ای کاش منم یک #قمارباز بودم
نوشته شده در چنین روزی در فیسبوک 👇👇

کلیپ جدید خدای خدایان حضرت زئوس در مورد قمار را میدیدم، حیفم اومد نگم واقعا برای قماربازان احترام فوق‌العاده ای قائل هستم.
بماند که از حضرت زئوس انتظار داشتم مانور خودش را روی  "هیجان"  میزاشت و اینکه چرا  از دید حضرات آیات عظام  کلا هیجان حرام است. ما را کاری به خدا و خدایان و زئوس و غیر زئوس نیست، و این نوشته بهانه‌ای است که بگم خیلی خیلی به قماربازان حسادت میکنم.
کل زندگی یک انسان معمولی و  بدور از هیجان و شور در پی افزودن "دنباله" در زندگی خودش هست.
مال و اموال، خانه، ماشین و... همه دنباله هایی هستند که باعث توقف میشود.. گاهی اوقات نه تنها باعث عدم حرکت میشود، بلکه باعث تغییر در مسیر حرکت و چه بسا باعث تغییر قضاوت ما هم میشود.
قمارباز کسی است که هر آنچه دنباله دارد را با شجاعت میگذارد وسط و آن را در دمی به باد فنا میدهد.(به ظاهر به باد فنا میدهد و در اصل زندگی کردن را بدست میآورد) قمارباز به خوبی یاد گرفته که به چیزی دل نبندد. قمار باز ترجمه کرده  که بعد از شکست جمله معروف را "به تخمم" را بگوید  و مجدد تلاش کند برای بدست آوردن. او از نو شروع کردن را استاد است و بارها آن را تجربه کرده..
قماربازان معنا بخشیدند از زندگی لذت بردن را. قمارباز دنبال رویاهای خودش رفته و امثال من با رویاهای اون عشق میکنیم. او روزی شاه و روز دیگر گدا بودن را لمس کرده. تنها حسرت او یک قمار دیگه هست.
هیجان انگیز است نه؟!!
به جرات می توان گفت که قمار بر سر زندگی راحت تر هست تا قمار روی دنباله های زندگی. آدمی ممکنه راحت تر از جان خودش بگذره تا از مال و اموال خودش. نمونه دم دستی رزمنده های دیروز که راحت از جانشان میگذشتند و اکنون به خاطر اون دنباله ها، با تحقیر ادامه حیات میدهند یا بهتر است بگویم میدهیم.(نمونه عینی تغییر قضاوت که در بالا ذکر شد همین مدعیان دیروز هستند)

حیف که قمار بازی علنی نیست که با تماشای آن کمی زندگی کردن بیاموزیم.

حرام بودن شراب، قمار به دلیل تزریق هیجان به کالبد جامعه و مردم هست.
https://t.me/KhiresarMotamared/6628?single