شاید این یادداشت کوتاه، بیش از هر چیز یادآور این واقعیت باشد که فرصت‌های تازه، برای شکوفایی به زمان، تمرین و همراهی اجتماعی نیاز دارند.

@kherad_jensi

📌بازنده

این عکس نه ثمره مقاومت مدنی و نه ثمره رویکرد آزادی‌های اجتماعیست. این سنگ نشانه بزرگیست از زیربنا بودن اقتصاد در همه تحلیل‌های اجتماعی و سیاسی و حتی دینی.

آری فشار اقتصادی و ناتوانی از تهیه خودرو حجم مسافر مترو مشهد را چندبرابر کرده و سیستم خود به خود در فقدان بودجه مناسب برای تهیه واگن‌های مکفی با چشم پوشی از نظام‌ ارزش‌های خودساخت تن به اختلاط و حضور مردان در قسمت ویژه بانوان هم داده است.
پیشتر ناظر به خود کنترل بودن نظام اجتماعی و هنجارمند کردن اختلاط زن و مرد در مترو توسط خود جامعه نکاتی را نوشته بودم، اکنون نیز عاملیت با جامعه است و پیش‌فرض اصلی همین است، مردان حسب ارزش‌های مستتر در روابط اجتماعی و نظارت اجتماعی بهنجار کار به کار بانوان ندارند.

اما نکته‌ام بر سر این بود که ساختار چطور اصرار بر ساخت نظام ارزش‌های اقلیت خواه دارد و بعد الغرض الزامات همان را هم نمی‌تواند فراهم کند و در نهایت مثل همه دیگر حوزه‌ها بازی را در زمین اقتصاد واگذار می‌کند.

https://t.me/seyyedhashemfirouzi
https://t.me/kherad_jensi

تاسوعای جوانمردان، یوسف دوران و جامعه کلنگی!

برادر پشت و پناه انسان است و این جمله نیز در ر‌وضه‌ها بسیار معروف است که در کنار علقمه صدایی برخاست؛ برادر به فریاد برادرت برس!

اما برادران یوسف که اول قصد قتل او را داشتند، در نهایت مشورتی پذیرفته و با تخفیف او را به چاه انداختند و سال‌ها از خانواده و مادر و پدرش جدا کردند. اما وقتی سال‌ها بعد آنها (و کل کنعان) محتاج حمایت او شدند، نه انتقام گرفت، نه تحقیرشان کرد و نه گذشته را به رخشان کشید. در نهایتا فقط برایشان طلب آمرزش کرد.

جوانمردی فقط چشم پوشیدن از چیزی که دوستش نداری نیست. جوانمردی آنجاست که از چیزی بگذری که همه دلایل دنیا برای انتخابش وجود دارد.

زلیخا فقط یک زن نبود. همراهی با او یعنی دسترسی به ثروت، امنیت، نفوذ، رفاه و قدرت. یعنی کوتاه‌ترین راه برای خروج از موقعیت یک برده و رسیدن به جایگاهی ممتاز در مصر. اما یوسف به همه اینها پشت کرد و هزینه انتخاب خود را نیز سخت پرداخت. از محرومیت زندگی تا شکنجه‌ها در سال‌های زندان...

بسیاری از ما وقتی مورد تهمت قرار می‌گیریم، برای دفاع از خودمان همه جزئیات را تعریف می‌کنیم. نه فقط به اندازه رفع اتهام، بلکه گاهی به اندازه نابود کردن طرف مقابل.

اما وقتی عزیز مصر با صحنه درگیری یوسف و زلیخا روبه‌رو شد، یوسف وارد شرح و بسط ماجرا نشد. نگفت چه نقشه‌ای کشیده شده، چه درهایی بسته شده و چه مکر و فریبی در کار بوده است. فقط به اندازه رفع اتهام که وظیفه او بود سخن گفت: او از من مراوده خواست!

یوسف می‌توانست برای اثبات پاکی خود، زلیخا را به طور کامل رسوا کند. اما میان دفاع از خود و نابود کردن دیگری تفاوت قائل شد. او جوانمردانه بی‌گناهی خود را خواست، نه بی‌آبرویی زلیخا را‌ به همین جهت حتی بعدها که باید بین تن دادن به خواست زلیخا و یا رفتن به زندان یکی را انتخاب می‌کرد، برای زندانیان هم هیچ چیز از ماجرایی که رخ داده نگفت چرا که نان و‌ نمک عزیز مصر را خورده بود، و نمی‌خواست آنها بی آبرو شوند.

فراموش شدن، یکی از تلخ‌ترین تجربه‌های انسانی است. به‌ویژه وقتی به کسی کمک کرده باشی و او تو را از یاد ببرد.
یوسف خواب ساقی پادشاه را تعبیر کرد و از او خواست که بی‌گناهی‌اش را یادآوری کند. اما ساقی سال‌ها او را فراموش کرد. وقتی سرانجام بازگشت، یوسف جوانمردانه نه گلایه‌ای کرد و نه حساب گذشته را وسط کشید.‌ فقط به پرسش او پاسخ داد.

بسیاری از ما وقتی حقی از ما ضایع می‌شود، کمک به دیگران را به گرفتن حق خودمان مشروط می‌کنیم.

اما وقتی پادشاه مصر خوابش را آشفته دید و از یوسف کمک خواست، یوسف نگفت اول بی‌گناهی مرا ثابت کنید. نگفت اول خسارت سال‌های زندان را بدهید. جوانمردانه خواب را تعبیر کرد و وقتی پادشاه او را از زندان فراخواند، نپذیرفت بی‌درنگ آزاد شود و به دربار بیاید. گفت پیش از آن، درباره آن ماجرا تحقیق کنید و از زنان، بپرسید که حقیقت جلسه دست و‌ترنج چه بوده است؟ او نمی‌خواست با آزادیِ بی‌توضیح از زندان بیرون بیاید، می‌خواست بی‌گناهی‌اش روشن شود.

سال‌ها اتهام را تحمل کرد اما جوانمردانه آبروی کسی را خرج اثبات بی‌گناهی خود نکرد. در نهایت نیز این زلیخا بود که خود اعتراف کرد: من خواهان یوسف بودم و او راست می‌گفت!

آدم‌ها گاهی از حل مسئله دیگران لذت نمی‌برند، بلکه از اثبات درستی خودشان لذت می‌برند. یوسف می‌توانست فقط خواب پادشاه را تعبیر کند و کنار برود. اما چنین نکرد. علاوه بر تعبیر خواب، جوانمردانه برای عبور از قحطی نیز برنامه داد. از ذخیره گندم تا مدیریت مصرف. او فقط دنبال اثبات دانایی خود نبود بلکه دنبال حل مسئله بود!

قدرت معمولاً آدم‌ها را از خانواده و ریشه‌هایشان دور می‌کند. اما وقتی یعقوب پس از سال‌ها به مصر رسید، یوسف منتظر نماند تا پدر به دربار او وارد شود. از مصر جوانمردانه خارج شد و به استقبال پدر رفت. قدرت، احترام و‌ادب او را کم نکرده بود.

خیلی از آدم‌ها اگر جای یوسف بودند، هنگام دیدار دوباره پدر، فهرستی از ظلم‌های برادران را بازگو می‌کردند. اما یوسف چنین نکرد. او جوانمردانه نه از چاه گفت، نه از بردگی و نه از زندان. آبروی برادرانش را حفظ کرد و فقط به پدر گفت: شیطان میان ما جدایی انداخت!

جوانمردی به قد بلند و ابروی درهم و بازوی کلفت نیست! به ادب و اداب است و به فتوت و حفظ حرمت.

پ.ن:
ویدئوی پیوست نیز نمونه‌ای از جامعه‌ایست که حالش به از احوالش است!

@yaser_arab57

تأیید حکم ۴ سال حبس برای دو دوومیدانی‌کار ایرانی در کره جنوبی

دادگاه عالی شهر دائگو در کره جنوبی با رد اعتراضات، حکم چهار سال حبس برای دو عضو کاروان دوومیدانی ایران که به اتهام تعرض جنسی محکوم شده بودند را تأیید کرد و مراحل رسیدگی به این پرونده به پایان رسید./ خبر فوری
@@kherad_jensi

احتمال انتقال ویروس زگیل تناسلی ازطریق پروب سونوگرافی ترانسواژینال


منبع :رفرنس جهانی بیماریهای عفونی ، مندل 2025 صفحه۳۵۷۷ ستون۲پ۲
👈نکته این جمله : این است که بر خلاف مطالعات قبلی ، که می گفت انتقال فقط پوست به پوست یا پوست به موکوس است این مطالعه ثابت کرد زگیل تناسلی می تواند به اجسام غیر زنده بچسبد و در هاریسون نیز در مورد انتقال از طریق اسباب بازی‌های جن.سی نیز ذکر شده است .
((پس احتمال آلوده شدن شلنگ های توالت نیز وجود دارد‌))
لذا هم باید پروب سونوگرافی را با HP ضدعفونی کرد و هم سر آنرا با پوشش پلاستیکی پوشاند .
✍️ : دکتر محمدرضا ناظر
متخصص بیماریهای عفونی


پ.ن:
مراجعین به پزشکان باید موکدا از آنها بخواهند که از پوشش یکبار مصرف برای پروب سونوگرافی واژینال استفاده کنند.
در مورد شلنگ های توالت این احتمال چندان جدی نیست و نباید باعث نگرانی افراد باشد.

@kherad_jensi
@IMS_NEWS