سربریدن حقانیت در پای رذالت کار اکثریت خاموش است !:
شاید درد ناکترین جایی که عنوان " #اکثریت_خاموش" بگوش ملت ایران خورد ، آنجاست که شاه فقید در یکی از آخرین مصاحبه هایش به خبرنگار خارجی گفت اکثریت مردم که طرفداران من بودند، خاموش ماندند ... و حالا پس از ۴۴ سال تلخ و سرریز از فاجعه و فضاحت برای ملک و ملت ایران ، پدیده "اکثریت خاموش " در بین کسانیکه البته کیفیت قابل توجهی ندارند اما خود را مبارز بر علیه جمهوری اسلامی میدانند ، منجر به افزایش بی اخلاقی و بی مسئولیتی عوامل پیدا و پنهان حکومت گشته به نحوی که مبارزان پاکباز و موثر و سختکوش که "یکبار" توسط حکومت قربانی شده اند، بارها و بارها مورد "ترور شخصیت " از سوی چنین عواملی قرار می‌گیرند ! عبرت انگیز تر آنجاست که گاه این سکوت نوعی "سیگنال #ارضا غریزی" ! در زشت ترین سطح امیال بشری را با خود دارد : درست مثل جماعتی که به دیدن مراسم اعدام هم نوع خود می‌روند و باوجودیکه میدانند آن حکم و آن حاکم ناسزا و نا شریف اند ، از دیدن پیچ و تاب خوردن بدن قربانی بر فراز دار، غریزه تمایل به بقا بشکلی خفت بار و خطرناک ( ادامه در پایین : )