کولبرنیوز | Kolbarnews

▪️تجربەای مختصر از یکی از لیدرهای انقلاب ژینا در سنندج

نویسنده: مهرداد صبوری

بعد از قتل حکومتی ژینا امینی و واکنش‌های اعتراضی جامعە به جانباختن ژینا و مراسم پرشور و انقلابی خاکسپاری ژینا در گورستان آیچی سقز، شهر همیشە سرخ سنندج یکی از اولین شهرهایی بود کە بعد از شهر سقز بە خیابان آمد. فعالین مدنی و سیاسی، جوانان و خصوصاً زنان شهر سنندج، اعتراضات را در میدان اقبال و خیابان فردوسی شروع کردند. شعله‌های اعتراضات در مدت چند ساعات اکثر شهرها و استان‌های دیگر را نیز در بر گرفت و بە بزرگترین بحران جمهوری اسلامی طی چهار دهه حاکمیت جنایت کارانەاش تبدیل شد. این اعتراضات سراسری مشروعیت نداشته این سیستم را برای همیشه به صورت کامل از بین برد.
اعتراضی کە ابتدا توسط چند نفر در میدان اقبال و خیابان فردوسی در حمایت از مردم سقز شروع شد، خیلی زود بە شعار مرگ بر دیکتاتور تبدیل شد و کل خیابان را با خود همراە کرد. انگار همە منتظر بودند کە کسی شروع کند، کسی جرقه به این انبار باروت بزند و ترس و خفقان را بشکند، تا آن‌ها نیز نفرت خود را از این حاکمیت اسلامی و جنایتکار نشان دهند. نیروی سرکوب از همان ابتدا با حملە بە تجمع و حاضرین، آن را بە خشونت کشید و کشتار و ربودن شهروندان را آغاز کرد.
چند ماه اول اعتراضات من نیز هر روز در خیابان‌ها حضور داشتم و در اعتراضاتی که در خیابان‌های شلوغ و در مرکز شهر بودند شرکت فعال می‌کردم. همیشه دو لیتر بنزین را برای آتش زدن سطل‌های اشغال و ایجاد مانع برای نیروی سرکوب همراه داشتم.
بعد از شروع سرکوب و استقرار نیروی نظامی و لباس شخصی در خیابان‌های شهر، دستگیری و حملە شبانە به خانه‌های مردم، گذاشتن تک تیراندازها در ساختمان‌های اداری، تیراندازی به سوی معترضین، ترور معترضین در همه شهرها، حملە شبانه بە خانە فعالین مدنی و تهدید و احضار گستردە آن‌ها و کنترل مرکز شهر توسط نیروهای سرکوب، رژیم احساس می‌کرد که توان کنترل این جنبش انقلابی را دارد.
اما با فراخوان اعتصاب عمومی کە توسط احزاب کوردستان صادر شد و جواب مثبت جامعە بە این فراخوان، روحیە مبارزاتی چند برابر بیشتر شد.

فعالین اگاهانە و درست، اعتراضات را در سنندج، وارد فاز جدید محلە محور کردند کە توسط جوانان، دانش‌آموزان، کارگران، جوانان بیکار، مستأجران، زنان و هر انسانی کە از این سیستم فاسد، ناراضی و ناامید بود و هر کدام نیز مطالبات متفاوت و خواستە‌های فراوانی داشتند کە تنها را تحقق آن‌ها را انقلاب می‌دانستند‌؛ ادامه دادند و این حرکت و تاکتیک نوین بیش از چند ماە ادامە پیدا کرد.
معتقد بودم کە بە هر شیوەای باید سعی کنیم آتش این اعتراضات را روشن نگە داریم چون باور داشتم با ادامە‌دار بودن این اعتراضات طیف وسیعی از جامعە و خصوصاً قشر خاکستری را نیز می‌توان با خود همراە کرد.
شب‌ها بە اکثر محلە‌های اعتراضی می‌رفتیم و در آن شرکت می‌کردیم. در چند ماه اول انقلاب ژینا دو بار در خیابان منتهی تفریحگاە آبیدر و بیمارستان کوثر از فاصلە نزدیک با تفنگ ساچمە‌ای زخمی شدم ولی روحیە و انرژی کە داشتم هر روز بیشتر می‌شد و پیگیرتر بودم کە نقش موثرتری را بر عهدە بگیرم. شب‌هایی هم کە خبری از اعتراض نبود با خریدن اسپری بە شعار نویسی می‌پرداختیم.
فعالین درست و به موقع تشخیص دادە بودند کە امکان اعتراض در مرکز شهر وجود نداشت و دستگیری‌ها زیاد بود.
نظر ما این بود که اعتراض محلە محور هم ادامە‌دار خواهد بود و هم تودەگیر خواهد شد.

متن کامل را از طریق لینک زیر بخوانید:

https://bitly.ws/Vmg2

کولبر نیوز

تجربەای مختصر از یکی از لیدرهای انقلاب ژینا در سنندج

بعد از قتل حکومتی ژینا امینی و واکنش‌های اعتراضی جامعە به جانباختن ژینا و مراسم پرشور و انقلابی خاکسپاری ژینا در گورستان آیچی سقز، شهر همیشە سرخ سنندج

1.05K views18:20