فکر نمیکردم مرگ یک نفر اینهمه اذیتم بکنه و دلیلش اختلاف نظر یا اختلاف سلیقه بود.

ازش آموختم ولی تکبر یا هر چیز دیگری اجازه نمی‌داد به گفته های او بسنده کنم.

بارها و بارها میخواستم برعلیه او شورش کنم منتها همیشه یک عامل جلوی طغیانم را می‌گرفت و آن اینکه نباید به همدیگر بپردازیم.

پنهان نمیکنم که جاهایی ازش دلگیر بودم که چرا چنین گفت و چنان نگفت ولی الان واقعا دلم بدرد اومد.

تحفه و بخششی از خدا بودی مانوک #خدابخشیان و یادت همیشه در قلب #خیره‌سرمتمرد ماناست
@KhiresarMotamared

سال گذشته این یادداشت را نوشتم و بماند که بابت از دست دادن مانوک بسیار ناراحت بودم ولی چیزی که بر آن اندوه می‌افزود انگ مرده پرستی بود. کسانی که عاشق مانوک بودند و هر که مستقل فکر می‌کرد را برنمی‌تابیدند و متاسفانه حتی متن را نخوانده بودند که علیرغم ناراحتی بابت رفتن مانوک ولی دلیلی نمی‌دیدم و هنوز نمی‌بینم که استقلال رای نداشته باشم.
شاید روزی چت خصوصی‌ام با مانوک را که بیشتر تبادل نظر بود و...، منتشر کردم. به هر حال جای مانوک خالی و یاد و نام او همراهم خواهد بود.


پ.ن: و نکته‌ جالب این ماجرا #دوقطبی_عشق_و_نفرت بود. باور دارم که اگر ما براندازان، مثل هوداران مانوک خدابخشیان که به او عشق می‌ورزیدند بودیم و مقابل جمهوری اسلامی موجی از #نفرت سراسر وجودمان را گرفته بود، اکنون اثری از جمهوری اسلامی نبود.

وظیفه اپوزیسیون بدلی و رسانه‌های همسو با ملایان این است که اجازه ندهند این نفرت پدید آید و در حد همان خشم، بماند. فراموش نکنید که براندازی یک جنگ است و جنگجو بدون انگیزه توان مبارزه ندارد. و بزرگترین انگیزه در جهان، نفرت است که متأسفانه ما از آن بهره‌ای نمی‌بریم.